Χαζεύοντας τον ερχομό του πολέμου.

ΙΣΡΑΗΛ - ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΑ ΕΔΑΦΗ

ΠΑΝΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Ο ερχομός του πολέμου πέφτει βαρύς στους τίτλους των ειδήσεων. Σαν κάτι αναπάντεχο. Σαν να μην ήταν εκεί τόσο καιρό. Λες κι ήρθε από το πουθενά. Η κοινή γνώμη παγκοσμίως΄ άναυδη. Οι ξένες κυβερνήσεις και τα κέντρα επιρροής και λήψης αποφάσεων, ξαφνιασμένοι. Οι πρώτες ώρες, διακατέχονται από αμηχανία. Στη συνέχεια, δηλώσεις για αυτοσυγκράτηση. Κι όταν το μέτωπο πάρει φωτιά... ...οι απαραίτητες συστάσεις για την ανάγκη να επικρατήσει η λογική. Ακολουθεί η εκδήλωση ενδιαφέροντος. Οι λαοί τρέφουν ανθρωπιστικά αισθήματα. Ο απλός και συνειδητοποιημένος πολίτης δυσανασχετεί με το αίμα. Τις βιαιότητες. Την απανθρωπιά του πολέμου. Θα βγεί στους δρόμους να το εκφράσει και να ξορκίσει το όνομα του.  Και τότε είναι η στιγμή που θα κάνει την κίνησή της και η κάθε κυβέρνηση. Θα αναλάβει δράση για την ανακούφιση των πληγέντων. Με αεροπλάνα και βαπόρια, φορτωμένα με σκηνές, φάρμακα, τρόφιμα, κίνηση πρώτη. Αν τα αεροδρόμια έχουν χτυπηθεί υπάρχει πάντα η θαλάσσια οδός ή και η στεριά. Απλά εκεί χρειάζονται μεγαλύτερες διαπραγματεύσεις, περισσότερες εγγυήσεις, για να διασφαλίσεις την ακεραιότητα των συμμετεχόντων στο εγχείρημα. Έπειτα εστιάζεις σε υψηλόβαθμες αποστολές στις εμπλεκόμενες πρωτεύουσες. Ανανδεικνύεις τις προσπάθειες σου και αξιώνεις άμεση παύση των εχθροπραξιών. Για να μη χρεωθείς πιθανή αποτυχία, επιλέγεις το διάστημα. Όταν, οι δύο πλευρές έχουν φτάσει σε αδιέξοδο ή η μια από τις δυο έχει περιέλθει σε δινή θέση. Τότε είναι... η κατάλληλη στιγμή. Ο πόλεμος αργά ή γρήγορα τελειώνει. Μερικά συμπληρωματικά ταξίδια ενισχυμένα από σειρά επαφών και δηλώσεων, υποδηλώνουν την πάγια και αδιαπραγμάτευτη πολιτική προσήλωση της χώρας που εκφράζεις, στην ειρηνική επίλυση των διαφορών. Υπενθυμίζεις στο κοινό πόσο προσπάθησες για τον ερχομό της ειρήνης. Ο πόλεμος μετριάζεται σε κρίση. Η κρίση αποκλιμακώνεται, η χώρα ξαναχτίζεται, οι στρατοί ξαναφτιάχνονται, οι αποθήκες ανεφοδιάζονται τα δάκρυα στέρευουν, οι μνήμες συρρικνώνονται κι οι ψυχές που πόνεσαν σωπαίνουν. Οι εικόνες από τα πεδία μαχών αντικαθίστανται από χειραψίες και χαμόγελα. Στις ειδήσεις οι τίτλοι ελάφραίνουν. Όσο γρήγορα και άγαρμπα, ανέβηκε το "εργο" στις οθόνες, άλλο τόσο άκομψα θα κατέβει. Λες κι πόλεμος δεν είχε λόγους και αιτίες. Λες και δεν άγγιξε. Λες κι ήταν, μια ώρα σκοτεινή. Κι όπως ήρθε από το πουθενα, έτσι και χάθηκε.  Η ώρα πλησίαζε 11 το βράδυ. Η διαδρομή από το μικρό χωριό του Νατάφ προς την Ιερουσαλήμ είναι όλο κι όλο δώδεκα χιλιόμετρα. Τα πρώτα τέσσερα εξ αυτών, με μια ιδιαίτερη γοητεία. Ίσως επειδή ξεχωρίζουν από το αυτό που σαν πρώτη εικόνα έρχεται στη σκέψη του καθενός όταν ακούει Μέση Ανατολή. Αυτά τα τέσσερα χιλιόμετρα θυμίζουν Βαλκάνια. Μια διαδρομή πνιγμένη στα πεύκα. Ψηλά, περίπου στα έξι μέτρα το καθένα. Σε κάποια σημεία μάλιστα πλησιάζουν τόσο μεταξύ τους που καλύπτουν το δρόμο δημιουργώντας μικρές φυσικές σήραγγες με πολλές στροφές κι ανηφόρες που αλλάζουν και μεταμορφώνονται σε κατηφορικές πλαγιές.  Την ημέρα απολαμβάνεις την εικόνα και το βράδυ τις συναντήσεις με τα άγρια ζώα. Τσακάλια, αλεπούδες της ερήμου που αναζητούν νερό, σκαντζόχοιρους και πιο συχνές από κάθε άλλη, οι συναντήσεις με υαινες. Τρέχουν να κρυφτούν στο άκουσμα της μηχανής, τρομαγμένα απο το άγνωστο που κρύβουν τα φωτα που πλησιάζουν.  Η ειδήσεις χθές βράδυ δεν είχαν άλλο από τους νεκρούς, τους τραυματίες, τις μάχες στα σύνορα με το Λίβανο. Ένα δέντρο, που ξεπήδησε σε μια ουδέτερη ζώνη. Σε μια μπλέ γραμμή. Φαινομενικά, ήταν ένα δέντρο σαν όλα τα άλλα. Τα φαινόμενα όμως, απατούν. Εκ πρώτης όψεως, βλέπεις έναν ευκάλυπτο κι αυτή είναι η ταυτότητά του. Όταν όμως ξεφυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν, αρχίζουν τα προβλήματα. Ένας ευκάλυπτος που φυτρώνει μπροστά από τα φυλάκια ελέγχου των ισραηλινών, σίγουρα διαφέρει από όλα τα υπόλοιπα δέντρα. Ένας ευκάλυπτος που ξεφυτρώνει σε μια ουδέτερη ζώνη - σε μια περίοδο που ο Λίβανος αποφασίζει να ουδετεροποιήσει τις διαφορές στο εσωτερικό του, φοβούμενος το ξέσπασμα της βίας, στην ανακοίνωση του πορίσματος για τη δολοφονία Χαρίρι - αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο επίκεντρο. Ειδικότερα αν τριγύρω από τον ευκάλυπτο βρίσκονται ισραηλινοί στρατιώτες. Και ξαφνικά η είδηση κάνει το γύρω του κόσμου. Οι δηλώσεις συμπαράστασης στην επιλογή του στρατού του Λιβάνου να πλήξει τους εισβολείς, έρχονται σχεδόν από το σύνολο των διαφορετικών πολιτικοθρησκευτικών κοινωνικών ομάδων της χώρας.  Η Χεζμπολάχ συγχαίρει το στρατό. Ο σουνίτης πρωθυπουργός συντάσεται με την επιλογή της πόλωσης απέναντι στο Ισραήλ. Ο πρόεδρος ηγείται των εξελίξεων και ο στρατός - που ανέκαθεν διαδραμάτισε ρόλο γεφυροποιού στις σχέσεις μεταξύ χριστιανών, σουνιτών, φαλαγγιτών, σιητών, δρούζων - παίρνει την κατάσταση για μια ακόμα φορά στα χέρια του. "Ελέγχει" τα σύνορα και στέλνει το μήνυμα στο Ισραήλ ότι, δεν μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα ή τέλος πάντων κάπως έτσι. Το Ισραήλ, μάλλον ξαφνιασμένο από την αντίδραση - όχι γιατί δεν το περίμενε, απλά γιατί έβλεπε το δέντρο κι όχι το δάσος - απάντησε μεν αμέσως στα πυρά ωστόσο έσπευσε ταυτόχρονα στους κυανόκρανους για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.  Σε αντίθεση με το 2006 οπότε και ξεκίνησε τον πόλεμο ταυτόχρονα με την εκδήλωση της βίας από πλευράς Χεζμπολάχ, σήμερα εμφανίζεται υποχωρητικό - τουλάχιστον για την ώρα. Δίνει αμέσως διευκρινιστικά στοιχεία, λεπτομέρειες και χάρτες για το σημείο του συμβάντος στα Ηνωμένα Έθνη αποποιούμενο τις όποιες ευθύνες. Σε άλλες περιπτώσεις, περνούν μήνες δίχως να ανταποκρίνεται στα αιτήματα των διεθνών οργανισμών για διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενες υποθέσεις. Το Ισραήλ πολύ απλά θέτει τις βάσεις στις οποίες μπορεί να πατήσει για να δικαιολογήσει ένα στρατιωτικό χτύπημα κατά του Λιβάνου. Αυτοί που στην ουσία έρχονται σε πραγματικά δύσκολη θέση δεν είναι άλλοι από τους κυανόκρανους στο Νότιο Λίβανο. Σαφέστατα ανεπιθύμητοι από τη Χεζμπολάχ, προέβησαν σε ένα πόρισμα για το χθεσινό επεισόδιο που τους καθιστά ακόμα πιο ευάλωτους.    