Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010
Μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε χρεοκοπία!
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Μπορεί ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να αισθάνεται πανευτυχής για το έργο του στις αμέτρητες ανά την υφήλιο συνεντεύξεις που δίνει, αλλά δεν υπάρχει πλέον οικονομολόγος σοβαρός σε διεθνές επίπεδο, προοδευτικός ή συντηρητικός, ο οποίος να μην δηλώνει ότι μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ και την ΕΕ θεωρεί πιθανότατο πως η χώρα μας θα χρεοκοπήσει, υποχρεούμενη σε αναδιάρθρωση χρέους.
Την πεποίθηση ότι έχουμε εισέλθει σε εποχή χρεοκοπίας κρατών έχει και η γερμανική κυβέρνηση της καγκελαρίου Μέρκελ, γι’ αυτό και... προωθεί με εξαιρετική επιμονή στην ΕΕ την άποψή της ότι πρέπει να καταρτιστεί και να συμφωνηθεί από όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες συγκεκριμένη διαδικασία «συντεταγμένης», κατά τη γερμανική ορολογία, χρεοκοπίας κρατών της Ευρωζώνης, η οποία και θα αντικαταστήσει το σήμερα υφιστάμενο «πακέτο στήριξης» των 750 δις ευρώ...
Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, επιβάλλεται μια καλύτερη ενημέρωση γύρω από το τι σημαίνει χρεοκοπία και αναδιάρθρωση χρέους, όσο κι αν η συζήτηση αυτή είναι ιδιαιτέρως δυσάρεστη. Ο καθοριστικός παράγοντας στην αναδιάρθρωση χρέους είναι αν την πρωτοβουλία της απόφασης την έχει η κυβέρνηση μιας χώρας ή αν αυτό το αποφασίζουν οι δανειστές, οι οποίοι τότε επιβάλλουν και τους όρους της αναδιάρθρωσης. Ας εξετάσουμε αναλυτικά αυτές τις δύο εκδοχές και τις δυνητικές επιπτώσεις τους στην περίπτωση της χώρας μας.
Αν αποφασίζαμε εμείς Στην περίπτωση που η κυβέρνηση μιας χώρας αποφασίσει να προχωρήσει σε στάση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους της, πληροφορεί τους δανειστές της ότι σταματά να πληρώνει τις δόσεις της. Ανακοινώνει η ίδια ότι, αντί να αποπληρώσει το σύνολο των δανείων της, θα πληρώσει, π.χ., το 60% μόνο. Επίσης, ανακοινώνει ότι αντί να πληρώσει, π.χ., σε έξι χρόνια θα πληρώσει σε δεκαπέντε, ότι αντί να πληρώνει με επιτόκιο 8% θα υπολογίζει τα χρέη της με επιτόκιο 4%, ότι επί τρία χρόνια δεν θα πληρώνει ούτε τόκους ούτε τοκοχρεολύσια μέχρι να ορθοποδήσει η οικονομία της κ.λπ.
Πάνω σε αυτούς τους όρους γίνεται μια διαπραγμάτευση με τους δανειστές, οι οποίοι συνήθως είναι υποχρεωμένοι να συμφωνήσουν, γιατί η κυβέρνηση της χρεοκοπημένης χώρας προβάλλει το ακαταμάχητο επιχείρημα «αν σας αρέσει, αλλιώς δεν παίρνετε φράγκο»! Η λύση αυτή έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι είναι η ίδια η κυβέρνηση της πληττόμενης χώρας που χαράζει τη στρατηγική και την τακτική της εξόδου από την κρίση και της ανόρθωσης της οικονομίας. Ακολουθεί αναπτυξιακή πολιτική, αδιαφορώντας για τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και το δημόσιο χρέος, προτάσσοντας την απασχόληση των εργαζομένων. Η επιλογή αυτή προϋποθέτει την προσωρινή εθνικοποίηση των τραπεζών.
