Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Πετρέλαιο: Σπεύδει η Τουρκία, …. παραθερίζει η Ελλάδα
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
Τουρκικές Πρακτικές.
Τρίτη 3 Αυγούστου 2010
Πρόβατο έστω, αλλά μπορούμε «καλά οπλισμένο»;
Του ΣΤΕΛΙΟΥ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ
Άκρα του τάφου σιωπή επικρατεί αυτόν τον καιρό αναφορικά με μείζονα εθνικά μας θέματα. Ηγεσίες και πολιτικό προσωπικό δεν ψελλίζουν λέξη. Τα ΜΜΕ, εκτός σπανίων εξαιρέσεων, δεν βγάζουν άχνα.
Οι πολίτες, ανυποψίαστοι και αναισθητοποιημένοι, παρακολουθούν άπραγοι τα καθημερινά κατορθώματα της περιβόητης «τρόικας», που κυνική, αδίστακτη και ασύδοτη κυβερνά τη χώρα αφότου η εκλεγμένη κυβέρνηση της μεταβίβασε, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, την εξουσία. «Χώρα μειωμένης κυριαρχίας» συνομολόγησε πως είμαστε ο πρωθυπουργός. Όπερ έδει δείξαι! Και το δείχνουμε!
Το «Τσεσμέ» και το «Πίρι Ρέις» αλωνίζουν στην υφαλοκρηπίδα μας πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες στο Αιγαίο το πρώτο και στην περιοχή του Καστελλόριζου το δεύτερο. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα είναι ένα κάποιο χλωμό διάβημα προς την Άγκυρα και μια μάλλον αόριστη κουβέντα, μεταξύ τυρού και αχλαδίου, στη συνάντηση Δρούτσα - Νταβούτογλου στο Καζακστάν.
Η συνάντηση αυτή δεν έπρεπε επ' ουδενί λόγω να γίνει όσο η Άγκυρα συνεχίζει ακάθεκτη τις παραβιάσεις και τις έργω προσβολές της κυριαρχίας μας, διότι στα μάτια της διεθνούς κοινότητας τελικά τις νομιμοποιεί.
Το φοβικό σύνδρομο που διακατέχει τις ελλαδικές ηγεσίες αυτά τα χρόνια, αντί να υπερνικάται, γιγαντώνεται. Οι ημέτεροι «καταπίνουν» τα πάντα και ανατροφοδοτούν με τη στάση τους την τουρκική επιθετικότητα.
Η χώρα έχει ένα τεράστιο κενό στρατηγικής. Από την εποχή Σημίτη και συνεχώς έκτοτε ως σήμερα οι κυβερνήσεις διακηρύσσουν ότι στρατηγική επιλογή μας είναι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αντί του ορθού: να ξεκουμπισθεί ο «Αττίλας» από την Κύπρο και να αποσυρθούν οι πασάδες στο σεράι τους.
Η άνευ όρων στήριξη της ευρωένταξης των γειτόνων είναι μοιραία και αυτοκτονική.
Η Άγκυρα προσβάλλει την κυριαρχία μας και μας πειθαναγκάζει με την απειλή πολέμου σε διαρκείς υποχωρήσεις, οι οποίες μετακινούν ολοένα και περισσότερο προς τα πίσω τις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές» μας.
Ο νεολογισμός του κ. Δρούτσα ότι στην ωμή επιθετικότητα εμείς απαντούμε με «επιθετική ελληνική στρατηγική» ενέχει αντινομία και αυτοαναίρεση. Και πάντως αν εννοεί ότι η Ελλάς δεν επιλέγει να αντιτάξει στρατιωτική αποτροπή, αλλά κινεί αποκλειστικά πολιτικοδιπλωματικούς χειρισμούς, στη συγκεκριμένη περίπτωση μείναμε ολοκληρωτικά ακίνητοι.
Υπάρχουν απέραντες δυνατότητες για μια παραγωγική αποτρεπτική στρατηγική, να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί την Τουρκία. Να την καταγγείλουμε παντού ως χώρα που ενεργεί κατά σύστημα έκνομα. Ύστερα όμως από την πρώτη μετά την εισβολή του «Αττίλα» καταγγελτική φάση του Ελληνισμού, περάσαμε στις ατέρμονες και ανούσιες, αρχικώς «εκ του σύνεγγυς» και στη συνέχεια «απευθείας», συνομιλίες.
Έτσι δώσαμε τον χρόνο στον εχθρό να διολισθήσει από το εδώλιο του κατηγορουμένου για κακουργηματική συμπεριφορά στη θέση «τρίτου» που είναι τάχα έτοιμος να προσφέρει τις… καλές του υπηρεσίες για την επίλυση του προβλήματος που αυτός δημιούργησε, ενώ συνέχισε με τον επεκτατισμό του να προωθεί τετελεσμένα σε Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη και μέσω Αλβανίας στο Ιόνιο.