Αν και το πόρισμα φέρεται να ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα - αφού πλεόν ακόμα και το υπουργείο ’μυνας του Λιβάνου άποστασιωποιήθηκε της αρχικής του θέσης και δηλώνουν ότι άνοιξαν πρώτοι πυρ -οι κυανόκρανοι κατανοούν ότι, οι κινήσεις τους θα πρέπει να περιοριστούν από εδώ κι έπειτα.  Οι όποιοι έλεγχοι διενεργούσαν επιτυγχάνονταν χάριν της αρωγής που τους παρείχε ο στρατός. Όμως με το στρατό να επιλέγει μια πιο επιθετική στάση απέναντι στο Ισραήλ, οι κυανόκρανοι δεν προβλέπεται να επιτηρούν κάτι περισσότερο από τον περίβολλο του στρατοπέδου τους στο προσεχές διάστημα. Το πόσο πιθανό είναι να ξεσπάσει άμεσα ένας πόλεμος μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ θα εξαρτηθεί από δυο παράγοντες. Οι πολιτικές δυνάμεις του Λιβάνου κατέστησαν σαφές ότι προτιμούν να αποτρέψουν, ένα πόρισμα για τη δολοφονία να εξελιχθεί σε παράγοντα αποσταθεροποίησης για τη χώρα. Θα σταθούν ενωμένοι απέναντι στον "κοινό εχθρό" το Ισραήλ. Όσο οι εξελίξεις στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι ανώδυνες δεν υφίσταται και λόγος άμεσης εμπλοκής σε πόλεμο με το Ισραήλ. Το Ισραήλ από την άλλη, προετοιμάζει την κοινή γνώμη για τη "μπόρα" που έρχεται. Ο επικεφαλής των δυνάμεων στο Βόρειο Ισραήλ σε δηλώσεις του στα ΜΜΕ ανέφερε: "ο εχθρός παρακολουθεί κάθε μας κίνηση στα σύνορα". Η ορολογία που επιλέγει είναι σαφής. Εισάγει τον όρο εχθρό μιλώντας για το στρατό του Λιβάνου, στοιχείο που μέχρι χθές δεν υπήρχε. Εφόσον ένα νέο συμβάν προκύψει αύριο στη μεθόριο, δεν είναι σαφές αν το Ισραήλ θα εμπλακεί πολεμικά. Το σίγουρο πάντως είναι πως οι στρατηγοί του Τελ Αβιβ, φοβούμενοι γενίκευση του μετώπου, θα επιθυμούσαν περισσότερο χρόνο για να προετοιμάσουν τις δυνάμεις σε συνδυασμό με τη χρήση νέων τεχνολογιών που έχουν τεθεί σε εφαρμογή το τελευταίο διάστημα ή αναμένεται να μπουν σε λειτουργία. Ωστόσο το ότι ο πόλεμος είναι στο κατώφλι δεν αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης. Όλοι συμφωνούν. Ακόμα και τα ζώα που έκαναν τις νύχτες την εμφάνισή τους στη διαδρομή του Νατάφ. Τον πόλεμο τον ακούς στον αέρα. Τον βλέπεις να τρέχει ανάμεσα στα δέντρα. Να κρύβεται πίσω από τις αγριάδες, τη χαμηλή βλάστηση κι ότι άλλο μπορεί να του προσφέρει κάλυψη. Έτσι κι εχθές το βράδυ. Τα πρώτα σημάδια έκαναν την εμφάνισή τους. Η διαδρομή ήταν διαφορετική. Όσο κι αν κοιτάζαμε τριγύρω για να διακρίνουμε κάποια από τα άγρια ζώα που περιδιαβαίνουν τις νύχτες την περιοχή...ούτε ένα. Αν και τα σκυλιά αλυχτούσαν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο δρόμος και τα περάσματα δεξιά κι αριστερά έρημα. Στον ουρανό μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις για ώρες πολλές. Μαχητικά ελικόπτερα πετούσαν με κατεύθυνση βορεια-ανατολικά. ’λλοτε δυο και τρία μαζί κι αλλές φορές φορές ένα μόνο του να υπερίπταται του σημείου σαν να αναζητούσε κάτι. "Ασκήσεις. Ετοιμάζονται" μου είπε μια φίλη που χάζευε το βραδινό ουρανό από το ανοιχτό παράθυρο στο κάθισμα του συνοδηγού. "Τον πόλεμο τον ακούς πριν ξεσπάσει. Τον ακούς στον ουρανό και τον βλέπεις στα δέντρα" συνέχισε δείχνοντάς μου τρεις στρατιώτες με πλήρη εξοπλισμό που προσπαθούσαν μάταια να κρύψουν την παρουσία τους πίσω από ένα θάμνο, στα δεξία του δρόμου. Πεζικάριοι νεοσύλλεκτοι. Λίγο μακρύτερα κι άλλοι. Κάθε που έβλεπαν τα φώτα του αυτοκινήτου, έβγαιναν γρήγορα από το δρόμο. Έπεφταν στις γράνες, κρύβονταν στις αγριάδες, επιχειρώντας ταυτόχρονα να καλύψουν τα ίχνη τους. Συναντήσαμε κι άλλους πολλούς. Ήταν χωρισμένοι σε ομάδες των δυο και τριών στρατιωτών. Οι απόσταση της κάθε ομάδας από την άλλη ήταν περίπου 100 μέτρα. Τρεις μπροστά, η ομάδα ανίχνευσης. Δυο παραπίσω, για να φυλάνε τα νώτα τους και να τους παρέχουν κάλυψη κι άλλοι τρείς κι άλλοι δυο 100 μέτρα μακρύτερα, στην άλλη πλευρά του δρόμου. Βγήκαμε στην εθνική οδό μετά από περίπου πέντε λεπτά οδήγησης στο όμορφο και δασώδες κομμάτι του Νατάφ. Μια περιοχή που η μορφολογία του εδάφους έχει εκπληκτικές ομοιότητες με εκείνα τα εδάφη, στο Νότιο Λίβανο. Οδηγήσαμε αργά χαζεύοντας τους στρατιώτες σε μια άσκηση που το μόνο πραγματικό για αυτούς ήταν η μορφολογία του εδάφους και ο αιφνιδιασμός από το διερχόμενο όχημά μας. Όλα τα άλλα ήταν μια φαινομενική πραγματικότητα. Φτάσαμε στην Ιερουσαλήμ περίπου 10 λεπτά αργότερα. Τα μαχητικά αεροσκάφη πετούσαν κι εκεί. Το ίδιο και τα ελικόπτερα. Ασκήσεις σε τρεις διαφορετικές περιοχές, περιφεριακά της πόλης.  Ανοίγοντας τον υπολογιστή το πρωί βρήκα ένα email από το ινστιτούτο STRATFOR. Πρόκειται για έναν οργανισμό ο οποίος συγκεντρώνει πληροφορίες από διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες ανά το κόσμο. Κατόπιν μια επιστημονική ομάδα, αναλύει τα δεδομένα   και προχωρά σε εκτιμήσεις οι οποίες σπάνια πέφτουν έξω. Το email αφορούσε την κατάσταση στο Λίβανο κι εκτιμούσε ότι λίαν συντόμως οι δυο χώρες θα εμπλακούν σε πόλεμο. Διάβασα την εκτίμηση κι εντυπώσιάστηκα από τα στοιχεία που εμπεριείχε. Δεν τα ξέρω μόνο εγώ σκέφτηκα. Τα γνωρίζουν κι άλλοι. Στη συνέχεια - γνωρίζοντας πως το ίδιο email είχε πάει και στην πλειοψηφία των υπουργείων των εξωτερικών διαφορετικών χωρών που είναι και οι βασικοί πελάτες του STRATFOR - μπήκα στις ιστοσελίδες τους για να δω αντιδράσεις. Κανένα σχόλιο. Ή κι αν υπήρχε δεν άγγιζε την ουσία. Κι όμως... ο πόλεμος είναι εκεί. Τον βλέπεις να έρχεται.   Και σύντομα θα πέσει βαρύς - όπως άλλωστε του αρμόζει - στους τίτλους των ειδήσεων.  Ιερουσαλήμ, 06/08/2010