Η περίπτωση της ΕλλάδαςΑν υποθέσουμε ότι κάποια άλλη ελληνική κυβέρνηση έκανε αυτή την επιλογή –γιατί είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αποκλείεται να την κάνει– θα ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει σε μια στρατηγικής σημασίας κίνηση: να αποσύρει την Ελλάδα από το ευρώ! Ο λόγος είναι ότι αν παραμέναμε στην Ευρωζώνη, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει δικαίωμα έκδοσης χρήματος, οι εταίροι της ΕΕ θα μας στραγγάλιζαν οικονομικά σε ελάχιστα 24ωρα και η χώρα θα περιέπιπτε σε κατάσταση χάους. Θα ήταν αναγκαία, επομένως, η επιστροφή στη δραχμή προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία στο εσωτερικό της Ελλάδας.
Προσωρινά η δραχμή δεν θα ήταν ελεύθερα διαπραγματεύσιμη στις χρηματαγορές. Θα είχε αυθαιρέτως καθορισμένη σταθερή ισοτιμία στην αρχή, προκειμένου να περιορίσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Ούτως ή άλλως οι εισαγωγές θα αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα, σε αντίθεση με τις εξαγωγές που θα σημείωναν αύξηση. Υποχρεωτική θα ήταν επίσης η προσωρινή τουλάχιστον εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν θα μπορούσαν να δανειστούν στη διεθνή διατραπεζική αγορά.
Βεβαίως, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ούτε σήμερα οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν στη διατραπεζική αγορά και η ρευστότητά τους εξαρτάται αποκλειστικά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην οποία ήδη χρωστούν κάπου… 100 δις ευρώ! Στην περίπτωση όμως της επιστροφής στη δραχμή, το εθνικοποιημένο τραπεζικό νόμισμα θα χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως αποφασιστικής σημασίας μοχλός χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία σε πλαίσιο μεγάλων αρχικών δυσκολιών, όπως είναι αυτονόητο.
Ευνοϊκή ιδιομορφία συνιστά το γεγονός ότι τα δισεκατομμύρια ευρώ που κυκλοφορούν στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας θα θέσουν αυτομάτως στη διάθεση της κυβέρνησης τεράστια ποσά συναλλάγματος που θα διευκολύνουν την αντιμετώπιση των αρχικών προβλημάτων με τις εισαγωγές.
Όταν αποφασίζει η ΜέρκελΗ δεύτερη εκδοχή, απείρως πιθανότερη στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι να αποφασίσουν οι ηγέτες της ΕΕ –δηλαδή η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους– και να κηρύξουν αυτοί τη χώρα μας χρεοκοπημένη, αποφασίζοντας και τους όρους της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους στο εξωτερικό. Στην περίπτωση αυτή δεν θα βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, παρόλο που υπάρχουν πολλοί Γερμανοί οικονομολόγοι και πολιτικοί, οι οποίοι υποστηρίζουν με πάθος την εκδίωξη της Ελλάδας και άλλων μεσογειακών ευρωπαϊκών χωρών από το ευρώ.
Η γραμμή των Γερμανών τραπεζιτών όμως είναι υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη για να πάρουν πίσω τα λεφτά που τους χρωστάμε, άρα πρέπει να θεωρείται βέβαιο με τα μέχρι στιγμής δεδομένα ότι αν μας χρεοκοπήσουν οι Ευρωπαίοι υπό την ηγεσία των Γερμανών, δεν θα μας διώξουν από το ευρώ. Το αντίτιμο θα είναι πολύ πιο βαρύ από όσο φαντάζεται κανείς.
Προκειμένου να διασφαλίσουν ότι στη συνέχεια όλος ο ελληνικός λαός θα δουλεύει για να πληρώνει τις γερμανικές, γαλλικές και λοιπές ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει, θα αφαιρέσουν από την ελληνική κυβέρνηση τη… διακυβέρνηση της Ελλάδας! Όπως προβλέπει σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης που αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, όποια χώρα της Ευρωζώνης πτωχεύει θα περιέρχεται υπό τη διακυβέρνηση της υπό ίδρυση Λέσχης του Βερολίνου!
Κατοχικός διοικητής
Η κυβέρνηση Μέρκελ είναι αποφασισμένη να προωθήσει τη λήψη αποφάσεων για τη «συντεταγμένη χρεοκοπία» των χωρών της Ευρωζώνης γι’ αυτό και ανέθεσε μυστικά σε ομάδα δώδεκα Γερμανών «σοφών» να της παρουσιάσουν σχετικό σχέδιο, πράγμα που έκαναν. Φρίκη αισθάνεται όποιος διαβάσει το κείμενό τους. Κατά το γερμανικό σχέδιο, το ΔΝΤ είναι εκείνο που θα αποφασίζει πότε απαιτείται η αναδιάρθρωση του χρέους χώρας της Ευρωζώνης. Τότε θα μπαίνουν στο παιχνίδι οι Γερμανοί.
