ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΓΡΑΜΜΟΜΑΧΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ! Γράμμος-Βίτσι: 61 χρόνια ἀπὸ τὴν νίκη τῆς Ἑλλάδος

• 
  
  

  Οἱ γιορτὲς στὸ Βίτσι καὶ στὸν Γράμμο, οἱ ὁποῖες γίνονται κάθε χρόνο τέλος Αὐγούστου, εἶναι γιορτὲς Τιμῆς καὶ Μνήμης γιὰ τοὺς Ἀθάνατους Ἥρωες. 

  Εἶναι ἀκόμη γιορτὲς Θυσίας καὶ Χρέους καὶ ἕνα Μνημόσυνο γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν ψωχῶν τῶν παλικαριῶν ποῦ ἔπεσαν γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς πατρίδος μας, στὰ ἠρωϊκὰ βουνά, ἐναντίον τοῦ ξενοκίνητου κομμουνισμοῦ.

  Δεῖτε μερικὲς φωτογραφίες ἀπὸ τὴν ἐκδήλωση ποῦ ἔγινε σήμερα στὸ χωριὸ Βούρμπιανη τοῦ Δήμου Μαστοροχωρίων τῆς Ἐπαρχίας Κονίτσης, πρὸς τιμὴ τῶν πεσόντων τοῦ Γράμμου....
  

  
  

  
  

  v

  61 χρόνια μετὰ μὴν ξεχνᾶμε πώς:.....

  Στὸ Βίτσι καὶ στὸν Γράμμο νίκησε ἡ Ἑλλάδα !!!

Οἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ στὸν Γράμμο ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, ἀπὸ τὰ Ἐπίκαιρά της ἐποχῆς.

Ἡ Ἑλλὰς μπορεῖ νὰ ζήσει χωρὶς δανεικά, δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ ζεῖ χωρὶς ἰδανικά!!! 

Κ. Χολέβας

ΟΝΝΕΔ 1982. ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΜΕ.

ΑΦΙΣΣΑ ΟΝΝΕΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΒΙΤΣΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ

''Στη ζωή των λαών με μακραίωνη ιστορία,όπως είναι ο ελληνικός υπάρχουν γεγονότα που περιέχουν αλήθειες βασικές και διαιώνιες.

Ένα από τα γεγονότα αυτά είναι η νικηφόρα έκβαση του αγώνος κατά του ξενοκίνητου Κομμουνισμού,που η τελική της φάση ήταν η μάχη στο ΒΙΤΣΙ και το ΓΡΑΜΜΟ .

Σήμερα το ελληνικό Εθνος στρέφεται ευλαβικά και με απέραντη ευγνωμοσύνη στους ηρωικούς νεκρούς που με την αυταπάρνησι και την εθνική τους πίστη χάρισαν στην πατρίδα μας το δικαίωμα της ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Η ΟΝΝΕΔ υπενθυμίζει στην ελληνική νεολαία ότι ποτέ δεν πρέπει να λησμονηθή ο θανάσιμος κίνδυνος που διέτρεξε η ΠΑΤΡΙΔΑ κατά την διάρκεια της κομμουνιστικής ανταρσίας.

Κι αυτό όχι για να διαίωνίση το μίσος έναντι οιουδήποτε αλλά για να παραμείνει άγρυπνη και εαν χρειασθεί να επιδείξη τον ίδιο ηρωισμό την ίδια αυταπάρνηση για τα ιδανικά της Δημοκρατίας, της ελευθερίας,και της Εθνικής Ανεξαρτησίας.''

ΜΗΝΥΜΑ ΟΝΝΕΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ  ΣΤΟ ΒΙΤΣΙ- ΓΡΑΜΜΟ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1982      ΣΗΜΕΡΑ ΤΙ;

Γράμμος-Βίτσι: Μνήμη ηρώων του Έθνους

«… Εξαίσιαι νίκαι του Βίτσι της Παναγίας, του Γράμμου του Αγίου Αλεξάνδρου. Τι ευτυχείς συγκυρίαι δια τον χριστιανικώτερον λαόν της οικουμένης. Στρατηγοί μου, Διοικηταί, Επιτελείς, Αεροπόροι, Καταδρομείς, Οπλίται, Πολυβοληταί, Θωρακισμένοι, Σκαπανείς. Διαβιβασταί. Ακόμη μια φορά σας βροντοφωνώ ότι αξίζει η Ελλάς να την υπηρετούν Στρατιώται ως εσείς. Θαυμάζω το τίμιον θάρρος, την ευγένεια και την άνευ ορίων αυτοθυσίαν σας. Εις τους ωραίους νεκρούς που μας αποχαιρέτησαν την δραματική εβδομάδα που πέρασε, οι γέροι αρματολοί θα τους κάνουν τόπο να διαβούν και οι ήχοι των τρούλων θα σιγοψάλλουν τα ονόματά τους…».

(Απόσπασμα ημερήσιας διαταγής του Αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Βεντήρη,  την 30η Αυγούστου, 1949).

 

«Ο κομμουνισμός είναι εχθρός και του Έθνους και της Δημοκρατίας. Και τούτο πρέπει να καταστή συνείδησης της Νέας Γενιάς».

(Γεώργιος Παπανδρέου, Πρόεδρος Κυβερνήσεως και Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, 16 Απριλίου 1965).

 

Πρώτα, υπονόμευσαν τον εθνικο-αμυντικό αγώνα της χώρας μας κατά του Άξονα. Μετά την επίθεση των Ναζί κατά της ΕΣΣΔ, οι κομουνιστές αποφάσισαν να πάρουν τα όπλα, καθώς βαλλόταν η ιδεολογική & πολιτική τους κοιτίδα. Μόνο τότε ευαισθητοποιήθηκαν. Διαπίστωσαν στη διαδρομή όμως, ότι είχαν μια θαυμάσια ευκαιρία, με την πρόφαση της αντίστασης κατά του κατακτητή, να θέσουν τις βάσεις για να ελέγξουν την εξουσία.

Στράφηκαν εναντίον των υπόλοιπων που πολεμούσαν τους κατακτητές, αλλά είχαν διαφορετική οπτική και ιδεολογία. Τους εξόντωσαν μεθοδικά, χρησιμοποιώντας την προπαγάνδα τους για να τους διασύρουν ως δήθεν «δωσίλογους». Πονηρά ζήτησαν το Νοέμβριο του 1944, λίγο πριν τα Δεκεμβριανά, την αποστράτευση των δυνάμεων της Μέσης Ανατολής. Δεν ήθελαν «προσκόμματα» στο δρόμο που είχαν χαράξει. 

