H Ευρωπαϊκή Ένωση Πεθαίνει.

του Charles Kupchan

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) πεθαίνει. Όχι με ένα δραματικό, αιφνίδιο θάνατο, αλλά σταδιακά, με τόσο ήρεμο τρόπο που μια των ημερών ίσως να κοιτάξουμε προς την άλλη μεριά του Ατλαντικού και να συνειδητοποιήσουμε πως το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που το θεωρούσαμε δεδομένο, απλά έπαψε να υφίσταται. 

Η παρακμή της Ευρώπης είναι εν μέρει μόνο οικονομική. Η οικονομική κρίση έπληξε με σφοδρότητα πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ, ενώ τα υψηλά δημόσια ελλείμματα και η επισφαλής υγεία πολλών ευρωπαϊκών τραπεζών ίσως να προμηνύει περισσότερα προβλήματα στο μέλλον. 

 

 Αλλά αυτή η εξέλιξη ίσως να αποδειχτεί αμελητέα, σε σχέση με άλλες σοβαρότερες παθογένειες: από το Λονδίνο ως το Βερολίνο και τη Βαρσοβία, η Ευρώπη βιώνει μια επανεθνικοποίηση της πολιτικής τους ζωής. Τα κράτη-μέλη γαντζώνονται στην εθνική τους κυριαρχία, που μέχρι πρόσφατα θυσίαζαν ευχαρίστως, στο βωμό των κοινών τους ιδεωδών.  

Αλλά πολλούς Ευρωπαίους, αυτό δε φαίνεται πια ούτε καν να τους ενδιαφέρει. Αναρωτιούνται σε τι χρησιμεύει η ένωση, κι αν αξίζει όλη τη φασαρία. Αν συνεχιστεί αυτή η τάση, μπορεί να δούμε να ακυρώνεται ένα από τα σημαντικότερα και πιο απροσδόκητα πολιτικά επιτεύγματα του 20ού αιώνα: η ενοποίηση της Ευρώπης, η ειρήνευσή της, η αναζήτηση της ενδυνάμωσής της ως συνεκτικής και ενιαίας οντότητας.

Σε μια τέτοια περίπτωση, θα δούμε ανεξάρτητα ευρωπαϊκά κράτη να βυθίζονται στη γεωπολιτική ασημαντότητακαι τις Ηνωμένες Πολιτείες να στερούνται από έναν σύμμαχο ικανό και πρόθυμο να τις βοηθά στις παγκόσμιες υποθέσεις.  Αυτό το ξέφτισμα της υποστήριξης προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση πλήττει ακόμα και τη Γερμανία, που η εμμονή της με την κατάργηση των εθνικών διαμαχών που για αιώνες οδηγούσαν τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις να πολεμούν μεταξύ τους την είχε καταστήσει σε πραγματικό κινητήρα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η πρόσφατη απροθυμία του Βερολίνου να διασώσει την Ελλάδα από την οικονομική της κατάρρευση -η καγκελάριος 'Ανγκελα Μέρκελ (Angela Merkel) αντιδρούσε για μήνες στην οικονομική διάσωση της Ελλάδας- ράγισε το ευρωπαϊκό πνεύμα της οικονομικής αλληλεγγύης, ένα από τα εμβλήματα της ενωμένης Ευρώπης. Η Μέρκελ κάμφθηκε μόνο όταν κατέστη σαφές πως η ελληνική κρίση κινδύνευε να συμπαρασύρει στο χάος ολόκληρη την ευρωζώνη. Μόνο τότε αποφάσισε να εγκρίνει το δανεισμό της Ελλάδας και να αντιταχθεί στην κοινή γνώμη της χώρας της: οι ψηφοφόροι στις τοπικές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας αντέδρασαν αστραπιαία καταψηφίζοντας το κόμμα της, τιμωρώντας τους χριστιανοδημοκράτες με τη χειρότερη εκλογική τους ήττα τη μεταπολεμική περίοδο.

Πίσω από τη προφανή τσιγκουνιά της Γερμανίας κρύβεται κάτι πολύ ευρύτερο: σήμερα πλέον, η επιδίωξη της εξυπηρέτησης των εθνικών γερμανικών συμφερόντων μειώνει κατά πολύ τον ενθουσιασμό του Βερολίνου για τα τεκταινόμενα στην ΕΕ. 

Ένα από τα τελευταία σημεία πως το ευρωπαϊκό εγχείρημα παραμένει ζωντανό, ήταν η πρόσφατη έγκριση της «συνθήκης της Λισαβόνας» από όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, πράγμα που εξόπλισε την ένωση με έναν πρόεδρο, έναν «τσάρο» της εξωτερικής πολιτικής της κι ένα κοινό διπλωματικό σώμα. Αλλά όταν το Βερολίνο κλήθηκε να επιλέξει ποιοι θα καταλάβουν αυτά τα σημαντικά αξιώματα, επελέγησαν αντίστοιχα οι Χέρμαν Φαν Ράμπουι (Herman van Rompuy) και Κάθριν 'Αστον (Catherine Ashton) πολιτικοί μικρού βεληνεκούς, που δεν μπορούσαν επ' ουδενί να επισκιάσουν τους ηγέτες των μεγάλων κρατών-μελών. Ακόμα και η γερμανική δικαιοσύνη έβαλε φρένο στην ΕΕ: πέρσι αποφάσισε να οχυρώσει το εθνικό γερμανικό κοινοβούλιο από την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Απ' άκρου σ' άκρη της ΕΕ παρατηρείται μια εθνικοποίηση της πολιτικής ζωής.

• Ένα από τα πιο εκκωφαντικά σημεία αυτού του φαινομένου ήταν το 2005, όταν οι Γάλλοι και οι Ολλανδοίψηφοφόροιαπέρριψαν τη συνταγματική συνθήκη, που θα ενίσχυε το νομικό και πολιτικό χαρακτήρα της ΕΕ.
• Η «συνθήκη της Λισαβόνας», ο «κουτσουρεμένος» διάδοχος της «συνταγματικής συνθήκης», απορρίφθηκε επίσης από τους Ιρλανδούς, το 2008. Το 2009 αυτοί άλλαξαν γνώμη, μόνο όμως αφού εξασφάλισαν πως η νέα συνθήκη δε θα έπληττε τον εθνικό έλεγχο του Δουβλίνου επί της φορολογίας ή την στρατιωτική τους ουδετερότητα.
• Αλλά και στη Βρετανία, οι εκλογές του Μαΐου έφεραν στην εξουσία μια δικομματική συμμαχία, με πυλώνα το Συντηρητικό κόμμα, γνωστό για τον ευρωσκεπτικισμό του.
• Αλλού, παρατηρείται άνοδος του δεξιού λαϊκισμού, ενός υποπροϊόντος -κατά πρώτο λόγο- της αντίθεσης στη μετανάστευση. Αλλά ο αιχμηρός εθνικισμός δε βάζει στο στόχαστρό του μόνο τις εθνικές μειονότητες, αλλά και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας λόγω ακριβώς της συμμετοχής στην ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίηση. Στην Ουγγαρίαεπί παραδείγματι, το «κόμμα για καλύτερη Ουγγαρία» (Jobbik), που είναι ανοικτά ξενοφοβικό, κέρδισε 47 έδρες στις εκλογές του 2010, έναντι... 0 το 2006. Ακόμα και στην ιστορικά ανεκτικότατη Ολλανδία, το ακροδεξιό «κόμμα ελευθερίας» (PVV)κέρδισε στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογέςπάνω από 15% της λαϊκής ψήφου, καταλαμβάνοντας στη βουλή ελάχιστες έδρες λιγότερες από το μεγαλύτερο κόμμα.
  

Λες και δεν αρκούσαν τα παραπάνω εμπόδια στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, τον Ιούλιο του 2010 η κυλιόμενη προεδρία της ΕΕ έτυχε να πέσει στο Βέλγιο, μια χώρα στην οποία ο διχασμός μεταξύ των ολλανδόφωνων Φλαμανδών και των γαλλόφωνων Βαλόνων είναι τόσο έντονος που πολλές εβδομάδες μετά τις εκλογές του Ιουνίου δεν έχει ακόμα σχηματισθεί λειτουργική κυβέρνηση! Είναι δηλωτικό πως η χώρα που ηγείται σήμερα της ΕΕ υποφέρει από τον ίδιο ακριβώς εθνοτικό ανταγωνισμό που υποτίθεται πως θα εξάλειφε η δημιουργία της ΕΕ! 

Η επανεθνικοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής οφείλεται, πρώτα και κύρια, σε μια διαγενεακή αλλαγή. Για τους Ευρωπαίους που είχαν βιώσει το Β' παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και τον «ψυχρό πόλεμο», η ευρωπαϊκή ενοποίηση αντιπροσώπευε κυρίως μια οδό διαφυγής από το αιματηρό παρελθόν της ηπείρου. Αλλά αυτό δεν ισχύει και τόσο για τους νεότερους Ευρωπαίους: σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι Γάλλοι άνω των 55 ετών που θεωρούν την ΕΕ «εγγύηση για τη διατήρηση της ειρήνης» είναι διπλάσιοι σχεδόν από τους κάτω των 36 ετών που εκτιμούν το ίδιο. Δεν πρέπει άρα να μας προκαλεί εντύπωση πως οι νεότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες προσεγγίζουν την ΕΕ ψυχρά και υπολογιστικά, και όχι σαν κάποιο πολιτικό ιδεώδες. 

Εντωμεταξύ οι απαιτήσεις της παγκοσμιοποίησης, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, πιέζουν το ευρωπαϊκό «κοινωνικό κράτος». Καθώς οι κυβερνήσεις εξαναγκάζονται να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησης και να περικόψουν τις συντάξεις, είναι βολικό να μεταχειρίζονται την ΕΕ σαν «αποδιοπομπαίο τράγο», στον οποίο οφείλονται όλες οι δυσάρεστες αποφάσεις. Στη Γαλλία π.χ. η Ευρώπη εμφανίζεται συχνά ως «δούρειος ίππος» των «αγγλοσαξόνων» στην επίθεσή τους κατά του «κοινωνικού κράτους» ή σαν διακινητής «Πολωνών υδραυλικών» που διαμέσου της ανοικτής αγοράς εργασίας της ΕΕ υποβλέπουν τις θέσεις εργασίας των Γάλλων. 

Η εσπευσμένη διεύρυνση της ΕΕ προς την ανατολή και το νότο τής στέρησε επίσης λίγη επιπλέον ζωή. Καθώς απουσιάζει πια η κομψή αίσθηση που ανέδυε η μικρή ένωση πριν την πτώση του τείχους του Βερολίνου τα πρώτα κράτη-μέλη της τείνουν προς την εσωστρέφεια. Αλλά και τα νέα κράτη-μέλη της κεντρικής Ευρώπης -τα οποία μόλις που πρόλαβαν να γευτούν την αίσθηση της πλήρους εθνικής ανεξαρτησίας τους μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού- είναι πολύ απρόθυμα να τη στερηθούν εκ νέου. Όπως είχε δηλώσει ο αείμνηστος πρόεδρος της Πολωνίας Λεχ Καζίνσκι (Lech Kaczyński) το 2005, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, «τους Πολωνούς τους νοιάζει το μέλλον της Πολωνίας, όχι της ΕΕ». 