Όπως αναφέρει το σχέδιο του Βερολίνου «τότε πρέπει να υπάρξει μια συρρίκνωση της διαθεσιμότητας κυρίαρχων εξουσιών» κατά το κείμενο. «Η κυβέρνηση της εν λόγω χώρας δεν θα επιτρέπεται πλέον να αποφασίζει για το κρατικό ταμείο με απεριόριστες εξουσίες», εξηγεί το Der Spiegel και αναλύει πώς θα γίνεται αυτό: «Στη θέση της, θα διαφυλάσσει τα συμφέροντα της περιουσίας του χρεοκοπημένου κράτους “μια συνδεόμενη με τις ιδιαιτερότητες της περιοχής προσωπικότητα εμπιστοσύνης ή ομάδα προσωπικοτήτων” που θα ορίζεται από τη Λέσχη του Βερολίνου».
Αυτή η υπό ίδρυση Λέσχη του Βερολίνου θα είναι ένας «νομικά ανεξάρτητος θεσμός» κατά τους Γερμανούς που την προτείνουν. Θα συγκεντρώνει τη δραστηριότητά της στα κρατικά ομόλογα και τα αξιόγραφα που προκύπτουν από αυτά και θα είναι έτοιμη να αναλάβει τη διακυβέρνηση όσων χωρών της Ευρωζώνης προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους.
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Η ΕΕ δημιουργεί νέα Κόσοβα
Ωστόσο στα παρασκήνια οι μετέχοντες στο φόρουμ συζητούσαν πιό προσγειωμένα πράγματα. Μεταξύ άλλων, οι Πρόεδροι της Σερβίας και της Κροατίας Μπορίς Τάντιτς και Ίβο Γιόσιποβιτς, υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλο αμοιβαία υποστήριξη στην υπόθεση της ενοποίησης των χωρών τους με την ΕΕ. «Αν η Κροατία θα γίνει μέλος της ΕΕ, αυτό δεν θα είναι μόνο επιτυχία της, αλλά και επιτυχία της Σερβίας. Πρόκειται για νέο πνεύμα, ευρωπαϊκό πνεύμα», - είναι πεπεισμένος ο Σέρβος ηγέτης.
Ωστόσο το κύριο πρόβλημα της ΕΕ κατά την άποψή μας δεν είναι η έλλειψη «ευρωπαϊκού πνεύματος», αλλά το ότι ο Οργανισμός στις γραμμές του αναπαράγει προβλήματα, τα οποία στο παρελθόν υπήρχαν έξω από τα όρια του εδάφους των χωρών του, - θεωρεί ο σχολιαστής μας Πιότρ Ισκεντέροφ.
Τις τελευταίες βδομάδες η κατάσταση στην ΕΕ συζητήθηκε βασικά στο χρηματοοικονομικό τομέα. Η κρίση στην Ελλάδα πραγματικά είναι φαινόμενο άνευ προηγουμένου για την ΕΕ στην εποχή του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και απαίτησε έκτακτη υιοθέτηση μη δημοφιλών μέτρων.
Ωστόσο η οικονομική σταθερότητα της ΕΕ και η σταθερότητα του ευρώ δεν εξαρτούνται μόνο από χρηματιστικούς, αλλά και από πολιτικούς παράγοντες. Και σ΄ αυτό τον τομέα τα απειλητικά συμπτώματα καθίστανται όλο και πιό αισθητά. Το κύριο από αυτά είναι η όξυνση της κατάστασης στις υφιστάμενες και τις εν δυνάμει διενεκτικές περιοχές.
Το 2004 στη σύνθεση της ΕΕ προσχώρησε η Κύπρος - το διαμελισμένο νησί, όπου η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση έχει παρόμοια γνωρίσματα με τη σερβο-αλβανική στο Κοσσυφοπέδιο. Στις Βρυξέλλες δεν έκρυβαν την ελπίδα ότι το «πανευρωπαϊκό πνεύμα» θα συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού.
