- Ο πληθωρισμός έφθασε στο 5,4%, σε επίπεδα δηλαδή πριν από το 1997, προ της ένταξής μας στην Ευρωζώνη (μέσος όρος στην Ε.Ε. 1,4%) . Να υπενθυμίσουμε ότι τον Οκτώβριο του 2009 ο πληθωρισμός ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών (0,5%). Ο δείκτης του πληθωρισμού αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω από τη νέα αύξηση του ΦΠΑ, και θα εμφανιστεί στις μετρήσεις του Σεπτεμβρίου.
- Οι αυξήσεις τιμών σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολλαπλάσιες, όπως ανακοίνωσε το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτή . Για παράδειγμα για τον Ιούνιο η αύξηση στα καύσιμα 41,5% (μ.ο. Ε.Ε. 11,6%), στην ένδυση έφθασε το 2,5% (μ.ο. Ε.Ε. 0,3%). Ανάλογη είναι η κατάσταση και στους τομείς της διατροφής, των ξενοδοχείων, του εμπορίου καπνού κ.λπ.
Η έκρηξη της ακρίβειας προκλήθηκε από τα φοροεισπρακτικά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που απειλούν να καταρρίψουν κάθε ιστορικό ρεκόρ οδηγώντας στην εξόντωση τα ελληνικά νοικοκυριά. - Η Eurostat προβλέπει αύξηση της ανεργίας στο 12,1 % το 2010 έναντι 9,6% το 2009.
- Μόνο στην Αθήνα στο α΄ εξάμηνο του 2010 έβαλαν λουκέτο 1448 βιοτεχνίες, ενώ έχουν χαθεί άνω των 25.000 θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθηνών.
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Η «μαγική εικόνα» της κυβέρνησης και η αμείλικτη αλήθεια των αριθμών
Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Στο βρόντο οι θυσίες.
Σάββατο 24 Ιουλίου 2010
ΑΦΟΥ ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΧΩΝΕΙ Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤΕ ΚΑΤΙ ΒΡΩΜΑΕΙ!!
Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
ΜΑΤΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΛΙΤΣΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ.ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010
Ε! ΡΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΤΑΙΣΑΝΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!
Η υπογραφή μας: πρώτα ο πολίτης
Η υπογραφή μας χαρακτηρίζει το Κίνημά μας, το όραμα και την βασική μας υπόσχεση για το Δικαίωμα σε μια
ανθρώπινη κοινωνία. Είναι μια λεκτική αποτύπωση που στηρίζει το λογότυπό μας.
«Η λύση είναι δική μας επιλογή. H ψήφος μας είναι απόφαση αλλαγής. Μπορούμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας,
αν βάλουμε πρώτα τον πολίτη, πρώτα τον άνθρωπο.»
Γιώργος Α. Παπανδρέου
Τα μηνύματά μας
Σε αυτές τις εκλογές δεν συγκρούονται μόνο δύο κόμματα ή δύο αρχηγοί. Συγκρούονται δύο διαφορετικές
αντιλήψεις.
Εμείς λέμε:
«Είμαστε αποφασισμένοι. Έχουμε σχέδιο, σχέδιο ανάταξης της οικονομίας. Αναδιανομής του πλούτου. Ανασυ-
γκρότησης του κράτους. Αναθεώρησης του αναπτυξιακού μοντέλου. Αναδόμησης του πολιτικού συστήματος.
Σχέδιο Εθνικής Ανάτασης.
Έχουμε τη γνώση. Ξέρουμε τα προβλήματα. Έχουμε προτείνει λύσεις δίκαιες, λύσεις εφικτές, που υπηρετούν τον
πολίτη, και όχι μικροκομματικά ή ισχυρά συμφέροντα των λίγων. Έχουμε και την τόλμη, φίλες και φίλοι, έχουμε
την τόλμη και την αποφασιστικότητα να σπάσουμε κατεστημένα, νοοτροπίες, αντιλήψεις που κρατάνε την Ελλά-
δα, τον Ελληνισμό καθηλωμένο.
Μα πάνω από όλα, έχουμε βαθιά πίστη στις δυνάμεις της κάθε Ελληνίδας, του κάθε Έλληνα. Τις επόμενες εβδο-
μάδες, θα δώσουμε σκληρή μάχη. Θα δώσουμε όλοι μας τον καλύτερό μας εαυτό.»
Γιώργος Α. Παπανδρέου | 3 Σεπτέμβρη 2009
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/e7c53ddc-9a80-4f48-b7f6-0c1bb70b865a
Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010
ΦΩΤΙΑ ΑΝΑΨΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΛΟΓΗΣ ΜΟΥΦΤΗΔΩΝ Έκοβε κι έραβε νομοσχέδια ο γραμματέας και ο βουλευτής …κοιμόταν !
Τον απέπεμψε και τον κατήγγειλε Ο Μεχμέτ Μπεράτ γύρισε στο σπίτι του
|
| |
| |
| Αποποιείται κάθε δική τουανάμειξη δική αλλά και του κόμματός του ΠΑΣΟΚ, στην πρόταση νομοσχεδίου για την εκλογή των Μουφτήδων και εμφανίζεται μάλιστα ως ανίδεος στη σύνταξη της πρότασης, που επιμελήθηκε ο γραμματέας του πολιτικού του γραφείου Μεχμέτ Μπεράτ. Ο λόγος για τον βουλευτή Ροδόπης Αχμέτ Χατζηοσμάν, ο οποίος με την ανακοίνωσή του φανερώνει ή ότι δεν ξέρει τι γίνεται μέσα στο ίδιο του το γραφείο ή ότι τελικά αναγκάστηκε να ρίξει το βάρος της ευθύνης στον γραμματέα του γραφείου του, που επί χρόνια βρίσκεται δίπλα του, διαμηνύοντας ότι αυτός ήταν «ο συντάκτης του σχεδίου». Το αποτέλεσμα ήταν να παραιτηθεί ο γραμματέας του βουλευτή και να επιστρέψει στα καθήκοντά του στην νομαρχιακή αυτοδιοίκηση. Ένα άδειασμα άνευ προηγουμένου… Η αντιπαράθεση βέβαια για το θέμα δεν ξεκινάει με την παραίτηση του γραμματέα, αλλά ξεκινάει λίγες μέρες μετά την επίσκεψη στη χώρα μας του Τούρκου πρωθυπουργού και τη συνάντηση που είχαν μαζί του οι δύο μουσουλμάνοι βουλευτές. Τότε ήταν που είδαν το φως της δημοσιότητας σε μειονοτικό περιοδικό δηλώσεις του ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, ο οποίος έβαλλε κατά των δύο βουλευτών, λέγοντας ότι δεν έχουν καμία αρμοδιότητα για θρησκευτικά θέματα. Ο λόγος ήταν προφανής αφού το σχέδιο απορρίπτει την απευθείας ανάδειξη των ψευτομουφτήδων στη θέση του θρησκευτικού ηγέτη, με εκλογική διαδικασία κάτι για το οποίο δίνει γη και ύδωρ. Αμφιλεγόμενη απάντηση Αχμέτ Χατζηοσμάν σε δημοσίευμα του «Χ» Δεν ήξερε τι ποιούσε ο γραμματέας του θεολόγου βουλευτή που νίπτει τα χείρας του για ότι συνέβη αφού με την λύση αυτή τα έχει καλά και με το κόμμα του και με τους ψευτομουφτήδες. Η ανακοίνωση του Αχμέτ Χατζηοσμάν που στάλθηκε στον «Χρόνο» αναφέρει : «Προσωπικά δεν έλαβα ποτέ την παραμικρή ενημέρωση και πληροφορία σχετικά με την προσωπική εργασία του πρώην γραμματέα μου κυρίου Μεχμέτ Μπεράτ, που αφορά στην πρόταση νομοσχεδίου για την εκλογή των Μουφτήδων και το οποίο συνέταξε ο ίδιος με προσωπική του πρωτοβουλία, όπως άλλωστε δηλώνει και σε σχετική ανακοίνωσή του. Επομένως όπως είναι