Σαμαράς: «Δεσμεύομαι να καταργήσω τον νόμο του ΠΑΣΟΚ για την ιθαγένεια»

«Τα παιδιά νόμιμων μεταναστών που γεννιούνται εδώ, θα παίρνουν το δικαίωμα της ιθαγένειας όταν ενηλικιωθούν», δήλωσε ο κ. Σαμαράς

Την δέσμευσή του ότι θα καταργήσει τον νόμο της κυβέρνησης για την χορήγηση ιθαγένειας επανέλαβε ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της προκαλεί διαλυτικά φαινόμενα στην Ελληνική κοινωνία.

Μιλώντας σε εκδήλωση του τομέα μεταναστευτικής πολιτικής του κόμματος ο πρόεδρος της ΝΔ δήλωσε: «Είμαστε υποχρεωμένοι αυτό το Νόμο να τον αλλάξουμε όταν θα αναλάβει η Νέα Δημοκρατία τη διακυβέρνηση της χώρας. Και δεσμευόμαστε από τώρα γι’ αυτό».

Στην συνέχεια ανέπτυξε την δική του πρόταση για την ενσωμάτωση των μεταναστών και την χορήγηση ιθαγένειας: «Τα παιδιά νόμιμων μεταναστών που γεννιούνται εδώ, θα παίρνουν το δικαίωμα της ιθαγένειας όταν ενηλικιωθούν. Αλλά για να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα θα πρέπει, πρώτον, να διαλέξουν ανάμεσα στην ελληνική και την ιθαγένεια της χώρας καταγωγής των γονιών τους.

Και δεύτερον, θα πρέπει να έχουν ολοκληρώσει τα χρόνια της 9χρονης εκπαίδευσης που είναι υποχρεωτική για όλα τα ελληνόπουλα. Με το που γεννιούνται τα παιδιά θα παίρνουν το δικαίωμα. Αλλά θα το ασκούν στην ενηλικίωσή τους. Με ελάχιστες προϋποθέσεις. Αλλά χωρίς η ιθαγένειά τους να «συμπαρασύρει» την πολιτογράφηση των γονιών τους από την αρχή. Γιατί η ιθαγένειά τους θα κερδίζεται οριστικά 18 χρόνια αργότερα.

Με αυτή τη ρύθμιση η Ελλάδα δεν γίνεται μαγνήτης μεταναστών.

Κάνοντας κριτική στην κυβέρνηση για την μεταναστευτική της πολιτική ο κ. Σαμαράς ανέφερε ότι «όσοι πραγματικά βλέπουν τον κίνδυνο του ρατσισμού, όσοι πραγματικά θέλουν να αντισταθούν στο ρατσισμό, κατανοούν απόλυτα τη σημασία της ομαλής και σταδιακής ενσωμάτωσης μέσα από την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Όσοι θέλουν μαζική πολιτογράφηση των πάντων με «αυτοματισμούς» και χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες, δεν θέλουν ενσωμάτωση. Απλά προσελκύουν ακόμα περισσότερους παράνομους μετανάστες. Και πυροδοτούν εντάσεις και διαλυτικά φαινόμενα μέσα στην Ελληνική κοινωνία. Γι’ αυτό και πρέπει να απαλλαγούμε απ’ αυτή τη νομοθεσία το συντομότερο δυνατό».

Ο κ. Σαμαράς ανέπτυξε τις βασικές θέσεις του κόμματός του για το ζήτημα της μετανάστευσης:

Θέση πρώτη: Δεν είναι ίδιο το μεταναστευτικό πρόβλημα σε όλες τις κοινωνίες και σε όλες τις εποχές. Δεν έχει νόημα να αντιγράφουμε άκριτα ό,τι γίνεται αλλού. Ή ό,τι έγινε κάποτε, κάπου αλλού.

Δεύτερη θέση: Η ενσωμάτωση έχει τρεις βασικές πτυχές. Την οικονομική, την κοινωνική και την πολιτιστική.

Τρίτη θέση: Εδώ αγγίζουμε και το πρόβλημα της πολύ-πολιτισμικότητας. Αν πολύ-πολιτισμικότητα είναι η διατήρηση στοιχείων πολιτισμού από τις χώρες καταγωγής των μεταναστών, ασφαλώς κανείς δεν έχει αντίρρηση. Αν όμως σημαίνει ότι τα παιδιά τους θα αναπτύξουν συνείδηση κοινότητας διαφορετική από αυτήν της κοινωνίας στην οποία μεγαλώνουν εδώ υπάρχει πρόβλημα.