Ωστόσο κατά ειρωνεία της τύχης ακριβώς η ΕΕ ρισκάρει να προκαλέσει νέο όξυνση της κατάστασης. Αυτές τις μέρες ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας επέκρινε δριμύτατα τη γραμμή της ΕΕ για την Κύπρο. Συγκεκριμένα, του προκάλεσαν αγανάκτηση οι προσπάθειες του Ευρωεπίτροπου Στέφαν Φιούλε να νομιμοποιηθούν οι απευθείας εμπορικές σχέσεις μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ και του «ψευδοκράτους» της Β. Κύπρου.
Αυτές οι προσπάθειες μπορεί να δημιουργήσουν «τεράστια προβλήματα για διακοινοτικές συνομιλίες για τη διευθέτηση του Κυπριακού», - είναι πεπεισμένος ο κ. Χριστόφιας. Εκτός αυτού, υπάρχει η αίσθηση ότι η ΕΕ προσπαθεί να μεταφέρει μηχανικά στο έδαφος της Κύπρου την αμφίβολη πείρα της στο Κοσσυφοπέδιο - όπου οι Βρυξέλλες αναπτύσσουν σχέσεις με την Πρίστινα «πάνω από το κεφάλι» του Βελιγραδίου.
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Ιθαγένεια στους μετανάστες: Τι ισχύει στην Ευρώπη;
Πολωνία
Η Πολωνία είναι μια χώρα όπου συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη παρουσιάζει και διαθέτει αρνητικές πολιτικές ιθαγένειας (αντίστοιχες με την Ελλάδα) , φιλοξενώντας, όμως, ταυτόχρονα πολύ μικρό αριθμό μεταναστών. Όσον αφορά τους μετανάστες δεύτερης γενιάς το πολωνικό δίκαιο καθορίζει πως για να αποκτήσει κανείς την πολωνική υπηκοότητα απαιτείται δεκαετής νόμιμη παραμονή στη χώρα.
Όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, η Πολώνια ανήκει στις χώρες όπου οι μετανάστες, ακόμα και αν έχουν ως μόνιμη κατοικία τους την Πολωνία, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν την ιθαγένεια, δεν έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, ένα σημείο που διχάζει την Ευρώπη και προκαλεί ανισότητες ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης ως προς τον τρόπο που χειρίζεται η κάθε μια την υποδοχή των μεταναστών στο εσωτερικό της.
Γαλλία
Με τη γέννηση του ένα παιδί στη Γαλλία αποκτά αυτόματα τη γαλλική ιθαγένεια εάν ένας από τους γονείς του έχει γεννηθεί και αυτός σε γαλλικό έδαφος. Επίσης τα παιδιά των αλλοδαπών που κατοικούν μόνιμα στη Γαλλία για τουλάχιστον πέντε χρόνια έχουν το δικαίωμα της ιθαγένειας, ενώ ένα παιδί που γεννιέται στη Γαλλία, από γονείς με ιθαγένεια μιας εκ των πρώην αποικιών της Γαλλίας, μπορεί να λάβει αυτόματα την γαλλική ιθαγένεια.
Για όσους είναι άνω των 18 ετών η βασική προϋπόθεση είναι η παραμονή πέντε ετών στη χώρα και η περίοδος αυτή μειώνεται σε δύο έτη για όσους σπούδασαν σε γαλλικό πανεπιστήμιο. Τέλος, μετανάστης μπορεί επίσης να λάβει την γαλλική ιθαγένεια εφόσον παντρευτεί Γάλλο ή Γαλλίδα πολίτη.
Την ισπανική ιθαγένεια μπορεί κανείς να αποκτήσει κατ' αρχήν βάσει καταγωγής: Οποιος γεννήθηκε στην Ισπανία από ισπανούς γονείς, τα παιδιά όσον είναι απάτριδες, όσοι έχουν γνωστή ως πρώτη κατοικία τους στην Ισπανία και τέλος όσοι γεννιούνται στην Ισπανία και είναι αγνώστου καταγωγής.
Όσον αφορά τους αλλοδαπούς, οι οποίοι θέλουν να πολιτογραφηθούν Ισπανοί, ισχύει ο γενικός κανόνας της νόμιμης παραμονής στη χώρα για δέκα χρόνια ενώ για τους πρόσφυγες ο χρόνος μειώνεται στα πέντε χρόνια.
Για όσους προέρχονται από ισπανόφωνες χώρες, καθώς και για τους Σεφαραδίτες Εβραίους (οι οποίοι είναι Εβραίοι ισπανικής καταγωγής) ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτηση της ισπανικής ιθαγένειας είναι τα δύο χρόνια, νόμιμης παραμονής στην χώρα.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Όσον αφορά τη Γερμανία, τα ‘’μοντέλα’’ της οποίας αποτελούν ...μόδα για την Ελλάδα, με μια αλλαγή νομοθεσίας τα τελευταία έτη, κατόρθωσε να δημιουργήσει ίσως το πιο δίκαιο σύστημα της Ευρώπης.
Εκεί ο γενικός κανόνας είναι ότι οι αλλοδαποί μπορούν να πολιτογραφηθούν Γερμανοί έπειτα από οκτώ χρόνια μόνιμης παραμονής στη χώρα. Οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν ότι γνωρίζουν επαρκώς τη γερμανική γλώσσα , να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, να σέβονται τις διατάξεις του Ομοσπονδιακού Συντάγματος και τέλος να μπορούν να συντηρηθούν οικονομικά. Τα παιδιά που γεννιούνται από μη Γερμανούς γονείς στη χώρα μετά το 2000, αποκτούν με τη γέννηση τους τη γερμανική ιθαγένεια εφόσον ένας εκ των γονέων διαθέτει κάρτα παραμονής τουλάχιστον για τρία χρόνια και διαμένει στη Γερμανία τουλάχιστον επί οκτώ χρόνια.
Πάντως ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει επίσης να περάσει επιτυχώς το τεστ ενός μακροσκελούς ερωτηματολογίου, που θα πιστοποιεί τη γνώση της γερμανικής γλώσσας, το οποίο συγχρόνως προσφέρει και μια γενική εικόνα της κοινωνικής στάσης του ενδιαφερόμενου με ερωτήσεις από το ποια είναι η γνώμη του για τους ομοφυλόφιλους μέχρι και για το εάν συμμετείχε και σε κάποια τρομοκρατική οργάνωση! Λες και άν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα τους το έλεγε!
ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Στη Βρετανία ισχύει το πιο πολύπλοκο σύστημα απόκτησης ιθαγένειας σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με την περίσταση (τόπος γένεσης, κατοικίας, συμπλήρωση 18ου έτους, έγγαμος ή άγαμος βίος και διάστημα παραμονής στη χωρά), οι οποίες εν πολλοίς οφείλονται και στο αυτοκρατορικό παρελθόν της χώρας.
Για να πολιτογραφηθεί κάποιος Βρετανός πρέπει να είναι άνω των 18 ετών, να μπορεί να επικοινωνήσει σε αποδεκτό βαθμό στα αγγλικά, να έχει καθαρό ποινικό μητρώο και να είναι νομοταγής, ενώ κριτήριο αποτελεί και το εάν μπορεί να συντηρηθεί οικονομικά. Όσον αφορά τα κριτήρια του χρόνου παραμονής, η Βρετανία, όπως και η Γαλλία, απαιτεί τα ελάχιστα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, καθώς για να αποκτήσει κανείς την βρετανική ιθαγένεια απαιτείται να είναι κάτοικος του Ην. Βασιλείου τουλάχιστον πέντε χρόνια και να διαθέτει άδεια παραμονής αορίστου χρόνου.
Βεβαίως, όλα τα παραπάνω ισχύουν όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει γεννηθεί στην Βρετανία, διότι στην περίπτωση αυτή, αν κάποιος έχει γεννηθεί στο έδαφος του Ην. Βασιλείου, από γονείς εγκατεστημένους εκεί, τότε αυτομάτως έχει το δικαίωμα του να λάβει ιθαγένεια. Άλλες περιπτώσεις απόκτησης της βρετανικής ιθαγένειας αποτελούν η υιοθεσία και η εξ’ αίματος συγγένεια με Βρετανό πολίτη.
ΣΟΥΗΔΙΑ
Για να γίνει κάποιος Σουηδός πολίτης πρέπει να πληρούνται πέντε, βασικές κατά το σουηδικό δίκαιο, προϋποθέσεις.
Πρώτον, να μπορεί να αποδείξει την ταυτότητά του. Αυτό γίνεται μέσω της επίδειξης διαβατηρίου ή δελτίου αστυνομικής ταυτότητας (τα αυθεντικά έγγραφα) ή μέσω στενού συγγενή (π.χ. γονέας) που είναι σουηδός πολίτης και μπορεί να την πιστοποιήσει.
Δεύτερον, να έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του και τρίτον, να έχει κάρτα μόνιμης παραμονής ή δικαίωμα μόνιμης παραμονής.
Τέταρτον, να έχει ζήσει στη Σουηδία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Για τους αλλοδαπούς το χρονικό αυτό διάστημα είναι πέντε συνεχή χρόνια. Αν κάποιος είναι άπατρις, το χρονικό αυτό διάστημα είναι τέσσερα συνεχή χρόνια. Το ίδιο χρονικό διάστημα ισχύει και για τους πρόσφυγες. Αν κάποιος είναι παντρεμένος, συζεί ή έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με σουηδό πολίτη τα τελευταία δύο χρόνια, τότε μπορεί να υποβάλει αίτηση για χορήγηση ιθαγένειας αφού συμπληρώσει τρία χρόνια διαμονής στη Σουηδία. Επίσης, ο αιτών δεν πρέπει να έχει χρέη, ενώ πρέπει να έχει και καθαρό ποινικό μητρώο.
Τέλος, αν κάποιος είναι άπατρις μπορεί να λάβει τη σουηδική ιθαγένεια αν έχει γεννηθεί στη χώρα και είναι μικρότερος των πέντε ετών, αν είναι μικρότερος των 18 ετών και υπό κηδεμονία σουηδού πολίτη και αν είναι μεταξύ 18-19 ετών και κατοικεί στη Σουηδία από τα 15 του.
Η Σουηδία βρίσκεται στην κορυφή του πίνακα πολιτικών πολιτογράφησης, με ρυθμίσεις ευνοϊκότερες και απ’ αυτές του Καναδά.
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
ΚΟΣΣΟΒΟ-ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΦΙΑ-Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
| | |
| ΠΗΓΗ:Greek American News Agency | |
| | |
| Του ΄Ομηρου Φωτιάδη Η κάτωθι έρευνα-ανάλυση, συντάχθηκε στα τέλη του 2008 και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό των ΗΠΑ «Defense & Foreign Affairs» στις αρχές του 2009, καθώς και στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος «Global Information System» με έδρα την Ουάσινγκτον, στην αγγλική γλώσσα.- Εννέα χρόνια συμπληρώθηκαν από την έναρξη των Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Σερβίας, όταν στις 24ης Μαρτίου 1999 χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε., εκατοντάδες αεροσκάφη έσπειραν τον θάνατο και την καταστροφή. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους 37.200 ξένοι στρατιώτες ουσιαστικά κατέλαβαν την Σερβική επαρχία του Κοσσυφοπεδίου. Επίσης, έριξαν 36.000 βόμβες διασποράς και έπληξε 112 στόχους με 15 τόνους βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου. Καταστράφηκαν όλα τα αεροδρόμια της Σερβίας, 54 γέφυρες, 148 μεγάλα κτίρια, δεκάδες εργοστάσια, διυλιστήρια, ενώ καταστράφηκε το 1/3 του συστήματος παραγωγής ενέργειας. Ολική καταστροφή υπέστησαν 310 σχολεία, 41 νοσοκομεία, 176 μνημεία πολιτισμού και 23 μοναστήρια. Δημιουργήθηκε ολόκληρη βιομηχανία πλαστών τσιγάρων στο Κόσσοβο, τα οποία μέχρι σήμερα φέρνουν τεράστια έσοδα στην Κοσσοβάρικη μαφία. Το λαθρεμπόριο καυσίμων, κλεμμένων αυτοκινήτων, το δουλεμπόριο, το εμπόριο λευκής σάρκας, η παράνομη διακίνηση λαθρομεταναστών και κάθε είδους άλλη παράνομη δραστηριότητα αναπτύχθηκε ραγδαία από τους Τσετσένους και Κοσσοβάρους μαφιόζους. Ιδιαίτερη αίσθηση και αποτροπιασμό, προκαλούν τα στοιχεία για το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων, στο οποίο επιδίδονται οι Κοσσοβάροι από το 1999 μέχρι σήμερα! Επίσης, η Κοσσοβάρικη μαφία διέδωσε ταχύτατα στην Ευρώπη μαριχουάνα, η οποία ήταν σχεδόν άγνωστη. Μαριχουάνα και τεράστιες ποσότητες φτηνής κοκαΐνης κατέκλυσαν την Ευρώπη, εκτοπίζοντας τους Τούρκους και Άραβες μαφιόζους, οι οποίοι για δεκαετίες πουλούσαν κακής ποιότητας όπιο και ηρωίνη. Παράλληλα, η Κοσσοβάρικη ηρωίνη και το Αλβανικό όπιο, έγιναν περιζήτητα στην Ευρώπη για την καλή τους ποιότητα και την χαμηλή τους τιμή. Οι Τούρκοι και Άραβες μαφιόζοι, κυνηγημένοι και από τους μαφιόζους Τσετσένους, περιορίστηκαν κυρίως στις αγορές της Γαλλίας, της Ολλανδίας, και διατήρησαν την κυριαρχία τους στο Γερμανικό Βερολίνο. Οι Κοσσοβάροι μαφιόζοι, έχουν τους δικούς τους κανόνες, άγραφους νόμους και κώδικες, οι οποίοι δεν επιτρέπουν την διείσδυση κατασκόπων στα δίκτυα τους. Επίσης, με εξαίρεση την Ελλάδα, Σερβία και Ελβετία κατά δεύτερο λόγο, οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, αντιμετώπισαν τεράστιο πρόβλημα με την Αλβανική γλώσσα, η οποία μέχρι και σήμερα τους είναι σχεδόν άγνωστη! Ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα των τρομοκρατών του UCK είναι η καταστροφή όλων αυτών των μνημείων και θησαυρών του Κοσσόβου, τα οποία πρέπει να καταγράψει η Διεθνής Κοινότητα και να αποδώσει στους εγκληματίες του UCK την τιμωρία που πρέπει. Ολόκληρη η Ευρώπη έχει στην κυριολεξία πλημμυρίσει με αρχαία αντικείμενα του Σερβικού πολιτισμού και της ιστορίας, τα οποία πωλεί η Κοσσοβάρικη μαφία σε εξευτελιστικές τιμές. Ασφαλείς πληροφορίες φέρουν, η Κοσσοβάρικη ηγεσία, να έχει δωρίσει πλήθος ιδιαίτερης αξίας αρχαιολογικά αντικείμενα σε ξένους ηγέτες, που επισκέπτονται το Κόσσοβο, θέλοντας να ενισχύσει τα φιλικά τους αισθήματα. Οι Κοσσοβάροι Αλβανοί, όπως και οι Αλβανοί, στην ιστορία τους, δεν έχουν να επιδείξουν το παραμικρό μνημείο της ιστορίας τους και έστω ένα δείγμα πολιτισμού. Η ιστορική τους πορεία είναι επιστημονικά καταγραμμένη και παρουσιάζεται δίπλα στους Οθωμανούς Τούρκους, οι οποίοι τους χρησιμοποιούσαν πάντοτε ως μισθοφορικές εγκληματικές ομάδες, ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας τους. Η ιστορική αποστολή των Αλβανών συνεχίζει και στις μέρες μας, ακριβώς όπως και στο παρελθόν, υπό την σημαία μια άλλης αυτοκρατορίας. Σε ποσοστό 90% ελέγχονται πλήρως από την Αλβανική μαφία. Στο Κόσσοβο, οι εταιρίες αυτές ξεπερνούν τις 50 και έχουν απορροφήσει τους άνδρες του UCK, που δεν συμπεριλήφθηκαν στον KPC. Κάποιες από αυτές ιδρύθηκαν για να στεγάσουν τις υπό δημιουργία Μυστικές Υπηρεσίες του Κοσσόβου, και ακόμη λειτουργούνε για τον σκοπό αυτό, εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα ηγετικά στελέχη της Κοσσοβάρικης μαφίας σε επίπεδο συλλογής πληροφοριών. Στις αρχές του 1997, ξέσπασε μεγάλη εξέγερση στην νότιο Αλβανία, κυρίως μεταξύ των Ελλήνων της μειονότητας, όταν κατέρρευσε το τραπεζικό σύστημα της χώρας και «χάθηκαν» καταθέσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, προς «άγνωστη» κατεύθυνση! Ο Μ. Γκαζιντέντε μαζί με τον Σ. Μπερίσα και την μαφία είχαν μετατρέψει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, στα συμφέροντα της μαφίας και απέσπασαν τεράστια ποσά, χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη. Οι εξεγερμένοι Έλληνες του νότου, την περίοδο εκείνη, κυριαρχούσαν οικονομικά στην Αλβανία και βρίσκονταν υπό διαρκή πόλεμο με την μαφία. Ο Μ. Γκαζιντέντε, σε συνεργασία με τον Αλβανικό Στρατό και την Αστυνομία, κατέπνιξαν την εξέγερση στον νότο της χώρας με την χρήση βίας. Μετά από σοβαρές πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, αναγκάστηκε η Αλβανική δικαιοσύνη να αποδώσει κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στον Μ. Γκαζιντέντε και να απενοχοποιήσει τον Σ. Μπερίσα. Έμμισθος πράκτορας της Τουρκικής ΜΙΤ, ο Γκαζιντέντε διέφυγε στην Τουρκία, μαζί με τεράστια ποσά και βρίσκονταν υπό την προστασία της ΜΙΤ, μέχρις της 10 Δεκεμβρίου του 2005, οπότε και επέστρεψε στην Αλβανία, απαλλαγμένος με άγνωστο τρόπο από τις κατηγορίες, για να αναλάβει μυστικός σύμβουλος του Σ. Μπερίσα. Η CIA και το FBI έχουν στενές επαφές με την SHIK, ειδικά στα θέματα της μαφίας και της Ισλαμικής τρομοκρατίας. Έτσι οι ακραίες Ισλαμικές Οργανώσεις και οι πυρήνες των ουχαμπιτών στην Αλβανία-Κόσσοβο και τις άλλες περιοχές, έχουν απόρρητες πληροφορίες σε πρώτο χρόνο! Το ίδιο συμβαίνει και με τις πολλές ομάδες της μαφίας, πολλές από τις οποίες συνεργάζονται στενά με τους εξτρεμιστές Ισλαμιστές. Ο Γενικός Διευθυντής των επιχειρήσεων Αλ Καντί στην Αλβανία, Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ, κατηγορήθηκε ότι έλαβε προσωπικά από τον Ο. Μ. Λάντεν, 600.000 δολάρια και τα διοχέτευσε στους πυρήνες των ουαχαμπί στην Αλβανία. Τον Σεπτέμβριο του 2005, επισήμως το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, επανέλαβε τις κατηγορίες εναντίον του Αμπντούλ Λατίφ Σαλέχ. Ο Στιούαρτ Λίβι, Υπουργός Οικονομικών με αρμοδιότητες για την τρομοκρατία και το οικονομικό έγκλημα (TFI) είπε ότι ο «Λατίφ Σαλέχ, έχει πολλαπλές διασυνδέσεις με την Αλ Κάϊντα, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την οργάνωση ‘Αλ Χαραμάϊν', τις επιχειρήσεις του Αλ Καντί στην Αλβανία και τον Ο. Μ. Λάντεν». Είναι ο κύριος ηγέτης του Ουαχαμπισμού στο Κόσσοβο και το Σάντζακ. Διατηρεί στενές σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα σε Αλβανία και Κόσσοβο, και με τα «βρώμικα χρήματα» της μαφίας, χρηματοδοτεί, την ανάπτυξη ενός τεράστιου δικτύου θεολογικών, ανθρωπιστικών και άλλων Ισλαμικών ιδρυμάτων, όπως επίσης και Ισλαμικών σχολείων. Τα ποσά που διαχειρίζεται ο Σ. Χ. Μπουκάρι, είναι τεράστια, αν αναλογιστεί κάποιος, ότι καταβάλλονται εφ άπαξ, 600 Ευρώ σε όποιον συμμετέχει στις πολλές οργανώσεις και ακολουθεί μηνιαίος μισθός 300 Ευρώ. |