Λύσσαξε στην κυριολεξία μέσα σε λίγες ημέρες ο δημοσιογράφος Γιάννης Ζεύγος (υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μετακατοχική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, δολοφονήθηκε τον Μάρτιο του 1947 στη Θεσσαλονίκη) του ΚΚΕ, ώστε να πετύχει τον αφοπλισμό της Γ’ Ορεινής Ταξιαρχίας («σώμα πραιτοριανών» την αποκάλεσε ο Σιάντος, που έκανε λόγο την περίοδο των Δεκεμβριανών για «κράτος από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια») και του Ιερού Λόχου. 

Ακολούθησε η φρικαλέα ανταρσία των «κόκκινων», με βιτρίνα ένα συλλαλητήριο του ΕΑΜ, μια προσπάθεια οχλοκρατικής κατάλυσης της κυβέρνησης και πρόκλησης αιματοχυσίας, ώστε να ξεσπάσει «λαϊκή επανάσταση». Πριν όμως τα Δεκεμβριανά του 1944, όπου το ΚΚΕ είχε δείξει ανοικτά πλέον τις προθέσεις του για ένοπλη κατάληψη της εξουσίας, το κόμμα της εσχάτης προδοσίας, που προωθούσε το «όραμα» της «Ανεξάρτητης Μακεδονίας», προετοιμαζόταν εντατικά. 

Μάλιστα, έφτασε στο σημείο το ΚΚΕ, να συμμαχήσει στην Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη με τους Βούλγαρους φασίστες κατακτητές, ώστε να διευκολυνθεί στην εξόντωση των εθνικοφρόνων αντιστασιακών, που συνιστούσαν «απειλή» και αμφισβητούσαν την κυριαρχία του στην περιοχή. Υπάρχουν καταπληκτικές φωτογραφίες στελεχών του ΚΚΕ με Βούλγαρους αξιωματικούς, που αποδεικνύουν τη συνεργασία, στην Ξάνθη και στη Δράμα. Χαρακτηριστική όμως των προθέσεων του ΚΚΕ, ήταν περίπου ένα χρόνο πριν, η ομιλία του Άρη Βελουχιώτη ή Κλάρα, στη Δεσφίνα, τον Σεπτέμβριο του 1943, όπου μεταξύ άλλων είχε πει: «Δεν περιμένουμε τίποτε άλλο από ένα σύνθημα από το Κέντρο για να ξεχυθούμε στα πεζοδρόμια και στους δρόμους, στα μέγαρα και στις πολυκατοικίες τις Αθήνας για να ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα τους λογαριασμούς μας». 

Οι απειλές έγιναν πράξη

Το είπαν και το έκαναν, ιδιαίτερα στα δυτικά προάστια της Αθήνας, αλλά και στο κέντρο της πρωτεύουσας, στη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Πτώματα παντού την περίοδο εκείνη: στο Περιστέρι, στο λατομείο Κοπανά στον Υμηττό, στον Καρέα, στο Μπραχάμι, στα διυλιστήρια της Ούλεν στο Γαλάτσι, όπου βρήκε τραγικό θάνατο η «πριγκίπισσα της μοναξιάς», η ηθοποιός Ελένη Παπαδάκη, κατόπιν «απόφασης» του καπετάν Ορέστη για «θάνατο με τσεκούρι». 

Με τσεκούρι… «Έγινε ένα κίνημα, που όλοι αναγνωρίζουν, ότι δεν έπρεπε να γίνη, ότι έπρεπε να είχε αποφευχθή. Και δυστυχώς κατά το κίνημα αυτό, έγιναν όσα έγιναν, εναντίον αμάχων και αθώων», έγραψε η εφημερίδα «Ριζοσπάστης», στις 3 Απριλίου του 1945. Ούτε τους δικούς τους ανθρώπους δεν σεβάστηκαν. Τόπος μαρτυρίου για Έλληνες αριστερούς το Μπούλκες στη μέση Γιουγκοσλαβία, όπου σε πηγάδι της περιοχής ρίχτηκαν τα πτώματα 400 (!!!) αντιφρονούντων (τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές κυρίως, αλλά και άλλοι γενικά «ύποπτοι»). 

Σημειωτέον, ότι σχεδόν όλα τα υψηλόβαθμα στελέχη του ΚΚΕ και των οργανώσεών του, βρέθηκαν κάποια στιγμή στο στόχαστρο των εσωτερικών «εκκαθαρίσεων»: Βαφειάδης, Βελουχιώτης ή Κλάρας, ή «δηλωσίας» ή «Μιζέριας», ο οποίος κατά Ζαχαριάδη «είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού», Σιάντος, «χαφιέ» τον είπαν, Καραγιώργης, «διεφθαρμένο και χαφιέ» τον είπαν, Νεφελούδης, Πλουμπίδης, τι προδοσία, «πράκτορα του εχθρού» τον αποκάλεσαν και τον έβριζαν και μετά θάνατον, όμως κανείς δεν λυπήθηκε τον αιμοσταγή επικεφαλή της ΟΠΛΑ, μεταξύ δεκάδων άλλων, «αναλώσιμων», μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, ο οποίος πέθανε εξόριστος στη Σιβηρία. Το 1943, γράφει ο Μέρτζος, ο ΕΛΑΣ εκτέλεσε μαζικά στη Βουχωρίνα και στο Μελάνθιο πολλά στελέχη του, που διαφωνούσαν στα προδοτικά πάρε-δώσε με τους Σλάβους (Μαντόπουλος και Ζήσης, οι πιο γνωστοί) κομιτατζήδες. 

Επίσης, τουφέκισαν στη διάρκεια του Εμφυλίου τον καπετάν Γιαννούλη (κατηγορήθηκε σε ανταρτοδικείο ότι έχανε συνειδητά τις μάχες!), φίλο του Βαφειάδη και από οικογένεια Μακεδονομάχων, στην Κρυσταλλοπηγή τον Αύγουστο του 1948 (την είχε γλιτώσει το 1943 αν και πέρασε από ανταρτοδικείο για τον ίδιο λόγο, μετά από παρέμβαση του καπετάν Σκοτίδα, ενώ πριν την εκτέλεσή του, είχε κομισάριο το Νίκο Μπελογιάννη) και τον Αλέκο Τσουκόπουλο (θεωρήθηκε υπεύθυνος για την ήττα στη μάχη στο χωριό Άγιος Βασίλειος Πάρνωνος, κατά τον Μέρτζο) στην Πελοπόννησο. 

