Πόλεμος χωρίς τέλος στην Τουρκία Ο μακροχρόνιος πόλεμος της Τουρκίας εναντίον των Κούρδων ανταρτών εντείνεται και πάλι.

Πρέπει οι Τούρκοι και οι Κούρδοι να ζουν μαζί; Η απάντηση για τους Κούρδους που ζουν στο έδαφος του τουρκικού κράτους είναι ένα σαφές «όχι». Από το 1984 οι αντάρτες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) πραγματοποιούν έναν αδυσώπητο απελευθερωτικό αγώνα. Τους τελευταίους μήνες μάλιστα το PKK έχει αυξήσει τις επιθέσεις, σκοτώνοντας δεκάδες Τούρκους στρατιώτες στις νοτιοανατολικές περιοχές, όπου κυριαρχεί το κουρδικό στοιχείο. Στις 20 Ιουλίου, οι Κούρδοι αντάρτες 
επιτέθηκαν κοντά στην πόλη Τσουκουρτσά, σκοτώνοντας 6 στρατιώτες και τραυματίζοντας άλλους 15.

Ενισχύεται η ιδέα του «διαχωρισμού»

Όλο και περισσότεροι Τούρκοι αναρωτιούνται αν η συμβίωση με τους περίπου 14 εκατομμύρια Κούρδους έχει κάποιος όφελος και νόημα. Ξεχάστε ότι η Κωνσταντινούπολη είναι η μεγαλύτερη κουρδική πόλη στην κόσμο και ότι μόνο ελάχιστες από τις επαρχίες που διεκδικούν οι Κούρδοι παρουσιάζουν εθνική ομοιογένεια. Οι συζητήσεις στην τηλεόραση και στα μπλογκς υποστηρίζουν ολοένα και πιο συχνά την ιδέα ότι οι Κούρδοι θα πρέπει να ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο. Ο Όνουρ Σαχίν, πρόεδρος του Αγροτικού Επιμελητηρίου της Μαύρης Θάλασσας στην επαρχία Ορντού, τόνισε ότι ο ίδιος και οι συνάδελφοί του παραγωγοί δεν θα χρησιμοποιήσουν πλέον από εδώ και πέρα εποχιακούς Κούρδους εργάτες για την συγκομιδή των φουντουκιών.

Εν τω μεταξύ και ο τουρκικός στρατός εντείνει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις κατά του PKK. Το μετριοπαθές Ισλαμικό Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (AK Party), που κυβερνάει τη χώρα από το 2002, σχεδιάζει να αναπτύξει έναν νέο επαγγελματικό στρατό στα σύνορα με το Ιράκ, όπου βρίσκεται ο παράδεισος του PKK. Πολλοί φοβούνται ότι θα επαναληφθούν οι ακρότητες της δεκαετίας του 1990, όταν εκκενώθηκαν βίαια 3.000 κουρδικά χωριά και χιλιάδες Κούρδοι φυλακίστηκαν, δολοφονήθηκαν ή απλά εξαφανίστηκαν.

Πέρα από τα σύνορα, πληθαίνουν οι τουρκικές αεροπορικές επιδρομές κατά των βάσεων του PKK στα βουνά του βορείου Ιράκ. Οι ΗΠΑ βοηθούν προμηθεύοντας με πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών τους και διευρύνοντας τους αεροδιαδρόμους που χρησιμοποιούν τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη. Ωστόσο, οι Αμερικανοί ανησυχούν με την πίεση που ασκεί η Άγκυρα στους Κούρδους του Ιράκ να παραδώσουν 200 αντάρτες και ορισμένους ηγέτες τους. Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι ΗΠΑ να δουν θα ήταν ένας πόλεμος μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων του Ιράκ.

Το «άνοιγμα» προς του Κούρδους

Η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ανατολία απέχει πολύ απ' όσα υπόσχονταν η κυβέρνηση με το «άνοιγα» προς τους Κούρδους. Έκανε ειρήνη με τους Κούρδους του Ιράκ και άνοιξε ένα προξενείο στην πρωτεύουσα Ερμπίλ. Στο εσωτερικό της Τουρκίας ο Ερντογάν προχώρησε σε μία σειρά από πολιτικές και πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να οδηγήσει το PKK να καταθέσει τα όπλα, που είχε κηρύξει μονομερή κατάπαυση του πυρός τον Απρίλιο και η οποία ωστόσο δεν τέθηκε πλήρως σε ισχύ. Με το άνοιγμά της Άγκυρας προς τους Κούρδους, επέστρεψαν 34 αντάρτες από το Ιράκ. Η εμφάνισή τους όμως στις πόλεις της ΝΑ Τουρκίας με πλήρη στρατιωτική εξάρτηση, περιοδεύοντας ως νικητές, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της τουρκικής κοινής γνώμης. Η κυβέρνηση απάντησε με συλλήψεις μελών του Κόμματος για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία, που διάκειται φιλικά υπέρ των Κούρδων, κατηγορώντας τους για συμμετοχή στο PKK. Οι μισοί από τους αντάρτες που επέστρεψαν δικάστηκαν επειδή αρνήθηκαν να δηλώσουν μετάνοια. Δέκα άτομα φυλακίσθηκαν, ενώ το PKK τερμάτισε τον προηγούμενο την κατάπαυση του πυρός.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι φωνές που ζητούν ειρήνη. Μία ομάδα Τούρκων διανοούμενων πραγματοποίησε εκστρατεία συγκεντρώνοντας υπογραφές ζητώντας από την κυβέρνηση να αλλάξει ένα αμφιλεγόμενο άρθρο σύμφωνα με το οποίο όλοι οι Τούρκοι υπήκοοι είναι και Τούρκοι. Ένας δήμαρχος του AK πρότεινε ότι οι Τούρκοι άντρες θα πρέπει να παίρνουν ως δεύτερη σύζυγο μία Κούρδισα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι το AK θα πρέπει να μιλήσει με τον φυλακισμένο ηγέτη του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Παρότι ο τελευταίος βρίσκεται φυλακισμένος εδώ και 11 χρόνια σε ένα νησί-φυλακή στην Κωνσταντινούπολη, οι αντάρτες είναι πιστοί σε αυτόν, ενώ επηρεάζει ακόμη εκατομμύρια Κούρδους

Στην πραγματικότητα, οι μυστικές υπηρεσίες και η ασφάλεια της χώρας έχουν ξεκινήσει μυστικές συνομιλίες με τον Οτσαλάν. Επιπλέον, ο Μουράτ Καραγιλάν, διοικητής του PKK στο βόρειο Ιράκ, δηλώνει ότι η ομάδα του θέλει να μιλήσει με πολιτικούς, όχι με φαντάσματα, ενώ πρότεινε και διμερή κατάπαυση του πυρός. Ωστόσο, η Τουρκία οδεύει σε εκλογές τον Ιούλιο του 2011 και ο Ερντογάν δεν θέλει να διακινδυνεύσει την ενίσχυση του εθνικισμού ξεκινώντας διάλογο με μία ομάδα που έχει χαρακτηριστεί από το επίσημο τουρκικό κράτος και τους δυτικούς συμμάχους του ως τρομοκρατική. Από την άλλη πλευρά ο Τούρκος πρωθυπουργός γνωρίζει ότι εάν εγκαταλείψει τις μεταρρυθμίσεις και ξεκινήσει πόλεμο θα ενισχύει τους αντιπάλους του στο στρατό.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Economist

«Κερκόπορτα; . Αστεία πράγματα» * Η Ελένη Αρβελέρ διαλύει τους μύθους για την Αλωση

Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ θυμάται παλαιότερα τους ξένους φοιτητές της στη Σορβόννη να της στέλνουν... συλλυπητήριο τηλεγράφημα κάθε 29η Μαΐου, την ίδια ώρα που τα περισσότερα Ελληνόπουλα αν τα ρωτούσες τι έγινε τη μέρα εκείνη δεν ήξεραν ακριβώς. Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αντιστράφηκε. Στην Ελλάδα έγινε, λίγο έως πολύ, μόδα να θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοια μέρα την Αλωση της Πόλης- μερικοί από κεκτημένη ταχύτητα ή άγνοια μιλούν για «εορτασμό», αντί για επέτειο, και να μην αρκούμαστε στον εορτασμό της έναρξης της Επανάστασης, κάθε 25 του Μαρτίου. 

 

Μεγάλη η σημασία της Πόλης, θα πει κανείς, για τους Ελληνες. Σωστό. Οπότε και η συμβολική σημασία της Αλωσης είναι εξίσου μεγάλη. Εστω και αν η πολιορκία της από τους Οθωμανούς ήταν απλώς μία από τις πολλές, έστω και αν το κλίμα της εποχής ήταν τέτοιο, η κατάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν τέτοια, που έκπληξη θα ήταν το να μην αλωθεί η Πόλη.

«Βρισκόμαστε στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450. Η Πόλη είναι μια μικρή πόλη πια- έχει δεν έχει 70.000 κατοίκους, όταν άλλοτε είχε περάσει το μισό εκατομμύριο» αφηγείται στα «ΝΕΑ» η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ, επιχειρώντας να βάλει για λογαριασμό μας τα πράγματα στη θέση τους, να καταγράψει αλήθειες και μύθους της Αλωσης έτσι όπως μόνο μία βυζαντινολόγος με τη δική της διαδρομή μπορεί να κάνει. «Η Πόλη έχει αποδεκατιστεί από την πανώλη και τις αλλεπάλληλες πολιορκίες των Τούρκων. Αλλά και από τις διαμάχες των Δυτικών, αφού οι προστριβές Γενοβέζων και Βενετσιάνων γίνονταν στο λιμάνι της μέσα. Υπήρχε και μια τάση ανεξαρτητοποίησης των λίγων χωρών που παρέμεναν ελεύθερες- όχι μόνο του Μυστρά που παρεμπιπτόντως έπεσε το 1460, επίσης στις 29 Μαΐου! Η κατάσταση ήταν μιας ανασφάλειας γενικής».
*
Ο διχασμός

*

Και σαν να μην έφθαναν αυτά, «υπήρχε μια μεγάλη ενωτική και ανθενωτική διαμάχη, υπέρ και εναντίον της Ενωσης των Εκκλησιών. Οι αντίθετοι στην Ενωση συμμαχούσαν και με τους Τούρκουςήταν οι λεγόμενες παρά φύσιν συμμαχίες. Οι υπέρμαχοι της Ενωσης διακήρυσσαν:

 

"Οταν οι δύο Ρώμες ήταν ενωμένες διαφεντεύαμε τον κόσμο. Οταν διχάστηκαν, χάσαμε τα πρωτεία". Με αυτή την έννοια η πραγματική πτώση της Πόλης χρονολογείται από το 1204 και μετά. Η ανθενωτική διαμάχη πήρε μάλιστα τεράστιες διαστάσεις μετά το 1438 και τη Σύνοδο της Φερράρας. Εκεί ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ ξεσήκωσε την Εκκλησία σε μια τελευταία προσπάθεια Ενωσης, αλλά ενώ η διανόηση ήθελε να είναι αναγεννησιακή, η Εκκλησία παρέμενε προσηλωμένη στα πάτρια κατά τρόπο φανατικό, αν όχι τίποτα παραπάνω», λέει χωρίς να μασάει τα λόγια της η Ελληνίδα βυζαντινολόγος, η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης στα 700 χρόνια ιστορίας του μεγάλου γαλλικού πανεπιστημίου.

Και συνεχίζει: «Υπήρχε όμως ακόμη ένας παράγοντας παρακμής. Ηταν η γενική δεισιδαιμονία που τρεφόταν από τις προφητείες. Ηδη από τον 6ο αιώνα υπήρχαν προφητείες, τότε ήταν όμως αισιόδοξες. Τώρα προφήτευαν το τέλος της Πόλης και μαζί το τέλος του κόσμου και της Ιστορίας. Αυτό ήταν, λοιπόν, το κλίμα στην Κωνσταντινούπολη της εποχής. Δεισιδαιμονία, διχόνοια, φτώχεια, κακομοιριά.

 

Οι Βυζαντινοί ζούσαν σε μια πόλη ερημωμένη. Και στα ανάκτορα του Πορφυρογέννητου πολύ λίγα δωμάτια χρησιμοποιούνταν. Οπως λέει και ο Παλαμάς στον "Δωδεκάλογο του Γύφτου": "Και ήταν οι καιροί που η Πόλη/ πόρνη σε μετάνοιες ξενυχτούσε/ και τα χέρια της δεμένα τα κρατούσε/ και καρτέραγ΄ ένα μακελάρη (...) Και καρτέραγε τον Τούρκο να την πάρει"». 

*

«Η Πόλη θα μπορούσε να είχε πέσει πολύ νωρίτερα»
Η Πόλη θα μπορούσε να είχε πέσει στα χέρια των Τούρκων πολύ νωρίτερα. «Ο λόγος που δεν έγινε αυτό και ανάσανε για πενήντα χρόνια ήταν ότι ο Βαγιαζίτ έπεσε στα χέρια των Μογγόλων» λέει η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ. «Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεν μπορούσε να σταθεί μόνη της όρθια. 

 

Ο Μανουήλ έτρεχε να δει τους Καρόλους, ο Ιωάννης πήγε στη Φερράρα. Είναι η εποχή των επαιτών αυτοκρατόρων. Πήγαιναν επαίτες στη Δύση, έστω και αν τους δέχονταν εκεί με τιμές και δόξες. Κάτι που συνήθως οι Ελληνες δεν δέχονται είναι ότι ο Πάπας προσπάθησε να βοηθήσει. Διέθεσε τις ιντουλγκέντσιες- τα επί πληρωμή συγχωροχάρτια- του 1450, που ως ιντουλγκέντσιες Ιωβηλαίου ήταν πιο προσοδοφόρες, στον πόλεμο κατά των Τούρκων. Αλλο αν αυτό δεν ήταν αποτελεσματικό, αφού έδωσε τα χρήματα στους Αραγωνέζους που τα χρησιμοποίησαν για δικούς τους σκοπούς.

Πολλοί λένε ότι η Δύση δεν βοήθησε. Οταν όμως μιλάμε για Δύση τι εννοούμε; Οι Βυζαντινοί ήταν όλη η Ανατολή. Η Δύση ήταν πολυδιασπασμένη και ο Πάπας είχε ένα σχίσμα στην πλάτη του και την Ανατολική Εκκλησία εναντίον του. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Παλαιολόγος πολεμάει τους Τούρκους μαζί με τον απεσταλμένο του Πάπα, Ισίδωρο του Κιέβου, και τους Γενοβέζους, ο Γεννάδιος- ο Γεώργιος Σχολάριος, πρώτος Πατριάρχης μετά την Αλωση τοιχοκολλούσε ανάθεμα εναντίον του Παλαιολόγου. Και επίσης: μετά την πτώση της Πόλης, οι Δυτικοί έτρεμαν. Οταν ανέλαβε Πάπας ο Ενιο Σίβλιο Πικολομίνι, δηλαδή ο Πίος Β΄, έγραψε μια πραγματεία για την Αλωση στην οποία μιλούσε για καταστροφή της Χριστιανοσύνης. Αντίθετα οι Ρώσοι, που είναι μάλιστα φανατικοί ανθενωτικοί, δεν γράφουν σχεδόν τίποτα για την πτώση της Πόλης. Πέρασαν χρόνια για να αρχίσουν οι σλαβικοί θρήνοι. Εκείνοι που θρήνησαν από την αρχή για την Πόλη είναι στην Τραπεζούντα. "Πάρθεν η Πόλη, πάρθεν η Ρωμανία", έλεγαν».
*

Η συμφωνία του σουλτάνου με τον Πατριάρχη

* 

Το Ρούμελι Χισάρ, το κάστρο που έχτισε ο Μωάμεθ το 1452 για να ελέγχει το πέρασμα ανάμεσα στη Μαύρη Θάλασσα και τη Θάλασσα του Μαρμαρά, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην έκβαση της πολιορκίας, λέει η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ. «Διούλκησε και τον στόλο περνώντας τα πλοία του στον Κεράτιο. Από την άλλη πλευρά, μόνο 3-4 πλοία γενοβέζικα πέρασαν και αυτά για να φέρουν τροφή στους πολιορκημένους». Βέβαια, δεν ήταν μόνο αυτή η αιτία της ήττας των Βυζαντινών. «Ο Μωάμεθ είχε μαζέψει Σέρβους, Αλβανούς, Τούρκους.

 

Απέναντι στους τουλάχιστον 100.000 άντρες του- μερικοί μιλούν για 120.000, άλλοι τους ανεβάζουν σε 200.000- αντιπαρατάσσονταν περίπου 4.500 άνθρωποι το πολύ, μαζί με τους ξένους. Και πολλοί ήταν παιδιά και γυναίκες που πολεμούσαν με αγκωνάρια. Μεγάλη ήταν η βοήθεια των Γενοβέζων, αλλά όταν σκοτώθηκε ο Τζουστινιάνι έχασαν το ηθικό τους και υποχώρησαν. Οσοι πολέμησαν, πάντως, πολέμησαν ηρωικά. Οταν ο Μωάμεθ έστειλε αποκρισάριο στον Παλαιολόγο ζητώντας του να παραδώσει την Πόλη, πήρε την απάντηση ότι η Πόλη δεν είναι δικό του πράγμα και πως "με τη δική μας θέληση αποφασίσαμε να πεθάνουμε".

 

Ακόμη και ο περίφημος Νοταράς που είχε τρεις υπηκοότητες και όλη του την περιουσία στο εξωτερικό, και που είπε ότι είναι καλύτερο το τουρκικό καφτάνι από τη λατινική τιάρα, πολέμησε και εν τέλει εκτελέστηκε από τους Τούρκους. Χαρακτηριστικό του ηρωισμού είναι ότι όταν στην Πύλη του Ρωμανού οι Τούρκοι άρχισαν να ανεβαίνουν πάνω και πέρασαν μέσα, έψαχναν τους αντίπαλους πολεμιστές και δεν πίστευαν ότι ήταν τόσοι λίγοι. Και πρέπει να πούμε και για τον Μωάμεθ, που συνηθίζουμε να τον ταυτίζουμε με τη βαρβαρότητα, ότι δεν ήταν βάρβαρος ή δεν ήταν μόνο βάρβαρος. Ηταν από τους μεγαλύτερους μεταρρυθμιστές της Τουρκίας. Ηξερε τι ήθελε και πώς να το κάνει».

 

Οσο για την Κερκόπορτα... «Ανοιγμένη ή ξεχασμένη. Αστεία πράγματα. Ηταν χιλιάδες έξω, τα καράβια τους στον Κεράτιο, οι Γενοβέζοι έφευγαν. Τι να πεις για την Κερκόπορτα; 

 

Σε συμβολικό επίπεδο μόνο μπορείς κάτι να πεις. Αλλά είναι σαν να λέμε ότι αντί να σκοτώνονταν τρεις Τούρκοι κατά την είσοδό τους στην Πόλη, θα σκοτώνονταν δέκα αν η πόρτα ήταν κλειστή. Και λοιπόν; Αφού είχαν ανεβάσει σκάλες και έμπαιναν από όπου ήθελαν».

«Ο Μωάμεθ έδωσε το πατριαρχικό αξίωμα στον Γεννάδιο Σχολάριο, ορίζοντάς τον αμέσως αρχηγό του Μιλιέτ, δηλαδή όλων των ορθοδόξων.

 

Κάπως έτσι ξέρουμε γιατί η Εκκλησία κράτησε όλα τα κτήματά της και η αυτοκρατορία τα έχασε», λέει δηκτικά η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ. «Κάπως έτσι φτάσαμε και στα σημερινά βατοπεδινά βακούφια. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, σε αντίθεση με άλλες συμπεριφορές της πολιτείας, ότι όταν ο Μανουήλ Παλαιολόγος είναι στη Θεσσαλονίκη και υπάρχει κίνδυνος καταστροφής, δημεύει όλα τα κτήματα του Αθω. Και ότι ο Κομνηνός δημεύει όλη την εκκλησιαστική περιουσία για να αντιμετωπίσει τους Σελτζούκους». 

 

Την εποχή της Αλωσης, εξάλλου, υπήρχε έξαρση του μοναχισμού. «Σε όλη τη διαμάχη των ανθενωτικών οι καλόγεροι στα μοναστήρια της Πόλης και του Αθω ήταν πρώτοι. Είναι πολλοί και δεν πολεμούν. Αντίθετα με τους δυτικούς μοναχούς που μπορούν να φέρουν όπλα, οι ορθόδοξοι δεν μπορούν», σημειώνει η ελληνίδα βυζαντινολόγος.

---

stavrochoros

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ..., Χρονολογικός κατάλογος των τουρκικών εγκλημάτων.

Απρίλιος του 1821 - Εκτέλεση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου, και εξαπόλυση πλήθους εξαγριωμένων Τούρκων κατά Ελλήνων κατοίκων της Τουρκίας, ως αντίποινα για την εξέγερση των Ελλήνων στην Πελοπόννησο.

1822 - Νεά αντίποινα από τον Σουλτάνο για να τρομοκρατήσει τους χριστιανούς στο νησί της Χίου. Δολοφονούνται 50.000 Έλληνες.

1850 - 12.000 Αρμένιοι και Νεστοριανοί σφαγιάζονται από Κούρδους υπό την ηγεσία του Μπεντέρ Χαν Μπέγκ, οι οποίοι είναι οπλισμένοι με καραμπίνες, ειδικά κατασκευασμένες για την τουρκική κυβέρνηση και οι οποίοι χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται επίσης από την τουρκική κυβέρνηση.

7 Απριλίου του 1860 - Ο Σουλτάνος διατάζει την σφαγή των Μαρωνιτών χωρικών στον Λίβανο.

6 Ιουλίου 1860 - Σύριοι σφαγιάζονται μετά από διαταγή του Αχμέντ πασά. Ο αριθμός των σφαγιασθέντων συμπεριλαμβανομένων και των Μαρωνιτών του Λιβάνου στις 7 Απριλίου, ανέρχεται στις 11.000.

1876 - Εξαπολύονται συμμορίες Τούρκων για να καταπνίξουν εξέγερση στην Βουλγαρία. 15.000 σφαγιάζονται στην περιοχή της Φιλλιπούπολης, μεταξύ αυτών και Αρμένιοι της τοπικής κοινότητας. Καταστρέφονται 58 χωριά και 5 μοναστήρια.

28 Ιουνίου 1877 - Κατά την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, προς την λήξη του Ρωσο-τουρκικού πολέμου, πάνω από 6.000 Αρμένιοι δολοφονούνται, όταν ο τουρκικός στρατός και κουρδικές άτακτες ομάδες καταστρέφουν τα χριστιανικά χωριά της περιοχής.

4 Ιουνίου 1878 - Η Τουρκία πουλά τη Κύπρο στην Αγγλία.

Καλοκαίρι του 1892 - Σφαγιάζονται 8.000 Γιεζίδες κοντά στο Μοσούλ, και καίγονται τα χωριά τους διότι αρνούνται να ασπαστούν το Ισλαμ, μετά από εντολές του Φερίκ πασά.

Σεπτέμβριος του 1894 έως Αύγουστο του 1896 - Ο Σουλτάν Χαμίτ εφαρμόζει την τακτική της γενοκτονίας στους Αρμένιους.

Αύγουστος και Σεπτέμβριος του 1894 - 12.000 Αρμένιοι σκοτώνονται στο Σασούν.

Οκτώβριος του 1895 - Λαμβάνει χώρα η πρώτη οργανωμένη γενοκτονία στην Κωνσταντινούπολη και στην Τραπεζούντα.

Νοέμβριος και Δεκέμβριος του 1895 - Οι τουρκικές αρχές οργανώνουν μεγάλης έκτασης σφαγές σε όλη τη χώρα.

Ιούνιος του 1896 - Σφαγή των Αρμενίων της πόλης Βαν.

1896 - Σφαγή 300.000 Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη.

12 Μαΐου 1896 - Δολοφονίες 55.000 Ελλήνων και διαμάχες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων στην Κρήτη.

Μάρτιος του 1909 - Νέες σφαγές 30.000 Αρμενίων και Αμερικανών ιεραποστόλων, στα Άδανα και άλλες πόλεις της Κιλικίας, οργανωμένες από τους Νεότουκρους.

1909 - Οι Νεότουρκοι αντιμετωπίζουν την επανάσταση των Αράβων στην Υεμένη με αιματοχυσίες.

1 Οκτωβρίου 1911 - Δολοφονείται ο Επίσκοπος Γρεβενών, Αιμιλιανός από τους Τούρκους.

1912 - Ο τουρκικός στρατός κατά την υποχώρησή του από την ανατολική Θράκη, λεηλατεί τα χωριά της περιοχής του Διδυμοτείχου και της Ανδριανούπολης. Τα χωριά της περιοχής Μαλγάρα καίγονται. Το ίδιο συμβαίνει και στο Κεσσάνι. Δολοφονίες και σφαγές συνοδεύουν την καταστροφή και λεηλασία της ελληνικής αυτής περιοχής.

1913 - Η ανακατάληψη της ανατολικής Θράκης με τις θηριωδίες που ακολουθούν έχει ως αποτέλεσμα τη σφαγή 15.690 Ελλήνων.

Φεβρουάριος 1913 - Οι Έλληνες κάτοικοι της περιφέρειας Κριθέα της Ανατολικής Θράκης τρέπονται σε φυγή από τις Τουρκικές αρχές. Ακολουθούν βάρβαρες λεηλασίες.

Ιανουάριος έως Δεκέμβριος του 1914 - Πάνω από 250.000 Έλληνες εκτοπίζονται από τις περιοχές της ανατολικής Θράκης και Σμύρνης. Τα υπάρχοντά τους κατάσχονται.

27 Μαΐου 1914 - Οι Τουρκικές αρχές διατάζουν το χριστιανικό πληθυσμό της Περγάμου να εγκαταλείψουν τη πόλη μέσα σε δύο ώρες. Οι τρομοκρατημένοι κάτοικοι καταφεύγουν στη Μυτιλήνη.

Μάιος και Ιούνιος του 1914 - Οι Τούρκοι επιδίδονται σε όλες τις μορφές διωγμών που σαν στόχο έχουν τους Έλληνες της δυτικής Μικράς Ασίας. Τα παράλια της Μικράς Ασίας έχουν καταστραφεί. Στην Ερυθραία και στη Φωκαία οι Έλληνες σφαγιάζονται ανελέητα.

Ιούλιος και Αύγουστος 1914 - Η τουρκική κυβέρνηση δημιουργεί "τάγματα καταναγκαστικών έργων". Πρόκειται για μια νέα μέθοδο εξόντωσης των Ελλήνων - οθωμανών πολιτών που έχουν καταταγεί στον τουρκικό στρατό. Με τον τρόπο αυτό 400.000 Έλληνες εξοντώθηκαν από την πείνα και την κακοποίηση.

Αύγουστος του 1914 - 12.000 Ασσύριοι δολοφονούνται από τον Τζεβτέτ Χαλίλ Μπέι. Ο αριθμός των Ασσυρίων όλων των θρησκειών που έχουν δολοφονηθεί από τους Τούρκους από το 1895 ανέρχεται στις 424.000.

Σεπτέμβριος 1914 - Με διάταγμα της Τουρκικής κυβέρνησης πολλά χωριά της Ανατολικής Θράκης, όπου πλειοψηφεί το Ελληνικό στοιχείο, εκκενώνονται δια της βίας (Νεοχώριο, Γαλατάς, Καλλίπολη, κτλ.). Ακολουθούν λεηλασίες σε σπίτια και καταστήματα. Χιλιάδες αφήνουν τα πατρογονικά τους εδάφη και καταφεύγουν στην Ελλάδα.

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1914 - Με διάταγμα της Τουρκικής κυβέρνησης η περιοχή Βιζύη και μέρος της περιοχής Σαράντα Εκκλησιές εκκενώνονται. 19.000 Έλληνες εξορίζονται στην Ανατολία και οι περιουσίες τους λεηλατούνται. Σύμφωνα με τα αρχεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου 119.940 Έλληνες απελάθηκαν από την Ανατολική Θράκη.

Απρίλιος του 1915 - Το τουρκικό καθεστώς προχωρεί σε οργανωμένες συλλήψεις ενός μεγάλου αριθμού Αρμενίων διανοουμένων και εθνικών ηγετών στην Κωνσταντινούπολη και στις επαρχίες. Στη συνέχεια εκτοπίζονται στην Ανατόλια και καθοδόν σφαγιάζονται. Οι Αρμένιοι στρατιώτες που υπηρετούν στον τουρκικό στρατό αφοπλίζονται και σφαγιάζονται κατά χιλιάδες. Ο ανυπεράσπιστος αρμενικός πληθυσμός οδηγείται στην έρημο της Συρίας και σφαγιάζεται κατά δεκάδες χιλιάδες από τον τουρκικό στρατό, από άτακτα στρατεύματα και πολίτες ή αφήνεται στην έρημο για να πεθάνει από την ασιτία και την κακοποίηση. 1.500.000 Αρμένιοι εξαλείφθηκαν από τις τουρκιές θηριωδίες.

1915 - Οι Τούρκοι θέτουν σε εφαρμογή μια άγρια καταδίωξη κατά των Σύριων Ορθοδόξων και Νεστοριανών κατοίκων των περιοχών Χακάρι, Μαρντίν και Μιντιάτ. Από τα πρώτα θύματα της καταδίωξης είναι ο Αντάι Σερ, Αρχιεπίσκοπος του Σερτ. Η καμπάνια αυτή, γεμάτη σφαγές και καταστροφές, συνεχίστηκε έως το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, φτάνοντας σχεδόν στον στόχο της.

20 Αυγούστου 1915 έως 6 Μαΐου 1916 - Οι Οθωμανοί απαγχονίζουν 35 Λιβανέζους και Σύριους εθνικούς ηγέτες στις πλατείες Αλ Μπουρτζ του Λιβάνου και Αλ Μαρτζά της Συρίας, με την κατηγορία ότι "αγωνίζονται για την ελευθερία". 130.000 Λιβανέζοι και Σύριοι δολοφονούνται κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό.

1916 - Οι Τούρκοι αναγκάζουν τους κατοίκους διαφόρων περιοχών του Πόντου να μεταναστεύσουν στο Σίβας. Κατά την παραπάνω μετακίνηση, από τους 16.750 κατοίκους των περιοχών Ελέβι και Τρίπολης, επέζησαν μόνον οι 550. Και από τους 49.520 κατοίκους της Τραπεζούντας, παρέμειναν ζωντανοί μόνο οι 20.300.

1916 - Καταστροφή της περιοχής Ρισέου-Πλατάνου του Πόντου. Λεηλασίες των πόλεων Οφίς, Σούρμενα και Γέμουρα. Οι λεηλασίες οργανώθηκαν από τους αξιωματούχους του Οθωμανικού κράτους και εκτελέστηκαν υπό την ηγεσία του Αχμέτ Μπέη και του στρατάρχη της περιοχής Βελίπ Πασά.

27 Δεκεμβρίου 1916 - Σύλληψη των διακεκριμένων πολιτών της Αμισού καθώς και 4.000 Ελλήνων πολιτών και εκτόπισή τους στην Ανατολία.

Άνοιξη του 1917 - Οι Τούρκοι διατάσσουν τον διωγμό 23.000 Ελλήνων, κατοίκων της Κυδωνίας.

Νοέμβριος του 1917 - 400 ελληνικές οικογένειες εκτοπίζονται από τους Τούρκους από τη Ν.Δ. Μικρά Ασία, ενώ λεηλατούνται οι περιουσίες τους.

Απρίλιος του 1918 - Άλλες 8000 ελληνικές οικογένειες εκτοπίζονται από τη Ν.Δ. Μικρά Ασία.

1920 - Ο Επίσκοπος της Τραπεζούντας Χρύσανθος, καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο από το Στρατοδικείο της Άγκυρας. Καταδικάζεται επίσης και ο Επίσκοπος του Ζήλων ο οποίος αποδημεί στη φυλακή.

1920 - 30.000 Αρμένιοι σφαγιάζονται στην περιοχή του Κάρς από Κεμαλικούς.

Σεπτέμβριος 1920 - Η Κεμαλική Τουρκία επιτίθεται στην Δημοκρατία της Αρμενίας. Οι Αρμένιοι μάχονται ενάντια στα ισχυρά τουρκικά στρατεύματα. Οι Τούρκοι επικρατούν τη 2-12-1920. Τη νίκη αυτή των Τούρκων επακολουθεί η προσάρτηση του 50% της επικράτειας της Δημοκρατίας της Αρμενίας, που είχε συσταθεί στις 28 Μαΐου 1918, στη Τουρκία.

1920 έως 1921 - Άλλοι 50.000 Αρμένιοι εκτελούνται από Κεμαλικούς

3 Ιουνίου 1921 - Κεμαλικοί συλλαμβάνουν 1.320 επιφανείς Έλληνες κάτοικους της Σαμσούντας. Την επομένη δολοφονούν 701 από τους κρατούμενους. Τα θύματα θάβονται σε ομαδικό τάφο πίσω από την οικία του Μπεκίρ πασά. Οι υπόλοιποι των κρατουμένων εξορίζονται στο εσωτερικό της Ανατόλιας.

24 Αυγούστου 1922 - Ο Τουρκικός στρατός καταλαμβάνει τη Πέργαμο. Οι Έλληνες τρέπονται σε φυγή για να σωθούν.



9 Σεπτεμβρίου του 1922 - Οι Τούρκοι εισβάλλουν στη Σμύρνη και πυρπολούν την πόλη. Οργανώνονται μεγάλης έκτασης σφαγές κατά των Ελλήνων και των Αρμενίων. Δολοφονούνται περίπου 150.000 άτομα.

10 Ιουλίου 1924 - Ο 7ος τουρκικός στρατός καταπνίγει την κουρδική εξέγερση στο Χακάρι. Σε διάστημα 79 ημερών, 36 χωριά έχουν καταστραφεί και 12 έχουν ολοσχερώς χαθεί από το χάρτη.

Φεβρουάριος του 1925 - 30.000 Κούρδοι σφαγιάζονται κατά τη διάρκεια εξέγερσης κατά των τουρκικών αρχών. Υπολογίζεται ότι γύρω στους 500.000 Κούρδους έχουν θανατωθεί από σφαγές και εκτοπισμούς.

7 Οκτωβρίου 1927 - Κατάπνιξη κουρδικής επανάστασης, η οποία είχε ξεσπάσει το Μάρτιο του 1925 στο Ελαζίκ. Καταστρέφονται παντελώς 48 χωριά και το χώμα βάφεται κόκκινο από κουρδικό αίμα.

7 Οκτωβρίου 1927 - Κατάπνιξη κουρδικής επανάστασης, η οποία είχε ξεσπάσει στις 30 Μαΐου 1927, στο Ντιαρμπακίρ και στο Αγρί. Το αίμα 2.000 Κούρδων πολεμιστών κυλά άφθονο στον ποταμό Μουράτ.

23 Μαΐου 1937 - Η Τουρκική κυβέρνηση απαγορεύει την έκδοση της Κωνσταντινουπολίτικης εφημερίδας, "SON TELEGRAPH", επειδή η εφημερίδα είχε θετική στάση απέναντι στα προβλήματα των Κούρδων.

1938 - Η Τουρκία προσαρτίζει τη πόλη Σανγιάκ της περιοχής Αντιοχεία-Χατάι. Οι Αρμένιοι και Άραβες κάτοικοι της περιοχής εξορίζονται.

Μάιος του 1941 - Επιστράτευση 20 ελληνικών και αρμενικών κοινοτήτων που ζουν με τουρκική υπηκοότητα στην Τουρκία. Σκοπός, η εξόντωσή τους, με τον ίδιο τρόπο που είχε εφαρμοστεί και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το γνωστό πλέον "τάγμα καταναγκαστικών έργων".

11 Νοεμβρίου 1942 - Ψηφίζεται νόμος για τη φορολογία των περιουσιών των μη Μουσουλμάνων Τούρκων υπηκόων (Varlik Vergisi). Πρόκειται για μια βάναυση προσπάθεια οικονομικής εξόντωσης των Ελληνικών, Αρμενικών και Εβραϊκών κοινοτήτων, οι οποίες βρίσκονται εκτεθειμένες και ανυπεράσπιστες στις υπερβάσεις και στις καταχρήσεις εξουσίας των Τουρκικών αρχών.

6 Σεπτεμβρίου 1955 - Οι τουρκικές αρχές οργανώνουν μεγάλης έκτασης διωγμούς κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. 29 εκκλησίες καίγονται ενώ 46 λεηλατούνται. Βεβηλόνονται οι τάφοι των Οικουμενικών Πατριαρχών όπως επίσης και τα χριστιανικά νεκροταφεία. Εκατοντάδες γυναίκες βιάζονται και καταστρέφονται χιλιάδες ελληνικά καταστήματα.

1963 - 1967 - Η Τουρκία υπονομεύει την σταθερότητα στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία με πράκτορες.

1964 - Η Τουρκία αποκηρύσσει μονομερώς την συνθήκη για Εμπορική και Ναυτιλιακή συνεργασία του 1930 (μεταξύ Βενιζέλου - Ατατούρκ). Οι Έλληνες πολίτες αναγκάζονται να φύγουν από την Τουρκία δια της βίας. Οι συγγενείς αυτών, αν και Τούρκοι υπήκοοι, υποχρεώνονται να επισπεύσουν την αναχώρηση τους από τη χώρα. Με νόμο που δεν δημοσιοποιείται οι Έλληνες στερούνται του δικαιώματός τους επί των περιουσιακών τους στοιχείων.

1964 - Κλείνουν τα ελληνικά μειονοτικά σχολεία στην Ίμβρο και στη Τένεδο. Παράλληλα ανεγείρονται τουρκικές φυλακές για βαρυποινίτες και απαγορεύεται η δυνατότητα μεταβίβασης των περιουσιών των Ελλήνων, έχοντας ως συνέπεια την φυγή των Ελλήνων από τα νησιά. Αξιοσημείωτο είναι ότι και τα δύο Ελληνικά νησιά Ίμβρος και Τένεδος, παραχωρούνται στη Τουρκία, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Λωζάνης, για την ασφάλεια των Στενών επειδή βρίσκονται στο στόμιο του Ελλησπόντου. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της ίδιας συνθήκης, εγγυάται η προστασία των προσώπων και περιουσιών του μη μουσουλμανικού ιθαγενούς πληθυσμού. Παρόλα αυτά εφαρμόζεται, για μια ακόμη φορά, η πάγια τουρκική πολιτική ξεριζωμού και αφανισμού των μη τουρκικών εθνοτήτων και έπειτα από τη συστηματική προσπάθεια εκτουρκισμού των νησιών με την ομαδική εγκατάσταση Τούρκων, από τους 12.000 Έλληνες κατοίκους, σήμερα μένουν εκεί μόνο 300 υπερήλικες για τους οποίους δεν έχει πια νόημα ο εκπατρισμός.

1967 - Βανδαλισμοί στην εκκλησία της Αγίας Άννας στο χωριό Αγρίδια της Ίμβρου. Άλλο ένα παράδειγμα της μόνιμης τουρκικής πολιτικής "εθνικής κάθαρσης".

1973 - 1974 - De facto αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, με τη χορήγηση άδειας ερευνών στην Τουρκική κρατική πετρελαϊκή εταιρεία (TRAO) και την αποστολή του ερευνητικού πλοίου ΚΑΡΝΤΑΛΙ για την διεξαγωγή ερευνών στην περιοχή.

1974 - De facto αμφισβήτηση του Ελληνικού εναερίου χώρου των 10 ν.μ. για πρώτη φορά από το 1931. Συνεχόμενες και μαζικές παραβιάσεις του Ελληνικού εναερίου χώρου (περισσότερες από 500 παραβιάσεις έγιναν μόνο το 1995). Περισσότερες από το 80% αυτών έχει γίνει σε απόσταση μικρότερη των 6 ν.μ. από τις ελληνικές ακτές αλλά και πάνω από ελληνικά νησιά. Η αμφισβήτηση αυτή του FIR Αθηνών συνεχίζεται μέχρι το 1980.

20 Ιουλίου 1974 - Ο τουρκικός στρατός εισβάλλει στο ανεξάρτητο αλλά και άοπλο νησί της Κύπρου, μέλος του Ο.Η.Ε., και καταλαμβάνει το 40% των εδαφών της, με το πρόσχημα ότι η επιχείρηση αυτή είναι αναγκαία για την ασφάλεια της τουρκοκυπριακής μειονότητας που αποτελούσε το 18% του συνολικού πληθυσμού του νησιού. Κατά τη διάρκεια εισβολής, η οποία ονομάστηκε από την Άγκυρα, "επιχείρηση ειρήνη", 5.000 Κύπριοι σκοτώθηκαν, 1619 αγνοούνται έως τις μέρες μας, εκατοντάδες βασανίστηκαν, βιάστηκαν, και εξορίστηκαν στην Τουρκία.

25 Δεκεμβρίου 1978 - Τούρκοι φασίστες σφάζουν εκατοντάδες Κούρδων στο Μαράς.



28 Δεκεμβρίου 1978 - Ανακήρυξη στρατιωτικού νόμου σε 15 επαρχίες του τουρκικού Κουρδιστάν με σκοπό την εμπόδιση εξωτερίκευσης στοιχείων και πληροφοριών των δεινών του κουρδικού λαού.

Δεκέμβριος του 1978 - 110 Κούρδοι σφαγιάζονται στην πόλη Καχραμανμαράς.

Δεκέμβριος του 1979 έως Σεπτέμβριο του 1980 - Διαμάχες μεταξύ Κούρδων και του τουρκικού κράτους ήταν η αφορμή για το ξέσπασμα βίας με αποτέλεσμα το θάνατο 2.812 Κούρδων πολιτών κατά πλειοψηφία, σε διαφορετικά γεγονότα.

Ιούλιος του 1980 - Ξαφνικό ξέσπασμα βίας στο Κορούμ, κεντρική Ανατόλια, με αποτέλεσμα το θάνατο 30 ατόμων και τη μαζική έξοδο του πληθυσμού της περιοχής.

Καλοκαίρι του 1983 - Σύμφωνα με ένα νέο νόμο, απαγορεύεται η χρήση γλώσσας, κατά τις καθημερινές συνομιλίες ή τις συγκεντρώσεις, η οποία δεν είναι αναγνωρισμένη ως η επίσημη γλώσσα από άλλη χώρα (το όλο θέμα αναφερόταν στην κουρδική γλώσσα).

1984 - Η Τουρκία φράζει την τροφοδότηση νερού από τον ποταμό Αλκουίκ, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία και φτάνει έως το νότιο Αλλέπο, στη Συρία, με σκοπό την ερήμωση της περιοχής εφόσον η πεδιάδα καταστραφεί από την ξηρασία.

Φεβρουάριος 1988 - Οργανωμένη σφαγή κατά τη διάρκεια της νύχτας ενάντια του Αρμενικού πληθυσμού των πόλεων Μπακού και Σουμγκάιτ. Πρόκειται για μια πανομοιότυπη νύχτα σφαγής με αυτή της Κωνσταντινούπολης το 1955.

1989 - Η Τουρκία νομοθετεί παράνομα δικαίωμα για την Έρευνα και Διάσωση στη θαλάσσια έκταση πάνω από το μισό Αιγαίο, παραβιάζοντας σαφώς τους κανόνες της Διεθνής Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).

Αύγουστος έως Δεκέμβριο του 1991 - Η Τουρκική Αεροπορία και ο στρατός επιτίθενται σε ομάδες του PKK στο βόρειο Ιράκ και βομβαρδίζουν ασταμάτητα κουρδικά χωριά. Πάνω από 100 Κούρδοι, μεταξύ των οποίων ήταν και γυναικόπαιδα, σκοτώθηκαν και 150 τραυματίστηκαν.

1992 - Η Άγκυρα χτίζει το φράγμα "Ατατούρκ" στον Ευφράτη ποταμό, μειώνοντας έτσι δραματικά τη ροή του προς το Ιράκ και την Συρία, με σκοπό να απειλήσει τη γεωργία και την οικονομική επιβίωση των δύο παραπάνω χωρών.

Ιανουάριος του 1992 έως τον Οκτώβριο του 1993 - Οι Τούρκοι βομβαρδίζουν κουρδικά χωριά. 4.800 τραυματίζονται από τους οποίους οι 2.000 υποκύπτουν στα τραύματά τους.

Μάιος έως Αύγουστο του 1994 - Πραγματοποιούνται τουρκικές επιδρομές των οποίων ο απολογισμός είναι 400 Κούρδοι χωρικοί νεκροί και πάνω από 200 τραυματίες.

1995 - Η Τουρκική κυβέρνηση οργανώνει σφαγή κατά τη διάρκεια της νύχτας ενάντια των Αλεβιτών στη περιοχή Γκαρί Οσμάν Πασά της Κωνσταντινούπολης.

20 Μαρτίου 1995 - 35.000 Τούρκοι στρατιώτες εισέρχονται στο βόρειο Ιράκ για να πολεμήσουν ομάδες του PKK, οι οποίες είχαν βρει εκεί καταφύγιο, σύμφωνα με την Άγκυρα. 200 Κούρδοι, η πλειοψηφία των οποίων ήταν άμαχοι, σκοτώθηκαν μετά από βομβαρδισμούς, βασανισμούς και αναγκαστικές πεζοπορίες μέσα από ναρκοπέδια.

31 Ιανουαρίου 1996 - Ο τουρκικός στρατός αποβιβάζει μερικούς στρατιώτες του στη βραχονησίδα Ίμια, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Επικράτειας σύμφωνα με Διεθνείς Συνθήκες και Συμφωνίες που έχουν υπογραφεί από το 1923. Είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία διεκδικεί ανοιχτά ελληνικό έδαφος.

6 Μαΐου 1996 - Μετά από στρατιωτική επιχείρηση έξι εβδομάδων στο βόρειο Ιράκ, η Τουρκία αποσύρει τους τελευταίους στρατιώτες της. Οι κουρδικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές ανέρχονται σε 400. Οι τραυματισμένοι είναι ακόμη περισσότεροι.

Αύγουστος του 1996 - Κατά τη διάρκεια ειρηνικών διαδηλώσεων για την επανένωση της Κύπρου, που διάρκεσαν μία εβδομάδα στην πράσινη γραμμή, οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής και παραστρατιωτικές οργανώσεις δολοφονούν άνανδρα δύο διαδηλωτές και τραυματίζουν σαράντα.



Φεβρουάριος του 1997 - Η Άγκυρα απειλή την Κύπρο με εισβολή και κατάκτηση των ελεύθερων περιοχών του νησιού εφόσον η δεύτερη, αγοράσει τους αμυντικούς πυραύλους S-300. Τέτοιου είδους απειλές είναι γνώριμες στην Κύπρο μετά το 1974.


Ολόκληρη η ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της σημερινής Τουρκίας, είναι μια συνέχεια ιμπεριαλισμού, σφαγών, λεηλασιών, και μιας ατελείωτης αιματοχυσίας ανθρώπων που είχαν την ατυχία να έχουν κατακτηθεί από τους Τουρκους εισβολείς.

Είναι σημείο των καιρών μας και της ηθικής παρακμής που μας διακατέχει, η Διεθνής Κοινή Γνώμη να ανέχεται αυτές τις πράξεις της Τουρκίας που υποβαθμίζουν την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της, και να μην της επιβάλλει μια δίκαια τιμωρία. Έως πότε θα ανεχόμαστε την τουρκική επεκτατική πολιτική ;

Είναι πια ανώφελο να ελπίζουμε στη συμμόρφωση της Τουρκίας προς τους Κανόνες Διεθνούς Δικαίου και προς της θεμελιώδεις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η αναζωπύρωση της αδιάλλακτης τουρκικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής, είναι απλώς θέμα χρόνου.
Ποιός θα είναι ο επόμενος στόχος ;
Ποιός λαός έχει σειρά για να υποστεί τις τουρκικές θηριωδίες ;

ΠΗΓΕΣ
thegreekz.com
παπυρος larousse britannica

Δεκαεπτά νεκροί κατά τις συγκρούσεις του τουρκικού στρατού με τους κούρδους αντάρτες

Δυο τούρκοι στρατιώτες, τρια μέλη των παραστρατιωτικών δυνάμεων και δώδεκα κούρδοι αντάρτες σκοτώθηκαν αργά χθες σε συγκρούσεις στη νοτιοανατολική Τουρκία, ανέφεραν σήμερα τοπικές πηγές και το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολή.

Μια πρώτη σύγκρουση σημειώθηκε ανάμεσα σε στρατιώτες και κούρδους αντάρτες σε αγροτική περιοχή της επαρχίας Σιίρτ κατά την οποία σκοτώθηκαν δυο στρατιώτες και δυο τραυματίσθηκαν.

Οι ίδιες πηγές πρόσθεσαν ότι κοντά στην παραπάνω αγροτική περιοχή, τρεις "φρουροί χωριών", μια πολιτοφυλακή που χρηματοδοτεί η Αγκυρα για να υποστηρίζει τον τουρκικό στρατό στη νοτιοανατολική Τουρκία, σκοτώθηκαν στη διάρκεια επιχείρησης υποστήριξης τούρκων στρατιωτών που δέχονταν επίθεση από το ΡΚΚ.

Σύμφωνα με το Ανατολή, ο τουρκικός στρατός έστειλε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ελικόπτερα για να καταδιώξουν τους αντάρτες που πραγματοποίησαν τις παραπάνω επιθέσεις και δώδεκα από αυτούς σκοτώθηκαν.

Οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού κατά των κούρδων ανταρτών συνεχίζονται στην περιοχή.
Πηγή ΑΠE

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕΣ ΡΕ ΣΟΛΩΜΕ; ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ;

ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Τουρκική κουτοπονηριά που πλέον δεν περνά…

Συνελήφθησαν 3 Τούρκοι να ξεφορτώνουν προϊόντα σε Έλληνες πελάτες κι ομολόγησαν ότι σκοπίμως ήταν υποτιμολογημένα για να μην πληρώνουν δασμούς στην Ελλάδα και την Ε.Ε. Η νταλίκα πέρασε ανενόχλητη το ελληνικό τελωνείο, αλλά εντοπίστηκε στην έξοδο της Κομοτηνής να «μοιράζει» προϊόντα σε μουσουλμάνους παραλήπτες. Φωτιστικά, έπιπλα, κουζίνες κ.ά. που όμως ήταν αδασμολόγητα… Ρεπορτάζ Μελαχροινή Μαρτίδου

Το τεράστιο φορτηγό είχε περάσει το τελωνείο Κήπων και κατέληξε στην Κομοτηνή όπου λίγο πιο κάτω από το ξενοδοχείο «Αχίλλειο» σταμάτησε κι άρχισε να μοιράζει το εμπόρευμά του σε διάφορους παραλήπτες. Η κίνηση αυτή προκάλεσε το ενδιαφέρον των αστυνομικών αρχών που σε συνεργασία με το τελωνείο Κομοτηνής παρενέβησαν, οδήγησαν την νταλίκα στον χώρο του τελωνείου όπου έγινε ενδελεχής έλεγχος. Μετέφερε οικοσκευή έπιπλα, κουζίνες, φωτιστικά τα πάντα προερχόμενα από Κεσσάνη Τουρκίας. Ως παραλήπτες φαινόταν δύο πρόσωπα, ενώ οι παραλήπτες ήταν περισσότεροι. Ακολούθησε ανάκριση και οι εισαγωγείς ομολόγησαν στις καταθέσεις τους ότι τα τιμολόγια ήταν υποτιμολογημένα, όπως συμβαίνει σε όλα τα είδη στην Τουρκία, ως πάγια τακτική και νοοτροπία, για να πληρώνουν λιγότερους δασμούς και φόρους. Στο αυτόφωρο δικαστήριο οδηγήθηκαν ο οδηγός του φορτηγού Κουρνάζ Τουντζάι, οι ιδιοκτήτες της έκθεσης επίπλων και εξαγωγείς Καϊζχάν Τουντζάι, Σαϊχάν Φατήχ από την Κεσσάνη Τουρκίας, οι οποίοι με την καταβολή των δασμών ύψους 3.000 ευρώ αφέθηκαν ελεύθεροι, αφού έπαψε η δίωξη. «Θα εντείνουμε τους ελέγχους κι αν διαπιστωθούν τέτοια κρούσματα θα θεωρηθούν υπότροποι και τα πρόστιμα θα είναι πολύ μεγάλα», θα πει η διευθύντρια του τελωνείου Κομοτηνής, Μαριάννα Ανδρέου, που βοήθησε το τμήμα ασφαλείας για την συνεργασία μαζί τους. Οι συγκεκριμένοι θα κληθούν να πληρώσουν την άρση κατάσχεσης και την διαφορά δασμών και φόρων, δηλαδή επιπλέον 1.500 ευρώ, ενώ όπως επανέλαβαν οι τελωνειακοί εντατικοποιούνται όλοι οι έλεγχοι τιμολογίων προϊόντων προερχομένων από την Τουρκία, για να μην χάνονται δασμοί και φόροι, όπως προβλέπονται για τα εισερχόμενα προϊόντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση από χώρες εκτός της Ένωσης. ΧΡΟΝΟΣ

Μάχη Βαλτετσίου ( 12-Ι3 Μαίου).

" Έως εις τάς 10 Μαΐου ήτον συνηγμένοι εις την Βέρβαιναν τέσσαρες ώς έγγιστα χιλιάδες στρατιώται υπό την διεύθυνσιν των αρχιερέων Έλους και Βρεσθένης, Παναγιώτου Γιατράκου, τού Νικολάκη Δεληγιάννη και τού Δημητρίου Καραμάνου, καί οί οπλαρχηγοί Παπακαλομοίρης, Μπαρμπιτσιώτης, Κουμουστιώτης, Κοντάκης κτλ.

Ήτον καί ό Αντωνάκης Μαυρομιχάλης μέ 100, ώς έγγιστα, Μανιάτας. Είς τάς 9 Μαίου κατέλαβον τό Λεβίδι οί Ζαΐμης, Σ. Χαραλάμπης, Λόντος, Θεοχαρόπουλος μέ έπέκεινα των τριών χιλιάδων εις τό Χρυσοβίτσι ό Κολοκοτρώνης μέ τον Παπαδιαμαντόπουλον χίλιοι ώς έγγιστα (απέχουσα ή θέσις αύτη από τό Βαλτέτσι μίαν ήμίσειαν ώραν)• εγώ δέ την θέσιν της Πιάνας, πλησιεστέραν ούσαν τών άλλων είς την Τριπολιτσάν μεθόλων τών προκρίτων, μέ έπέκεινα τών δύο σχεδόν χιλιάδων.

Εις τό Βαλτέτσι ήτον ό Κυριακούλης, Ηλίας και Ιωάννης Μαυρομιχάλαι μεθ' εκατόν πεντήκοντα Μανιατών. Έστειλα καί εγώ τον Σαλαφατίνον μέ 38, τους οποίους είχον ένα μήνα μαζί μου, ώς είρηται. Ό Δημήτριος Παπατσώνης μέ τριακόσιους. Οί Πετροβαίοι, Κεφάλας καί Κώστας Μπούρας μετά διακοσίων, ό Ηλίας και Νικήτας Φλεσιαίοι μέ διακόσιους ώς έγγιστα.

Αυτοί έμειναν και έπολιορκήθησαν αυθορμήτως, τό όλον 874. Ήτον την προτεραίαν και άλλοι από διαφόρους επαρχίας, άλλ' άμα ήκουσαν άπό τους αρχηγούς των ότι θα κλεισθούν να πολεμήσουν μέχρι θανάτου και οποίος φοβείται να φύγη ευθύς άπό 1.500 όπου ήτον έφυγον τήν νύκταν έκείνην και έμειναν οί ώς άνω είρηται. Κατά τάς αρχάς τού Μαίου είχομεν διωρισμένας δύο σκοπιάς, μίαν εις τήν επάνω Χρέπαν, και μίαν είς τήν πηγήν, να παρατηρούν μέ πολλήν προσοχήν τά κινήματα των έχθρών μέ τοιούτον σύνθημα, ότι έάν κινηθούν κατά του εν Βερβαίνοις στρατοπέδου νά βάλουν μιάν μεγάλην φωτιάν μέ καπνόν αν κατά τού Βαλτετσίου νά βάλουν δύο, αν κατά τού Χρυσοβιτσίου τρεις, αν κατά της Πιάνας τέσσαρας, άν κατά το Λεβιδίου πέντε.

Ώστε δι' οποίον μέρος έκινούντο, νά τρέξωμεν όλα τ' άλλα σώματα προς βοήθειαν. Έλάβομεν έν τούτοις τοσούτα και τοιαύτα αποφασιστικά και απελπιστικά μέτρα άπαντες και κατεσκευάσαμεν ισχυρά όχυρώματα, ώστε ή νά άνθέξωμεν πολεμούντες νά νικήσωμεν, ή νά άποθάνωμεν μέ τά όπλα εις τάς χείρας. Τήν 12 λοιπόν του Μαΐου εί τάς 6 π.μ. μας ανήγγειλαν αι σκοπιαί μας ότι εις τήν επάνω Χρέπαν έβαλαν αι σκοπιαί δύο φωτιές μέ καπνούς μεγάλους" τάς είδομεν αμέσως και ευθύς είδοποιήσαμεν τό εις τό Χρυσοβίτσι σώμα νά ξεκινήση διά τό Βαλτέτσι, ώς πλησιέστερον, και συγχρόνως άναχωρούμεν και ήμείς διά νά δώσωμεν των πολιορκουμένων σύντομον έπικουρίαν, μήπως και δειλιάσουν. Και αμέσως έξεκίνησεν όλον αυτό τό σώμα.

Ό Κιαχαγιάμπεης, Κιαμίλμπεης και Δευτέρ Κιαχαγιάς έξεστράτευσαν επίτηδες διά τό Βαλτέτζι, γνωρίζοντες οί αυτόχθονες Τούρκοι ότι, άν δυνηθούν και διαλύσουν αυτό, τότε άποδειλιούν τά άλλα και ευκόλως δύνανται να προχωρήσουν συσσωματωμένοι είς άπασαν την Πελοπόννησον, να την υποτάξουν. Έξήλθον λοιπόν δώδεκα χιλιάδες πεζοί και δύο χιλιάδες ιππείς, όλοι έμπειροπόλεμοι, με άπόφασιν να πολεμήσουν απελπισμένα (κατά την διαβεβαίωσιν, την οποίαν μας έκαμαν ό Μουσταφάμπεης, Σιακήρμπεης και ό Δευτέρ Κιαχαγιάς μετά την άλωσιν της Τριπολιτσάς, τους όποίους είχομεν υποχείριους, και ότι είς την εκστρατείαν έκείνην έμειναν είς τήν Τριπολιτσάν τότε εως δύο χιλιάδες γέροντες και άλλοι διά φρουρά, οι δέ λοιποί όλοι, υπέρ τάς 14.000, έξεστράτευσαν).

Φθάσαντες λοιπόν είς τό Βαλτέτσι έπολιόρκησαν άπ' όλα τά μέρη τους άνω είρημένους μέ τήν πεποίθησιν ότι θά νικήσουν, ώστε νά μήν δυνηθή νά σωθή ουδέ είς τών Ελλήνων. Ήρχισε λοιπόν ή μάχη μέ άπαραδειγμάτιστον έπιμονήν και άπελπισίαν έξ αμφοτέρων τών μερών περιπλέον δέ έρριψαν τήν περισσοτέραν αυτών δύναμιν είς τό μέρος είς τό όποιον ήτον ώχυρωμένοι ό Παπατσώνης, Πετροβαίοι και Κεφάλας, ως ύπαρχούσης της θέσεως εκείνης όμαλωτέρας και άδυνατωτέρας τών άλλων, και κατέλαβον τήν άντίθετον αυτών θέσιν οί εκλεκτότεροι μαχηταί Μπαρδουνιώται και Αλβανοί και μ' όσα γιουρούσια (εφόδους) ορμητικούς τους έκαμαν νά έμπορέσουν νά τους άποδειλιάσουν, διά νά τους διαλύσουν, εύρον άτρόμητον καρτερίαν και έπιμονήν. Προς τάς 9 π.μ. έφθασαν άπό τό Χρυσοβίτσι ό Κολοκοτρώνης και Παπαδιαμαντόπουλος επικουρία τό έπάνωθεν μέρος τού Βαλτετσίου προς τό μέρος, όπερ κατείχεν ό Παπατσώνης και λοιποί, άλλά τήν υπώρειαν αύτού προς βορράν τήν είχον καταλάβει οί Βαρδουνιώται.

Συνεκρούσθησαν αμέσως άλλά διά τό άνισον της δυνάμεως, διά τό εισέτι άπειροπόλεμον τών Ελλήνων και διά τό αδύνατον της θέσεως, επειδή και δεν έπρόφθασαν νά κάμουν όχυρώματα, μετά μιας σχεδόν ώρας άντίστασιν, άπεσύρθησαν πολεμούντες προς τό χωρίον Άραχαμίτες άβλαβώς, καί έμειναν έκεί συσσωματωμένοι περιμένοντες να προφθάσωμεν καί ήμείς.

Έγώ αμέσως ήτοίμασα δλους τους στρατιώτας καί έξεκίνησαν δια τό Βαλτέτσι προτρέπων αυτούς νά τρέξουν θαρραλέως, να πολεμήσουν άτρομήτως, υπενθυμίσας εις αυτούς την προ ολίγου νίκην του Λεβιδίου άλλ' ύποπτεύσας μήπως καθ' όδόν δειλιάσουν καί κρυφθούν έξ αυτών οί μικρόψυχοι, έδιόρισα έπί κεφαλής αυτών τον Δ. Πλαπούταν, τον Σταυρόν Δημητρακόπουλον καί τον Λαμπρινόπουλον έμπροσθοφυλακήν, έγώ δέ μετά του Παναγιώτη Δημητρακοπούλου, Ν. Ταμπακοπούλου καί λοιπών προκρίτων τής επαρχίας έμείναμεν οπισθοφυλακή, διά νά ξεριζώσωμεν όλους τούς στρατιώτας άπό τό χωρίον Πιάναν, καί μη άφήσαντες ούδ' ένα κατέβημεν εις την Πάπαιναν καί διέταξα την τακτικήν όδοιπορίαν.

Άφού λοιπόν έχρονοτριβήσαμεν εις την Πάπαιναν, δι' αυτό τό άντικείμενον, νά κάμω και γράμματα εις τους εν Λεβιδίω και Βέρβαιναν νά τούς εξιστορήσω όλα τ' ανωτέρω περιστατικά και νά προφθάσουν όσον τό συντομώτερον και έξαπέστειλα δρομαίως ιππείς. Είχον διατάξει όλους ανεξαιρέτως νά τρέξουν όσον ήδύναντο ταχύτερον νά προφθάσουν εις τό Βαλτέτσι νά ένωθούν μέ τό σώμα του Χρυσοβιτσίου, νά λάβουν ένεργητικόν μέρος εις την μάχην, νά ανακουφίσουν όπωσούν τούς πολιορκουμένους, μεχρισότου φθάσω και έγώ και ούτως ήκολούθησαν και εις τάς 10 π.μ. έφθασαν έκεί, και αμέσως έκτυπήθησαν μέ τούς Τούρκους.

Ή μάχη αύτη ήρχισε μέ άπαραδειγμάτιστον λύσσαν έξ αμφοτέρων τών μερών, καθότι κατήντησεν περί ζωής και θανάτου, και μ' όλον τό έμπειροπόλεμον τών Βαρδουνιώτων και τών Αλβανών δεν έδυνήθηκαν νά οπισθοδρομήσουν τούς εδικούς μου ούδ' έν βήμα. Περί την μίαν μ.μ. ύπέστρεψαν και ό Κολοκοτρώνης μέ τον Παπαδιαμαντόπουλον μέ τό σώμα και ένωθέντες μέ τό ήμέτερον, τρεις σχεδόν χιλιάδες, και όχυρωθέντες κατήντησαν πολιορκουμένους τούς Βαρδουνιώτας και Αλβανούς, καθότι προς τό μέρος, τό όποίον ώχυρώθησαν οί εδικοί μας, ήτον ό Παπατσώνης, οί Πετροβαίοι και Φλεσαίοι και έπολεμούσαν άτρομήτως όντες καλά οχυρωμένοι. Τό όπισθεν μέρος ώχυρώθησαν τά στρατιωτικά σώματα τής Καρύταινας, ώστε οί Τούρκοι κατήντησαν εις θέσιν δεινήν, πολεμούντες έκείνην την ήμέραν και την νύκταν ακαταπαύστως.

Περί τάς 3 μ.μ. έφθασα και εγώ μετά τών είρημένων προκρίτων και μέρος στρατιωτών, τούς έδώκαμεν περισσότερον θάρρος και έμψύχωσιν τών πολιορκουμένων, και περί τό με-σονύκτιον έκατορθώσαμεν και τούς έμβάσαμεν εις τό Βαλτέτσι υπέρ τάς τρεις χιλιάδας δεκάρια φουσέκια από τά όποία είχον όλίγην έλλειψιν, μέ τον Σταύρον Άλωνιστιώτην, Άργύρην Τζιουβέλην και Στάθην Σκουριασμένον, μπουλουκτσήδες μου, παραγγείλαντες προς αυτούς να διαμένουν απτόητοι και να πολεμήσουν ανδρείως, και ότι τό πρωΐ φθάνουν από την Βέρβαιναν και από τό Λεβίδι υπέρ τάς δέκα χιλιάδας στρατός Ελληνικός επικουρία και έλπίζομεν νά καταστρέψωμεν τούς εχθρούς, όπερ και ήκολούθησε την επαύριον.

Εσφαλμένως δ' αναφέρει ό Σαλαφατίνος εις τό φυλλάδιόν του, ότι έγώ έφθασα εκεί τήν έπιούσαν μετά τού Γιατράκου, καθότι έγώ έφθασα τήν ιδίαν ήμέραν, ώς ανωτέρω, ό δέ Γιατράκος δεν ήλθεν διόλου είς τήν μάχην αυτήν, παρά μόνος ό Αντωνάκης Μαυρομιχάλης και ό Πέτρος Μπαρμπιτσιώτης με διακόσιους σχεδόν στρατιώτας έφθασαν άπό τήν Βέρβαιναν μετά τό μεσονύκτιον καί ώχυρώθηκαν προς τό μέρος, είς τό όποιον ήτον ώχυρωμένοι οί Μαυρομιχάλαι καί ό Σαλαφατίνος, άλλά διά τήν όλιγότητα τού στρατού, καί διά τό μάκρος του αποστήματος δεν ήδυνήθησαν νά δώσουν έπικουρίαν τινά.

"Ωστε ό Σαλαφατίνος ήτον τόσον μακράν ώχυρωμένος εις τό άλλο μέρος του χωρίου, καί δεν έγνώριζε τί έγίνετο έξω. Τά στρατόπεδα του Λεβιδίου καί των Βερβαίνων φαίνεται, ότι δεν είδον τές φωτιές των σκοπιών διά νά γνωρίζουν τήν κατά του Βαλτετσίου έκστρατείαν των έχθρών, μέ τό νά ήτον έκείνην τήν ήμέραν ομίχλη ή καταχνιά, άλλ' (ώς ως εδικαιολογούντο τότε) τήν έμαθον μ.μ. καί ότι έγίνετο φονικός πόλεμος είς τό Βαλτέτσι. (Κατά τούτο δεν δύναμαι νά κάμω τάς ανήκουσας παρατηρήσεις).

Άλλά περί τό δειλινόν έξεκίνησαν καί τά δύο αυτά καί τό πρωΐ είς τάς 13 έφθασαν οί μεν εις τό Περιθώρι άνωθεν της Τριπολιτσάς, οί δέ άνωθεν της λίμνης Τάκας καί ώς έκ συνθήματος έπυροβόλησαν αμφότερα δις καί τρίς. Τούτο ίδόντες αίφνης οί έν Τριπόλει Καϊμακάμης, οί μπέηδες καί αγάδες, έστειλαν επανειλημμένως μέ βίαν ταταραίους (ταχυδρόμους) εις τό Βαλτέτσι και ειδοποίησαν τον Κιαχαγιάμπεην και λοιπούς και ότι να λάβουν τα πλέον σοβαρώτερα προφυλακτικά μέτρα, καθότι μετά δυο ώρας φθάνουν εκεί υπέρ τάς δέκα χιλιάδες Γκιαούρηδων.

Ή φήμη αύτη διεδόθη αμέσως εις όλον τό τουρκικόν στρατόπεδον, ώστε τούς κατέλαβε φρίκη. Κανένας άλλος δεν έπρόφθασεν είς την μάχην έκείνην διά νά δώση την παραμικράν βοήθειαν (καθώς ψευδώς και έμπαθώς αναφέρει εις την Χαλιμάν του ό απονενοημένος Σπηλιάδης), καθότι μήτε Νικηταράς υπήρχε τότε ή ηκούετο, μήτε τά παιδιά του Κολοκοτρώνη (ώς πολλάκις εξέθεσα περί τούτων όπισθεν) ήτον έκεί, ή εις κατάστασιν νά φέρουν όπλα, καί όχι νά είναι αρχηγοί. Εις τάς 9 λοιπόν π.μ. 13 Μαίου ώς έκ συνθήματος έγινε γενική λιποταξία εις τό στρατόπεδον των Τούρκων, έτζακίσθη είς τοιούτον βαθμόν και μέ τοσαύτην φρίκην, ώστε δεν ήδυνήθη είς Όθωμανός νά πυροβολήση, άλλ' έτρεχον φεύγοντες, και καθ' όδόν έρριπτον τά όπλα τους τά αργυρά, νά πέση ή προσοχή των Ελλήνων είς τά λάφυρα, νά διασωθούν αυτοί.

Έάν έπρόφθαναν είς τά Τρίκορφα προ ημισείας ώρας τά έκ Λεβιδίου ή και τά έκ Βερβαίνων ερχόμενα στρατεύματα, δεν ήθελεν υπάγει ουδέ είς Τούρκος ζωντανός είς τήν Τριπολιτσάν, άλλ' ήθελον αφήσει τά κώλα έκεί ένεκα της άπαραδειγατίστου δειλίας των. Έφονεύθηκαν είς τήν μάχην έκείνην υπέρ τούς 1.700 Τούρκοι (και έτι περισσότεροι έπληγώθηκαν, άλλ' έξ αυτών μόλις διεσώθη τό εν πέμπτον, οί δ' άλλοι άπέθαναν ένεκα τής κακοπάθειας) και ούτως ύπέστρεψαν είς τήν Τριπολιτσάν. Άπό δέ τούς εντός τού Βαλτετσίου έφονεύθηκαν τέσσαρες Μανιάται, πέντε τού Παπατσώνη, τρεις τού Φλέσσα και δύο τών Πετροβαίων, και δεκατέσσαρες έπληγώθηκαν άπ' όλα τά σώματα. Άπό τούς εδικούς μας έξω έφονεύθησαν εννέα Καρυτινοί και δώδεκα έπληγώθηκαν τό όλον φονευμένοι και πληγωμένοι 49.

Επήραν δε oι έσωθεν και έξωθεν στρατιώται λάφυρα, τουφέκια, πιστόλας, σπαθιά υπέρ τάς τρεις χιλιάδας και ώπλίσθηκαν καλώς υπέρ τάς τρεις χιλιάδας στρατιώται με αργυρά 'οπλα και λαμπρά ενδύματα.

Έπήραμεν δεκαοκτώ σημαίας, τέσσαρα κανόνια του κάμπου, τρείς σκηνάς (τζατήρια), άπειρα πολεμοεφόδια και όλας τάς άποσκευάς τού τούρκικου στρατοπέδου. Αύτάς τάς αδιαφιλονίκητους αληθείας του περιστατικού τούτου, άφού τάς γνωρίζω ό ίδιος ώς αυτόπτης, αυτουργός και ενεργός αυτών, τάς έβεβαιώθην μετά την πτώσιν τής Τριπολιτσάς έτι μάλλον άπό τον Μουσταφάμπεην, Δευτέρ Κιαχαγιάν, Σιακήρμπεην, Τρασιταίους και άπό άλλους επισήμους Τούρκους.

Και αύτη ή ένδοξος νίκη ήτον ή κρίσις τής Ελληνικής Επαναστάσεως και εις αυτήν χρεωστείται ή ανεξαρτησία τής πατρίδος, καθότι ενεθάρρυνε και ένεψύχωσε τους Έλληνας• άφού ήρπασαν τόσα όπλα και τόσα λάφυρα άπό τους τυράννους των, έπολεμούσαν έπειτα άτρομήτως."

Κανέλλος Δεληγιάννης-Απομνημονεύματα.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΒΑΛΤΕΤΣΙ
(ζητώ συγγνώμη απο τους κουλτουριάρηδες από τους ελληνόφοβους,και από όλα τα ανθελληνικά ερπετά)


"Τι έχεις, καημένε κόρακα, που σκούζεις και φωνάζεις;

Μήπως διψάς για αίματα, για τούρκικα κεφάλια;

Πέρασε από τα Τρίκορφα και σύρε στο Βαλτέτσι,

όπου είν' ο τόπος δυνατός και δυνατά ταμπούρια,

εκεί θα βρεις τα αίματα, τα τούρκικα κεφάλια,

Τρία μπαϊράκια κίνησαν από μέσα από τη χώρα,

το ένα πάει στα Τρίκορφα, τ' άλλο στους Αραχαμίτες,

κι αυτός ο Κεχαγιάμπεης πηγαίνει στο Βαλτέτσι.

Ο Κυριακούλης του μιλάει κι ο Μπεζαντές του λέει:

"Πού πας, βρε Κεχαγιάμπεη, τ' Αλή πασά κοπέλι;

Εδώ δεν είναι Κόρινθος, δεν είναι Πέρα Χώρα,

δεν είναι τ' αργίτικα κρασιά, του Μπέλεση τα κριάρια.

Εδώ είν' ορδή Καρύταινας, μανιάτικο ντουφέκι,

Κολοκοτρώνης αρχηγός με το Μαυρομιχάλη".

Αφήστε τα ντουφέκια σας και βγάλτε τα σπαθιά σας

βάλτε τους Τούρκους εμπροστά, σαν πρόβατα, σαν γίδια"

.

ΚΟΣΣΟΒΟ-ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ-Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΠΗΓΗ:Greek American News Agency

Του ΄Ομηρου Φωτιάδη Η κάτωθι έρευνα-ανάλυση, συντάχθηκε στα τέλη του 2008 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό των ΗΠΑ «Defense & Foreign Affairs» στις αρχές του 2009, καθώς και στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος «Global Information System» με έδρα την Ουάσινγκτον, στην αγγλική γλώσσα.- Εννέα χρόνια συμπληρώθηκαν από την έναρξη των Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Σερβίας, όταν στις 24ης Μαρτίου 1999 χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., εκατοντάδες αεροσκάφη έσπειραν τον θάνατο και την καταστροφή. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους 37.200 ξένοι στρατιώτες ουσιαστικά κατέλαβαν την Σερβική επαρχία του Κοσσυφοπεδίου. Χρειάστηκαν 78 ημέρες συνεχών βομβαρδισμών, κατά τους οποίους σκοτώθηκαν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 1.002 Σέρβοι στρατιώτες, 2.500 άμαχοι πολίτες, από τους οποίους 89 παιδάκια. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 2.300 επιδρομές από αέρος και επλήγησαν 995 στόχοι, από τα 1.150 αεροσκάφη του ΝΑΤΟ τα οποία εκτόξευσαν 1.300 πυραύλους και έριξαν 2.900 βόμβες μεγάλης ισχύος. Επίσης, έριξαν 36.000 βόμβες διασποράς και έπληξε 112 στόχους με 15 τόνους βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου. Καταστράφηκαν όλα τα αεροδρόμια της Σερβίας, 54 γέφυρες, 148 μεγάλα κτίρια, δεκάδες εργοστάσια, διυλιστήρια, ενώ καταστράφηκε το 1/3 του συστήματος παραγωγής ενέργειας. Ολική καταστροφή υπέστησαν 310 σχολεία, 41 νοσοκομεία, 176 μνημεία πολιτισμού και 23 μοναστήρια. Χρειάστηκαν 9 χρόνια παράνομης κατοχής ξένου εδάφους για να ανακηρυχθεί παράνομα η ανεξαρτησία του Κοσσόβου, η οποία απειλεί με αστάθεια τα Βαλκάνια και ανοίγει τις θύρες για την δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Αποκαλύπτουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τι είναι το παράνομο νεότευκτο κράτος των Βαλκανίων. Τις υπόγειες διαδρομές της μαφίας και της διαπλοκής. Η μαφία εν δράση Την περίοδο 1999-2001, οι Κοσσοβάροι Αλβανοί, διακινούσαν στην Ευρώπη τουλάχιστον 4-6 τόνους ναρκωτικών μηνιαίως. Τα έσοδα από τις ποσότητες αυτές ξεπερνούσαν τα 2 δις. δολάρια ετησίως. Από το 2001 οι Κοσσοβάροι Αλβανοί συνεργάστηκαν στενά με την Τσετσενική μαφία και άρχισαν να κερδίζουν έδαφος από τους Τούρκους και Άραβες λαθρέμπορους ναρκωτικών. Το 2003 κατάφεραν να ελέγχουν πάνω από το 50% του εμπορίου, της διακίνησης και της διανομής ναρκωτικών στην Ευρώπη. Ομάδες ιδιαίτερα σκληρών Τούρκων μαφιόζων ανέλαβαν την εξόντωση του Τουρκικού δικτύου και την θέση τους πήραν οι Κοσσοβάροι Αλβανοί. Την περίοδο 2000-2005, Κοσσοβάροι Αλβανοί και Τσετσένοι, προώθησαν κάθε είδους λαθρεμπόριο στην Ευρώπη, ανεβάζοντας τους δείκτες εγκληματικότητας στα ύψη! Χιλιάδες όπλα από το Κόσσοβο και κάθε είδους πυρομαχικά κατάκλεισαν την Ευρώπη! Δημιουργήθηκε ολόκληρη βιομηχανία πλαστών τσιγάρων στο Κόσσοβο, τα οποία μέχρι σήμερα φέρνουν τεράστια έσοδα στην Κοσσοβάρικη μαφία. Το λαθρεμπόριο καυσίμων, κλεμμένων αυτοκινήτων, το δουλεμπόριο, το εμπόριο λευκής σάρκας, η παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών και κάθε είδους άλλη παράνομη δραστηριότητα αναπτύχθηκε ραγδαία από τους Τσετσένους και Κοσσοβάρους μαφιόζους. Ιδιαίτερη αίσθηση και αποτροπιασμό, προκαλούν τα στοιχεία για το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων, στο οποίο επιδίδονται οι Κοσσοβάροι από το 1999 μέχρι σήμερα! Επίσης, η Κοσσοβάρικη μαφία διέδωσε ταχύτατα στην Ευρώπη μαριχουάνα, η οποία ήταν σχεδόν άγνωστη. Μαριχουάνα και τεράστιες ποσότητες φτηνής κοκαΐνης κατέκλυσαν την Ευρώπη, εκτοπίζοντας τους Τούρκους και Άραβες μαφιόζους, οι οποίοι για δεκαετίες πουλούσαν κακής ποιότητας όπιο και ηρωίνη. Παράλληλα, η Κοσσοβάρικη ηρωίνη και το Αλβανικό όπιο, έγιναν περιζήτητα στην Ευρώπη για την καλή τους ποιότητα και την χαμηλή τους τιμή. Οι Τούρκοι και Άραβες μαφιόζοι, κυνηγημένοι και από τους μαφιόζους Τσετσένους, περιορίστηκαν κυρίως στις αγορές της Γαλλίας, της Ολλανδίας, και διατήρησαν την κυριαρχία τους στο Γερμανικό Βερολίνο. Ο Ευρωπαϊκός μικροέμπορος ναρκωτικών και χρήστης, εκτός από τα καλά και φθηνά ναρκωτικά, είχε την δυνατότητα να αγοράσει όπλα, πυρομαχικά, και κάθε είδους αντικείμενα από τους Κοσσοβάρους, οι οποίοι τα πρόσφεραν παράλληλα με τα ναρκωτικά. Οι Αρχές Ασφαλείας της Ευρώπης από το 2001, άρχισαν να αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα στον τομέα της καταστολής, καθώς οι Ευρωπαίοι μικροέμποροι και τα δίκτυα τους, ήταν πλέον καλύτερα οπλισμένοι από τους ίδιους! Επίσης, τα δίκτυα συλλογής πληροφοριών των Αρχών Ασφαλείας, μείωσαν δραματικά την δράση τους, καθώς αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν, νέου είδους καταστάσεις και συμπεριφορές! Οι Κοσσοβάροι μαφιόζοι, έχουν τους δικούς τους κανόνες, άγραφους νόμους και κώδικες, οι οποίοι δεν επιτρέπουν την διείσδυση κατασκόπων στα δίκτυα τους. Επίσης, με εξαίρεση την Ελλάδα, Σερβία και Ελβετία κατά δεύτερο λόγο, οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, αντιμετώπισαν τεράστιο πρόβλημα με την Αλβανική γλώσσα, η οποία μέχρι και σήμερα τους είναι σχεδόν άγνωστη! Οι Κοσσοβάροι χρησιμοποιώντας την Αλβανική γλώσσα στις επικοινωνίες τους και ειδικούς γλωσσολογικούς κώδικες δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτοί από τις διωκτικές αρχές που υποκλέπτουν τις συνομιλίες τους και πλήθος στοιχεία παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Η Αλβανική γλώσσα δεν παρουσιάζει κανένα γενικότερο ή ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρώπη και είναι από τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες στον κόσμο. Η διαρροή πληροφοριών από την Αλβανική Κοσσοβάρικη μαφία, είναι σχεδόν αδύνατη. Οι τιμωρίες των «προδοτών» είναι τόσο σκληρές, που αποτρέπουν την προοπτική αυτή. ΟΙ ΖΩΝΕΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΦΑΜΙΛΙΕΣ» Α' ΖΩΝΗ: Κεντρικό Κόσσοβο Περιλαμβάνει την ζώνη της Ντρένιτσα, Πρίζεν, Κλίνα, Ιστοκ, νότια Μιτρόβιτσα. Σύμφωνα με τις εκθέσεις των υπηρεσιών ασφαλείας, η περιοχή αυτή ελέγχεται από τον γνωστό και τέως Αρχηγό του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσόβου (UCK), Χακίμ Θάτσι, το «Φίδι». Η «Φαμίλια» Θάτσι, ελέγχει τους διαδρόμους λαθρεμπορίου από την FYROM-Κόσσοβο-Μαυροβούνιο. Β' ΖΩΝΗ: Δυτικό Κόσσοβο Περιλαμβάνει την ζώνη του Ντούκατζιν, Πετς, Ντέτσανι, Τζακόβιτσα κλπ., και συνορεύει με την Αλβανία και το Μαυροβούνιο. Ελέγχεται από την «φαμίλια» του γνωστού Ραμούς Χαραντινάϊ, ο οποίος εκλήθη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICTY[1]), με 37 κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όταν ήταν πρωθυπουργός του Κοσσόβου. Στης 05/03/2007, η εισαγγελέας του ICTY, Κάρλα Ντελ Πόντε, χαρακτήρισε «γκάνγκστερ» τον Ρ. Χαραντινάϊ: Κατά την έναρξη της δίκης δήλωσε «Μην αμφιβάλλετε ότι οι τρεις κατηγορούμενοι ήταν γκάνγκστερ με στολή, που κατείχαν εξουσία. Ένας θανάσιμος συνδυασμός» αναφερόμενη στον Ρ. Χαραντινάϊ και τους συνεργάτες του Ιντρίζ Μπαλιάϊ και Λαχί Μπαχιμάϊ. Γ' ΖΩΝΗ: Ανατολικό Κόσσοβο Περιλαμβάνει την ζώνη Λάμπ, Γκίλιανε, Βίτινα, Κάτσανικ και ελέγχεται από την «φαμίλια» του πρώην αξιωματικού του UCK, Ρουστέμ Μουσταφά. Οι τρεις μεγάλες «φαμίλιες» που ελέγχουν το Κόσσοβο σε κάθε επίπεδο, έχουν τις μικρότερες «φαμίλιες» υπό τις διαταγές τους, οι οποίες συνεργάζονται μεταξύ τους, και έτσι διατηρείται η ισορροπία μεταξύ τους. Η «φαμίλια του Λούκα», ελέγχει το λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών, τσιγάρων και είναι ο σύνδεσμος με την μαφία της βορείου Αλβανίας. Η «φαμίλια του Σελίμι» στην περιοχή Ντούκατζιν, διακινεί τα προϊόντα του λαθρεμπορίου με ασφάλεια μέσα στο Κόσσοβο. Η «φαμίλια του Κελμέντι» με έδρα το Πετς, ασχολείται με το εμπόριο ανθρώπων και διακινεί πόρνες προς κάθε σημείο της γης. Η «φαμίλια του Ελσάνι» με έδρα την Βιτομίριτσα, ελέγχει τις λαθραίες αποθήκες όπλων και καυσίμων. Η «φαμίλια του Κιτάζ», ελέγχει το λαθρεμπόριο κλεμμένων αυτοκινήτων και έχει έδρες στην Κλίνα και στο Ίστοκ. Η «φαμίλια του Σούμα» με έδρα το Κάτσανικ, ελέγχει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών με την FYROM. Η «φαμίλια του Σύλα», ελέγχει το λαθρεμπόριο όπλων και εκρηκτικών με την FYROM. Η «φαμίλια του Αγκούσι» με έδρα την Κλίνα, ελέγχει το λαθρεμπόριο και τους χώρους αποθήκευσης των λαθραίων πυρομαχικών. Η «φαμίλια του Γκέσι», ελέγχει το λαθρεμπόριο καυσίμων σε όλο το Κόσσοβο. Η «φαμίλια του Μπαμπαλίγια», ελέγχει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων από και προς την Βουλγαρία. Άλλες «φαμίλιες» οργανωμένες σύμφωνα με το «κανούνι» είναι αυτές του «Μπόριτσι», που συνεργάζεται με την Ιταλική μαφία, του «Μπροκάϊ» που συνεργάζεται με την Τουρκική μαφία, και άλλες μικρότερες που προέρχονται κυρίως από στελέχη της παλιάς Αλβανικής μυστικής υπηρεσίας «Σιγκουρίμι», όπως των Χαλκάϊ, Κερκικού, Γκάουσι, Σέλου, Κάκαμι και Χασάνι. Η ποίο ισχυρή «φαμίλια» στο Κόσσοβο είναι αυτή του «Κούλα» που ελέγχει τις μεταφορές και την διακίνηση του λαθρεμπορίου προς τις χώρες της Ευρώπης. Όπως κατά διαστήματα έχει δημοσιευτεί στα ΜΜΕ, ο πρωθυπουργός τους Κοσσόβου, Αγκίμ Τσέκου, διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τους Αρχηγούς της Κοσσοβάρικης Μαφίας. Σύμφωνα με έκθεση των μυστικών υπηρεσιών της Γερμανίας (BND), οι Τσέκου, Θάτσι και Χαλίτι, συναντούνται πολύ συχνά στο Grand Hotel στην Πρίστινα, για να συντονίζουν τις δραστηριότητες της μαφίας. Τα τελευταία 3 χρόνια η Κοσσοβάρικη μαφία, έχει απλωθεί και στις χώρες της Μεσογείου, το Ισραήλ, την Λιβύη, το Μαρόκο κλπ. Την επέκταση της Κοσσοβάρικης μαφίας στις περιοχής αυτές, βοήθησε σημαντικά η συνεργασία των Κοσσοβάρων με τις σκληρότερες ομάδες της Ιταλικής μαφίας, όπως την "Saera Corona Unita" της Απούλιας, την "Drageta" της Καλαβρίας και την "Remo Letse Libere". Οι Κοσσοβάροι «ξεπλένουν» τα τεράστια ποσά τους, μέσα από τουλάχιστον 25 εταιρίες στην Ελβετία και πάνω από 500 στην υπόλοιπη Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία ειδικών εγκληματολόγων της ομάδας «PC-S-CO» του Συμβουλίου της Ευρώπης στην Ελλάδα. Πολλά στελέχη του UCK πλαισιώνουν το KPC (Σώμα Προστασίας Κοσσόβου), το οποίο και αντικατέστησε στην πραγματικότητα τον UCK. Το KPC παρέχει πλήρη προστασία και ασφάλεια σε κάθε παράνομη δραστηριότητα της Κοσσοβάρικης μαφίας. Ουσιαστικά το KPC διασφαλίζει και νομιμοποιεί το έγκλημα και τις παράνομες δραστηριότητες της Κοσσοβάρικης μαφίας, η οποία είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα του Κοσσόβου, από τα ανώτατα μέχρι τα κατώτατα κλιμάκιά του. Πάνω από το 60% του πληθυσμού του Κοσσόβου απασχολείται στις μαφιόζικες δραστηριότητες. Το Κόσσοβο έχει απορροφήσει σχεδόν την βόρειο Αλβανία, καθώς σύνορα δεν υπάρχουν πλέον και σε όλη αυτήν την επικράτεια, η μαφία κυβερνά σε όλα τα επίπεδα. Ούτε η δύναμη του ΝΑΤΟ στο Κόσσοβο -KFOR[2]- ούτε και η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κόσσοβο -UNMIK[3]- είναι ικανές να αγγίξουν την Κοσσοβάρικη μαφία. Άλλωστε εάν κάποιοι αποφάσιζαν να δώσουν τέλος στις παράνομες και εγκληματικές δραστηριότητες στο κόσσοβο, θα έπρεπε να βάλουν στην φυλακή σχεδόν το 70% του πληθυσμού! Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ασυλίας που λαμβάνει η Κοσσοβάρικη μαφία, είναι το γεγονός, ότι οι διωκτικές αρχές πολλών δυτικών χωρών, για πάνω από 5 χρόνια πίεζαν για το κλείσιμο δύο τεράστιων εργαστηρίων επεξεργασίας ναρκωτικών στις περιοχές Γκίλιανε και Πρίζρεν. Τα εργαστήρια αυτά επεξεργάζονταν πάνω από 4 τόνους ναρκωτικών ουσιών τον μήνα! Απολάμβαναν της προστασίας του KPC και η λειτουργία τους, οι μεταφορές κλπ., γίνονταν φανερά, μπροστά στα μάτια των χιλιάδων ανδρών της KFOR και UNMIK, οι οποίες ήταν αδύνατον να επέμβουν. Πρόσφατα τα εργοστάσια αυτά μεταφέρθηκαν κοντά στα σύνορα με την Αλβανία, καθώς οι πιέσεις είχαν γίνει ιδιαίτερα έντονες! Η Κοσσοβάρικη μαφία, επίσης έκλεψε και πούλησε στο εξωτερικό χιλιάδες θησαυρούς της πολιτιστικής κληρονομιάς των Σέρβων. Το Κόσσοβο είναι το ιστορικό και πολιτιστικό κέντρο της Σερβίας για πολλούς αιώνες. Σε πάρα πολλές περιοχές της Σερβικής επαρχίας του Κοσσόβου, βρίσκονταν χιλιάδες αρχαία αντικείμενα, κυρίως από τον 9ο αιώνα και την Βυζαντινή περίοδο. Ο UCK προέβη σε μια άνευ προηγούμενου πολιτιστική καταστροφή στην περιοχή, καταστρέφοντας χιλιάδες θησαυρούς και αντικείμενα ανυπολόγιστης αξίας. Ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα των τρομοκρατών του UCK είναι η καταστροφή όλων αυτών των μνημείων και θησαυρών του Κοσσόβου, τα οποία πρέπει να καταγράψει η Διεθνής Κοινότητα και να αποδώσει στους εγκληματίες του UCK την τιμωρία που πρέπει. Ολόκληρη η Ευρώπη έχει στην κυριολεξία πλημμυρίσει με αρχαία αντικείμενα του Σερβικού πολιτισμού και της ιστορίας, τα οποία πωλεί η Κοσσοβάρικη μαφία σε εξευτελιστικές τιμές. Ασφαλείς πληροφορίες φέρουν, η Κοσσοβάρικη ηγεσία, να έχει δωρίσει πλήθος ιδιαίτερης αξίας αρχαιολογικά αντικείμενα σε ξένους ηγέτες, που επισκέπτονται το Κόσσοβο, θέλοντας να ενισχύσει τα φιλικά τους αισθήματα. Πλήθος χριστιανικά αντικείμενα, τεράστιας αξίας, από την εποχή του Βυζαντίου, φέρονται να έχουν αγοραστεί από το Βατικανό και άλλες Εκκλησίες της Δύσης. Η Σερβική Εκκλησία, διαθέτει πλήθος στοιχεία για τις υποθέσεις αυτές. Η Διεθνής Κοινότητα, το Βατικανό και άλλες Εκκλησίες˙ η UNMIK, η KFOR κλπ., γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια τα πολιτιστικά εγκλήματα του UCK στο Κόσσοβο και με την ανοχή τους, είναι συνυπεύθυνοι στο τεράστιο αυτό έγκλημα εις βάρος της Σερβικής ιστορίας και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι Κοσσοβάροι Αλβανοί, όπως και οι Αλβανοί, στην ιστορία τους, δεν έχουν να επιδείξουν το παραμικρό μνημείο της ιστορίας τους και έστω ένα δείγμα πολιτισμού. Η ιστορική τους πορεία είναι επιστημονικά καταγραμμένη και παρουσιάζεται δίπλα στους Οθωμανούς Τούρκους, οι οποίοι τους χρησιμοποιούσαν πάντοτε ως μισθοφορικές εγκληματικές ομάδες, ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας τους. Η ιστορική αποστολή των Αλβανών συνεχίζει και στις μέρες μας, ακριβώς όπως και στο παρελθόν, υπό την σημαία μια άλλης αυτοκρατορίας. Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ), SEESAC[4], η οποία δημιουργήθηκε από τον ΟΗΕ για την Νοτιοανατολική Ευρώπη, για να καταγράφει τις σχέσεις οργανωμένου εγκλήματος και πολιτικής, έχει δημοσιεύσει ιδιαίτερα ανησυχητικές εκθέσεις, για τα Βαλκάνια και ιδιαίτερα για το Κόσσοβο. (Η ιστοσελίδα της SEESAC είναι http://www.seesac.org/) Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις εκθέσεις του SEESAC, παρουσιάζουν τα στοιχεία για τις ιδιωτικές υπηρεσίες ασφαλείας στο Κόσσοβο και την Αλβανία. Οι εταιρίες αυτές δίνουν το νόμιμο κάλυμμα στην μαφία και εκτελούν τις πλέον μυστικές αποστολές των μαφιόζων Αλβανών. Στην Αλβανία, οι εταιρίες αυτές ξεπερνούν τις 300 και ο αριθμός των υπαλλήλων τους, ξεπερνά τον αριθμό προσωπικού της αλβανικής αστυνομίας! Σε ποσοστό 90% ελέγχονται πλήρως από την Αλβανική μαφία. Στο Κόσσοβο, οι εταιρίες αυτές ξεπερνούν τις 50 και έχουν απορροφήσει τους άνδρες του UCK, που δεν συμπεριλήφθηκαν στον KPC. Κάποιες από αυτές ιδρύθηκαν για να στεγάσουν τις υπό δημιουργία Μυστικές Υπηρεσίες του Κοσσόβου, και ακόμη λειτουργούνε για τον σκοπό αυτό, εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα ηγετικά στελέχη της Κοσσοβάρικης μαφίας σε επίπεδο συλλογής πληροφοριών. Οι εταιρίες ασφαλείας που συνεργάζονται με την μαφία στην Αλβανία, ξεπερνούν τις 200. Τουλάχιστον 40 εταιρίες ασφαλείας στην FYROM ελέγχει η Κοσσοβάρικη μαφία. Στο Κόσσοβο έχουν καταγραφεί 22 μαφιόζικες εταιρίες ασφαλείας, από τις οποίες μερικές κατέχουν και νόμιμες άδειες οπλοφορίας για το προσωπικό τους! Το Αλβανικό Συνδικάτο του εγκλήματος, στα Βαλκάνια διατηρεί στενούς και ισχυρούς δεσμούς με την διεθνή Ισλαμική τρομοκρατία. Τα διεθνή Ισλαμικά ιδρύματα, τα οποία αποτελούν κάλυψη για την διάδοση εξτρεμιστικού Ισλάμ, δρουν ανενόχλητα στο Κόσσοβο, την Αλβανία, ενώ έχουν επεκταθεί και στους Αλβανικούς πληθυσμούς της FYROM και του Μαυροβουνίου. Η Ισλαμική «ανθρωπιστική οργάνωση» -Mainstream Islamic Relief-, πρόσφατα επεκτάθηκε από το Κόσσοβο σε πόλεις της βόρειας Αλβανίας, όπως η Σκόδρα, στο Πόγραδετς. Στην μικρή κωμόπολη Λιν, στην λίμνη Οχρίδα στα σύνορα με την FYROM, μέσω της παραπάνω οργάνωσης, τα Η.Α.Ε. (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), το 2001, χρηματοδότησαν ένα τεράστιο τζαμί, το "Fakhira Haribel Khili Xhamija", το οποίο έχει εξελιχθεί σε κέντρο διάδοσης του ουχαμπισμού. Από τις αρχές του 2006, οι Ισλαμικές εξτρεμιστικές οργανώσεις στην Αλβανία, το Κόσσοβο, FYROM και στο Μαυροβούνιο, παρουσιάζουν μεγάλη δράση και κινούνται υπό καθεστώς απροκάλυπτης ασυλίας. Ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας (SHIK), Μπακσίμ Γκαζιντέντε, και εξ απορρήτων σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Σαλί Μπερίσα, διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με τον εξτρεμιστικό Ισλαμικό κόσμο παγκοσμίως και παρέχει κάθε είδους κάλυψη σε κάθε είδους Ισλαμικές οργανώσεις. Ο Μ. Γκαζιντέντε, ήταν αρχηγός της SHIK από το 1992 έως το 1997. Ο Ισλαμιστής Γκαζιντέντε, έφυγε από την Αλβανία κρυφά δύο μέρες μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 1997, με την βοήθεια της Τουρκικής MIT, και εγκαταστάθηκε υπό την προστασία της, στην Κωνσταντινούπολη. Του απαγγέλθηκε σοβαρή κατηγορία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η οποία μυστηριωδώς αποσύρθηκε το 2001. Στις αρχές του 1997, ξέσπασε μεγάλη εξέγερση στην νότιο Αλβανία, κυρίως μεταξύ των Ελλήνων της μειονότητας, όταν κατέρρευσε το τραπεζικό σύστημα της χώρας και «χάθηκαν» καταθέσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, προς «άγνωστη» κατεύθυνση! Ο Μ. Γκαζιντέντε μαζί με τον Σ. Μπερίσα και την μαφία είχαν μετατρέψει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, στα συμφέροντα της μαφίας και απέσπασαν τεράστια ποσά, χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι εξεγερμένοι Έλληνες του νότου, την περίοδο εκείνη, κυριαρχούσαν οικονομικά στην Αλβανία και βρίσκονταν υπό διαρκή πόλεμο με την μαφία. Ο Μ. Γκαζιντέντε, σε συνεργασία με τον Αλβανικό Στρατό και την Αστυνομία, κατέπνιξαν την εξέγερση στον νότο της χώρας με την χρήση βίας. Μετά από σοβαρές πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, αναγκάστηκε η Αλβανική δικαιοσύνη να αποδώσει κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στον Μ. Γκαζιντέντε και να απενοχοποιήσει τον Σ. Μπερίσα. Έμμισθος πράκτορας της Τουρκικής ΜΙΤ, ο Γκαζιντέντε διέφυγε στην Τουρκία, μαζί με τεράστια ποσά και βρίσκονταν υπό την προστασία της ΜΙΤ, μέχρις της 10 Δεκεμβρίου του 2005, οπότε και επέστρεψε στην Αλβανία, απαλλαγμένος με άγνωστο τρόπο από τις κατηγορίες, για να αναλάβει μυστικός σύμβουλος του Σ. Μπερίσα. Ο Μ. Γκαζιντέντε, ουσιαστικά διοικεί και πάλι την SHIK από το παρασκήνιο και την εξουσία που αντλεί από τον Σ. Μπερίσα. Είναι ο σύνδεσμος μεταξύ ΜΙΤ και SHIK. Ο Γκαζιντέντε το 1996, διατηρώντας προσωπική σχέση με τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, τον έφερε δυο φορές στην Αλβανία και δύο φορές στο Κόσσοβο, όπου είχε πολύ σημαντικές επαφές. Ο Ο. Μ. Λάντεν πήγε στην Αλβανία μέσο Τουρκίας, ταξιδεύοντας με ιδιωτικό αεροσκάφος και στάθμευσε για πολλές ώρες, στα αεροδρόμια της Κωνσταντινούπολης και Αδάνων. Ο Μ. Γκαζιντέντε οργάνωσε την ίδια χρονιά την είσοδο της Αλβανίας στον οργανισμό της «Ισλαμικής Διάσκεψης». Από τις αρχές του 2006, οι επαφές του Μ. Γκαζιντέντε με τις Κοσσοβάρικες μυστικές υπηρεσίες και τους ηγέτες της Κοσσοβάρικης μαφίας, είναι πολύ πυκνές. Ο Γκαζιντέντε, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές μυστικών υπηρεσιών Δυτικών χωρών, έχει δημιουργήσει μέσα στους κόλπους της SHIK, δική του μυστική υπηρεσία, η οποία εργάζεται παράλληλα και παράνομα μέσα στην SHIK. Το μεγάλο δίκτυο του Γκαζιντέντε μέσα στην SHIK, καταγράφει και παρακολουθεί όλες τις επαφές της SHIK με το FBI και την CIA. Η CIA και το FBI έχουν στενές επαφές με την SHIK, ειδικά στα θέματα της μαφίας και της Ισλαμικής τρομοκρατίας. Έτσι οι ακραίες Ισλαμικές Οργανώσεις και οι πυρήνες των ουχαμπιτών στην Αλβανία-Κόσσοβο και τις άλλες περιοχές, έχουν απόρρητες πληροφορίες σε πρώτο χρόνο! Το ίδιο συμβαίνει και με τις πολλές ομάδες της μαφίας, πολλές από τις οποίες συνεργάζονται στενά με τους εξτρεμιστές Ισλαμιστές. Από το 1990 ένας μεγάλος Άραβας επενδυτής στην Αλβανία, ο Αλ Καντί, συνδέθηκε στενά με τον Μ. Γκαζιντέντε και ίδρυσαν την «Ισλαμική Ανθρωπιστική Οργάνωση» -Muwafad- (Blessed Relief), η οποία κατηγορήθηκα από τις ΗΠΑ ότι «ξέπλυνε» πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια, για λογαριασμό του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Ο Γενικός Διευθυντής των επιχειρήσεων Αλ Καντί στην Αλβανία, Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ, κατηγορήθηκε ότι έλαβε προσωπικά από τον Ο. Μ. Λάντεν, 600.000 δολάρια και τα διοχέτευσε στους πυρήνες των ουαχαμπί στην Αλβανία. Τον Σεπτέμβριο του 2005, επισήμως το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, επανέλαβε τις κατηγορίες εναντίον του Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ. Ο Στιούαρτ Λίβι, Υπουργός Οικονομικών με αρμοδιότητες για την τρομοκρατία και το οικονομικό έγκλημα (TFI) είπε ότι ο «Λατίφ Σαλέχ, έχει πολλαπλές διασυνδέσεις με την Αλ Κάϊντα, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την οργάνωση ‘Αλ Χαραμάϊν', τις επιχειρήσεις του Αλ Καντί στην Αλβανία και τον Ο. Μ. Λάντεν». Ο Μ. Γκαζιντέντε, βρίσκεται πίσω από την τρομοκρατική οργάνωση «Κίνημα για τα Δικαιώματα των Αλβανών στο Μαυροβούνιο». Ο Μ. Γκαζιντέντε έκανε το σχέδιο «Πτήση του Αετού» με σκοπό την διενέργεια τρομοκρατικών επιθέσεων στο Μαυροβούνιο. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ και άλλες πληροφορίες, στην περιοχή Τούζι, ανακαλύφθηκαν μεγάλες ποσότητες οπλισμού και πυρομαχικών. Σύμφωνα με την εφημερίδα "Dan", μέλη της ομάδας που συνελήφθησαν, σχεδίαζαν τρομοκρατικές επιθέσεις και είχαν στενούς δεσμούς με την Κοσσοβάρικη μαφία και στελέχη του UCK. Τις πληροφορίες επιβεβαίωσαν το AP (Associated Press), και το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ΑΚΙ. Τουλάχιστον 750 Μουτζαχεντίν, οι οποίοι παρέμειναν κρυμμένοι στην επικράτεια της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και το Σάντζακ, πέρασαν την περίοδο 2006-07, στο Κόσσοβο και ενσωματώθηκαν στις μαφιόζικες οργανώσεις που συνδέονται με τα ακραία ισλαμικά κινήματα. Ο Μ. Γκαζιντέντε, φρόντισε να περάσουν στο Κόσσοβο και να λάβουν πλαστά χαρτιά και έγγραφα και να πολιτογραφηθούν ως Κοσσοβάροι. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν η μεταφορά Μουτζαχεντίν και η εγκατάστασή τους στο Κόσσοβο, να έγινε σε συνεργασία, μεταξύ Γκαζιντέντε και της σκληροπυρηνικής οργάνωσης "MLADI MUSLIMANI", η οποία προωθεί την διάδοση του ουαχαμπισμού στο Κόσσοβο και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Οι Μουτζαχεντίν αυτοί, προέρχονται από τις πλέον σκληροπυρηνικές ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις που έδρασαν στην Β-Ε, όπως οι «Μαύροι Κύκνοι», «Κίτρινες Μέλισσες», «Κύκνοι του Ναού», και άλλες. Επίσης, ο Μ. Γκαζιντέντε, διατηρεί συχνές επαφές και συνδέεται πολύ, με τον Ισλαμιστή θεωρητικό του ουχαμπισμού, Κοσσοβάρο Αλβανό από το Οράχοβατς, Σουλεϊμάν Χαφίζ Μπουκάρι, ο οποίος σπούδασε στην Σαουδική Αραβία και το Σουδάν. Ο Σ. Χ. Μπουκάρι, ίδρυσε την πρώτη ουαχαμπική ομάδα στο Κόσσοβο, την "Abu Bekir Sadik". Είναι ο κύριος ηγέτης του Ουαχαμπισμού στο Κόσσοβο και το Σάντζακ. Διατηρεί στενές σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα σε Αλβανία και Κόσσοβο, και με τα «βρώμικα χρήματα» της μαφίας, χρηματοδοτεί, την ανάπτυξη ενός τεράστιου δικτύου θεολογικών, ανθρωπιστικών και άλλων Ισλαμικών ιδρυμάτων, όπως επίσης και Ισλαμικών σχολείων. Τα ποσά που διαχειρίζεται ο Σ. Χ. Μπουκάρι, είναι τεράστια, αν αναλογιστεί κάποιος, ότι καταβάλλονται εφ άπαξ, 600 Ευρώ σε όποιον συμμετέχει στις πολλές οργανώσεις και ακολουθεί μηνιαίος μισθός 300 Ευρώ. Ο Μ. Γκαζιντέντε, στην πολύχρονη παραμονή του στην Τουρκία, ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με τα Ισλαμικά κινήματα της χώρας και ταυτόχρονα έφερε σε επαφής τις Αλβανικές Οργανώσεις της Διασποράς με αυτές των Τούρκων, με κοινό στοιχείο την Ισλαμική Πίστη και τους ισχυρούς ιστορικούς δεσμούς Αλβανών και Τούρκων, Μερικές από αυτές είναι: Ø Η Τουρκική μυστική οργάνωση -ISLAMI HARAKET- με έδρα το Βερολίνο και πυρήνες σε πολλές πόλεις της Γερμανίας. (Διατηρεί δεσμούς με το Ισλαμικό μέτωπο της Αλγερίας "FIS") Ø Η Τουρκική Ισλαμική οργάνωση «Χαλιφάτο της Κολωνίας», με έδρα την Κολωνία της Γερμανίας. Ø Η Τουρκική Ισλαμική οργάνωση -MILLI GOROS-, με έδρα την Γερμανία, είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, εκτός Τουρκίας, με περίπου 28.500 ενεργά μέλη και χιλιάδες ακόμα υποστηρικτές της. Διατηρεί πάνω από 2.600 συλλόγους και ιδρύματα στην Ευρώπη, ενώ μόνο στην Γερμανία συντηρεί 516 τζαμιά. Άλλωστε είναι γνωστό ότι η στενή συνεργασία μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών Τουρκίας-Αλβανίας (MIT-SEGURIMI μετέπειτα SHIK) είχε ως αποτέλεσμα, τον Φεβρουάριο του 1982, την ίδρυση στην Σμύρνη της Τουρκίας, της «Αλβανικής Δημοκρατικής Οργάνωσης Γιουγκοσλαβίας» (ADJ), η οποία μέχρι το 1985 είχε παράρτημα στην Κωνσταντινούπολη, Προύσα, Σεβάστεια, Ικόνιο. Το 1993, μετονομάστηκε στο γνωστό LPK, κύριο όργανο υποστήριξης του UCK διεθνώς, μέσω και της οργάνωσης -VENDLINA THERRET- , «Η Πατρίδα Καλεί». Η πορεία της συνεργασία ΜΙΤ-SEGURIMI/SHIK, εξελίχθηκε στην δημιουργία ενός τεράστιου ευρωπαϊκού δικτύου συνεργαζόμενων Τουρκικών, Αλβανικών και άλλων Ισλαμιστικών οργανώσεων, στην διάδοση του ακραίου Φονταμενταλιστικού Ισλάμ και του Ουαχαμπισμού, με κέντρα κυρίως την Ελβετία και την Γερμανία και κύριες βάσεις εξόρμησης, την Αλβανία, το Κόσσοβο και την Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η διαπλοκή και αλληλεξάρτηση μαφίας-πολιτικών-Ισλαμιστών-μυστικών υπηρεσιών, δημιούργησε μόρφωμα, το οποίο εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη. Οι οργανώσεις των Κοσσοβάρων μαφιόζων στην Ευρώπη «Αλβανικό Εθνικό Ταμείο» (ALBANSKI NACIONALNI FOND), «Ελευθερία του Έθνους» (SLOBODA NARODA), «Ταμείο Κοσσυφοπεδίου» (FOND KOSSOVA), «Πανεπιστήμιο Κοσσόβου» (UNIVERZITER TETOVA), καθώς οι λέσχες "DOMOVINA ZOVE", "KLUB RUGOVA", "KLUB DIPOWA", "KLUB U GALENU", "KLUB PRARIMI", "KLUB FAIK KOWFCA", και πλήθος άλλες οργανώσεις, λειτουργούν ως προκάλυμμα της μαφίας και του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού. Ο Μ. Γκαζιντέντε είναι ο γενικός συντονιστής μεταξύ Αλβανικής - Κοσσοβάρικης - Τουρκικής - Τσετσενικής μαφίας και των πάσης φύσεως Ιδρυμάτων, Οργανώσεων, KLUB, κλπ. στην Ευρώπη. Είναι επίσης ο Σύνδεσμος της SHIK με τις μυστικές υπηρεσίες πολλών Ισλαμικών χωρών. Μέσα από αυτές τις συνεργασίες, προωθεί την συνεργασία των Ισλαμικών ακραίων κινημάτων με το τεράστιο δίκτυο της Αλβανοκοσσοβαρικής μαφίας στην Ευρώπη και παγκοσμίως! ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το τεράστιο δίκτυο της Αλβανοκοσσοβαρικής μαφίας στην Ευρώπη είναι αδύνατον να διαλυθεί από τις αρχές ασφαλείας της Ευρώπης. Απαθής η διεθνής κοινότητα συναινεί στην παραχάραξη των συνόρων και την καταπάτηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, για την δημιουργία, ενός κράτους διαφθοράς στην καρδιά της Ευρώπης. Το φάντασμα της Μεγάλης Αλβανίας ήδη πλανάται απειλητικά πάνω στα Βαλκάνια με την αποκλειστική συνδρομή της Αλβανικής και Κοσσοβάρικης μαφίας. Το μέλλον της Ευρώπης είναι δυσοίωνο πλέον, καθώς το Κοσσοβάρικο τέρας της μαφίας ήδη κλονίζει συθέμελα την κοινωνική και πολιτισμική της υπόσταση. [1] ICTY - International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia [http://www.un.org/icty/] [2] KFOR - Kosovo Force [http://www.nato.int/KFOR/] [3] UNMIK - United Nations Mission in Kosovo [http://www.unmikonline.org/] [4] SEESAC - South Eastern and Eastern Europe Clearinghouse for the Control of Small Arms and Light Weapons. [http://www.seesac.org/]