Ιράκ: Το Σουέζ των ΗΠΑ

Η εισβολή της Βρετανίας και της Γαλλίας στο Σουέζ τον Νοέμβριο του 1956 ήταν η τελευταία προσπάθεια των δύο μεγάλων ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων όχι μόνο να διασφαλίσουν τα ζωτικά τους συμφέροντα στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά να διαμηνύσουν ότι παραμένουν Μεγάλες Δυνάμεις ικανές να παρεμβαίνουν μονομερώς σε κάθε σημείο του πλανήτη.

Η επέμβαση επιτάχυνε την έκπτωσή τους, προσγείωσε τις ηγεσίες στην πραγματικότητα με το μεν Λονδίνο να επιλέγει την πλήρη υποταγή στις ΗΠΑ την δε Γαλλία να αναζητεί πολιτική πρωτοκαθεδρία στην Δυτική Ευρώπη.

Ο τερματισμός την βδομάδα που πέρασε της μάχιμης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράκ, προαναγγέλλει μια παρόμοιου τύπου απεμπλοκή και από το Αφγανιστάν. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει πλήρης συναίσθηση ότι η μεταψυχροπολεμική παντοδυναμία τερματίσθηκε και ότι δεν μπορεί να παραταθεί και πολύ περισσότερο να ενισχυθεί με τον μονομερή παρεμβατισμό.

Η παραδοχή όμως από την Πολιτική Ηγεσία και την Ελίτ Των Ειδημόνων στις ΗΠΑ ότι ζούμε σε έναν πολυπολικό και ίσως σε έναν απολικό κόσμο δεν απαντά στο ερώτημα για την γραμμή πλεύσης που θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ στην δεύτερη δεκαετία του νέου αιώνα.

Το ενδεχόμενο μάλιστα να χάσει ο Ομπάμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, τον έλεγχο της Γερουσίας θα περιπλέξει ακόμη την αργή και επίπονη προσπάθεια για διαμόρφωση νέων ισορροπιών. Δύο σχεδόν χρόνια μετά την θριαμβευτική νίκη Ομπάμα οι νέες επιλογές στην εξωτερική πολιτική ή είναι ακόμη στο επίπεδο διακηρύξεων ή προχωρούν μετά δυσκολίας ή δεν υπάρχουν:

Σε επίπεδο διακηρύξεων παραμένει το άνοιγμα απέναντι στον Μουσουλμανικό Κόσμο όπως το περιέγραψε ο Ομπάμα στους λόγους του στην Κωνσταντινούπολη και στο Κάιρο την Άνοιξη του 2009.

Αργά προχωρεί η βελτίωση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, παρά την εγκατάλειψη της Αντιπυραυλικής Ασπίδας του Μπους και την υπογραφή της συμφωνίας για τη μείωση των στρατηγικών πυρηνικών όπλων. Μεγάλη εκκρεμότητα τα δίκτυα μεταφοράς Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου όπου η ψυχροπολεμική ένταση εξακολουθεί να κυριαρχεί.

Κλιμάκωση της αμοιβαίας καχυποψίας διαπιστώνεται στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας καθώς η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού επανέρχεται τις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου μετά την χρεοκοπία των επεμβάσεων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Η διαμετρικά αντίθετη διαχείριση της εξόδου από την Κρίση που έχουν επιλέξει οι ΗΠΑ και η Γερμανία οριοθετούν και τη δυνατότητα βελτίωσης της Διατλαντικής Σχέσης. Ετσι όσο παράδοξο και αν αυτό ηχεί η δυναμική επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο ακτές του Ατλαντικού είναι πολύ πιο ανησυχητική από ό,τι την Άνοιξη του 2003 όταν ο Μπους υιός συγκρούστηκε μετωπικά με το Παρίσι και το Βερολίνο λίγο πριν την εισβολή στο Ιράκ.