Σε πολεμικό συναγερμό ΤΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ Β. ΚΟΡΕΑΣ

Σήμερα το πρωί ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιόνγκ-Ιλ, «έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του σε πολεμικό συναγερμό», μετέδωσε το νοτιοκορεατικό πρακτορείο «Γιονχάπ».

Η ηγεσία της Β. Κορέας έδωσε την εντολή να τεθούν σε πολεμικό συναγερμό οι ένοπλες δυνάμεις» της χώρας

Ας σημειωθεί πως η πληροφορία αυτή των Νοτιοκορεατών βασίζεται στη δήλωση Βορειοκορεατών παρατηρητών στην κοινή μεθόριο, που ερωτηθέντες ανέφεραν ότι «δικές τους πηγές τούς ενημέρωσαν» ότι, «ανώτατη στρατιωτική πηγή (της Β.Κορέας), κατ'εντολήν της πολιτικής της ηγεσίας, έδωσε την εντολή να τεθούν σε πολεμικό συναγερμό οι ένοπλες δυνάμεις» Βόρειας Κορέας, χωρίς να δώσουν άλλες λεπτομέρειες.
Ενώ η Γαλλία προσχώρησε, από σήμερα, στην ομάδα των κρατών, που καταδίκασαν τη Βόρεια Κορέα ζητώντας «να τιμωρηθεί», επειδή βύθισε νοτιοκορεατικό πολεμικό πλοίο (την κορβέτα Cheonan) την 26η Μαρτίου, με αποτέλεσμα 46 ναυτικοί να πνιγούν.
Στο Παρίσι το υπουργείο των Εξωτερικών ζήτησε σήμερα επίσημα, το «Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ να επιληφθεί της υπόθεσης αυτής».
Στη γαλλική επίσημη ανακοίνωση, το συμβάν αυτό χαρακτηρίστηκε «εγκληματική ενέργεια».
Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ κ. Μπαν Γκι Μουν χαρακτήρισε τη βύθιση της νοτιοκορεατικής κορβέτας ως «τη σοβαρότερη πρόκληση των τελευταίων 10ετιών στην κορεατική χερσόνησο».

