Επιχείρηση «συγκατοίκηση» στο Αιγαίο

Του Γιώργου Διονυσόπουλου
Πολυεπίπεδη βήμα προς βή-μα επιχείρηση διχοτόμησης του Αιγαίου δρομολογεί η Τουρκία, δρέποντας πλέον τους καρπούς μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια υλοποιεί σε βάρος της χώρας μας, τόσο σε επίπεδο διμερών σχέσεων όσο και σε επίπεδο διεθνών οργανισμών και κυρίως του ΝΑΤΟ.

Υιοθετώντας την τακτική των «γκρίζων ζω-νών», αμφισβητώντας την κυριαρ-χία της Ελλάδας σε εκατοντάδες βραχονησίδες, απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση όλων των νησιών του Αιγαίου, ακόμη κι αυ-τών που εξαιρούνται με βάση τις συνθήκες, όπως είναι ο Αϊ-Στρά-της, απειλώντας με πόλεμο στο ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ. από τα 6 που έχουμε σήμερα και μη αναγνωρίζοντας το εύρος του εναέριου χώρου των 10 ν.μ., η Τουρκία κλιμακώνει σταδιακά τις διεκδικήσεις της σε βάρος της χώρας μας. 

Σε όλα τα παραπάνω θα πρέπει βεβαίως να προσθέσουμε και τις συνεχείς εξόδους των τουρκικών ερευνητικών σκαφών «Πίρι Ρέις» και «Τσεσμέ», τα οποία, ιδιαίτερα κατά το τελευταίο δίμηνο, συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων, κυριολεκτικά αλωνίζουν στα νερά του Αιγαίου, με τα ελληνικά περιπολικά του Λιμενικού σε ρόλο απλού παρατηρητή.

Τουρκικές διεκδικήσεις

Η έξοδος άλλωστε των συγκεκριμένων πλοίων στο Αιγαίο, αποτελώντας τον τελευταίο κρίκο στη μακριά αλυσίδα των τουρκικών διεκδικήσεων, έχει περισσότερο σημειολογική και λιγότερο πρακτική σημασία. Σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΘΑ, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη είναι η πραγματοποίηση ερευνών για πετρέλαιο. 

«Απλά δείχνουν κατ’ αυτό τον τρόπο ότι λόγο στο Αιγαίο δεν έχει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Τουρκία», σημειώνουν με νόημα οι ίδιες πηγές. Εξάλλου, κατά την πρόσφατη συνάντηση που είχε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσα, ο πρώτος ευθύς εξαρχής δεν άφησε κανένα περιθώριο στον δεύτερο αναφορικά με τις αντιλήψεις που τρέφει για το ρόλο της Τουρκίας στο Αιγαίο. Αντιλήψεις που παραπέμπουν στη θεωρία συγκατοίκησης με ίσα δικαιώματα και για τις δύο πλευρές, αφού, σύμφωνα με τον κ. Νταβούτογλου, η θάλασσα του Αιγαίου είναι το «κοινό σπίτι» για την Ελλάδα και την Τουρκία.

Το γεγονός βεβαίως ότι οι συνθήκες ορίζουν ότι το «σπίτι δεν είναι κοινό», αλλά έχει ιδιοκτήτη και αυτός είναι η χώρα μας, δεν έχει καμία σημασία για την Τουρκία και την επεκτατική πολιτική που εφαρμόζει. «Είμαστε μια οικογένεια Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον», συνέχισε ο κ. Νταβούτογλου, με τον κ. Δρούτσα να αποφεύγει να απαντήσει ξεκάθαρα στις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, προφανώς για να μην χαλάσει το καλό κλίμα και οι διακοπές τους…

Κατευναστική πολιτική

Ανάλογη είναι, όμως, και η πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία, τηρώντας μία κατευναστική πολιτική έναντι της Άγκυρας, εμφανίζεται αδύναμη, υποχωρητική και χωρίς ξεκάθαρη πολιτική αντιμετώπισης των τουρκικών διεκδικήσεων. Ακόμη και ο ρόλος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, εξάλλου, σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτών της Τουρκίας, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει υποβαθμιστεί σημαντικά.

Στις αρχές της δεκαετίας, τα τουρκικά μαχητικά αντιμετωπίζονταν άμεσα, υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που στον αέρα βρίσκονταν ακόμη και πάνω από 100 ελληνικά μαχητικά εμπλεκόμενα σε αερομαχίες με τα αντίστοιχα τουρκικά. Η δύναμη του Πολεμικού μας Ναυτικού απέτρεπε τις τουρκικές φρεγάτες να «σουλατσάρουν» ανενόχλητες στα ανοιχτά του Σουνίου, ενώ κάθε που τα τουρκικά ερευνητικά έβγαιναν στο Αιγαίο, την παρακολούθησή τους αναλάμβαναν πολεμικά πλοία, ικανά να αντιπαρατεθούν με τα αντίστοιχα τουρκικά, και όχι περιπολικά του Λιμενικού Σώματος.

Τους τελευταίους μήνες, πάντως, τα πράγματα δεν έχουν μόνο «διμερές ενδιαφέρον», αλλά τείνουν να γίνουν ακόμη πιο μπερδεμένα, καθώς στη συγκεκριμένη διαμάχη έχει αρχίσει να εμπλέκεται όλο και πιο πολύ ο αμερικανικός παράγοντας, έχοντας βάλει «στο μάτι» να αξιοποιήσει για λογαριασμό του τα πετρέλαια του Αιγαίου, εφόσον βεβαίως αυτά υπάρχουν…

«Αμφισβητούμενη περιοχή»

Ενδεικτικά να σημειώσουμε τις πρόσφατες δηλώσεις του ειδικού απεσταλμένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ενέργεια στην Ευρασία κ. Ρίτσαρντ Μόρνιγκσταρ, ο οποίος, αφού πρώτα χαρακτήρισε το Αιγαίο «αμφισβητούμενη περιοχή», προέκρινε τη δημιουργία μιας εμπορικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη κι αν εν τω μεταξύ δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές.

Ένα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο που έρχεται να προστεθεί στο παζλ της κατάστασης που τείνει να δημιουργηθεί στο ελληνικό Αρχιπέλαγος είναι και η «πρεμούρα» που έχει πιάσει τους Συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ για τη μείωση των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων. Ενδεικτικά να επισημάνουμε ότι μία σειρά από κέντρα μελέτης, όπως το SIPRI και το Διεθνές Κέντρο για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη (BICC), ινστιτούτα αλλά και εκθέσεις σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες παρακάμπτουν την τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο, ζητώντας από τις ελληνικές κυβερνήσεις να μειώσουν τις αμυντικές δαπάνες της χώρας και να κινηθούν με περισσότερη «ευελιξία» και «κατανόηση» προς τις τουρκικές θέσεις και αιτιάσεις…

Σε πρόσφατη σχετική μελέτη, μάλιστα, το BICC, το οποίο χρηματοδοτείται από αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, και κυρίως από τη γερμανική, προτρέπει τόσο την ΕΕ όσο και το ΝΑΤΟ να εφαρμόσουν ένα άτυπο στρατιωτικό εμπάργκο κατά της Ελλάδας, προτείνοντας ταυτόχρονα την αποστρατιωτικοποίηση του Αιγαίου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
επικαιρα

Αρχίζει ο «πόλεμος» για τα πετρέλαια του Αιγαίου

TOY ΣΠΥΡΟΥ ΝΑΝΝΟΥ

Aνοίγει το πετρελαϊκό παιχνίδι στο Αιγαίο, με την κυβέρνηση να προχωρά στην ίδρυση Φορέα Υδρογονανθράκων, με σκοπό βεβαίως σε χρόνο-ρεκόρ (6 μήνες) να νοικιάσει τα 42 θαλάσσια οικόπεδα που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν δημιουργηθεί, ώστε να ξεκινήσουν οι εξορύξεις για το «δώρο του Θεού», τη στιγμή που η Τουρκία κάνει λόγο για συνδιαχείριση στο Αιγαίο.  

Άλλωστε, οι «βόλτες» του «Πίρι Ρέις» αλλά και του «Τσεσμέ», το τελευταίο χρονικό διάστημα, μόνο τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Μάλιστα, διάφορα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας θέλουν εταιρείες από την Αμερική, οι οποίες έχουν εγχώριους συνεργάτες, να είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε σύναψη συμβάσεων για έρευνα και συνεκμετάλλευση των πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων που θα βρεθούν στον ελλαδικό χώρο. Εξάλλου, ορισμένες από τις εταιρείες αυτές έχουν στενή συνεργασία με τις λεγόμενες «7 αδερφές», τις μεγάλες πετρελαϊκές πολυεθνικές Amoco, BP, Chevron, Exxon, Mobil, Shell και Texaco!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πριν από έναν περίπου μήνα, στις 24 Ιουνίου, η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κυρία Τίνα Μπιρμπίλη έδωσε το σχετικό ο.k. στον υφυπουργό για θέματα Ανάπτυξης κ. Γιάννη Μανιάτη να προαναγγείλει με δηλώσεις του στην εφημερίδα Το Βήμα την ίδρυση Δημόσιου Φορέα Έρευνας Υδρογονανθράκων.

Μάλιστα, αποκάλυψε πως έχει ήδη συσταθεί ομάδα εργασίας γι’ αυτό το σκοπό και έχει ήδη παραδώσει την έκθεσή της στην υπουργό Περιβάλλοντος. Στόχος του νέου φορέα, σύμφωνα με όσα επισήμανε ο υφυπουργός στην εφημερίδα, είναι η έρευνα για τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης. Εξάλλου, και σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα στοιχεία και τους χάρτες που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση, υπάρχουν ενδείξεις για ποσότητες πετρελαίου «τρεις φορές μεγαλύτερες απ’ αυτές του Πρίνου».

Ο νέος φορέας θα έχει πενταμελές ΔΣ και θα λειτουργεί ως εταιρεία του Δημοσίου, με μία, δηλαδή, μετοχή, αυτή του Ελληνικού Δημοσίου. Η στελέχωσή του θα γίνει με μόλις δέκα άτομα, ώστε να αποφευχθεί η γραφειοκρατία, σε πρώτη φάση από το Δημόσιο Τομέα και σε δεύτερη με ελληνικής καταγωγής πρόσωπα από το εξωτερικό. Οι προσλήψεις θα γίνουν με διαγωνισμό και το διοικητικό συμβούλιο θα επιλεγεί με τέτοιο τρόπο, ώστε ο νέος αυτός φορέας, νευραλγικός για την οικονομία της χώρας αλλά και για την εθνική μας άμυνα, να αποτελεί Ανεξάρτητη Αρχή, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μανιάτης.

