Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Ιπτάμενοι και πεζικάριοι.

Με ρυθμό αποχώρησης τριών χειριστών το μήνα και την απώλεια αρκετών έμπειρων μηχανικών, που επίσης επέλεξαν την οδό της παραίτησης, η αεροπορία στρατού βάλλεται εκ των έσω.

Δεν είναι μόνο το πρόσφατο δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή στο πλήρωμα του «Απάτσι». Μόλις δύο χρόνια πριν, άλλο ένα επιθετικό ελικόπτερο ίδιου τύπου είχε συντριβεί σε χαράδρα, το 2006 χάθηκε ένα «Χιούι», το 2004 ήταν η χρονιά που έπεσε το «Σινούκ» με τον πατριάρχη Αλεξανδρείας και τη συνοδεία του...
Ολα ανήκαν στην αεροπορία στρατού, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την πολεμική αεροπορία. Η πρώτη ανήκει στο ΓΕΣ και μόλις το 1998 αποτέλεσε ξεχωριστό όπλο, η δεύτερη πετά τα μαχητικά, διαθέτει τεράστια εμπειρία και κυρίως αεροπορική παιδεία. 

Για κακή της τύχη, είθισται να τη θεωρούν στο ΓΕΣ περισσότερο ως ένα ακόμη τμήμα του στρατού, παρά... αεροπορία. Αντιμετωπίζουν τα ελικόπτερα λίγο πολύ ως ιπτάμενα «Στάγερ». 

Οι χειριστές είναι απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων ή της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών, ακολουθούν την εκπαίδευση του... πεζικού, ενώ ακόμη κι ως ιπτάμενοι, για το στρατό είναι... πεζικάριοι! Εξ ου και καλούνται σε ασκήσεις με σκοινάκια, που μάλλον αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. 

Μόνο φέτος έχουν παραιτηθεί χειριστές ελικοπτέρων, ενώ μεγάλες έξοδοι έμπειρου προσωπικού από το όπλο έχουν συμβεί ξανά κατά καιρούς τα τελευταία χρόνια. 

Αν και αγόρασαν τα πανάκριβα «Απάτσι» έναντι 56 εκατ. ευρώ το ένα, η προμήθεια δεν συνοδεύτηκε από εξομοιωτή πτήσης για την εκπαίδευση των χειριστών. Αντ' αυτού στέλνονται κατά καιρούς στο εξωτερικό. Τελευταίως, μάλιστα ο προγραμματισμός έχει καθυστερήσει, λόγω των οικονομικών περικοπών. 

Ερωτήματα προκαλεί η κατάσταση στην οποία βρισκόταν το «Απάτσι» που κατέπεσε στα Μέγαρα. Η παρτίδα αυτή των 12 ελικοπτέρων παραγγέλθηκε το 2003 επί Γ. Παπαντωνίου, συνοδευόμενη και από swap 70 εκατ. δολ., καθώς δεν επαρκούσε το κονδύλι. Η παράδοσή τους προβλεπόταν μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου του 2007, αλλά ανέκυψαν προβλήματα. Αλλα υποσχόταν η εταιρεία στη σύμβαση, άλλα διαπίστωναν στην πράξη ότι διαθέτει. Και έτσι, φτάσαμε στο 2009 όταν τα ελικόπτερα μετρούσαν πάνω από μία διετία στο έδαφος. 

Κριτική απ' το ΠΑΣΟΚ
Ακριβώς τότε, το ΠΑΣΟΚ (πέρυσι το καλοκαίρι) ασκούσε δριμεία κριτική στη Ν.Δ., που στο μεταξύ είχε φτάσει στην τέταρτη τροποποίηση της σύμβασης και προετοιμαζόταν για την παραλαβή τους. «Εχουν σοβαρές διαβρώσεις σε βασικά τους συγκροτήματα» (κοινώς σκουριές), κατήγγειλαν και έθεταν ζήτημα ασφάλειας πτήσεων. Προσέθεταν δε ότι σε μερικά συστήματα έχει μειωθεί σημαντικά το όριο ζωής των υλικών. 