Τέταρτη θέση: ο καλύτερος τρόπος να γίνει η ενσωμάτωση είναι ομαλά και σταδιακά:

Πέμπτη θέση: για τους παραπάνω λόγους, κάθε μεταναστευτική πολιτική φροντίζει να δημιουργεί δικλείδες ασφαλείας στην ενσωμάτωση των μεταναστών. Ώστε να γίνει ομαλά και σταδιακά με απώτερο ζητούμενο να ενσωματωθούν οι μετανάστες που μπορεί να αντέξει μια κοινωνία.

Έκτη θέση - τώρα μπαίνουμε στην αποτίμηση της Ελληνικής περίπτωσης:

- Η Ελλάδα είναι κράτος με εθνικό κορμό, όπως το σύνολο των Ευρωπαϊκών κρατών, δεν είναι μεταναστευτικό κράτος, δεν είχε αποικιακή παράδοση, δεν έφερε μετανάστες από υπερπόντιες αποικίες, κι αυτό τη διακρίνει από τις περιπτώσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας.

Στην Ελλάδα οι μετανάστες μπήκαν μετά την κατάρρευση του καθεστώτων του υπαρκτού Σοσιαλισμού, και μπήκαν μαζικά και παράνομα. Η Ελλάδα υπήρξε και παραμένει πύλη μαζικής εισόδου παράνομων μεταναστών τόσο από την Ανατολική Ευρώπη, στη δεκαετία του 90, όσο και από την Ασία στη δεκαετία του 2000. Και δεν έχει καταφέρει να ελέγξει το ρυθμό της εισροής τους, ούτε είναι και εύκολο, λόγω γεωγραφικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων.

Έβδομη θέση: Η Ελλάδα έπρεπε επιτέλους να αποκτήσει μεταναστευτική πολιτική. Αλλά ο μεταναστευτικός νόμος της κυβέρνησης είναι λάθος μεταναστευτική πολιτική. Και μάλιστα είναι το χειρότερο λάθος, τη χειρότερη δυνατή στιγμή: Είναι λάθος γιατί θα έπρεπε να έχει τις ισχυρότερες δικλείδες ασφαλείας σε σχέση με όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Όμως αντί στην Ελλάδα να υιοθετήσουμε νομοθεσία με τις ισχυρότερες δικλείδες ασφαλείας, υιοθετήσαμε νομοθεσία χωρίς καθόλου δικλείδες ασφαλείας.

Κι είναι λάθος επίσης, επειδή το κάναμε τη χειρότερη δυνατή στιγμή. Όταν η χώρα εισέρχονταν σε μια περίοδο δραματικής ύφεσης μακράς διάρκειας.

Κλείνοντας ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι «Η κυβέρνηση με την πολιτική της, κατάργησε κάθε δικλείδα ασφαλείας: Άνοιξε το δρόμο για την πολιτογράφηση των πάντων μέσω της ιθαγένειας των παιδιών. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια άνοιξε το δρόμο για τη νομιμοποίηση των πάντων. Κι αυτό όχι μόνο είναι αντίθετο με τη λογική των ευρωπαίων εταίρων μας, αλλά είναι πιθανό να προκαλέσει πολύ σοβαρές προστριβές μαζί τους.