Με τη σύσταση του Φορέα Έρευνας Υδρογονανθράκων, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές, θα προχωρήσουν άμεσα και οι έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ελληνικές θάλασσες. Δηλαδή, θα προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός για την ενοικίαση, όπως λέγεται, 42 θαλάσσιων οικοπέδων, στα οποία ερευνητικά πλοία από διάφορες εταιρείες θα επιχειρήσουν να βρουν πετρέλαιο. Για τις επιχειρήσεις εντοπισμού, άντλησης και αξιοποίησης πετρελαίου και φυσικού αερίου ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν ως μοντέλα αυτό της Νορβηγίας, της Κύπρου και του Ισραήλ, όπου πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι σε θαλάσσια ισραηλινά οικόπεδα εντοπίστηκαν τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. 

Ο ίδιος πάντως ο κ. Μανιάτης, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τα «Επίκαιρα», αρνήθηκε να μιλήσει για το τι συμβαίνει στον ελλαδικό χώρο και ποιες ενέργειες έχουν γίνει σχετικά με την ίδρυση του Φορέα Υδρογονανθράκων, τονίζοντας ωστόσο πως είναι συνολικό θέμα της κυβέρνησης να λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις, διαψεύδοντας την ίδια ώρα τα όσα έχουν γραφτεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στον ελληνικό Τύπο…

Ωστόσο –λίγες ημέρες μετά από τη συνέντευξή του στην εφημερίδα Το Βήμα–, σύμφωνα με πληροφορίες, συναντήθηκε στο υπουργείο Περιβάλλοντος η κυρία Μπιρμπίλη με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δρούτσα όπου παρουσιάστηκαν χάρτες με θαλάσσια οικόπεδα εντός των χωρικών μας υδάτων και συγκεκριμένα στο Αιγαίο, στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης, και στο Ιόνιο.

Το ταξίδι στις ΗΠΑ και οι… επαφές

Στις 7 Ιουλίου, λίγες μόνο ημέρες μετά, ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Σπύρος Κουβέλης και ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Μανιάτης ταξίδεψαν στις ΗΠΑ όπου αμφότεροι παρουσίασαν τις προτεραιότητες στον τομέα της ενεργειακής πολιτικής (7-9 Ιουλίου).

Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, οι δύο υφυπουργοί συναντήθηκαν με αξιωματούχους που γνωρίζουν ακριβώς τι σημαίνει «δώρο Θεού», καθώς μίλησαν με το βοηθό υπουργό Εξωτερικών για θέματα Οικονομίας, Ενέργειας και Επιχειρηματικότητας Ζοζέ Φερνάντες, τη βοηθό υφυπουργό Ενέργειας αρμόδια για την Ευρώπη Φιλίς Γιοσίντα, καθώς και τα υψηλόβαθμα υπηρεσιακά στελέχη Ντάνιελ Στέιν και Ρεμπέκα Νεφ, συμβούλους άλλωστε του Ειδικού Απεσταλμένου για θέματα Ενέργειας Ευρασίας πρέσβη Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, ο οποίος, σημειωτέον, στις 17 Ιουνίου είχε επισκεφθεί την… Άγκυρα και είχε συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου για να χαιρετίσουν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε όσον αφορά στο αζερικό φυσικό αέριο.

Ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, μάλιστα, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής που πέρασε, επιβεβαίωσε πως υπάρχουν πετρελαϊκά αποθέματα στην περιοχή του Αιγαίου, τα οποία όπως πρόσθεσε μπορούν να αξιοποιηθούν μόνο μετά από διμερή «εμπορική συμφωνία» Ελλάδας – Τουρκίας, ακόμη κι αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές! Αναγνώρισε ωστόσο το δικαίωμα της Ελλάδας, ως μέλους της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Μόρνινγκσταρ είναι βαθύς γνώστης των ζητημάτων της ενέργειας με τα οποία ασχολείται εδώ και δεκαετίες, ως πρώην καθηγητής του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, και έχει διατελέσει σύμβουλος του προέδρου Κλίντον και πρέσβης στην ΕΕ!

Πετρελαϊκές… ενδείξεις

Από τις έρευνες που έχουν γίνει έως σήμερα, το μέγεθος των κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο θεωρείται πως είναι μεγάλο καθώς όχι απλά υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη πετρελαίου, αλλά έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με θετικά αποτελέσματα.

Τα… γνωστά, άλλωστε, οικόπεδα τα οποία έχουν απασχολήσει τις ελληνικές κυβερνήσεις και όχι μόνο τα τελευταία 30 χρόνια είναι τα εξής:

• Κοίτασμα της θέσης «Μπάμπουρας».

• Κοίτασμα «Δομή EAST Θάσου» ανατολικά της Θάσου.

• Κοίτασμα «Βόρειος Πρίνος – Νέα Πέραμος – Άθως».

• Κοιτάσματα Επανομής – Σιθωνίας και Θερμαϊκού.

• Πετρελαιοφόρος ορίζοντας Β.Α. Αιγαίου, Κρήτη.

• Κοίτασμα Ικαρίας.

• Κοίτασμα Δωδεκανήσου κοντά στο Καστελόριζο.

• Κοίτασμα Κυκλάδων.

• Κοίτασμα Σκοπέλου.

• Κοίτασμα Βόρειας και Νότιας Λέσβου.

Επίσης, από έρευνες που έχουν γίνει στο παρελθόν, ένα ακόμη πετρελαϊκό κοίτασμα βρίσκεται στο νομό Ηλείας, στη θαλάσσια περιοχή του Κυπαρισσιακού Κόλπου. Το κοίτασμα αυτό αρχικά ερευνήθηκε από την πάλαι ποτέ ΔEΠ μεταξύ 1978-1982. Μάλιστα, τον Ιούνιο του 1982 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο σε περιορισμένες ποσότητες. Κοίτασμα πετρελαίου φαίνεται πως υπάρχει και στη Δυτική Ελλάδα! 

Αυτό, άλλωστε, αποτυπώθηκε από τις μετρήσεις ξένων εταιρειών στο διάστημα 1997-2001, καθώς πραγματοποίησαν έρευνες σε χερσαίες περιοχές 10.000 τετρ. χλμ. συνολικά και έξι ερευνητικές γεωτρήσεις, επενδύοντας περί τα 60 εκατ. δολάρια!
απο το περιοδικο ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Αιγαίο, η επόμενη σύρραξη μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας.

Την περασμένη Δευτέρα, η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» έγραψε ότι στο νέο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, του οποίου η συγγραφή συνεχίζεται, τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και πρόσθεσε ότι, έτσι, «χαλάει πλέον η παπαγαλία στην αντίληψη εξωτερικής απειλής»

Στο Έγγραφο, που είναι γνωστό ως «Βιβλίο των Κόκκινων Γραμμών» της Τουρκίας, οι γειτονικές χώρες δεν χαρακτηρίζονται πλέον ως «εξωτερική απειλή», αλλά ως στοιχείο συνεργασίας. Όπως είναι γνωστό, μετά τη λειτουργία της Διεθνούς Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που η Τουρκία ακόμα δεν υπέγραψε, η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση προειδοποίησε και θεσμοθέτησε ότι, αν η Ελλάδα αποτολμήσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, αυτό θα σημαίνει αιτία πολέμου (casus belli).

Ταυτόχρονα, η Τουρκία δημιούργησε τη λεγόμενη στρατιά του Αιγαίου, με σαφείς επιθετικές στοχεύσεις κατά των ελληνικών νησιών. Η κρίση με τα Ίμια ήταν μια πρώτη δοκιμή, από την οποία η Ελλάδα βγήκε λαβωμένη, αφού με το γνωστό δόγμα Χόλμπρουκ (no ships, no armies, no flags), η Τουρκία πέτυχε το γκριζάρισμα όχι μόνο των Ιμίων, αλλά και να ρίξει βαριά σκιά μόνιμης αμφισβήτησης στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο. 

Χωρίς να εισπράττει σχεδόν καμία αξιόπιστη και σοβαρή ελληνική απάντηση, παρά μόνο φλύαρες τοποθετήσεις περί φιλίας, συνεργασίας και διεθνούς νομιμότητας.

Μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον αν. υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Δ. Δρούτσα στη Ρόδο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου, ισχυρίστηκε, με έκδηλη επιτήδευση, ότι, τάχα, οι Έλληνες και οι Τούρκοι είναι μια οικογένεια! Περίεργη και εξωφρενική αντίληψη περί οικογένειας, όπου ο ένας εκ των δύο κάνει τον αδίστακτο νταή και εκβιαστή, έτοιμος να στραγγαλίσει το άλλο μέλος. Η Ελλάδα, για πολλά χρόνια, ακολουθεί έναντι της Τουρκίας μιαν αδιέξοδη πλην ολέθρια κατευναστική πολιτική εξημέρωσης του τουρκικού θηρίου. Η Αθήνα εμφανώς δεν έχει κατανοήσει ότι η επόμενη, πιθανή σύρραξη με την Τουρκία θα γίνει στο Αιγαίο. 

Το κραυγάζει ο Νταβουτογλου στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος. Η Διεθνής Θέση της Τουρκίας» (εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2010). Ο Νταβούτογλου παραδέχεται ότι «η πιο σοβαρή δυσκολία στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας εντοπίζεται στην αδυναμία δημιουργίας μιας μακροπρόθεσμης και καλά συντονισμένης στρατηγικής, που σχετίζεται με τις θαλάσσιες και υδάτινες αρτηρίες» (σελ. 239).

Αφού ομολογεί ότι η Τουρκία επέδειξε «στρατηγική αμέλεια στο ζήτημα της απεμπόλησης του ελέγχου (!) των νησιών του Αιγαίου», ώστε να εγκαταλειφθούν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, γράφει τα εξής αποκαλυπτικά: 

«Όπως ελέγχει η Τουρκία μέσω των Στενών τον ''παλμό'' του στρατηγικού ελαφρού υπογαστρίου της Ρωσίας, με τον ίδιο τρόπο και η Ελλάδα, μέσω των νησιών του Αιγαίου, απέκτησε το ίδιο στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Το σημείο με τις μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε σύρραξη της Τουρκίας είναι τα νησιά του Αιγαίου, που στενεύουν σε σημαντικό βαθμό το ζωτικό χώρο της (σ.: είναι η ναζιστική θεωρία περί ζωτικού χώρου - lebensraum) και ο λόγος είναι τα ασυγχώρητα λάθη που έγιναν, ως συνέπεια της ανυπαρξίας μιας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση του Καρντάκ (Ίμια), που έφερε στο προσκήνιο το θέμα της ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και επί των βραχονησίδων που βρίσκονται μπροστά από τα παράλιά μας, είναι το πικρό τιμολόγιο των συσσωρευμένων (τουρκικών) σφαλμάτων που έχουν διαπραχθεί» (σελ. 244).