 Όσο για τους υπόλοιπους, τους εθνικόφρονες, υπέστησαν μια ατελείωτη σφαγή. Όλη η χώρα ήταν γεμάτη στρατόπεδα συγκέντρωσης των «δημοκρατικών»: η Μονή της Τατάρνας, η Χαλβάτσου Κάτω Μεσσήνης και η Γαράτσα Άνω Μεσσήνης (τα δύο αυτά στρατόπεδα συγκέντρωσης ονομάζονταν «Νέα Μόσχα»), τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα χωριά Μπούμπα, Κούμανι, Φλώκα της Αχαΐας (όπου δολοφονήθηκαν συνολικά 300 άτομα), το στρατόπεδο συγκέντρωσης στα Βάχλια Γορτυνίας (εκτελούσαν τους κρατούμενους μετά από βασανιστήρια στη χαράδρα της Κατσουλιάς, στα γειτονικά Τρόπαια), τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Σιγουνίου, του Λαγοβουνίου και των Σουδενών, νότια των Καλαβρύτων (στο βάραθρο Απηδιά ρίχτηκαν στις 20 Ιουνίου του 1944, 60 πτώματα εκτελεσμένων από τα στρατόπεδα αυτά), το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γερακίου Λακωνίας, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Μονών Βελανιδιάς και Δημιόβης στον Ταΰγετο (όπου βρέθηκαν 36 άταφα πτώματα), τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Βυτίνας και του Γεωργιτσίου, το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Χάραδρο Κυνουρίας (εδώ δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Βουγιουκλάκης, πατέρας της ηθοποιού Αλίκης Βουγιουκλάκη), κοντά στο Άστρος (το στρατόπεδο αυτό μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο του 1944 στη Μονή Ορθοκωστάς ή Εορτακουστής και μετά στη Μαύρη Τρύπα) και το στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Μπεζεστένη του Μελιγαλά, μεταξύ άλλων τόπων μαρτυρίου. Οι δε βιασμοί γυναικών στα κολαστήρια αυτά, αμέτρητοι. 

 

Η Ιστορία έγραψε

Είχαν προηγηθεί μαζικές σφαγές και δολοφονίες σε όλη την επικράτεια, σε πόλεις και χωριά, όπως στο Βαλτέτσι στις 15 Ιουνίου 1944, με τους 92 σφαγιασθέντες κατοίκους δια χειρός Κλάρα, στο Φενεό Κορινθίας με τους 2000 εκτελεσθέντες, γυναίκες και παιδιά, στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου (το «ματωμένο μοναστήρι» στο Χελμό) και στην παρακείμενη περιβόητη «Τρύπα», στο Μελιγαλά με τους 800 νεκρούς. 

Τα παραδείγματα αμέτρητα: η απαγωγή τον Ιούλιο του 1942 από το Δομοκό και η δολοφονία του ανήλικου Γεώργιου Μαραθέα (βρέθηκε φρικτά βασανισμένος και νεκρός, μαχαιρωμένος 36 φορές, κοντά στο χωριό Κολοκυθιά) από τον Άρη Βελουχιώτη, η απρόκλητη και αδελφοκτόνος επίθεση στον ΕΔΕΣ τον Οκτώβριο του 1943, η δολοφονία του Κίτσου Μαλτέζου στις 28 Φεβρουαρίου του 1944, η μπαμπέσικη δολοφονία του Συνταγματάρχη Ψαρρού και των 165 ανταρτών του τον Απρίλιο του 1944, η αναίτια σφαγή 42 νεαρών αστυφυλάκων στο Σουληνάρι της περιοχής Καλαβρύτων στις 16 Απριλίου του 1944, η επίθεση του ΕΛΑΣ κατά των τμημάτων του Αντών Τσαούς (Αντώνιο Φωστερίδη) σε συνεργασία με τους Βούλγαρους κατακτητές (!!!), η σφαγή από τους κομμουνιστές του ΕΛΑΣ, τους Σλαβομακεδόνες της ΣΝΟΦ, αλλά και τους Βούλγαρους συμμάχους τους 7432 Ελλήνων εθνικοφρόνων στο Κιλκίς στις 5 Νοεμβρίου του 1944, η δολοφονία του συνταγματάρχη Αβδελλά στη Νιγρίτα, οι 365 εκτελεσθέντες (στη συντριπτική τους πλειοψηφία Σαρακατσάνοι, απόγονοι οι περισσότεροι Μακεδονομάχων και Πόντιοι, που πλήρωσαν αυτοί και οι οικογένειές τους για την άδολη αγάπη τους στην πατρίδα), στελέχη της ΠΑΟ στη Σιντική Σερρών στις 10 Φεβρουαρίου του 1945, οι 20.000 εκτελεσθέντες από τα αιμοσταγή αποβράσματα της ΟΠΛΑ, και, και, και… 

Όσοι δεν έπαιζαν το παιχνίδι των κομμουνιστών, που ήθελαν πάση θυσία να μονοπωλήσουν την αντίσταση, ήταν «προδότες» και πλήρωναν με τη ζωή τους: οι ταγματάρχες Πόρτης και Μάντζος και ο υπολοχαγός Μπελλογιάννης, πρόσωπα με λαμπρή αντιστασιακή δράση, βρήκαν το θάνατο στα χέρια του ΕΛΑΣ και των Σλαβομακεδόνων της ομάδας Τερπόφσκι. 

Όπως γράφει και ο Νίκος Μέρτζος για τη λογική του ΚΚΕ, «πας μη μεθ’ ημών, καθ’ ημών». Οι του ΕΛΑΣ δεν δίστασαν φυσικά να «συμμαχήσουν» σε μερικές περιπτώσεις και με τους Ναζί (και τους Βουλγάρους), όταν αυτό εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους: το στρατιωτικό σύμφωνο ΕΛΑΣ (ΟΜΜ) και Γερμανικής Ανωτάτης Διοικήσεως Μακεδονίας-Αιγαίου, που υπογράφτηκε στο Λειβάδι την 1η Σεπτεμβρίου του 1944, είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση. Ανάλογο σύμφωνο, που θα επέτρεπε την ειρηνική αποχώρηση των Γερμανών, υπογράφτηκε και στη Λακωνία από τον ΕΛΑΣ με τη… Γκεστάπο! 

Μετά την απελευθέρωση

Οι κομουνιστές έπεσαν με τα μούτρα, μετά την απελευθέρωση, στην επίτευξη του στόχου τους: στην εκκαθάριση όλης της χώρας από τους «αντιδραστικούς». Οι επιθέσεις κατά της έννομης τάξης και του λαού, διαδέχονται η μία την άλλη. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Την αναίτια και θρασύδειλη επίθεση στο Λιτόχωρο, που αποτέλεσε το έναυσμα του Εμφυλίου, με τους 47 νεκρούς; 

Την επίθεση λίγο καιρό μετά και τη σφαγή στη Φυτιά Βερμίου; Τα όσα ακολούθησαν με την επίθεση στο Μάνδαλο Γιαννιτσών και την εκτέλεση 24 πολιτών, εκ των οποίων 15 παιδιά; Την αιματηρή επίθεση στην Υπάτη στις 30 Δεκεμβρίου του 1946; Το φρικτό Παιδομάζωμα 28.000 παιδιών, το μαζικό αυτό έγκλημα, τη γενοκτονία (που καταγγέλθηκε από τον ΟΗΕ) που προκάλεσε την αντίδραση όλου του πολιτισμένου κόσμου; 

Τη σταύρωση του παπα-Θανάση Πιά («Χριστέ μου σώσε την Ελλάδα», οι τελευταίες του λέξεις), πασίγνωστου για την αντιστασιακή του δράση στις τάξεις του ΕΔΕΣ, στην Λάλκα Κρυονερίου, κοντά στην Ελατόβρυση Ναυπακτίας, από το απόσπασμα του καπετάν Γιώτη (Χαρίλαου Φλωράκη), στις 13 Μαΐου 1947; Την επίθεση στην Κόνιτσα την ημέρα των Χριστουγέννων του 1947; 

Την επίθεση στη Σπάρτη στις 18 Φεβρουαρίου του 1948; Την αιματηρή επίθεση στα Καλάβρυτα (δεύτερη δοκιμασία για την πόλη μετά το Ολοκαύτωμα από τους Ναζί τον Δεκέμβριο του 1943), στις 11 Απριλίου του 1948 (σκότωσαν τον έπαρχο, βίασαν τις δύο κόρες του και τις έσφαξαν), όταν και λεηλατήθηκε η πόλη και κάηκαν όλα τα δημόσια κτίρια; Την ερήμωση της υπαίθρου;

Τις αιματηρές επιθέσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας, που στοίχισαν τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και οδήγησαν στην προσφυγιά 400.000 ανθρώπους, που άφησαν την ύπαιθρο για να γλιτώσουν και κατέφυγαν στα μεγάλα αστικά κέντρα, που τα προστάτευε ο εθνικός στρατός (όλα αυτά κατόπιν σχετικής απόφασης της 3ης Ολομέλειας του ΚΚΕ και την υιοθέτηση του Σχεδίου «Λίμνες», που προέβλεπε επιθέσεις εναντίον μεγάλων πόλεων);

Την εκτέλεση όλων σχεδόν των προκρίτων και των ιερέων σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας (π.χ. Γρεβενά); 

Τις επιθέσεις κατά αμάχων στη Θεσσαλονίκη με βλήματα πυροβολικού στις 10 Φεβρουαρίου του 1948 και την ημέρα των Χριστουγέννων του ιδίου έτους; Τους 178 αγνοούμενους του 611 Τάγματος Πεζικού, οι σωροί των οποίων βρέθηκαν τυχαία το 1971 στο χωριό Τσαμαντά (βρέθηκαν συγκεκριμένα 121 σωροί, με μια σφαίρα στο κρανίο και τα οστά των χεριών δεμένα με καλώδια); 

Τη δολοφονία του υπουργού Δικαιοσύνης Χρήστου Λαδά και ενός αστυφύλακα, από τον Στράτο Μουτσογιάννη (συνελήφθη τραυματισμένος, κατέδωσε τους συνενόχους του που εκτελέστηκαν και φυλακίστηκε για 16 χρόνια, γλιτώνοντας τη ζωή του, αφού ακολούθησαν σε άμεσα αντίποινα 154 εκτελέσεις θανατοποινιτών) της ΟΠΛΑ, την Πρωτομαγιά του 1948, έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, στην Αθήνα;

Την αιματηρή επίθεση κατά της Δημητσάνας στις 30 Αυγούστου του 1948; Τις επιθέσεις κατά της Έδεσσας και της Καρδίτσας (έπεσε στα χέρια τους για 18 ώρες μόνο) τον Δεκέμβριο του 1948; Την αιματηρή επίθεση στις 19 Ιανουαρίου του 1949 κατά του Καρπενησίου, με επικεφαλής τον καπετάν Γιώτη (Χαρίλαο Φλωράκη) και τη βίαια στρατολόγηση 400 ανδρών; 

Τα δεινά της Νάουσας, που πνίγηκε στο αίμα στα χέρια του ΔΣΕ το Γενάρη του 1949; Την επίθεση κατά της Φλώρινας, κυρίως από Σλαβομακεδόνες, που στοίχισε τη ζωή σε 400 στρατιώτες και 700 αντάρτες (οι τελευταίοι ετάφησαν σε ομαδικό τάφο στα ανατολικά της πόλης);

Τους αιχμαλώτους στρατιωτικούς μας μέχρι το 1956 σε στρατόπεδα εργασίας στην Αλβανία και σε άλλες «δημοκρατικές» χώρες του ανατολικού μπλοκ (χαρακτηριστική περίπτωση ο Θανάσης Καλουδιώτης από το Καλούδι Αιτωλοακαρνανίας, ο οποίος πιάστηκε αιχμάλωτος από τους συμμορίτες στην Κόνιτσα το 1947 και από το 1948 ως το 1956, κρατήθηκε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αλβανία); 

Τα παιδιά του Παιδομαζώματος που ποτέ δεν γύρισαν;

Τα αντεθνικά και προδοτικά περί «Ανεξάρτητης Μακεδονίας», την αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Μακεδονίας, προδοσίες που τις πληρώνουμε μέχρι σήμερα, καθώς ακόμη ταλανίζουν την εξωτερική πολιτική μας; 