Απειλεί η Πιονγκγιάνγκ
Ο βορειοκορεατικός στρατός κατηγόρησε σήμερα το πολεμικό ναυτικό της Νότιας Κορέας ότι παραβίασε τα βορειοκορεατικά χωρικά ύδατα και απείλησε τη Σεούλ με στρατιωτική απάντηση, μετέδωσε το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
Μέσα σε διάστημα δέκα ημερών, αναφέρει η Βόρεια Κορέα, δεκάδες νοτιοκορεατικά πλοία παραβίασαν τα σύνορα, σύμφωνα με το KCNA.
«Είναι μια σκόπιμη πρόκληση που έχει στόχο να υποδαυλίσει μια άλλη στρατιωτική σύγκρουση στην Κίτρινη Θάλασσα και κατά συνέπεια να οδηγήσει σε μια πολεμική φάση».
«Αν οι εισβολές αυτές συνεχιστούν, ο Βορράς θα εφαρμόσει στρατιωτικά μέτρα για να προασπίσει τα χωρικά του ύδατα και ο Νότος θα θεωρηθεί υπεύθυνος των συνεπειών».
Εκπρόσωπος του νοτιοκορεατικού υπουργείου Άμυνας διέψευσε οποιαδήποτε παραβίαση των βορειοκορεατικών χωρικών υδάτων.
Οι απειλές αυτές διατυπώνονται σε ένα ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα μεταξύ των δύο χωρών, την ώρα που η Σεούλ έχει απειλήσει ότι η Βόρεια Κορέα θα «πληρώσει το τίμημα», καθώς κατηγορεί την Πιονγκγιάνγκ ότι βύθισε νοτιοκορεατικό πολεμικό πλοίο.
Σήμερα, κατά τις συνομιλίες με το κινέζο απεσταλμένο στη Σεούλ, η Νότια Κορέα προσπάθησε να πείσει το Πεκίνο να τη βοηθήσει ώστε να επιβληθούν νέες κυρώσεις σε βάρος της Πιονγκγιάνγκ.

Έκκληση της Μόσχας
Η Ρωσία κάλεσε σήμερα τη Βόρεια και τη Νότια Κορέα να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση ώστε να αποτραπεί ένας πόλεμος ύστερα από τη βύθιση ενός πολεμικού σκάφους της Νότιας Κορέας από τορπίλη που εκτοξεύθηκε από βορειοκορεατικό υποβρύχιο.
Ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Λι Μιουνγκ-μπακ ενημέρωσε τον ρώσο ομόλογό του Ντμίτρι Μεντβέντεφ για την κατάσταση ύστερα από τις απειλές που διατύπωσε η Βόρεια Κορέα για ανάληψη στρατιωτικής δράσης εάν η Νότια Κορέα συνεχίσει να παραβιάζει τα χωρικά της ύδατα, ανακοινώθηκε από το Κρεμλίνο.
«Ο Μεντβέντεφ εξέφρασε την ελπίδα ότι παρά τη δραματική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, θα ήταν δυνατό να επιδειχθεί αυτοσυγκράτηση και να αποτραπεί μία περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης στην κορεατική χερσόνησο», αναφέρεται στην ανακοίνωση του Κρεμλίνου.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας προειδοποίησε ότι Σεούλ και Πιονγκγιάνγκ πρέπει να εργαστούν ώστε να αποτραπεί ένας πόλεμος.
«Το βασικό ζήτημα είναι να αποτραπεί η ένταση να εξελιχθεί σε μία ένοπλη αντιπαράθεση», μετέδωσε το πρακτορείο Interfax επικαλούμενο εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

Κίνα: «Διάλογος αντί πολέμου»
Η Κίνα «εκτιμά ότι ο διάλογος προτιμάται από την αναμέτρηση», δήλωσε σήμερα εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών σε σχέση με την κρίση που έχει προκληθεί στην κορεατική χερσόνησο, μετά το ναυάγιο νοτιοκορεατικού πολεμικού πλοίου στις 26 Μαρτίου.
«Ελπίζουμε ειλικρινά ότι όλες οι πλευρές θα διατηρήσουν ήπιους τόνους και θα επιδείξουν αυτοσυγκράτηση», δήλωσε η Τζιάνγκ Γου στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. «Πιστεύουμε ότι ο διάλογος προτιμάται από την αναμέτρηση».
Η Κίνα, από τους ελάχιστους συμμάχους της Βόρειας Κορέας, δεν ένωσε τη φωνή της με τις διεθνείς καταδίκες σε βάρος της Πιονγκγιάνγκ, δηλώνοντας ότι θα προβεί στη δική της «αξιολόγηση» για το ναυάγιο.

Συνεργασία ΗΠΑ-Κίνας
Η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον ανακοίνωσε σήμερα ότι οι ΗΠΑ θα εργαστούν μαζί με την Κίνα για να προωθήσουν μια δραστική και κατάλληλη απάντηση όσον αφορά τη βύθιση του νοτιοκορεατικού πολεμικού πλοίου Cheonan στις 26 Μαρτίου.
«Οι ΗΠΑ και η Κίνα πιστεύουν στην ειρήνη και τη σταθερότητα στην κορεατική χερσόνησο», δήλωσε η Κλίντον στο Πεκίνο όπου αμερικανοί και κινέζοι αξιωματούχοι συναντήθηκαν για το διήμερο Στρατηγικό και Οικονομικό Διάλογο.
Η Κίνα «είναι έτοιμη να εργαστεί με τις ΗΠΑ και με τις άλλες πλευρές», δήλωσε την ίδια ώρα ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Τσούι Τιανκάι, αναφερόμενος στην κρίση που έχει ξεσπάσει στην κορεατική χερσόνησο.
Οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα επιρρίπτουν στη Βόρεια Κορέα την ευθύνη για τη βύθιση του πολεμικού πλοίου η οποία προκάλεσε το θάνατο 46 ανδρών του νοτιοκορεατικού πολεμικού ναυτικού.

διπλωματια

Ελληνοαμερικανοί πεσόντες για την «ελευθερία του Ιράκ και του Αφγανιστάν»

Του Βασίλη Ριτζαλέου


Οι Αμερικανοί είναι χρόνια τώρα διχασμένοι με την υπόθεση του Ιράκ. Στην αρχή θυσίαζαν με «εθνική γενναιοδωρία» χρήμα και ζωές… Των άλλων στην αρχή, των παιδιών τους έπειτα… Ένα μεγάλο μέρος τους ακόμη θεωρεί ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έχει κάνει τον κόσμο «ασφαλέστερο» και έχει ενισχύσει τη Δημοκρατία στη Μέση Ανατολή εφόσον ανέτρεψε έναν στυγνό δικτάτορα ο οποίος κατασκεύαζε όπλα μαζικής καταστροφής και ενδεχομένως να τα προωθούσε σε τρομοκράτες. Το σημερινό κείμενο, που μας εμπιστεύθηκε ο κ. Βασίλης Ριτζαλέος, διδάκτορας νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που εργάζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στην Κομοτηνή, έχει να κάνει με ζωές παιδιών και δη με ελληνική καταγωγή.

