Η Ουγγαρία συνέτριψε τους τραπεζίτες ..!! ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΚΑΙ ΣΕ ΔΝΤ ΚΑΙ ΕΕ.

Αδύνατον να χωνέψουν οι Ευρωπαίοι το ηχηρό πολιτικό χαστούκι που έφαγαν η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. από τη νεοεκλεγείσα δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας,
η οποία αρνήθηκε επιδεικτικά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους, προκειμένου να τους χορηγήσουν ένα δάνειο δηλώνοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας στον ουγγρικό λαό επειδή έτσι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί. «Πραγματικό χλευασμό επιφύλαξε η ουγγρική κυβέρνηση στο Δ.Ν.Τ. και στην Ε.Ε. που έστειλαν αντιπροσωπείες τους για να εκτιμήσουν το πρόγραμμα βοήθειας στην Ουγγαρία», έγραψε η γαλλική «Λιμπερασιόν».

Η επίσης γαλλική «Μοντ» δείχνει εξίσου σοκαρισμένη με τη στάση τόσο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν όσο και των στελεχών της κυβέρνησής του απέναντι στη συμφωνία υποτέλειας της Ουγγαρίας προς το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. που είχε υπογράψει η προηγούμενη, σοσιαλιστική και εκεί, ουγγρική κυβέρνηση, η οποία συνετρίβη στις εκλογές το Μάιο, για να πάρει δάνειο 20 δισ. ευρώ.
«Η νέα ομάδα που βρίσκεται στην εξουσία στη Βουδαπέστη φαίνεται να θέλει να απαλλαγεί από τους όρους του δανείου. Αυτό είναι επικίνδυνο» γράφει η «Μοντ» και συνεχίζει: «Τα πάντα εξελίσσονται σαν να προτίθεται ο Βίκτορ Όρμπαν, ο νέος πρωθυπουργός, να αναιρέσει το λόγο που έχει δοθεί στην Ε.Ε. και στο Δ.Ν.Τ. Ο Όρμπαν επιδεικνύει ανοιχτά μια προκλητική και προσβλητική αναίδεια απέναντι στους πιστωτές του»!

Με ιερή αγανάκτηση η «Μοντ» πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός «προκαλεί την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.». Απουσίαζε από τη Βουδαπέστη όταν μετέβη εκεί ειδική αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. γιατί προτίμησε να πάει στη Νότια Αφρική προκειμένου να παρακολουθήσει τον… τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου! «Η αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. δεν κατόρθωσε να πάρει από τους Ούγγρους στοιχεία και καθαρές απαντήσεις και έτσι επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια» υπογραμμίζει θιγμένη η «Μοντ», προχωρώντας στη διαπίστωση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας «δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. ή των διεθνών οργανισμών!».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ
Η άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της, προκάλεσε φυσικά αντιδράσεις από τους θιγόμενους Ευρωπαίους, γέννησε όμως και αισθήματα μόλις συγκαλυπτόμενου θαυμασμού σε διεθνές επίπεδο.
«Προκαλώντας τους πιστωτές της, η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού», έγραψαν π.χ. στους τίτλους σχετικής ανάλυσής τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και υπογράμμιζαν: «Η προκλητική στάση… αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη ώθηση για δημοσιονομική ορθότητα».

Ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών Σκιέργκι Μάτολσι ήταν σαφέστατος, όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση αναφορικά με τη γραμμή της κυβέρνησης Όρμπεν απέναντι στο «μνημόνιο» που είχαν υπογράψει οι Ούγγροι σοσιαλιστές:

«Αυτό το κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα θέλαμε να καταργήσουμε τις ατυχείς συνέπειες αυτών των βημάτων. Είπαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμία περίπτωση τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας», διακήρυξε χωρίς περιστροφές.
«Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή. Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας» ομολογεί και η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» και προσθέτει: «Η ομάδα του Όρμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την “εθνική συνοχή”».
ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Τα μέτρα θα περάσουν και ο Έλληνας δεν θα αντιδράσει, έλεγε σε συνομιλητές του ο ΣΤΡΟΣ ΚΑΝ,

Όλα όσα βιώνουμε σήμερα, το κρέμασμα στο τσιγκέλι της Ελλάδας, με τον ελληνικό λαό να βρίσκεται κάτω από την απειλή πτώχευσης, να γυρίσουμε στη δραχμή και ότι κινδυνεύσαμε να χάσουμε ό,τι ο καθένας κατάφερε να φτιάξει, ήταν όλα προγραμματισμένα. Μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια! Βήμα βήμα... Και σίγουροι για την επιτυχία τους!