Προφανώς, εξαιτίας των ασυγχώρητων λαθών, η Τουρκία, διά του Νταβούτογλου και του δόγματός του, καθώς και της γενικότερης αναθεώρησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, επιχειρεί τώρα να διορθώσει αυτά τα λάθη.

Ο Νταβούτογλου θεωρεί ότι «τα ζητήματα του Αιγαίου και της Κύπρου, που βρίσκονται στο χώρο αλληλεπίδρασης και διέλευσης των περιοχών των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής», «αύξησαν τη σημασία κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου, ως νέας περιοχής θαλάσσιας αλληλεπίδρασης. Η Τουρκία δεν είναι μόνο μια χώρα του Αιγαίου, αλλά και μία χώρα της Ανατολικής Μεσογείου». Και προσθέτει: «Οι πολιτικές της Τουρκίας για την Κύπρο και το Αιγαίο πρέπει να επανεξεταστούν.

Μία Τουρκία, που έχει αποκλειστεί από το Αιγαίο και έχει περικυκλωθεί στα νότια από τη ''Ρωμέικη Διοίκηση'' (εννοεί την Κυπριακή Δημοκρατία) της νότιας Κύπρου, σημαίνει ότι τα περιθώριά της να κάνει ένα άνοιγμα στον κόσμο έχουν περιοριστεί σημαντικά» (σελ. 266-274). Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών παραδέχεται ότι το Αιγαίο έχει «μία πρώτης τάξης στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία», αλλ΄ ακόμα και για τις παρευξείνιες χώρες και όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις, που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού κα εμπορικού κόμβου.

Ο Νταβούτογλου ολοφύρεται, επειδή «η συντριπτική πλειοψηφία των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία» και αυτό «αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας» και ισχυρίζεται ότι «τα νησιά του Αιγαίου είναι φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Μικράς Ασίας». Για να καταλήξει ότι τα νησιά του Αιγαίου «αξιολογούνται από την Τουρκία ως ένα πολύ σοβαρό κενό ασφάλειας». Καθαρά πράγματα:

Πρώτον, η Τουρκία θεωρεί τα νησιά του ελληνικού Αρχιπελάγους ως «ζωτικό χώρο της» (lebensraum). 

Δεύτερον, ομολογεί ότι η Τουρκία διέπραξε «ασυγχώρητα σφάλματα» στην ανάκτηση-κατοχή των ελληνικών νησιών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τρίτον, θεωρεί ότι τα νησιά του Αιγαίου την αποκλείουν από δυσμάς, ενώ η Κύπρος την περικλείει από νότο.

Τέταρτον, αμφισβητεί ευθέως και επισήμως την ελληνική κυριαρχία στα νησιά. 

Πέμπτον, η περικύκλωσή της από τα ελληνικά νησιά αξιολογείται από την Τουρκία ως σημαντικό κενό ασφάλειας, που αποφάσισε να το πληρώσει. 

ΑΓΙΟΣ

Πετρέλαιο: Σπεύδει η Τουρκία, …. παραθερίζει η Ελλάδα

Επισπεύδουν οι Τούρκοι τη διαδικασία παραχώρησης για έρευνες πετρελαίου στο Αιγαίο, τη στιγμή όπου στην Αθήνα δεν έχει ακόμη αποφασιστεί η μορφή που θα λάβει ο δημόσιος φορέας έρευνας.

Έως σήμερα 10 Αυγούστου, ισχύει η προθεσμία του διεθνούς διαγωνισμού, που έχει προκηρύξει η Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi (TPAO) για την πραγματοποίηση σεισμικών ερευνών τριών διαστάσεων σε θαλάσσια περιοχή 1.100 τετραγωνικών χλμ., μεγάλο μέρος της οποίας φέρεται να καλύπτει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του Καστελόριζου.

Η κρατικών συμφερόντων ΤΡΑΟ δημοσίευσε στις αρχές Ιουλίου τη σχετική προκήρυξη και μέσα σε έναν μήνα ολοκληρώνει τη σχετική διαδικασία για τη σεισμική χαρτογράφηση του βυθού τάχιστα, επιβεβαιώνοντας τη σπουδή και τη μεθοδικότητα με την οποία εργάζονται οι γείτονες σε αυτά τα θέματα.

Επιχειρηματικοί κύκλοι του κλάδου διύλισης εκτιμούν πως, εάν τηρηθεί η συνήθης διεθνής διαδικασία σε ορίζοντα ενός χρόνου, θα έχει ολοκληρωθεί η χαρτογράφηση και η τελική προκήρυξη του γύρου παραχωρήσεων στις συγκεκριμένες περιοχές θα πρέπει να υπολογίζεται το αργότερο έως το τέλος του 2011.

Χαμηλοί τόνοι και… βλέπουμε

Στην Αθήνα η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει αποφασίσει ακόμη ποια μορφή θα λάβει ο φορέας όπου θα μεταφερθούν τα δικαιώματα του Δημοσίου στην έρευνα υδρογονανθράκων.

Το κουβάρι της υπόθεσης ξεμπλέχτηκε μόλις πρόσφατα αφού τα δικαιώματα άντλησης ανήκαν στα Ελληνικά Πετρέλαια (είχαν περάσει μετά την απορρόφηση της Πετρόλα από τα ΕΛΠΕ  και τη σταδιακή ενδυνάμωση της μετοχικής θέσης της Paneuropean Oil & Industrial Holdings). Όμως, ακόμη και τώρα και παρά τη σπουδή που δείχνουν οι γείτονες, η ελληνική πλευρά κινείται ράθυμα σε… θερινούς ρυθμούς, δείχνοντας ολιγωρία σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα.

Οι ίδιες επιχειρηματικές πηγές αποδίδουν τη σπουδή της Άγκυρας στην επιδίωξή της «…να κατοχυρώσει δικαιώματα πριν από την ένταξη στο νέο θαλάσσιο δίκαιο του καθεστώτος της ΑΟΖ». Στο αρμόδιο υπουργείο Ενέργειας κρατούν πολύ χαμηλούς τόνους, ενώ σε σχετικό ερώτημα για τη στάση της Ελλάδας παρέπεμψαν στο υπουργείο Εξωτερικών.

Τουλάχιστον, όσον αφορά στην πολιτική που θα ακολουθούσε η Αθήνα για την πιθανότητα ανάλογης προκήρυξης διαγωνισμού παραχώρησης, την πρώτη φάση της οποίας ολοκληρώνει η ΤΡΑΟ σήμερα. Και αν για την ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου η τύχη της όλης διαδικασίας παραπέμπεται στο υπουργείο Εξωτερικών, που μέχρι τώρα κρατά κλειστά τα χαρτιά του, το υπουργείο Ενέργειας δεν φαίνεται να βιάζεται για έρευνες ούτε για περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας (Πελοπόννησος, Ήπειρος) ούτε για τα Επτάνησα.

Από την πλευρά της, η ΤΡΑΟ (μία από τις σημαντικότερες τουρκικές κρατικές επιχειρήσεις με τζίρο 3,5 δισ. δολ. το 2006, απασχολεί περισσότερους από 4.000 εργαζομένους και με δραστηριότητες και στο εξωτερικό στις περιοχές Κασπία, Λιβύη, Συρία, Ιράκ, Συρία κ.ά.) στην επίσημη ιστοσελίδα της (www.tpao.gov.tr) διαφημίζει τις τελευταίες… γεωφυσικού χαρακτήρα έρευνες του SEISMIC3 με τη μέθοδο 3D seismics που επιχείρησαν πρόσφατα στο Αιγαίο.

politis

ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ Ο Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ * ΤΙ ΛΕΕΙ ΤΟ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Το «σήμα κινδύνου» του Αρχηγείου για τις πτήσεις στο Αιγαίο

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Ο υπουργός Αμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος έσπευσε να διαψεύσει με σφοδρότητα και χονδροειδείς χαρακτηρισμούς το δημοσίευμα της «Ε» του Σαββάτου, σύμφωνα με το οποίο αν η Αθήνα και η Αγκυρα, με βάση την προτροπή του ΝΑΤΟ, δεν λύσουν ταχύτατα το θέμα που χρονίζει από το 2003 για την επάνδρωση και αναβάθμιση του ΝΑΤΟϊκού υποστρατηγείου της Λάρισας και τη διασυνδεσιμότητα των ελληνικών και τουρκικών ραντάρ στο Αιγαίο για σκοπούς ΝΑΤΟ, τότε ο έλεγχος ολόκληρου του Αιγαίου θα παραμένει στο στρατηγείο της Σμύρνης και το τουρκικό υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ δεν θα καταργηθεί.

 

Τα δύο έγγραφα του διοικητή του στρατηγείου Σμύρνης Ο κ. Βενιζέλος παραπέμπει στις προηγούμενες ανακοινώσεις επί του θέματος και επιμένει ότι το δημοσίευμα της «Ε» είναι απολύτως ανακριβές.

* Ετσι, στις 8 Απριλίου 2010, ο κ. Βενιζέλος είχε δηλώσει ότι, ύστερα από οδηγίες του, ο Α/ΓΕΑ ζήτησε με επιστολή του από τον Αμερικανό διοικητή του αεροπορικού στρατηγείου της Σμύρνης να ανακαλέσει το έγγραφό του προς αποφυγή παρεξηγήσεων που θίγουν την εθνική κυριαρχία και ακεραιότητα της Ελλάδας. Ο Αμερικανός διοικητής της Σμύρνης είχε ζητήσει ανάμεσα σε άλλα να μοιραστεί το Αιγαίο στη μέση ώστε τον έλεγχο να τον έχουν από κοινού Ελλάδα και Τουρκία. 

Ο κ. Βενιζέλος θεώρησε ότι η ανάκληση αυτού του σημείου ήταν προσωπική πολιτική επιτυχία του και επαναπαύθηκε στις δάφνες του. Η πραγματικότητα όμως είναι τραγικά διαφορετική και δεν αλλάζει όσους μύδρους και αν εξαπολύσει ο υπουργός Αμυνας. 

Διότι: το αρχικό έγγραφο του διοικητή της Σμύρνης της 29/3/2010 ουδέποτε ανακλήθηκε. Αντιθέτως απεστάλη νεότερο έγγραφο στις 7 Απριλίου 2010 με δυο αλλαγές. Το πρώτο έγγραφο απαιτούσε απάντηση στις 28 Απριλίου και το νεότερο, στις 10 Μαΐου. Η τροποποίηση του εγγράφου έχει επέλθει στην παράγραφο 3h. Πράγματι, στο νεότερο έγγραφο απουσιάζει η πρόταση για μοίρασμα του Αιγαίου στη μέση. Παραμένει όμως στο ακέραιο η «σύσταση» του στρατηγείου Σμύρνης προς την Ελλάδα να τα βρει με την Τουρκία για τον έλεγχο του Αιγαίου μέσω «συντονισμού» του υποστρατηγείου της Λάρισας και του τουρκικού υποστρατηγείου του Εσκί Σεχίρ, το οποίο, άλλως πώς, έπρεπε να είχε καταργηθεί από το 2006... 

* Ο κ. Βενιζέλος μπορεί να επιμένει ότι το δημοσίευμα της «Ε» είναι «απολύτως ανακριβές». Δεν μπορεί όμως να διαψεύσει το έγγραφο που του έστειλε το ίδιο το ΑΤΑ Λάρισας στις 12 Απριλίου 2010, δηλαδή 4 μόνον ημέρες μετά την εθνικώς υπερήφανη ανακοίνωσή του για τα δρώμενα σε επίπεδο συμμαχίας στο Αιγαίο. 

Στο έγγραφο αυτό το ΑΤΑ αγωνιωδώς επισημαίνει ότι το ΝΑΤΟ απαγορεύει στα ελληνικά αεροπλάνα να πετάνε εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές ελληνικών νησιών στο Αιγαίο. Τα νησιά αυτά, όπως κατ' επανάληψη έχει αναφέρει η «Ε», είναι τα Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία, Ρόδος, Κως, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Χάλκη, Αστυπάλαια, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Καστελόριζο. 

Το έγγραφο του ΑΤΑ μάλιστα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το ΝΑΤΟ εφαρμόζει στο Αιγαίο τη διαταγή του SACEUR της 21ης Αυγούστου 2006 (Aegean islands policy) για την απαγόρευση προσέγγισης των ελληνικών αεροσκαφών εγγύτερα των 6 ν.μ. στα νησιά, θέμα για το οποίο έχει γράψει κατ' επανάληψη η «Ε», αλλά ο κ. Βενιζέλος το θεωρεί και αυτό «ανυπόστατο».

Κατόπιν τούτου και επειδή ακριβώς απειλείται σοβαρά η ελληνική κυριαρχία, την οποία επικαλείται ο κ. Βενιζέλος, η «Ε» είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύσει ολόκληρο το έγγραφο του ΑΤΑ της 12ης Απριλίου 2010 προς το ΥΕΘΑ. 

Και ένα τελευταίο, επειδή παραπονείται ο κ. Βενιζέλος ότι δεν τον ρωτάμε: Εθεσε το θέμα της απαγόρευσης προσέγγισης των ελληνικών αεροσκαφών εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των ελληνικών νήσων και τι ακριβώς του απάντησε ο ναύαρχος Σταυρίδης; *

Οι αντιρρήσεις του ΑΤΑ

Το έγγραφο του ΑΤΑ (12/4/10) αναφέρει τα εξής:

1. Στο πλαίσιο της συνεργασίας - συνεκπαίδευσης Π.Α. και CAOC 7, έχει καθιερωθεί η εκτέλεση εθνικών ασκήσεων μικρής και μεσαίας κλίμακας υπό την τακτική διοίκηση του CAOC 7.

2. Κατά την εκτέλεση των υπόψη ασκήσεων στο Αιγαίο δημιουργούνται προβλήματα που οφείλονται στην SHAPE Aegean Islands Policy [(α) σχετικό] και τη σχετική Standard Operating Procedure (SOP) που εκπόνησε το CC-Air Izmir με τίτλο «ΝΑΤΟ Activity in Aegean» για την εφαρμογή της πολιτικής κατεύθυνσης του SHAPE [επί της οποίας το Αρχηγείο έχει εκφράσει τις αντιρρήσεις του με το (β) όμοιο]. Τα προβλήματα εντοπίζονται στην παρέμβαση του CC-Air Izmir στις σχεδιάσεις των αποστολών, μη εγκρίνοντας περιοχές συνεργασίας και ίχνη δρομολογίων Α/Φ, τα οποία προσεγγίζουν λιγότερο των 6 Ν.Μ. νησιών, επί των οποίων η Τουρκία έχει προβάλει αξίωση απαγόρευσης υπέρπτησης (χάρτης άσκησης «Egemon»).


3. Το Αρχηγείο θεωρεί απαραίτητη την παρουσία ελληνικών Α/Φ στον ζωτικό χώρο του Αιγαίου υπό TACOM του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, η εκτέλεση των ανωτέρω αποστολών αέρος σύμφωνα με τους περιορισμούς της SHAPE Aegean Islands Policy και της SOP, εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα της Τουρκίας και δείχνει αυτεπάγγελτα την αποδοχή από τη χώρα μας των διαλαμβανομένων σε αυτά, ενώ παγιώνονται «εθιμικά» τα ακόλουθα:
α. Το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης και απαγόρευσης υπέρπτησης συγκεκριμένων νήσων.
β. Η παρερμηνεία των σχετικών συνθηκών που συστηματικά και μεθοδικά δρομολογεί η Τουρκία και μονομερώς ενστερνίζεται το ΝΑΤΟ.
γ. Η παρέμβαση φορέα της Συμμαχίας σε θέματα πολιτικής, τα οποία σχετίζονται με κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας.
δ. Η έμπρακτη προσπάθεια ανατροπής του υφιστάμενου Status Quo».

**Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

«Οι θέσεις της χώρας είναι απολύτως σαφείς»

Αναφερόμενος στο σαββατιάτικο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» που υπέγραφε η κ. Κύρα Αδάμ και το οποίο προβαλλόταν και στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας με τον τίτλο «Μεθοδεύσεις από ΝΑΤΟ για το στρατηγείο Λάρισας», ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση: 

«Αν η κ. Αδάμ έμπαινε στον κόπο να παρακολουθεί τις κατά καιρούς αναλυτικές ενημερώσεις που έχω κάνει στη Διαρκή Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και να διαβάζει τα πλήρη απομαγνητοφωνημένα πρακτικά των ενημερώσεων που έχω κάνει προς τους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ συναδέλφους της δεν θα συνέτασσε αυτό το απολύτως και πλήρως ανακριβές δημοσίευμα.

Τίποτα από όσα αναφέρονται ως προς το περιεχόμενο των συνομιλιών που είχε ο ανώτατος συμμαχικός διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης με εμένα και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στην Αθήνα στις 31 Ιουλίου δεν έχει ίχνος αλήθειας. Ολα δε τα άλλα θέματα που, παραποιώντας τα, επιχείρησε να συνδέσει κατά τρόπο άτεχνο το δημοσίευμα, έχουν παρουσιαστεί στις πραγματικές τους διαστάσεις και αναλυτικά τόσο στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής όσο και στους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ δημοσιογράφους.

Οι θέσεις της χώρας μας στο ζήτημα της δομής διοίκησης του ΝΑΤΟ (ζήτημα στο οποίο εντάσσεται και το CAOC της Λάρισας), καθώς και στο ζήτημα του επιχειρησιακού ελέγχου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο είναι απολύτως σαφείς και προβάλλονται σταθερά στα αρμόδια όργανα του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο διαδικαστικών κανόνων που διασφαλίζουν τα εθνικά μας συμφέροντα.

Τέλος, είναι αποκαρδιωτικό το γεγονός ότι ακόμη και για τέτοια θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, δηλαδή για θέματα εθνικού χαρακτήρα, δεν εφαρμόζονται στοιχειώδεις κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας και αξιοπιστίας που θα επέβαλλαν τουλάχιστον να ζητηθεί η διασταύρωση ή έστω η θέση του ΥΠΕΘΑ πριν τη δημοσίευση».

Βάζουν την Τουρκία στο Αιγαίο από την... πίσω πόρτα! Με το πρόσχημα «επιχειρηματικής λύσης» όπου θα βγάλουμε λεφτά, όπως αποκάλυψε ο απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ

ΠΑΡΟΝ

Ω τι χαρά... Μας βρήκαν οι Αμερικανοί τη λύση για το Αιγαίο. Μέχρι να ξεκαθαρίσει (!) το ζήτημα των συνόρων –ποιων συνόρων;

Έχει βάλει ποτέ τέτοιο θέμα η Ελλάδα; Μόνιμα από το 1974 η θέση μας είναι ότι δεν διεκδικούμε τίποτα (ίσως λανθασμένα, αλλά αυτή είναι)– να προχωρήσουν οι δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, σε επιχειρηματική λύση από την οποία θα βγάλουν λεφτά!

Τη... φαεινή αυτή ιδέα –για κάποιους που όλα τα βλέπουν από την πλευρά του τι θα οικονομήσουμε– βάλανε οι Αμερικανοί να τη... ρίξει στο τραπέζι ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την ενέργεια στην Ευρασία, πρώην σύμβουλος του Κλίντον και πρώην καθηγητής του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, με συνέντευξή του στην «Καθημερινή» που κι αυτή δόθηκε κατά σύμπτωση στον Αθαν. Έλλις, που θυμίζουμε δικό του ήταν το ρεπορτάζ που αποκάλυπτε ότι συζητείται το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας - Βαρδάρη» για τα Σκόπια, όταν εδώ στο... Ελλάντα δεν είχε πάρει χαμπάρι κανείς.

Ο κ. Μόρνινγκσταρ ανέλαβε να κάνει το θέλημα:

«Μπορώ να φανταστώ στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμα και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα».

Ιδού λοιπόν τι μαγειρεύουν... Η ίδια πάντα πρακτική... Αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς... Και για να μην τα φορτώνουμε όλα την Αμερική, όλο και «κάποιοι» δικοί μας ξέρουν, έχουν ενημερωθεί και δεν είπαν όχι...

Από την πίσω πόρτα, με δόλωμα τώρα πιο ελκυστικό –δεν επελέγη τυχαία η στιγμή– ποντάρουν ότι πολλοί θα πουν, από να μου κόψεις το επίδομα και τη σύνταξη, ας πάει και το παλιάμπελο, και δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις, εγκαθιστούν σε πρώτη φάση στο Αιγαίο την Τουρκία για επιχειρηματική δραστηριότητα – «εμπορική διευθέτηση» (!) το χαρακτηρίζει... κομψά ο κύριος πρώην σύμβουλος του Κλίντον.

Ο οποίος κάνει κι ένα βήμα κόντρα στις πάγιες ελληνικές θέσεις... Μιλάει για «αμφισβητούμενη περιοχή» στο Αιγαίο, υιοθετώντας τις τουρκικές διεκδικήσεις!

Και ενώ συμβαίνουν αυτά που προλειάνουν το έδαφος για μοιρασιά στο Αιγαίο, με προκάλυμμα τις μπίζνες για άντληση... χρήματος –για τα σύνορα τώρα θα συζητάμε– κανείς από τους πολιτικούς μας δεν φωνάζει. Ασχολούνται με το Μνημόνιο και δεν βλέπουν τη φάκα που έχει στηθεί... Παρότι οι φίλοι μας οι Αμερικανοί δεν κρύβουν τα σχέδιά τους... 

Ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήταν σαφέστατος, για να μη μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι δεν ήξερε και δημιουργηθούν εκ των υστέρων... παρεξηγήσεις...

Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση...

 

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας - Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις.

Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας. Επιμένει δηλαδή, κατά την άποψή της, ότι αφού η Μεσόγειος είναι «περίκλειστη θάλασσα», άρα και το Αιγαίο είναι περίκλειστη θάλασσα και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υφαλοκρηπίδα μοιράζεται στη μέση ανάμεσα στα παράκτια κράτη. 

Η ΑΓΚΥΡΑ, δηλαδή, επεξεργάζεται συστηματικώς και σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τη θέση ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η μοιρασιά του Αιγαίου στη μέση για να ικανοποιηθούν όλοι. 

ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΑ επιχειρησιακό τομέα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστούν οι συστηματικές προκλήσεις της Αγκυρας από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, με εμφανή στόχο τον αποκλεισμό -και για σκοπούς του ΝΑΤΟ ενίοτε- όλων των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου. 

ΤΟ ΙΔΙΟ θέλει να πράξει τώρα, για οικονομικούς σκοπούς, με τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι πρόθυμος αρωγός σ' αυτή την τουρκική επιδίωξη εμφανίστηκε την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, Αμερικανός διπλωμάτης, ειδικευμένος σε θέματα ενέργειας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. επί προεδρίας Κλίντον και νυν ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας στην Κασπία. 

Ο Ρ. ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΤΑΡ λοιπόν, παριστάνοντας ατυχώς τον αφελή και αδαή περί τα ελληνοτουρκικά, ανέφερε ότι η Αθήνα και η Αγκυρα, ακολουθώντας το πρότυπο άλλων χώρων με προβλήματα χάραξης θαλασσίων συνόρων, μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια συνταγή: 

Να συμφωνήσουν και οι δύο σε «επωφελή εμπορική διευθέτηση» του Αιγαίου, αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό όφελος, αφήνοντας τις οριστικές λύσεις για αργότερα. 

Η «ΛΥΣΗ» αυτή προϋποθέτει βεβαίως ότι οι δύο χώρες θα συναποφασίσουν να συνερευνήσουν το Αιγαίο για αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με άλλα λόγια θα ορίσουν από κοινού τις έρευνες ή και την εξόρυξη.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Αγκυρα στη μέση του Αιγαίου θα απαιτήσει το δικαίωμα στον έλεγχο και την προστασία των «περιοχών της» προς εκμετάλλευση, αποκόπτοντας όμως κατ' ανάγκην τα ανατολικά νησιά από τον ελληνικό ηπειρωτικό κορμό. Αν αυτό μοιάζει με φαντασία, ας υπενθυμίσουμε ότι η Αγκυρα από καιρό έχει συστήσει την κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων της, την TRAO. 

ΤΟ ΙΔΙΟ πράττει τώρα καθυστερημένα η Αθήνα με τη δική της κρατική εταιρεία ελέγχου υδρογονανθράκων. 

Η συνέχεια θα φανεί λίαν προσεχώς. 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Τουρκικές Πρακτικές.

του Δρος Κωνσταντινου A. Nικολαου

Η Τουρκία συνεχίζει την τακτική της να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών, χρησιμοποιώντας τις έρευνες πετρελαίου και προσπαθώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα.

Πολύ φοβούμαι ότι στο μέλλον θα προσπαθήσει να μπει στο επόμενο στάδιο των ερευνών, δηλαδή στις γεωτρήσεις. Αν αυτό γίνει, τότε η ζημία θα είναι μόνιμη. Η Τουρκία φαίνεται να επισπεύδει τις ενέργειές της για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου, γνωρίζοντας ότι αργά η γρήγορα θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και την εφαρμογή της αρχής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε τις δραστηριότητες δύο τουρκικών ερευνητικών σκαφών, του Τσεσμέ στο Βόρειο Αιγαίο και του Πίρι Ρέις νότια και νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου. Γενικό συμπέρασμα των μέχρι σήμερα αναλύσεων είναι ότι η Τουρκία προσπαθεί έμπρακτα να υπονομεύσει και να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να τα μετατρέψει σε τουρκικά, τετελεσμένα, δικαιώματα.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2010, η «Κυριακάτικη Καθημερινή» δημοσίευσε εκτενές άρθρο μου, με ανέκδοτους χάρτες όπου φαίνονταν ξεκάθαρα οι προσπάθειες της Τουρκίας να αμφισβητήσει και να ακυρώσει ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα, στη θεωρητική ακόμα, αποκλειστική θαλάσσια οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Ελλάδας και στη διακηρυγμένη ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είχα δημοσιεύσει τους δύο χάρτες παραχωρήσεων της Τουρκίας.

Για κάποιους που γνωρίζουν την πρακτική έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων, τα επόμενα βήματα της Τουρκίας ήταν αναμενόμενα (εφόσον δεν υπήρχαν οι δέουσες αντιδράσεις από τα ενδιαφερόμενα κράτη).

Ηταν επόμενο λοιπόν η Τουρκία να υλοποιήσει τις προθέσεις της και να κινηθεί εκτελώντας σεισμικές έρευνες, μέσα στα διακηρυγμένα μπλοκ παραχωρήσεών της, όπως είχαν δημοσιευθεί σε διεθνή φόρουμ.

Τι επιτυγχάνει η Τουρκία με την πολιτική της;

Α) Αμφισβητεί έμπρακτα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου.

Β) Εξαφανίζει την ΑΟΖ Ρόδου-Καστελλόριζου, που θα έφερνε σε επαφή τις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου.

Γ) Εγγράφει μελλοντικές υποθήκες για τις επιδιώξεις της. 

Για το Βόρειο Αιγαίο θέτει υπό πλήρη αμφισβήτηση την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών και «βάζει πόδι» στο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα της Τουρκίας;

Πρώτο: Να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις, για την υφαλοκρηπίδα, ακυρώνοντας τις όποιες προθέσεις της για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας του 1982, όπου στο άρθρο 121 αναγνωρίζεται ότι τα νησιά έχουν δική τους ΑΟΖ, οπότε η ελληνική ΑΟΖ θα κάλυπτε σχεδόν όλο το Αιγαίο και τη θάλασσα μέχρι την ΑΟΖ της Κύπρου.

Δεύτερο: Να προλάβει την εκ μέρους της αποδοχή και εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, δημιουργώντας προηγουμένως τετελεσμένα, δεδομένου ότι στο μέλλον θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, που είναι και ευρωπαϊκό δίκαιο, δεχόμενη τις διεθνείς συνθήκες που τη φέρνουν πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ενωση. 

Τρίτον: Αν δεν σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, να μπει στο επόμενο στάδιο ερευνών πετρελαίου, με γεωτρήσεις, προφασιζόμενη διερεύνηση στόχων που εντόπισε με τις προηγούμενες σεισμικές και άλλες έρευνες. Δηλαδή να μετακινήσει εξέδρα γεωτρήσεων πετρελαίου στις περιοχές όπου αμφισβητεί, δημιουργώντας έτσι ΜΟΝΙΜΑ τετελεσμένα και ΜΟΝΙΜΗ ζημιά στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα φυσικά δεν πρέπει να συρθεί σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, που κρύβει παγίδες για τη χώρα μας, αλλά πρέπει να θέσει θέμα ΑΟΖ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και να περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για την επίτευξη των δικαίων της. 

Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα, με όρους τουρκικού τσαμπουκά, όπως επιδιώκει από πλεονεκτικότερη θέση η Τουρκία, λόγω πρόσκαιρων συγκυριών. Τα βήματα της διπλωματίας, στο γήπεδο του διεθνούς δικαίου, είναι τα πλέον ενδεδειγμένα στην παρούσα συγκυρία, για να αποτραπούν οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

( Ο Δρ Κωνσταντίνος Α Νικολάου είναι Γεωλόγος πετρελαίων –

Ενεργειακός οικονομολόγος, Μέλος ΔΣ ΙΕΝΕ, Σύμβουλος Ε-Π Υ/Α και 

τ.Τεχνικός Διευθυντής Ε-Π Υ/Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ)

(από την εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/08/2010)

Η Τουρκία λειτουργεί ήδη σαν μεγάλη ναυτική δύναμη

 

του Σταύρου Λυγερού

Σχολιάζοντας την έντονη κινητικότητα του τουρκικού ναυτικού, η εφημερίδα Σαμπάχ συνόψισε με εύγλωττο τρόπο τη νέα ναυτική στρατηγική της Άγκυρας: «Ας μην ξεχνάμε ότι κάποτε αποκαλούσαν τη Μεσόγειο τουρκική λίμνη»! Είναι σαφές ότι η Τουρκία λειτουργεί ήδη σαν μεγάλη ναυτική δύναμη. Το ναυτικό της ανοίγεται πια σε θάλασσες από τις οποίες απουσίαζε αιώνες.

Σε αντίθεση με τους κεμαλιστές, που έχουν στόχο να θέσουν υπό αεροναυτικό έλεγχο το ανατολικό Αιγαίο, οι νεοοθωμανοί επιδιώκουν μια δεσπόζουσα παρουσία όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά συνολικά στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν χάνουν, λοιπόν, ευκαιρία να επιδεικνύουν τη ναυτική ισχύ τους όχι μόνο στις γειτνιάζουσες θάλασσες, αλλά και μακριά από τα τουρκικά εδάφη.

Τον τελευταίο καιρό, τα ελληνικά ΜΜΕ έδωσαν έμφαση στις βόλτες του τουρκικού υδρογραφικού σκάφους «Τσεσμέ» στη θαλάσσια περιοχή της Σαμοθράκης.

 

Το γεγονός αυτό, ωστόσο, χωρίς να χάνει σε σημασία, αποτελεί εκδήλωση πάγιας τακτικής των Τούρκων. Εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιούν την πραγματοποίηση ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα είτε ως συνταγή πρόκλησης κρίσης είτε ως μέθοδο προειδοποίησης της Αθήνας, με σκοπό να την αποτρέψουν από την άσκηση νόμιμων ελληνικών δικαιωμάτων, τα οποία οι ίδιοι αμφισβητούν.Η αποστολή του «Τσεσμέ» εξυπηρετεί τη δεύτερη κατηγορία.

 

Ο χρόνος δεν είναι τυχαίος.

 

Συνδέεται με τη δεδηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου να παραχωρήσει άδειες για την πραγματοποίηση σεισμικών ερευνών σε 42 θαλάσσια οικόπεδα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, στο Κρητικό και στο Ιόνιο. Οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι οι έρευνες θα πραγματοποιηθούν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, αλλά φρόντισαν να στείλουν το έμπρακτο μήνυμά τους ότι δεν θα ανεχθούν επέκταση των ερευνών εκτός των έξι μιλίων.

 

Είναι αξιοσημείωτο ότι εξέδωσαν και ανακοίνωση, όπου αναφέρουν το Πρωτόκολλο της Βέρνης του 1976, με τον ισχυρισμό ότι αυτό δεσμεύει τις δύο χώρες να μην πραγματοποιήσουν σεισμικές έρευνες στο Αιγαίο πέρα των χωρικών τους υδάτων.Το ίδιο περίπου σκηνικό είχαν στήσει οι Τούρκοι το Νοέμβριο του 2008 στη θαλάσσια περιοχή νοτίως του Καστελόριζου για να αποτρέψουν τον καθορισμό ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην

Ανατολική Μεσόγειο. Και τα κατάφεραν, αφού το ζήτημα έχει ουσιαστικά μπει στο ράφι.
Εάν τα ανωτέρω είναι εφαρμογή πάγιας τουρκικής τακτικής, μια σειρά άλλων κινήσεων είναι κομμάτια του παζλ της αναδυόμενης νεοοθωμανικής στρατηγικής.

Δύο μόνο παραδείγματα:

• Η Άγκυρα επιχειρεί να καταργήσει εμπράκτως ελληνικά πεδία βολής στο Αιγαίο και να επιβάλει δικά της. Με το σκοπό αυτό δεσμεύει περιοχές για δικές της αεροναυτικές ασκήσεις στις περιοχές των ελληνικών πεδίων βολής της Άνδρου και της Ψαθούρας, που λειτουργούν σαν προστατευτική ζώνη για τα πολεοδομικά συγκροτήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Παραλλήλως, έχουν de facto δημιουργήσει δικό τους πεδίο βολής στο θαλάσσιο τρίγωνο Άθως – Σαμοθράκη – Λήμνος.

• Οι Τούρκοι εφαρμόζουν μια νέα τακτική για να δημιουργήσουν τετελεσμένο αναφορικά με την αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο. Τις προηγούμενες ημέρες σκηνοθέτησαν ναυτικό ατύχημα πρώτα βορείως των βραχονησίδων Καλόγεροι, στην καρδιά του Αιγαίου, και δύο ημέρες αργότερα στην περιοχή μεταξύ Λήμνου και Αϊ Στράτη. Όχι μόνο στέλνουν πλωτά και αεροπορικά μέσα, αλλά με ΝΟΤΑΜ χαρακτήρισαν τις περιοχές αυτές περιοχές δικής τους ευθύνης και σύστησαν σε μη τουρκικές μονάδες διάσωσης να αποφύγουν την είσοδό τους στις περιοχές! Παραλλήλως, τουρκικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη επιχείρησαν να εμποδίσουν ελληνικά σκάφη και ελικόπτερα να πραγματοποιήσουν επιχείρηση έρευνας και διάσωσης.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν την άρνηση της κυβέρνησης Καραμανλή να χρηματοδοτήσει τον εκσυγχρονισμό της ναυτικής βάσης του Δυρραχίου για να βάλουν πόδι και εκεί, μετά τα προνόμια που έχουν αποκτήσει στη ναυτική βάση της Αυλώνας απέναντι από την Κέρκυρα. Στα τέλη Ιουνίου, μάλιστα, ισχυρή τουρκική ναυτική δύναμη πραγματοποίησε ασκήσεις με πραγματικά πυρά δυτικά της Κεφαλονιάς και στη συνέχεια δυτικά και ανατολικά της Κρήτης, δημιουργώντας συνθήκες αεροναυτικής περικύκλωσης της Μεγαλονήσου.

Οι εν λόγω ασκήσεις δεν παραβίασαν τους διεθνείς κανόνες, αλλά σηματοδοτούν μία νέα εποχή στον ελληνοτουρκικό ναυτικό ανταγωνισμό. Η Άγκυρα ανοίγει μέτωπο και στο Ιόνιο, στα νώτα της Ελλάδας, την ίδια στιγμή που κλιμακώνει τη ναυτική πίεσή της στο Αιγαίο, στέλνοντας τακτικά πολεμικά σκάφη της να κάνουν επίδειξη σημαίας έξω από το Σούνιο. Είναι προφανές ότι το γεωγραφικό τόξο των απειλών για την εθνική ασφάλεια διευρύνεται επικίνδυνα.

Τα μικρής και μεσαίας κλίμακας τετελεσμένα που μεθοδικά και συστηματικά δημιουργεί η Άγκυρα δεν είναι αποσπασματικές κινήσεις ούτε περιορισμένης σημασίας, όπως τα παρουσιάζει η ειδησεογραφία. Αθροιστικά διαφοροποιούν προς όφελος των Τούρκων τη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Πρόβατο έστω, αλλά μπορούμε «καλά οπλισμένο»;

Του ΣΤΕΛΙΟΥ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ
Άκρα του τάφου σιωπή επικρατεί αυτόν τον καιρό αναφορικά με μείζονα εθνικά μας θέματα. Ηγεσίες και πολιτικό προσωπικό δεν ψελλίζουν λέξη. Τα ΜΜΕ, εκτός σπανίων εξαιρέσεων, δεν βγάζουν άχνα.

Οι πολίτες, ανυποψίαστοι και αναισθητοποιημένοι, παρακολουθούν άπραγοι τα καθημερινά κατορθώματα της περιβόητης «τρόικας», που κυνική, αδίστακτη και ασύδοτη κυβερνά τη χώρα αφότου η εκλεγμένη κυβέρνηση της μεταβίβασε, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, την εξουσία. «Χώρα μειωμένης κυριαρχίας» συνομολόγησε πως είμαστε ο πρωθυπουργός. Όπερ έδει δείξαι! Και το δείχνουμε!

Το «Τσεσμέ» και το «Πίρι Ρέις» αλωνίζουν στην υφαλοκρηπίδα μας πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες στο Αιγαίο το πρώτο και στην περιοχή του Καστελλόριζου το δεύτερο. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα είναι ένα κάποιο χλωμό διάβημα προς την Άγκυρα και μια μάλλον αόριστη κουβέντα, μεταξύ τυρού και αχλαδίου, στη συνάντηση Δρούτσα - Νταβούτογλου στο Καζακστάν.

Η συνάντηση αυτή δεν έπρεπε επ' ουδενί λόγω να γίνει όσο η Άγκυρα συνεχίζει ακάθεκτη τις παραβιάσεις και τις έργω προσβολές της κυριαρχίας μας, διότι στα μάτια της διεθνούς κοινότητας τελικά τις νομιμοποιεί.

Το φοβικό σύνδρομο που διακατέχει τις ελλαδικές ηγεσίες αυτά τα χρόνια, αντί να υπερνικάται, γιγαντώνεται. Οι ημέτεροι «καταπίνουν» τα πάντα και ανατροφοδοτούν με τη στάση τους την τουρκική επιθετικότητα.

Η χώρα έχει ένα τεράστιο κενό στρατηγικής. Από την εποχή Σημίτη και συνεχώς έκτοτε ως σήμερα οι κυβερνήσεις διακηρύσσουν ότι στρατηγική επιλογή μας είναι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αντί του ορθού: να ξεκουμπισθεί ο «Αττίλας» από την Κύπρο και να αποσυρθούν οι πασάδες στο σεράι τους.

Η άνευ όρων στήριξη της ευρωένταξης των γειτόνων είναι μοιραία και αυτοκτονική.

Η Άγκυρα προσβάλλει την κυριαρχία μας και μας πειθαναγκάζει με την απειλή πολέμου σε διαρκείς υποχωρήσεις, οι οποίες μετακινούν ολοένα και περισσότερο προς τα πίσω τις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές» μας. 

Ο νεολογισμός του κ. Δρούτσα ότι στην ωμή επιθετικότητα εμείς απαντούμε με «επιθετική ελληνική στρατηγική» ενέχει αντινομία και αυτοαναίρεση. Και πάντως αν εννοεί ότι η Ελλάς δεν επιλέγει να αντιτάξει στρατιωτική αποτροπή, αλλά κινεί αποκλειστικά πολιτικοδιπλωματικούς χειρισμούς, στη συγκεκριμένη περίπτωση μείναμε ολοκληρωτικά ακίνητοι.

Υπάρχουν απέραντες δυνατότητες για μια παραγωγική αποτρεπτική στρατηγική, να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί την Τουρκία. Να την καταγγείλουμε παντού ως χώρα που ενεργεί κατά σύστημα έκνομα. Ύστερα όμως από την πρώτη μετά την εισβολή του «Αττίλα» καταγγελτική φάση του Ελληνισμού, περάσαμε στις ατέρμονες και ανούσιες, αρχικώς «εκ του σύνεγγυς» και στη συνέχεια «απευθείας», συνομιλίες.

Έτσι δώσαμε τον χρόνο στον εχθρό να διολισθήσει από το εδώλιο του κατηγορουμένου για κακουργηματική συμπεριφορά στη θέση «τρίτου» που είναι τάχα έτοιμος να προσφέρει τις… καλές του υπηρεσίες για την επίλυση του προβλήματος που αυτός δημιούργησε, ενώ συνέχισε με τον επεκτατισμό του να προωθεί τετελεσμένα σε Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη και μέσω Αλβανίας στο Ιόνιο.

Η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν αναγνωρίζει κανένα δίκαιο όταν δεν τη συμφέρει. Αλλά ουδείς την καταγγέλλει. Αμφισβητεί έμπρακτα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η επίσημη Ελλάς μεταχειρίζεται με το γάντι την Άγκυρα - άκρον άωτον κατευναστικής στρατηγικής. «Βιάζεται», αλλά αρνείται να καταγγείλει στους διεθνείς οργανισμούς τον βιασμό. Δεν ενημερώνουμε καν τις Βρυξέλλες για τα τουρκικά αίσχη. Τότε πώς περιμένουμε, αν περιμένουμε, την επόμενη έκθεση της Κομισιόν για την ευρωδιαδρομή της κακής γείτονος;

Οι ενέργειες της Τουρκίας αναπαράγουν και προάγουν τις διεκδικήσεις της.

Ο Τάσσος στην Κύπρο προχώρησε σε συμφωνία ΑΟΖ με τους γείτονες, πλην Ελλάδος, διότι τότε ο Καραμανλής δεν ήθελε να ενοχλήσει την Άγκυρα. Τώρα οι Τούρκοι, εκμεταλλευόμενοι το κενό, διαπραγματεύονται με τους Αιγυπτίους, ενώ δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα.

Θέλουν να φάνε την ελληνική ΑΟΖ που ορίζει το Καστελλόριζο. Το «Πίρι Ρέις», με την ανοχή μας, ερευνά την ελληνική ΑΟΖ. Εμείς σιωπούμε. Πολλοί ερμηνεύουν τη σιωπή ως τετελεσμένη συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου με τουρκικούς όρους. Αν αυτό επαληθευθεί, δεν θα είναι η έσχατη πλάνη, αλλά ο έσχατος δόλος.

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έλεγε: «Δημοκρατία είναι δύο λύκοι κι ένα πρόβατο να ψηφίζουν τι θα φάνε το μεσημέρι. Ελευθερία είναι ένα πρόβατο καλά οπλισμένο να αμφισβητεί την ψηφοφορία».

Να γίνουμε τέτοιοι, άνευ υπαιτίου βραδύτητος.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Eλληνο-τουρκική συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου επιθυμούν οι ΗΠΑ

ΠΗΓΗ

Σε ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας προχώρησε ο ειδικός απεσταλμένος του State Department για την ενέργεια στην Ευρασία, Richard Morningstar. Σε συνέντευξή του στη Καθημερινή, o Aμερικανός αξιωματούχος προκρίνει εμπορική συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη και αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές ενώ χαρακτηρίζει το Αιγαίο «αμφισβητούμενη περιοχή».

Πρόκειται για τις πρώτες επίσημες δηλώσεις αξιωματούχου των ΗΠΑ μετά την απόφαση σύστασης ελληνικού δημόσιου φορέα για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων αλλά και τη δημοσίευση της προκήρυξης διεθνούς διαγωνισμού από την ΤRAO (Turkiye Petrolleri Anonim Ortakligi) για την πραγματοποίηση τρισδιάστατων σεισμικών ερευνών (3D seismics) σε θαλάσσια περιοχή 1.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μεγάλο μέρος της οποίας καλύπτει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) Καστελόριζου. 

Εμπειρος διπλωμάτης και βαθύς γνώστης των ζητημάτων της ενέργειας με τα οποία ασχολείται εδώ και δεκαετίες, ο Richard Morningstar έχει διατελέσει σύμβουλος του προέδρου Clinton, πρέσβης στην Ε.Ε., επικεφαλής της αμερικανικής ενεργειακής διπλωματίας στη Κασπία προωθώντας τον αγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Τσειχάν ενώ με τη σημερινή του ιδιότητα εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στην τελετή υπογραφής της συμφωνίας για τον αγωγό Nabucco.

Πώς αποτιμάτε την άσκηση από την Ελλάδα του δικαιώματος, που απορρέει από το διεθνές δίκαιο, να προχωρήσει σε έρευνες και εξόρυξη πετρελαίου και αερίου στο Αιγαίο;

Ξέρετε, αυτά τα θέματα των θαλάσσιων συνόρων είναι δύσκολα και όχι μόνο στο Αιγαίο. Είναι δύσκολα στην Κασπία, αλλά και στην Αρκτική, όπου χρειάστηκε να περάσουν 40 χρόνια έως ότου η Νορβηγία και η Ρωσία τα διευθετήσουν, κάτι που έκαναν μόλις φέτος. Προφανώς υφίστανται ζητήματα, για τα οποία δεν γνωρίζω λεπτομέρειες ώστε να πω κάτι για τη μία ή την άλλη πλευρά. 

Αλλά θα ήλπιζα, εάν υπάρχουν φυσικές πηγές ενέργειας στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, αυτές να βοηθήσουν στην επίλυση των ζητήματος των συνόρων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό. Ο πρώτος είναι να υπάρξει, επιτέλους, συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα σύνορα. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, υπήρξαν περιπτώσεις όπου χώρες κατέληξαν σε «εμπορικές διευθετήσεις» και άφησαν το θέμα της οριοθέτησης των συνόρων για το μέλλον.

Μπορώ να φανταστώ μια περίπτωση, στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμη και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα. Σίγουρα δεν θα ενθάρρυνα μονομερείς κινήσεις από καμία χώρα, αλλά θα ενθάρρυνα να βρεθεί λύση στα όποια ζητήματα υπάρχουν, υπογραμμίζοντας και πάλι ότι δεν γνωρίζω πλήρως τα ζητήματα του Αιγαίου.

Θα ήθελα να μιλήσουμε για το δικαίωμα της Ελλάδας να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ, αλλά προηγουμένως να ρωτήσω κατά πόσον θα ενισχυθεί η ελληνική θέση αν οι ΗΠΑ επικυρώσουν το Δίκαιο της Θάλασσας, με δεδομένη την ιδιαίτερη σχέση που έχουν με όλες τις χώρες της περιοχής.

Σίγουρα δεν θα ήταν κακό. Αλλά, πέρα από το τι θα κάνουν οι ΗΠΑ, που δεν το ξέρω, πολλές χώρες το έχουν επικυρώσει, αλλά παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τις νομικές συνέπειες της ΑΟΖ, όπως για παράδειγμα εάν μια χώρα μπορεί να αποκλείσει από την ΑΟΖ έναν υποθαλάσσιο αγωγό. Δεν είμαι ειδήμων. Σε μερικές περιπτώσεις η οριοθέτηση της ΑΟΖ υπήρξε υποβοηθητική. Επέτρεψε σε χώρες να εξετάσουν και ζητήματα περιβαλλοντικού χαρακτήρα, αλλά πόσο δεσμευτική είναι και άλλα θέματα νομικής φύσης μένουν να επιλυθούν.

Πάντως, η Ελλάδα θα είχε το δικαίωμα να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ.

Φυσικά, από τη στιγμή που είναι μέρος της συνθήκης.

Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης;

Είναι ένα έργο που συζητείται εδώ και πολλά χρόνια, από την εποχή που ήμουν στην κυβέρνηση την πρώτη φορά, τη δεκαετία του ’90. Γνωρίζω ότι είναι προτεραιότητα για την Ελλάδα. Υπάρχουν ερωτηματικά σε ό, τι αφορά τη Βουλγαρία, ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες. Μια αμερικανική εταιρεία ενδιαφέρεται πολύ για το έργο. Μένει να φανεί εάν θα υπάρχει αρκετή ζήτηση και για τον Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης και για τον Μπακού – Τσεϊχάν. Αυτό πρέπει να αποσαφηνισθεί. Οπως και το τι θα γίνει με τον Βόσπορο, καθώς η Τουρκία εγείρει θέμα μεγάλου αριθμού τάνκερ που περνούν από τα Στενά. Σίγουρα δεν έχουμε αρνητικά αισθήματα για το έργο. Ισως δουλέψει.

Ο ένας αγωγός αποκλείει τον άλλο;

 Είναι δύσκολο να το πει κανείς σε αυτήν τη φάση. Εξαρτάται από τη χωρητικότητα του Βοσπόρου, αλλά και την ποσότητα πετρελαίου που θα προκύψει από την Ανατολική Κασπία.

Πόσο σημαντικός είναι για την Ελλάδα ο αγωγός TGI (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία), και υπάρχει αρκετό αέριο στο Αζερμπαϊτζάν;

Θα δώσει στην Ελλάδα μεγαλύτερη πρόσβαση σε αέριο και θα διαφοροποιήσει τις πηγές τροφοδοσίας της. Οι εταίροι του TGI εργάζονται σκληρά για να τον καταστήσουν ένα πιο ευρωπαϊκό έργο. Η ΔΕΠΑ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να υπάρχουν διασυνδέσεις προς άλλες βαλκανικές χώρες, εξέλιξη που θα προσδώσει στον αγωγό στρατηγική σημασία.

Σε ό,τι αφορά την ποσότητα του αερίου στο Αζερμπαϊτζάν, υπάρχουν ερωτήματα, αλλά το πιθανότερο είναι πως υπάρχει αρκετό για τον TGI, το ερώτημα είναι αν υπάρχει και για τον Ναμπούκο. Γίνονται έρευνες στο Αζερμπαϊτζάν, ενώ υπάρχουν πιθανότητες για αέριο από Τουρκμενιστάν, Ιράκ, κ.α.

Πώς βλέπουν οι ΗΠΑ τη συμμετοχή της Ελλάδας στον South Stream;

Είναι ένα θέμα που αφορά την Γκάζπρομ και τις αρμόδιες ελληνικές οντότητες. Εχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν είμαστε αντίθετοι με τον South Stream. Υπάρχουν κάποια ερωτήματα όπως υπάρχουν για όλους τους αγωγούς και αφορούν το κόστος, την τοποθεσία του αερίου, κ.λπ. Υπάρχουν ζητήματα ελέγχου και πολιτικής που προκύπτουν σε κάθε έργο.

Κατανοείτε γιατί η Ελλάδα αισθάνεται ότι τη συμφέρει η συμμετοχή σε έναν τέτοιο αγωγό;

Από μια περιορισμένη προσέγγιση (micro standpoint) μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι στην Ελλάδα νομίζουν ότι συμφέρει. Ας το αφήσω εκεί.

Στη φωτογραφία, ο Richard Morningstar με τον υπουργό Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας Taner Yildiz.

Με άδεια από την Τουρκία έκανε η Ελλάδα έρευνες!

agiosgr

Την άδεια της Τουρκίας για πραγματοποίηση υποθαλάσσιας σεισμικής έρευνας σε περιοχή ανατολικότερα από αυτήν στην οποία κάνει έρευνες το τουρκικό σκάφος «Πιρί Ρεΐς», είχε ζητήσει η Αθήνα το 2003, ανέφεραν πηγές του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών, πράγμα που επιβεβαίωσε η ελληνική αρχή που είχε πραγματοποιήσει την έρευνα.

Στην υποθαλάσσια οροσειρά «Αναξίμανδρος» που ερευνά τώρα το «Πιρί Ρεΐς» (φωτογραφία) είχε ολοκληρώσει για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης έρευνα το ΕΛΚΕΘΑ

Η Τουρκία -που ώς τώρα δεν έχει ζητήσει ανάλογη άδεια- απορρίπτει τα περί παραβίασης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων εξαιτίας των ερευνών του σκάφους «Πιρί Ρεΐς» γύρω από το Καστελόριζο και θεωρεί «υπερβολικές» τις ελληνικές αντιδράσεις.

Πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν ότι το «Πιρί Ρεΐς» κάνει σεισμικές έρευνες και δεν ψάχνει για πετρέλαιο. Πιο συγκεκριμένα αναφέρουν ότι «είναι έρευνες σχετικά με τα μετασεισμικά κύματα», τα γνωστά τσουνάμι.

«Πριν από μερικά χρόνια και ελληνικό σκάφος έκανε παρόμοιες έρευνες, ζητώντας μάλιστα την άδεια των τουρκικών αρχών», ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

Τα περί παλαιότερης ελληνικής σεισμικής έρευνας επιβεβαίωσε στην «Ε» ο διευθυντής ερευνών του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΑ) Δημήτρης Σακελλαρίου, ο οποίος ανέφερε ότι η ελληνική έρευνα είχε γίνει το 2003 σε περιοχή που βρίσκεται ανατολικότερα από αυτήν στην οποία πραγματοποιεί έρευνες το «Πιρί Ρεΐς». Συγκεκριμένα η έρευνα είχε γίνει στην υποθαλάσσια οροσειρά «Αναξίμανδρος» που βρίσκεται μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου. Ο Σακελλαρίου είπε πως είχε ζητηθεί η άδεια των τουρκικών αρχών επειδή «η περιοχή βρισκόταν εντός της τουρκικής οικονομικής ζώνης» και ότι, κατά τις έρευνες, πάνω στο ελληνικό υπήρχε Τούρκος παρατηρητής. Οι σεισμικές έρευνες είχαν γίνει στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος με την επωνυμία «Αναξίμανδρος».

Ο Σακελλαρίου ανέφερε πως είναι πολύ ευρεία η έννοια «σεισμικές έρευνες», οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν έρευνες επί ρηγμάτων, επί κατολισθήσεων ή και πετρελαίων, αν και σημείωσε πως ο ίδιος δεν ξέρει αν η Τουρκία διαθέτει τον εξοπλισμό για υποθαλάσσιες έρευνες πετρελαίου.

Ποιος σέβεται και ποιος όχι

Στο ερώτημα για ποιο λόγο, σε αντίστοιχη περίπτωση ελληνικής έρευνας ζητήθηκε η άδεια της τουρκικής πλευράς, πράγμα που δεν κάνει η Αγκυρα, πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν πως «η εικόνα αυτή δείχνει ποιος σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και ποιος όχι».

Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι τμήμα της περιοχής στην οποία κάνει έρευνες το «Πιρί Ρεΐς» είναι ελληνική υφαλοκρηπίδα, γεγονός που συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Θαλάσσιου Δικαίου και υπονομεύει τις διερευνητικές επαφές που συνεχίζονται μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το ζήτημα αποκτά και σημαντική πολιτική διάσταση, αφού «υπάρχει προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων, τη στιγμή που δεν έχει οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας». Επιπροσθέτως, ανέφεραν οι ίδιες πηγές, «γεννάται πολιτικό ζήτημα, επειδή η Τουρκία διαμορφώνει συνθήκες έντασης και πρέπει να δείξει ότι δεσμεύεται από τη διαδικασία που έχει ξεκινήσει στις διμερείς σχέσεις».

Είναι ένα ζήτημα αν οι επαφές σε τεχνικό επίπεδο θα προσφέρουν υπηρεσίες για την αντιμετώπιση καταστάσεων που παράγουν προβλήματα, ανέφεραν διπλωματικές πηγές, σημειώνοντας ότι τα μείζονα ζητήματα θα έπρεπε να εξεταστούν σε ανώτερο επίπεδο. Παρατήρησαν, πάντως, ότι σήμερα πλέον υπάρχουν αρκετοί δίαυλοι μεταξύ της Αθήνας και της Αγκυρας, με αποτέλεσμα να αποτρέπεται η εξέλιξη των προβλημάτων σε μεγάλη κρίση.

Τέλος, ο σύμβουλος του τουρκικού τηλεοπτικού δικτύου CNN Turk επί διπλωματικών ζητημάτων, πρέσβης ε.τ. Γιαλίμ Εράλπ, σχολιάζοντας στην «Ε» την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τις έρευνες, είπε ότι «δεν έχει οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα μεταξύ της Τουρκίας και της Κύπρου, αλλά και μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας. Επειδή δεν έχει λυθεί το Κυπριακό παραμένει το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, όταν μία πλευρά δηλώνει ότι θα κάνει έρευνες, η άλλη πλευρά μπορεί να δημιουργεί πρόβλημα».

Το Αιγαίο με όρους: Εθνικός Εναέριος Χώρος

του Αλέκου Λασκαράτου
Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο (άρθρα 1 και 2 της Σύμβασης του Σικάγου του 1944 για την Πολιτική Αεροπορία), ο εθνικός εναέριος χώρος (ΕΕΧ) ενός κράτους είναι ο εναέριος χώρος που εκτείνεται πάνω από το χερσαίο έδαφος του και τα χωρικά του ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη). Η Ελλάδα από το 1931 (με το Π.Δ. της 6/18 Σεπτεμβρίου 1931) έχει καθορίσει αιγιαλίτιδαζώνη εύρους 10 ν.μ. Το σχετικό Π.Δ. εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα με ρητήπρόβλεψη του άρθρου 191 παρ.2 του Κώδικα Αεροπορικού Δικαίου[Ν. 1815/1988 (ΦΕΚ Α΄ 250)]. Μέχρι το 1975 και για 44 συνεχή έτη, η Τουρκία αναγνώριζε και σεβόταν τη ρύθμιση αυτή των 10 ν.μ. Από το 1975 μέχρι σήμερα, όμως, αμφισβητεί τον πέρα από τα 6 μίλια εναέριο χώρο της Ελλάδος, δηλαδή θεωρεί ότι τα 4 μίλια από τα 6 ως τα 10 είναι διεθνής εναέριος χώρος. Για να στηρίξει τους ισχυρισμούς της η Τουρκία στέλνει τακτικά μαχητικά αεοροσκάφη στη μεταξύ 6 και 10 ν.μ. περιοχή του ΕΕΧ. Έχουμε τότε αυτό που ονομάζουμε παραβίαση του εθνικού εναέριου χώρου. Οπως είναι φανερό η Ελλάδα δεν έχει άλλη λύση από τονα απαντήσει σε κάθε τέτοια παραβίαση του ΕΕΧ με αναχαίτηση των τουρκικών αεροσκαφών από δικά μας. Οποιαδήποτε άλλη ενέργεια θα σήμαινε και αποδοχή των τουρκικών διεκδικήσεων. Πέρα από το τεράστιο κόστος οι αναχαιτήσεις αυτές είναι και επικίνδυνες. Στις 23 Μαίου του 2006 κατά τη διάρκεια αναχαίτησης νότια της Καρπάθου έγινε σύγκρουση στον αέρα ελληνικού F-16 με τουρκικό με αποτέλεσμα ο έλληνας πιλότος να χάσει τη ζωή του. Είναι γεγονός ότι η διαφορά μεταξύ του Εθνικού Εναέριου Χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας αποτελεί παγκόσμια παραδοξότητα και καμία χώρα (με εξαίρεση την Κύπρο) δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτό στη χώρα μας. Άλλωστε, με την αποδοχή του νατοϊκού κανονισμού MC 66/1 το 1962, η Ελλάδα έχει αποδεχθεί ότι ο εθνικός εναέριος χώρος για νατοϊκές λειτουργίες δεν είναι τα 10 ναυτικά μίλια, αλλά μόνον τα 6. Για το λόγο αυτό, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο χώρο μεταξύ 6 και 10 μιλίων κατά τη διάρκεια νατοϊκών ασκήσεων.

Σαν τη γάτα με το ποντίκι!

defencepoint

Με συστηματικές κινήσεις αυξάνει συνεχώς η Άγκυρα την πίεση στο Αιγαίο εκμεταλλευόμενη τη «στρατηγικά ψύχραιμη» στάση της Αθήνας.

Συγκεκριμένα ενώ το «Τσεσμέ» το οποίο κινούνταν σε θαλάσσια περιοχή νοτίως της Σαμοθράκης, περί τις 03.00 τα ξημερώματα της Κυριακής αποχώρησε από την περιοχή και εισήλθε στα τουρκικά χωρικά ύδατα, η Τουρκία "ξανακτύπησε" στο Νότιο Αιγαίο- Ανατολική Μεσόγειο.

Λίγες ώρες αργότερα, το «Πιρι Ρέϊς» από τις 07.00 το πρωί της Κυριακής άρχισε να κινείται σε θαλάσσια περιοχή νότια-νοτιοδυτικά του Καστελλορίζου με κατεύθυνση δυτικά σαφώς εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό τη στενή παρακολούθηση περιπολικού ανοικτής θαλάσσης του Λιμενικού Σώματος ενώ μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα επέμβασης.

Από τη μέχρι τώρα εξέλιξη της κατάστασης είναι αυτονόητο ότι η Άγκυρα κάθε άλλο παρά διατεθειμένη είναι να εφαρμόσει το θερινό μορατόριουμ αλλά καθώς θεωρεί ότι βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση όσον αφορά τον συσχετισμό ισχύος, θα συνεχίσει να αυξάνει την πίεση. Η ελληνική πλευρά πρέπει τάχιστα να εκπονήσει μία νέα πολιτική. Η "στρατηγική ψυχραιμία" είναι αδιέξοδη!

ΑΦΟΥ ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΩΝΕΙ Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤΕ ΚΑΤΙ ΒΡΩΜΑΕΙ!!

Αφού φτάσαμε στο σημείο ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ να τα χώνει στην κυβέρνηση για τα ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ε,ναι τότε νομίζω ότι τα είδαμε όλα. Είναι τόσο απλό το θέμα η οι καμπάνες έχουν αρχίσει να χτυπάνε και εμείς δεν ακούμε.

Δεν ακούμε, η δεν μας αφήνουν να ακούσουμε. Όταν σε μια χώρα που συμβαίνουν μύρια όσα τα δελτία παραπληροφόρησης από τα 45 λεπτά διάρκεια τα 40 λεπτά τα αφιερώνουν στον ΑΓΓΕΛΟΥ ας ψάξει ο καθένας μας να βρεί πως μας την στήνουν χωρίς να παίρνουμε χαμπάρι.

Έχουμε καταντήσει να παρακολουθούμε τηλεοπτική κάλυψη πολιτικών θέσεων και συμφερόντων  διασήμων και πλουσίων παρουσιαστών σε κουβεντούλα στο σαλόνι του σπιτιού τους μαζί με 4-5 κολλητούς σχεδόν πάντα τους ίδιους.

Αλλά τι είναι αυτά που λέω για τους ανθρώπους οι οποίοι δεν εμφανίζονται ποτέ να εμπλέκονται σε σκάνδαλα ,ύποπτες δραστηριότητες,φοροδιαφυγή η τόσα άλλα παραπτώματα που εμπλέκονται οι κοινοί θνητοί.