H Μετανάστευση στην Ελλάδα

www.greekamericannewsagency.com

Της Δώρας Σπυρίδου & του Αντώνη Περδικάρη 2.354.333 οι μετανάστες.. ΕΣΥΕ: Στο 6,3% η ανεργία στους αλλοδαπούς Σύμφωνα με την έρευνα, τα μη ενεργά άτομα αλλοδαπής ιθαγένειας ανέρχονται σε 148.323. Σύμφωνα με άρθρο της "Καθημερινής", η ανεργία στα άτομα αλλοδαπής ιθαγένειας ανέρχεται στο 6,3%, σύμφωνα με την ειδική έρευνα για τη θέση στην αγορά εργασίας των μεταναστών και των αμέσων απογόνων τους που διεξήγαγε η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος (ΕΣΥΕ). Η πλειοψηφία των ατόμων που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό ήρθε στην Ελλάδα για να βρει εργασία. Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό στα άτομα που έχουν γεννηθεί σε κάποια από τις 12 νέες χώρες -μέλη της ΕΕ (60,4%). Τα άτομα που έχουν γεννηθεί σε κάποια από τις 15 παλαιότερες χώρες-μέλη της ΕΕ δηλώνουν κατά πλειοψηφία (59,8%) ότι έχουν έρθει στην Ελλάδα για προσωπικούς λόγους (π.χ. γάμος με Έλληνα/Ελληνίδα ή άλλος λόγος). Ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων με αλλοδαπή ιθαγένεια δήλωσε ότι έχει περιορισμένη άδεια παραμονής στη χώρα (47,9%) ενώ το ποσοστό ατόμων που δήλωσε ότι δεν έχει άδεια παραμονής ανέρχεται σε 2,9%. Εξάλλου, ένα ποσοστό 46,4% δήλωσε ότι έχει άδεια παραμονής αόριστης διάρκειας. Τέλος, ένα σημαντικό ποσοστό των αλλοδαπών δήλωσε ότι σχεδιάζει να παραμείνει στην Ελλάδα μόνιμα (46,6%) ή πάνω από πέντε έτη (23,4%) ή από ένα έως πέντε έτη (9,9%). Η "Αυριανή" πάλι, σε άρθρο της στις 19/03/09 ανακοίνωνε τα εξής: "Ετοιμάζεται δρακόντειος νόμος για τους παράνομους μετανάστες. Οι εργοδότες που τους απασχολούν, θα τιμωρούνται με αυστηρά πρόστιμα, επιστροφή επιδοτήσεων και θα πληρώνουν ακόμα και τα έξοδα επαναπατρισμού." Όσο είδατε εσείς να τιμωρούνται οι παραβάτες, άλλο τόσο το είδαμε κι εμείς.. Υ.Γ.1: Άρα οι μετανάστες στη χώρα μας είναι 2.354.333 και εργάζονται τα 2.200.000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Εύλογο, αφού ισχύει ο νόμος επιδότησης με 75% των εργοδοτών που απασχολούν αλλοδαπούς εργαζομένους. Δηλαδή αν απασχολείς Έλληνα δεν επιχορηγείσαι, εάν όμως απασχολείς αλλοδαπό επιχορηγείσαι με 75%. Ποιός εργοδότης λοιπόν θα προσλάμβανε Έλληνα; Υ.Γ.2: Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία.. Με τα ανεπίσημα πόσοι είναι οι αλλοδαποί εν Ελλάδι; Ωστόσο καμία κρατική υπηρεσία δεν είναι ικανή να δώσει πληροφορίες πόσοι κατά προσέγγιση μετανάστες υπάρχουν στην χώρα μας, "νόμιμοι" και παράνομοι, ενώ οι κατά καιρούς εφαρμοσμένες στατιστικές είναι στη βάση τους λανθασμένες, όπως επί παραδείγματι η αναγωγή στον συνολικό πληθυσμό αλλοδαπών από τον ανάλογο μαθητικό πληθυσμό. Κάποιες ενδείξεις δείχνουν ότι έχει αυξηθεί κάθετα η κατανάλωση τροφίμων και ιδιαίτερα αυτών που κατατάσσονται στα εντελώς απαραίτητα, όπως για παράδειγμα το αλεύρι που την περίοδο 1993 μέχρι 1999 αυξήθηκε στη κατανάλωση του κατά 160% και βεβαίως κανένας δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι έλληνες άλλαξαν τόσο ριζικά τις διατροφικές τους συνήθειες. Το ίδιο παρατηρείται και σε άλλους στατιστικούς δείκτες όπως η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας οικιακής χρήσης καθώς και ένας πιο σημαντικός δείκτης, αυτός της χρήσης αστικών συγκοινωνιών, που αμφότεροι παρουσίασαν για την περίοδο 1999 - 2008 αύξηση 180%. Το καλύτερο όμως το κρατήσαμε για το τέλος.. Καιρός να συγκρίνουμε τα ποσοστά των άνεργων αλλοδαπών με αυτά των άνεργων Ελλήνων. "Η "Απογευματινή" σε άρθρο της μιλάει για άνοδο της ανεργίας τον Απρίλιο σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Το ποσοστό της ανεργίας στο σύνολο της χώρας διαμορφώθηκε στο 9,4% από 7,7% που ήταν τον αντίστοιχο μήνα του 2008 και έναντι 9,2% που ήταν τον Μάρτιο. Σε σχέση με τον Απρίλιο του 2008, ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε τον περασμένο Απρίλιο κατά 86.103 άτομα ή κατά ποσοστό 22,6%, όπως αναφέρει η ΕΣΥΕ. Από τα στοιχεία της ΕΣΥΕ προκύπτει ότι ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 466.878 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.309.959 άτομα. Επίσης, το σύνολο των απασχολουμένων κατά τον Απρίλιο 2009 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 4.482.264 άτομα. Σε ό,τι αφορά στην ανεργία των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών ανήλθε στο 25,2%, ενώ στις ηλικίες 25-34 ετών το ποσοστό της ανεργίας ανήλθε στο 11,7%. Επίσης, η ανεργία των γυναικών διαμορφώθηκε στο 13,3% και η ανεργία των ανδρών στο 6,7% . Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αποδίδει τη μείωση της απασχόλησης και την αύξηση του αριθμού των ανέργων στην πτώση της απασχόλησης στη μεταποίηση και τις κατασκευές και στην καθυστέρηση στην έναρξη πλήρους λειτουργίας των τουριστικών επιχειρήσεων στις νησιωτικές περιοχές... Και εδώ είναι που πρέπει μάλλον να κλάψουμε πικρά, εφ' όσον, συγκρίνοντας τα νούμερα και τα μεγέθη και λαμβάνοντας υπ' όψιν τις επιδοτήσεις που λαμβάνουν οι εργοδότες από το κράτος για την πρόσληψη αλλοδαπών, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι με τις ευλογίες του κράτους μένουν οι Έλληνες άνεργοι ώστε να εργάζονται οι αλλοδαποί.. Μήπως τελικά να μεταναστεύσουμε κι εμείς σε άλλη χώρα;.. λέω μήπως..