Τα μέτρα θα περάσουν όλα. Και ο Έλληνας δεν θα αντιδράσει! Είναι εκμυστηρεύσεις στενότατων φίλων, Γάλλων, του προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν. Και οι οποίοι τις έχουν μεταφέρει σε συζητήσεις που είχαν με φίλους τους εδώ στην Ελλάδα.

Ο ψυχολογικός πόλεμος ήταν το καίριο στοιχείο για την επιτυχία του σχεδίου. Και το εφαρμόζει κατά γράμμα ο έλληνας πρωθυπουργός, λένε, ο οποίος τήρησε όλες τις... συμβουλές που του είχαν δοθεί απ’ έξω... Και... ελληνοποιήθηκαν με το επικοινωνιακό επιτελείο που συνεδρίαζε σε ξενοδοχείο των βορείων προαστίων. Το πρότζεκτ έφερε το όνομα «Φόβος». Στόχος να καταρρεύσει ο Έλληνας, να φοβηθεί ότι θα τα χάσει όλα και να συμβιβασθεί, να αποδεχθεί τα μέτρα, να μην αντιδράσει, να μη χάσει τα λιγότερα...

Το «σλόγκαν» «Χρεοκοπία ή μέτρα» εκεί απέβλεπε... Και πέρασε μια... χαρά μέσα από άρθρα και ρεπορτάζ... Και απέδωσε, όπως είχε προβλεφθεί.

Μαζικές διαδηλώσεις δεν υπήρξαν. Ο κόσμος, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, αλλά και μικρομεσαίοι, παρότι το εισόδημά τους ληστευόταν, η δουλειά τους κινδύνευε, το λουκέτο ήταν προ των πυλών, δεν βγήκε στους δρόμους... Βέβαια όλα αυτά μέχρι στιγμής... Γιατί κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι μπορεί να έρθει από τον Σεπτέμβριο και μετά... Επομένως ας μη χαίρονται οι εμπνευστές της... ιδιωτικοποίησης της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.

Ομολογούν πάντως ότι η... εμπειρία του ΔΝΤ είναι ότι τέτοια μέτρα ανάλγητα μόνο με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις μπορούν να περάσουν... Και αυτό συμβαίνει παντού, λένε οι συνομιλητές του Στρος Καν στους έλληνες φίλους τους...

Αν και οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις –όπως η δική μας– προσφέρονται να υλοποιήσουν τα... προγράμματά του (για το... καλό μας πάντα....), παραδέχονται ότι δεν είναι αποτελεσματικές οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Αλλά και αυτό τους εξυπηρετεί! Γιατί, θα διερωτηθείτε. Η εξήγηση είναι απλούστατη αλλά και σατανική: Δημιουργούν με την αναποτελεσματικότητά τους τις προϋποθέσεις να παρέμβουμε και να επιβάλουμε ό,τι θέλουμε, στον βωμό της ανάκαμψης, να αποτραπεί η καταστροφή, η πτώχευση, η θηλιά των κερδοσκόπων, λένε...

Και μετά η χώρα γίνεται προτεκτοράτο, αποικία του ΔΝΤ, υπάλληλός τους η κυβέρνηση. Και μέσα σ' αυτό το... πλαίσιο, μετά τα οικονομικά και τα εργασιακά, έρχεται η σειρά των εθνικών θεμάτων. Όπου ήδη το ζούμε, με όλους γύρω μας από κάτι να γυρεύουν και τον... φίλο μας τον Ερντογάν να κάνει όλο και νέα βήματα μπροστά, εκεί κατέληξε η θερμή επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού.

Είναι πεπεισμένος πάντως ο Ντομινίκ Στρος Καν ότι ο Παπανδρέου θα τα καταφέρει. Τον στηρίζουν όλοι, έχει πλάτες, λένε οι στενοί φίλοι του προέδρου του ΔΝΤ. Εκείνο έλειπε, να τους κάνει τη δουλειά και να μην τον στηρίζουν... Μικρό πράγμα είναι, ότι τους άνοιξε την Κερκόπορτα για να εισβάλουν στην Ευρώπη και να κάνουν μπάχαλο το ευρώ...

Κι αν δεν έχει μέλλον εδώ, μια θέση έξω τον περιμένει...
ΠΑΡΩΝ

H Υποκρισία Θεμέλιο του Κράτους

του Γ.-Σ. Πρεβελάκη

Επί μακρό διάστημα, επί δεκαετίες, η Ελλάδα έμοιαζε να ανήκει σε άλλον πλανήτη. Η οικονομική κρίση προκάλεσε αναγκαστική βίαιη προσγείωση. Σήμερα, οι υποδείξεις των ξένων ειδικών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώνουν την ελληνική οικονομία σε μερικό συντονισμό με τις συνθήκες του διεθνούς περιβάλλοντος. Όμως, οι έξωθεν τεχνοκρατικές οδηγίες έχουν αναγκαστικά τα όριά τους. Χρειάζεται, επομένως, ενδογενής προβληματισμός ως προς τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