Το μοιραίο ελικόπτερο μετρούσε μόλις 125 ώρες λειτουργίας. Εμπειροι τεχνικοί αναφέρουν ότι ακόμη και εάν λειτουργεί ορισμένες ώρες όταν βρίσκεται στο έδαφος, αυτό δεν εξασφαλίζει απαραίτητα την καλή κατάστασή του. 

Ειδικά η δοκιμή που επιχείρησαν στα Μέγαρα (σβήσιμο και επαναφορά κινητήρα στον αέρα) είναι οριακή για ελικόπτερο, περισσότερο. Πληροφορίες από το Πεντάγωνο μάλιστα αναφέρουν ότι είχαν παρατηρηθεί προβλήματα στο κύριο στροφείο, που αφορά στη μετάδοση της κίνησης.
Η εταιρεία είχε αποστείλει οχτώ νέα στροφεία προς αντικατάσταση, ενώ οι τεχνικοί της αποχώρησαν προ ημερών. 

Σε επιχειρηματικό επίπεδο, λίγες ημέρες προ του δυστυχήματος η κατασκευάστρια Boeing είχε εντείνει τις πιέσεις της για τον εκσυγχρονισμό του παλαιότερου τύπου «Απάτσι» του στρατού. Κάτι που δεν έβλεπαν με καλό μάτι στο υπουργείο, αφού το κόστος ήταν σχεδόν όσο και αυτό της αγοράς καινούργιων. 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

Νέες περιπλοκές για τα ΕΝΑΕ;

Μάλλον περιέπλεξε παρά ξεκαθάρισε το τοπίο σχετικά με την εξέλιξη της διαδικασίας αλλαγής ιδιοκτησιακού καθεστώτος των Ελληνικών Ναυπηγείων Α.Ε. (ΕΝΑΕ), ο υπουργός Εθνικής Άμυνας με τις σημερινές ανακοινώσεις του.

Οι ανακοινώσεις έγιναν κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στους στρατιωτικούς συντάκτες στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Συγκεκριμένα ανακοίνωσε, ότι χθες 28 Ιουλίου επετεύχθη συμφωνία μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στη βάση των αρχών που είχαν συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις 2 Ιουλίου 2008 για τις παράνομες κρατικές επιδοτήσεις για την περίοδο προ του 1999. Υπενθυμίζεται ότι το αρχικό πρόστιμο ανερχόταν σε 230 εκατ. ευρώ και σε αυτό θα πρέπει να προστεθούν και οι τόκοι.

Η συμφωνία προβλέπει τον διαχωρισμό των ΕΝΑΕ σε στρατιωτικό και πολιτικό ναυπηγείο στη βάση του προβλεπόμενου βιομηχανικού έργου που πρόκειται να ανατεθεί, σε ποσοστό 75 προς 25%. Στο πλαίσιο αυτό, το στρατιωτικό ναυπηγείο πρόκειται να δεσμευθεί νομικά έναντι της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ότι την επόμενη 15ετία δεν πρόκειται να αναλάβει κανένα έργο που να αφορά τον πολιτικό τομέα. Ας σημειωθεί ότι με βάση το πρωτόκολλο που έχει συνταχθεί και συμφωνηθεί τον Ιούλιο του 2008 (2 Ιουλίου), η συγκεκριμένη περίοδος εξαίρεσης ήταν 10 χρόνια.

