Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πλούτος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

Χλιδάτα πάρτι στην Αθήνα της κρίσης

Χλιδάτα πάρτι στην Αθήνα της κρίσης
Χλιδάτα πάρτι στην Αθήνα της κρίσης

Μεγιστάνες-εφοπλιστές με κοκτέιλ, σούσι και οστρακοειδή χτυπούσαν φιλικά ο ένας τις πλάτες του άλλου τα ξημερώματα του πάρτυ, στον εορτασμό των Ποσειδωνίων, ξεχνώντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια τρομερή οικονομική κρίση

Την ώρα που η φράση «σκληρή λιτότητα» κυριαρχεί στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας για εκατομμύρια απλούς ανθρώπους στην Ελλάδα -και στην Ευρώπη- ο πλούτος κάνει... πάρτι.

Πριν βγει στη δημοσιότητα η ιστορία με το γκαλά στο κατάστρωμα του «Θωρηκτού Αβέρωφ» στο Φλοίσβο, άρθρο των Financial Times με τίτλο "Πάρτυ μεγιστάνων εφοπλιστών ενώ η Ελλάδα παραπαίει" (Shipping tycoons party as Greece struggles), καταγράφει τους δυο διαφορετικούς κόσμους -με αφορμή τον εορτασμό των Ποσειδωνίων- φιλοξενώντας δηλώσεις κορυφαίων Ελλήνων εφοπλιστών:

Χλιδάτα πάρτι στην Αθήνα της κρίσης

"Στα χλιδάτα πάρτι γύρω από την Αθήνα αυτή την εβδομάδα, θα ήταν εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια τρομερή οικονομική κρίση. Αλλά, από πολλές απόψεις, τα γεγονότα για τον εορτασμό των Ποσειδωνίων - τη μεγαλύτερη συνάθροιση των εφοπλιστών που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια

- είχαν ελάχιστη σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα, ήταν σαν να βρίσκονταν στον Άρη», περιγράφει ο Ρόμπερτ Ράιτ σε ανταπόκριση από την Αθήνα.

"Εφοπλιστές-μεγιστάνες από την Ελλάδα (πρώτοι στην κατοχή πλοίων παγκοσμίως) αλλά και αλλού γιόρταζαν το ξεπέρασμα της κρίσης στη ναυτιλία που πριν από ένα χρόνο θα μπορούσε να οδηγήσει στο να καταστραφούν πολλές από τις επιχειρήσεις τους.

Μεγιστάνες χτυπούσαν φιλικά ο ένας τις πλάτες του άλλου τα ξημερώματα του πάρτυ, ενώ καταναλώθηκαν τεράστιες ποσότητες από κοκτέιλ και σούσι, οστρακοειδή και βοδινό κρέας.

Τα γεγονότα με την μεγαλύτερη προσέλευση κόσμου ήταν στο συγκρότημα Astir Palace, ένα συγκρότημα-θέρετρο σε μια πευκόφυτη ιδιωτική χερσόνησο - καλά προστατευμένη από τους ζητιάνους του δρόμου, τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές και τους εκπαιδευτικούς που αντιμετωπίζουν μεγάλες μειώσεις των αμοιβών τους και έχουν γίνει εμβλήματα της κρίσης στην Ελλάδα".

Παράλληλος κόσμος

«Είναι ένας παράλληλος κόσμος», εξήγησε ο Γιάννης Λιβέρης, πρόεδρος της Ocean Freight που βασίζεται στη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο Astir Palace.

Το ερώτημα είναι κατά πόσον η κρίση στην Ελλάδα θα φέρει τις δύο αυτές διαφορετικές κοινωνίες σε σύγκρουση και με ποιο τρόπο οι πλοιοκτήτες θα αντιδράσουν αν αυτοί είναι που δεχτούν περικοπές και χτυπήματα;

Οι κύριοι τομείς των Ελλήνων εφοπλιστών - μεταφορά προϊόντων, πετρελαίου και υποπροιόντων του, ανέκαμψαν κυρίως λόγω της αντοχής της οικονομίας της Κίνας, παρά λόγω ενδογενών παραγόντων.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους μεγιστάνες κάνουν τις περισσότερες από τις τραπεζικές συναλλαγές και τις ναυλώσεις τους στο Λονδίνο, έχουν εισηγμένες τις εταιρείες τους στη Νέα Υόρκη και γενικά μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους οπουδήποτε αλλού στον κόσμο τους συμφέρει περισσότερο, αναφέρει ο Ρόμπερτ Ράιτ στους FT.

Λίγοι έχουν περισσότερα από ένα μικρό γραφείο διαχείρισης στην Ελλάδα, και έτσι δεν ανησυχούν ιδιαίτερα για το εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να δράσει σε αιτήματα φορολόγησης των κερδών τους.

Ο Ευάγγελος Μαρινάκης, ένας εφοπλιστής με έδρα τον Πειραιά (διεκδικεί και τον Ολυμπιακό από τον Σ. Κόκαλη), δήλωσε στους FT πως οι εταιρείες του έχουν γραφεία στο Λονδίνο, τη Ρωσία, τη Σιγκαπούρη, τις Φιλιππίνες και τη Ρουμανία. "Για εμάς, το να μεταφέρουμε τις δραστηριότητες μας έξω από την Ελλάδα θα πάρει μόνο λίγα λεπτά", σημείωσε.

Ο Μιχάλης Μποντούρογλου, πρόεδρος της Paragon Shipping, θεωρεί πως σε μεγάλο ποσοστό η επιτυχία του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου οφείλεται στην ανεξαρτησία του από την κυβέρνηση. «Ο δημόσιος τομέας με τη γραφειοκρατία του «πνίγει» τον ιδιωτικού τομέα, την αναποτελεσματικότητα του και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και με τις διεφθαρμένες πρακτικές του", ανέφερε.

Μας αρέσει το κλίμα

Ωστόσο, οι Έλληνες εφοπλιστές επιμένουν ότι αισθάνονται συμπάθεια για τους συμπατριώτες τους και προτιμούν τη ζωή στην Ελλάδα, έναντι των δυνητικών εναλλακτικών, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, το Μονακό ή η Ελβετία.

Η επιλογή είναι εύκολη, όπως εξήγησε ο Γιώργος Οικονόμου, εξέχοντας Έλληνα εφοπλιστής, δίπλα σε μια όμορφη ηλιόλουστη παραλία.

«Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε εδώ, γιατί μας αρέσει το κλίμα», είπε. "Έχουμε δημιουργήσει ένα σύμπλεγμα εδώ όπου μπορούμε να λειτουργήσουμε όπως θέλουμε. Αλλά, αν χρειαστεί, μπορεί να γίνει αλλού».

Η σοσιαλιστική κυβέρνηση, αναφέρουν οι FT, έχει ενοχλήσει τους εφοπλιστές με την κατάργηση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, το οποίο χρησιμοποιούταν για να συντονίσει την πολιτική του τομέα.

Παρόλα αυτά, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν δείχνουν να κινούνται προς την κατεύθυνση της φορολόγησης των πλοιοκτητών ή της κατάσχεσης των περιουσιακών τους στοιχείων.

Ο κ. Οικονόμου δήλωσε ότι η θέση τους προστατεύεται από το σύνταγμα για περισσότερα από 40 χρόνια (θεσμοθετημένες φοροαπαλλαγές), υπογραμμίζει o Ρόμπερτ Ράιτ στους FT.

Οι παράλληλοι κόσμοι των κοσμικών πάρτι από τη μία και των φτωχών από την άλλη φαίνεται ότι θα συνεχίσουν να συνυπάρχουν.
.ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Τα πλούτη τους η φτώχια μας

Αυτοί που αρπάνε το φαϊ απ’ το τραπέζι/ κηρύχνουν τη λιτότητα./ (...)
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα/ ζητάν θυσίες./
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους/ για τις μεγάλες εποχές που θά 'ρθουν./ (...)
Μπέρτολτ Μπρέχτ


“Επιτέλους”! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;


Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;
Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :

Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας – των εργαζομένων – εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;

30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις € ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι.

Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις € το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. €.

Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.

Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)

Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.

Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.

Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως.

Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο.

Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις – καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.

Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !

Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !

Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.

Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!

Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.

Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.

Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.

Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400€ , μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.

Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.

Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν.
Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε».
Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ –ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου.

Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν.
Για ν’ αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.