Γιατί κι έφηβοι να ήταν όταν έχασαν τη ζωή τους «ηρωικά» τα όνειρά τους για τη ζωή ήταν αυτά ενός παιδιού, δηλαδή με μέλλον, που τελείωσε σύντομα όμως. Η δημοσίευση αυτή έρχεται να εδραιώσει την άποψη ότι οι μάνες πενθούν τα παιδιά τους ακόμη κι όταν ζουν σε κοινωνίες που παράγουν μαζικά, εκτός από όπλα και ιδέες και τις πωλούν με τίμημα ζωές… Πωλούν στις μάνες ψεύτικα άλλοθι ότι δήθεν τα παιδιά τους έγιναν «αληθινοί ήρωες στον αγώνα για την ελευθερία του κόσμου. Η ιστορία θα γράψει πως η ελληνοαμερικανική κοινότητα είχε τους δικούς της νεκρούς στον πόλεμο του Ιράκ…» τονίζει ο κ. Ριτζαλέος. «Η σύντομη ιστορία οχτώ στρατιωτών. Πίσω από τους κατασκευασμένους ήρωες αποκαλύπτονται οι άνθρωποι. Πίσω από τον ηρωισμό οι φόβοι και τα καθημερινά όνειρα...».

Η ελληνική καταγωγή τους τράβηξε την προσοχή μου στη λίστα των αμερικανικών απωλειών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν από το 2003 μέχρι σήμερα: Πέτρος Γιαννόπουλος από το Ιλινόις, Δημήτρης Γαβριήλ από τη Νέα Υόρκη, Στηβ Βαχαβιόλος από το Έιρμοντ της Νέας Υόρκης, Νίκολας Αρβανίτης από το Σάλεμ του Νιουχαμσάιρ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Αμερική, σχεδόν ενωμένη στην αρχή, έστειλε με ενθουσιασμό τα παιδιά της στον αγώνα για την «ελευθερία του Ιράκ και του Αφγανιστάν». Με αφορμή τη δράση κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, τούς οδηγούσε σε έναν παράλογο πόλεμο για τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχο του Περσικού Κόλπου και της Ασίας. Και τα παιδιά της Αμερικής ανέλαβαν πρόθυμα τον επικίνδυνο ρόλο του Σταυροφόρου και του Εξολοθρευτή, ενσαρκώνοντας ήρωες των κόμικς και των βιντεοπαιχνιδιών.

• Ο Νίκολας Ξιάρχος, 21 ετών, πεζοναύτης και γιος Ελληνοαμερικανού αξιωματικού της Αστυνομίας στη Μασαχουσέτη, σκοτώθηκε στις 23 Ιουλίου του 2009 στο Αφγανιστάν. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε σωθεί από φονική έκρηξη βόμβας ενώ υπηρετούσε στο Ιράκ. Τραγική ειρωνεία: μερικές ημέρες πριν από το θάνατό του, οι γονείς και τα αδέρφια του δημοσίευσαν επιστολή στον Τύπο εκφράζοντας τη βεβαιότητα για τη νίκη των Αμερικανών και την ασφαλή επιστροφή του γιου τους στη Μασαχουσέτη. Σήμερα, ο πατέρας του συγκεντρώνει χρήματα για την ανακούφιση των βετεράνων του πολέμου στη μνήμη του παιδιού του.

• Ο Τζέισον Κουτρούμπας, 21 ετών, ήταν από τη Φλόριντα. Μετά την κατάταξή του στις Ειδικές Δυνάμεις πολέμησε στο Ιράκ όπου σκοτώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2007. Αν και ήταν σκληρά εκπαιδευμένος δεν έκρυβε τους φόβους του όταν έστελνε ηλεκτρονικά μηνύματα στους φίλους του: «είμαι χαρούμενος όταν έχω βραδινή υπηρεσία, επειδή είναι πιο δροσερά και σκοτεινά, και νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια». Σκόπευε να εγκαταλείψει το στρατό στο τέλος του 2007, όταν θα επέστρεφε στην Αμερική για να αρχίσει τις σπουδές του στο κολλέγιο.

• Ο Μάθιου Παθένος, 21 ετών, ήταν πεζοναύτης και σκοτώθηκε στη Φαλούτζα του Ιράκ. Με τη γνωστοποίηση του θανάτου του στις 7 Φεβρουαρίου 2007, οι γονείς του κράτησαν σε απόσταση τα αμερικανικά μέσα ζητώντας από αυτά να σεβαστούν την οικογενειακή τραγωδία.

• Ο Νίκολας Αρβανίτης ήταν 22 ετών και σκοτώθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2006, την επομένη των γενεθλίων του. Ήταν αλεξιπτωτιστής της περίφημης 82ης αερομεταφερόμενης μεραρχίας και παθιασμένος με τον στρατό: εξαιρετικός κιθαρίστας της τζαζ, απέρριψε υποτροφία σε μουσική ακαδημία για να καταταγεί στα 17 του στον στρατό με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας του. Μολονότι μπορούσε να γίνει υπεύθυνος της εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων, προτίμησε να φύγει πρώτα στο Αφγανιστάν και μετά στο Ιράκ για έναν χρόνο.

• Ο Στηβ Βαχαβιόλος, 21 ετών, σκοτώθηκε στις 11 Μαΐου 2006. Δεν πρόλαβε να παραλάβει το τελευταίο δέμα που του ετοίμασαν οι γονείς του Κωνσταντίνος (Γκας) και Βασιλική: «του στέλναμε ένα πακέτο με ελληνικές γεύσεις που αγαπούσε». Ο θάνατός του δεν ήταν ηρωικός, όπως θα φανταζόταν κάποιος το τέλος ενός πεζοναύτη, καθώς το άρμα του έπεσε σε ένα κανάλι νοτιοδυτικά της Βαγδάτης και όλο το πλήρωμα πνίγηκε. Ωστόσο, οι γεννημένοι στην Ελλάδα γονείς του τόνιζαν στα αμερικανικά μέσα πως «θέλουμε να μάθουν όλοι ότι δεν πέθανε χωρίς αιτία». Οι δημοσιογράφοι τον είχαν ήδη τοποθετήσει στο πάνθεον των ηρώων, αυτό το παιδί που έβλεπε το μέλλον του έξω από το στρατό, αγαπούσε τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και διψούσε να διαβάζει βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Στο σπίτι κυμάτιζαν η αμερικανική και ελληνική σημαία, ενώ στο διαδίκτυο πολλοί που έχασαν συγγενείς τους στο Ιράκ, άγνωστοι στον Γκας και τη Βασιλική, έστελναν μηνύματα συμπαράστασης. Από τα μηνύματα, συγκράτησα εκείνο της Μαρίας: «koubaro, koubara. Μόνον οι καλύτεροι πεθαίνουν νέοι».