H ιστορία της Αλμας και χίλιες άλλες…

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Από τη Ρώμη
Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελλάκης

Εξαφανίσθηκε από το σχολείο και ο λυκειάρχης αποφάσισε να ειδοποιήσει τους καραμπινιέρους. Όλοι κατάλαβαν ότι η Άλμα, δεκαεπτά ετών, με πακιστανούς γονείς, γεννημένη, όμως, στην Ιταλία, σίγουρα δεν είχε απομακρυνθεί με τη βούλησή της. Και, όντως, μέσα σε λίγες ώρες, οι έρευνες το επιβεβαίωσαν.

Ο σαραντάχρονος πατέρας της, Ακτάρ Μαχμούντ, μαζί με τη γυναίκα του και το μεγαλύτερο γιο τους, προχώρησαν σε πραγματική απαγωγή της κοπέλας. Το μόνο φταίξιμο της Άλμα, το μόνο της ασυχώρετο κρίμα, ήταν ότι δεν θέλησε να ασπασθεί κάθε συνήθεια και παράδοση της χώρας καταγωγής της. Ότι δηλαδή επέμενε να ντύνεται «α λα δυτικά», ότι ήθελε να βγαίνει με τις συμμαθήτριες και τους συμμαθητές της και μπορεί και να είχε ερωτευθεί και κάποιο συνομήλικό της. Ο πατέρας της, στο παρελθόν, δεν είχε διστάσει να χειροδικήσει εναντίον της και η μητέρα της στάθηκε πολύ αδύναμη, υποταγμένη ψυχολογικά, για να μπορέσει να παρέμβει.

Τελικά, οι καραμπινιέροι, εντόπισαν την οικογένεια μέσα σε αυτοκίνητο, σε οδική αρτηρία κοντά στην Μπολώνια. Περίμεναν την καταλληλότερη στιγμή για να επέμβουν, μπλόκαραν το ι.χ. και κατάφεραν να «ελευθερώσουν» τη δεκαεπτάχρονη, χωρίς να κινδυνεύσει η ακεραιότητά της. Οι δυο γονείς συνελήφθησαν με την κατηγορία απαγωγής ανηλίκου, ενώ η κοπέλα μπόρεσε να επιστρέψει στο σχολείο της, στο τεχνικό λύκειο στο οποίο σπουδάζει, με πολύ ικανοποιητικές επιδόσεις, λίγο έξω από την Άγκώνα. Η παρέμβαση των δικαστικών και αστυνομικών αρχών ήταν τόσο άμεση, διότι η Άλμα, είχε απομακρυνθεί από το σπίτι της και μεταφερθεί σε κοινότητα για τη φροντίδα ανηλίκων, με δικαστική απόφαση, ήδη από τον περασμένο Αύγουστο. Ο πατέρας της, κατά συνέπεια, δεν είχε κανένα δικαίωμα να την πάρει από το σχολείο. Παράλληλα, όσοι γνώριζαν την περίπτωση, κατάλαβαν ότι ο Πακιστανός υπερπαραδοσιακός αυτός γονέας, είχε αποφασίσει να ακολουθήσει και πάλι το δρόμο της βίαιης επιβολής.