Όσον αφορά το πολιτικό ναυπηγείο που θα προκύψει από τον διαχωρισμό των ΕΝΑΕ, αυτό πρόκειται να δημοπρατηθεί στο πλαίσιο διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε επίσης την πρόθεση της κυβέρνησης να παραπέμψει την τελική αναλυτική συμφωνία που θα προκύψει από την εφαρμογή των προβλέψεων του τριμερούς συνυποσχετικού (υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ThyssenKrupp Marine Systems / TKMS, Abu Dhabi Mar Group / ADM) της 18ης Μαρτίου 2010 για κύρωση στη Βουλή. Τόνισε μάλιστα ότι η συμφωνία θα πρέπει να γίνει δεκτή με ευρύτερη συναίνεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, χωρίς να αρκεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που σήμερα απολαμβάνει το κυβερνών κόμμα.

Μάλιστα, σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε, σημείωσε ότι η συναίνεση αφορά κυρίως το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης, τη Νέα Δημοκρατία. Δήλωσε επίσης ότι σε περίπτωση που εγερθούν αντιρρήσεις  και διατυπωθούν ισχυρισμοί ότι η συμφωνία «έχει σκιές» τότε η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να μην την κυρώσει, αναλαμβάνοντας και το ανάλογο κόστος. Εξήγησε δε, ότι το κόστος αυτό  δεν περιλαμβάνει μόνο τα 2,2 δις ευρώ που έχουν καταβληθεί για τα τέσσερα υποβρύχια Type 214 που έχουν ήδη κατασκευαστεί για το Πολεμικό Ναυτικό (και των οποίων η παραλαβή θα πρέπει να αναμένει την ολοκλήρωση της διαδικασίας της διαιτησίας), αλλά και τις οποιεσδήποτε αποζημιώσεις προκύψουν για την TKMS από τη διαιτητική διαδικασία.

Αξίζει δε να σημειωθεί σε αυτό το σημείο, ότι καλά γνωρίζοντες την υπόθεση νομικού κύκλοι, εκτιμούν ότι σε περίπτωση παραπομπής του ζητήματος στη διαιτησία το αποτέλεσμα θα είναι μάλλον δυσάρεστο για την ελληνική πλευρά.

Εξυπακούεται φυσικά ότι η ενεργοποίηση της διαδικασίας θα σημάνει αυτόματα και την πτώχευση των ΕΝΑΕ με ότι αυτό συνεπάγεται για τους εργαζόμενους σε αυτά, αλλά και τους υπεργολάβους της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.

 

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας εξέφρασε επίσης την πεποίθησή του ότι η ολοκλήρωση των διαδικασιών  που προβλέπει το τριμερές συνυποσχετικό της 18ης Μαρτίου, θα απαιτήσει περισσότερο χρόνο (υπενθυμίζεται ότι η ισχύς του λήγει την 31η Αυγούστου 2010) αλλά και την εκτίμησή του, ότι η συμφωνία με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «ανοίγει» τον δρόμο για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ TKMS-ADM όσον αφορά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ΕΝΑΕ. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές την εξέλιξη αυτή θα την έβλεπε πολύ θερικά η ελληνική κυβέρνηση καθώς θα απαλλάσσονταν άμεσα από τη «δουλεία» εξεύρεσης δανείων για τη χρηματοδότηση της συνέχισης της λειτουργίας των ΕΝΑΕ.

Οι εύλογες απορίες του «defence-point»

Αν και είναι απόλυτα κατανοητή η πρόθεση του υπουργού να υλοποιήσει μια διαφανή διαδικασία και να αποφύγει την επανεμφάνιση των «σκιών» που στο παρελθόν, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν εμφανιστεί στα προγράμματα του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, θεωρούμε ότι έχει βάση η παρατήρηση, ότι η στάση αυτή, αν και πολιτικά και ουσιαστικά ορθή, εν τούτοις, εμπεριέχει μία σημαντική αντίφαση:
Η συμφωνία η οποία θα προκύψει ως τελικό προϊόν της υλοποίησης του συνυποσχετικού της 18ης Μαρτίου 2010, προβλέπεται και στηρίζεται σε αυτό το οποίο έχει ήδη υπογραφτεί από την ελληνική κυβέρνηση, δια χειρός του υπουργού Οικονομίας, Γεωργίου Παπακωνσταντίνου και του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελου Βενιζέλου. Κατά συνέπεια, εάν η ελληνική κυβέρνηση αισθάνεται ότι θα πρέπει να επιτύχει τη μέγιστη κοινοβουλευτική συναίνεση στο αποτέλεσμά της ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ;