• Ο Δημήτρης Γαβριήλ, 29 ετών, σκοτώθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2004. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους μέχρι τώρα Ελληνοαμερικανούς πεσόντες στο Ιράκ. Η περίπτωσή του είναι ιδιαίτερη: εγκατέλειψε την καριέρα του χρηματιστή για να πολεμήσει ως πεζοναύτης στο Ιράκ. Όλα όμως έχουν και την αιτία τους. Πριν από την κατάταξή του στους πεζοναύτες, ο Δημήτρης, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Μπράουν, δούλευε στο Μανχάταν για λογαριασμό της γνωστής JP Morgan και στον ελεύθερο χρόνο του έγραφε άρθρα και ποιήματα για να μην ξεχαστούν οι φίλοι που έχασε στους Δίδυμους Πύργους στην επίθεση της 11η Σεπτεμβρίου. Πείστηκε πως ο πόλεμος ήταν η απάντηση στην τρομοκρατία και έφυγε τον Ιούνιο του 2004 για το Ιράκ.

• Ο πεζοναύτης Πέτρος Γιαννόπουλος, 22 ετών, σκοτώθηκε μια βδομάδα πριν από τον Γαβριήλ, στις 11 Νοεμβρίου 2004. Αν και ήταν ταλαντούχος αθλητής του χόκεϋ και για αυτό περιζήτητος σε κολέγια, προτίμησε να καταταγεί στο Στρατό στα 17 του: «ο Στρατός προσφέρει εμπειρίες που δεν μπορώ να έχω σε μια τάξη», έλεγε στους γονείς του που δεν ήταν ενθουσιασμένοι με την επιλογή του. Το αγαπημένο του ρητό ήταν: «ζω για να κερδίζω, τολμώ να αποτυγχάνω». Η σελίδα συλλυπητηρίων στο διαδίκτυο κατακλύζεται από μηνύματα ανθρώπων που δεν τον γνώριζαν αλλά τον θεωρούν ως έναν από τους ήρωες της πατρίδας. Ένα ζευγάρι ομογενών έγραψε σχετικά: «o theos na einai mazi sas. Δεν τον συναντήσαμε ποτέ, αλλά ήταν πράγματι ένας Έλληνας ήρωας».

• Ο Μιχαήλ Μιχαλάκης από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια ήταν μόλις 18 ετών (ένα από τα σαράντα νεαρότερα θύματα των Αμερικανών στον πόλεμο του Ιράκ και του Αφγανιστάν) και είναι ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που σκοτώθηκε στο Ιράκ την επομένη των Χριστουγέννων του 2003. Μέλος της Εθνικής Φρουράς και της Στρατονομίας, έχασε τη ζωή του όταν ανατράπηκε το όχημά του στο Αεροδρόμιο της Βαγδάτης.

Μετά το θάνατό τους, η περίπτωση των Ελληνοαμερικανών στρατιωτών αποτελεί τμήμα της επίσημης προπαγάνδας που ασπάζονται οι πολίτες: έγιναν αληθινοί ήρωες στον αγώνα για την ελευθερία του κόσμου. Η ιστορία θα γράψει πως η ελληνοαμερικανική κοινότητα είχε τους δικούς της νεκρούς στον πόλεμο του Ιράκ. Επί της ουσίας, όμως, εκτός από την απώλεια 5.450 Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν μέχρι τώρα, η επιχείρηση για την «ελευθερία» του Ιράκ στοίχισε τη ζωή σε 150.000 Ιρακινούς αμάχους (με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις) και οδήγησε πέντε εκατομμύρια στην προσφυγιά. Στο Αφγανιστάν, μόνο την τελευταία τριετία, υπήρξαν 6.500 θύματα μεταξύ των αμάχων (σύμφωνα με επίσημες στατιστικές), ενώ οι πρόσφυγες στο Πακιστάν και το Ιράν υπολογίζονται σε τρία περίπου εκατομμύρια.

paratiritis-news.gr

1286 - Πόλεμος Τήνου - Νάξου - Σύρου για ένα γάιδαρο

Εν έτει 1286, ηγεμονεύοντος του Δουκάτου Ναξίας Μάρκου του Β΄ Σανούδου, ήτοι εν εποχή καθ’ ην ήρχισαν συγκεντρούμενοι περί τον λόφον της άνω Σύρου οι ευάριθμοι εγχώριοι μετά των προσελθόντων έξωθεν ξένων, πειραταί τινές είχον αρπάσει από των ονοστασίων του Δουκός της Τήνου Γκίζη εύμορφον οχευτήν όνον, εξ εκείνων οίτινες απετέλουν τον πολυτελή κόσμον των ιπποτών των νήσων.

Οι πειραταί θεωρήσαντες πολύτιμον την λείαν έσπευσαν να πλεύσωσιν εις Νάξον και να πωλήσωσιν τον αρπαγέντα όνον εις τον υιόν του Δουκός της Νάξου Σανούδου Γουλιέλμον, όστις νεαρός έτι ηγεμονόπαις και πρίγκηψ έμελλε να ποιή τας εκδρομάς του εις την νήσον δι’ αυτού. Ο Τήνιος Δουξ μαθών την αρπαγήν του όνου και την πώλησίν του εις τον Γουλιέλμον Σανούδον μαίνεται, υποπτεύεται μυστικήν τινά συνεννόησιν του Ναξίου πρίγκηπος μετά των πειρατών.

Το γεγονός λαμβάνει πολιτικόν χαρακτήρα και άνευ τελεσιγράφων και αιτήσεων ικανοποιήσεως προετοιμάζεται να ικανοποιηθή μόνος αρπάζων μετά του όνου και μίαν νήσον από του Δουκάτου Ναξίας και τοιαύτην εύρε την πλησιεστέραν αυτώ, ήτοι την Σύρον, ην ήλπισεν άνευ δυσχερειών να κατακτήση και προσκολλήση εις το Δουκάτον της Τήνου (1)∙ εξοπλίζει λοιπόν τον δουκικόν στόλον του, ήτοι πλοιάριά τινα, ναυλοχούντα εν τω λιμένι της Τήνου και εκπλέει κατά της Σύρου, ην πολιορκεί, ή μάλλον ειπείν, αποκλείει τον λιμένα αυτής και προσκαλεί τους Συρίους εις παράδοσιν. Αλλ’ οι Σύριοι αντέστησαν και εμήνυσαν τον κίνδυνον τω Δουκί Μάρκω Σανούδω ευρισκομένω τότε εν Άνδρω. Αλλ’ επικουρία δεν έφθανεν∙ η πολιορκία δεν ελύετο και ίσως ήθελεν ευχερώς περιέλθει η Σύρος εις τον τήνιον Δούκα, εάν δεν ελύετο η πολιορκία τη επεμβάσει Γάλλου ναυάρχου. Ιδού πώς ιστορούνται τα της λύσεως της πολιορκίας και της συμφιλιώσεως των πολεμίων Δουκών Τήνου και Ναξίας.