λογικό και αυτονόητο, δεν έχω μεταφέρει στο ελληνικό Κοινοβούλιο ή σε κάποιο υπουργείο ένα κείμενο για το οποίο δεν είχα ποτέ καμία ενημέρωση και πληροφορία, όπως ισχυρίζονται κάποιοι κύκλοι. Όταν ενημερώθηκα για το περιεχόμενο του κειμένου από τρίτα πρόσωπα, στους οποίους προηγουμένως είχε παραδώσει ο κύριος Μεχμέτ Μπεράτ το εν λόγω κείμενο, από την αναστάτωση που δημιουργήθηκε, ο γραμματέας μου, κύριος Μεχμέτ Μπεράτ υπέβαλλε την παραίτησή του. Η παραίτησή του έγινε αμέσως δεκτή με αποτέλεσμα να μην διατηρεί πλέον καμία επαγγελματική σχέση με το πολιτικό μου γραφείο. Όπως είναι ολοφάνερο, η προσωπική ενέργεια του πρώην γραμματέα μου δεν μπορεί επίσης να αποδοθεί στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το οποίο δεν λάβαμε οποιοδήποτε προσχέδιο νόμου για την εκλογή Μουφτήδων, όπως λανθασμένα αναφέρθηκε σε σχετικό δημοσίευμα». Πάντως μετά από όλα αυτά ερωτηματικό παραμένει αν τελικά είναι γνώστες του σχεδίου οι βουλευτές της μειονότητας και αν αυτό δόθηκε στους δύο βουλευτές ως πρόταση του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να το διορθώσουν και να το θέσουν για διαβούλευση στα στελέχη της μειονότητας. Πάντως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η εκλογή των μουφτήδων ήταν ένα από τα θέματα της ατζέντας στην συνάντηση Παπανδρέου - Ερντογάν στη διάρκεια των συνομιλιών στην Αθήνα. Αυτό σημαίνει ότι σίγουρα η ιστορία θα έχει συνέχεια και δεν κλείνει με μια ενέργεια τρίπλα... Δήμητρα Συμεωνίδου |
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Μεγάλη συζήτηση για τις υποψηφιότητες του ΠΑΣΟΚ στο Περιστέρι
Μεγάλη συζήτηση γίνετε για το μεγαλύτερο δήμο της Β΄, το δήμο Περιστερίου όπου το κυβερνών κόμμα απέναντι στην ισχυρή υποψηφιότητα του νυν δημάρχου Ανδρέα Παχατουρίδη, εμφανίζεται πολυδιασπασμένο. Μάλιστα, η πλειοψηφία των όσων πήραν τον λόγο εξέφρασαν αμφιβολίες στο κατά πόσο οι υποψηφιότητες που έχουν κατατεθεί (Λαλένης, Κελάφας, Καράμπελας και Δούναβης) αφενός μπορούν να συσπειρώσουν το τοπικό ΠΑΣΟΚ και αφετέρου να διεκδικήσουν με αξιώσεις το δήμο.
Για το λόγο αυτό ακούστηκαν τα ονόματα του νυν περιφερειάρχη Κρήτης Θανάση Καρούντζου αλλά και του 38χρονου δημοσιογράφου Νίκου Τσίτσα, μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα προώθησης νέων ανθρώπων, κάτι που έχει ζητήσει και ο ίδιος ο πρωθυπουργός .
Ανάλογος προβληματισμός υπήρξε μεταξύ άλλων και για τους δήμους Χαϊδαρίου για το οποίον έχουν κατατεθεί έξι υποψηφιότητες, οι οποίες είναι πολύ πιθανόν ότι θα μπουν στη διαδικασία των προκριματικών εκλογών, Αμαρουσίου, Βύρωνα, Αιγάλεω όπου, όπως και στο Περιστέρι, έχουν εκλεγεί δεξιοί δήμαρχοι, ενώ «δύσκολη» φαίνεται να είναι η επιλογή σε περιοχές όπως η Νέα Σμύρνη, η Νέα Φιλαδέλφεια όπου το κυβερνών κόμμα εμφανίζεται πολυδιασπασμένο.
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Σάββατο 10 Ιουλίου 2010
Ζητούν ευθύνες αυτοί που μας έκαναν ρεζίλι διεθνώς
| Γράφει οΧάρης Περτέσης |
| Η καραμέλα για την «εικόνα μας στον εξωτερικό», που πιπιλάνε χωρίς σταματημό αρκετοί από τους πολιτικούς μας, δεν λέει να λιώσει. Έχουμε φτάσει στο σημείο, μάλιστα, αυτό το ανόητο επιχείρημα να χρησιμοποιείται σε κάθε ευκαιρία από την κυβέρνηση ως δικαιολογία για να πεισθούν οι εργαζόμενοι ότι θα πρέπει να μην αντιδρούν στις αδικίες διότι, όπως μας λένε, «τι θα πουν οι ξένοι με το χάος που επικρατεί στην Ελλάδα;». Ε, λοιπόν, αυτό το σκεπτικό βγάζει πολύ γέλιο! Όλες αυτές τις σαχλαμάρες θα έπρεπε οι εν λόγω κύριοι να τις σκέφτονταν όταν ψήφιζαν το μνημόνιο, κάνοντας αποδεκτούς όλους αυτούς τους αποτρόπαιους όρους που υποβαθμίζουν τη ζωή μας. Κακά τα ψέματα, το κύρος μας δεν πλήττεται από τους εργαζόμενους που αντιστέκονται και διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο από αυτό που προωθεί η κυβέρνηση, αλλά έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από εκείνη κιόλας τη στιγμή που αποφάσισαν οικειοθελώς οι περισσότεροι Βουλευτές μας (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα Μπακογιάννη) να υποδουλωθούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς να δίνουν δεκάρα για τον ελληνικό λαό που διαδήλωνε μαζικά έξω από το Κοινοβούλιο, εκφράζοντας την αντίθεσή του σε αυτή την επιλογή. Η εμπλοκή του ΔΝΤ στην οικονομία της χώρας μας έγινε είδηση μέχρι τα πέρατα του κόσμου. Το ότι κατάκλεψαν τον πλούτο του ελληνικού δημοσίου οι ίδιοι οι πολιτικοί των τελευταίων κυβερνήσεων, επίσης έγινε γνωστό απ’ άκρη σ’ άκρη. Και βέβαια, όλα αυτά αποτέλεσαν το μέγιστο ρεζιλίκι για τη χώρα μας, της οποίας η εικόνα αμαυρώθηκε όπως δεν είχε γίνει ποτέ στο παρελθόν. Πώς, λοιπόν, οι ίδιοι που μας ντρόπιασαν σε ολόκληρο τον πλανήτη, δήθεν κόπτονται για το τι θα πουν οι ξένοι και μας καλούν να σωπάσουμε, υπομένοντας χωρίς αντιδράσεις τα βάσανα των επόμενων χρόνων; Και μη μου πει κανείς τίποτα για τις αγορές. Γιατί δεν είναι σε θέση κανείς να εγγυηθεί ότι θα μας αντιμετωπίσουν διαφορετικά αν κάνουμε τις… κότες. Και στην τελική, ούτε ένας εργαζόμενος δεν είναι διατεθειμένος να κάνει υποχωρήσεις όσον αφορά τα δικαιώματά του μήπως και κάποτε ικανοποιηθούν αυτές οι περίφημες αγορές, που δρουν αψυχολόγητα. Ας αναλάβουν αυτοί που πρέπει, λοιπόν, τις ευθύνες τους, ας βρουν λύσεις που να οδηγούν σε ανάπτυξη και ας σταματήσουν επιτέλους να ρίχνουν τα βάρη σε όσους γίνονται αποδέκτες της βάρβαρης πολιτικής που εφαρμόζεται. |
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Γιατί το ΠΑΣΟΚ αρνείται την ψήφο σε 5,5 εκατ. ομογενείς;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ
Την ανατροπή των αριθμητικών και κομματικών συσχετισμών στο εκλογικό σώμα που επιδιώκει το ΠΑΣΟΚ με τις αθρόες ελληνοποιήσεις τριτοκοσμικών μεταναστών, ώστε να εξασφαλίσει τη μακροχρόνια παραμονή του στην εξουσία, μπορεί να αποτρέψει μόνο η χορήγηση του δικαιώματος ψήφου στα 5,5 εκατομμύρια των ομογενών.