Επιπρόσθετα, το καθεστώς που δημιουργούν οι δηλώσεις Βενιζέλου, καθιστά παντελώς ανέφικτη την υλοποίηση μιας ενδιάμεσης λύσης μεταξύ TKMS και ADM, καθώς ουδείς εχέφρων επενδυτής θα αναλάμβανε τις τύχες των ΕΝΑΕ και φυσικά όλες τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, γνωρίζοντας ότι η τελική μεταβίβαση δεν θα πρέπει να επικυρωθεί μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, την προσυπογραφή δηλαδή εκ μέρους των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία και μόνο για λόγους εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης, θεμιτό θα ήταν να την απορρίψουν!

Βέβαια δεν θα πρέπει να αγνοηθεί η περίπτωση να πρόκειται για ένα πολιτικό ελιγμό του κατά γενική ομολογία ευφυέστατου Μακεδόνα πολιτικού καθώς τυχόν απόρριψη της συμφωνίας από τη Νέα Δημοκρατία αυτομάτως μεταφέρει το βάρος της ευθύνης για τις εξελίξεις σε αυτήν.

Και σε αυτή όμως την περίπτωση η αβεβαιότητα σε επιχειρηματικό επίπεδο συνεχίζει να ισχύει.

 

Ο υφέρπων ελληνικός κρατικισμός και οι επενδύσεις

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, αν και σαφώς απέρριψε ως αδύνατη την παρούσα περίοδο την κρατικοποίηση των ΕΝΑΕ επισημαίνοντας μάλιστα ότι θα πρόκειται για εξαιρετικά αρνητικό μήνυμα στις διεθνείς αγορές, εν τούτοις, επισήμανε την ανάγκη ανασυγκρότησης και εξορθολογισμού της ελληνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας.

Η διαπίστωση αυτή εκλήφθηκε ως στόχευση της κυβέρνησης για τη δημιουργία ενός ενιαίου ναυπηγοεπισκευαστικού φορέα. Η εκτίμηση αυτή δεν αποτελεί παρά μόνο μια ακόμη έκφραση του ελληνικού κρατικισμού σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, ο οποίος έχει οδηγήσει τη χώρα στο σημερινό της αδιέξοδο. Οι δε εκφραστές της αγνοούν ή για την ακρίβεια εθελοτυφλούν στη αδήριτη και αμείλικτη πραγματικότητα: Η ανάπτυξη μιας υγιούς και βιώσιμης ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, σήμερα περισσότερο από ποτέ,  πρέπει να στηρίζεται σε εξαγωγικές δραστηριότητες και όχι απλώς να είναι δέσμια και ταυτόχρονα δεσμώτης του ναυπηγικού προγράμματος του Πολεμικού Ναυτικού. Η λύση αυτή δοκιμάστηκε την προηγούμενη δεκαετία και δεν απέδωσε. Η προσπάθεια εφαρμογής της την ερχόμενη δεκαετία θα είναι σίγουρα ανεπιτυχής αφού πλέον λείπουν και οι αναγκαίοι οικονομικοί πόροι.

Κατά συνέπεια, η δημιουργία ενός ακόμη κρατικοδίαιτου ενιαίου ναυπηγικού φορέα, κάθε άλλο παρά ευοίωνες προοπτικές προσφέρει στην ελληνική βιομηχανία. Αντίθετα, η είσοδος επενδυτών που μπορούν αυτή την εξαγωγική προοπτική πρέπει να είναι όχι μόνο επιθυμητή, αλλά να αντιμετωπίζεται ως επιβεβλημένη ανάγκη και βέβαια να μην εμπλακεί στους θεμιτούς κοινοβουλευτικούς ανταγωνισμούς.