Καθ’ ην εποχήν επολιορκείτο έτι η Σύρος υπό του Γκίζη ο αρχιναύαρχος του βασιλέως της Σικελίας Ναρζώτος Δε Τουσύ (Narjaut De Toucy) διευθυνόμενος μετά του στόλου του, ήτοι των δύο κατέργων του και ενός πλοίου εις Αντιόχειαν, ης ηγεμονίς ήν η Λουκία, προσήγγισεν εις την νήσον Μήλον, είτ’ εκ τρικυμίας αναγκασθείς, είτ’ εκ πόθου ίνα επισκεφθή την συγγενή του Κασσάνδραν Σανούδου, σύζυγον του νεωτέρου υιού του Σανούδου και ηγεμονίδα της Μήλου. Η Κασσάνδρα, γυνή ικανότητος, συγγενής ισχυρών βαρόνων και πριγκήπων της εποχής εκείνης, θυγάτηρ του Ενετού βαρόνου Καλαβρύτων Γοτφρείδου Δε Τουρναί, γνωρίζουσα τον κίνδυνον ον διέτρεχεν η πολιορκουμένη Σύρος, ανήκουσα εις το Δουκάτον του πενθερού της Σανούδου, επισκέπτεται τον ναύαρχον Narjaut De Toucy, και τον πείθει να μεσολαβήση υπέρ των Συρίων, λύων την πολιορκίαν αυτής και κηρυττόμενος σύμμαχος του Δουκός Σανούδου.

Ο ναύαρχος εκπλέει αμέσως, παραλαμβάνει εξ Άνδρου τον εκεί διαμένοντα Δούκα Σανούδον και ελθών εις Σύρον λύει την πολιορκίαν αυτής και συντελεί εις την φιλίωσιν των πολεμίων Δουκών, Σανούδου και Γκίζη, ους επί πλέον διήλλαξεν συμπεριλαβών μετ’ αυτού αμφοτέρους εις Εύριπον, ένθα ως διαιτητήε ειρήνευσεν αυτούς ο Ενετός Βάιλος Ιάκωβος ο Δαμολίνος. Και η μεν Σύρος έμεινε πάλιν τω Δουκί Ναξίας, ουχ ήττον η πολιορκία αύτη και η αντίστασις επήνεγκον δι’ αμφοτέρους δαπάνην τριάκοντα χιλιάδων σολδίων, άτινα βεβαίως δι’ εκείνην την εποχήν και οτυς πτωχούς Συρίους ήσαν πολλά.

*Βεβαίως εν τη πολιορκία ταύτη της Σύρου το μήλον της έριδος δεν ήτο ο αρπαγείς όνος, αλλ’ αυτή αύτη η Σύρος. Η αρπαγή του όνου ήτο πρόχειρος αφορμή προς κατάκτησιν της νήσου, ην δεν ηδύνατο κατά τα φαινόμενα να φρουρήση ο Δουξ αυτής Σανούδος, καθόσον αφήκεν αυτήν πολιορκουμένην και υπερασπιζομένην υπό μόνων των κατοίκων αυτής, οίτινες απετέλουν άτακτον και πολύγλωσσον έτι πληθυσμόν, συγκροτηθέντα εκ των συρρευσάντων αυτ’οθι ξένων. Ο ευμαθής φίλος μου Σ.Π. Λάμπρος εκτιθέμενος μετά χαριτολογίας τα της αρπαγής του όνου προστίθησι: «Αλλά το πράγμα ήτο σπουδαίον. Δεν πρόκειται περί κοινής αρπαγής ή κλοπής∙ αν ο όνος ηγοράζετο παρά ναξίου τινός οπωροπώλου και ηναγκάζετο να μαστιγώται μεταφέρων πορτοκάλλια ή σταφυλάς, υπομονή! Θα ετιμωρείτο δικαίως διότι έστερξεν εις την αρπαγήν, επειδή αληθεύει και περί των όνων ότι είπεν ο Ηρόδοτος περί των γυναικών, ότι ει μη αυταί εβούλοντο ουκ αν αρπάζοιντο.

Αλλά δεν είχεν ούτως η υπόθεσις. Ο όνος επωλήθη εις τον υιόν του γείτονος δουκός∙ και λοιπόν ο κυρ Γουλιέλμος εποχούμενος επί του ηρπαγμένου δασύτριχος αγγέλου, πλουσίως κεκοσμημένου δια πορφυροβαφών και χρυσοϋφάντων φαλάρων, θα κατώρθου θαυμάσια πράγματα, θα επετύγχανε να θέλξη την νησιωτικήν καμμιάς ναξίας νύμφης καρδίαν, αι δε παράλιοι καρδίαι, αν και ψυχρότεραι των μεσογείων δια την πνέουσαν ποντιάδα, μετέχουσιν όμως και της οιονεί ευωδίας της θαλάσσης και της αρμονίας του κύματος, αν και κάπου κάπου αρέσκονται να ομοιάσωσι προς τα θολωμένα νερά του τεταραγμένου αιγιαλού. Πάντα ταύτα και έτι άλλα πολλά, ιπποτικώτερα και δυναστικώτερα, έβαλε κατά νουν ο τήνιος δουξ Βαρθολομαίος και εσκέφθη, ότι η παρά του Γουλιέλμου αγορά του όνου ήτο προσβολή, ην δεν ώφειλε ν’ ανεχθή.

Και λοιπόν, ως άλλος Ναπολέων, εγρήγορα εγρήγορα παρασκευάζει τον στόλον αυτού, όσα δηλαδή πλοία τω ευρέθησαν πρόχειρα, και αποπλέει… Κατά της Νάξου, όπου το σώμα του εγκλήματος; Ουχί, αλλά κατά της Σύρου, υποκειμένης και ταύτης εις την αρχήν του πατρός του αυθαδώς αγοράσαντος τον κλοπιμαίον όνον». Ημ. Οικ. 872
…………………………………………

Από την Ιστορία της νήσου Σύρου, του Τιμολέοντος Δ. Αμπελά,
τυπ. Εν Ερμουπόλει Σύρου, 1874

ΑΠΟΨΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΥΡΟΥ

Σε συναγερμό οι ένοπλες δυνάμεις της Κολομβίας

Σε κατάσταση «ύψιστου συναγερμού» ο στρατός, λόγω της συνεχιζόμενης έντασης με τη Βενεζουέλα.