Η ευρωπαϊκή κόπωση επιδεινώθηκε από τη συμμετοχή πολλών κρατών-μελών στους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Στη Γερμανία, σχεδόν τα 2/3 των πολιτών αντιτίθενται στην αποστολή γερμανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Αυτό δε χαροποιεί την ΕΕ, που φιλοδοξεί να εμφανιστεί στις παγκόσμιες υποθέσεις με ενιαία φωνή. Την ίδια ώρα που ένας από τους λόγους ύπαρξης της ΕΕ είναι να αναβαθμίσει τη γεωπολιτική παρουσία της Ευρώπης στις παγκόσμιες υποθέσεις, κανείς δε φαίνεται να υποστηρίζει την υπόθεσή αυτή! Οι μακρινοί πόλεμοι, σε συνδυασμό με τις -απεχθείς, και λόγω της οικονομικής κρίσης- αμυντικές δαπάνες, κόβουν κάθε όρεξη για ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών εκ μέρους της ΕΕ. 

«Προς το παρόν, το μόνο που κάνει η ΕΕ είναι να "κρατάει αναμμένες" τις "μηχανές", ελπίζοντας πως αν "αγοράσει" λίγο χρόνο ίσως να εμφανιστούν νέοι ηγέτες, που θα δείξουν περισσότερο ενδιαφέρον για το ευρωπαϊκό εγχείρημα», μας δήλωσε ένας ευρωβουλευτής. 

Η «αγορά χρόνου» ίσως να είναι πράγματι ό,τι περισσότερο μπορεί να κάνει προς το παρόν η ΕΕ. Αλλά η αποσύνθεσή της δε δείχνει να ανακόπτεται, πράγμα που αρχίζει να έχει επιπτώσεις και εκτός των συνόρων της. Η κυβέρνηση Ομπάμα (Obama) εξέφρασε ήδη δημοσίως τη δυσαρέσκειά της με το διαμορφούμενο νέο γεωστρατηγικό προφίλ της ΕΕ. 

 

Ο Αμερικανός υπουργός αμύνης Ρόμπερτ Γκέιτς (Robert Gates) παραπονέθηκε δημοσίως το περασμένο Φεβρουάριο, σε μια σύνοδο του ΝΑΤΟ: «η προϊούσα αποστρατιωτικοποίηση της Ευρώπης, όπου  η κοινή γνώμη και η πολιτική τάξη διάκεινται εκ προοιμίου αρνητικά σε κάθε άσκηση στρατιωτικής δράσης -και στο συνεπαγόμενο ρίσκο- που το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα ήταν "ευλογία", μετατρέπεται σήμερα, τον 21ο αιώνα, σε απειλή για την επίτευξη πραγματικής ασφάλειας και βιώσιμης ειρήνης».

 

Αν αναλογιστούμε πως και οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να απαλλαγούν από πελώρια ελλείμματα και πολύ θα ήθελαν να κάνουν ένα διάλειμμα στην ανάπτυξη των ενόπλων τους δυνάμεων, είναι λογικό η Ουάσινγκτον να κρίνει ολοένα και περισσότερο την νομιμοφροσύνη των συμμάχων της στη βάση του πόσα λεφτά βάζουν στο κοινό ταμείο. Όσον αφορά την Ευρώπη, αυτά είναι λίγα, και όσο πάει και λιγοστεύουν.

Δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε την Ευρώπη να επιστρέφει στην εποχή των ευρωπαϊκών πολέμων· οι λαοί της έχουν χάσει πια την όρεξη για ένοπλες συγκρούσεις. Είναι πιθανότερο η ευρωπαϊκή πολιτική ζωή να γίνεται ολοένα και πιο εθνοκεντρική, έως ότου η ΕΕ καταντήσει μια κατ' επίφαση «ένωση». Ίσως σε πολλούς αυτό να μην ακούγεται σαν κάτι τόσο τρομερό, αλλά σε έναν πλανήτη που χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε τη θέληση, την ισχύ και τον πλούτο της ενιαίας ΕΕ, η εμφάνιση μιας διασπασμένη και εσωστρεφής Ευρώπη θα αντιπροσώπευε μια ιστορικής τάξης οπισθοχώρηση. 

Εδώ και έξι δεκαετίες, οι Ζαν Μονέ (Jean Monnet), Ρομπέρ Σουμάν (Robert Schuman) και Κόνραντ Αντενάουερ (Konrad Adenauer) συνίδρυαν την Ευρώπη. Σήμερα η ΕΕ χρειάζεται μια νέα γενιά ηγετών που θα κατορθώσουν να εμφυσήσουν λίγη ζωντάνια σε ένα εγχείρημα που είναι επικίνδυνα κοντά στον οριστικό ενταφιασμό του. Προς το παρόν, αυτοί οι ηγέτες δε φαίνονται πουθενά.

(Ο Charles Kupchan είναι καθηγητής διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο του Τζορτζτάουν)

(από www.ppol.gr/"The Washington Post")

Κανόνες στο χάος της blogόσφαιρας.ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΟ ΧΑΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΑΛΕΤΕ;

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Συνολική νομοθετική ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν τη λειτουργία της blogόσφαιρας, σχεδιάζει η κυβέρνηση.

 
Πρόκειται για ένα ευρύ ρυθμιστικό πλαίσιο που θα θέτει συγκεκριμένους κανόνες και αρχές, βάσει των οποίων θα ιδρύονται και θα ελέγχονται, από τη Δικαιοσύνη και όχι μόνο, όλα τα blogs και όλες οι ιστοσελίδες που υπάρχουν στο Διαδίκτυο. 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης προτίθεται, αμέσως μετά το καλοκαίρι, να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και πολίτες σ' έναν ανοικτό, δημόσιο διάλογο, ώστε να ρυθμισθούν μέχρι το τέλος του έτους όλες οι εκκρεμότητες. Οπως πιστεύουν στο υπουργείο, στην πλειονότητά τους οι άνθρωποι του Διαδικτύου επιθυμούν να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση, ώστε να γνωρίζουν όλοι τους «κανόνες του παιχνιδιού» και να αποφευχθούν στο μέλλον φαινόμενα «κανιβαλισμού» και άλλων παράνομων προσωπικών επιθέσεων μέσω δημοφιλών ιστοσελίδων. 

Βασική προτεραιότητά του δεν είναι να αντιμετωπίσει μόνο το πρόβλημα της άρσης του απορρήτου, που παραμένει άλυτο, αλλά να δώσει απαντήσεις σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα ελευθερίας και προστασίας δικαιωμάτων στον κυβερνοχώρο. Ετσι, θέματα που αφορούν την ανωνυμία του blogger, το χώρο από τον οποίον εκπέμπει, το περιεχόμενο των πληροφοριών που διαχειρίζεται, θα τεθούν στην ημερήσια διάταξη του δημόσιου διαλόγου. 

Οπως έλεγαν κύκλοι του υπουργείου Δικαιοσύνης ο κ. Καστανίδης δείχνει αυξημένη ευαισθησία σε θέματα της ελεύθερης έκφρασης και της διακίνησης ιδεών μέσω του Διαδικτύου. Αυτό όμως δεν μπορεί να σημαίνει ότι είναι ανεκτό μέσω της ελευθερίας αυτής να θίγονται οι υπολήψεις άλλων ατόμων ή να πλήττεται βάναυσα η προσωπικότητά τους. 

Ανοιχτή διαβούλευση

«Είναι μια δύσκολη ισορροπία που πρέπει να πετύχουμε, προκειμένου και τα δικαιώματα των θιγόμενων να εξασφαλίσουμε και την ελευθερία των ιδεών να προστατεύσουμε», φέρεται να λέει στους συνεργάτες του ο υπουργός. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Λίαν συντόμως θα κληθούν οι ενδιαφερόμενοι φορείς -οργανώσεις προστασίας ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ο Συνήγορος του Πολίτη- νομικοί αλλά και όσο το δυνατόν περισσότεροι bloggers- να πάρουν μέρος σε ανοικτή δημόσια διαβούλευση, προτείνοντας πρακτικά και νομικής φύσης μέτρα. Ο διάλογος αυτός θα διεξαχθεί και μέσω Διαδικτύου αλλά και «ζωντανά», με απευθείας προσωπική συζήτηση των συμμετεχόντων. 

Ταυτόχρονα θα αξιοποιηθεί η διεθνής και ευρωπαϊκή εμπειρία στο θέμα, ώστε, το αργότερο μέχρι το τέλος του χρόνου, να κατατεθεί στη Βουλή η συνολική πρόταση της κυβέρνησης για καθιέρωση ενός συγκεκριμένου, καθαρού και αυστηρού νομικού πλαισίου αναφοράς για όσους αξιοποιούν και εκφράζονται στην blogόσφαιρα. 

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι ωστόσο πολλά. Αρκετοί αναρωτιούνται εάν η κυβερνητική αυτή πρωτοβουλία υποκρύπτει κάποια προσπάθεια ελέγχου και περιορισμού των ανεξάρτητων sites και blogs που κάποιοι θεωρούν «ενοχλητικά».

Είναι αληθές ότι οι μηχανισμοί καταστολής αλλά και ακραία κόμματα της ελληνικής Βουλής (ΛΑΟΣ) έχουν επανηλειμμένα επιτεθεί κατά συγκεκριμένων ιστοσελίδων, επικρίνοντας το περιεχόμενό τους και ζητώντας το κλείσμό τους, μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις από τις δικές τους. 

Από την άλλη, οι μηχανισμοί δίωξης στην έχουν επιβάλει ένα καθολικό πέπλο επιτήρησης των «ύποπτων» κατά την εκίμησή τους sites, φακελώνοντας αυθαίρετα τους πολίτες που τα επισκέπτονται.

Αρση απορρήτου

Από την άλλη, η μεγάλη νομική μάχη για την άρση του απορρήτου των blogs βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι διωκτικές αρχές, επικαλούμενες τις εγκυκλίους του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά αλλά και του διαδόχου του, ζητούν από τις εταιρείες-παρόχους υπηρεσιών Ιντερνετ να τους δίδουν όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες για τους ιδιοκτήτες και διεχειριστές των ιστοσελίδων, σε βάρος των οποίων πολίτες και πολιτικοί, καταθέτουν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση ή άλλά προσβολή της προσωπικότητάς τους. 