Κεντρικό ζήτημα είναι η φύση και ο ρόλος του Κράτους. Το Κράτος δημιουργεί τις συνθήκες για την λειτουργία της οικονομίας και παραλλήλως ασκεί αναδιανεμητικό ρόλο, ώστε οι κοινωνικές ανισότητες να μην απειλούν την πολιτική σταθερότητα. Οι δύο λειτουργίες οφείλουν να παραμένουν κατά το δυνατόν διαχωρισμένες. Η ιδιαιτερότητα του ελληνικού Κράτους έγκειται στην πλήρη σύγχυση των λειτουργιών αυτών, με αποτέλεσμα η μεν να αχρηστεύει την δε. Σε αυτό το πνεύμα, επί παραδείγματι, προσλαμβάνονται «αναξιοπαθούντες» σε δημόσιες υπηρεσίες. Προφανώς η διοίκηση καθίσταται αναποτελεσματική και το κόστος της λειτουργίας της διογκώνεται. Διαμορφώνεται, έτσι, ένα σπάταλο και ανίκανο Κράτος το οποίο αδυνατεί να εκπληρώσει τον αναδιανεμητικό του ρόλο, να παράσχει υπηρεσίες ποιότητος στην Παιδεία, την Υγεία, την Ασφάλεια. Οι πλέον αδύναμοι οικονομικά πολίτες, για να επιβιώσουν, διεκδικούν δικαιωματικά «μια θέση στον ήλιο» του Δημοσίου.

Η στρεβλή σχέση μεταξύ Κράτους και Κοινωνίας εξηγείται από τις γεωπολιτικές συνθήκες οι οποίες δημιούργησαν την σύγχρονη Ελλάδα, με υλικά προερχόμενα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πολιτική σταθερότητα στηρίχθηκε στην διανομή εξωγενών προσόδων, δηλαδή σε δάνεια ή γενικά σε ξένη βοήθεια, οι οποίες εξασφαλίζονταν έναντι γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών και ιδεολογικών/συμβολικών υπηρεσιών. Οι «ανάγκες του Δημοσίου» προσέφεραν το αναγκαίο πρόσχημα για την «εξαγορά» ενός πληθυσμού εχθρικού προς την δυτικόφερτη Νεωτερικότητα.

Η ελληνική ιδιαιτερότητα αποτελεί ένα ερμητικώς φυλασσόμενο κοινό μυστικό, η αποκάλυψη του οποίου θα έθιγε τον εθνικό εγωϊσμό και την εικόνα της χώρας. Οι επισημάνσεις για το υπερβολικό μέγεθος του Κράτους, για τον καταστροφικό ρόλο του πελατειακού συστήματος και για τις ευθύνες των πολιτικών, αν και ορθές, δεν αποκαλύπτουν τις βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων. Όμως, όσο συντηρείται η υποκρισία, δεν αντιμετωπίζεται η παθογένεια.

Αντί να την καταπολεμήσει, το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου και των διαδόχων του την αξιοποίησε· αύξησε και νομιμοποίησε τα στρεβλά του ελληνικού Κράτους. Εξασφαλίστηκαν νέες εισροές προσόδου από την Ευρώπη, αρχικά με την μορφή ποικίλων επιδοτήσεων και, κατόπιν, με την ευκολία του δανεισμού, την οποία προσέφερε η είσοδος της Ελλάδος στην ζώνη ευρώ. Η διανομή της προσόδου αυτής στον πληθυσμό, μέσω της αντιπαραγωγικής μεγέθυνσης του Δημοσίου Τομέα, ενίσχυσε τον κομματικό έλεγχο στην κοινωνία. Επίσης, λειτούργησε ως άλλοθι για την αποτυχία του κρατικού εκσυγχρονισμού.

Όταν η έξωθεν πρόσοδος στερεύει, όπως συμβαίνει εδώ και μερικούς μήνες, το σύστημα των σχέσεων Κράτους-Κοινωνίας διέρχεται επικίνδυνη κρίση σταθερότητος. Η σημερινή πολιτική λιτότητος, την οποία εισηγούνται ξένοι ειδικοί, χωρίς την απαραίτητη κατανόηση των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων, θίγει τον «γκρίζο» αναδιανεμητικό ρόλο του Κράτους, χωρίς να εξυγιαίνει την παθογένειά του, καθώς οι περιορισμοί εφαρμόζονται αδιακρίτως, επί δικαίων και αδίκων. Δημιουργούνται έτσι εντάσεις οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε σοβαρές κοινωνικές εκρήξεις με απρόβλεπτες πολιτικές συνέπειες.