Την εκχώρηση «ζωνών δράσης» στον ΣΝΟΦ, που σκότωνε Έλληνες, στην προσπάθειά του να «εκκαθαρίσει» τη Μακεδονία από το ελληνικό στοιχείο; Τα ναρκοπέδια που έστησε ο ΔΣΕ που ακόμα και σήμερα αποτελούν αδιάβατα σημεία, κυρίως στην Ήπειρο;

Τους τραυματίες, τους ανάπηρους, τα ορφανά, τις αναρίθμητες βιασμένες από τους κατσαπλιάδες κακοποιούς, τους βασανισμένους, τους εκτοπισμένους, τις πληγές και τη διαίρεση του λαού; «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», έγραψε ο συγκρατούμενος του Νίκου Μπελογιάννη Τάκης Λαζαρίδης. Κάτι ξέρει…  

Ήρωες

Στο Γράμμο και στο Βίτσι, στα δύο αυτά βουνά, γράφτηκαν τα τελευταία κεφάλαια ενός πολέμου, που ορθά χαρακτηρίστηκε «Συμμοριτοπόλεμος», άσχετα αν σήμερα, κάποιοι, χαϊδεύοντας την αριστερά, μιλούν για εμφύλιο. Ο ΔΣΕ ως συμμορία λειτούργησε: έκαψε, λήστεψε, βίασε, κατακρεούργησε, εξανδραπόδισε και βύθισε μια ολόκληρη γενιά στην απελπισία, ολοκληρώνοντας το έργο των συνοδοιπόρων τους στον ολοκληρωτισμό, Ναζί.

Μια αίσθηση από τα εγκλήματα, πιστεύω ότι αποκόμισε ο αναγνώστης από τα παραπάνω. Όμως, αυτά για τα οποία δεν μιλάει πλέον κανείς, είναι πολύ περισσότερα. Ευτυχώς, υπάρχουν σήμερα διακεκριμένοι συγγραφείς και επιστήμονες (Καλύβας, Ελευθερίου, Βαλτινός, μεταξύ πολλών άλλων), που δεν μασούν τα λόγια τους και κοιτούν το τέρας της αριστεράς στα μάτια. 

Οι επιχειρήσεις ΠΥΡΣΟΣ Α, ΠΥΡΣΟΣ Β και ΠΥΡΣΟΣ Γ, λύτρωσαν την Ελλάδα από το άγος του συμμοριτισμού. Στις 21 Αυγούστου 1949, η Ημερήσια Διαταγή του αντιστράτηγου Βεντήρη, τονίζει: «Η Μάχη του Γράμμου είναι η τελευταία μάχη κατά της αναρχίας και θα κερδηθεί κατά τρόπον κεραυνοβόλον. Τούτο να γίνει πίστις σε όλους… Η εξόρμησις πρέπει να είναι κυριολεκτικά θυελλώδης δια να τελειώσωμεν με τους εγκληματίας Εαμοβουλγάρους».

Το εκκλησάκι της Παναγίας στο 2520-Σκίρτση-Κιάφα-Ψωριάρικα-Τσάρνο-Υψώματα Παπούλη και Φλάμπουρο-Μπάρα-Γκόλιο-Κάμενικ και ο Γράμμος πέφτει και πάλι σε χέρια ΕΛΛΗΝΩΝ, στις 30 Αυγούστου. Στην τελευταία αυτή φάση του πολέμου, ο εθνικός στρατός μας έχασε 243 άντρες. ΑΘΑΝΑΤΟΙ. 1452 ήρωες στρατιώτες μας τραυματίστηκαν. Από την άλλη πλευρά, 922 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Ο τόπος γλίτωσε οριστικά από τη σταλινική τυραννία. 

Όλοι οι πατριώτες γνωρίζουμε λιγότερο ή περισσότερο, τι έγινε και τι διακυβεύτηκε στις βουνοκορφές εκείνες, στο Γράμμο και στο Βίτσι, όπου οι Έλληνες στρατιώτες υπερέβησαν εαυτούς, ώστε να σώσουν τη χώρα και το Έθνος από τον κόκκινο φασισμό. Όλοι ξέρουμε, ότι, όπως πολύ σωστά γράφει ο Γιώργος Κουτσονίκος, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών του εμφυλίου «αποτελούν μια αστείρευτη πηγή εθνικού και πολιτικού φρονηματισμού». 

Είναι απίστευτο λάθος να δεχθεί κάποιος ότι η ενθύμηση των όσων συνέβησαν, αποτελεί αναμόχλευση παθών. Έχουμε ιερή υποχρέωση, να τιμούμε τη μνήμη των ηρώων μας, όσων, έδωσαν τη ζωή τους για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι. Και ας μιλούν κάποιοι αστείοι για «γιορτές μίσους». 

elora

ΓΡΑΜΜΟΣ – ΒΙΤΣΙ 2010

ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:

1) Πανελλήνια Ομοσπονδία Ειδικών Δυνάμεων (ΠΟΕΔ) – Θεσσαλονίκη

Το Σαββατοκύριακο 28-29 Αυγούστου η Ομοσπονδία μας οργανώνει εκδρομή στην περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας, στα πλαίσια της οποίας :
Το Σάββατο το μεσημέρι θα τελέσουμε μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, αποτίοντας φόρο τιμής στους πεσόντες την περίοδο 1947 – 49 Καταδρομείς. Είναι επιβεβλημένο να εκπροσωπηθούν σ’ αυτό όλες οι Λέσχες της Ομοσπονδίας με τα λάβαρά τους και να καταθέσουν στεφάνι. Συνιστάται να φέρουμε περιβολή UEP. Επίσης, το απόγευμα θα πραγματοποιήσουμε συνεδρίαση του Διοικητικού μας Συμβουλίου στη Φλώρινα, την οποία καλούνται να παρακολουθήσουν και όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη Λεσχών της Ομοσπονδίας μας. Στη συνέχεια, στον ίδιο χώρο η ΛΕΔ Φλώρινας διοργανώνει διάλεξη του Δρ. Δασολογίας κ. Αθανασίου Γκόφα με θέμα «Ο ρόλος και η συμβολή των εθελοντικών οργανώσεων στη Δασοπροστασία – Δασοπυρόσβεση». Η βραδιά θα κλείσει με δείπνο προσφορά των τοπικών Αρχών.

- Την Κυριακή θα παραστούμε στο τελούμενο από την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού μνημόσυνο στο Βίτσι.
Το πρόγραμμα, για όσους θα κινηθούν με το λεωφορείο, που θα μισθώσει η  Ομοσπονδία μας, έχει ως εξής :

Σάββατο, 28 Αυγούστου
08:00   Συγκέντρωση μπροστά στα γραφεία της Ομοσπονδίας – Επιβίβαση στο λεωφορείο
…….   Αναχώρηση για Καστοριά – Κρυσταλλοπηγή, μέσω Εγνατίας
11:45   Άφιξη στη διασταύρωση  Κρυσταλλοπηγής
12:00   Τέλεση μνημοσύνου
…….   Αναχώρηση για Φλώρινα
14:00   Γεύμα στο Σαλέ Τόττη στη Βίγλα Πισοδερίου
…….   Άφιξη στη Φλώρινα – εγκατάσταση στο ξενοδοχείο
18:30   Συνεδρίαση του ΔΣ της Ομοσπονδίας
20:45   Παρουσίαση των δραστηριοτήτων της ΛΕΔ Φλώρινας 2007-10
21:00   Διάλεξη Δρ. Αθανασίου Γκόφα
22:00   Δείπνο

Κυριακή, 29 Αυγούστου
…….   Αναχώρηση για Βίτσι
…….   Συμμετοχή στην τελετή
…….   Αναχώρηση για Καστοριά
…….   Γεύμα στην Καστοριά
…….   Επίσκεψη στο Παλαιοντολογικό Μουσείο Μηλιάς Γρεβενών
…….   Επιστροφή στη Θεσσαλονίκη

Όσοι δεν εξυπηρετούνται από το λεωφορείο, πρέπει να κινηθούν με δική τους φροντίδα. Για τη διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο της Φλώρινας η Ομοσπονδία θα κάνει συγκεντρωτική κράτηση για όσους το ζητήσουν. Όσοι επιθυμούν να κινηθούν με το λεωφορείο, να το δηλώσουν άμεσα στον Ταμία της Ομοσπονδίας Φώτη Κωνσταντινάκη, τηλ 2310848888 και 6936848888. Το ίδιο να κάνουν και όσοι επιθυμούν κράτηση δωματίου στο ξενοδοχείο.

Παράλληλα, η Ομοσπονδία μας επιθυμεί  να εκπροσωπηθεί και να καταθέσει στεφάνι στο τελούμενο την ίδια Κυριακή στην Βούρμπιανη (περιοχή Γράμμου) μνημόσυνο. Παρακαλούνται να συμμετάσχουν σ’ αυτό όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη των Λεσχών της Ηπείρου.
Η Ομοσπονδία παρακαλεί για μία μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, κυρίως δε στο μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, μαζί με τις οικογένειές μας και τους φίλους μας.

***********************************************************************

2) Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Νομού Ιωαννίνων

Γνωρίζεται ότι την 29^η Αυγούστου 2010, ημέρα Κυριακή και ώρα 09:30 π.μ. εις τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βούρμπιανης Κονίτσης, θα τελεσθεί το αρχιερατικό μνημόσυνο προς ανάπαυση των ψυχών των θυσιασθέντων υπέρ της ασφαλείας και ελευθερίας της πατρίδος Ελλάδος στο Γράμμο και το Βίτσι, αξιωματικών – οπλιτών των Ε.Δ., χωροφυλακής, Μ.Α.Υ. και πολιτών την περίοδο 1946-1049 εις τας επιχειρήσεις κατά των Κ/Σ.

Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Νομού Ιωαννίνων θα διαθέσει πούλμαν για τη μεταφορά των επιθυμούντων να τιμήσουν το μνημόσυνο, εις Βούρμπιανη και επιστροφή.

Τα πούλμαν θα ξεκινήσουν από τον έμπροσθεν της Νομαρχίας Ιωαννίνων χώρον την 07:30 ώραν π.μ. της 29/8/2010.

Οι επιθυμούντες να χρησιμοποιήσουν τα λεωφορεία για μετάβαση στη Βούρμπιανη και επιστροφή να δηλώσουν εις την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών μέχρι 20 Αυγούστου 2010. Οδός Παπαδοπούλου 8, τηλέφωνα: γραφείων 26510-36665 και καφενείου ΕΛΑΣ 2651036665, εκάστη Τρίτη και Πέμπτη από ώρας 10:00 έως 12:00 π.μ.

***********************************************************************

3) ΛΕΣΧΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ Ν. ΠΙΕΡΙΑΣ

Σαββατοκύριακο 28-29 Αυγούστου 2010 Μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής και μνημόσυνο στο Βίτσι.

Το Σαββατοκύριακο 28-29 Αυγούστου η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ειδικών Δυνάμεων (Π.Ο.Ε.Δ.) οργανώνει εκδρομή στην περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας, στα πλαίσια της οποίας :
- Το Σάββατο θα τελεστή μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, αποτίνοντας φόρο τιμής στους πεσόντες την περίοδο 1947 – 49 Καταδρομείς. Είναι επιβεβλημένο να εκπροσωπηθούν σ’ αυτό όλες οι Λέσχες της Ομοσπονδίας με τα λάβαρά τους και να καταθέσουν στεφάνι. Συνιστάται να φέρουμε περιβολή UEP. Επίσης, θα πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Π.Ο.Ε.Δ., την οποία καλούνται να παρακολουθήσουν και όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη Λεσχών της Ομοσπονδίας. Το βράδυ του Σαββάτου θα πραγματοποιηθεί συνεστίαση, στην οποία επίσης παρακαλούμε να είμαστε όλοι παρόντες.

- Την Κυριακή παράσταση στο τελούμενο από την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού μνημόσυνο στο Βίτσι.

Για όσους κινηθούν από Θεσσαλονίκη θα ναυλωθεί τουριστικό λεωφορείο, το οποίο θα αναχωρήσει τις πρωινές ώρες του Σαββάτου και θα επιστρέψει το απόγευμα – βράδυ της Κυριακής. Όσοι δεν εξυπηρετούνται από το λεωφορείο, πρέπει να κινηθούν με δική τους φροντίδα. Για τη διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο της Φλώρινας θα κάνει συγκεντρωτική κράτηση η Ομοσπονδία.
Οι επιθυμούντες που θα συμμετάσχουν να το δηλώσουν έγκαιρα κ. Ματροθανάσης Αντώνιος τηλ. 6937162562.

Η Π.Ο.Ε.Δ. και η Λ.Ε.Κ.ΑΛ. Πιερίας παρακαλεί για μία μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, κυρίως δε στο μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, μαζί με τις οικογένειές μας και τους φίλους μας.
Παράλληλα, η Ομοσπονδία μας θα εκπροσωπηθεί και θα καταθέσει στεφάνι στο τελούμενο την ίδια Κυριακή στην Βούρμπιανη (περιοχή Γράμμου) μνημόσυνο. Θα συμμετάσχουν σ’ αυτό όσοι δε θα παραστούν στο μνημόσυνο στο Βίτσι, κυρίως τα μέλη των Λεσχών της Ηπείρου.

Γράμμος - Βίτσι. Το σχέδιο "Πυρσός"

H τελική επιχείρηση για την κατάληψη των θέσεων των ανταρτών, έγινε από τον ελληνικό στρατό με φάση το επιτελικό σχέδιο "Πυρσός" που εξελίχθηκε σε διαδοχικές φάσεις.
Το σχέδιο "Πυρσός" προέβλεπε τρεις διαδοχικές επιθετικές ενέργειες για την εκκαθάριση του "φυσικού οχυρού" του Γράμμου από τις δυνάμεις των ανταρτών.

Ο "Πυρσός Α΄" (2-8 Αυγούστου 1949) στην ουσία ήταν μία παραπλανητική επιχείρηση την οποία θα εκτελούσαν μονάδες του Α' Σώματος Στρατού για να δώσουν στον αντίπαλο την εντύπωση ότι η κύρια προσπάθεια ήταν κατά των δυνάμεων που είχαν καθηλωθεί στον Γράμμο, οι οποίες ενδεχομένως θα ενισχύονταν από άλλες που θα άφηναν τα καταφύγιά τους στο Βίτσι σπεύδοντας προς βοήθειά τους.

Έχοντας απέναντί τους δύο "Μεραρχίες" ανταρτών ελαττωμένης συνθέσεως (περίπου 5000), 16 πυροβόλα, δύο βαρείς όλμους των 120 χιλ. και άπειρα αντιαρματικά και αντιαεροπορικά πυροβόλα, οι δυνάμεις του Στρατού, υποστηριζόμενες από δύο συντάγματα πεδινού πυροβολικού και από την Αεροπορία, όχι μόνο πέτυχαν τον αντικειμενικό τους σκοπό καταλαμβάνοντας τον βορειοανατολικό και νότιο Γράμμο, αλλά κατέλαβαν και τα οχυρά σημεία 1425 "Ταμπούρι" και 1356.

Η επιχείρηση Πυρσός Β' διεξήχθη από τις 10 έως τις 16 Αυγούστου 1949 στο Βίτσι, μια ισχυρά οργανωμένη από τους αντάρτες περιοχή, με τα γιουγκοσλαβικά σύνορα στον βορρά, τα αλβανικά στα δυτικά και νοτιοδυτικά και την πλαγιά του όρους Βαρνούς στα ανατολικά της. Τις δυνάμεις που προστάτευαν το Βίτσι και το Γενικό Αρχηγείο των ανταρτών, αποτελούν δύο "Μεραρχίες" συν δύο "Ταξιαρχίες", Κέντρα Εκπαιδεύσεως και Σχηματισμοί ενώ στην διάθεσή τους οι περίπου 8000 υπερασπιστές του Βίτσι είχαν 45 ορεινά πυροβόλα, 15 αντιαεροπορικά και δύο αντιαρματικά.

Από την άλλη πλευρά έτοιμες για δράση οι II,IX,X,XI,XV Μεραρχίες του Β' Σώματος Στρατού, η III Μεραρχία Καταδρομών, το 12ο Ελαφρύ Σύνταγμα Πεζικού και έξι Τάγματα Εθνοφρουρών (ΤΕ) υποστηριζόμενα από τέσσερα Συντάγματα Πεδινού Πυροβολικού, τρεις Μοίρες Μέσου Πυροβολικού, τέσσερις Μοίρες Ορειβατικού Πυροβολικού, τα II και IX Συντάγματα Αναγνωρίσεως (μείον Ιλη), την XI Ιλη Αρμάτων και βεβαίως από τον "φύλακα-άγγελό" τους, την Αεροπορία. Μάλιστα προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες του Στρατού η Αεροπορία είχε μετατρέψει σε βομβαρδιστικά ακόμα και μεταγωγικά C-47, τις γνωστές "Ντακότες".

Τα προπαρασκευαστικά πυρά του Πυροβολικού και της Αεροπορίας ήταν μόνοι η αρχή...

Στις 6:30 π.μ. της 10ης Αυγούστου, η 22α Ταξιαρχία αρχίζει την επίθεσή της καταλαμβάνοντας ύστερα από πέντε ώρες σκληρού αγώνα τα οχυρά σημεία 1585 και Πολενάτα .

Από τον διάδρομο που άνοιξαν οι ηρωικώς μαχόμενοι άνδρες της Ταξιαρχίας, διεισδύει η XI Μεραρχία με την Ε' Μοίρα Ορεινών Καταδρομών και το πρωί της επόμενης ημέρας βρίσκει τους άνδρες του Στρατού κυρίους της οχυρής θέσης Τσούκα και πλησίον του υψώματος Λέσιτς, πίσω ακριβώς από τους αντάρτες.

Το ίδιο βράδυ, η III Μεραρχία Καταδρομών ορμά αιφνιδιαστικά στο εσωτερικό της τοποθεσίας που κατέχουν οι αντάρτες και την 11η Αυγούστου οι ΛΟΚατζήδες καταλαμβάνουν το ιδιαιτέρως σημαντικό ύψωμα Μπάρο, προσβάλλοντας ταυτόχρονα το ύψωμα Λέσιτς από το νότο, την ώρα που εναντίον του Λέσιτς επιτίθεται άλλη Μοίρα Καταδρομών με ορμητήριο την περιοχή Κουλκουθούρια. Η μάχη συνεχίζεται το ίδιο λυσσαλέα μέχρι την 16η Αυγούστου, οπότε οι αντάρτες "σπάνε" και το Βίτσι πέφτει στα χέρια του Στρατού μαζί με το μεγαλύτερο μέρος του βαρέως πολεμικού υλικού των ανταρτών και τις εγκαταστάσεις της κυβέρνησής τους.

Οι περισσότεροι αντάρτες καταφεύγουν όπως- όπως στο αλβανικό έδαφος, όμως πολλοί ιστορικοί εκτιμούν ότι με την κατάληψη του "φρουρίου" Βίτσι, ο αγώνας κατά των ανταρτών είχε ήδη κριθεί.

Από τις 24 έως τις 30 Αυγούστου 1949, ο Πυρσός Γ' "βάζει φωτιά" στις κορυφές του Γράμμου. Περίπου 8000 αντάρτες -δύο Μεραρχίες ενισχυμένες με όσους κατάφεραν να γλιτώσουν από το Βίτσι- προσπαθούν να αναχαιτίσουν την ορμή των εθνικών δυνάμεων τις οποίες αποτελούν οι I,VIII,IX,XV Μεραρχίες, η77η Ανεξάρτητη Ταξιαρχία, η III Μεραρχία Καταδρομών και τέσσερα Ελαφρά Συντάγματα Πεζικό (8ο,15ο, 24ο και 40ο ΕΣΠ). 

Τις ανωτέρω μονάδες υποστηρίζουν πέντε Συντάγματα Πεδινού Πυροβολικού, τρεις Μοίρες Μέσου Πυροβολικού, πέντε Μοίρες Ορειβατικού Πυροβολικού, το IX Σύνταγμα Αναγνωρίσεως και η II Ιλη Αρμάτων Μάχης. Εγγύς υποστήριξη στις επίγειες δυνάμεις παρέχουν αεροσκάφη Spitfire και τα καθέτου εφορμήσεως SB2C-5 Helldiver, τα οποία προκαλούν πραγματική πανωλεθρία στους πιεζόμενους αντάρτες.

Προωθούμενη μεταξύ της Αλεβίτσας και του Γιαννοχωρίου στις 21:00 μ.μ. της 24ης Αυγούστου, μέχρι το πρωί η XI Μεραρχία έχει καταλάβει τα υψώματα Κόντρα, Πολίγκα, Μονόπυλο, Σλήμνιτσα. Καλύβια και Κατσαρά, την ώρα που οι υπόλοιπες Μεραρχίες πολεμούσαν τους αντάρτες που μάχονταν για τη ζωή τους.

Στις 30 Αυγούστου 1949 ο στρατός κατέλαβε τον φοβερό Γράμμο , με τον λαβύρινθο των πολυβολείων και των ναρκοπεδίων... Από εκείνη την επιτυχία και μετά ο Στρατός ασχολήθηκε με εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των εναπομεινάντων ανταρτών, ενώ στην ηγεσία τους δεν έμεινε άλλη επιλογή πέρα από τη διαταγή για κατάπαυση του πυρός

Εκδρομή στην περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας 28-29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.ΓΡΑΜΜΟΣ-ΒΙΤΣΙ.

Το Σαββατοκύριακο 28-29 Αυγούστου η Ομοσπονδία μας οργανώνει εκδρομή στην περιοχή Καστοριάς-Φλώρινας, στα πλαίσια της οποίας :

- Το Σάββατο θα τελέσουμε μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, αποτίοντας φόρο τιμής στους πεσόντες την περίοδο 1947 – 49 Καταδρομείς. 

Είναι επιβεβλημένο να εκπροσωπηθούν σ’ αυτό όλες οι Λέσχες της Ομοσπονδίας με τα λάβαρά τους και να καταθέσουν στεφάνι. Συνιστάται να φέρουμε περιβολή UEP. 

Επίσης, θα πραγματοποιήσουμε συνεδρίαση του Διοικητικού μας Συμβουλίου, την οποία καλούνται να παρακολουθήσουν και όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη Λεσχών της Ομοσπονδίας μας. Το βράδυ του Σαββάτου θα πραγματοποιήσουμε συνεστίαση, στην οποία επίσης παρακαλούμε να είμαστε όλοι παρόντες.

- Την Κυριακή θα παραστούμε στο τελούμενο από την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού μνημόσυνο στο Βίτσι.

Το πρόγραμμα, που σκεφτόμαστε και θέτουμε υπόψη σας για προτάσεις βελτίωσης, έχει ως εξής :

Σάββατο, 28 Αυγούστου

-Αναχώρηση με τουριστικό λεωφορείο από Θεσσαλονίκη μέσω Εγνατίας
-Επίσκεψη στο Παλαιοντολογικό Μουσείο Μηλιάς Γρεβενών
-Άφιξη στη διασταύρωση  Κρυσταλλοπηγής
-12:00    Τέλεση μνημοσύνου
-Αναχώρηση για Φλώρινα
-Γεύμα στη Βίγλα
-Άφιξη στη Φλώρινα – εγκατάσταση στο ξενοδοχείο
-Συνεδρίαση του ΔΣ της Ομοσπονδίας
-Ψυχαγωγική βραδιά – δείπνο

Κυριακή, 29 Αυγούστου

-Αναχώρηση για Βίτσι
-Συμμετοχή στην τελετή
-Αναχώρηση για Καστοριά
-Γεύμα στην Καστοριά
-Επιστροφή στη Θεσσαλονίκη

Για όσους κινηθούν από Θεσσαλονίκη θα ναυλωθεί τουριστικό λεωφορείο, το οποίο θα αναχωρήσει τις πρωινές ώρες του Σαββάτου και θα επιστρέψει το απόγευμα – βράδυ της Κυριακής. Όσοι δεν εξυπηρετούνται από το λεωφορείο, πρέπει να κινηθούν με δική τους φροντίδα. Για τη διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο της Φλώρινας θα κάνει συγκεντρωτική κράτηση η Ομοσπονδία. 

Οι επιθυμούντες να συμμετάσχουν να το δηλώσουν έγκαιρα μέσω των Λεσχών τους, στον Ταμία της Ομοσπονδίας Φώτη Κωνσταντινάκη, τηλ. 2310848888 και 6936848888. Η Ομοσπονδία παρακαλεί για μία μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις, κυρίως δε στο μνημόσυνο στο Μνημείο της Κρυσταλλοπηγής, μαζί με τις οικογένειές μας και τους φίλους μας.

Παράλληλα, η Ομοσπονδία μας θα εκπροσωπηθεί και θα καταθέσει στεφάνι στο τελούμενο την ίδια Κυριακή στην Βούρμπιανη (περιοχή Γράμμου) μνημόσυνο. Παρακαλούνται να συμμετάσχουν σ’ αυτό όσοι δε θα παραστούν στο μνημόσυνο στο Βίτσι, κυρίως τα μέλη των Λεσχών της Ηπείρου.