Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1985. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ. ΘΑ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ.

 

Μαθητές με τη δασκάλα τους

Δεκαετία ''60 , σε κάποια αυλή , παρέα παιδιών φωτογραφίες απο το  www.petrades.gr

ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:
περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να
περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές
έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα
ζωντανοί.. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα
σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης».. Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και
μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα
ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν
φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες
κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε
κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε
ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε
«μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και
δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα
στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν
υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν
υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν
έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα
θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα.. 

Δεν υπήρχε
κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε
καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το
ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε.. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. 

Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε
χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη
βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους
πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα
στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν
ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των
φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να
ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο
σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν
υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη
προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με
ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί....

Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής.
Τον/Την ευχαριστούμε για το ταξίδι... 

ΓΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ 

klysma@yahoo.com

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΥΑΣΧΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ.Έκθεση από μαθητή Δευτέρας δημοτικούΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ"

"ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΠΟΨΕ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.
ΝΑ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΧΩΡΟ .
ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.

ΝΑ ΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ Η ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΤΑΝ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.
ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΘΑΧΩ ΤΗ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΗ,
ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙ...

ΘΕΛΩ Τ'ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΩΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ,
ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΜΕΝΑ.
ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΚΑΝΕ ΜΕ ΕΤΣΙ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΟΛΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ.
ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕ ΖΗΤΏ ΠΟΛΛΑ..ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑ ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!".

----------------------------------------------------------
Την δασκάλα που την διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει. Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε "Τι συμβαίνει?"
Αυτή απάντησε."Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου."
Ο σύζυγος είπε:."Θεέ μου, το καημένο το παιδί.
Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!
Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε:

''AYTH EINAI H ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΑΣ...''

12 ΙΟΥΝΙΟΥ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Εντείνονται οι προσπάθειες για εξάλειψη των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας που εορτάζεται στις 12 Ιουνίου 2010, είναι ειδικά αφιερωμένη τη χρονιά αυτή στην επείγουσα αναγκαιότητα να αντιμετωπιστούν οι χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, να επιταχυνθούν σχετικές πρωτοβουλίες και να ενσωματωθεί το ζήτημα της παιδικής εργασίας στις στρατηγικές για τη μείωση της φτώχειας, την κοινωνική προστασία και την εκπαίδευση. Επίσης, υψηλή προτεραιότητα έχει η δημιουργία πολιτικής και λαϊκής δέσμευσης να αντιμετωπιστεί η παιδική εργασία, με την κοινωνία των πολιτών να πρωτοστατεί σε πρωτοβουλίες συνηγορίας και ενημερωτικές εκστρατείες. Μετά την Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Παιδική Εργασία της Χάγης, που έλαβε χώρα το Μάιο στην Ολλανδία, προέκυψε το σημαντικό έγγραφο «Χάρτης για την επίτευξη της εξάλειψης των Χειρότερων Μορφών Παιδικής Εργασίας έως το 2016». Στο έγγραφο αυτό, το οποίο υποστήριξε και επηρέασε ενεργά η UNICEF ως μέλος της συντακτικής επιτροπής, συμπεριλαμβάνονται αναφορές και στα δύο προαιρετικά πρωτόκολλα της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (το ένα για την προστασία των παιδιών από σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση και το άλλο για την προστασία των παιδιών στις ένοπλες συρράξεις), στα Συστήματα Παιδικής Προστασίας, στη σπουδαιότητα της συμμετοχής των παιδιών καθώς και κατηγορηματική αναφορά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μετανάστες και στον Αγροτικό τομέα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Παγκόσμια Οργάνωση Εργασίας στη Συνδιάσκεψη αυτή μέσα από έκθεση με τίτλο «Επιταχύνοντας τις δράσεις ενάντια στην Παιδική Εργασία» επισημαίνονται: Ο αριθμός των παιδιών που εργάζονται παγκοσμίως μειώθηκε κατά 3% από 222 εκατομμύρια το 2004 σε 215 εκατομμύρια το 2008. Την ίδια περίοδο, ο αριθμός των παιδιών σε επικίνδυνες εργασίες, που συχνά χρησιμοποιείται ως μέτρο της έκτασης που έχουν οι χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας, μειώθηκε, ιδιαίτερα μεταξύ των παιδιών κάτω των 15 ετών, όμως υπάρχει επιβράδυνση του ρυθμού μείωσης σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Παρά την πρόοδο, 115 εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να απασχολούνται σε επικίνδυνες εργασίες. Η μεγαλύτερη πρόοδος κατά της παιδικής εργασίας σημειώθηκε κυρίως μεταξύ των παιδιών ηλικίας 5 - 14 ετών (μείωση 10%). Η παιδική εργασία μεταξύ των κοριτσιών μειώθηκε κατά 15% παγκοσμίως αλλά αυξήθηκε μεταξύ των αγοριών κατά 7% ενώ η παιδική εργασία στις ηλικίες 15 -17 ετών αυξήθηκε κατά 20%. Τα περισσότερα παιδιά που εργάζονται εξακολουθούν να απασχολούνται στη γεωργία. Μόνο ένα στα πέντε παιδιά που εργάζονται αμείβεται. Για την αξιολόγηση της προόδου από την εφαρμογή του Χάρτη για την επίτευξη της εξάλειψης των Χειρότερων Μορφών Παιδικής Εργασίας έως το 2016, προγραμματίζεται επαναληπτική συνάντηση στη Βραζιλία το 2013. .

Παγκόσμια Ημέρα για τα εξαφανισμένα παιδιά

Η αύξηση του αριθμού εξαφανίσεων παιδιών - θυμάτων γονικής αρπαγής σε όλο τον κόσμο αποτελεί το κεντρικό θέμα της διεθνούς καμπάνιας που πραγματοποιείται σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά.

Οκτώ χώρες από 4 ηπείρους, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, ενώνουν τις δυνάμεις τους με στόχο να αφυπνίσουν τους πολίτες και να ενισχύσουν τις παγκόσμιες προσπάθειες για τον εντοπισμό εξαφανισμένων παιδιών, προσδίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ανησυχητικό φαινόμενο των γονικών αρπαγών.

Πολύ έντονα απασχολεί το φαινόμενο της γονικής αρπαγής και της επίδρασης που ασκεί στα παιδιά που έχουν απομακρυνθεί από οτιδήποτε οικείο σε αυτά, από κάποιον άνθρωπο που εμπιστεύονται. Παιδιά - θύματα γονικής αρπαγής αποξενώνονται από το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, χάνουν τη σταθερότητα σε θέματα εκπαίδευσης και σε ακραίες περιπτώσεις ακούνε ψέματα από τον γονέα που τα έχει απομακρύνει, όπως πχ. ότι δεν είναι αγαπητά πλέον στην οικογένεια ή ότι κάποιο μέλος της οικογένειας ή συγγενικό πρόσωπο έχει αποβιώσει.

Όπως αναφέρει η Nancy Dube, Αντιπρόεδρος και Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά (ICMEC - International Centre for Missing and Exploited Children), «Καθημερινά, σε όλο τον κόσμο εξαφανίζονται παιδιά και δυστυχώς, κάποια πέφτουν θύματα αρπαγής από αυτούς που εμπιστεύονται περισσότερο: τους γονείς ή τα συγγενικά πρόσωπα.

Ένα παιδί - θύμα γονικής αρπαγής μπορεί να φέρει σωματικά και ψυχολογικά τραύματα, ενώ η γονική αρπαγή μπορεί να επιφέρει μακροχρόνιες συνέπειες στον ψυχισμό του παιδιού και την οικογένεια που έχει μείνει πίσω.» Η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Βραζιλία, η Ελλάδα η Ιρλανδία, η Ρουμανία, η Ολλανδία και η Μεγάλη Βρετανία αποτελούν μέλη του Παγκοσμίου δικτύου για τα Εξαφανισμένα Παιδιά (GMCN - Global Missing Children's Network Global Missing Children's Network), ενός προγράμματος του Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά (ICMEC - International Centre for Missing and Exploited Children), αναγνωρίζοντας την ανάγκη για συνεργασία ως προς αυτό το φαινόμενο που δεν αφήνει καμία χώρα αμέτοχη.

Το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα, Κακοποιημένα και υπό Εκμετάλλευση Παιδιά είναι μία από τις Δράσεις του Εθελοντικού Οργανισμού για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού». το οποίο απαρτίζεται κυρίως από κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και νομικούς συμβούλους. Στην Ελλάδα, το Εθνικό Κέντρο έχει αναπτύξει στενή συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία, την Εισαγγελία Ανηλίκων και τα μέσα ενημέρωσης. Στην ουσία, από τη στιγμή που η Ελληνική Αστυνομία διαπιστώσει ότι ένα εξαφανισμένο παιδί βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο δίνει εντολή για την ενεργοποίηση του προγράμματος AMBER Alert Hellas ενώ το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα, Κακοποιημένα και υπό Εκμετάλλευση Παιδιά είναι αρμόδιο για την ενεργοποίηση του συστήματος στην Ελλάδα.



To AMBER Alert Hellas αποτελεί Εθνικό Συντονιστικό Πρόγραμμα έγκαιρης και έγκυρης ειδοποίησης των πολιτών σε περιστατικά εξαφάνισης / απαγωγής ανηλίκων. Επίσης, το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα, Κακοποιημένα και υπό Εκμετάλλευση Παιδιά έχει αναπτύξει στενή συνεργασία με αρχές σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως με Ιnterpol, τη Εuropol, την IOM και άλλους φορείς που δραστηριοποιούνται έντονα στον τομέα της παιδικής προστασίας και της προάσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών. Στις αρμοδιότητές του συγκαταλέγεται και η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Γραμμής για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000, ενώ είναι υπεύθυνο για την ενεργοποίηση του συστήματος AMBER Alert Hellas.

Ειδικότερα, τo 2009, το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα, Κακοποιημένα και υπό Εκμετάλλευση Παιδιά έλαβε 263 αιτήματα για βοήθεια σε περιπτώσεις εξαφάνισης παιδιών. Από αυτά, το 28% των περιπτώσεων αφορούσε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών και το 65% αφορούσε εξαφανίσεις εφήβων. Σε 50 περιπτώσεις επρόκειτο για γονική αρπαγή, αριθμός που αυξάνεται ολοένα και περισσότερο όταν συνδέεται με γονικές αρπαγές σε διασυνοριακό επίπεδο. Προκειμένου να τιμήσουν την Παγκόσμια Ημέρα για τα Εξαφανισμένα Παιδιά, σήμερα, τα συμμετέχοντα κράτη θα απελευθερώσουν στον ουρανό μπαλόνια με φωτογραφίες εξαφανισμένων παιδιών από όλο τον κόσμο, με την ελπίδα ότι κάποιος, κάπου θα τα αναγνωρίσει.



Στην Ελλάδα, θα γίνουν ανακοινώσεις στους τηλεοπτικούς σταθμούς με στόχο να αφυπνιστεί το ευρύ κοινό ως προς το φαινόμενο εξαφανίσεων των παιδιών και, παράλληλα, να ενθαρρυνθεί μαθαίνοντας περισσότερα για την καμπάνια, με σύνθημα: «Βοηθήστε τα παιδιά να επιστρέψουν σπίτι τους.» Επιπλέον, θα ανακοινωθούν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056 καθώς και της Ελληνικής Αστυνομίας.

Φέτος, θα συμμετάσχουν και εκπρόσωποι Γαλλικών Αρχών, Εισαγγελικής Αρχής, αλλά και δημοσιογράφοι, τηλεπαρουσιαστές και γνωστές προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης, με σύνθημα να βοηθήσουμε να επιστρέψουν τα παιδιά σπίτι τους. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης αλλά και όλος ο κόσμος θα φοράει το «forget-me-not flower» pin («μη με λησμόνει» καρφίτσα) ώστε να υπενθυμίζουν σε όλους ότι κανένας δεν έχει ξεχάσει τα εξαφανισμένα παιδιά, δίνοντας συγχρόνως ελπίδα στις οικογένειές των παιδιών.

Ακόμη, θα διανεμηθούν στο κοινό βραχιολάκια, αυτοκόλλητα και μαγνητάκια με τον αριθμό 116000 ενώ λευκά και γαλάζια μπαλόνια με τις φωτογραφίες εξαφανισμένων παιδιών από όλο τον κόσμο θα απελευθερωθούν στην Πλατεία Συντάγματος.

Εικονική απελευθέρωση μπαλονιών (virtual balloons) θα γίνει και μέσω διαδικτύου (www.helpbringthemhome.com), μία διαδραστική πύλη που δημιουργήθηκε από την Αυστραλιανή Αστυνομία (AFP) για την παγκόσμια καμπάνια. Μέσω της μεγάλης υποστήριξης της ΑFP, ένα κοινωνικό μήνυμα (διάρκειας 30'') έχει διανεμηθεί στις συμμετέχουσες χώρες και τους τηλεοπτικούς σταθμούς, με στόχο την ενημέρωση των πολιτών.

Σύμφωνα με τα λόγια της κας Dube «Σας προτρέπουμε να ενωθείτε μαζί μας στη διάδοση του μηνύματος ελπίδας και να βοηθήσουμε να επιστρέψουν τα παιδιά σπίτι τους. Διαβάστε πληροφορίες για παιδιά που έχουν εξαφανιστεί στη διεύθυνση ιστοσελίδας www.helpbringthemhome.org.au».

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.hamogelo.gr και για πληροφορίες στα αγγλικά, την ιστοσελίδα www.gr-missingkids.com.

ΝΕΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ένας πνεύμονας πρασίνου "ανοίγει" στην Αθήνα.

Τη Δευτέρα 17 Μαΐου, στις 10 η ώρα, ο κήπος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών ανοίγει για πρώτη φορά, ο οποίος με το πράσινο, τα δέντρα και τα λουλούδια του, φιλοδοξεί να γίνει πόλος έλξης για τους πολίτες όλων των ηλικιών που θα βρουν όχι μόνο έναν τόπο για να ηρεμήσουν και χαλαρώσουν από τους γρήγορους και απαιτητικούς ρυθμούς της πόλης, αλλά και τη δυνατότητα να τον κάνουν "στέκι" τους με τις πολλές και ποικίλες καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες που θα οργανώνει εκεί το Μέγαρο Μουσικής.

Το Μέγαρο Μουσικής από την έναρξη λειτουργίας του αποτελεί πυρήνα πολιτισμού και μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να φέρει κοντά στο ελληνικό κοινό κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής αλλά και να αναδείξει τη σύγχρονη ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό.

Τώρα, με το άνοιγμα του κήπου, το Μέγαρο Μουσικής έρχεται να προσθέσει μία ακόμη προσφορά στους πολίτες και τους επισκέπτες της Αθήνας, που αυτή τη φορά έχει να κάνει με την ποιότητα ζωής της πόλης.

Ο κήπος θα είναι ανοιχτός κάθε μέρα από τις 10 το πρωί έως τη δύση του ηλίου και η είσοδος των επισκεπτών θα γίνεται από τη Βασιλίσσης Σοφίας και την οδό Κόκκαλη.

Για την ολοκλήρωση του έργου αυτού, συνέδραμε ουσιαστικά το Κοινωφελές Ίδρυμα "Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης". Χάρη στη μεγάλη δωρεά του Ιδρύματος που έγινε στο Σύλλογο "Οι Φίλοι της Μουσικής" τον Ιούνιο του 1999 στο πλαίσιο του έργου της ολοκλήρωσης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, υλοποιήθηκε η διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου γύρω και πίσω από το Μέγαρο σε πνεύμονα πρασίνου στο κέντρο της πόλης που είναι σε θέση να φιλοξενεί σειρά εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών δραστηριοτήτων.

Ο πρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Ιωάννης Μάνος, σε συνέντευξη Τύπου με θέμα του άνοιγμα του πάρκου, αναφέρθηκε στην ευρύτερη πολιτιστική και κοινωνική ευθύνη του Μεγάρου.

"Σε μια περίοδο κρίσεως και θυσιών για όλους τους Έλληνες ο πολιτισμός μπορεί και πρέπει να αποτελέσει ένα δεσπόζον σημείο αναφοράς. Ασφαλώς ο πολιτισμός δεν μπορεί να είναι διαφυγή ή άλλοθι, είναι όμως ένα στοιχείο υποκίνησης, προβληματισμού και δημιουργίας."

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών "ανοίγεται" ακόμη περισσότερο στην πόλη και θέλει να καταστήσει τον πολιτισμό προσιτό στους πολίτες και κυρίως στους νέους.

Πέρα από το άνοιγμα του πάρκου στους πολίτες μας και τους επισκέπτες της πόλης, όπου θα πραγματοποιούνται δωρεάν μουσικές εκδηλώσεις, θα ανακοινωθεί σύντομα μια νέα τιμολογιακή πολιτική που θα απευθύνεται στην τρίτη ηλικία και εκείνους που έχουν κάρτα ανεργίας.

Επίσης, οι νέοι έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν εκδηλώσεις-παραγωγές του Μεγάρου με εισιτήριο ύψους 5-9 ευρώ.

Στις αρχές Ιουνίου θα παρουσιαστεί το πρόγραμμα των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων της περιόδου 2010-2011, που θα αποτελέσει, μια ενδιαφέρουσα και ευχάριστη έκπληξη για όλους και θα σηματοδοτήσει τη δημιουργική προοπτική του Μεγάρου Μουσικής.

Τι κατάντια είναι αυτή ρε...ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;

Δεν κυκλοφορούν πια παιδάκια, για να λένε τα κάλαντα, ασυνόδευτα. Ήμουν στην τράπεζα, μπήκαν τρεις φουρνιές πιτσιρικαρία για τα κάλαντα, όλες τις συνόδευε από ένας γονιός. Και στον δρόμο τα ίδια.

Όσα παιδιά είδα με τρίγωνα, όλα είχαν μαζί κι από έναν συνοδό, είτε γονιό είτε κάποιο μεγαλύτερο παιδί. Φτάσαμε στην εποχή, όπου στην πατρίδα μας τα παιδιά δεν μπορούν ούτε τα κάλαντα να πουν, χωρίς να φοβούνται μην τα ληστέψουν...

Εκτός αν αυτό γίνετε για να μην προσβάλλουμε το θρησκευτικό συναίσθημα
των μουσουλμάνων η των ντόπιων αθρήσκων.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΝΤΩΝ,ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ, ΤΟΥ ΜΕΤΡΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΨΙΛΩΝ ΚΑΙ ΟΛΗΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑΣ.

"[...] Βράδυ έβγαιναν τα παιδιά, την ώρα που καταστάλαζεν ο μόχθος και ο θόρυβος της Παραμονής, όταν οι οικογένειες συγκεντρώνονταν με το νοικοκύρη μαζί κι ετοίμαζαν τα "εστιακά" τους Χριστούγεννα και την "εστιακή" Πρωτοχρονιά, με τη φωτιά, το ιερό ψωμί και τα ξερά φρούτα...
Ήξεραν βέβαια κι από μόνες τους οι νοικοκυρές την ημέρα της Γιορτής, κι έπαιρναν από μέρες τα μέτρα τους για να διώξουν τα χειμωνιάτικα ξωτικά. Την ήξεραν κι οι καλές μητέρες, που μοσχοσαπούνιζαν τα παιδιά τους για την εκκλησιά...
Περίμεναν, όμως, πάντα να τους έρθει ως την πόρτα η χαρούμενη αγγελία, με το μαγικό στοιχείο της παιδικής φωνής, της μουσικής υπόκρουσης και της τραγουδημένης ευχής...
Χτυπούσαν την κάθε πόρτα τα παιδιά, κρατώντας το φαναράκι της νύχτας - ένα άστρο χριστουγεννιάτικο για κάθε σπίτι - και χωρίς να περιμένουν την άδεια ("Να τα πούμε;") άρχιζαν ν'αφηγούνται το γεγονός της ημέρας, πάνω στο μουσικό ρυθμό των αιώνων, όπως τους τον κρατούσε το τύμπανο και το τριγωνικό σήμαντρό τους:
Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου
για βγείτε, δες τε, μάθετε, που ο Χριστός γεννάται...
Ήταν μια ευλογία για το σπίτι η παρουσία των παιδιών. Οι ευχές, που πρωτόδιναν στον νοικοκύρη και στη νοικοκυρά, ήταν το πιο συγκινητικό συμβόλαιο - τουλάχιστον για κείνον το χρόνο - με τη ζωή και με το Θεό...
Σ'αυτό το σπίτι πού'ρθαμε, πέτρα να μη ραϊσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει...
Η αμοιβή των μικρών καλαντιστών δεν ήταν ούτε ζητιανιά, ούτε φιλανθρωπία. Ήταν μια πράξη τελεστική, που και μόνη της έφερνε το ποθητό αποτέλεσμα: Την αφθονία των αγαθών και τον πλούτο στο σπίτι του νοικοκύρη. Έριχναν τα παιδιά το καλάθι ή το σακκούλι τους, όσο έψαλλαν, και η νοικοκυρά τους έβαζε μέσα ό,τι αντιπροσωπευτικό είχε των δικών της "ευχών": Καρπούς για την καλή σοδειά, γλυκούδια για την ευτυχία, νομίσματα για τον πλούτο... Στέκονταν στη μέση του σπιτιού και τραγουδούσαν, και από τα λόγια τους γινόταν παραμυθένιο το φτωχικό ή μέτριο νοικοκυριό του σπιτιού:
Εσένα πρέπει, αφέντη μου, στα πεύκια να κοιμάσαι,
βελούδα να σκεπάζεσαι κι αφέντης να λογάσαι.
Κυρά μου, σα θα στολιστείς, να πας στην εκκλησιά σου,
χρυσά λουλούδια πέφτουνε, απ'την περπατησιά σου...
Αφέντη μου, στα σπίτια σου χρυσές καντήλες φέγγουν,
φέγγουν στους ξένους να δειπνούν, στους ξένους να πλαγιάζουν,
φέγγει και μια σ'το ταίρι σου να στρώνει να κοιμάσαι,
απάνου στα τριαντάφυλλα κι απάνου στα μιμίτσια...
Στα μάτια των παιδιών του σπιτιού, τούτοι οι γενναίοι καλαντιστές φαίνονταν θαυμαστοί με τις στιχουργικές και μελωδικές γνώσεις τους, με την ταιριασμένη μουσική οργανοπαιξία τους και με την τολμηρή έξοδό τους μέσα στη νύχτα. Οι ίδιοι οι καλαντιστές έπαιρναν στα σοβαρά τον αναγγελτικό ρόλο τους, που τους έδινε και το βάπτισμα στο επαγγελματικό αντίκρυσμα της κοινωνίας, τους έδινε τα πρώτα τους συγκινητικά κέρδη, μαζί με μια ευθύνη λογιότητας και καλλιτεχνικής δοκιμής..." (Δημήτρη λουκάτου)

Τηλεμαραθώνιος αγάπης από τη Unicef

Τηλεμαραθώνιος αγάπης με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας και του υποσιτισμού των παιδιών, διοργανώνεται τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου από τη UNICEF σε συνεργασία με την ΕΤ1. Τη διοργάνωση υποστηρίζουν δεκάδες ιδιωτικοί σταθμοί από την Ελλάδα, καθώς και το ΡΙΚ από την Κύπρο.

Σε συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF Λάμπρος Κανελλόπουλος, τόνισε πως: "Tο ένα στα τρία παιδιά (σχεδόν 200 εκατομμύρια) στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι καχεκτικά, περίπου 129 εκατομμύρια παιδιά (το ένα στα τέσσερα)είναι λιποβαρή, ενώ 19 εκατομμύρια νεογέννητα κάθε χρόνο γεννιούνται με βάρος χαμηλότερο από το κανονικό. Επίσης, 24 χώρες εμφανίζουν το 80% του χρόνιου υποσιτισμού στα παιδιά και πάνω από 500 εκατομμύρια παιδιά αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα".

Ο τηλεμαραθώνιος θα ξεκινήσει στις 4 μ.μ. και θα διαρκέσει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ τα έσοδά του θα ενισχύσουν τα προγράμματα κατά της φτώχειας που πραγματοποιεί η UNICEF σε όλο τον κόσμο, με τη δημιουργία κέντρων θεραπευτικής διατροφής, την παροχή βιταμινών και θρεπτικών ιχνοστοιχείων, τη διανομή ειδικών θεραπευτικών τροφών, την καταπολέμηση κάθε μορφής παιδικής φτώχειας και ένδειας και κυρίως των αιτιών που τις προκαλούν.
Θα φιλοξενηθούν προσωπικότητες του πολιτικού, πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου και θα ακουστούν μηνύματα από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, την πολιτική ηγεσία και πολλών άλλων, μεταξύ των οποίων της Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα, του Δημήτρη Παντερμαλή, του Διονύση Σαββόπουλου κ.α.

Το τηλέφωνο Δωρεών του Τηλεμαραθωνίου είναι το 219 - 999 3000. Δωρεές θα γίνονται επίσης στους ακόλουθους αριθμούς λογαριασμών στις τράπεζες:

Εθνική: 169 / 480020-64, Αγροτική: 017 04 004416-70, Εμπορική: 031/80191081, Τράπεζα Πειραιώς: 5049-022842-011, Attica Bank: 069 / 54799691, Τράπεζα Κύπρου: 0000 1216 3468, Citibank: 55 02 346484, Aspis Bank: 101-03-0006583, Millenium Bank: 519829, HSBC: 002-066694-130, Eurobank: 0026-0102-14-0100540998, Geniki Bank: 036/3603003908-9, Alpha Bank: 115 00 2002 017649 (Διαδικασία Κ03) και σε όλα τα μηχανήματα αυτόματων συναλλαγών (ΑΤΜ) της Εθνικής Τράπεζας.

Για Δωρεές με SMS: Στείλτε κενό μήνυμα στο 54234 από 4 έως και 11 Δεκεμβρίου (€1,19 με το ΦΠΑ). Από σταθερό ΟΤΕ: Καλέστε το 901 11 17 17 17 αυτόματη χρέωση 3 ευρώ + ΦΠΑ ανά κλήση.

ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΡΙΩΝ ! ΜΟΝΟ . ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Ράδιο-Μαραθώνιος Βοήθειας για την μικρή Μαρία

Η μικρή Μαρία Φαρσαράκη γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου του 2006. Είναι μόλις 3 ετών άλλα ζυγίζει μόνο 8 κιλά. Πάσχει από όγκο στο κεφάλι. Προέρχεται από οικογένεια πολυτέκνων που λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει αδυνατεί να ανταποκριθεί στα υψηλά ποσά που...
απαιτεί η νοσηλεία του παιδιού τους.

Τα ποσά που απαιτούνται για την αποκατάσταση της υγείας της είναι υπέρογκα.

Την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009, θα διενεργηθεί Μαραθώνιος Βοηθείας με την έγκριση και άδεια του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ερωτόκριτος 87,9 FM» (http://www.erotokritos.gr) καθώς και από το στούντιο του «Κρήτη 87,5 FM» στην Αθήνα.

Μηνύματα από κινητό για όσους μένουν στην Ελλάδα:

Στείλτε μήνυμα από το κινητό σας γράφοντας ΜΑΡΙΑ με ελληνικούς ή λατινικούς χαρακτήρες και ο στέλνετε στο 54234, με χρέωση 1,00€ + ΦΠΑ.
Ολόκληρο το ποσό πηγαίνει για...

την βοήθεια της μικρής Μαρίας.
Ο αριθμός ισχύει ως και τις 26/11/2009 το βράδυ. Προωθήστε τον πενταψήφιο αριθμό σε όλους τους γνωστούς σας.

Λογαριασμοί Τραπέζης:
Στο όνομα: Μαρία Φαρσαράκη

Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα:
Αρ. Λογαριασμού: 742051
ΙΒΑΝ: GR 300 87 00 71 000 000 000 074 20 51

Αγροτική Τράπεζα:
Αρ. Λογαριασμου: 366 01 154191 52
ΙΒΑΝ: GR 46 0431 1100 0036 6011 5419 152 BIC:ABGRGRAA

Ζητείται η ευαισθητοποίηση όλων μας.

http://esxatianasxesi.blogspot.com

ΜΕ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΕΝΑΜΙΣΙ ΕΥΡΩ

Ο Ρουστάμ είναι μόλις δέκα ετών, αλλά αντί να πηγαίνει σχολείο ή να παίζει με τους συνομηλίκους του, αναγκάζεται να δουλεύει δώδεκα ώρες την ημέρα σε μια αλουμινοβιομηχανία της Ντάκα, στο Μπανγκλαντές, ώστε να συμβάλει στο ισχνό εισόδημα της οικογενείας του. Το ημερομίσθιο του ανήλικου εργάτη είναι 60 τάκα- κάτι λιγότερο από ενάμισι ευρώ. Τόσα παίρνουν και τα άλλα 25 παιδιά που δουλεύουν, υπό άθλιες συνθήκες, στο συγκεκριμένο εργοστάσιο. Το χειρότερο είναι ότι η αμοιβή τους θεωρείται καλή, σε μια χώρα 144 εκατ. ψυχών, όπου τα 60 εκατ. ζουν με λιγότερο από ένα δο λάριο την ημέρα, και όπου τουλάχιστον πέντε εκατ. παιδιά μεταξύ 5 και 15 ετών εργάζονται, όπως επισήμως καταγγέλλει η UΝΙCΕF. (RΕUΤΕRS/ ΑΝDRΕW ΒΙRΑJ)

"Ενώ κάθε 6 δευτερόλεπτα πεθαίνει ένα παιδί από την πείνα, συνεχίζουμε να πετάμε τεράστιες ποσότητες τροφίμων"

Παρουσία 60 πρωθυπουργών και αρχηγών κρατών, δεκάδων υπουργών αλλά και του Πάπα Βενέδικτου, άρχισε σήμερα στη Ρώμη η Σύνοδος Κορυφής του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών για την αντιμετώπιση της επισιτιστικής κρίσης. Μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη οι 1.000 περίπου συμμετέχοντες από 190 χώρες του κόσμου θα προσπαθήσουν να χαράξουν μια νέα στρατηγική για τον περιορισμό του φαινομένου. "Η πείνα είναι η πιο φρικτή και η πιο χαρακτηριστική ένδειξη φτώχειας", υπογράμμισε στην ομιλία του ο Πάπας Βενέδικτος.

Πριν από έναν χρόνο τα μηνύματα θεωρούνταν ακόμη "ενθαρρυντικά": ο αριθμός των λιμοκτονούντων είχε περιορισθεί το 2008 κάτω από το ένα δισεκατομμύριο. Το 2009 ωστόσο ακολούθησε μία δραματική αύξηση. Μόλις πριν από έναν μήνα ο FAO ανακοίνωσε ότι για πρώτη φορά ο αριθμός των λιμοκτονούντων αναμένεται να ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο.

Οι λόγοι

Στην Αφρική η κατάσταση έχει επιδεινωθεί τα τελευταία τρία χρόνια. Οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την δραματική αύξηση είναι πολλοί και διαφορετικοί: τα τελευταία 3 χρόνια η κατάσταση στις φτωχότερες χώρες του κόσμου επιδεινώθηκε. Την δραματική αύξηση των τιμών στα τρόφιμα το 2007 διαδέχθηκε η παγκόσμια οικονομική κρίση που οδήγησε ακόμη και ανεπτυγμένες οικονομίες σε ύφεση. Η οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, και κυρίως σε υποανάπτυκτες χώρες, να χάσουν τη δουλειά και το εισόδημά τους. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν οι κλιματικές αλλαγές και οι φυσικές καταστροφές που οδηγούν σε ξηρασία και φτωχές σοδειές.

Στάινερ: "Πετάμε τεράστιες ποσότητες τροφίμων"

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των ΗΕ Άχιμ Στάινερ, δεν είναι μια φυσική έλλειψη τροφίμων, αλλά η διάθεσή τους με εσφαλμένο τρόπο: "Οι λιγότεροι γνωρίζουν πως μολονότι διανύουμε μια κρίση τροφίμων και ενώ βρισκόμαστε στα πρόθυρα μια παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης λόγω της δραματικής αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, συνεχίζουμε να πετάμε τεράστιες ποσότητες τροφίμων. Στο σημερινό σύστημα παραγωγής και μάρκετινγκ χάνουμε περίπου το 30% με 40 % της συνολικής σοδειάς".

Τους συμμετέχοντες στη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης θα απασχολήσουν κυρίως τα διαρθρωτικά προβλήματα: πώς μπορούν να περιοριστούν οι συνέπειες της κρίσης τροφίμων, της οικονομικής κρίσης και της αλλαγής του κλίματος; Πώς μπορεί να επιτευχθεί μια πιο δίκαιη διάθεση;

Η αγροτική παραγωγή στο επίκεντρο

"Ενώ κάθε 6 δευτερόλεπτα πεθαίνει ένα παιδί από την πείνα, συνεχίζουμε να πετάμε τεράστιες ποσότητες τροφίμων".Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια επενδύθηκαν ελάχιστα στην αγροτική ανάπτυξη. Ο Ρόμπερτ Καλντεζίρι, πρώην συνεργάτης της Παγκόσμιας Τράπεζας σε Ασία και Αφρική και συγγραφέας του βιβλίου "Το πρόβλημα της Αφρικής: Γιατί δεν αποδίδει η αναπτυξιακή βοήθεια" υποστηρίζει ότι το κλειδί για την ανάπτυξη της Αφρικής είναι η ενίσχυση της αγροτικής ανάπτυξης: "Το σημαντικότερο στην Αφρική είναι η αύξηση της αγροτικής παραγωγής. Δεν έχουμε εστιάσει στο θέμα όσο θα έπρεπε. Η γεωργία είναι ο μεγαλύτερος πλούτος της ηπείρου. Οι τοπικές κυβερνήσεις όμως δεν την έχουν αξιοποιήσει στο βαθμό που θα έπρεπε. Οι αγρότες δεν έτυχαν της υποστήριξης που χρειάζονταν".

Αυτό όμως δεν ισχύει μόνον για την Αφρική αλλά και για την Ασία, όπου η κατάσταση είναι παρόμοια. Όπως εκτιμά και ο Άχιμ Στάινερ η βιώσιμη αγροτική ανάπτυξη είναι και στις δύο ηπείρους βασική προϋπόθεση για την καταπολέμηση της πείνας.

Εκτός από την αναζήτηση πρακτικών, βιώσιμων λύσεων για την αντιμετώπιση της επισιτιστικής κρίσης, η σύνοδος της Ρώμης θέλει να στείλει και ένα μήνυμα: ο 21ος αιώνας δεν θα πρέπει να γίνει ο αιώνας της πείνας.