Η τρέχουσα πολιτική, επομένως, αντί για την, έστω και ανώμαλη, προσγείωση της Ελλάδος στην διεθνή πραγματικότητα, ενδέχεται να επιφέρει καταστροφή. Το κυβερνών κόμμα στο παρελθόν ακύρωσε τις προσπάθειες του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την εξυγίανση του Κράτους που παρέλαβε από την Δικτατορία. Σήμερα, αντί να κατευθυνθεί επί τέλους στην «επανίδρυση του Κράτους», την οποία κατεπολέμησε σφοδρά ως Αντιπολίτευση, κατεδαφίζει, έστω και ακουσίως, ό,τι από την κρατική λειτουργία επεβίωσε κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Πλησιάζει, ίσως, η στιγμή κατά την οποία η Ελλάδα θα αναγκαστεί να επιλέξει ανάμεσα στην αυτογνωσία και την ειλικρίνεια ή μια νέα καταστροφή.

*Καθηγητής Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης

(από την εφημερίδα "Εστία")

Ζητούν ευθύνες αυτοί που μας έκαναν ρεζίλι διεθνώς

Γράφει οΧάρης Περτέσης

Η καραμέλα για την «εικόνα μας στον εξωτερικό», που πιπιλάνε χωρίς σταματημό αρκετοί από τους πολιτικούς μας, δεν λέει να λιώσει. Έχουμε φτάσει στο σημείο, μάλιστα, αυτό το ανόητο επιχείρημα να χρησιμοποιείται σε κάθε ευκαιρία από την κυβέρνηση ως δικαιολογία για να πεισθούν οι εργαζόμενοι ότι θα πρέπει να μην αντιδρούν στις αδικίες διότι, όπως μας λένε, «τι θα πουν οι ξένοι με το χάος που επικρατεί στην Ελλάδα;». Ε, λοιπόν, αυτό το σκεπτικό βγάζει πολύ γέλιο! Όλες αυτές τις σαχλαμάρες θα έπρεπε οι εν λόγω κύριοι να τις σκέφτονταν όταν ψήφιζαν το μνημόνιο, κάνοντας αποδεκτούς όλους αυτούς τους αποτρόπαιους όρους που υποβαθμίζουν τη ζωή μας. Κακά τα ψέματα, το κύρος μας δεν πλήττεται από τους εργαζόμενους που αντιστέκονται και διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο από αυτό που προωθεί η κυβέρνηση, αλλά έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από εκείνη κιόλας τη στιγμή που αποφάσισαν οικειοθελώς οι περισσότεροι Βουλευτές μας (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα Μπακογιάννη) να υποδουλωθούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, χωρίς να δίνουν δεκάρα για τον ελληνικό λαό που διαδήλωνε μαζικά έξω από το Κοινοβούλιο, εκφράζοντας την αντίθεσή του σε αυτή την επιλογή. Η εμπλοκή του ΔΝΤ στην οικονομία της χώρας μας έγινε είδηση μέχρι τα πέρατα του κόσμου. Το ότι κατάκλεψαν τον πλούτο του ελληνικού δημοσίου οι ίδιοι οι πολιτικοί των τελευταίων κυβερνήσεων, επίσης έγινε γνωστό απ’ άκρη σ’ άκρη. Και βέβαια, όλα αυτά αποτέλεσαν το μέγιστο ρεζιλίκι για τη χώρα μας, της οποίας η εικόνα αμαυρώθηκε όπως δεν είχε γίνει ποτέ στο παρελθόν. Πώς, λοιπόν, οι ίδιοι που μας ντρόπιασαν σε ολόκληρο τον πλανήτη, δήθεν κόπτονται για το τι θα πουν οι ξένοι και μας καλούν να σωπάσουμε, υπομένοντας χωρίς αντιδράσεις τα βάσανα των επόμενων χρόνων; Και μη μου πει κανείς τίποτα για τις αγορές. Γιατί δεν είναι σε θέση κανείς να εγγυηθεί ότι θα μας αντιμετωπίσουν διαφορετικά αν κάνουμε τις… κότες. Και στην τελική, ούτε ένας εργαζόμενος δεν είναι διατεθειμένος να κάνει υποχωρήσεις όσον αφορά τα δικαιώματά του μήπως και κάποτε ικανοποιηθούν αυτές οι περίφημες αγορές, που δρουν αψυχολόγητα. Ας αναλάβουν αυτοί που πρέπει, λοιπόν, τις ευθύνες τους, ας βρουν λύσεις που να οδηγούν σε ανάπτυξη και ας σταματήσουν επιτέλους να ρίχνουν τα βάρη σε όσους γίνονται αποδέκτες της βάρβαρης πολιτικής που εφαρμόζεται.

Χάνονται κατακτήσεις 100 χρόνων!!

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ

Κατακτήσεις 100 χρόνων, που αντανακλούν τους αγώνες των εργαζομένων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, αναιρούνται μέσα σε λίγες μέρες υπό την πίεση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Προβλέψεις του μνημονίου γυρίζουν το χάρτη των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων έναν αιώνα πίσω. Μια ιστορική διαδρομή στις κοινωνικές κατακτήσεις αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές:

1 Τα πρώτα δείγματα εργατικής νομοθεσίας δίνονται αμέσως μετά την οικονομική και πολιτική κρίση και το κίνημα 1909. Τότε καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής και ορισμένων εορτών. Τα θεμέλια της εργατικής νομοθεσίας τέθηκαν από τις κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων του Ελ. Βενιζέλου από το 1911 έως το 1920. Ο συνδικαλισμός, κατά τα πρότυπα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, αναγνωρίστηκε ως αναγκαία συνθήκη για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Με βάση την αντίληψη αυτή το Σύνταγμα του 1911 θέσπισε ένα φιλελεύθερο πλαίσιο λειτουργίας των εργατικών σωματείων και τη μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων. Στις μελέτες του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας (Γ. Κουζής, Δ. Κατσορίδας, Ν. Παλαιολόγος), στο αρχείο των νομικών τους υπηρεσιών και στις μελέτες που έχουν υποβάλει εργατολόγοι (Α. Καζάκος, Δ. Τραυλός-Τζανετάτος, Α. Μητρόπουλος, Τ. Πετρόπουλος κ.ά.) αποτυπώνονται οι κρίσιμες καμπές της εργατικής πολιτικής.

Εργάσιμη μέρα 8 ωρών

2 Το 1920 νομοθετείται η εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών που εφαρμόστηκε πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1924, αρχικά για τους τυπογράφους της Αθήνας και τους μεταλλωρύχους του Λαυρίου. Σταδιακά μέχρι το 1936 καθιερώνεται σε όλους τους χώρους εργασίας, εκτός από τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Σήμερα ξαναγυρίζουμε στην ελαστική εργασία.

3 Το 1920 ψηφίζεται και ο νόμος 2112 περί «καταγγελίας συμβάσεων υπαλλήλων, εργατών, υπηρετών» που ορίζει το χρόνο προειδοποίησης και το ποσό αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και έκτοτε ίσχυε μέχρι τώρα χωρίς καμία αλλαγή. Με τις ρυθμίσεις αυτές αμβλύνθηκαν οι συγκρούσεις και παράλληλα εισήχθη η πρακτική των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές ενώσεις για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τις αμοιβές.

Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας το «συμβούλιο για την εργασία και την κοινωνική πρόνοια» με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των εργοδοτικών οργανώσεων, αν και στην πορεία φάνηκε πως ο ρόλος του ήταν περισσότερο συμβολικός. Ιδιαίτερη θέση στο νομοθετικό έργο της περιόδου αυτής κατέχει η ρύθμιση της εργασίας των γυναικών και των παιδιών. Στις εκθέσεις του σώματος επιθεωρητών, που ιδρύθηκε το 1912.

4 Το κόστος εργασίας υπολογιζόταν γύρω στο 20 με 25% του συνολικού κόστους παραγωγής, το χαμηλότερο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως αναφέρεται σε μελέτη του Ξ. Ζολώτα (1926), ως αποτέλεσμα της υπερπροσφοράς ανειδίκευτης εργασίας και της ανεξέλεγκτης εργασίας γυναικών και παιδιών. Ηταν τόσο χαμηλά τα ημερομίσθια ώστε να εγείρεται το ερώτημα μήπως τελικά αποτέλεσαν αντικίνητρο εκσυγχρονισμού της παραγωγής.

5 Την περίοδο του Μεσοπολέμου μπαίνουν και οι βάσεις για την κοινωνική ασφάλιση. Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων» και το 1934 ο νόμος περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως». Ο νόμος αρχίζει να εφαρμόζεται τον Σεπτέμβριο του 1936, επί Ι. Μεταξά, με την ίδρυση του ΙΚΑ, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα δοκιμάστηκε η εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της εργατικής εξέγερσης της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά, την 4η Αυγούστου 1936, επιβάλλεται η δικτατορία, μία ημέρα πριν από τη γενική απεργία των συνδικάτων.

6 Μετά τον πόλεμο ιδρύεται υπουργείο Εργασίας και το Ταμείο Ανεργίας (1946), για να απορροφηθούν οι κοινωνικοί κραδασμοί και να περιοριστεί η επιρροή των αριστερών σωματείων. Τίθεται ξανά σε εφαρμογή το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων, κρατώντας πάντως η κυβέρνηση τον τελευταίο λόγο στη ρύθμιση των κατώτατων μισθών.

7 Οι εργατικές κινητοποιήσεις τη διετία 1964-65 φέρνουν την Ελλάδα πρώτη σε απεργίες σε όλο τον κόσμο. Οι διεκδικήσεις της περιόδου εκείνης έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των μισθών κατά 31,6% στην τριετία, την καθιέρωση του επιδόματος αδείας, καθώς και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε αρκετούς κλάδους, τη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης σε πολλά επαγγέλματα που χαρακτηρίστηκαν βαρέα και ανθυγιεινά ενώ με νόμο καθιερώνεται η 1η Μαΐου ως αργία.

8 Η χούντα διαλύει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και διορίζει στα συνδικαλιστικά όργανα ανθρώπους προσκείμενους στο καθεστώς.

9 Μετά το 1974 με την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.

10 Με το νόμο 1264/1982 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταργεί το ν.330 της κυβέρνησης Καραμανλή για το λοκ-άουτ. Ακολούθησε η ψήφιση του νόμου για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων (1387/1983), με τον οποίο τέθηκαν τα όρια που ισχύουν και σήμερα. Παράλληλα με τις συλλογικές συμβάσεις, που ορίζουν τους βασικούς μισθούς και τα μίνιμουμ ημερομίσθια, θεσμοθετούνται οι κλαδικές συμβάσεις με βελτιωμένες αμοιβές και παροχές για τους εργαζόμενους των βαρέων και ανθυγιεινών και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Προσλήψεις στις ΔΕΚΟ

Επίσης, εισάγονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις μητέρες, τους πολύτεκνους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες και κοινωνικά κριτήρια με μοριοδότηση στις προσλήψεις δημόσιων υπαλλήλων και εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.

11 Το φθινόπωρο του 1985 το σταθεροποιητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου προκαλεί τη σφοδρή αντίδραση των συνδικάτων. Στις 11 Οκτωβρίου ανακοινώνεται υποτίμηση της δραχμής κατά 15%, περιορισμός της ΑΤΑ, περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις τιμολογίων των δημόσιων οργανισμών.

Στις 19 Οκτωβρίου δημοσιεύεται το ΠΔ με το οποίο απαγορεύονται μισθολογικές αυξήσεις πάνω από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης.

12 Το 1990 με το νόμο 1876 της οικουμενικής κυβέρνησης για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα, θεσπίζεται ο μηχανισμός μεσολάβησης και διαιτησίας (ΟΜΕΔ) που δίνει στους εργαζόμενους το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, ως έκφραση ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συμβολαίου.

Ολα αυτά λοιπόν που κατοχυρώθηκαν βήμα βήμα σε διάρκεια 100 χρόνων σήμερα κατεδαφίζονται με συνοπτικές διαδικασίες.

.

«Τρόικα» με δικαίωμα κατάσχεσης στο Δημόσιο!

Ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους παρέχει στην «τρόικα» η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο: η αλληλεγγύη του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, το Δημόσιο παίρνει ένα δάνειο, το οποίο θα δεσμεύει το ελληνικό κράτος όπως περίπου δεσμεύεται ένας ιδιώτης, όταν λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα: αν δεν εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, η τράπεζα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, για να εξοφληθεί το χρέος.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ, αλλά με έναν ακόμη χειρότερο όρο: η διαδικασία κατασχέσεων δημόσιας περιουσίας μπορεί να ενεργοποιηθεί ακόμη και αν η Ελλάδα φανεί ασυνεπής στις πληρωμές της σε ιδιώτες πιστωτές και όχι προς τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και ΔΝΤ.

Με τον τρόπο αυτό, το διεθνές σύστημα «έδεσε» την Ελλάδα, ώστε να μην έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει το δρόμο της Ρωσίας ή της Αργεντινής, λέγοντας πολύ απλά «δεν πληρώνω» και επιδιώκοντας να εκβιάσει μια ευνοϊκότερη συμφωνία εξυπηρέτησης του χρέους. Μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης με την «τρόικα», κάθε τέτοια προσπάθεια θα οδηγεί σε διαδικασίες κατάσχεσης κρατικών ακινήτων, μετοχών, ή άλλων περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων.

Ο όρος που «δαγκώνει» κρύβεται στο άρθρο 14, με τον τίτλο «Εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία». Εκεί ορίζεται, ότι:

1. Η παρούσα Σύμβαση καθώς και κάθε εξωσυμβατική υποχρέωση που τυχόν προκύψει από την παρούσα ή σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο.

2. Οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διένεξη προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας Σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.

4. Οι Δανειστές μπορεί να εκτελέσουν ή να επιδιώξουν να εκτελέσουν οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ορίζεται στην παρούσα ή άλλα δικαιώματα κατά του Δανειολήπτη στα δικαστήρια της χώρας του Δανειολήπτη.

5. Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

Ουσιαστικά, δηλαδή, αν το Δημόσιο αθετήσει υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών, αυτοί θα μπορούν να εκδώσουν, με βάση το αγγλικό δίκαιο, μια διεθνή «διαταγή πληρωμής», προσφεύγοντας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στη συνέχεια, με την απόφαση αυτή θα μπορούν να επιβάλλουν στα ελληνικά δικαστήρια την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, από δημόσια ακίνητη περιουσία, μέχρι μετοχές σε εταιρείες ή άλλα δικαιώματα!

Το Δημόσιο, με τη σύμβαση δανειοδότησης έχει αμετάκλητα παραιτηθεί όλων των δικαιωμάτων του να εμποδίσει αυτές τις διαδικασίες, με τις οποίες η χώρα θα «βγει στο σφυρί» για την ικανοποίηση των πιστωτών της…

sofokleous10

ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ME TON SOROS ΕΓΙΝΕ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΔΝΤ;

ΠΟΣΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ SOROS:

ΕΓΙΝΕ ΣΥΝΣΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ;

ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΓΙΝΕ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΔΝΤ;

Ενα βίντεο αρκετά διαφωτιστικό. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ.

Και νέο μαχαίρι σε μισθούς - συντάξεις Ερχεται καταιγίδα και άλλων μέτρων από το φθινόπωρο

Τσουνάμι νέων πρόσθετων μέτρων αναμένεται να ανακοινώσει η ελληνική κυβέρνηση τον ερχόμενο Νοέμβριο, εφ΄ όσον υπάρξουν αποκλίσεις στο Πρόγραμμα που έχει υπογράψει με το ΔΝΤ, την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζακαι να διασφαλίσει έτσι την απρόσκοπτη εκταμίευση των δόσεων που προβλέπει το ίδιο Πρόγραμμα.

Μεταξύ αυτών είναι η μείωση των επιδομάτων ανεργίας, η νέα αύξηση στα καύσιμα και τα τσιγάρα, η ολοσχερής κατάργηση των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματος αδείας στον δημόσιο τομέα, η αποσύνδεση των συντάξεων από τον πληθωρισμό, ο περιορισμός των κοινωνικών δαπανών κ.ά.

Η κυβέρνηση, όπως εξάλλου έχει δεσμευθεί κι από το μνημόνιο, φέρεται να έχει διαμηνύσει στους ελεγκτές της Κομισιόν- οι οποίοι οσονούπω καταφθάνουν για άλλη μια φορά στην Αθήνα, προκειμένου να συντάξουν την έκθεση του Ιουλίου- ότι θα τιμήσει την υπογραφή της και δεν πρόκειται να διστάσει να λάβει τα απαραίτητα πρόσθετα μέτρα. Οι αρμόδιες πηγές της Κομισιόν έλεγαν πως ατύπως έχουν ήδη αρχίσει οι διαβουλεύσεις για το είδος των μέτρων- που φυσικά εστιάζονται στα έσοδα και τις δαπάνες, αφού εκεί παρατηρούνται οι αποκλίσεις, ενώ στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπάρχει ακόμη (και τουλάχιστον μέχρι τα τέλη Ιουνίου) περιθώριο για την Αθήνα να δείξει συνέπεια. Σύμφωνα με υπολογισμούς κοινοτικών πηγών, τα έσοδα, που θα πρέπει στο τέλος του έτους να φθάσουν τα 58 δισ., τον Σεπτέμβριο θα κινούνται στα 41 δισ. - ενώ είναι σχεδόν αδύνατος ο υπολογισμός της εκτροπής στη συγκράτηση των δαπανών, αφού σε αυτήν το ελληνικό κράτος συνυπολογίζει και τα χρέη.

Δεμένα χέρια.
Το πακέτο των μέτρων, κατά τους κοινοτικούς, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο για να υπάρξει η εκταμίευση της δεύτερης δόσης του δανείου, τον Οκτώβριο, και της τρίτης δόσης, τον Δεκέμβριο, με την καθεμιά να ανέρχεται σε 9 δισ. Τα χέρια του οικονομικού επιτελείου είναι ουσιαστικά δεμένα και δεν μπορεί να μην το εφαρμόσει, αφού στέρηση μιας δόσης- ή και καθυστέρηση στην καταβολή της- θα σήμαινε πτώχευση της χώρας, αφού οι αγορές είναι κλειστές για την Ελλάδα και τις ελληνικές τράπεζες- και θα παραμείνουν έτσι τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 2012, όπως αναφέρεται και στην έκθεση των ελεγκτών.

Προειδοποιητική βολή.
Η πρώτη προειδοποιητική βολή θα είναι στην έκθεση που θα ανακοινωθεί στο ΕCΟFΙΝ του Ιουλίου- συγκερασμό των δύο εκθέσεων, αυτής της Κομισιόν και της ΕΚΤ από τη μια μεριά, και του ΔΝΤ από την άλλη. Τον Οκτώβριο, η αναφορά στην αντίστοιχη έκθεση- που θα συνοδεύει την εκταμίευση 9 δισ.- θα είναι ρητή, θα λέγεται καθαρά δηλαδή ότι τα χρήματα δίδονται υπό τον όρο ότι θα ληφθούν μέτρα κι εφόσον αυτό δεν γίνει, τον Δεκέμβριο θα υπάρξει πρόβλημα με την τρίτη δόση.

Λάθος σήματα.
Στις Βρυξέλλες αναγνωρίζουν ότι το οικονομικό πρόγραμμα που υποχρεούται να ακολουθήσει η ελληνική κυβέρνηση είναι «βαρύ». Υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι δεν γίνεται... ελαφρύτερο όταν οι κυβερνητικοί παράγοντες εμφανίζονται να μην το υιοθετούν και να το «φορτώνουν» στην Ενωση και το ΔΝΤ, σαν να είναι άμοιροι και της υιοθέτησης και της εφαρμογής.

Σημειώνουν επίσης ότι η απροθυμία στην εφαρμογή- όπως παρατηρήθηκε στην περίπτωση του Ασφαλιστικού ή στην περίπτωση των επιθέσεων που δέχθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου για τις αποκρατικοποιήσεις- δίδει λάθος σήματα και στις αγορές, τις οποίες αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θα χρειασθεί. «Τα 110 δισ. του μηχανισμού δεν επαρκούν για την πλήρη χρηματοδότηση της Ελλάδας σε ολόκληρη τη διάρκεια του Προγράμματος- μετά τους πρώτους 18 μήνες θα χρειασθεί και πάλι τις αγορές για να δανεισθεί.

Με στάσεις απροθυμίας στην προσαρμογή και εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, θα βρεθεί και πάλι σε αδυναμία δανεισμού- και δεν θέλουμε να σκεφθούμε τι θα συμβεί σε μια τέτοια περίπτωση», έλεγαν με ανησυχία.

Δείτε τον Θαπατέρο.
Οι ίδιοι παράγοντες πρόσθεταν πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι σταθερή και δεν αντιμετωπίζει κανέναν κίνδυνο, ώστε να δικαιολογείται η απροθυμία της. «Εδώ ο κ. Θαπατέρο πέρασε το πρόγραμμα λιτότητας με μία ψήφο και δεν φοβήθηκε», έλεγαν χαρακτηριστικά και υπενθύμιζαν ότι ιστορικά σπανίως έχει υπάρξει πτώση της κυβέρνησης σε περίοδο λιτότητας.

Κάτι, μάλιστα, που ισχύει και για την Ελλάδα, τόσο την περίοδο του ΄85, με υπουργό Οικονομικών τον κ. Σημίτη, όσο και μετά το ΄93, όταν η χώρα προσπαθούσε να εισέλθει στην ΟΝΕ. Τέλος, δεν έκρυβαν την ενόχλησή τους για δηλώσεις που φέρεται να έχει κάνει ο κ. Παπακωνσταντίνου, ότι «εάν χρειασθεί να λάβω πρόσθετα μέτρα θα παραιτηθώ», ή του κ. Λοβέρδου πως «τέτοιο Ασφαλιστικό δεν αντέχει η κυβέρνηση».

Πλήρης κατάργηση των δώρων σε Δημόσιο και συντάξεις.
Αυξήσεις σε ποτά, τσιγάρα. Τέρμα οι υπερωρίες

Και τρία μέτρα που εξαρτώνται από την απόκλιση

Υπάρχουν και τρία ακόμη μέτρα τα οποία οι άνθρωποι της Κομισιόν χαρακτηρίζουν «σκέψεις»υπονοώντας ότι θα εξαρτηθούν από το μέγεθος της απόκλισης που θα παρατηρηθεί στην υλοποίηση του Προγράμματος. Αυτές είναι:

1Η μείωση της ανώτατης αμοιβής για δικαστικούς και ανώτατους κρατικούς λειτουργούς από 5.900 ευρώ σε 4.900 ευρώ.

2Η αναθεώρηση των αναπηρικών συντάξεων και η θεσμοθέτηση των νέων κριτηρίων για χορήγηση αναπηρικών από δω και πέρα τον Δεκέμβριο του 2010 αντί του Δεκεμβρίου του 2011 που προβλεπόταν αρχικά.

3Η αναβολή της εφαρμογής της αρχής «πέντε συνταξιοδοτούνται, ένας προσλαμβάνεται» στο Δημόσιο για το 2012- και η παράταση του παγώματος των προσλήψεων για όλο το 2011.
νεα