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

Κραυγή αγωνίας από τις ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες στην Eurosatory 2010 - "Δεν πάει άλλο"!







ImageΤην ώρα που όλοι στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ασχολούνται με το «πάρτι της ντροπής» επάνω στο πλωτό μνημείο του θωρηκτού «Γ.Αβέρωφ», στο μακρινό Παρίσι οι μετρημένες «στα δάκτυλα του ενός χεριού» ελληνικές - τέσσερις ιδιωτικές και μία κρατική – αμυντικές εταιρείες που παίρνουν μέρος την έκθεση χερσαίων συστημάτων EUROSATORY 2010, ξεσπούσαν στην ελληνική αντιπροσωπεία που επισκέπτεται την έκθεση: «Δεν πάει άλλο. Παραγγελίες δεν υπάρχουν, πιστωτικά για τα αντισταθμιστικά που έχουν υπογραφεί δεν δίνονται. Ζούμε μόνο από τις εξαγωγές, αλλά ως πότε; Κάνουμε έρευνα και ανάπτυξη συστημάτων και μας λένε ο ξένοι πελάτες “Aφού δεν τα αγοράζουν οι δικοί σας πως ζητάτε να τα αγοράσουμε εμείς;” Κάθε μήνα απολύουμε ανθρώπους. Κάντε κάτι γιατί η ελληνική αμυντική βιομηχανία διαλύεται και μαζί της και ο παραγωγικός ιστός ασφάλειας της χώρας».

Οι τέσσερις «ηρωικές» ιδιωτικές εταιρείες που επιμένουν να δίνουν το παρών στις μεγάλες εκθέσεις αμυντικού υλικού παρά το υψηλό κόστος συμμετοχής που πληρώνουν, είναι οι Intracom, Theon Sensors, MilTech, Elmon (αλεξίσφαιρα γιλέκα) και τα κρατικά Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, οι άνθρωποι των οποίων ... πανηγύριζαν για μία παραγγελία 30.000 περίπου βομβίδων των 40 χλστ. αξίας κάπου 2,5 εκατ. ευρώ που έκανε η Γαλλία στην εταιρεία.

Όταν η παραγγελία 70 εκατ. ευρώ για τα βλήματα των 120 χλστ. από την Γερμανία έγινε με διαδικασίες σούπερ-μάρκετ (σχετικό άρθρο στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί) κα δεν έδωσε ούτε ένα ευρώ στην εταιρεία.

Η ελληνική αντιπροσωπεία υπό τον προσωπικό απεσταλμένο του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου, πρέσβη Γ.Χρονόπουλο και τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή της ΓΔΑΕΕ, Α.Τενεκούδη, έδειξε ότι αντιλήφθηκε πλήρως την κατάσταση που περιέγραφαν οι υπεύθυνοι των αμυνιτκών εταιρειών, αλλά πόσο αρκεί αυτό για να μπορέσει να περάσει το μήνυμα στο υπουργείο Οικονομικών ότι «Μέχρις εδώ» με την αδιαφορία που επιδεικνύεται για την ασφάλεια της χώρας;

Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Ε.Βενιζέλο περιμένουν όλοι να δοθεί η λύση: "Αντίληψη του προβλήματος έχει, το ειδικό πολιτικό βάρος για να υψώσει το ανάστημά του και να αποτρέψει την καταστροφή των βιομηχανιών, το έχει, όλα από αυτόν εξαρτώνται" σημείωνε χαρακτηριστικά ένα από τα στελέχη των αμυντικών βιομηχανιών.

Κεντρικό θέμα συζήτησης από τις τέσσερις μεγάλες εταιρείες (EAΣ, Intracom, Theon, MilTech), το πρόγραμμα του ΤΟΜΑ BMP-3HEL, στο οποίο μόνο αυτές οι τέσσερις (συνολικά 12 ελληνικές εταιρείες εμπλέκονται κατασκευαστικά στο πρόγραμμα) έχουν βιομηχανική συμμετοχή που ξεπερνά τα 220 εκατ. ευρώ. «Αν δε βγει χρήγορα το πρόγραμμα μέχρι το τέλος τη χρονιάς θα έχουμε τουλάχιστον 500 απολύσεις από τις εταιρείες οι οποίες είχαν υπολογίσει την εμπλοκή τους σε αυτό» ανέφερε στην ελληνική αντιπροσωπεία ένας από τους εκπροσώπους των βιομηχανιών.

Και όλοι βέβαια εξάφραζαν την απορία πως με το κλίμα που δημιουργείται από κάποιες δηλώσεις όπως του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Μπεγλίτη ότι «Οι Έλληνες θα ξεσηκωθούν αν δαπανήσουμε για την άμυνα», το υπουργείο θα καταφέρει να διοργανώσει μαζί με την ΔΕΘ την έκθεση DEFENSYS στην Θεσσαλονίκη...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σάββατο 23 Ιανουαρίου 2010

Έκοψαν τα μηχανοκίνητα από τις παρελάσεις - Θέλουν "φτηνές" Ενοπλες Δυνάμεις...

..




ImageΣτην ικανοποίηση των δυνάμεων που από το 1974 επιδιώκουν την κατάργηση των στρατιωτικών παρελάσεων ή τουλάχιστον των μηχανοκίνητων και τεθωρακισμένων δυνάμεων από τις παρελάσεις, προχώρησε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας με ανακοίνωση του ίδιου του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου.

Η δήλωση έχει ως εξής: «Στις παρελάσεις με την ευκαιρία εθνικών εορτών ή επετείων θα μετέχουν στο εξής μόνο πεζοπόρα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα μηχανοκίνητα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και το έργο των σχετικών μονάδων θα επιδεικνύεται κατά τη διάρκεια επιθεωρήσεων στους τόπους που εδρεύουν οι μονάδες αυτές. Για το ζήτημα είχαν την ευκαιρία την τιμή να ενημερώσω τον κ. Πρόεδρο της Δημοκρατίας.»

Και ποιοι οι λόγοι αυτής της ανιστόρητης απόφασης; Υποτίθεται για λόγους «οικονομίας». Kαι μάλιστα εμπλέκεται και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να φανεί ότι υπήρξε "θεσμική κάλυψη"...

Η δήλωση δεν αντέχει σε κριτική, ειδικά ως προς το δεύτερο μέρος της: «Τα μηχανοκίνητα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και το έργο των σχετικών μονάδων θα επιδεικνύεται κατά τη διάρκεια επιθεωρήσεων στους τόπους που εδρεύουν οι μονάδες αυτές» Δηλαδή, τι; Θα πηγαίνουν οι πολίτες στις επιθεωρήσεις; Προφανώς δεν έχουν ενημερώσει τον υπουργό για το τι ακριβώς είναι οι «επιθεωρήσεις». Επιθεωρήσεις δεν κάνουν οι πολίτες. Κάνει η ανώτερη στρατιωτική ηγεσία για να ελέγξει το αξιόμαχο και την ετοιμότητα των μονάδων.