Αν η υποκατάσταση της Ομάδας των G-8 από τους G-20 επεβλήθη από την ανάγκη διαχείρισης μιάς Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης η αποδοχή των αναδυόμενων νέων δυνάμεων ως εταίρων στην διαμόρφωση των περιφερειακών αλλά και των παγκόσμιων ισορροπιών δεν φαίνεται να είναι προτεραιότητα για την Ουάσιγκτον.

Δύο χρόνια σχεδόν μετά την εκλογή του ο Ομπάμα με τις αποφάσεις του στο Ιράκ και τις προθέσεις του στο Αφγανιστάν όχι μόνον προσπαθεί να απεμπλακεί από την βαριά κληρονομιά του προκατόχου του αλλά δείχνει να αντιλαμβάνεται το τέλος εποχής.

(από την εφημερίδα "ΗΜΕΡΗΣΙΑ", 06/09/2010)

Ξεκίνησε η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ

strategyreport

Επτά χρόνια μετά την αμερικανική εισβολή για την ανατροπή του Saddam Hussein, η Ουάσινγκτον μειώνει τις στρατιωτικές της δυνάμεις στο Ιράκ.

Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει μείωση της αμερικανικής παρουσίας σε 50.000 ένστολους μόνο με συμβουλευτικό ρόλο μέχρι το τέλος Αυγούστου (από 81.000 σήμερα και περίπου 160.000 κατά τη διάρκεια της  κορύφωσης του πολέμου) ενώ η επιχειρησιακή αρμοδιότητα μετατοπίζεται πλήρως στις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας.

Η 4η Ταξιαρχία της 2ας Μεραρχίας Πεζικού παρέδωσε τον επιχειρησιακό έλεγχο σε ιρακινό Σχηματισμό, σηματοδοτώντας την αποχώρηση από το Ιράκ, παρά το πολιτικό αδιέξοδο και την πρόσφατη αύξηση βίας.

“Τα αμερικανικά στρατεύματα θα έχουν αποχωρήσει από το Ιράκ μέχρι το τέλος του μήνα όπως είχαμε υποσχεθεί” τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος Βarak Obama προ λίγων ημερών.

Μεγάλος όγκος των στρατευμάτων αναμένεται να μετακινηθεί στα καυτά μέτωπα του Αφγανιστάν, εκεί όπου οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα από τη δράση των ανταρτών Ταλιμπάν.

Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει ωστόσο η μελλοντική κατάσταση στο Ιράκ, καθώς πέντε μήνες μετά τις εκλογές τα κόμματα δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει για τον σχηματισμό κυβέρνησης και το κίνημα αντίστασης δεν αφήνει ανεκμετάλλευτο το κενό εξουσίας που αρχίζει να εμφανίζεται.

ΤΑ ΦΕΡΕΤΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ.ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΕ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ.

Ο μήνας Ιούνιος ήταν ο πιο φονικός για τους στρατιώτες του ΝΑΤΟ μετά τη διεθνή στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν το 2001, με 98 στρατιώτες πλέον νεκρούς.

Η ιστοσελίδα ICasualtires.org. αναφέρει σήμερα ότι τουλάχιστον 318 στρατιώτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σκοτώθηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2010 στο Αφγανιστάν σε σχέση με 157 που σκοτώθηκαν τον Ιούνιο του 2009.

Τέσσερις Νορβηγοί, δύο Αμερικανοί, ένας Βρετανός και τρεις στρατιώτες του ΝΑΤΟ σκοτώθηκαν σε χωριστές επιθέσεις χθες Κυριακή, σύμφωνα με το στρατό.

Η αύξηση κατά 94% των απωλειών στις στρατιωτικές δυνάμεις το πρώτο τετράμηνο του 2010 σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2009, οφείλεται στην κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και στη ευρεία χρήση βομβών τοποθετημένων στην άκρη δρόμων από τους Ταλιμπάν, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Συνολικά 1.883 ξένοι στρατιώτες, μεταξύ τους 1.139 Αμερικανοί και 308 Βρετανοί έχουν σκοτωθεί στο Αφγανιστάν από το 2001.