Παντρειά με το ζόρι

Η περίπτωση αυτή, που είχε, ευτυχώς, αίσιο τέλος, στάθηκε όμως αφορμή, για να ανοίξει και πάλι, στην Ιταλία, ο όλος «φάκελος» που αφορά τη μετανάστευση και τις διαφορές ανάμεσα στους κανόνες, τα έθιμα, τις «χρηστές συμπεριφορές» των πολιτισμών. Σύμφωνα με το κέντρο που συλλέγει στοιχεία για την κατάσταση των ανηλίκων, (centro nazionale di documentazione per l’ infanzia) κάθε χρόνο, τουλάχιστο δυο χιλιάδες κοπέλες -ανήλικες, οι οποίες προέρχονται από οικογένειες μεταναστών- αναγκάζονται να παντρευτούν με υποχρεωτικό συνοικέσιο. Παράνομα, διότι ο ιταλικός νόμος απαγορεύει το γάμο πριν από τα δεκαοκτώ, εκτός και αν ζητηθεί ειδική άδεια. Τo «μυστήριο», μερικές φορές, τελείται σε κάποια μουσουλμανικά τεμένη που βρίσκονται στην Ιταλία, με «ιδιωτικές» θρησκευτικές τελετές ή στη χώρα καταγωγής της κάθε οικογένειας, κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών.

Εννοείται, φυσικά, ότι οι νύφες, στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν έχουν κανένα δικαίωμα παρέμβασης και επιλογής. Το φαινόμενο αφορά, κυρίως, οικογένειες που μετανάστευσαν στη Ρώμη, στη Νάπολη, στο Μιλάνο, από το Μαρόκο, το Πακιστάν, την Αίγυπτο, αλλά και τις Ινδίες. Και ορισμένες φορές, όταν η απευθείας ενδιαφερόμενη αντιδράσει και εκφράσει τη βούλησή της να ζήσει όπως εκείνη προτιμά -να μπορέσει να μοιραστεί τη ζωή της με έναν Iταλό, και όχι με κάποιον άγνωστο που δεν είδε ποτέ της- μπορεί να το πληρώσει και με τη ζωή της.

Όπως συνέβη στην εικοσάχρονη Χίνα, λίγο έξω από την πόλη Μπρέσια, της βόρειας Ιταλίας. Η οικογένειά της τη δολοφόνησε, επειδή αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον Ιταλό αρραβωνιαστικό της και να παντρευτεί έναν εξάδελφό της, στο Πακιστάν. Τις περισσότερες φορές, βεβαίως, οι συγκρούσεις, δεν έχουν τέτοιο τραγικό τέλος.

Αλλά ακόμη και μια σχολική εκδρομή, μια βραδινή έξοδος για πίτσα με τους συμμαθητές ή και η πρόσκληση σε ντίσκο, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή ένταση, στο εσωτερικό της οικογένειας.

Οι κοινωνιολόγοι εξηγούν ότι πρόκειται για φαινόμενο συνυφασμένο με την όλη εξέλιξη της εποχής μας. Για κοπέλες, που, συχνά, νιώθουν να διχάζονται, μεταξύ πατρικών επιβολών και παραδόσεων και τη γύρω τους, καθημερινή πραγματικότητα.

Για οικογένειες που, αρκετές φορές, επιλέγουν την οδό της απόλυτης αυστηρότητας, για να μην αισθανθούν πως στα μάτια των ομοεθνών τους, μπορεί να μοιάζουν «ανήθικες». Το φαινόμενο, φυσικά, αφορά μια μειονότητα των μεταναστών και δεν μπορεί να γίνει, σε καμία περίπτωση, αφορμή για ρατσιστικές εξάρσεις και διαθέσεις. Απαιτεί, όμως, σοβαρή ανάλυση και προβληματισμό.

Τι πρέπει να γίνει, πώς θα ήταν πιο σωστό να αντιδράσει η πολιτεία. Πρώτα απ΄ όλα, ίσως, ξεκαθαρίζοντας ότι στην Ευρώπη οι νόμοι που εξασφαλίζουν την προστασία της ατομικής ελευθερίας, αποτελούν θεμέλιο λίθο της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. Ότι η βούληση του κάθε ατόμου πρέπει να γίνεται σεβαστή, ανεξαρτήτως από το αν έχει κλείσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του.

Παράλληλα, καλό θα ήταν, πιστεύουμε, να αποφεύγεται και η απομόνωση των μεταναστών, που δεν ωφελεί κανέναν και έχει, συχνά, ως κύρια συνέπεια, την δημιουργία «γκέτων» , οικογενειακών και ευρύτερων. Mιας διάστασης, ψυχικής και φυσικής, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη επικοινωνίας και απ’ την επιστροφή, ως ασπίδα και μοναδικό στήριγμα, στις πατρογονικές παραδόσεις. Το θέμα είναι τεράστιο και δεν εξαντλείται, φυσικά, σε ένα άρθρο. Αλλά καλό είναι, αν μη τι άλλο, να αρχίσουμε να προβληματιζόμαστε…