Δεν είναι τυχαία λοιπόν η δέσμευση του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά από το βήμα του 8ου τακτικού συνεδρίου του κόμματος για τη θεσμοθέτηση της δυνατότητας συμμετοχής στις εκλογές των Ελλήνων της διασποράς, όταν η κεντροδεξιά αναλάβει ξανά τα ηνία της χώρας.
Όπως δεν είναι διόλου συμπτωματική η πεισματική άρνηση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή σχετική νομοθετική ρύθμιση.
Γιατί σε αντίθεσή του με τον πατέρα του Ανδρέα Παπανδρέου που πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) και διατηρούσε άρρηκτους δεσμούς με τον Οικουμενικό Ελληνισμό θεωρώντας τον ισχυρό διπλωματικό όπλο, ο ίδιος τον αποστρέφεται συστηματικά, κατηγορώντας τον μάλιστα ότι στις τάξεις του κυριαρχούν οι συντηρητικές ιδέες.
Ετσι εξηγείται και η απόφασή του να βάλει στο «χρονοντούλαπο» της ιστορίας το άρθρο 51 παρ. 4 (εδάφια γ’ και δ’) του Συντάγματος που αναφέρεται στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους Ελληνες του εξωτερικού.
Αλλά και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπάθησε με κάθε μέσο να αποτύχει η απονομή ψήφου στους απόδημους, στερώντας τους το προνόμιο της ενεργούς συμμετοχής στα πολιτικά και όχι μόνο δρώμενα της μητέρας πατρίδας.
Κάτι που είναι παράλογο, όταν πάνω από 1,5 εκατ. ομογενείς έχουν άμεση επαφή με τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας για την τακτοποίηση οικονομικών, ασφαλιστικών, φορολογικών και νομικών υποθέσεών τους.
Αρκετοί δε απ’ αυτούς, σε αντίθεση με τα παιδιά των μεγαλόσχημων, επιστρέφουν για να υπηρετήσουν τη θητεία τους στον ελληνικό στρατό, ενώ θα μπορούσαν να την αποφύγουν είτε εξαγοράζοντάς την είτε γιατί διαθέτουν διπλή υπηκοότητα.
Όλα αυτά βέβαια αποτελούν «ψιλά γράμματα» για τον κ. Παπανδρέου, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ένα από τα πρώτα νομοθετήματά του ήταν η παροχή του εκλέγεσθαι σε περίπου 643.000 αλλοδαπούς, που στο σύνολό τους έχουν εισέλθει λαθραία στο ελληνικό έδαφος.
Εκείνο, όμως, που εξοργίζει περισσότερο είναι η διάταξη Ραγκούση, η οποία επιτρέπει σε όποιον πρώην λαθρομετανάστη έχει συμπληρώσει πέντε χρόνια παραμονής στη χώρα μας ν’ αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια.
Πρόκειται για ρύθμιση – κράχτη για τους απανταχού της γης ρακένδυτους αλλογενείς, που βλέπουν τη χώρα μας ως πύλη εισόδου και μάλιστα με την ιδιότητα του πολίτη κράτους μέλους στην Ευρωπαϊκή Ενωση!
Ο πρωτοστάτης της έμπρακτης σύσφιξης των σχέσεων των αποδήμων με τον τόπο καταγωγής τους, πρώην υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος, επί ημερών του οποίου καταρτίσθηκε το σχέδιο νόμου για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος κατά τις γενικές βουλευτικές εκλογές από τους Ελληνες που κατοικούν στο εξωτερικό, επιτίθεται μέσω της κυριακάτικης έκδοσης του «ΑΤ» στον Γιώργο Παπανδρέου για την ανεκδιήγητη στάση του αναφορικά με τον οικουμενικό ελληνισμό.
Όπως επισημαίνει σε δήλωσή του «η κυβέρνηση Παπανδρέου δείχνοντας έτσι σαφώς τις «προτεραιότητές» της, έσπευσε να ψηφίσει διατάξεις αθρόας απονομής ιθαγένειας στους μετανάστες και εξασφάλισης ψήφου σ’ αυτούς στις εκλογές του Νοεμβρίου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση».
Όμως, όπως παρατηρεί ο κ. Παυλόπουλος, «για μια ακόμη φορά «ξέχασε» να προωθήσει σχέδιο νόμου προκειμένου να εκτελέσει την κατά το άρθρο 51 παρ. 4 του Συντάγματος επιταγή ώστε να μπορούν οι Ελληνες εκτός επικρατείας να ψηφίζουν».
Με νόημα, ο πρώην υπουργός της ΝΔ υπενθύμισε ότι «το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση με αρχηγό τον σημερινό πρωθυπουργό τορπίλισε κυριολεκτικά την προσπάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή να ψηφισθεί το σχέδιο νόμου που είχε έρθει στη Βουλή».
Ο κ. Παυλόπουλος καλεί τον κ. Παπανδρέου «να εξηγήσουν αμέσως γιατί στερούν ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνισμού; Ένα μεγάλο τμήμα του εκλογικού Σώματος από το δικαίωμά τους να έχουν λόγο ως προς την πολιτική ζωή στην πατρίδα μας».
Κι αναρωτιέται «γιατί άραγε ο κ. Παπανδρέου εμπιστεύεται περισσότερο τους μετανάστες και διόλου τους εκτός επικρατείας Ελληνες ως προς το πολιτικό μέλλον του τόπου;».
Για τον ίδιο, είναι επιβεβλημένο χρέος των πολιτικών δυνάμεων η παροχή ψήφου στους ομογενείς, αφού με τον τρόπο αυτό θα ενισχυθεί περαιτέρω η αδιάλειπτη επικοινωνία του ελληνισμού της διασποράς με την πατρώα γη.
Αξίζει να αναφερθεί ότι τη συγκεκριμένη διάταξη του Συντάγματος την είχαν ψηφίσει το 2001 και τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά η τότε κυβέρνηση Σημίτη κάνοντας άλλους ψηφοθηρικούς υπολογισμούς δεν έφερε ποτέ σχετικό νόμο στη Βουλή.
Αποτέλεσμα είναι ότι στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2004 μέχρι και το 2009 να μην μπορούν να ψηφίσουν εκατοντάδες χιλιάδες εκλογείς, παρά μόνον όσοι ήλθαν με δικά τους έξοδα ή με τα μέσα που διέθεσαν τα κόμματα για την μετακίνησή τους.
Ένα πρόβλημα που σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν λύσει προ πολλού, με τη δυνατότητα να ασκούν οι υπήκοοί τους που ζουν εκτός συνόρων στα προξενεία ή τις πρεσβείες τους το εκλογικό τους δικαίωμα, κάτι που γίνεται με τους μετανάστες που κατοικούν στην Ελλάδα.
Ετσι, η χώρα μας αποτελεί ίσως το μοναδικό κράτος του Δυτικού κόσμου που στερεί από πολίτες της που είναι εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια και στους εκλογικούς καταλόγους το δικαίωμα να ψηφίσουν από τον τόπο όπου προσωρινά διαμένουν.
Οσο για την αριθμητική δύναμη των ξενιτευμένων Ελλήνων, αυτή δεν είναι κάθε άλλο παρά αμελητέα.
Συνολικά ξεπερνούν τα 5,5 εκατ. με τους περισσότερους περίπου να κατοικούν στην Αμερική (Νότια και Βόρεια), στην Ωκεανία (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία) 710.070, στην Ευρώπη 1.182.973, στην Αφρική 139.790 και στην Ασία 79.350.
Τα τρία εκατομμύρια εξ αυτών βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ άλλοι 350.000 ζουν στον Καναδά.
Επιβεβαιώνοντας το ρητό που λέει «όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα βρεις κάποιον Ελληνα», συμπατριώτες μας υπάρχουν από το Ομάν μέχρι το μακρινό Χονγκ Κονγκ κα τη Σαγκάη.
Πριν ακριβώς 148 χρόνια και συγκεκριμένα τις εκλογές του 1862 για την ανάδειξη των μελών της Β’ Εθνικής Συνέλευσης, είχαν ψηφίσει οι ομογενείς για πρώτη και τελευταία, μέχρι σήμερα, φορά.
Η επαναστατική κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη, Κωνσταντίνου Κανάρη και Βενιζέλου Ρούφου, που μόλις είχε καταργήσει τη βασιλεία του Οθωνα, προκήρυξε εκλογές για τις 24 Νοεμβρίου 1862.
Στο φύλο υπ’ αριθμ. 9 της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως δημοσιεύονται δύο πολύ ενδιαφέροντα κείμενα.
Το πρώτο που είχε τη μορφή προκήρυξης αναφέρεται εξής (διατηρούμε τη γλώσσα της εποχής):
«Καλούνται εις την συνέλευσιν πληρεξούσιοι ου μόνον των εν τη ημεδαπή πολιτών Ελλήνων, αλλά και εκείνων οίτινες μακράν αυτής κοπιώσιν εργαζόμενοι υπέρ του μεγαλείου του ελληνικού ονόματος και απαύστως μεριμνώσι υπέρ της ευδαιμονίας της πατρίδας».
Το άλλο κείμενο, που έφερε ημερομηνία 30 Οκτωβρίου 1862 στο άρθρο 4 του ψηφίσματος «περί εκλογής πληρεξουσίων του Εθνους», όριζε ότι «οι οπουδήποτε εκτός της Ελλάδος ευρισκόμενα υπήκοοι Ελληνες, εάν αποτελώσιν αριθμού εκατόν μέχρι χιλίων ψυχών, εκλέγουσιν ένα πληρεξούσιον, αν σε χιλίους μέχρι δέκα χιλιάδων εκλέγουσι δύο κι αν υπερβαίνωσι τους δέκα χιλιάδες εκλέγουσι τρεις».
Είναι χαρακτηριστικό ότι η ελληνική παροικία του Λονδίνου είχε εκλέξει ως πληρεξούσιό της τον μετέπειτα πρωθυπουργό Χαρίλαον Τρικούπη, η δε αυτή του Μάντσεστερ τον πατέρα του Σπύρο Τρικούπη.
Στην Β’ Εθνοσυνέλευση είχαν εκπροσωπηθεί οι τότε ανθηρές κοινότητες της Αλεξάνδρειας, του Καϊρου, της Σμύρνης, της Κωνσταντινούπολης, της Οδησσού, της Τεργέστης, της Βενετίας, του Λιβόρνου κ.ά.
Τότε, όμως, δεν υπήρχε το ΠΑΣΟΚ και οι Παπανδρέου – Ραγκούσηδες, που προτιμούν τη ψήφο των εισαγόμενων τριτοκοσμικών…
.
Κοινωνική και εσωκομματική έκρηξη

Κάθε ημέρα που περνάει το Μαξίμου αντιλαμβάνεται ότι οι κοινωνικές εκρήξεις κατά της πολιτικής της κυβέρνησης και των σκληρών, ακραίων μέτρων που επιβάλλει στην οικονομία, το ασφαλιστικό, τις εργασιακές σχέσεις, μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες. Το πιστοποιεί η οργή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών από όλα τα κοινωνικά στρώματα, που διαμαρτύρονται για τη δραστική περικοπή των αποδοχών τους και τις δραματικές αλλαγές στην εργασία, τις συντάξεις, την καθημερινότητά τους.
Το επιβεβαιώνουν, όμως, και τα ίδια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που εκδηλώνουν την αντίθεσή τους σε βασικές αποφάσεις της κυβέρνησης και δεν διστάζουν να εκφραστούν δημόσια, ακόμη και να καταψηφίσουν στη Βουλή ρυθμίσεις, όχι δευτερεύουσας σημασίας, αλλά νομοσχεδίων που αποτελούν κεντρική πολιτική επιλογή για την κυβέρνηση, όπως το ασφαλιστικό και η ρύθμιση των χρεών των νοσοκομείων.
Τα επεισόδια με καβγάδες μεταξύ υπουργών, βουλευτών και στελεχών βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Ο κ. Παπακωνσταντίνου σε μόνιμη βάση, καθώς και άλλοι υπουργοί κατά περίπτωση, όπως η κ. Ξενογιαννακοπούλου την εβδομάδα που πέρασε, δέχονται τα πυρά βουλευτών που επικαλούνται το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο μοιράστηκε αφειδώς σε επίπεδο υποσχέσεων και τώρα έχει παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.
Το εσωκομματικό σκηνικό συμπληρώνεται από τις φωνές διαμαρτυρίας των συνδικαλιστών της κυβερνητικής παράταξης, αλλά και τους δημάρχους που έχουν βγει στο αντάρτικο λόγω του «Καλλικράτη» και του αποκλεισμού τους από τα ψηφοδέλτια.
Τα φαινόμενα αυτά, σε συνδυασμό με την, ακραία σκληρή, οικονομική και κοινωνική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου, έχουν οδηγήσει το κύρος της σε καταρράκωση και την επιρροή του ΠΑΣΟΚ σε ραγδαία συρρίκνωση, όπως εύστοχα παρατήρησε και ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, καταλογίζοντας στο ΠΑΣΟΚ ψέματα, σφάλματα και αντιφάσεις και υπογραμμίζοντας τις δημόσιες κόντρες υπουργών.
Την ευκαιρία αυτή οφείλει να αξιοποιήσει η Νέα Δημοκρατία, η οποία έχει σχέδιο για να βγάλει την οικονομία από τα δεσμά του μνημονίου, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματα του τόπου και να ανακουφίσει τα λαϊκά στρώματα από την καταιγίδα των μέτρων του ΠΑΣΟΚ.
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΟΛΑ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ. 7 ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ 16.160 ΕΥΡΩ.ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ!!!
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
ΠΑΣΟΚ – ΝΔ: ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΣΤΙΣ 13 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
Πρόσωπα από την Αυτοδιοίκηση ο κανόνας στις επιλογές Ιπποκράτους-Ρηγίλλης
Στο ΠΑΣΟΚ η αρμόδια Επιτροπή Ανάδειξης Υποψηφίων αφού πήρε στα χέρια της τις μέσω Διαδικτύου υποψηφιότητες, ξεκινά, όπως προβλέπει η σχετική εγκύκλιος, τις συναντήσεις ανά περιφέρεια και ανά νομό στην οποία θα συμμετέχουν ο γραμματέας και ο υπεύθυνος Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ν.Ε., o γραμματέας και ο υπεύθυνος Τοπικής Αυτοδιοίκησης της αντίστοιχης Π.Ε., oι βουλευτές και τα υπόλοιπα μέλη του Ε.Σ. του νομού αλλά και οι υπεύθυνοι του Π.Σ. για τον κάθε νομό.
Στην ΝΔ πάλι, παρότι ασχολούνται με το συνέδριο του επόμενου σαββατοκύριακου, καθότι το σύστημα επιλογής των υποψηφίων είναι περισσότερο ευέλικτο από αυτό του ΠΑΣΟΚ (στην ουσία οι αποφάσεις λαμβάνονται από τον πρόεδρο του κόμματος Αντώνη Σαμαρά, τον γραμματέα Αυτοδιοίκησης Βασίλη Μιχαλολιάκο και τον αρμόδιο τομεάρχη Χρήστο Ζώη , φαίνεται ότι η οριστικοποίηση των ονομάτων των υποψηφίων προχωρά πιο γρήγορα.
Πάντως, και τα δύο κόμματα φαίνεται ότι ακολουθούν παράλληλες πορείες:
Πρώτον, φαίνεται ότι ο κανόνας θα είναι η επιλογή υποψηφίων να γίνει κυρίως ανάμεσα σε αυτοδιοικητικά πρόσωπα τόσο για τις περιφέρειες όσο και τους μεγάλους δήμους. Κι αυτό γιατί εκτός των άλλων, τόσο στην Ιπποκράτους όσο και στην Ρηγίλλης θεωρούν ότι η πολιτική συγκυρία δεν ευνοεί τις υποψηφιότητες προσώπων από την κεντρική πολιτική σκηνή (υπουργούς, βουλευτές κλπ)
Δεύτερον, σημαντικό ρόλο στην τελική επιλογή θα παίξουν αφενός οι δημοσκοπήσεις που έχουν ολοκληρωθεί αλλά και αυτές που βρίσκονται σε εξέλιξη και αφετέρου η διαβούλευση με τα τοπικά κομματικά στελέχη.
Με βάση αυτά τα δεδομένα , σύμφωνα με πληροφορίες της αυτοδιοίκησης gr τα πιθανότερα δίδυμα στις 13 περιφέρειες της χώρας είναι τα εξής:
Περιφέρεια Αττικής: Φαβορί είναι ο νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας και ο νομάρχης Ανατολικής Αττικής Λεωνίδας Κούρης, καθώς τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ στην μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δεν φαίνεται να προκρίνεται η επιλογή κεντρικού πολιτικού προσώπου όπως η Άννα Διαμαντοπούλου ή ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης από την μία και ο Βαγγέλης Μεϊμάράκης από την άλλη (η περίπτωση Άρη Σπηλιωτόπουλου έχει «καεί» μετά τις αποκαλύψεις για κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και dolce vita από τον πρώην υπουργό). Επιπλέον, όπως δείχνουν και οι έρευνες της κοινής γνώμης ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στην ΝΔ υπάρχουν άλλα αυτοδιοικητικά στελέχη με τόσο μεγάλη απήχηση.
Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης: Στην ΝΔ φαίνεται ότι έχει «κλειδώσει» η υποψηφιότητα του νομάρχη Ξάνθης Γιώργου Παυλίδη, ενώ μετά την αποχώρηση από την κούρσα του νομάρχη Έβρου Νίκου Ζαμπουνίδη φαίνεται ότι έχουν προβάδισμα ο νομάρχης Ροδόπης Άρης Γιαννακίδης και ο πρώην βουλευτής Ξάνθης Παναγιώτης Σγουρίδης.
Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας: Στην ΝΔ φαίνεται ότι έχει οριστικοποιηθεί η υποψηφιότητα του νομάρχη Κοζάνης Γιώργου Δακή, ενώ στο ΠΑΣΟΚ έχουν προβάδισμα ο πρώην νομάρχης Φλώρινας Γιάννης Στρατάκης και ο πρώην βουλευτής Κοζάνης Ρούλης Κοκελίδης.
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας: Και σ’ αυτή την περιφέρεια η ΝΔ έχει ήδη υποψήφιο (τον νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη), ενώ στο ΠΑΣΟΚ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον υφυπουργό Υποδομών και βουλευτή Θεσσαλονίκης Γιάννη Μαγκριώτη.
Περιφέρεια Ηπείρου: Φαίνεται ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά σε αναμέτρηση ανάμεσα στον γ΄ αντιπρόεδρο της Βουλής και βουλευτή Ιωαννίνων Βαγγέλη Αργύρη (ΠΑΣΟΚ) και τον νομάρχη Ιωαννίνων Αλέξανδρο Καχριμάνη (ΝΔ).
Περιφέρεια Θεσσαλίας: Οι νομάρχες Μαγνησίας Απόστολος Παπατόλιας (ΠΑΣΟΚ) και Λάρισας Λουκάς Kατσαρός (ΝΔ) αποτελούν το πιο πιθανό δίδυμο με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα.
Περιφέρεια Ιονίων Νήσων: Η παραίτηση της Άντζελας Γκερέκου από τη θέση της υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού την καθιστά φαβορί για να είναι υποψήφια του ΠΑΣΟΚ στα Ιόνια. Πιθανότεροι αντίπαλοι της ο νομάρχης Ζακύνθου Διονύσης Γάσπαρος και η ευρωβουλευτής Ρόδη Κράτσα.
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας: Ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ έχουν καταλήξει ακόμη σε μία περιφέρεια που εκ των πραγμάτων είναι «πράσινη». Από το κυβερνών κόμμα προβάδισμα έχουν οι νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας Θύμιος Σώκος και Αχαίας Δημήτρης Κατσικόπουλος, ενώ αν η διαμάχη μεταξύ τους οδηγήσει εντέλει σε πρόσωπο της κεντρικής πολιτικής σκηνής προκρίνονται οι λύσεις του υφυπουργού Δικαιοσύνης και βουλευτή Αχαίας Απόστολου Κατσιφάρα και του βουλευτή Αχαίας Κώστα Σπηλιόπουλου. Από τη ΝΔ ο πρώην περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Σπύρος Σπυρίδων και ο βουλευτής Αχαίας Νίκος Νικολόπουλος (αν και το όνομά του «παίζει» και για το δήμο Πατρέων) έχουν τις περισσότερες πιθανότητες.
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας: Σε μάχη αυτοδιοικητικών είναι πιθανό να εξελιχθεί η υπόθεση «Περιφέρεια Στερέας Ελλάδας». Από το ΠΑΣΟΚ προβάδισμα έχει ο νομάρχης Βοιωτίας Κλέαρχος Περγαντάς και από την ΝΔ φαίνεται ότι έχει «κλειδώσει» η υποψηφιότητα του, αποκαλούμενου και «μικρού Ψωμιάδη», νομάρχη Φθιώτιδας Θανάση Χειμάρα. Πιθανότητες με βάση τις δημοσκοπήσεις έχει από το ΠΑΣΟΚ και η βουλευτής Εύβοιας Κατερίνα Περλεπέ.
Περιφέρεια Πελοποννήσου: Πρόκειται για τη δεύτερη «γαλάζια» περιφέρεια μετά από αυτή της Κεντρικής Μακεδονίας και, όπως όλα δείχνουν, από την πλευρά της ΝΔ, έχει «κλειδώσει» η υποψηφιότητα του γραμματέα συνδικαλιστικού και πρώην βουλευτή Αργολίδας Γιάννη Μανώλη. Στην άλλη πλευρά το ΠΑΣΟΚ «ψάχνεται» και γι’ αυτό το λόγο, παρ’ όλες τις επιθέσεις που δέχεται από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος η ανεξάρτητη υποψηφιότητα του Πέτρου Τατούλη αντέχει σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Αν, τελικά, το ΠΑΣΟΚ δεν καταλήξει σε αυτή, προβάδισμα έχουν ο βουλευτής Μεσσηνίας Οδυσσέας Βουδούρης και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας Ροβέρτος Σπυρόπουλος.
Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου: Ακόμη μία περιφέρεια που η ΝΔ φαίνεται να έχει καταλήξει σε υποψήφιο (τον νομάρχη Λέσβου Παύλο Βογιατζή), ενώ το ΠΑΣΟΚ αναζητεί τον εκλεκτό του. Προβάδισμα έχουν ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νίκος Σηφουνάκης αλλά και ο γενικός γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Δημήτρης Χαλκιώτης.
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου: Πρόκειται για μία ακόμη «πράσινη» περιφέρεια στην οποία οι μνηστήρες του ΠΑΣΟΚ είναι πολλοί. Προβάδισμα έχουν ο νομάρχης Ρόδου Γιάννης Μαχαιρίδης, ο βουλευτής Κυκλάδων Παναγιώτης Ρήγας αλλά και ο δήμαρχος Τήλου Τάσος Αλφιέρης. Η ΝΔ δεν έχει ακόμη καταλήξει αλλά ασκεί μεγάλη πίεση ο πρώην περιφερειάρχης Μπάμπης Κόκκινος, επιχειρώντας να πείσει ότι είναι «καθαρός» από το «ντορικό» παρελθόν του.
Περιφέρεια Κρήτης: Στην απόλυτη «πράσινη» περιφέρεια είναι φυσιολογικό να υπάρχουν πολλοί μνηστήρες για τη θέση του υποψηφίου περιφερειάρχη από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Φαβορί φέρεται ο υφυπουργός Οικονομίας Σταύρος Αρναουτάκης που προέρχεται από την Αυτοδιοίκηση, ενώ λιγότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η νομάρχης Ηρακλείου Βαγγελιώ Σχοιναράκη. Στην Ρηγίλλης λόγω και της καταγωγής της οικογένειας Μητσοτάκη από το νησί, είναι σαφές ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιλογής και γι’ αυτό το λόγο ίσως να στραφούν στον πρώην περιφερειάρχη Κρήτης Σεραφείμ Τσόκα.
.
Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010
Τρίτη 8 Ιουνίου 2010
«Κουστούμι» στα μέτρα του ΠΑΣΟΚ οι 180 μονοεδρικές και 120 έδρες με λίστα!
Με βάση τα παραπάνω συστατικά οι «εκλογομάγειροι» της Ιπποκράτους ετοίμασαν ένα εκλογικό σύστημα που σκοπό έχει να αποτρέψει την επάνοδο της κεντροδεξιάς στην εξουσία και να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε ελέω αρχηγού κόμμα.
Αυτό φαίνεται πως εννοούσε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης όταν σε συνέντευξή του στο in.gr μίλησε για «το πραγματικό τέλος της μεταπολίτευσης».
Πράγματι, με το νέο μοντέλο με τις 175-180 μονοεδρικές (υπάρχει η πιθανότητα να εκλέγονται πέντε βουλευτές από την ομογένεια) και τις 120 έδρες με λίστα, ο πρόεδρος εκάστου κόμματος και η αυλή που τον περιβάλλει θα μπορούν να επιλέγουν υποψηφίους της προτίμησής τους, αποκλείοντας τους «αντιρρησίες». Ως πρόσχημα για την καθιέρωση της λίστας και το «σπάσιμο» των ελασσόνων περιφερειών θα προβληθεί η ανάγκη περιορισμού των τεράστιων εκλογικών δαπανών και η εξάλειψη του λεγόμενου «μαύρου πολιτικού χρήματος».
Ο κ. Ραγκούσης ήταν ιδιαίτερα κατηγορηματικός στο σημείο αυτό, τονίζοντας ότι «δεν μπορούμε να μείνουμε στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες, στα συστήματα που ξέρουμε όλοι πως απαιτούν τεράστιες εκλογικές δαπάνες».
Ο ίδιος, δεν απέκλεισε να έχουμε μείωση του αριθμού των «εθνοπατέρων», χωρίς όμως να διευκρινίσει ποια θα είναι η τελική πρόταση του υπουργείου.
Πάντως, στα υψηλά κλιμάκια τη κυβέρνησης υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με τον αριθμό των βουλευτών επικρατείας, που ρητά το Σύνταγμα τους ορίζει στους 12, αλλά και στον προσδιορισμό των περιφερειών σε ελάσσονες και μείζονες.
Βέβαιο είναι ότι στο νέο νόμο ο βαθμός αναλογικότητας θα ξεπερνάει το 86% του νόμου Σκανδαλίδη, ενώ θα συνεχισθεί η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος με 40 βουλευτές, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα ακυβερνησίας.
Παράλληλα στο 3% διατηρείται το όριο εισόδου ενός κόμματος στο Κοινοβούλιο, παρά το γεγονός ότι στη Γερμανία ένας πολιτικός σχηματισμός πρέπει να υπερβεί το 5% προκειμένου να επιτύχει την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση.
Σε κάθε περίπτωση, με τον νόμο Ραγκούση, το πρώτο σε ψήφους κόμμα σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση, αν υπερβεί πανελλαδικά το 39%. Οι μεγάλοι χαμένοι από την εφαρμογή του θα είναι τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, που κινδυνεύουν να απολέσουν αρκετές από τις έδρες που διατηρούν σήμερα.
Κι αυτό γιατί με βάση τις τελευταίες εκλογικές του επιδόσεις θα εξέλεγαν σχεδόν όλους τους βουλευτές τους από τις λίστες των περιφερειών.
Ετσι, όμως, θα έχαναν την επαφή τους με τα λαϊκά στρώματα που αποτελούν την κύρια δεξαμενή ψηφοφόρων τους.
Με την κατάτμηση των πολυεδρικών, οι γειτονιές των μεγάλων πόλεων θα εκλέγουν το δικό τους βουλευτή π.χ. η Κυψέλη, οι Αμπελόκηποι κ.λπ.
Καθίσταται επομένως αδύνατη η εκλογή βουλευτή από κάποιο από τα μικρά κόμματα στις μονοεδρικές, λόγω της παρουσίας των δύο κομμάτων εξουσίας και του αδιάθετου των ψήφων που θα έχουν, το οποίο θα μεταφερθεί στις μείζονες εκλογικές περιφέρειες.
Με το ν/σ Ραγκούση εισάγεται μια νέα σπαζοκεφαλιά στο ελληνικό πολιτικό σύστημα που θέλει δυνατούς λύτες…
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
Πράσινος" δάκτυλος και στο Βατοπέδι
Συγκεκριμένα, στις 2 Απριλίου του 2001 συμμετέχοντας στη «Λιμενική Επιτροπή του Λάγος» συναίνεσε για τον αποχαρακτηρισμό δύο τμημάτων της χερσαίας ζώνης του λιμένος προκειμένου να αποδοθούν στη Μονή Βατοπεδίου.
Ο αποχαρακτηρισμός των συγκεκριμένων εκτάσεων ήταν ουσιαστικά η αποδέσμευσή τους για κάθε άλλη χρήση, καθώς σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης δεν προβλέπονταν άλλα έργα εκεί στο ορατό μέλλον. Ουσιαστικά τότε καταγράφεται πρακτικά η πρώτη νίκη της Μονής Βατοπεδίου, καθώς πέρα των γνωμοδοτήσεων του Συμβουλίου, καταγράφεται σε πράξεις της διοίκησης η ιδιοκτησία της επί της νησίδος της λίμνης.
Σε ανακοίνωσή του ο κ. Ξυνίδης απάντησε, μεταξύ άλλων: «Η "εύρεση" και η ανάδειξη αυτού του πασίγνωστου και χρησιμοποιημένου κατ' επανάληψη στις δίκες μεταξύ δημοσίου αλλά και φορέων της Ξάνθης με τη Μονή Βατοπεδίου δημοσίου εγγράφου τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, σχετίζεται άμεσα με εκβιασμό που μου τέθηκε προ ημερών στο γραφείο μου στην Ξάνθη, μεταξύ κατάθεσης και ψήφισης "Καλλικράτη", προκειμένου να υπαναχωρήσω της άποψής μου για την πρωτεύουσα του Δήμου Αβδήρων.
Οι διακομιστές των εκβιασμών που νόμιζαν ότι δήθεν είχαν στα χέρια τους κάτι που μου κάνει κακό, πήραν βέβαια την απάντησή τους σε απλή καθομιλουμένη. Είναι πράγματι απορίας άξιο πώς πιστεύουν κάποιοι ότι θα "με τελειώσουν"».
Απαντώντας η Ν.Δ. λέει ότι «με τους ισχυρισμούς που διατυπώνει για να δικαιολογήσει την εμπλοκή του στην υπόθεση του Βατοπεδίου ο κ. Ξυνίδης, αντί να απαντήσει πειστικά στα όσα προκύπτουν από το σημερινό δημοσίευμα της "Καθημερινής" και τον αφορούν, εκτίθεται ακόμη περισσότερο. Είναι, πλέον, ξεκάθαρο ότι υφίσταται μείζον πολικό ζήτημα για τον γραμματέα της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ. Οπότε είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που καλείται να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις και, συνακόλουθα, να αναλάβει και τις ευθύνες του».
Ο κ. Ν. Δένδιας, εκ μέρους των βουλευτών της Ν.Δ. που συμμετέχουν στην Εξεταστική Επιτροπή, κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για «υποκρισία» και «κυνήγι μαγισσών». «Πρέπει να κατηγορηθεί ο κ. Ξυνίδης επειδή εφάρμοσε γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους; Αν για το ΠΑΣΟΚ ο γραμματέας του είναι "αθώος", γιατί τότε είναι "ένοχοι" οι υπουργοί της Ν.Δ. που έκαναν ακριβώς το ίδιο; Αν είναι "αθώοι" εκείνοι που έδωσαν τη λίμνη στη Μονή, γιατί είναι "ένοχοι" όσοι προσπάθησαν να την πάρουν πίσω και να την επιστρέψουν στους αγρότες;», είπε ο κ. Δένδιας.
Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
| Tου Σταθη Ν. Καλυβα* Η καθημερινή επικαιρότητα είναι γνωστή και θλιβερά επαναλαμβανόμενη. Το κέντρο της πρωτεύουσας κλείνει σχεδόν καθημερινά, επεισόδια μικρής και μεσαίας έντασης μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας ξεσπούν σε σχεδόν εβδομαδιαία βάση, ενώ μια φορά τον χρόνο σχεδόν έχουμε ταραχές μεγάλης κλίμακας με σημαντικές καταστροφές. Οποτε δεν αποκλείουν τις εθνικές οδούς οι αγρότες, κλείνουν τα λιμάνια οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και όποτε ξεκουράζονται αυτοί, αναλαμβάνουν οι ψαράδες. Σχολεία, πανεπιστήμια, υπουργεία (εσχάτως και ξενοδοχεία) καταλαμβάνονται με καταθλιπτική κανονικότητα. Γήπεδα, γειτονιές και ενίοτε κωμοπόλεις γίνονται βορά των χούλιγκαν. Συμμορίες αλλοδαπών μετατρέπουν περιοχές του κέντρου της πρωτεύουσας σε πεδίο μάχης, μέρα μεσημέρι. Το ερώτημα που αναγκάζεται να θέσει κανείς, σχεδόν σε καθημερινή βάση, δεν είναι καθόλου καινούργιο: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Απέναντι σε φαινόμενα αυτού του τύπου, οι αντιδράσεις κυμαίνονται από τη δημόσια αδιαφορία και τον κυνισμό («και τι να κάνουμε, έτσι ήταν πάντα») ώς τον ιδιωτικό, σιωπηλό, θυμό. Ενας κυρίαρχος δημόσιος λόγος, αναπαραγόμενος από πολλά ΜΜΕ, δικαιολογεί σχεδόν τα πάντα στο όνομα της κατοχύρωσης του δικαιώματος διαμαρτυρίας. Από την άλλη, όσοι αντιδρούν στις ακραίες συνέπειες της άσκησης αυτού του δικαιώματος στρέφονται αποκλειστικά εναντίον των οργανωμένων ομάδων. Η αντίληψη πως την κύρια ευθύνη για την κατάσταση δεν φέρουν οι οργανωμένες ομάδες αλλά το κράτος μάλλον μειοψηφεί. Το φαινόμενο, όμως, το οποίο έχουμε μπροστά μας μπορεί να περιγραφεί μόνον ως μερική κατάλυση του κράτους. Είναι γνωστός ο κλασικός ορισμός που έδωσε ο Μαξ Βέμπερ για το κράτος: πρόκειται για τον οργανισμό εκείνο που διαθέτει το «μονοπώλιο της νόμιμης βίας σε συγκεκριμένο έδαφος». Ολες οι ανεπτυγμένες χώρες διαθέτουν κράτη που προσεγγίζουν το βεμπεριανό πρότυπο. Το πέρασμα από το καθεστώς της αναρχίας ή πολυαρχίας σε αυτό του βεμπεριανού κράτους αποτελεί έναν από τους κρισιμότερους σταθμούς της ανθρώπινης ιστορίας. Παράλληλα, οι οικονομολόγοι θεωρούν την τάξη δημόσιο αγαθό που μπορεί να παρέχεται μόνο από το κράτος και που αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση οικονομικής ανάπτυξης. Δεν είναι τυχαίο πως η παροχή δημόσιας τάξης ήταν η μόνη λειτουργία που αναγνώριζαν στο κράτος οι ακραίοι φιλελεύθεροι του 18ου και 19ου αιώνα, το λεγόμενο «κράτος-νυχτοφύλακας». Είναι, επομένως, τουλάχιστον αξιοπερίεργο που το ελληνικό κράτος έχει απεμπολήσει ένα τόσο βασικό κομμάτι της λειτουργίας του και μάλιστα σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Αξίζει να αναρωτηθούμε για το πώς φθάσαμε στο σημείο αυτό. Το φαινόμενο της μερικής κατάλυσης του κράτους μπορεί να εξηγηθεί ως αποτέλεσμα της συνάντησης δύο εντελώς διαφορετικών ρευμάτων από το 1974 και μετά. Το πρώτο ρεύμα υπήρξε ο καταπιεσμένος ριζοσπαστισμός της Αριστεράς. Το τραύμα του μετεμφυλιακού κράτους και της Χούντας μετέτρεψε την «πεζοδρομιακή» δράση σε συστατικό στοιχείο της αριστερής ταυτότητας, σχεδόν ως εξαρτημένο αντανακλαστικό. Στη λογική αυτή, ο όρος «τάξη» παρέπεμπε σχεδόν αυτονόητα σε φασιστικές πρακτικές. Πρόκειται για μια τάση που έβλαψε πολλαπλώς την Αριστερά, καθώς υποκατέστησε τον σοβαρό πολιτικό προβληματισμό με τον «πεζοδρομιακό» συνθηματικό λόγο και συνέβαλε στην πολιτική της περιθωριοποίηση. Η σύγκριση της ελληνικής Αριστεράς με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή είναι ως προς αυτό και καταλυτική και καταθλιπτική. Βέβαια, ο αριστερός ριζοσπαστισμός δεν αρκεί για να εξηγήσει τη διαιώνιση και μεγέθυνση των πρακτικών αυτών. Εχουν, άλλωστε, περάσει 36 χρόνια από την κατάρρευση της χούντας. Αν για τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς, το πεζοδρόμιο αποτελεί το κύριο (αν όχι μοναδικό) μέσο της αναπαραγωγής τους, κάτι τέτοιο δεν ισχύει ευρύτερα. Για να εξηγήσουμε τη διαιώνιση των πρακτικών αυτών, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ένα άλλο ρεύμα: τον διεκδικητικό μικροαστισμό. Είναι σαφώς διακριτό από την Αριστερά (και συνήθως εχθρικό προς αυτήν), αλλά βρήκε στις πεζοδρομιακές πρακτικές της Αριστεράς μια γλώσσα διεκδίκησης που του ήρθε κουτί. Πάντοτε καχύποπτος απέναντι στο κράτος και βουτηγμένος σε πρακτικές ανομίας και μικρο-παραβατικότητας (στο όνομα, βέβαια, του πιο στενού ατομισμού), ο κόσμος αυτός ανακάλυψε ξαφνικά τα πλεονεκτήματα της πιο δυναμικής διεκδίκησης. Δεν είναι τυχαίο πως η μόνη δυνατότητα συλλογικής δράσης για τον κόσμο αυτό παραμένει αυτή που στρέφεται εναντίον του κράτους. Ακόμα και όταν στόχος της διεκδίκησης είναι τα προνόμια μιας ποδοσφαιρικής ομάδας! Ο καταλύτης που συνταίριαξε τα δύο αυτά ρεύματα σε μια μοναδική αλχημεία (τον «λαϊκισμό») ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Χρησιμοποιώντας μιαν επιφανειακά αριστερή γλώσσα, διαδίδοντας ως αντιπολίτευση την πρακτική της πεζοδρομιακής δράσης και νομιμοποιώντας ως κυβέρνηση την ανεξέλεγκτη χρήση αυτού του τρόπου διεκδίκησης, το ΠΑΣΟΚ εξαργύρωσε εκλογικά την αλχημεία αυτή με το παραπάνω. Δεν ήταν, όμως, παρά μια αλχημεία, καθώς βασίστηκε σε ευρωπαϊκά κεφάλαια και δανεικά χρήματα. Και είχε, βέβαια, τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις για το μέλλον. Τώρα που εξέλιπαν οι πόροι, ο τρόπος αυτός διεκδίκησης χάνει κάθε λόγο ύπαρξης. Θα είμαστε, λοιπόν, μάρτυρες της βαθμιαίας παρακμής των πρακτικών αυτών και του περιορισμού τους στον φυσικό τους χώρο, αυτόν της ριζοσπαστικής Αριστεράς και των σχετικών γκρουπούσκουλων. Η Αριστερά θα ξανακερδίσει το μονοπώλιο της πεζοδρομιακής διεκδίκησης, αλλά το ιδίωμά της θα περιθωριοποιηθεί και το πρόβλημα θα μπορεί να αντιμετωπιστεί, στις ακραίες του εκφάνσεις, με όρους δημόσιας τάξης. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν η αναπόφευκτη διαδικασία ανασυγκρότησης ενός βεμπεριανού κράτους στη χώρα μας θα γίνει ομαλά και συντεταγμένα ή αν θα πάρει άναρχο και βίαιο χαρακτήρα. Εκτιμώντας το περιεχόμενο και το παρελθόν του διεκδικητικού μικροαστισμού, κλίνω προς την πρώτη εκδοχή. * Ο κ. Στάθης Ν. Καλύβας είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Yale. |
Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010
ΜΑΣ ΞΕΒΡΑΚΩΝΟΥΝ. ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΚΙ! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.
Έλεγαν επί Καραμανλή ότι η βενζίνη ήταν ακριβή. Δεν έλεγαν όμως ότι την ήθελαν... πολύ ακριβότερη. Αλήθεια, πόσο ηλίθιοι πρέπει να αισθάνονται μερικοί ΠΑΣΟΚοι;
Εγώ ξέρω φίλε ότι είναι πανηλίθιοι εκ φύσεως,αλλά και ξεβράκωτοι λόγω ακρίβειας.

Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Τι σου είναι η προπαγάνδα...
Αφού απέτυχαν να βρουν τον υπουργό του Καραμανλή που τα πήρε από την Siemens, προσπαθούν να μπλέξουν τον ίδιο το Σαμαρά με δύο τρόπους. Από την μία βάζουν τον Καρατζαφύρερ... εεε συγνώμη, τον Καρατζαφέρη να πει ότι το μικρό κεντροδεξιό κόμμα που υπήρχε την εποχή που λέει ο Χριστοφοράκος είναι η Πολιτική Άνοιξη, διά της ατόπου απαγωγής. Μόνο που την εποχή που λέει ο Χριστοφοράκος υπήρχε ήδη και το ΛΑΟΣ. Όχι μόνο αυτό, αλλά η ευρωβουλευτής του φαίνεται να είναι και στην ατζέντα του Χριστοφοράκου.
Στην συνέχεια έρχεται στην επιφάνεια ένα email το οποίο όμως ήδη έχει εξεταστεί από την επιτροπή της βουλής... βέβαια ο απλός κόσμος δεν το ξέρει, οπότε ο εντυπωσιασμός υπάρχει. Μάλιστα σε αυτό το email άθελά τους υπάρχει η αθώωση του Σαμαρά που κανείς ίσως δεν πρόσεξε.
Ο εξ'αγχιστείας συγγενής του Σαμαρά, του στέλνει το κινητό του Χριστοφοράκου. Αν ο Σαμαράς είχε οποιαδήποτε σχέση θα χρειαζόταν το τηλέφωνο; Όχι φυσικά. Και αν ο μπατζανάκης του ήξερε για οποιαδήποτε σχέση θα του έστελνε το κινητό του Χριστοφοράκου; Μη λέμε ανοησίες.
Οπότε αυτές οι κινήσεις είναι βρώμικη προπαγάνδα από τους πανικόβλητους ΠΑΣΟΚους. Τίποτε άλλο. Το σκάνδαλο Siemens λοιπόν είναι πράσινο κατ'αρχήν. Είμαι σίγουρος ότι κάπου θα βρουν και κάνα διεφθαρμένο Νεοδημοκράτη, αλλά δεν θα είναι πρωτοκλασάτο στέλεχος. Αυτή την διαφθορά την έχει μόνο το ΠΑΣΟΚ που αποτελείται από Τσουκάτους (μικρό ψάρι), Μαντέληδες (μεσσαίο ψάρι) και Τσοχατζόπουλους (μεγάλο ψάρι).
Α και μια σημείωση. Τελικά η offshore εταιρία που ο Καρχιμάκης έλεγε ότι ανήκει στον Βουλγαράκη, μόνο στον Βουλγαράκη δεν ανήκει. Ο Βουλγαράκης δεν έχει offshore. Άλλο ένα σκάνδαλο που δεν υπάρχει. Αισθάνονται κάποιοι βλάκες και ηλίθιοι που πίστεψαν τα Πασοκικά ψέμματα; Είμαι σίγουρος...
Πρέπει να αισθάνονται ΠΟΛΥ κορόιδα. Γιατί είναι...
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Η χαρά του ΠΑΣΟΚου...

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ Vassili !! OPA!!!