ΝΕΚΡΟΙ ΑΝΑ ΕΤΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ

Year	US	UK	Other	Total
2003	486	53	41	580
2004	849	22	35	906
2005	846	23	28	897
2006	822	29	21	872
2007	904	47	10	961
2008	314	4	4	322
2009	149	1	0	150
2010	38	0	0	38
Total	4408	179	139	4726

ΝΕΚΡΟΙ ΑΝΑ ΕΤΟΣ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Year	US	UK	Other	Total
2001	12	0	0	12
2002	49	3	17	69
2003	48	0	9	57
2004	52	1	7	60
2005	99	1	31	131
2006	98	39	54	191
2007	117	42	73	232
2008	155	51	89	295
2009	317	108	96	521
2010	192	64	61	317
Total	1139	309	437	1885

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΔΩ
.

Ελληνοαμερικανοί πεσόντες για την «ελευθερία του Ιράκ και του Αφγανιστάν»

Του Βασίλη Ριτζαλέου


Οι Αμερικανοί είναι χρόνια τώρα διχασμένοι με την υπόθεση του Ιράκ. Στην αρχή θυσίαζαν με «εθνική γενναιοδωρία» χρήμα και ζωές… Των άλλων στην αρχή, των παιδιών τους έπειτα… Ένα μεγάλο μέρος τους ακόμη θεωρεί ότι ο πόλεμος στο Ιράκ έχει κάνει τον κόσμο «ασφαλέστερο» και έχει ενισχύσει τη Δημοκρατία στη Μέση Ανατολή εφόσον ανέτρεψε έναν στυγνό δικτάτορα ο οποίος κατασκεύαζε όπλα μαζικής καταστροφής και ενδεχομένως να τα προωθούσε σε τρομοκράτες. Το σημερινό κείμενο, που μας εμπιστεύθηκε ο κ. Βασίλης Ριτζαλέος, διδάκτορας νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που εργάζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στην Κομοτηνή, έχει να κάνει με ζωές παιδιών και δη με ελληνική καταγωγή.

Γιατί κι έφηβοι να ήταν όταν έχασαν τη ζωή τους «ηρωικά» τα όνειρά τους για τη ζωή ήταν αυτά ενός παιδιού, δηλαδή με μέλλον, που τελείωσε σύντομα όμως. Η δημοσίευση αυτή έρχεται να εδραιώσει την άποψη ότι οι μάνες πενθούν τα παιδιά τους ακόμη κι όταν ζουν σε κοινωνίες που παράγουν μαζικά, εκτός από όπλα και ιδέες και τις πωλούν με τίμημα ζωές… Πωλούν στις μάνες ψεύτικα άλλοθι ότι δήθεν τα παιδιά τους έγιναν «αληθινοί ήρωες στον αγώνα για την ελευθερία του κόσμου. Η ιστορία θα γράψει πως η ελληνοαμερικανική κοινότητα είχε τους δικούς της νεκρούς στον πόλεμο του Ιράκ…» τονίζει ο κ. Ριτζαλέος. «Η σύντομη ιστορία οχτώ στρατιωτών. Πίσω από τους κατασκευασμένους ήρωες αποκαλύπτονται οι άνθρωποι. Πίσω από τον ηρωισμό οι φόβοι και τα καθημερινά όνειρα...».

Η ελληνική καταγωγή τους τράβηξε την προσοχή μου στη λίστα των αμερικανικών απωλειών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν από το 2003 μέχρι σήμερα: Πέτρος Γιαννόπουλος από το Ιλινόις, Δημήτρης Γαβριήλ από τη Νέα Υόρκη, Στηβ Βαχαβιόλος από το Έιρμοντ της Νέας Υόρκης, Νίκολας Αρβανίτης από το Σάλεμ του Νιουχαμσάιρ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η Αμερική, σχεδόν ενωμένη στην αρχή, έστειλε με ενθουσιασμό τα παιδιά της στον αγώνα για την «ελευθερία του Ιράκ και του Αφγανιστάν». Με αφορμή τη δράση κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, τούς οδηγούσε σε έναν παράλογο πόλεμο για τον πολιτικό και οικονομικό έλεγχο του Περσικού Κόλπου και της Ασίας. Και τα παιδιά της Αμερικής ανέλαβαν πρόθυμα τον επικίνδυνο ρόλο του Σταυροφόρου και του Εξολοθρευτή, ενσαρκώνοντας ήρωες των κόμικς και των βιντεοπαιχνιδιών.

• Ο Νίκολας Ξιάρχος, 21 ετών, πεζοναύτης και γιος Ελληνοαμερικανού αξιωματικού της Αστυνομίας στη Μασαχουσέτη, σκοτώθηκε στις 23 Ιουλίου του 2009 στο Αφγανιστάν. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε σωθεί από φονική έκρηξη βόμβας ενώ υπηρετούσε στο Ιράκ. Τραγική ειρωνεία: μερικές ημέρες πριν από το θάνατό του, οι γονείς και τα αδέρφια του δημοσίευσαν επιστολή στον Τύπο εκφράζοντας τη βεβαιότητα για τη νίκη των Αμερικανών και την ασφαλή επιστροφή του γιου τους στη Μασαχουσέτη. Σήμερα, ο πατέρας του συγκεντρώνει χρήματα για την ανακούφιση των βετεράνων του πολέμου στη μνήμη του παιδιού του.

• Ο Τζέισον Κουτρούμπας, 21 ετών, ήταν από τη Φλόριντα. Μετά την κατάταξή του στις Ειδικές Δυνάμεις πολέμησε στο Ιράκ όπου σκοτώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2007. Αν και ήταν σκληρά εκπαιδευμένος δεν έκρυβε τους φόβους του όταν έστελνε ηλεκτρονικά μηνύματα στους φίλους του: «είμαι χαρούμενος όταν έχω βραδινή υπηρεσία, επειδή είναι πιο δροσερά και σκοτεινά, και νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια». Σκόπευε να εγκαταλείψει το στρατό στο τέλος του 2007, όταν θα επέστρεφε στην Αμερική για να αρχίσει τις σπουδές του στο κολλέγιο.

• Ο Μάθιου Παθένος, 21 ετών, ήταν πεζοναύτης και σκοτώθηκε στη Φαλούτζα του Ιράκ. Με τη γνωστοποίηση του θανάτου του στις 7 Φεβρουαρίου 2007, οι γονείς του κράτησαν σε απόσταση τα αμερικανικά μέσα ζητώντας από αυτά να σεβαστούν την οικογενειακή τραγωδία.

• Ο Νίκολας Αρβανίτης ήταν 22 ετών και σκοτώθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2006, την επομένη των γενεθλίων του. Ήταν αλεξιπτωτιστής της περίφημης 82ης αερομεταφερόμενης μεραρχίας και παθιασμένος με τον στρατό: εξαιρετικός κιθαρίστας της τζαζ, απέρριψε υποτροφία σε μουσική ακαδημία για να καταταγεί στα 17 του στον στρατό με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας του. Μολονότι μπορούσε να γίνει υπεύθυνος της εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων, προτίμησε να φύγει πρώτα στο Αφγανιστάν και μετά στο Ιράκ για έναν χρόνο.

• Ο Στηβ Βαχαβιόλος, 21 ετών, σκοτώθηκε στις 11 Μαΐου 2006. Δεν πρόλαβε να παραλάβει το τελευταίο δέμα που του ετοίμασαν οι γονείς του Κωνσταντίνος (Γκας) και Βασιλική: «του στέλναμε ένα πακέτο με ελληνικές γεύσεις που αγαπούσε». Ο θάνατός του δεν ήταν ηρωικός, όπως θα φανταζόταν κάποιος το τέλος ενός πεζοναύτη, καθώς το άρμα του έπεσε σε ένα κανάλι νοτιοδυτικά της Βαγδάτης και όλο το πλήρωμα πνίγηκε. Ωστόσο, οι γεννημένοι στην Ελλάδα γονείς του τόνιζαν στα αμερικανικά μέσα πως «θέλουμε να μάθουν όλοι ότι δεν πέθανε χωρίς αιτία». Οι δημοσιογράφοι τον είχαν ήδη τοποθετήσει στο πάνθεον των ηρώων, αυτό το παιδί που έβλεπε το μέλλον του έξω από το στρατό, αγαπούσε τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και διψούσε να διαβάζει βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Στο σπίτι κυμάτιζαν η αμερικανική και ελληνική σημαία, ενώ στο διαδίκτυο πολλοί που έχασαν συγγενείς τους στο Ιράκ, άγνωστοι στον Γκας και τη Βασιλική, έστελναν μηνύματα συμπαράστασης. Από τα μηνύματα, συγκράτησα εκείνο της Μαρίας: «koubaro, koubara. Μόνον οι καλύτεροι πεθαίνουν νέοι».

• Ο Δημήτρης Γαβριήλ, 29 ετών, σκοτώθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2004. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους μέχρι τώρα Ελληνοαμερικανούς πεσόντες στο Ιράκ. Η περίπτωσή του είναι ιδιαίτερη: εγκατέλειψε την καριέρα του χρηματιστή για να πολεμήσει ως πεζοναύτης στο Ιράκ. Όλα όμως έχουν και την αιτία τους. Πριν από την κατάταξή του στους πεζοναύτες, ο Δημήτρης, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Μπράουν, δούλευε στο Μανχάταν για λογαριασμό της γνωστής JP Morgan και στον ελεύθερο χρόνο του έγραφε άρθρα και ποιήματα για να μην ξεχαστούν οι φίλοι που έχασε στους Δίδυμους Πύργους στην επίθεση της 11η Σεπτεμβρίου. Πείστηκε πως ο πόλεμος ήταν η απάντηση στην τρομοκρατία και έφυγε τον Ιούνιο του 2004 για το Ιράκ.

• Ο πεζοναύτης Πέτρος Γιαννόπουλος, 22 ετών, σκοτώθηκε μια βδομάδα πριν από τον Γαβριήλ, στις 11 Νοεμβρίου 2004. Αν και ήταν ταλαντούχος αθλητής του χόκεϋ και για αυτό περιζήτητος σε κολέγια, προτίμησε να καταταγεί στο Στρατό στα 17 του: «ο Στρατός προσφέρει εμπειρίες που δεν μπορώ να έχω σε μια τάξη», έλεγε στους γονείς του που δεν ήταν ενθουσιασμένοι με την επιλογή του. Το αγαπημένο του ρητό ήταν: «ζω για να κερδίζω, τολμώ να αποτυγχάνω». Η σελίδα συλλυπητηρίων στο διαδίκτυο κατακλύζεται από μηνύματα ανθρώπων που δεν τον γνώριζαν αλλά τον θεωρούν ως έναν από τους ήρωες της πατρίδας. Ένα ζευγάρι ομογενών έγραψε σχετικά: «o theos na einai mazi sas. Δεν τον συναντήσαμε ποτέ, αλλά ήταν πράγματι ένας Έλληνας ήρωας».

• Ο Μιχαήλ Μιχαλάκης από το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια ήταν μόλις 18 ετών (ένα από τα σαράντα νεαρότερα θύματα των Αμερικανών στον πόλεμο του Ιράκ και του Αφγανιστάν) και είναι ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που σκοτώθηκε στο Ιράκ την επομένη των Χριστουγέννων του 2003. Μέλος της Εθνικής Φρουράς και της Στρατονομίας, έχασε τη ζωή του όταν ανατράπηκε το όχημά του στο Αεροδρόμιο της Βαγδάτης.

Μετά το θάνατό τους, η περίπτωση των Ελληνοαμερικανών στρατιωτών αποτελεί τμήμα της επίσημης προπαγάνδας που ασπάζονται οι πολίτες: έγιναν αληθινοί ήρωες στον αγώνα για την ελευθερία του κόσμου. Η ιστορία θα γράψει πως η ελληνοαμερικανική κοινότητα είχε τους δικούς της νεκρούς στον πόλεμο του Ιράκ. Επί της ουσίας, όμως, εκτός από την απώλεια 5.450 Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν μέχρι τώρα, η επιχείρηση για την «ελευθερία» του Ιράκ στοίχισε τη ζωή σε 150.000 Ιρακινούς αμάχους (με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις) και οδήγησε πέντε εκατομμύρια στην προσφυγιά. Στο Αφγανιστάν, μόνο την τελευταία τριετία, υπήρξαν 6.500 θύματα μεταξύ των αμάχων (σύμφωνα με επίσημες στατιστικές), ενώ οι πρόσφυγες στο Πακιστάν και το Ιράν υπολογίζονται σε τρία περίπου εκατομμύρια.

paratiritis-news.gr

Κρύβουν τα «ένοχα» έγγραφα . ΤΟΝΙ ΜΠΛΕΡ ΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ

. Οργή έχει προκαλέσει στους νομικούς κύκλους αλλά και στην κοινή γνώμη η απόφαση της κυβέρνησης Μπράουν να μην επιτρέψει τον αποχαρακτηρισμό σειράς εμπιστευτικών εγγράφων που προλείαναν το έδαφος για να μπει ο Τόνι Μπλερ στον πόλεμο.

Τα έγγραφα, ανάμεσά τους και οι περιβόητες απόρρητες επιστολές του βρετανού πρωθυπουργού προς τον Τζορτζ Μπους το 2002, στις οποίες ο κ. Μπλερ φέρεται να υπόσχεται την άνευ όρων συμμετοχή της Βρετανίας στην επικείμενη εισβολή, αλλά και μια σειρά από «ενοχοποιητικά» σημειώματα του πρωθυπουργικού συμβούλου Ντέιβιντ Μάνινγκ και του τότε υπουργού Δικαιοσύνης λόρδου Γκόλντσμιθ έχουν κατατεθεί στην επιτροπή του Τζον Τσίλκοτ.

Περίπου 1.960 χριστιανοί έχουν σκοτωθεί από το 2003 στο Ιράκ

Περίπου 1.960 χριστιανοί του Ιράκ έχουν σκοτωθεί σε επεισόδια βίας στη χώρα, μετά την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εισβολή το 2003, ανέφερε χθες, Σάββατο, μία θρησκευτική οργάνωση.

Σύμφωνα με την Πολιτιστική Ένωση Χαλδαίων για την Ειρήνη στο Ιράκ, ο αριθμός των χριστιανών στο αραβικό κράτος έχει μειωθεί δραματικά. Υπολογίζεται πως μόνο το ένα τέταρτο των 2,1 εκατομμυρίων χριστιανών που ζούσαν εκεί πριν από τον πόλεμο παραμένει στη χώρα.

Άλλες εκτιμήσεις φέρουν τον αριθμό των χριστιανών κατοίκων του Ιράκ να είναι λίγο υψηλότερος, αλλά λένε επίσης ότι ο αριθμός τους έχει τουλάχιστον πέσει στο μισό.

«Οι χριστιανοί στο Ιράκ διαβιούν σε άθλιες συνθήκες», δήλωσε ο Χάουαλ Ζιγκίγια Μάσο και η θρησκευτική οργάνωση, σύμφωνα με το ιρακινό πρακτορείο ειδήσεων Φωνές του Ιράκ.

Νωρίτερα, την περασμένη εβδομάδα, δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι πέντε τραυματίστηκαν από βομβιστική επίθεση κοντά σε δύο εκκλησίες στη Μοσούλη (βόρειο Ιράκ), ενώ προκλήθηκαν ζημιές στα κτίρια.

Την Παρασκευή, έξι άνθρωποι τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ Ιρακινών χριστιανών και μειονοτήτων του Σαμπάκ κοντά σε μία εκκλησία στην πόλη Μπαρτάλα, επίσης στο βόρειο Ιράκ, δήλωσαν αυτόπτες μάρτυρες.

Κάτοικοι του Σαμπάκ, που είναι σιίτες μουσουλμάνοι, και χριστιανοί συγκρούστηκαν κοντά στην εκκλησία της πόλης μετά το τέλος της λειτουργίας των Χριστουγέννων, έπειτα από κατηγορίες ότι οι χριστιανοί κατέβασαν ένα πόστερ του εγγονού του προφήτη Μωάμεθ, Χουσέιν, που ήταν αναρτημένο κοντά στην εκκλησία.

Αξιωματικοί ασφαλείας επενέβησαν προκειμένου να αποκαταστήσουν την τάξη.

Η Μοσούλη και τα περίχωρά της είναι από τις πιο πολύμορφες, εθνοτικά και θρησκευτικά, περιοχές στο Ιράκ και επίσης μία από τις πιο επικίνδυνες, καθώς σχεδόν καθημερινά σημειώνονται βομβιστικές επιθέσεις και επεισόδια με πυροβολισμούς μέσα και γύρω από την πόλη.

www.protothema.gr

Νέο μακελειό στη Βαγδάτη

Νέο μακελειό με τουλάχιστον ογδόντα νεκρούς και 126 τραυματίες, σημειώθηκε το πρωί στη Βαγδάτη, μετά από μπαράζ εκρήξεων που σημειώθηκαν στο κέντρο της πόλης. Η πρώτη έκρηξη είχε στόχο αστυνομικό τμήμα στο προάστειο Ντούρα της πρωτεύουσας. Οι υπόλοιπες που ακολούθησαν, σημειώθηκαν έξω από κυβερνητικά κτήρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον Οκτώβριο, σε νέο μπαράζ εκρήξεω

Έχθρα μεταξύ Αμερικανικών και Βρετανικών στρατιωτών

Η εχθρότητα ανάμεσα στο αμερικανικό και βρετανικό στρατιωτικό επιτελείο στο Ιράκ ήταν “βαθύτατη”.

Αυτό αναφέρει βρετανική μυστική έκθεση ασφαλείας που δημοσιεύεται σήμερα στη Daily Telegraph.

Ο επικεφαλής των βρετανικών δυνάμεων στο Ιράκ, ταξίαρχο Αντριου Στιούαρτ, χαρακτηρίζει τους Αμερικανούς ομολόγους του...ως «ομάδα Αρειανών»!

«Η ικανότητά μας να επηρεάσουμε την αμερικανική πολιτική στο Ιράκ είναι απειροελάχιστη. Η λέξη διάλογος τους είναι παντελώς άγνωστη.” λέει ο Στιούαρτ.

Ο συνταγματάρχης Τάνερ λέει από την πλευρά του: «Παρά τη λεγόμενη “ειδική σχέση” μας με τις ΗΠΑ, αναγνωρίζω πως δεν μας συμπεριφέρθηκαν καλύτερα από ότι στους Πορτογάλους».

Οι δηλώσεις προέρχονται από τις συνεντεύξεις που πήρε το υπουργείο Άμυνας από μέλη του βρετανικού επιτελείου δυνάμεων το διάστημα Μαΐου 2003-Μαΐου 2004.

newsit.gr