Ωστόσο η ΑΔΑΕ, επικαλούμενη την ευρωπαϊκή νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, επιμένει ότι τα στοιχεία που ζητά η αστυνομία ανήκουν στον πυρήνα της προστατευόμενης από το σύνταγμα αλληλογραφίας και δεν μπορούν να δοθούν χωρίς να τηρηθεί η συνταγματική και νομική διαδικασία. Για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, απαιτείται να έχει διαπραχθεί κάποιο ρητά αναφερόμενο σοβαρό έγκλημα (το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης δεν ανήκει σε αυτά) και να αποφασίσει είτε το συμβούλιο πλημμελειοδικών είτε ο εισαγγελέας εφετών (για λόγους εθνικής ασφάλειας). 

Ο αντίλογος εδώ είναι ότι, εάν δεν τεθούν όροι για τη νόμιμη διευκόλυνση της άρσης του απορρήτου, θα διογκωθούν οι περιπτώσεις των ανώνυμων επιθέσεων στον κυβερνοχώρο

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Αύριο κρίνεται η τύχη των ΕΝΑΕ!

Μια πολύ σημαντική απόφαση πρόκειται να ληφθεί αύριο, στις Βρυξέλλες, την έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που το περιεχόμενό της θα είναι καθοριστικό για την τύχη των Ελληνικών Ναυπηγείων Α.Ε. (ΕΝΑΕ).

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «defence-point», ελληνική αντιπροσωπεία μετέβη στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να επιλύσει το χρονίζον πρόβλημα των παρανόμων κρατικών επιδοτήσεων προς τα ΕΝΑΕ για την περίοδο προ του 1999.

Την αντιπροσωπεία της οποίας ηγείται ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών Ηλίας Πλασκοβίτης και αποτελούν εκπρόσωποι των υπουργείων Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας, και του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ) συμπεριλαμβανομένου και του διευθυντή της Διεύθυνσης Εξοπλισμών του ΓΕΝ (ΓΕΝ/ΔΕΞ) αρχιπλοίαρχος Ηλίας Δημόπουλος. Η ελληνική αντιπροσωπεία θα έχει συνάντηση με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και συγκεκριμένα της Διεύθυνσης Ανταγωνισμού. Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνάντηση αφορά την υλοποίηση της λύσης που έχει συμφωνηθεί από κοινού από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ελληνικό Δημόσιο στις 2 Ιουλίου 2008.


Της επίσκεψης της ελληνικής αντιπροσωπείας προηγήθηκε επιστολή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου προς τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοακίμ Αλμούνια όπου τονίζεται η στρατηγική σημασία των ΕΝΑΕ για την ελληνική εθνική ασφάλεια.


Σε περίπτωση επιτυχούς κατάληξης των διαπραγματεύσεων (σύμφωνα με τις ίδιες πηγές θεωρείται αυτή τη στιγμή η επικρατέστερη εκδοχή), τα ΕΝΑΕ «απελευθερώνονται» από το πρόστιμο των 230 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους μέχρι σήμερα. Με αυτό τον τρόπο υλοποιείται μία από τις δύο προϋποθέσεις οι οποίες είχαν τεθεί με την τριμερή συμφωνία μεταξύ ελληνικού Δημοσίου, ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) και Abu Dhabi Mar Group (ADM), που αφορούσε τη μεταβίβαση του 75,1% των μετοχών των ΕΝΑΕ στην ADM.


Για άλλη μία φορά, ασθμαίνουσα, το ελληνικό κράτος επιδιώκει να επιλύσει ένα χρονίζον πρόβλημα το οποίο θα μπορούσε να έχει επιλυθεί εδώ και δύο χρόνια.

Η ενδεχόμενη επιτυχής κατάληξη των διαπραγματεύσεων, εκτιμάται ότι θα επιταχύνει τις διαδικασίες απόκτησης των ΕΝΑΕ από την ADM και θα απομακρύνει το ορατό (λόγω του ελάχιστου χρόνου που έχει απομείνει) ενδεχόμενο κήρυξης των ΕΝΑΕ σε πτώχευση και παραπομπή των ζητημάτων που αφορούν στις συμβάσεις «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ» και «ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΙΙ» στη διαιτησία. 

Ας σημειωθεί εδώ ότι οι καθυστερήσεις τόσο στην κατάρτιση της σύμβασης για τη ναυπήγηση των δύο νέων υποβρυχίων Type 214 και την κατάλληλη τροποποίηση και ολοκλήρωση των προαναφερθέντων συμβάσεων, όσο και στην επίλυση του προβλήματος του κοινοτικού προστίμου, παραλίγο να οδηγήσουν σε κατάρρευση την όλη διαδικασία, καθώς καταληκτική ημερομηνία της προαναφερθείσας τριμερούς συμφωνίας είναι η 31η Αυγούστου. 

Επισημαίνεται ότι τυχόν πτώχευση των ΕΝΑΕ και παραπομπή των συμβάσεων των υποβρυχίων στη διαιτησία, όχι μόνον θα σήμαινε την αυτόματη απώλεια 1.250 θέσεων εργασίας σε μία εξαιρετικά κρίσιμη οικονομική περίοδο, αλλά θα άφηνε και στον αέρα τα τέσσερα υποβρύχια Type 214 που έχουν ναυπηγηθεί για λογαριασμό του Πολεμικού Ναυτικού.


Για άλλη μια φορά βρήκε εφαρμογή η γνωστή λαϊκή ρήση «κάλλιο αργά παρά ποτέ» αφού όπως φαίνεται από την εξέλιξη των πραγμάτων το ελληνικό Δημόσιο κινητοποιήθηκε την τελευταία σχεδόν στιγμή (ο Αύγουστος είναι μήνας διακοπών τόσο για την Αθήνα όσο και για τις Βρυξέλλες)...


Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση της νέας σύμβασης, η καλοκαιρινή ραθυμία συνεχίζεται με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μη πραγματοποίηση της σημερινής συνάντησης μεταξύ των δύο διαπραγματευτικών ομάδων. Ίσως θα έπρεπε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας να επέμβει επίσης και σε αυτή τη διαδικασία, η οποία εξελίσσεται με χαρακτηριστικά αργούς ρυθμούς, καθώς οι Επιτροπές Διαπραγματεύσεων συναντώνται μόνο κάθε Τρίτη και Πέμπτη και από ώρα 09.30 το πρωί έως ώρα 13.30 το μεσημέρι!

Οι Βαλκανικοί λαοί προσβλέπουν στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και όχι στην Άγκυρα

Είναι η Τουρκία περιφερειακή δύναμη;  

Σε αυτότοερώτημα προσπάθησε να απαντήσει διήμεροσυμπόσιο της γερμανικής Εταιρείας για τηΝοτιοανατολική Ευρώπη στο Βερολίνο.

Αν και η Τουρκία είναι ήδη μια περιφερειακή δύναμη δυσκολεύεται να ανταποκριθεί πλήρως σε αυτόν τον ρόλο. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο διευθυντής της Εταιρείας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, Χανσγιόργκ Μπράϊ στο τέλος του συμποσίου: 

«Πρώτον από πρακτικής απόψεως το περιορισμένο ανθρώπινο δυναμικό στο τουρκικό διπλωματικό σώμα, όσο και η πολιτική που ασκεί η Τουρκία περιορίζουν τις δυνατότητες άσκησης μιας ευρύτερης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Δυσκολεύουν τη χώρα να παίξει το ρόλο που θα ήθελε να παίξει. Π.χ. στο θέμα των κυρώσεων κατά του Ιράν. Η άρνηση της να τις αποδεχτεί, προκάλεσαν προβλήματα στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και εν μέρει με την ΕΕ.»

Οι φιλοδοξίες της Άγκυρας για ρόλο περιφερειακής δύναμης και τα ελληνοτουρκικά

 

Ο πολιτολόγος Χάιντς-Γιούργκεν Αξτ 

Η νέα εξωτερική πολιτική της Άγκυρας έχει ως σύνθημα τη στρατηγική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες. Αυτό σημαίνει πρώτα απ’ όλα διευθέτηση περιφερειακών εκκρεμοτήτων και σύναψη ιστορικής σημασίας συμφωνιών με χώρες, όπως π.χ. η Αρμενία.

 Όπως όμως διαπιστώθηκε στο διήμερο συμπόσιο στο Βερολίνο η στρατηγική αυτή δεν ισχύει ούτε για το κυπριακό, ούτε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις - παρά τις όποιες συμφωνίες που υπεγράφησαν κατά τη πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν στην Αθήνα.

Αυτό που συνέβη στην ελληνική πρωτεύουσα έχει περισσότερο σχέση με μάρκετινγκ παρά με σοβαρή ενασχόληση με την ουσία των ελληνοτουρκικών διαφορών, εκτιμά ο Γερμανός καθηγητής πολιτικών επιστημών Χανς-Γιούργκεν Άξτ: «Πιστεύω ότι η Τουρκία έχει παραφορτωθεί, γιατί βάζει στην ατζέντα της προβλήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα, όπως το ιρανικό , το μεσανατολικό, το παλαιστινιακό. Έτσι για να τα διαχειριστεί αναγκάζεται να επικεντρώσει τις προσπάθειες της σε αυτά. Οπότε δεν διαθέτει περιθώρια για πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν στην εξομάλυνση των σχέσεων της με την Αθήνα. Εξάλλου η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για πρωτοβουλίες.»

Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση στο Αιγαίο με την παραβίαση του ελληνικού εναερίου χώρου από τα τουρκικά μαχητικά και η αναχαίτισή τους θα παραμείνει αμετάβλητη. 

Το θετικό σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι υπάρχει μια ρουτίνα, υποστηρίζει ο κ. Αξτ. Έλληνες και Τούρκοι στρατιωτικοί στο Αιγαίο ακολουθούν πιστά πάντα τις ίδιες διαδικασίες, οπότε ο καθένας γνωρίζει μετά από μια συγκεκριμένη κίνηση τι ακριβώς προτίθεται να πράξει ο άλλος.

Η Τουρκία εμφανίζεται πιο συναινετική στο κυπριακό

Κάπως διαφορετική είναι η κατάσταση στο κυπριακό. Διότι ναι μεν η Άγκυρα έχει σταματήσει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες μετά το δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν, αλλά επιτρέπει στους Τουρκοκύπριους να διαπραγματευτούν μια λύση. 

«Η Άγκυρα είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί σχεδόν κάθε αποτέλεσμα», πιστεύει ο κ. Αξτ, με μια ουσιαστική προϋπόθεση, η οποία άλλωστε προβλεπόταν και στο σχέδιο Ανάν: «η όποια λύση θα πρέπει να προβλέπει τη παραμονή ενός, έστω και μικρού αριθμού Τούρκων στρατιωτών στο Βορρά. Το ζητούμενο είναι αν θα το δεχθούν οι Ελληνοκύπριοι. Εφ’ όσον στόχος τους είναι η αποστρατικοποίηση της Κύπρου».

Ορισμένοι αναλυτές χαρακτηρίζουν τη νέα εξωτερική πολιτική της Τουρκίας ως «νέο-οθωμανική». Όμως ανεξάρτητα από πιθανές βλέψεις της Άγκυρας να αποκτήσει επιρροή στις άλλοτε περιφέρειες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα πρέπει να εξετάσει κανείς, αν οι λαοί θα αποδέχονταν μια τουρκική κηδεμονία. Και τουλάχιστον για τα Βαλκάνια η απάντηση είναι ένα σαφέστατη: σε καμία περίπτωση. Τα βαλκανικά κράτη πέραν των σχέσεών τους με την Τουρκία επιδιώκουν όλα να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Πέραν τούτου όμως όπως υπογραμμίζει ο Ντούσαν Ρέλιτς, από το Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική του Βερολίνου «Η Τουρκία δεν διαθέτει ούτε τα οικονομικά, ούτε τα πολιτικά, ούτε τα στρατιωτικά, ούτε καν τα πολιτιστικά εφόδια για να διαδραματίσει το ρόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκείνο που είναι σε θέση να κάνει η Άγκυρα στα Βαλκάνια είναι να μεσολαβήσει ανάμεσα σε ορισμένες μουσουλμανικές ομάδες στην Βοσνία, να ασκεί κάποια επιρροή στο Κοσσυφοπέδιο και ίσως στους μουσουλμάνους στο Σάντζακ της Σερβίας.»

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

dw-world

ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ:“τα Μνημόνια αλλάζουν και εμπλουτίζονται, και τον πρώτο λόγο έχει ο δανειστής που πρέπει να πάρει πίσω τα λεφτά του”

του ΣΩΤΗΡΗ ΧΙΩΤΑΚΗ
chiotaki@otenet.gr
axiaplus

Πραγματική βόμβα έριξε σήμερα η Κομισιόν, αφού ζητά από την Ελλάδα να πουλήσει άμεσα το 40% των λιγνιτικών αλλά και των υδροηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ, με τις Βρυξέλες να συνδέουν την εξέλιξη με την Τρίτη δόση του δανείου από την Τρόικα.

Το πιο “σκληρό” τους πρόσωπο έδειξαν οι Βρυξέλες σήμερα στην χώρα μας σε σχέση με την αγορά ηλεκτρισμού.

Οι κοινοτικοί αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με την ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και τον Γενικό Γραμματέα κ. Κώστα Μαθιουδάκη διεμήνυσαν ότι οι παρεμβάσεις που έχει δρομολογήσει η χώρα στο πλαίσιο του Μνημονίου σε σχέση με την απελευθέρωση της αγοράς είναι απλώς “τσιρότα” – αυτή η έκφραση χρησιμοποιήθηκε! – και ότι η αγορά θα πρέπει να ανοίξει άμεσα με αποτελεσματικό τρόπο.

“Πουλήστε το 40% των λιγνιτικών και των υδροηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ!” ζήτησαν τα κοινοτικά στελέχη από την εμβρόντητη ελληνική πλευρά, η έκπληξη της οποίας ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν διαπιστώθηκε πως όχι μόνο δεν σήκωναν επ΄ αυτού κουβέντα αλλά και πως η απαίτηση συνδεόταν ευθέως με την εκταμίευση της τρίτης δόσης βοήθειας της χώρας μας από την Τρόικα!

Στην δε παρατήρηση ότι “Στο Μνημόνιο δεν υπάρχει τέτοια δέσμευση”, οι κοινοτικοί – πιο οξεία ήταν η στάση του εκπροσώπου της διεύθυνσης Ανταγωνισμού - αντέτειναν ότι “τα Μνημόνια αλλάζουν και εμπλουτίζονται, τον πρώτο λόγο έχει ο δανειστής ου πρέπει να πάρει πίσω τα λεφτά του”!

Ειδικότερα σε σχέση με τους λιγνίτες, οι κοινοτικοί αξιωματούχοι παρέπεμψαν με έμφαση στην επιστολή της Επιτρόπου Κρόες του 2008, με την οποία τονίζεται ότι η Ελλάδα, πέραν της εκχώρησης μονάδων, θα πρέπει να προχωρήσει και στην ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων λιγνίτη (λ.χ. σε Δράμα και Ελασσόνα) τα οποία θα πρέπει να δοθούν σε ιδιώτες.

Ανάλογα, πιέσεις ασκούνται πλέον και για ριζική λύση στο θέμα του διαχωρισμού των δικτύων μεταφοράς και διανομής, παρά το ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει γίνει αποδεκτό το μοντέλο που έχει επιλέξει η χώρα μας, κατά το οποίο υπάρχει νομικός διαχωρισμός από την ΔΕΗ αλλά τα δίκτυα μπορούν να ελέγχονται από την ίδια.

H Υποκρισία Θεμέλιο του Κράτους

του Γ.-Σ. Πρεβελάκη

Επί μακρό διάστημα, επί δεκαετίες, η Ελλάδα έμοιαζε να ανήκει σε άλλον πλανήτη. Η οικονομική κρίση προκάλεσε αναγκαστική βίαιη προσγείωση. Σήμερα, οι υποδείξεις των ξένων ειδικών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώνουν την ελληνική οικονομία σε μερικό συντονισμό με τις συνθήκες του διεθνούς περιβάλλοντος. Όμως, οι έξωθεν τεχνοκρατικές οδηγίες έχουν αναγκαστικά τα όριά τους. Χρειάζεται, επομένως, ενδογενής προβληματισμός ως προς τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Κεντρικό ζήτημα είναι η φύση και ο ρόλος του Κράτους. Το Κράτος δημιουργεί τις συνθήκες για την λειτουργία της οικονομίας και παραλλήλως ασκεί αναδιανεμητικό ρόλο, ώστε οι κοινωνικές ανισότητες να μην απειλούν την πολιτική σταθερότητα. Οι δύο λειτουργίες οφείλουν να παραμένουν κατά το δυνατόν διαχωρισμένες. Η ιδιαιτερότητα του ελληνικού Κράτους έγκειται στην πλήρη σύγχυση των λειτουργιών αυτών, με αποτέλεσμα η μεν να αχρηστεύει την δε. Σε αυτό το πνεύμα, επί παραδείγματι, προσλαμβάνονται «αναξιοπαθούντες» σε δημόσιες υπηρεσίες. Προφανώς η διοίκηση καθίσταται αναποτελεσματική και το κόστος της λειτουργίας της διογκώνεται. Διαμορφώνεται, έτσι, ένα σπάταλο και ανίκανο Κράτος το οποίο αδυνατεί να εκπληρώσει τον αναδιανεμητικό του ρόλο, να παράσχει υπηρεσίες ποιότητος στην Παιδεία, την Υγεία, την Ασφάλεια. Οι πλέον αδύναμοι οικονομικά πολίτες, για να επιβιώσουν, διεκδικούν δικαιωματικά «μια θέση στον ήλιο» του Δημοσίου.

Η στρεβλή σχέση μεταξύ Κράτους και Κοινωνίας εξηγείται από τις γεωπολιτικές συνθήκες οι οποίες δημιούργησαν την σύγχρονη Ελλάδα, με υλικά προερχόμενα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πολιτική σταθερότητα στηρίχθηκε στην διανομή εξωγενών προσόδων, δηλαδή σε δάνεια ή γενικά σε ξένη βοήθεια, οι οποίες εξασφαλίζονταν έναντι γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών και ιδεολογικών/συμβολικών υπηρεσιών. Οι «ανάγκες του Δημοσίου» προσέφεραν το αναγκαίο πρόσχημα για την «εξαγορά» ενός πληθυσμού εχθρικού προς την δυτικόφερτη Νεωτερικότητα.

Η ελληνική ιδιαιτερότητα αποτελεί ένα ερμητικώς φυλασσόμενο κοινό μυστικό, η αποκάλυψη του οποίου θα έθιγε τον εθνικό εγωϊσμό και την εικόνα της χώρας. Οι επισημάνσεις για το υπερβολικό μέγεθος του Κράτους, για τον καταστροφικό ρόλο του πελατειακού συστήματος και για τις ευθύνες των πολιτικών, αν και ορθές, δεν αποκαλύπτουν τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων. Όμως, όσο συντηρείται η υποκρισία, δεν αντιμετωπίζεται η παθογένεια.

Αντί να την καταπολεμήσει, το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου και των διαδόχων του την αξιοποίησε· αύξησε και νομιμοποίησε τα στρεβλά του ελληνικού Κράτους. Εξασφαλίστηκαν νέες εισροές προσόδου από την Ευρώπη, αρχικά με την μορφή ποικίλων επιδοτήσεων και, κατόπιν, με την ευκολία του δανεισμού, την οποία προσέφερε η είσοδος της Ελλάδος στην ζώνη ευρώ. Η διανομή της προσόδου αυτής στον πληθυσμό, μέσω της αντιπαραγωγικής μεγέθυνσης του Δημοσίου Τομέα, ενίσχυσε τον κομματικό έλεγχο στην κοινωνία. Επίσης, λειτούργησε ως άλλοθι για την αποτυχία του κρατικού εκσυγχρονισμού.

Όταν η έξωθεν πρόσοδος στερεύει, όπως συμβαίνει εδώ και μερικούς μήνες, το σύστημα των σχέσεων Κράτους-Κοινωνίας διέρχεται επικίνδυνη κρίση σταθερότητος. Η σημερινή πολιτική λιτότητος, την οποία εισηγούνται ξένοι ειδικοί, χωρίς την απαραίτητη κατανόηση των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων, θίγει τον «γκρίζο» αναδιανεμητικό ρόλο του Κράτους, χωρίς να εξυγιαίνει την παθογένειά του, καθώς οι περιορισμοί εφαρμόζονται αδιακρίτως, επί δικαίων και αδίκων. Δημιουργούνται έτσι εντάσεις οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε σοβαρές κοινωνικές εκρήξεις με απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες.

Η τρέχουσα πολιτική, επομένως, αντί για την, έστω και ανώμαλη, προσγείωση της Ελλάδος στην διεθνή πραγματικότητα, ενδέχεται να επιφέρει καταστροφή. Το κυβερνών κόμμα στο παρελθόν ακύρωσε τις προσπάθειες του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την εξυγίανση του Κράτους που παρέλαβε από την Δικτατορία. Σήμερα, αντί να κατευθυνθεί επί τέλους στην «επανίδρυση του Κράτους», την οποία κατεπολέμησε σφοδρά ως Αντιπολίτευση, κατεδαφίζει, έστω και ακουσίως, ό,τι από την κρατική λειτουργία επεβίωσε κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Πλησιάζει, ίσως, η στιγμή κατά την οποία η Ελλάδα θα αναγκαστεί να επιλέξει ανάμεσα στην αυτογνωσία και την ειλικρίνεια ή μια νέα καταστροφή.

*Καθηγητής Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης

(από την εφημερίδα "Εστία")

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ!!!

Με ένα επιπλέον... μηδενικό στο τέλος (!), από την τρέχουσα κανονική τιμή τους, χρεώνονταν τα ιατρικά υλικά και το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας, το ΙΚΑ, έως πρόσφατα το αποδεχόταν. Εγγραφο-»βόμβα» αποκαλύπτει ότι καταβάλλονταν κανονικά τα υπερκοστολογημένα ποσά, στο ύψος που απαιτούσαν οι προμηθευτές, με αποκλίσεις προς τα πάνω που κυμαίνονται από 200% έως και... 2.500%!

Το ΙΚΑ καταγγέλλει γιατρούς του ΚΑΤ
Υλικά με «καπέλο» στις 51 από τις 71 επεμβάσεις

Νέο έγγραφο - φωτιά, που έστειλε ο διοικητής του ΙΚΑ Θόδωρος Αμπατζόγλου προς το νοσοκομείο ΚΑΤ, με ημερομηνία 15 Ιουνίου 2010, αποκαλύπτει το μέγεθος των ανεξέλεγκτων χρεώσεων που κάνουν γιατροί με... προκλητές ανάγκες υλικών σε μεταμοσχεύσεις, εκτοξεύοντας τεχνητά στα ύψη τον τζίρο των προμηθευτών για ορθοπεδικά υλικά.

Σε σύνολο 71 περιπτώσεων επεμβάσεων μόνο οι 20 κρίνονται «εντάξει». Στις 51 χρεώθηκαν παράνομα υλικά και ποσά που υπερβαίνουν κατά πολύ το πραγματικό κόστος, ενώ σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούνται οι τεράστιες ποσότητες των μοσχευμάτων για τη μορφή και τα χαρακτηριστικά των επεμβάσεων που έγιναν. Το σίγουρο είναι ότι μέσα από τη συγκεκριμένη λίστα ασθενών προκύπτει ποιοι είναι οι γιατροί που έκαναν τις επεμβάσεις και πόσο επιπλέον χρέωνε ο καθένας τα Ταμεία. Από το πολυσέλιδο έγγραφο σταχυολογούμε κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

• Στον ασθενή Γιάννη Β., για ένα επίπεδο χρεώθηκαν 5 μοσχεύματα, συνολικής ποσότητας άνω των 60 cc και χρεώθηκαν 14.110,8 ευρώ, ενώ αρκούν τα 10 cc! Εγκρίθηκαν 1.730 ευρώ.
• Στη Μαρία Α. για ένα περιπροσθετικό κάταγμα ισχίου χρησιμοποιήθηκαν 33 μοσχεύματα συνολικού κόστους 60.174 + ΦΠΑ. Εγκρίνεται η χρήση ενός μοσχεύματος SP5 συνολικού κόστους 1.858 ευρώ +ΦΠΑ (!).
• Στην ασθενή Βασιλική Μ. για ένα επίπεδο σπονδυλοδεσίας χρεώθηκαν 5 μοσχεύματα κόστους 16.881,2 ευρώ. Από τα 5 μοσχεύματα τα δύο είναι 50 cc, όταν η αναγκαία ποσότητα για ένα επίπεδο σπονδυλοδεσίας δεν ξεπερνά τα 10 cc! Τελικά εγκρίνονται δύο μοσχεύματα, συνολικού κόστους 3.176 ευρώ.
• Στην ασθενή Αρετή Κ., για τρία επίπεδα, χρεώθηκαν μοσχεύματα αξίας 20.610 ευρώ, εγκρίνονται 1.970 ευρώ.
• Στην ασθενή Αργυρώ Φ. Για δύο επίπεδα σπονδυλοδεσίας, χρεώθηκαν 4 μοσχεύματα, συν. κόστους 12.380,8 ευρώ και ποσότητα μεγαλύτερη των 50 cc. Εγκρίνεται ένα μόσχευμα 25 cc, συν. κόστους 4.332 ευρώ.
• ΟΛΟ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΕΔΩ
  

Χάνονται κατακτήσεις 100 χρόνων!!

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ

Κατακτήσεις 100 χρόνων, που αντανακλούν τους αγώνες των εργαζομένων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, αναιρούνται μέσα σε λίγες μέρες υπό την πίεση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Προβλέψεις του μνημονίου γυρίζουν το χάρτη των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων έναν αιώνα πίσω. Μια ιστορική διαδρομή στις κοινωνικές κατακτήσεις αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές:

1 Τα πρώτα δείγματα εργατικής νομοθεσίας δίνονται αμέσως μετά την οικονομική και πολιτική κρίση και το κίνημα 1909. Τότε καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής και ορισμένων εορτών. Τα θεμέλια της εργατικής νομοθεσίας τέθηκαν από τις κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων του Ελ. Βενιζέλου από το 1911 έως το 1920. Ο συνδικαλισμός, κατά τα πρότυπα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, αναγνωρίστηκε ως αναγκαία συνθήκη για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Με βάση την αντίληψη αυτή το Σύνταγμα του 1911 θέσπισε ένα φιλελεύθερο πλαίσιο λειτουργίας των εργατικών σωματείων και τη μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων. Στις μελέτες του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας (Γ. Κουζής, Δ. Κατσορίδας, Ν. Παλαιολόγος), στο αρχείο των νομικών τους υπηρεσιών και στις μελέτες που έχουν υποβάλει εργατολόγοι (Α. Καζάκος, Δ. Τραυλός-Τζανετάτος, Α. Μητρόπουλος, Τ. Πετρόπουλος κ.ά.) αποτυπώνονται οι κρίσιμες καμπές της εργατικής πολιτικής.

Εργάσιμη μέρα 8 ωρών

2 Το 1920 νομοθετείται η εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών που εφαρμόστηκε πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1924, αρχικά για τους τυπογράφους της Αθήνας και τους μεταλλωρύχους του Λαυρίου. Σταδιακά μέχρι το 1936 καθιερώνεται σε όλους τους χώρους εργασίας, εκτός από τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Σήμερα ξαναγυρίζουμε στην ελαστική εργασία.

3 Το 1920 ψηφίζεται και ο νόμος 2112 περί «καταγγελίας συμβάσεων υπαλλήλων, εργατών, υπηρετών» που ορίζει το χρόνο προειδοποίησης και το ποσό αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και έκτοτε ίσχυε μέχρι τώρα χωρίς καμία αλλαγή. Με τις ρυθμίσεις αυτές αμβλύνθηκαν οι συγκρούσεις και παράλληλα εισήχθη η πρακτική των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές ενώσεις για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τις αμοιβές.

Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας το «συμβούλιο για την εργασία και την κοινωνική πρόνοια» με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των εργοδοτικών οργανώσεων, αν και στην πορεία φάνηκε πως ο ρόλος του ήταν περισσότερο συμβολικός. Ιδιαίτερη θέση στο νομοθετικό έργο της περιόδου αυτής κατέχει η ρύθμιση της εργασίας των γυναικών και των παιδιών. Στις εκθέσεις του σώματος επιθεωρητών, που ιδρύθηκε το 1912.

4 Το κόστος εργασίας υπολογιζόταν γύρω στο 20 με 25% του συνολικού κόστους παραγωγής, το χαμηλότερο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως αναφέρεται σε μελέτη του Ξ. Ζολώτα (1926), ως αποτέλεσμα της υπερπροσφοράς ανειδίκευτης εργασίας και της ανεξέλεγκτης εργασίας γυναικών και παιδιών. Ηταν τόσο χαμηλά τα ημερομίσθια ώστε να εγείρεται το ερώτημα μήπως τελικά αποτέλεσαν αντικίνητρο εκσυγχρονισμού της παραγωγής.

5 Την περίοδο του Μεσοπολέμου μπαίνουν και οι βάσεις για την κοινωνική ασφάλιση. Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων» και το 1934 ο νόμος περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως». Ο νόμος αρχίζει να εφαρμόζεται τον Σεπτέμβριο του 1936, επί Ι. Μεταξά, με την ίδρυση του ΙΚΑ, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα δοκιμάστηκε η εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της εργατικής εξέγερσης της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά, την 4η Αυγούστου 1936, επιβάλλεται η δικτατορία, μία ημέρα πριν από τη γενική απεργία των συνδικάτων.

6 Μετά τον πόλεμο ιδρύεται υπουργείο Εργασίας και το Ταμείο Ανεργίας (1946), για να απορροφηθούν οι κοινωνικοί κραδασμοί και να περιοριστεί η επιρροή των αριστερών σωματείων. Τίθεται ξανά σε εφαρμογή το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων, κρατώντας πάντως η κυβέρνηση τον τελευταίο λόγο στη ρύθμιση των κατώτατων μισθών.

7 Οι εργατικές κινητοποιήσεις τη διετία 1964-65 φέρνουν την Ελλάδα πρώτη σε απεργίες σε όλο τον κόσμο. Οι διεκδικήσεις της περιόδου εκείνης έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των μισθών κατά 31,6% στην τριετία, την καθιέρωση του επιδόματος αδείας, καθώς και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε αρκετούς κλάδους, τη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης σε πολλά επαγγέλματα που χαρακτηρίστηκαν βαρέα και ανθυγιεινά ενώ με νόμο καθιερώνεται η 1η Μαΐου ως αργία.

8 Η χούντα διαλύει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και διορίζει στα συνδικαλιστικά όργανα ανθρώπους προσκείμενους στο καθεστώς.

9 Μετά το 1974 με την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.

10 Με το νόμο 1264/1982 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταργεί το ν.330 της κυβέρνησης Καραμανλή για το λοκ-άουτ. Ακολούθησε η ψήφιση του νόμου για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων (1387/1983), με τον οποίο τέθηκαν τα όρια που ισχύουν και σήμερα. Παράλληλα με τις συλλογικές συμβάσεις, που ορίζουν τους βασικούς μισθούς και τα μίνιμουμ ημερομίσθια, θεσμοθετούνται οι κλαδικές συμβάσεις με βελτιωμένες αμοιβές και παροχές για τους εργαζόμενους των βαρέων και ανθυγιεινών και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Προσλήψεις στις ΔΕΚΟ

Επίσης, εισάγονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις μητέρες, τους πολύτεκνους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες και κοινωνικά κριτήρια με μοριοδότηση στις προσλήψεις δημόσιων υπαλλήλων και εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.

11 Το φθινόπωρο του 1985 το σταθεροποιητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου προκαλεί τη σφοδρή αντίδραση των συνδικάτων. Στις 11 Οκτωβρίου ανακοινώνεται υποτίμηση της δραχμής κατά 15%, περιορισμός της ΑΤΑ, περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις τιμολογίων των δημόσιων οργανισμών.

Στις 19 Οκτωβρίου δημοσιεύεται το ΠΔ με το οποίο απαγορεύονται μισθολογικές αυξήσεις πάνω από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης.

12 Το 1990 με το νόμο 1876 της οικουμενικής κυβέρνησης για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα, θεσπίζεται ο μηχανισμός μεσολάβησης και διαιτησίας (ΟΜΕΔ) που δίνει στους εργαζόμενους το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, ως έκφραση ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συμβολαίου.

Ολα αυτά λοιπόν που κατοχυρώθηκαν βήμα βήμα σε διάρκεια 100 χρόνων σήμερα κατεδαφίζονται με συνοπτικές διαδικασίες.

.

Επέστρεψε ο εφιάλτης των spreads - Στις 764 μ.β.! - Τ.Σόρρος: "Η Γερμανία "τελειώνει" το ευρώ"!

Ο εφιάλτης των spreads επιστρέφει, προοιωνίζοντας μόνο δεινά, την στιγμή που η διεθνής αγορά γνωρίζει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να καταφύγει στην ανοικτή αγορά για να δανειστεί, τουλάχιστον για 1,5 χρόνο ακόμα. Πριν λίγο έφτασε το 10% (!) η απόδοση των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου 10ετούς διάρκειας. Το spread, δηλαδή η διαφορά απόδοσης που τα χωρίζει από τα αντίστοιχα γερμανικά, διευρύνεται στις 764 μονάδες βάσης από 708 χθες και 672 προχθές. Αυτή η εξέλιξη μόνο αρνητικά πράγματα μπορεί να σημαίνει. Τα επερχόμενα δεινά τα περιέγραψε ο δισεκατομμυριούχος μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος ο οποίός έριξε όλη την ευθύνη στην Γερμανία τονίζοντας ότι "Δεν αποκλείει η σφικτή δημοσιονομική πολιτική μείωσης των δαπανών που εφαρμόζει η Γερμανία να προκαλέσει την καταστροφή του ευρωπαϊκού σχεδίου και την κατάρρευση του ευρώ". Σε σημερινή συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit "η γερμανική πολιτική αποτελεί κίνδυνο για την Ευρώπη και μπορεί να διαλύσει το ευρωπαϊκό σχέδιο". Ο Σόρος, ο οποίος το 1992 κέρδισε 1 δισ δολ στοιχηματίζοντας στην υποτίμηση της βρετανικής στερλίνας, συμπλήρωσε πως "Δεν μπορώ να αποκλείσω τη κατάρρευση του ευρώ. Σήμερα οι Γερμανοί σέρνουν τους γείτονές τους στον αποπληθωρισμό ο οποίος απειλεί με μακροχρόνια στασιμότητα. Και αυτό θα οδηγήσει στον εθνικισμό, την κοινωνική αναταραχή και τη ξενοφοβία. Η ίδια η Δημοκρατία μπορεί να κινδυνέψει" τόνισε. "Η Γερμανία είναι παγκοσμίως απομονωμένη...Γιατί δεν αφήνουν τους μισθούς να αυξηθούν ; Αυτό θα βοηθούσε τις λοιπές χώρες της ΕΕ να αναστηλωθούν". Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

«Αντικοινοτικός» ο φόρος 20% στην ΤV .Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα ελληνικά κανάλια!!

Της Σόνιας Χαϊμαντά

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα ελληνικά κανάλια που θέτουν θέμα επιβίωσης σε περιόδους οικονομικής κρίσης, 18 ημέρες πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου που επαναφέρει τον ειδικό φόρο (20%) επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων που δεν θα αποφέρει στο δημόσιο ιδιαίτερα μεγάλο ποσό.

Με την υποστήριξη των «αδελφών» καναλιών των χωρών της Ε.Ε. και υπό την ομπρέλα της Ευρωπαϊκής Ενωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών (ACT) στην οποία συμμετέχει η Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε., οι διευθύνοντες σύμβουλοι των τηλεοπτικών σταθμών -μελών της ACT- καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει τη νομιμότητα των μέτρων βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου.

Τα κανάλια θα προσφύγουν άμεσα στην Κομισιόν προκειμένου να την ενημερώσουν ότι η αγορά θα επιβαρύνεται με 64,5% φόρο (ήδη καταβάλλεται ΦΠΑ 23% και πρόσθετο αγγελιόσημο 21,5% υπέρ των Ταμείων των δημοσιογράφων), ενώ αν προστεθεί το 20%, θα μειωθούν τα έσοδα των καναλιών περισσότερο απ' ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο κράτος της Ευρώπης.

Στο διεκδικητικό πλαίσιο οι σταθμοί εθνικής εμβέλειας (Mega, ANT1, Alpha, Alter, Star, ΣΚΑΙ, TV Μακεδονία) χαρακτηρίζουν τα μέτρα άκρως «αντιπαραγωγικά», καθώς θα «επιβαρύνουν περισσότερο την τηλεοπτική βιομηχανία και θα μειώσουν την πιθανότητα ταχείας ανάκαμψης της τηλεοπτικής αγοράς μετά την κρίση του 2009». Παράλληλα είναι πιθανό να θέσουν και επίσημα θέμα μείωσης του αγγελιόσημου (έως και κατά 50%) και αναμόρφωση της νομοθεσίας που δεσμεύει τις επιστροφές (Year End Bonus) έως το 9,9% του διαφημιστικού τζίρου.

Σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή της ACT, Ross Biggam «η επιβολή φόρου στα έσοδα των σταθμών είναι αντιπαραγωγικό μέτρο και πιθανότατα αντίθετο προς το ευρωπαϊκό δίκαιο». Ο ίδιος δηλώνει ότι η «Ελλάδα θα είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που θα έχει έναν τέτοιο φόρο κι αυτό μπορεί να πείσει τους διαφημιζόμενους διεθνώς να ξοδέψουν αλλού τα χρήματά τους, αλλά και να αποτρέψει τους διεθνείς τηλεοπτικούς ομίλους από τυχόν επενδύσεις στην ελληνική αγορά».

.

ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Τουρκική κουτοπονηριά που πλέον δεν περνά…

Συνελήφθησαν 3 Τούρκοι να ξεφορτώνουν προϊόντα σε Έλληνες πελάτες κι ομολόγησαν ότι σκοπίμως ήταν υποτιμολογημένα για να μην πληρώνουν δασμούς στην Ελλάδα και την Ε.Ε. Η νταλίκα πέρασε ανενόχλητη το ελληνικό τελωνείο, αλλά εντοπίστηκε στην έξοδο της Κομοτηνής να «μοιράζει» προϊόντα σε μουσουλμάνους παραλήπτες. Φωτιστικά, έπιπλα, κουζίνες κ.ά. που όμως ήταν αδασμολόγητα… Ρεπορτάζ Μελαχροινή Μαρτίδου

Το τεράστιο φορτηγό είχε περάσει το τελωνείο Κήπων και κατέληξε στην Κομοτηνή όπου λίγο πιο κάτω από το ξενοδοχείο «Αχίλλειο» σταμάτησε κι άρχισε να μοιράζει το εμπόρευμά του σε διάφορους παραλήπτες. Η κίνηση αυτή προκάλεσε το ενδιαφέρον των αστυνομικών αρχών που σε συνεργασία με το τελωνείο Κομοτηνής παρενέβησαν, οδήγησαν την νταλίκα στον χώρο του τελωνείου όπου έγινε ενδελεχής έλεγχος. Μετέφερε οικοσκευή έπιπλα, κουζίνες, φωτιστικά τα πάντα προερχόμενα από Κεσσάνη Τουρκίας. Ως παραλήπτες φαινόταν δύο πρόσωπα, ενώ οι παραλήπτες ήταν περισσότεροι. Ακολούθησε ανάκριση και οι εισαγωγείς ομολόγησαν στις καταθέσεις τους ότι τα τιμολόγια ήταν υποτιμολογημένα, όπως συμβαίνει σε όλα τα είδη στην Τουρκία, ως πάγια τακτική και νοοτροπία, για να πληρώνουν λιγότερους δασμούς και φόρους. Στο αυτόφωρο δικαστήριο οδηγήθηκαν ο οδηγός του φορτηγού Κουρνάζ Τουντζάι, οι ιδιοκτήτες της έκθεσης επίπλων και εξαγωγείς Καϊζχάν Τουντζάι, Σαϊχάν Φατήχ από την Κεσσάνη Τουρκίας, οι οποίοι με την καταβολή των δασμών ύψους 3.000 ευρώ αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού έπαψε η δίωξη. «Θα εντείνουμε τους ελέγχους κι αν διαπιστωθούν τέτοια κρούσματα θα θεωρηθούν υπότροποι και τα πρόστιμα θα είναι πολύ μεγάλα», θα πει η διευθύντρια του τελωνείου Κομοτηνής, Μαριάννα Ανδρέου, που βοήθησε το τμήμα ασφαλείας για την συνεργασία μαζί τους. Οι συγκεκριμένοι θα κληθούν να πληρώσουν την άρση κατάσχεσης και την διαφορά δασμών και φόρων, δηλαδή επιπλέον 1.500 ευρώ, ενώ όπως επανέλαβαν οι τελωνειακοί εντατικοποιούνται όλοι οι έλεγχοι τιμολογίων προϊόντων προερχομένων από την Τουρκία, για να μην χάνονται δασμοί και φόροι, όπως προβλέπονται για τα εισερχόμενα προϊόντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση από χώρες εκτός της Ένωσης. ΧΡΟΝΟΣ

ΕΓΓΛΕΖΟΙ, ΣΟΥΗΔΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ

«Νόμιμα» τα κατεχόμενα λιμάνια υποστηρίζει μελέτη της Επ. Επορίου της Ευρωβουλής

Ασφυκτικό κλοιό γύρω από τη Λευκωσία δημιουργεί η Τουρκία με γνωστούς κύκλους στις Βρυξέλλες, προκειμένου να δημιουργήσει κλίμα που να της επιτρέψει να προωθήσει την έγκριση του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο με τις υπό κατοχή περιοχές. Το νέο κρούσμα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας εμφανίστηκε υπό τη μορφή μελέτης που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η μελέτη προβάλλει το πρωτοφανές επιχείρημα ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να κλείσει λιμάνια τα οποία δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχό της», στην Αμμόχωστο, στο Καραβοστάσι και στην Κερύνεια, τα οποία χαρακτηρίζει ως «νόμιμα με βάση το διεθνές δίκαιο».

Δεν περιορίζεται σε αυτό αλλά προχωρεί και σε αναγνώριση των δομών του ψευδοκράτους, υποστηρίζοντας ότι «η πρόσβαση σε λιμάνια της περιοχής που δεν ασκεί πλέον έλεγχο (η Κυπριακή Δημοκρατία) πρέπει να εκληφθεί ως ένα θέμα ρύθμισης από τις νέες Αρχές (σ.σ. του ψευδοκράτους) που ασκούν ντε φάκτο έλεγχο επί της περιοχής».

Η μελέτη ετοιμάστηκε για λογαριασμό της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου και καλύπτει τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της Τουρκίας, αλλά επεκτείνεται και στη λεγόμενη απομόνωση των Τουρκοκυπρίων, υπογραμμίζοντας πως «ο κανονισμός για το απευθείας εμπόριο φαίνεται να είναι το μόνο μέτρο στη διάθεση της ΕΕ, το οποίο θα ήταν υποβοηθητικό για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της έναντι των Τουρκοκυπρίων».

Στη μελέτη προστίθεται ότι «το πρόβλημα διακίνησης περιλαμβάνει την αδυναμία πρόσβασης σε λιμάνια και την απουσία απευθείας αεροπορικών συνδέσεων». Τονίζει ακόμη ότι «τα λιμάνια της Βόρειας Κύπρου είναι νόμιμα με βάση το διεθνές δίκαιο, όπως έχει επίσης επιβεβαιωθεί από την ΕΕ», ενώ διευκρινίζει ότι η λεγόμενη Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου» δεν είναι μέλος της Συνθήκης του Σικάγο, η οποία ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση των αεροδρομίων της κατεχόμενης Κύπρου.

Η επιχειρηματολογία που υπηρετεί τα τουρκικά συμφέροντα εμφανίστηκε λίγες μόνο μέρες πριν από τη συζήτηση εκ νέου του θέματος για τον κανονισμό του απευθείας εμπορίου, που θα γίνει σε επίπεδο πολιτικών ομάδων.

Αναστασιάδης: Αδιανόητο

Αδιανόητα χαρακτήρισε ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης, τα όσα συμβαίνουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφορικά με τον Κανονισμό για το απευθείας εμπόριο και τη μελέτη που ετοιμάστηκε από Τούρκο εμπειρογνώμονα σύμφωνα με την οποία «η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να κλείσει λιμάνια τα οποία δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχό της» στην κατεχόμενη Αμμόχωστο, το Καραβοστάσι και την Κερύνεια τα οποία χαρακτηρίζει ως «νόμιμα με βάση το διεθνές δίκαιο». Θέλω να ελπίζω, συνέχισε ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ότι «θα ληφθούν έγκαιρα, όσο έγκαιρα μπορεί πλέον, τα μέτρα για να αποτρέψουμε αυτό το δυσάρεστο γεγονός που θα μετατρέψει την κατεχόμενη πατρίδα μας σε μια νέα Ταϊβάν».
.

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ Σκόπια κατά της Ελλάδος ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ

Η ΠΓΔΜ υπέβαλε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΠΔ) το συμπληρωματικό της υπόμνημα για την υπόθεση της προσφυγής κατά της Ελλάδας, ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ.

Το συμπληρωματικό υπόμνημα της ΠΓΔΜ υπέβαλε ο συνεκπρόσωπος της χώρας στη διαδικασία της προσφυγής αυτής στο ΔΠΔ, Νίκολα Ντιμίτροφ

Το συμπληρωματικό υπόμνημα της ΠΓΔΜ υπέβαλε ο συνεκπρόσωπος της χώρας στη διαδικασία της προσφυγής αυτής στο ΔΠΔ, Νίκολα Ντιμίτροφ. Τον περασμένο Μάρτιο, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όρισε χρονοδιάγραμμα για την υποβολή νέων μνημονίων από την ΠΓΔΜ και την Ελλάδα.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, η ΠΓΔΜ είχε προθεσμία μέχρι τις 9 Ιουνίου να καταθέσει συμπληρωματικό υπόμνημα (Reply), ενώ η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει με τη σειρά της (Rejoinder), μέχρι τις 27 Οκτωβρίου 2010. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης των υπομνημάτων από τις δύο χώρες, το Δικαστήριο της Χάγης θα καθορίσει την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης.

Στη δεύτερη φάση της εξέτασης της προσφυγής της ΠΓΔΜ θα ακολουθήσει ανάπτυξη των εκατέρωθεν επιχειρημάτων σε προφορική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τους Κανόνες Διαδικασίας του Δικαστηρίου, τα γραπτά υπομνήματα της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας θα παραμείνουν εμπιστευτικά μέχρι και την έναρξη της προφορικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου.

Η ΠΓΔΜ κατέθεσε στις 13 Νοεμβρίου 2008 προσφυγή κατά της Ελλάδας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, επικαλούμενη παραβίαση εκ μέρους της Ελλάδας του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995, λόγω της υποτιθέμενης αντίρρησης (objection) της Ελλάδας στην πρόσκληση για προσχώρηση της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας, τον Απρίλιο του 2008.

Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι πρόκειται περί ομόφωνης απόφασης των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ που ελήφθη στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, και ως εκ τούτου δεν υπήρξε καμία παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995.

Δηλώσεις Στάινμπεργκ
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζέιμς Στάινμπεργκ, σε συνέντευξή του στο ευρασιατικό τμήμα της «Φωνής της Αμερικής» (Voice of America), αναφερόμενος στο θέμα της ονομασίας είπε πως οι ΗΠΑ επιθυμούν ό,τι καλύτερο για τη διαδικασία, ότι με ικανοποίηση θα μπορούσαν να ανταλλάξουν ιδέες και πως ενθαρρύνουν αμφότερες τις πλευρές να στρέψουν το βλέμμα τους προς την τελική επιβράβευση.

«Κατανοούμε πως για τον πρωθυπουργό Γκρούεφσκι επίκειται η λήψη δύσκολων αποφάσεων- πάντοτε είναι δύσκολο σε καταστάσεις όπως αυτή. Είναι δύσκολο, όταν γνωρίζετε ποιά είναι η δική σας πρώτη επιλογή, να επιχειρήσετε να εξεύρετε κοινή βάση. Νομίζω, όμως, πως είναι σημαντικό η μακεδονική ηγεσία να εστιάσει στην επιβράβευση: ένα αξιόλογο μέλλον στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κάτι ελκυστικό», δήλωσε ακόμη ο κ. Στάινμπεργκ, προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να στηρίξουν τέτοιες γενναίες αποφάσεις, που θα πρέπει να λάβουν ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, κ.κ. Γκρούεφσκι και Ιβάνοφ, αντίστοιχα, προκειμένου να υπάρξει πρόοδος.

Ο κ. Στάινμπεργκ εξέφρασε στήριξη και προς τον ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς, για τον οποίο εκτίμησε πως συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, ενώ θεώρησε πως και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Παπανδρέου, απέστειλε θετικό μήνυμα με το όραμά του για την πλήρη ευρωπαϊκή ενσωμάτωση των Βαλκανίων έως το 2014, δείχνοντας έτσι ότι στηρίζει πραγματικά το μέλλον της ΠΓΔΜ στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Και νέο μαχαίρι σε μισθούς - συντάξεις Ερχεται καταιγίδα και άλλων μέτρων από το φθινόπωρο

Τσουνάμι νέων πρόσθετων μέτρων αναμένεται να ανακοινώσει η ελληνική κυβέρνηση τον ερχόμενο Νοέμβριο, εφ΄ όσον υπάρξουν αποκλίσεις στο Πρόγραμμα που έχει υπογράψει με το ΔΝΤ, την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζακαι να διασφαλίσει έτσι την απρόσκοπτη εκταμίευση των δόσεων που προβλέπει το ίδιο Πρόγραμμα.

Μεταξύ αυτών είναι η μείωση των επιδομάτων ανεργίας, η νέα αύξηση στα καύσιμα και τα τσιγάρα, η ολοσχερής κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας στον δημόσιο τομέα, η αποσύνδεση των συντάξεων από τον πληθωρισμό, ο περιορισμός των κοινωνικών δαπανών κ.ά.

Η κυβέρνηση, όπως εξάλλου έχει δεσμευθεί κι από το μνημόνιο, φέρεται να έχει διαμηνύσει στους ελεγκτές της Κομισιόν- οι οποίοι οσονούπω καταφθάνουν για άλλη μια φορά στην Αθήνα, προκειμένου να συντάξουν την έκθεση του Ιουλίου- ότι θα τιμήσει την υπογραφή της και δεν πρόκειται να διστάσει να λάβει τα απαραίτητα πρόσθετα μέτρα. Οι αρμόδιες πηγές της Κομισιόν έλεγαν πως ατύπως έχουν ήδη αρχίσει οι διαβουλεύσεις για το είδος των μέτρων- που φυσικά εστιάζονται στα έσοδα και τις δαπάνες, αφού εκεί παρατηρούνται οι αποκλίσεις, ενώ στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπάρχει ακόμη (και τουλάχιστον μέχρι τα τέλη Ιουνίου) περιθώριο για την Αθήνα να δείξει συνέπεια. Σύμφωνα με υπολογισμούς κοινοτικών πηγών, τα έσοδα, που θα πρέπει στο τέλος του έτους να φθάσουν τα 58 δισ., τον Σεπτέμβριο θα κινούνται στα 41 δισ. - ενώ είναι σχεδόν αδύνατος ο υπολογισμός της εκτροπής στη συγκράτηση των δαπανών, αφού σε αυτήν το ελληνικό κράτος συνυπολογίζει και τα χρέη.

Δεμένα χέρια.
Το πακέτο των μέτρων, κατά τους κοινοτικούς, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο για να υπάρξει η εκταμίευση της δεύτερης δόσης του δανείου, τον Οκτώβριο, και της τρίτης δόσης, τον Δεκέμβριο, με την καθεμιά να ανέρχεται σε 9 δισ. Τα χέρια του οικονομικού επιτελείου είναι ουσιαστικά δεμένα και δεν μπορεί να μην το εφαρμόσει, αφού στέρηση μιας δόσης- ή και καθυστέρηση στην καταβολή της- θα σήμαινε πτώχευση της χώρας, αφού οι αγορές είναι κλειστές για την Ελλάδα και τις ελληνικές τράπεζες- και θα παραμείνουν έτσι τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2012, όπως αναφέρεται και στην έκθεση των ελεγκτών.

Προειδοποιητική βολή.
Η πρώτη προειδοποιητική βολή θα είναι στην έκθεση που θα ανακοινωθεί στο ΕCΟFΙΝ του Ιουλίου- συγκερασμό των δύο εκθέσεων, αυτής της Κομισιόν και της ΕΚΤ από τη μια μεριά, και του ΔΝΤ από την άλλη. Τον Οκτώβριο, η αναφορά στην αντίστοιχη έκθεση- που θα συνοδεύει την εκταμίευση 9 δισ.- θα είναι ρητή, θα λέγεται καθαρά δηλαδή ότι τα χρήματα δίδονται υπό τον όρο ότι θα ληφθούν μέτρα κι εφόσον αυτό δεν γίνει, τον Δεκέμβριο θα υπάρξει πρόβλημα με την τρίτη δόση.

Λάθος σήματα.
Στις Βρυξέλλες αναγνωρίζουν ότι το οικονομικό πρόγραμμα που υποχρεούται να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση είναι «βαρύ». Υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι δεν γίνεται... ελαφρύτερο όταν οι κυβερνητικοί παράγοντες εμφανίζονται να μην το υιοθετούν και να το «φορτώνουν» στην Ενωση και το ΔΝΤ, σαν να είναι άμοιροι και της υιοθέτησης και της εφαρμογής.

Σημειώνουν επίσης ότι η απροθυμία στην εφαρμογή- όπως παρατηρήθηκε στην περίπτωση του Ασφαλιστικού ή στην περίπτωση των επιθέσεων που δέχθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου για τις αποκρατικοποιήσεις- δίδει λάθος σήματα και στις αγορές, τις οποίες αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θα χρειασθεί. «Τα 110 δισ. του μηχανισμού δεν επαρκούν για την πλήρη χρηματοδότηση της Ελλάδας σε ολόκληρη τη διάρκεια του Προγράμματος- μετά τους πρώτους 18 μήνες θα χρειασθεί και πάλι τις αγορές για να δανεισθεί.

Με στάσεις απροθυμίας στην προσαρμογή και εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, θα βρεθεί και πάλι σε αδυναμία δανεισμού- και δεν θέλουμε να σκεφθούμε τι θα συμβεί σε μια τέτοια περίπτωση», έλεγαν με ανησυχία.

Δείτε τον Θαπατέρο.
Οι ίδιοι παράγοντες πρόσθεταν πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι σταθερή και δεν αντιμετωπίζει κανέναν κίνδυνο, ώστε να δικαιολογείται η απροθυμία της. «Εδώ ο κ. Θαπατέρο πέρασε το πρόγραμμα λιτότητας με μία ψήφο και δεν φοβήθηκε», έλεγαν χαρακτηριστικά και υπενθύμιζαν ότι ιστορικά σπανίως έχει υπάρξει πτώση της κυβέρνησης σε περίοδο λιτότητας.

Κάτι, μάλιστα, που ισχύει και για την Ελλάδα, τόσο την περίοδο του ΄85, με υπουργό Οικονομικών τον κ. Σημίτη, όσο και μετά το ΄93, όταν η χώρα προσπαθούσε να εισέλθει στην ΟΝΕ. Τέλος, δεν έκρυβαν την ενόχλησή τους για δηλώσεις που φέρεται να έχει κάνει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ότι «εάν χρειασθεί να λάβω πρόσθετα μέτρα θα παραιτηθώ», ή του κ. Λοβέρδου πως «τέτοιο Ασφαλιστικό δεν αντέχει η κυβέρνηση».

Πλήρης κατάργηση των δώρων σε Δημόσιο και συντάξεις.
Αυξήσεις σε ποτά, τσιγάρα. Τέρμα οι υπερωρίες

Και τρία μέτρα που εξαρτώνται από την απόκλιση

Υπάρχουν και τρία ακόμη μέτρα τα οποία οι άνθρωποι της Κομισιόν χαρακτηρίζουν «σκέψεις»υπονοώντας ότι θα εξαρτηθούν από το μέγεθος της απόκλισης που θα παρατηρηθεί στην υλοποίηση του Προγράμματος. Αυτές είναι:

1Η μείωση της ανώτατης αμοιβής για δικαστικούς και ανώτατους κρατικούς λειτουργούς από 5.900 ευρώ σε 4.900 ευρώ.

2Η αναθεώρηση των αναπηρικών συντάξεων και η θεσμοθέτηση των νέων κριτηρίων για χορήγηση αναπηρικών από δω και πέρα τον Δεκέμβριο του 2010 αντί του Δεκεμβρίου του 2011 που προβλεπόταν αρχικά.

3Η αναβολή της εφαρμογής της αρχής «πέντε συνταξιοδοτούνται, ένας προσλαμβάνεται» στο Δημόσιο για το 2012- και η παράταση του παγώματος των προσλήψεων για όλο το 2011.
νεα

Bilderberg: Όλα αποφασίζονται οπότε ηρεμήστε.

Η Λέσχη Bilderberg διοργανώνει συνέδριο στο Sitges της Ισπανίας, ένα θέρετρο 30 χλμ. από την Βαρκελώνη από τις 4 εως τις 7 Ιουνίου. Σκοπός της συνάντησης είναι μεταξύ άλλων, η παράταση της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης για τουλάχιστον ακόμα έναν χρόνο, ελπίζοντας ότι έτσι θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση για να δημιουργηθεί ένα

«παγκόσμιο υπουργείο Οικονομικών» ως μέρος των Ηνωμένων Εθνών.

Η κρίση του χρέους στην Ελλάδα, που σήμερα βάζει σε κίνδυνο το σύνολο του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος αποτελεί πρόσχημα για δραστικά μέτρα, καθώς τόσο η κρίση όσο και τα μέτρα αποτελούν ζωντανή απεικόνιση της στρατηγικής που χρησιμοποιούν όσοι θα ήθελαν, με πρόσχημα το χάος ,να παρέμβουν στην αναδιάταξη των κεκτημένων.

Έτσι εσκεμμένα δημιουργούν τεχνητή σύγχυση ελέγχοντας '' στενά'' χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και μεγάλες τράπεζες , ενώ τους χρησιμεύουν και ως μηχανισμός διακυβέρνησης και κοινωνικής αναδιάρθρωσης.

ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΘΕΜΑ: Όλα αποφασίζονται οπότε ηρεμήστε.

Είναι η πρώτη φορά που η Λέσχη Bilderberg «μίλησε» σχετικά πολύ, για την συνεδρίαση στην Ισπανία.

Έχουμε ήδη εικασίες ότι ο σκοπός της συνάντησης έχει να κάνει με την εναλλακτική:

«αδυσώπητος έλεγχος έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου».

Έτσι για πρώτη φορά η ελίτ αντέδρασε τοποθετώντας ορισμένα άρθρα στον Τύπο καθώς και άρθρα καθοδήγησης.

Το άρθρο αυτό, του οποίου παραθέτουμε αποσπάσμα, σίγουρα δεν είναι καθοδηγητικό αλλά είναι γραμμένο από την Olga Chetverikova και αποκαλύπτει ακαδημαϊκό ταλέντο.

Το άρθρο απευθύνεται σε όσους θα ήθελαν να αποκτήσουν “Ph.D. στην Ιστορία» και η συγγραφέας του είναι

«Επίκουρος Καθηγήτρια του Κρατικό Ινστιτούτου της Μόσχας αρμόδια για τις Οικονομικές Σχέσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας».

«….. Τα μέτρα άμβλυνσης της ΕΕ ανοίγουν το δρόμο για υπερεθνικά όργανα.

Στις 21 Μαϊου οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ ενέκριναν κατά την διάρκεια συνεδρίασης υπό την προεδρία του προέδρου της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας κ.Jean Claude Trichet και με πρόεδρο του Συμβουλίου κ.H.Van Rompuy το γερμανικό σχέδιο για μεγαλύτερη παρέμβαση στο δημοσιονομικό συντονισμό, συμπεριλαμβανομένων και των κυρώσεων για όσα κράτη της ΕΕ παραβιάζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες.

Οι κυρώσεις αυτές θα περιλαμβάνουν:

την αναστολή του δικαιώματος ψήφου των υπότροπων κρατών, την

παρακράτηση της χρηματοδότησης για την ανάπτυξη των υποδομών, κλπ.

Επίσης προτείνεται να υπόκεινται σε έγκριση από την ΕΕ οι εθνικοί προϋπολογισμοί, πριν κατατεθούν για συζήτηση στα εθνικά νομοθετικά σώματα και άλλα ακόμα πιο φιλόδοξα σχέδια όπως τον πλήρη έλεγχο των εθνικών προϋπολογισμών από τριανδρία η οποία θα αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το EUROGROOP.

Επικαλούμενη την απειλή της οικονομικής κατάρρευσης , η ΕΕ εισήγαγε μαζικά αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας για μισθωτούς και συνταξιούχους, παγώνει τους μισθούς των υπαλλήλων , περικόπτει τα επιδόματα πρόνοιας, αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, κλπ.

Η Ελλάδα είναι η πρώτη αλλά όχι η μόνη χώρα που έχει πληγεί.

Η γερμανική κυβέρνηση σχεδιάζει να περικόψει τις κρατικές δαπάνες 10% κατ’ έτος από το 2011 εως το 2016,

η Γαλλία κατήργησε την ετήσια επιχορήγηση σε οικογένειες με χαμηλό εισόδημα ενώ υπό την πίεση του ΔΝΤ η Ισπανία βρίσκεται στα πρόθυρα ναι συνολικής μεταρρύθμισης με κύριο μέλημα το πάγωμα των συντάξεων, την μείωση αμοιβών και απασχολούμενων στο Δημόσιο Τομέα, την κατάργηση των ενισχύσεων σε οικογένειες που απέκτησαν πρόσφατα παιδί, κλπ και ακολουθούν σύντομα τόσο η Μ.Βρεττανία όσο και η Ιταλία.

Οι συνέπειες των μέτρων αυτών είναι δύσκολο να εκτιμηθούν αν λάβουμε υπόψη ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήματα φτώχιας και ανεργίας ( η ανεργία στην ΕΕ ανέρχεται στο 10% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού και συνεχίζει να αυξάνεται ενώ τουλάχιστον 80 εκ. άνθρωποι είναι σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας).

Το πιθανότερο είναι η παγκόσμια σκιώδης κυβέρνηση - Η Λέσχη Bilderberg-θα διοχετεύσει προσεκτικά στο κοινό την δόση των κοινωνικών προβλημάτων που θα της επιτρέψει να «ξεφορτώσει ουσιαστικά θέματα» διατηρώντας τον έλεγχο της κατάστασης και να στρέψει τις διαμαρτυρίες μακριά από τις πραγματικές πηγές που προκαλούν τα προβλήματα……»

Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με αυτές τις εικασίες. Σκεφτόμαστε λοιπόν αν η κρίση στην ΕΕ ήταν μια προγραμματισμένη ενέργεια ή μια αναπόφευκτη εξέλιξη. Ίσως και να μην έχει πια σημασία.

Παρόλα αυτά οι σκέψεις μας μοιάζουν να συμφωνούν με αυτές της Olga Chetverikova σε σχέση με όσα γράφει παραπάνω «η ανεργία στην ΕΕ ανέρχεται στο 10% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού και συνεχίζει να αυξάνεται ενώ τουλάχιστον 80 εκ. άνθρωποι είναι σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας».

Αυτό το σημείο είναι Γόρδιος Δεσμός.
Συνήθως η οικονομική ύφεση θα αποδίδονταν στην αποτυχία του καπιταλισμού και τις συνήθεις αριστερές αμετροέπειες. Όμως αυτή την φορά προτείνεται από την ελίτ της εξουσίας η ιδέα της παγκόσμιας διακυβέρνησης .


Ο καλύτερος συλλογισμός στον οποίο μπορούμε να καταλήξουμε είναι ότι η ελίτ αντιλαμβάνεται το προφανές-ότι για να αυξηθεί η χειριστική της δύναμη θα πρέπει τα κράτη να ελέγχονται και να ολισθαίνουν.

Και κάτι ακόμη περίεργο.

Επιβάλλοντας μέτρα την στιγμή της αυξημένης ευαισθησίας μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση θα μπορούσε κατά τη γνώμη μας
.