Οι παρελάσεις αποσκοπούν να φέρουν κοντά ΕΔ και λαό, με αφορμή κάποια εθνική επέτειο που ενώνει και τους δύο, ως άρρηκτος συνδετικός κρίκος. Εμπνέουν τους νέους. Πόσοι Έλληνες αξιωματικοί δεν αποφάσισαν να αφιερωθούν στην πατρίδα, όταν παρέλαυναν μπροστά του τα «σιδερένια τείχη» της χώρας; Για «πέντε τάλιρα»-υποτίθεται ότι- σπάνε αυτό τον κρίκο; Νομίζουμε ότι υπάρχει κάτι πολύ βαθύτερο, όπως αναφέρουμε και στην αρχή τους σημειώματός μας…

Αν θέλουν οικονομίες υπάρχουν πολλές πηγές: Το δυσθεώρητο κόστος της λειτουργίας της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου της Βουλής (το οποίο δεν εκπέμπει ακόμα) που φτάνει στα 4,1 εκατ. ευρώ το χρόνο και υπάρχουν αποκλειστικά και μόνο για τις δημόσιες σχέσεις του εκάστοτε προέδρου της Βουλής. Για την αντιολισθητική βελτίωση των μαρμάρινων πατωμάτων της Βουλής είχε προβλεφτεί κονδύλι 2,2 εκατ. ευρώ ενώ σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες οι νέες προσφορές για το ίδιο έργο είναι κάτω από τις 200.000 ευρώ !

Όπως προαναφέραμε οι λόγοι κατάργησης των μηχανοκίνητων από τις παρελάσεις είναι βαθύτεροι και εντάσσονται στα πλαίσια της τάσης αποκοπής οτιδήποτε συνδέει τον Έλληνα με το ένδοξο παρελθόν του. Οι εθνικές παρελάσεις που ουσιαστικά απονευρώνονται με την ανακοίνωση του υπουργού είναι «καρφί στο μάτι» για όλη την δήθεν «προοδευτική» διεθνιστικών αντιλήψεων ελληνική διανόηση. Με τελικό ζητούμενο την δημιουργία ενός λαού που θα ξεχάσει σε βάθος χρόνου την καταγωγή του, τους αγώνες του και τους νεκρούς του.

Οι παρελάσεις δεν είναι μία απλή στρατιωτική επίδειξη όπως πολλοί ισχυρίζονται. Είναι η ένδειξη σεβασμού και τιμής όλων εμάς προς αυτούς που πέθαναν για μας, για να μπορούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι από τυραννίες και δεσποτισμούς να καταστρέφουμε τελικά και να προσβάλλουμε ότι αυτοί δημιούργησαν και πέτυχαν με τις θυσίες τους.

Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, στο υποσυνείδητο του Έλληνα η απόφαση αυτή θα έχει την ίδια βαρύτητα με το μοιραίο λάθος της υπουργού Παιδείας της ΝΔ η οποία αγνοώντας τις παρακλήσεις του λαού υποστήριζε το σύγγραμμα της ομάδας Ρεπούση. Ο λαός πηγαίνει στις παρελάσεις για να δει και να χειροκροτήσει τα παιδιά του.

Η παρέλαση είναι μία από τις λίγες φορές το χρόνο που ο λαός έρχεται σε επαφή με τις Ένοπλες Δυνάμεις, επιτυγχάνοντας την αρμονική διασύνδεση λαού και Στρατού σε ένα πανεθνικό εορταστικό κλίμα. Η παρέλαση είναι το επιστέγασμα της απόδοσης τιμής σε αυτούς που μας επιτρέπουν να ζούμε ελεύθερα και να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Έλληνες.

Αν το πρόβλημα είναι τα 2-3 εκατομμύρια ευρώ που στοιχίζει ετησίως η συμμετοχή των μηχανοκινήτων στις παρελάσεις τότε προτείνουμε κάτι: Να ζητήσουν από τους Έλληνες πολίτες που επιθυμούν να εξακολουθήσουν να βλέπουν τους ελληνικούς «πύρινους χάλυβες» να παρελαύνουν με την ελληνική σημαία, να πληρώσουν οι ίδιοι το κόστος.

Να είστε βέβαιοι ότι θα συγκεντρωθούν πολλά περισσότερα χρήματα από αυτά που απαιτούνται. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Αλλά μην στερείτε κ. υπουργέ από την Ελλάδα την περηφάνια της…

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr