Ιθαγένεια σε μετανάστες ύστερα από εξετάσεις σε γλώσσα, ιστορία και πολιτική αγωγή

Περικλής Καπετανόπουλος

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Έλληνες με πτυχίο στην ελληνική γλώσσα, στην πολιτική αγωγή και στην ιστορία θα είναι οι μετανάστες που θα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια ύστερα από πενταετή νόμιμη διαμονή, μετά την ψήφιση του νέου νόμου για την ιθαγένεια. Αυτό προβλέπει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών που κατατέθηκε στη Βουλή και στο οποίο έχουν γίνει σοβαρές αλλαγές, οι οποίες προέκυψαν από τη δημόσια διαβούλευση με τα κόμματα και τους κοινωνικούς φορείς.

Τα παιδιά των μεταναστών θα παίρνουν την ελληνική ιθαγένεια αφού θα έχουν παρακολουθήσει με επιτυχία επί έξι χρόνια (και όχι τρία όπως προβλεπόταν αρχικά) μαθήματα σε ελληνικό σχολείο.

Ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, παρουσιάζοντας τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου, τόνισε πως αυτό αφορά μόνο τους νόμιμους μετανάστες, δηλαδή εκείνους που νομιμοποιήθηκαν από το 1997 έως το 2007, όποτε ήταν και η τελευταία μεγάλη «φουρνιά» νομιμοποίησης (υπολογίζεται ότι μόνο το 2005 νομιμοποιήθηκαν 150.000 οικονομικοί μετανάστες).

Η πολιτική ιθαγένειας της κυβέρνησης για τα παιδιά των μεταναστών, όπως καταγράφεται στο προσχέδιο νόμου, έχει ως εξής:

1. Τα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα, από γονείς που διαμένουν νόμιμα στη χώρα μας με 5ετή, και οι δύο, νόμιμη διαμονή, αποκτούν ιθαγένεια από τη γέννησή τους μετά από σχετική δήλωσή των γονιών τους.

2. Τα παιδιά των μεταναστών, που δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς την παρακολούθηση έξι τουλάχιστον τάξεων ελληνικού σχολείου και κατοικούν μόνιμα και νόμιμα στη χώρα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια από τη συμπλήρωση του εξαετούς χρόνου φοίτησης με κοινή δήλωση και αίτηση που υποβάλουν οι γονείς του το αργότερο εντός τριών ετών.

3. Τα παιδιά των παιδιών των μεταναστών (τρίτη γενιά μεταναστών) αποκτούν αυτόματα, χωρίς δήλωση των γονιών τους, την ελληνική ιθαγένεια.

4. Παιδιά αλλοδαπών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν παρακολουθήσει τουλάχιστον 6 χρόνια σχολείο, αλλά έχουν υπερβεί τα 21 μπορούν με μεταβατική διάταξη να πάρουν και αυτά με δήλωσή τους την ελληνική ιθαγένεια, εφόσον δεν συντρέχουν εις βάρος τους τα ποινικά κωλύματα της πολιτογράφησης ή λόγοι ασφαλείας.

Σε ό,τι αφορά την απόκτηση ιθαγένεια με πολιτογράφηση το προσχέδιο νόμου προβλέπει:

1. Όσοι μετανάστες ζουν τώρα νόμιμα στη χώρα μας για τουλάχιστον μία 5ετία μπορούν να υποβάλουν αίτηση για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας και η πολιτεία είναι υποχρεωμένη μέσα σε δύο χρόνια από την υποβολή της αίτησης να τους απαντήσει. Ο μετανάστης για να πολιτογραφηθεί θα πρέπει να καταθέτει τρεις συστατικές επιστολές Ελλήνων πολιτών, θα περνά ειδικά τεστ γνώσης της ελληνικής γλώσσας, της περιβόητη Πολιτικής Αγωγής και της Ιστορίας.

2. Όσοι αλλοδαποί έρθουν στην Ελλάδα νόμιμα, μετά την ψήφιση από τη Βουλή του εν λόγω νομοσχεδίου, θα χρειάζονται 7 χρόνια νόμιμης παραμονής για να ζητήσουν την ελληνική ιθαγένεια.

3. Κώλυμα πολιτογράφησης αποτελεί για πάντα η τελεσίδικη καταδίκη για σοβαρά και επικίνδυνα εγκλήματα, όπως η τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, ενώ τίθεται για πρώτη φορά ρητά ως κώλυμα το να μη συντρέχει λόγος δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας.

Στις προσεχείς δημοτικές εκλογές θα έχουν δικαίωμα ψήφου ομογενείς και μετανάστες που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα, εφόσον έχουν τουλάχιστον 5 χρόνια νόμιμης διαμονής.

Παράλληλα, θα μπορούν να βάλουν υποψηφιότητα μέχρι και το αξίωμα του Δημοτικού Συμβούλου, όπως ακριβώς ισχύει και για του υπηκόους χωρών της Ε.Ε., μόνον όσοι γνωρίζουν επαρκώς την ελληνική γλώσσα.

Από το υπουργείο Εσωτερικών υπολογίζεται ότι ο αριθμός όσων μπορούν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους σε πρώτη φάση ανέρχεται σε 266.250 άτομα, εκ των οποίων οι 160.000 είναι ομογενείς.

Ιθαγένεια στους μετανάστες: Τι ισχύει στην Ευρώπη;

Τη στιγμή που το μεταναστευτικό κυριολεκτικά διχάζει την ελληνική κοινωνία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να εξετάσουμε το τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που αποτελούν κι αυτές, όπως η Ελλάδα, χώρες υποδοχείς πολλών μεταναστών, καθώς και το τι ρυθμίζει η εκάστοτε νομοθεσία για τη χορήγηση ιθαγένειας στους μετανάστες και τους αλλοδαπούς που δέχονται οι χώρες αυτές.

Πολωνία

Η Πολωνία είναι μια χώρα όπου συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη παρουσιάζει και διαθέτει αρνητικές πολιτικές ιθαγένειας (αντίστοιχες με την Ελλάδα) , φιλοξενώντας, όμως, ταυτόχρονα πολύ μικρό αριθμό μεταναστών. Όσον αφορά τους μετανάστες δεύτερης γενιάς το πολωνικό δίκαιο καθορίζει πως για να αποκτήσει κανείς την πολωνική υπηκοότητα απαιτείται δεκαετής νόμιμη παραμονή στη χώρα.

Όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, η Πολώνια ανήκει στις χώρες όπου οι μετανάστες, ακόμα και αν έχουν ως μόνιμη κατοικία τους την Πολωνία, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν την ιθαγένεια, δεν έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, ένα σημείο που διχάζει την Ευρώπη και προκαλεί ανισότητες ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης ως προς τον τρόπο που χειρίζεται η κάθε μια την υποδοχή των μεταναστών στο εσωτερικό της.

Γαλλία

Με τη γέννηση του ένα παιδί στη Γαλλία αποκτά αυτόματα τη γαλλική ιθαγένεια εάν ένας από τους γονείς του έχει γεννηθεί και αυτός σε γαλλικό έδαφος. Επίσης τα παιδιά των αλλοδαπών που κατοικούν μόνιμα στη Γαλλία για τουλάχιστον πέντε χρόνια έχουν το δικαίωμα της ιθαγένειας, ενώ ένα παιδί που γεννιέται στη Γαλλία, από γονείς με ιθαγένεια μιας εκ των πρώην αποικιών της Γαλλίας, μπορεί να λάβει αυτόματα την γαλλική ιθαγένεια.

Για όσους είναι άνω των 18 ετών η βασική προϋπόθεση είναι η παραμονή πέντε ετών στη χώρα και η περίοδος αυτή μειώνεται σε δύο έτη για όσους σπούδασαν σε γαλλικό πανεπιστήμιο. Τέλος, μετανάστης μπορεί επίσης να λάβει την γαλλική ιθαγένεια εφόσον παντρευτεί Γάλλο ή Γαλλίδα πολίτη.

ΙΣΠΑΝΙΑ

Την ισπανική ιθαγένεια μπορεί κανείς να αποκτήσει κατ' αρχήν βάσει καταγωγής: Οποιος γεννήθηκε στην Ισπανία από ισπανούς γονείς, τα παιδιά όσον είναι απάτριδες, όσοι έχουν γνωστή ως πρώτη κατοικία τους στην Ισπανία και τέλος όσοι γεννιούνται στην Ισπανία και είναι αγνώστου καταγωγής.

Όσον αφορά τους αλλοδαπούς, οι οποίοι θέλουν να πολιτογραφηθούν Ισπανοί, ισχύει ο γενικός κανόνας της νόμιμης παραμονής στη χώρα για δέκα χρόνια ενώ για τους πρόσφυγες ο χρόνος μειώνεται στα πέντε χρόνια.

Για όσους προέρχονται από ισπανόφωνες χώρες, καθώς και για τους Σεφαραδίτες Εβραίους (οι οποίοι είναι Εβραίοι ισπανικής καταγωγής) ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτηση της ισπανικής ιθαγένειας είναι τα δύο χρόνια, νόμιμης παραμονής στην χώρα.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Όσον αφορά τη Γερμανία, τα ‘’μοντέλα’’ της οποίας αποτελούν ...μόδα για την Ελλάδα, με μια αλλαγή νομοθεσίας τα τελευταία έτη, κατόρθωσε να δημιουργήσει ίσως το πιο δίκαιο σύστημα της Ευρώπης.

Εκεί ο γενικός κανόνας είναι ότι οι αλλοδαποί μπορούν να πολιτογραφηθούν Γερμανοί έπειτα από οκτώ χρόνια μόνιμης παραμονής στη χώρα. Οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν ότι γνωρίζουν επαρκώς τη γερμανική γλώσσα , να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, να σέβονται τις διατάξεις του Ομοσπονδιακού Συντάγματος και τέλος να μπορούν να συντηρηθούν οικονομικά. Τα παιδιά που γεννιούνται από μη Γερμανούς γονείς στη χώρα μετά το 2000, αποκτούν με τη γέννηση τους τη γερμανική ιθαγένεια εφόσον ένας εκ των γονέων διαθέτει κάρτα παραμονής τουλάχιστον για τρία χρόνια και διαμένει στη Γερμανία τουλάχιστον επί οκτώ χρόνια.

Πάντως ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει επίσης να περάσει επιτυχώς το τεστ ενός μακροσκελούς ερωτηματολογίου, που θα πιστοποιεί τη γνώση της γερμανικής γλώσσας, το οποίο συγχρόνως προσφέρει και μια γενική εικόνα της κοινωνικής στάσης του ενδιαφερόμενου με ερωτήσεις από το ποια είναι η γνώμη του για τους ομοφυλόφιλους μέχρι και για το εάν συμμετείχε και σε κάποια τρομοκρατική οργάνωση! Λες και άν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα τους το έλεγε!

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Στη Βρετανία ισχύει το πιο πολύπλοκο σύστημα απόκτησης ιθαγένειας σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με την περίσταση (τόπος γένεσης, κατοικίας, συμπλήρωση 18^ου έτους, έγγαμος ή άγαμος βίος και διάστημα παραμονής στη χωρά), οι οποίες εν πολλοίς οφείλονται και στο αυτοκρατορικό παρελθόν της χώρας.

Για να πολιτογραφηθεί κάποιος Βρετανός πρέπει να είναι άνω των 18 ετών, να μπορεί να επικοινωνήσει σε αποδεκτό βαθμό στα αγγλικά, να έχει καθαρό ποινικό μητρώο και να είναι νομοταγής, ενώ κριτήριο αποτελεί και το εάν μπορεί να συντηρηθεί οικονομικά. Όσον αφορά τα κριτήρια του χρόνου παραμονής, η Βρετανία, όπως και η Γαλλία, απαιτεί τα ελάχιστα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, καθώς για να αποκτήσει κανείς την βρετανική ιθαγένεια απαιτείται να είναι κάτοικος του Ην. Βασιλείου τουλάχιστον πέντε χρόνια και να διαθέτει άδεια παραμονής αορίστου χρόνου.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω ισχύουν όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει γεννηθεί στην Βρετανία, διότι στην περίπτωση αυτή, αν κάποιος έχει γεννηθεί στο έδαφος του Ην. Βασιλείου, από γονείς εγκατεστημένους εκεί, τότε αυτομάτως έχει το δικαίωμα του να λάβει ιθαγένεια. Άλλες περιπτώσεις απόκτησης της βρετανικής ιθαγένειας αποτελούν η υιοθεσία και η εξ’ αίματος συγγένεια με Βρετανό πολίτη.

ΣΟΥΗΔΙΑ

Για να γίνει κάποιος Σουηδός πολίτης πρέπει να πληρούνται πέντε, βασικές κατά το σουηδικό δίκαιο, προϋποθέσεις.

Πρώτον, να μπορεί να αποδείξει την ταυτότητά του. Αυτό γίνεται μέσω της επίδειξης διαβατηρίου ή δελτίου αστυνομικής ταυτότητας (τα αυθεντικά έγγραφα) ή μέσω στενού συγγενή (π.χ. γονέας) που είναι σουηδός πολίτης και μπορεί να την πιστοποιήσει.

Δεύτερον, να έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του και τρίτον, να έχει κάρτα μόνιμης παραμονής ή δικαίωμα μόνιμης παραμονής.

Τέταρτον, να έχει ζήσει στη Σουηδία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Για τους αλλοδαπούς το χρονικό αυτό διάστημα είναι πέντε συνεχή χρόνια. Αν κάποιος είναι άπατρις, το χρονικό αυτό διάστημα είναι τέσσερα συνεχή χρόνια. Το ίδιο χρονικό διάστημα ισχύει και για τους πρόσφυγες. Αν κάποιος είναι παντρεμένος, συζεί ή έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με σουηδό πολίτη τα τελευταία δύο χρόνια, τότε μπορεί να υποβάλει αίτηση για χορήγηση ιθαγένειας αφού συμπληρώσει τρία χρόνια διαμονής στη Σουηδία. Επίσης, ο αιτών δεν πρέπει να έχει χρέη, ενώ πρέπει να έχει και καθαρό ποινικό μητρώο.

Τέλος, αν κάποιος είναι άπατρις μπορεί να λάβει τη σουηδική ιθαγένεια αν έχει γεννηθεί στη χώρα και είναι μικρότερος των πέντε ετών, αν είναι μικρότερος των 18 ετών και υπό κηδεμονία σουηδού πολίτη και αν είναι μεταξύ 18-19 ετών και κατοικεί στη Σουηδία από τα 15 του.

Η Σουηδία βρίσκεται στην κορυφή του πίνακα πολιτικών πολιτογράφησης, με ρυθμίσεις ευνοϊκότερες και απ’ αυτές του Καναδά.

Έλλης Point

50 Ερωτήσεις Ενός Πολίτη για τον μεταναστευτικό νόμο.

απο Άναυδος

(01) Η ψήφος στους Μετανάστες τι ακριβώς θα προσθέσει στην χώρα που λέγεται Ελλάδα;

(02) Τι ακριβώς έχει η χώρα Ελλάδα που (και) με το δικαίωμα ψήφου θα προσφέρει σε αυτούς τους ανθρώπους;

(03) Γιατί τονίζεται συνεχώς, η οικονομική ωφέλεια της χώρας από τους Μετανάστες; Πότε ερευνήθηκε κάτι τέτοιο σε επίπεδο Επιστημονικού μέτρου, και σε συλλογική κλίμακα;

(04) Γιατί όλοι μας, έχουμε μπολιαστεί ότι δεν προτιμώνται κάποιες δουλειές και ευτυχώς που υπάρχουν οι Μετανάστες, ΕΝΩ, η αλήθεια είναι πως οι Έλληνες εγκατέλειψαν αυτές τις δουλειές διότι οι Μετανάστες έριξαν τα μεροκάματα;

(05) Αντίθετα, γιατί λογίζεται το παραπάνω σαν επιτυχία διότι, υποτίθεται, κρατά την Ελληνική οικονομία ανταγωνιστική;

(06) Με αύξηση της ανεργίας των ήδη πολιτών;

(07) Ή είναι τεράστια αποτυχία γιατί το κράτος, με όλες τις κυβερνήσεις, δεν έχει επιτρέψει υποδομές παραγωγής προϊόντων/υπηρεσιών που να αμείβουν ικανοποιητικά τους εργαζόμενους ενώ παραμένουν ανταγωνιστικά;

(08) Αν η Ελλάδα έχει ανάγκες σε Μετανάστες, τότε, γιατί ουδέποτε ζήτησε να έρθουν και να πλαισιώσουν την Ελληνική κοινωνία και το εργατικό δυναμικό της χώρας;
Ο κύριος Παυλόπουλος ευχαρίστησε δημόσια τους εισβάλοντες Πακιστανούς, και άλλους «που μας προτιμούν». Αν αυτό ήταν σωστό, τότε, γιατί δεν ζήτησε νόμιμους Μετανάστες και, ως παράνομοι, θαλασσοπνίγονται;

(09) Οι Μετανάστες στην χώρα μας γιατί προπαγανδίζονται ως εν δυνάμει αιμοδότες του Ασφαλιστικού μας συστήματος, και του Οικονομικού, ενώ, στην χώρα μας για να βρει κάποιος δουλειά πρέπει κάποιος άλλος να την αφήσει;

(10) Αυτός δεν είναι και ο λόγος που η Ελλάδα ουδέποτε ζήτησε Μετανάστες;


(11) Αν τα παιδιά των Μεταναστών δεν έχουν γνωρίσει την πατρική χώρα, και δεν την αγαπούν, όπως είναι μια από τις βασικές αιτιολογίες της απόδοσης ψήφου, τότε, ποια είναι η ευθύνη των γονιών στο σπίτι τους; Τι τα μαθαίνουν;

(12)
α) Γιατί να επωμισθεί η δική μου χώρα ΚΑΙ την ανευθυνότητα αυτών των γονιών, ή την πονηριά τους; Εγώ γιατί λατρεύω (πχ) την Ζάκυνθο σαν κομμάτι της πατρίδας μου και ας μην έχω πάει ποτέ;
β) Οι διάφορες προσφέρουσες κυρίες, μέσω ΜΚΟ ή μη, βγαίνουν μόνιμα, στα έντυπα, φωτογραφίες αγκαλιά με συμπαθή Αφρικανάκια και ουδέποτε με Αλβανάκια, ενώ, οι Αλβανοί, της γειτονικής μας Αλβανίας, είναι το 60% των Μεταναστών και οι Αφρικανοί το 10%.
Γιατί ο ιδιότυπος αυτός ρατσισμός;

(13) Τα παιδιά των παράνομων Μεταναστών (οι οποίοι νομιμοποιήθηκαν εκ των υστέρων) θέλουν να λογίζονται ως δικαιούμενα Ελληνικών Πολιτικών δικαιωμάτων, διακηρύττοντας ότι δεν ευθύνονται για τις πράξεις των γονιών τους.
Τα δικά «μου» παιδιά, τι φταίνε αν κάποτε «εγώ» ψήφισα (πχ) τον κ Σημίτη ο οποίος νομιμοποίησε εισβολείς Μετανάστες;

(14) Αν η ισχνή και μικρή μας χώρα έχει τόσο μεγαλεπήβολες βλέψεις ενσωμάτωσης Μεταναστών, και, το ίδιο πράξει σε αναλογία η ΕΕ, οι χώρες προέλευσης των Μεταναστών σε ποιον θα ανήκουν; τι θα απογίνουν;

(15) Γιατί, αφού ανακουφίσουμε στο μέτρο του δυνατού τους Μετανάστες, δεν καταβάλουμε τις ίδιες προσπάθειες να τους βοηθήσουμε, και στην συνέχεια να επιστρέψουν και να βελτιώσουν την δική τους χώρα;

(16) Όλοι, μα όλοι, οι Μετανάστες διαμαρτύρονται για διάφορα προβλήματα της χώρας μας. Τουλάχιστον, ορισμένοι προσθέτουν για «ξεκάρφωμα» ότι αγαπάνε την χώρα μας. Και εγώ αγαπάω το σπίτι τους αν το βλέπω συνέχεια, θα μου το δώσουν;

(17) Η γενική απορία είναι γιατί δεν έμεναν στα προβλήματα της δικής τους χώρας, αλλά ήρθαν εδώ να μας «ζητούν τον λόγο» για τα δικά μας;

(18) Και αν δεν μπορούσαν αλλιώς γιατί δεν συνεχίζουν, όπως μπήκαν και σε εμάς παράνομα, προς μια άλλη καλύτερη χώρα;

(19) Που σίγουρα και πιο εύκολη Γλώσσα, και πιο χρήσιμη διεθνώς, θα έχει από την δική μας;

(20) Εξουσιοδοτήσαμε ποτέ εμείς ως λαός κάποιον, να τάξει «λαγούς με πετραχήλια» σε άλλους λαούς, ώστε να υπάρχουν Μετανάστες που τώρα είναι δέσμιοι των αρχικών τους επιλογών, δηλαδή να έχουν μάθει την δύσκολη γλώσσα μας και να έχουν πλέον εθιστεί στην χώρα μας;


(21) Αυτή η συνεχή και συντονισμένη προσπάθεια, για σταδιακή πολιτογράφηση εκκατομυρίων Μεταναστών, και η αντίστοιχη τεράστια αλλοίωση του Εκλογικού Σώματος, γιατί δεν λογίζεται ως ανήθικη;

(22) Γιατί, αντίθετα, λογίζεται ως Ανθρωπιστική;

(23) Γιατί η λυσσαλέα προπαγάνδα των ημερών θολώνει εντέχνως τα Ατομικά δικαιώματα με τα Πολιτικά δικαιώματα;

(24) Ατομικό, ανθρώπινο, δικαίωμα είναι η τιμή, η υπόληψη, η ασφάλεια, κλπ.
Είναι ατομικό δικαίωμα και το αίτημα για την ιδιοκτησία του σπιτιού του άλλου; (ψήφος/ιθαγένεια)

(25) Είναι ανθρώπινο δικαίωμα (α) η εισβολή στο σπίτι του άλλου, και (β) η απαίτηση για (γ) συνιδιοκτησία του σπιτιού;

(26) Οι Έλληνες Μετανάστες πήγαν σε άλλες χώρες με πρόσκληση ή αποδοχή για εργασία. Οι Έλληνες Μετανάστες δεν εισέβαλαν στις ξένες χώρες, αλλά πήγαν νόμιμα και με υπολογισμό, από αυτές τις χώρες, για τις ανάγκες και τα κριτήρια υποδοχής τους.
Οι εδώ Μετανάστες σε ποιο ποσοστό ανήκουν στην κατηγορία αυτή; Με άλλα λόγια, σε ποιο ποσοστό δεν είναι «έτσι θέλω» εισβολείς;

(27) Οι νόμιμοι Μετανάστες δεν πήγαν σε άλλες χώρες:
- ούτε σπρωγμένοι από τα παιχνίδια του Διεθνισμού
- ούτε για να αλώσουν τις τοπικές κοινωνίες
- ούτε για να δημιουργήσουν εκ του μηδενός εθνικές μειονότητες
- ούτε για να αλλοιώσουν τα εκλογικά σώματα
- ούτε για να πάρουν την δουλειά του ντόπιου.
Οι εδώ Μετανάστες σε ποιο ποσοστό ανήκουν στην κατηγορία αυτή;

(28) Γιατί η ανησυχία των πολιτών σε όλα αυτά τα τεράστια τεκταινόμενα λογίζεται σαν Ξενοφοβία; και μάλιστα και από τον Πρωθυπουργό μας;

(29) Πότε συμφωνήσαμε ότι στο περιεχόμενο της ψήφου μας, εξουσιοδοτούμε και για την παιδαγωγική μας καθοδήγηση, αν υποθέσουμε ότι πράγματι είμαστε Ξενοφοβικοί; Και ποιος αποφασίζει ποια θα πρέπει να είναι αυτή;

(30) Υπάρχει αντίστοιχη λέξη για τον φόβο μας της εισαγόμενης τεράστιας ανεργίας;


(31) Την οποία λέξη, θα την υιοθετήσει και ο κ Πρωθυπουργός, και θα την αναφέρει επίσης συχνά;

(32) Υπάρχει αντίστοιχη λέξη για τον φόβο μας, εξ αιτίας της εισερχόμενης τεράστιας ανεργίας, στην συνεπαγόμενη τεράστια εγκληματικότητα, ποιότητας και ποσότητας επιπέδου ΗΠΑ;

(33) Η Τουρκία (ή η Αλβανία, ή τα Σκόπια), γιατί να μας ζητά το ένα κομμάτι και το άλλο κομμάτι, και να μην εποικίσει με Μετανάστες τα κομμάτια που την ενδιαφέρουν, ώστε στην συνέχεια πληθυσμιακά ισχυρότερα, και με ψήφο, αυτά τα μέρη να ζητήσουν την απόσχιση σε αντιστοιχία Κοσσόβου;

(34) Γιατί έχει σχηματιστεί μια πλειάδα ΜΚΟ (πολλές είναι και επιδοτούμενες), όπως και εφημερίδες, που δεν προλαβαίνουμε οι πολίτες να πούμε κουβέντα, και σπεύδουν να μας κατατάξουν αυθαίρετα σαν Φασίστες, ή Ρατσιστές, ή Εθνικιστές;

(35) Γιατί δεν συμβαίνει αντίστοιχη δράση ΜΚΟ, και εφημερίδων, με ΣΥΝΕΧΕΙΣ κατηγορίες εναντίον του λαού τους στο Μεταναστευτικό θέμα σε άλλες χώρες; Όπως (πχ) Ισραήλ, Ελβετία, Τουρκία, Ιταλία, FYROM, Αλβανία, Κύπρο, Ιρλανδία;

(36) Γιατί στην Ιρλανδία, το φθινόπωρο 2009, κάποιοι θερμόαιμοι (ας πω ότι ήταν Ρατσιστές, και Ναζί) έσπασαν 2-3 σπίτια νυχτιάτικα, Βαλκάνιων(;), όλοι οι δύστυχοι Μετανάστες έφυγαν άρον-άρον, και μετά από δυο ημέρες κανένα Πρακτορείο δεν ασχολιόταν πλέον με την είδηση, ούτε ΜΚΟ;

(37) Γιατί δεν λέει κανείς τους Ιρλανδούς «Ρατσιστές»; Γιατί, όμως, ειδικά για ΕΜΑΣ, κάνουμε-δεν κάνουμε, πούμε-δεν πούμε, υπάρχει τέτοιος ζήλος από τους άλλους;

(38) Γιατί Πρωθυπουργοί άλλων χωρών δεν δηλώνουν δημόσια και φωναχτά για τον λαό τους αν είναι ξενοφοβικός και ανάλογες ορολογίες;

(39) Γιατί πολλά έντυπα, αλλά και πλήθη οπαδών παρατάξεων, κυρίως αριστερά του κέντρου, ειρωνεύονται συνεχώς που να πήγε η φιλοξενία μας για την οποία υπερηφανευόμαστε, ενώ δεν είναι αυτό το θέμα αλλά το να δώσουμε και το «σπίτι» μας; (ψήφο)

(40) Όπως είναι η μορφή με την οποία προωθείται η ρύθμιση περι Ιθαγένειας, δλδ χωρίς προϋπάρχουσα ποσόστωση επί της χώρας μας, σε τι διαφέρουν τα κύματα Μετανάστευσης από κανονικότατο Εποικισμό;


(41) Το ΠΑΣΟΚ, και τα άλλα κόμματα, αντιδρά «μετά βδελυγμίας» στον εποικισμό περιοχών όπως της Γάζας, ή της Β.Κύπρου. Ποια είναι η διαφορά του Μεταναστευτικού εποικισμού που γίνεται στην δική μας χώρα;

(42) Αν, τελικώς, υπάρξει διάταξη για προϋπάρχουσα ποσόστωση επί της χώρας μας, θα ισχύει αυτή με αυστηρά μέτρα τέτοια ώστε να μην αυξάνεται τεχνητά από επιπλέον έμμεσες πολιτογραφήσεις «εκ συμπαθείας», ή «εξ αγχιστείας», και συναφών προσελεύσεων;
Ο κύριος Σημίτης γιατί έσπευσε, «άρον-άρον», να περάσει τον «Νόμο περί συνένωσης»;

(43) Ακούγεται ότι μέσα από την αθρόα πολιτογράφηση των επερχόμενων Μεταναστών το κράτος επιχειρεί και την εξομάλυνση της υπογεννητικότητας μας. Αν αυτό ισχύει, λογίζεται ως ηθικό;

(44) Αν το κράτος δεν θέλει να μας «τιμωρήσει» που είμαστε υπο-γεννητικοί ως λαός, προτίθεται να πάρει δραστικά και ουσιαστικά μέτρα υπερ της δικής μας υπερ-γεννητικότητας, αντί να προσβλέπει στους Μετανάστες;

(45)
α) Γιατί δεν προωθείται με τον ίδιο ζήλο το θέμα της Ομογενειακής Ψήφου, που μοιάζει και πιο ηθικό, και για το οποίο δεν είμαστε ούτε «Ξενόφοβοι», ούτε «Ρατσιστές»;
β) Οι Ομογενείς, λέγεται, οτι δεν είναι τόσο επιθυμητοί διότι δεν θα έχουν συναίσθηση των αποφάσεων της ψήφου τους για έναν τόπο στον οποίο δεν ζουν. Γιατί κρίνεται πως θα έχει συναίσθηση η ψήφος ενός Αλβανού, ή Πακιστανού, για την Μυτιλήνη, ή την Ήπειρο, ή την Μακεδονία, απέναντι σε απαιτήσεις γειτονικών κρατών;

(46) Με ποιο ΗΘΙΚΟ δικαίωμα μια εκλεγμένη Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την ψήφο μας, που της δόθηκε για διαχειριστικούς λόγους σε τρέχοντα θέματα, και αποφασίζει σε βαριά θέματα Θεσμών, όπως τα αφορόντα τους Μετανάστες, χωρίς Δημοψήφισμα;

(47) Γιατί το θέμα της Ιθαγένειας ή Υπηκοότητας (βλ. ψήφος) στους Μετανάστες θα προωθηθεί με κοινοβουλευτική διαδικασία, σαφώς νομότυπα αλλά, όχι με Δημοψήφισμα;

(48) Αν οι υποστηρικτές του "δικαίωμα ψήφου στους Μετανάστες" δεν θέλουν Δημοψήφισμα φοβούμενοι πως θα καταψηφιστεί,
αυτό δεν είναι Φασιστικό προς τους ανθρώπους που απαρτίζουν την πλειοψηφία;
Δεν είναι, εν τέλει, και Ρατσιστική αντιμετώπιση στους ανθρώπους αυτής της πλειοψηφίας;

(49) Η προπαγάνδα υπέρ των, εκ των υστέρων νομιμοποιημένων, εισβολέων Μεταναστών, έχει ωθήσει, ή προσλάβει, ακόμη και γραφίδες από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.
Προωθεί ακόμη και «αθώες» συζητήσεις τύπου «καφενείου» σε τηλεοπτικές εκπομπές και διαδικτυακές σελίδες.
Όλη αυτή η λυσσαλέα μεθόδευση, όλος αυτός ο παρασκηνιακός μηχανισμός προώθησης, γιατί ουδέποτε λειτούργησε για χρονίζοντα, δίκαια, αιτήματα άλλων δεινοπαθούντων κοινωνικών ομάδων;
Με άλλα λόγια, ποια, και πόσο μεγάλα πια, είναι τα συμφέροντα που προωθούν, τόσο, όλη αυτή την κατάσταση;

(50) Έχω χάσει "κάποιο τεύχος", ή, "ο Βασιλιάς είναι γυμνός";

Η φυλή των ιθαγενών

Σε μια κοινωνία της οποίας η εξάρτηση από τα μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης είναι απόλυτη, αν όχι μη αναστρέψιμη, δεν μας προξενεί εντύπωση η σχεδόν στα όρια της παράνοιας κατάσταση η οποία κυριαρχεί αναφορικά με τον περιβόητο νόμο της κυβέρνησης περί ιθαγενείας.

Δημοσιογράφοι, τηλεπαρουσιαστές, διάφοροι τυχάρπαστοι ανεπάγγελτοι κρατικοδίαιτοι των ΜΚΟ και φυσικά οι πανταχού παρόντες «διανοούμενοι» μιλούν για την έννοια του ανθρώπου σαν να είναι μια ψεύτικη παιδική κούκλα της οποίας κατά το δοκούν της αλλάζουν το όνομα.

Μιλούν για ανθρώπους λες και ο κάθε άνθρωπος της οποιαδήποτε φυλής δεν είναι κάτι το μοναδικό και ξεχωριστό μέσα στο οικοσύστημα, μέσα στο περιβάλλον, στον φυσικό κύκλο της ιστορίας και της ζωής αλλά κάτι το ακαθόριστο, ένα ακόμη «πολιτικό» σόφισμα του αριστερισμού.
Η παράνοια για τους αδαείς και η σκοπιμότητα για τους γραικύλους φτάνουν στο έσχατο σημείο όταν τους ακούμε με ύφος χιλίων καρδιναλίων να αναλύουν τις έννοιες υπηκοότητα και ιθαγένεια.
Φτάσαμε στο έσχατο σημείο εμπαιγμού της στοιχειώδους ανθρώπινης νοημοσύνης, ακούγοντας όλους αυτούς να λένε πως είναι δίκαιο και δημοκρατικά το να παραχωρηθεί στους αλλοδαπούς μετανάστες η ελληνική ιθαγένεια, δηλαδή ουσιαστικά να μεταμορφωθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι σε «Έλληνες».

Αν καταλαβαίνουμε συνεπώς καλά, όλοι αυτοί οι ινστρούχτορες της πολυπολιτισμικής τρέλας, θεωρούν εαυτούς ικανούς να μεταβάλλουν την φυλετική σύσταση, την βιολογική υπόσταση των ανθρώπων. Με ποιο τρόπο ένας Αφρικανός ή ένας Αφγανός μπορεί να γίνει Έλληνας; Ή και αντίστροφα πως ένας Έλληνας μπορεί να γίνει Αφρικανός ή Πακιστανός. Για παράδειγμα, αν ο θιασώτης του νόμου αυτού, ο υπουργός, μεταναστεύσει σήμερα στο Κονγκό και του χορηγηθεί η ιθαγένεια του Κονγκό, έγινε Κογκολέζος;

Ας μην γελιόμαστε! Όλα αυτά είναι μια πολύ φτηνή προπαγάνδα για να ξεπληρωθεί το γραμμάτιο της εξουσίας. Κάτι παρόμοιο είχε γίνει και πριν μερικά χρόνια με το περίφημο lobby των εκσυγχρονιστών, οι οποίοι ξεπλήρωσαν αντίστοιχο γραμμάτιο με την αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες.

Προσέξτε πως όλα ακολουθούν μια «λογική» σειρά. Αφαιρώντας το θρήσκευμα από την ταυτότητα χάνεται ένα πολύ σημαντικό στοιχειό εθνικού προσδιορισμού, καθότι οι Έλληνες είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Σήμερα με τον νόμο αυτό, οι αλλοδαποί ως πολίτες της Ελλάδας πλέον, θα έχουν ταυτότητες οι οποίες ούτε το θρήσκευμα θα αναγράφουν, ούτε την ιθαγένειά τους, καθότι θα τους χορηγηθεί ελληνική! Ποιος θα είναι ποιος τελικά, όπως έλεγε και ένα παλιό επιτραπέζιο παιγνίδι.

Ενδεχομένως το επόμενο βήμα να είναι και η αλλαγή των ονομάτων μας καθώς θα θεωρηθεί ρατσιστικό να έχεις χριστιανικό όνομα διότι ενδεχομένως να προσβάλει τους μετανάστες και τις μειονότητες. Ήδη στην Αγγλία απαγόρευσαν τις ευχές με την αναφορά στη λέξη «Χριστούγεννα», διότι είναι ρατσιστικό για τους μουσουλμάνους!

Νομικά είναι δυνατόν ένας αλλοδαπός να αποκτήσει την ιδιότητα του πολίτη ενός κράτους, του ελληνικού επί παραδείγματι, και να είναι πολίτης του ελληνικού κράτους. Κατά την έννοια αυτή ένας Έλληνας της Αιγύπτου έχει αποκτήσει την υπηκοότητα, είναι δηλαδή πολίτης του κράτους της Αιγύπτου, με δικαίωμα ψήφου, με δικαίωμα εργασίας, με υποχρεώσεις φορολογίας κτλ. Δεν είναι όμως Αιγύπτιος.

Κατά την έννοια αυτή ένας αλλοδαπός μπορεί να γίνει πολίτης της Ελλάδος, αλλά αυτό είναι τελείως διαφορετικό από την ιθαγένεια. Η ομηρική λέξη ιθαγένεια ταυτίζεται με την λέξη «γηγενής». Δηλώνει την αυτοχθονία, την φυλετική καταγωγή εκάστου, την βιολογική του ταυτότητα. Με διοικητικές πράξεις όπως είναι ένας νόμος, δεν αλλάζει η βιολογική ταυτότητα ενός ανθρώπου, διότι πολύ απλά η ιθαγένεια ως βιολογικό γεγονός, ως φυσικό φαινόμενο, μάλιστα ανεξιχνίαστο από την επιστήμη, δεν μεταβάλλεται από κανέναν άλλο παράγοντα, είτε πολιτισμικό, είτε θρησκευτικό πολλώ δε μάλλον νομικό.

Ο οποιοσδήποτε μπορεί να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα, να μιλά την ελληνική γλώσσα, να βαπτιστεί χριστιανός, να ψηφίζει, να γίνει δήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος, διεθνής καλαθοσφαιριστής, ιατροδικαστής, αλλά Έλληνας δεν θα γίνει ποτέ. Διότι η φύση τον έπλασε να ανήκει σε μια άλλη φυλή, την αφρικανική, την ασιατική, και όχι την ελληνική.

Κατά τα άλλα στο βασίλειο της Δανιμαρκείας όλα βαίνουν κατά το σχέδιο. Χωρίς ελληνική εκπαίδευση, χωρίς θρησκευτική πίστη, χωρίς εθνική συνείδηση, χωρίς εθνική άμυνα, χωρίς εθνική οικονομία, χωρίς εθνικούς πολιτισμικούς δεσμούς, ήταν μοιραία αναπόφευκτο πως αυτή η Πατρίδα θα έμενε κάποτε και χωρίς Έλληνες. Ο πολυφυλετικός όλεθρος κατατρώει ότι απέμεινε από την ελληνική σάρκα.

Εφιάλτης φαντάζει το μέλλον μιας πατρίδας η οποία θα αποτελείται από ένα φυλετικό συνονθύλευμα λαών, με τους «ιθαγενείς» Έλληνες να είναι απλά μια από τις «συνιστώσες» της επαρχίας. Ένα πολυφυλετικό συνονθύλευμα με την επιγραφή του «Έλληνα» που δεν θα τον ενδιαφέρει ούτε η ιστορία, ούτε η θρησκεία, ούτε η παιδεία ούτε η πολιτισμική συνέχεια. Και γιατί άλλωστε; Η φύση τον δημιούργησε κάτι άλλο, και όχι φυσικά Έλληνα.

Ευάγγελος Χ. Χανιώτης
www.elkosmos.gr

Ιθαγένεια σε μετανάστες δεύτερης γενιάς

Εφόσον έχουν γεννηθεί ή φοιτήσει σε σχολείο στην Ελλάδα
Δημοτική ψήφος σε ομογενείς

Με νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο θα συζητηθεί σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο, δίδεται η δυνατότητα σε μετανάστες δεύτερης γενιάς, οι οποίοι έχουν γεννηθεί ή έχουν φοιτήσει σε σχολεία στη χώρα μας να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νομοσχέδιο που θα εισηγηθεί ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης προβλέπει πως εάν οι μετανάστες διατηρήσουν την ιθαγένεια και μετά τα 18ο έτος της ηλικίας τους, θα αναλάβουν τα ανάλογα δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως η δυνατότητα ψήφου και η στρατιωτική θητεία για τους άρρενες.

Παράλληλα, δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση τον Οκτώβριο του 2010 θα αποκτήσουν οι εν Ελλάδι ομογενείς, με νόμο που φέρνει η κυβέρνηση, εναρμονιζόμενη με το κοινοτικό δίκαιο και υλοποιώντας προεκλογική δέσμευσή της. Ο αριθμός όσων θα έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν το δικαίωμα του «εκλέγειν» (όχι του «εκλέγεσθαι») εκτιμάται σε περίπου 220.000, ενώ σημειώνεται ότι αυτό ισχύει μόνο για την ανάδειξη δημάρχου.

news.kathimerini.gr

ΤΟ ΚΛΥΣΜΑ ΛΕΕΙ: ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