Η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν αναγνωρίζει κανένα δίκαιο όταν δεν τη συμφέρει. Αλλά ουδείς την καταγγέλλει. Αμφισβητεί έμπρακτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η επίσημη Ελλάς μεταχειρίζεται με το γάντι την Άγκυρα - άκρον άωτον κατευναστικής στρατηγικής. «Βιάζεται», αλλά αρνείται να καταγγείλει στους διεθνείς οργανισμούς τον βιασμό. Δεν ενημερώνουμε καν τις Βρυξέλλες για τα τουρκικά αίσχη. Τότε πώς περιμένουμε, αν περιμένουμε, την επόμενη έκθεση της Κομισιόν για την ευρωδιαδρομή της κακής γείτονος;
Οι ενέργειες της Τουρκίας αναπαράγουν και προάγουν τις διεκδικήσεις της.
Ο Τάσσος στην Κύπρο προχώρησε σε συμφωνία ΑΟΖ με τους γείτονες, πλην Ελλάδος, διότι τότε ο Καραμανλής δεν ήθελε να ενοχλήσει την Άγκυρα. Τώρα οι Τούρκοι, εκμεταλλευόμενοι το κενό, διαπραγματεύονται με τους Αιγυπτίους, ενώ δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα.
Θέλουν να φάνε την ελληνική ΑΟΖ που ορίζει το Καστελλόριζο. Το «Πίρι Ρέις», με την ανοχή μας, ερευνά την ελληνική ΑΟΖ. Εμείς σιωπούμε. Πολλοί ερμηνεύουν τη σιωπή ως τετελεσμένη συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου με τουρκικούς όρους. Αν αυτό επαληθευθεί, δεν θα είναι η έσχατη πλάνη, αλλά ο έσχατος δόλος.
Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έλεγε: «Δημοκρατία είναι δύο λύκοι κι ένα πρόβατο να ψηφίζουν τι θα φάνε το μεσημέρι. Ελευθερία είναι ένα πρόβατο καλά οπλισμένο να αμφισβητεί την ψηφοφορία».
Να γίνουμε τέτοιοι, άνευ υπαιτίου βραδύτητος.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Η οριοθέτηση ελληνικής ΑΟΖ απάντηση στις προκλήσεις;
H Αθήνα φαίνεται πως αναβαθμίζει, ποιοτικά, την στρατηγική της απέναντι στην Άγκυρα αναφερόμενη για πρώτη φορά στην οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Το ΥΠΕΞ για πρώτη φορά δημοσίως αναφέρει, ρητά και κατηγορηματικά, πως σκοπεύει να ανακηρύξει ΑΟΖ, σε συνεννόηση με τις όμορες χώρες συμπεριλαμβανομένου της Τουρκίας και της Κύπρου.
Η αναφορά αυτή έγινε κατά την ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών από τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών Γρηγόρη Δελαβέκουρα.
Η ακριβής δήλωση του Γ. Δελαβέκουρα έχει ως εξής:
«Το ζήτημα της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και των υπολοίπων ζωνών οι οποίες προβλέπονται από το Δίκαιο της Θάλασσας προφανώς είναι κάτι που έχουμε στο μυαλό μας όταν συζητούμε και με την Τουρκία. Είναι πρόθεση της Ελλάδας η οριοθέτηση όλων των θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονές της.
Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε και έχουμε προχωρήσει σε ενέργειες, έχουμε φτάσει σε μια συμφωνία που βασίζεται στο Δίκαιο της Θάλασσας με την Αλβανία, η οποία δεν έχει κυρωθεί από την αλβανική πλευρά για λόγους που γνωρίζετε εσωτερικούς της Αλβανίας και περιμένουμε ότι θα προχωρήσει. Έχουμε ξεκινήσει συνομιλίες τόσο με τη Λιβύη, όσο και με την Αίγυπτο.
Και φυσικά επιθυμία μας είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, όλων των θαλασσίων ζωνών με όλους τους γείτονές μας».
Ο εκπρόσωπος επόμενη ερώτηση για το αν οι συνεννόηση έχει γίνει και με την Κύπρο απάντησε «Φυσικά».
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών συμπλήρωσε πως η Άγκυρα είναι αναγκασμένη να υπογράψει το Δίκαιο της Θαλάσσης αφού αποτελεί προαπαιτούμενο για την εισδοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Το Δίκαιο της Θάλασσας πλέον αποτελεί κεκτημένο για την Ευρωπαϊκή Ένωση.» δήλωσε με νόημα και συμπλήρωσε :
«Και είναι συνεπώς δεδομένο ότι στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας κάποια στιγμή η χώρα αυτή θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπολοίπων 160 μελών της Διεθνούς Κοινότητας που έχουν κυρώσει και εφαρμόζουν το Δίκαιο της Θάλασσας το οποίο ούτως ή άλλως κωδικοποιεί Εθιμικό Δίκαιο».
Σε επίμονες δε ερωτήσεις για το κατά πόσο η Αθήνα είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και με «ποιο τρόπο» η απάντησή του ήταν προσεχτική και διπλωματική:
«Η Ελλάδα θα προασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και θα ενεργήσει ανάλογα με τις εξελίξεις που θα έχουμε.»
Κύκλοι του ΥΠΕΞ και του ΥΠΕΘΑ σε επικοινωνία με το defence-point.gr έδωσαν μία αρκετά καθαρή εικόνα για το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο νότιο, το βόρειο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.
Από το ΥΠΕΞ αναφέρεται πως ερευνητικό σκάφος βρίσκεται στο Αιγαίο, για λογαριασμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το οποίο έχει επιφορτιστεί «συγκεκριμένα καθήκοντα», τα οποία δεν σχετίζονται με τις τελευταίες τουρκικές κινήσεις τόσο αναφορικά με το «Τσεσμέ» όσο και με το «Πιρί Ρέις».
Από την πλευρά τους, πηγές του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αναφέρουν στο defence-point.gr πως οι κινήσεις του «Πίρι Ρέις» το οποίο, για την ώρα, κινείται ανατολικά του Καστελλόριζου, στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ της ελληνικής νήσου και της Κύπρου, παρακολουθούνται στενά.
Το σκάφος, για την ώρα, βρίσκεται «εκτός του FIR Αθηνών και της εκτός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας» αλλά «εντός του FIR Λευκωσίας και εντός της κυπριακής υφαλοκρηπίδας». Με άλλα λόγια το τουρκικό σκάφος βρίσκεται στην ΑΟΖ της Κύπρου. Η αντίδραση της Λευκωσίας, η οποία και βρίσκεται σε διαρκή επαφή με την Αθήνα, αναμένεται να είναι έντονη.
Τι ακριβώς όμως σημαίνουν οι κινήσεις της Άγκυρας την συγκεκριμένη εποχή, στον συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και με τον συγκεκριμένο τρόπο;
Η Τουρκία με την πολιτική που ακολουθεί δείχνει να έχει ένα και μοναδικό σκοπό:
την αποτροπή, μέσω της τρομοκρατίας, της Αθήνας από το να διανοηθεί να ανακηρύξει ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η Άγκυρα φοβούμενη πως η Αθήνα με τις τελευταίες της πρωτοβουλίες στον τομέα δημιουργίας συνθηκών εκμετάλλευσης των αποθεμάτων, μικρών ή μεγάλων δεν έχει σημασία, υδρογονανθράκων στο Αιγαίο σε συνδυασμό με την αντίστοιχη συνεπή πολιτική της Κύπρου στο ίδιο θέμα, αποφάσισε να τρομοκρατήσει για άλλη μία φορά την Ελλάδα και ταυτοχρόνως να προγράψει «δικαιώματα» σε όποια περιοχή κρίνει αυτή αναγκαίο.
Έτσι, η Άγκυρα μετά από 35 χρόνια συνεχών προκλήσεων και σταδιακής πολιτικής απονεύρωσης των ελληνικών (πολιτικών) αντανακλαστικών σε θέματα που άπτονται όχι μόνο της εθνικής μας άμυνας αλλά της ίδιας της επιβίωσής μας ως χώρα ενταγμένη στον γεωπολιτικό χάρτη και όχι μόνο στον … τουριστικό, περνάει σε μία νέα φάση προσπάθειας δημιουργίας τετελεσμένων.
Η Αθήνα, μετά τις τελευταίες δημόσιες δηλώσεις του υπουργείου Εξωτερικών αλλά και σε συνδυασμό πρόσφατης ομιλίας του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δρούτσα στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, φαίνεται να προετοιμάζει το έδαφος για την υιοθέτηση και οριοθέτηση της ΑΟΖ της.
Η μη υποστήριξη και εμπέδωση του Ελλαδικού και Κυπριακού δικαιώματος στην οριοθέτηση της ΑΟΖ, όπως αυτή προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο, ουσιαστικά θα οδηγήσει τον ελληνισμό σε μία θαλάσσια καταστροφή μεγέθους ομοίου με αυτή που έλαβε χώρα στην Μικρά Ασία το 1922.