Η κυβέρνηση της Κολομβίας ανακοίνωσε χθες Παρασκευή ότι οι δυνάμεις της βρίσκονται σε κατάσταση «ύψιστου συναγερμού» και είναι έτοιμες να αμυνθούν εάν υπάρξει «επίθεση», εν μέσω της νέας έντασης με τη Βενεζουέλα.

Ο υπουργός Άμυνας της Κολομβίας Γκάμπριελ Σίλβα προέβη στην δήλωση αυτή μετά τη σύνοδο του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας της χώρας στην Αράουκα, πόλη της ανατολικής Κολομβίας, στην μεθόριο με τη Βενεζουέλα.

Ο Σίλβα είπε ότι ο πρόεδρος Άλβαρο Ουρίμπε και οι ένοπλες δυνάμεις της Κολομβίας θα «διατηρήσουν την ψυχραιμία τους» διότι «γνωρίζουν πως υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες προκαλούν στα σύνορα και αυτό πρέπει να το αποφύγουμε με κάθε κόστος».

Όμως, πρόσθεσε, «αυτό δε σημαίνει ότι δεν είμαστε έτοιμοι.. . να αμυνθούμε έναντι οιασδήποτε επιθετικής ενέργειας σε βάρος της Κολομβίας, εναντίον Κολομβιανών πολιτών, ή εναντίον του εδάφους μας», συνέχισε.

Το συμβούλιο εθνικής ασφαλείας συνεδρίασε επί πεντάωρο στην Αράουκα, μια ημέρα μετά την καταγγελία, από την Μπογκοτά, ότι άνδρες των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας κατέστρεψαν, χρησιμοποιώντας εκρηκτικά, δυο πεζογέφυρες στην μεθόριο.

Ο Σίλβα χαρακτήρισε την καταστροφή των γεφυρών «επιθετική» πράξη, η οποία στρέφεται εναντίον του άμαχου πληθυσμού. «Οι γέφυρες αυτές κτίστηκαν πριν από 30 χρόνια και πλέον, ήταν υποδομή που δημιουργήθηκε για να συνενώσει τις κοινότητες, για να υπάρξει συνεργασία μεταξύ τους».

Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι κατέστρεψε τις γέφυρες διότι χρησιμοποιούνταν από λαθρέμπορους ναρκωτικών και λαθρέμπορους πετρελαίου.

Οι δυο γειτονικές χώρες έχουν τεταμένες σχέσεις εδώ και καιρό, όμως η κατάσταση οξύνθηκε τους τελευταίους μήνες εξ αιτίας της συμφωνίας ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κολομβία που δίνει στο στρατό των ΗΠΑ πρόσβαση σε επτά βάσεις στο κολομβιανό έδαφος, και δυνατότητα χρήσης για «κάθε δυνατή επιχείρηση».

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες διέκοψε την 28η Ιουλίου τις διπλωματικές σχέσεις με την Κολομβία και νωρίτερα αυτό το μήνα προειδοποίησε αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων της χώρας του πως πρέπει να είναι «έτοιμοι για πόλεμο». Η Μπογοτά αντέδρασε στέλνοντας διπλωματική νότα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την οποία κατηγόρησε το Καράκας ότι απειλεί να κάνει χρήση βίας εναντίον της Κολομβίας.

Λίγες ημέρες αργότερα, η Βενεζουέλα κατηγόρησε την Κολομβία ότι απήγαγε τέσσερις άνδρες των ενόπλων της δυνάμεων σε διεθνή ύδατα, σε ποταμό που αποτελεί φυσικό σύνορο ανάμεσα στις δύο χώρες. Τα τέσσερα μέλη της εθνοφρουράς, που συνελήφθησαν από δυνάμεις της Κολομβίας το Σάββατο και αφέθηκαν ελεύθερα μια ημέρα αργότερα, δεν βρίσκονταν στα χωρικά ύδατα της Κολομβίας, δήλωσε στρατηγός της εθνοφρουράς της Βενεζουέλας.

Τσάβες: «Υπόθεση ρουτίνας» η καταστροφή των πεζογεφυρών

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες δήλωσε ότι η καταστροφή των «παράνομων» πεζογεφυρών στην μεθόριο με την Κολομβία ήταν επιχείρηση «ρουτίνας» και πρόσθεσε ότι οι αρχές της χώρας του θα συνεχίσουν να καταστρέφουν παράνομες διόδους.

Ο στρατός της Βενεζουέλας κατέστρεψε τις δυο γέφυρες στην μεθόριο, στην επαρχία Τακίρα, διότι χρησιμοποιούνταν από λαθρέμπορους για την διαμετακομιδή ναρκωτικών από την Κολομβία στη Βενεζουέλα, πετρελαίου από τη Βενεζουέλα στην Κολομβία, και άλλων λαθραίων.

Ο Τσάβες κατηγόρησε την Μπογκοτά ότι διεξάγει μια «επιχείρηση προπαγάνδας για να μας παρουσιάσει ως τους επιτιθέμενους - μια στρατηγική που χρησιμοποιεί η Κολομβιάνικη ολιγαρχία», με τη βοήθεια του Τύπου.

«Η καταστροφή των παράνομων γεφυρών είναι συνηθισμένη», είπε ο Τσάβες σε διεθνές συνέδριο στο οποίο μετέχουν αριστερά κόμματα. «Θα συνεχίσουμε να καταστρέφουμε μυστικές οδούς και εργαστήρια για την επεξεργασία ναρκωτικών που έρχονται από την Κολομβία», πρόσθεσε.

Ο Τσάβες υποβάθμισε τις διαμαρτυρίες της Κολομβίας προς διεθνείς οργανισμούς με την οποία η Μπογοτά υποστήριξε ότι η ενέργεια της Βενεζουέλας είναι «επιθετική ενέργεια» . Πρόσθεσε σκωπτικά ότι επρόκειτο για δυο πεζογέφυρες και όχι για τη γέφυρα στο Golden Gate στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Επί χρόνια καταστρέφουμε μυστικά περάσματα, σε πολλές περιοχές, όχι μόνο πάνω από ποτάμια αλλά και κάτω από ποτάμια», ανέφερε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας.

.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΟΤΑΝ ΑΛΥΠΗΤΗ ΒΑΡΙΑ ΞΕΣΠΑ Η ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ ΑΝΑΞΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΣΤΑΖΕΙ