Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκοπιανοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκοπιανοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Σκοπιανές πλαστογραφίες


Είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτησή μας στις πλαστογραφίες της Ιστορίας, όχι μόνον της ελληνικής, αλλά και της βουλγαρικής, από τους Σκοπιανούς "ιστορικούς", αλλά και το επίσημο Σκοπιανό κράτος, μέσω διαφόρων "ινστιτούτων", "πανεπιστημίων", "Μ.Κ.Ο." κ.λπ.
Δυστυχώς, αυτή η τακτική φαίνεται ότι αποδίδει, κυρίως σε χώρες που οι πολίτες τους ελάχιστα ασχολούνται με ιστορικά ζητήματα ή τα τεκταινόμενα στα εξωτικά Βαλκάνια।

Αυτές τις μέρες, με την ευκαιρία των εορτών του Πάσχα, κεντρικό βιβλιοπωλείο της Γενεύης διακόσμησε την βιτρίνα του με βιβλία θρησκευτικού γενικά περιεχομένου, με βασικό θέμα την βυζαντινή θρησκευτική τέχνη: Εικόνες, αρχιτεκτονική, αγιογραφίες και τα σχετικά.
Στο κέντρο της βιτρίνας (βλ. παραπάνω φωτογραφία) φιγουράρει ένα πολυτελές λεύκωμα κάποιων σκοπιανών "πλαστογράφων" (Sacho Korunovski-Elizabeta Dimitrova) με τον εξωφρενικό τίτλο "Η Βυζαντινή Μακεδονία", εννοώντας βεβαίως την περιοχή των Σκοπίων. Ο υπότιτλος είναι αρκούντως διαφωτιστικός: Ιστορία της "μακεδονικής" (sic) τέχνης από τον 9ο έως τον 14ο αιώνα (!!!)।

Υπενθυμίζουμε ότι η περίοδος αυτή περιλαμβάνει ακριβώς την εποχή του λεγομένου Α΄ Βουλγαρικού Βασιλείου (681-1018) και ειδικότερα μετά τον μαζικό εκχριστιανισμό των Βουλγάρων (864) από τον ηγεμόνα τους Βόρι Ι (852-888), ο οποίος αποδέχθηκε την υπαγωγή στην Βυζαντινή Εκκλησία και το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, καθώς και την εποχή του Β΄ Βουλγαρικού Βασιλείου (1185-1393)। Στα χρόνια εκείνα οι Βούλγαροι, παρ' όλες τις συγκρούσεις και τους πολέμους τους με το Βυζάντιο, είχαν αφομοιωθεί από τον βυζαντινό πολιτισμό (λογικό!) και είχαν επιδοθεί στην βυζαντινή τέχνη, με αξιολογότατα αποτελέσματα

Οι τοιχογραφίες στην περίφημη εκκλησία της Μπογιάνα, λίγο έξω από την Σόφια συμπεριλαμβάνονται στα ύψιστα καλλιτεχνικά επιτεύγματα του Σλαβικού κόσμου και ο ναός θεωρείται παγκόσμιο προστατευόμενο πολιτιστικό μνημείο από την UNESCO. Σπουδαία θρησκευτικά καλλιτεχνήματα Βουλγάρων αγιογράφων, τεχνιτών κλπ υπάρχουν στην σημερινή περιοχή των Σκοπίων (π.χ. Αχρίδα), χρονολογούμενα από εκείνην την περίοδο. Αυτά λοιπόν τα έργα τέχνης βαφτίστηκαν "μακεδονικά" και έτσι οι Σκοπιανοί απέκτησαν και βυζαντινές ρίζες, αλλά και βυζαντινή "μακεδονική" τέχνη!!!
Και μη χειρότερα...

ΔΕΕ

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

Μακεδόνες, Τούρκοι και Αμερικανοί


- Για τους κατοίκους των Η.Π.Α. έχει γίνει κάθε φορά ειδική αναφορά, μια και οι πολίτες αυτής της Χώρας δεν διαθέτουν σαφές όνομα. Συχνά για παράδειγμα αναφέρεται λανθασμένα ο "Αμερικανός" Πρόεδρος, ενώ εννοείται ο Πρόεδρος των Η.Π.Α., μια και για όλη την ήπειρο τέτοιος θεσμός δεν υπάρχει. Αλλά και στην επιστήμη δημιουργείται πρόβλημα, όταν π.χ. αναφέρεται ο μέσος όρος ζωής στην Αμερική ή η συχνότητα εμφάνισης μιας νόσου, αν δηλαδή πρόκειται για τις Η.Π.Α. ή για ολόκληρη την ήπειρο.

Ήδη από το 1820 ο Κοραής είχε αντιληφθεί το ζήτημα και αναφέρει τους πολίτες των Η.Π.Α. ως «Αγγλοαμερικανούς». Στην περίπτωση αυτή όμως δημιουργείται άλλο πρόβλημα, εκείνο του καθορισμού των Αμερικανών αγγλικής καταγωγής, σε αντιδιαστολή με τους Ελληνοαμερικανούς, Εβραιοαμερικανούς, Γερμανοαμερικανούς, Κινεζοαμερικανούς κλπ. Έτσι μέχρι σήμερα το θέμα έχει παραμείνει ανοικτό. Μια λέξη που αποδίδει πιθανόν καλύτερα τον επιδιωκόμενο όρο είναι Ηπιώτες (Epians, από τα αρχικά των Η.Π.Α. στην ελληνική γλώσσα), που με την χρήση, ίσως τους οδηγήσει και σε πιο ήπιες συμπεριφορές.

Η συζήτηση αυτή έχει ξαναγίνει τα τελευταία χρόνια με άλλα μέλη της ΑΕΕ. Ο Νίκος Παπάς επηρεασμένος από αυτές τις συζητήσεις, πρότεινε στα Aγγλικά τον όρο USians και τον χρησιμοποίησε στο διαδίκτυο. Επειδή όμως αυτός ο όρος μπορεί να εκληφθεί ως δηκτικός, η προαναφερόμενη λέξη Epians, φαίνεται πιο κατάλληλη. Αντίστοιχα, Ελληνοηπιώτης, Εβραιοηπιώτης, Γερμανοηπιώτης, Κινεζοηπιώτης κλπ. Οι λέξεις Ελληνοαμερικανός κλπ, διατηρούνται για να εννοούνται οι Έλληνες που έχουν γεννηθεί ή ζούνε γενικά (μόνιμα εγκατασταθεί) στην αμερικανική ήπειρο.

Τέλος πάντων η ακριβολογία είναι σημαντική, διαφορετικά είναι δεδομένη η σύγχυση, με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνει (σχεδόν) κανείς (ξένος) γιατί το όνομα Μακεδονία δεν ταιριάζει στη νεοσυσταθείσα "Δημοκρατία των Σκοπίων". Οι Έλληνες, με την αρχαιότερη γλώσσα, χρησιμοποιούν συνήθως τις λέξεις με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια. Εξάλλου οι σημερινοί άνθρωποι χειρίζονται χιλιάδες καλοδουλεμένες ελληνικές λέξεις, που εάν αφαιρεθούν, όχι μόνο από τα Aγγλικά, αλλά και από όλες τις γλώσσες, δεν είναι δυνατόν να γίνει σε σύγχρονο επίπεδο καμία ουσιώδης επικοινωνία. Δυστυχώς οι αλλοδαποί όταν χρησιμοποιούν τις ελληνικές λέξεις που εμπεριέχουν οι γλώσσες τους, συνήθως δεν τις κατανοούν, γιατί δεν διδάσκονται Ετυμολογία, με δυσμενείς συνέπειες κατά τη χρήση τους στη διπλωματία, τις ανθρώπινες σχέσεις κλπ.

Δεν υπάρχει πολιτισμένος Έλληνας που δεν θέλει ομαλές σχέσεις με οποιονδήποτε λαό, ιδίως με τους γείτονές του. Πρέπει όμως να καταλάβουν οι φίλοι μας στα Σκόπια, και οι άλλοι ξένοι που αναμιγνύονται, ότι είναι αναγκαίος ο σεβασμός, πρώτα από όλα για τους ίδιους, των ελληνικών λέξεων που χρησιμοποιούν. Όσο ήταν επαρχία της Γιουγκοσλαβίας, δεν υπήρχε ιδιαίτερο ζήτημα. Σαν ανεξάρτητο Κράτος όμως δημιουργείται θέμα.

Το όνομα Τουρκία επίσης παρουσιάζει μεγάλο πρόβλημα, βασικά όσον αφορά την ονομασία των πολιτών της. Εκτός από το ότι συνυπάρχουν εκεί πολλές εθνότητες, οι καθεαυτού μογγολικής καταγωγής Τούρκοι που έφτασαν από το σημερινό Τουρκμενιστάν, αποτελούσαν μια ελάχιστη ανθρωπολογικά μειονότητα, που σήμερα πια έχει χαθεί σχεδόν εντελώς. Μικρά Ασία ή έστω Ανατολία είναι οπωσδήποτε ένα πιο ταιριαστό όνομα για το γεωγραφικό χώρο και κατ' αναλογία των κατοίκων του.

Είμαι Μακεδόνισσα και ίσως μακρηγόρησα, αλλά όταν λέω πήγα στη Μακεδονία, εννοώ στο χωριό μου στην Ελλάδα και όχι στα Σκόπια. Ακούω σε συζητήσεις ότι οι «προστάτες» μας υποστηρίζουν την Τουρκία γιατί είναι μεγάλη Χώρα. Τα Σκόπια, μια μικρή Χώρα, γιατί την χρησιμοποιούν εναντίον της Ελλάδας; Για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ακούγονται λεονταρισμοί από μερικούς πολιτικούς για εσωτερική κατανάλωση. Όταν έρθει η ώρα της υπογραφής να δούμε! Θα πάρουν θέση υπέρ των εθνικών μας δίκαιων, όπως Κύπρος, σύνορα ή θα υπακούσουν στους «προστάτες» μας; Θα απαιτήσουν η Τουρκία να γίνει πρώτα ένα φιλειρηνικό Κράτος;

Σημ 1: Γεγονός, που αγνοούν πολλοί (άλλοι σκόπιμα, οι περισσότεροι όχι), είναι ότι από ανθρωπολογικής σκοπιάς, στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της FYROM δεν έχουν σλαβική καταγωγή.

Έτσι, όντας μεν σλαβόφωνοι, δεν είναι και Σλάβοι (όπως ούτε οι Σέρβοι κ.ά.), αλλά απόγονοι αυτόχθονων πληθυσμών. Σλαβομακεδόνες ονομάστηκαν κατά καιρούς προς διάκριση από τους ελληνόφωνους Μακεδόνες (:λέξη η οποία στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει υψηλοί, συγκριτικά βέβαια με τους υπόλοιπους Έλληνες). Για παράδειγμα η συντριπτική πλειονότητα των Ινδών, των Νοτιοαφρικανών κ.ά., δεν είναι δυνατόν να θεωρούνται αγγλικής καταγωγής επειδή έχουν υιοθετήσει μια αγγλοσαξωνική γλώσσα.

Τα αίτια για την εξάπλωση της σλαβικής γλώσσας, εκτός από τη Ρωσία (οι κάτοικοι της οποίας είναι βασικά σκανδιναβικής καταγωγής), όσον αφορά και τα νότια Βαλκάνια, ως ιστορική διεργασία παραμένει ένα ανοικτό επιστημονικό ζήτημα. Το πιθανότερο διευκολύνθηκε από τον οθωμανικό ζυγό, κατά τον οποίο οι εξ Ασίας εισβολείς δυνάστευαν πολύ λιγότερο τους σλαβόφωνους από τους ελληνόφωνους. Σε ζητήματα δηλαδή εθνογένεσης και της συνεπαγόμενης εθνικής ταυτότητας, σχηματίζονται συχνά εσφαλμένες εντυπώσεις και τοποθετήσεις.

Εν κατακλείδι, αντί να εξετάζεται, όπως έκανε ο Ρήγας Φεραίος τι μας ενώνει σαν ανθρώπους, με όσα τερτίπια μας επιφύλαξε η όποια ιστορική διαδρομή, ακολουθείται συχνά ο δρόμος του εθελότυφλου φανατισμού, εξυπηρετώντας τελικά το «παιχνίδι» των απανταχού πολεμοκάπηλων, και βέβαια όχι της ευμάρειας και προκοπής των λαών μας. Όλοι έχουμε πολλά ακόμα να διδαχτούμε από την απρόσκοπτη και χωρίς παρωπίδες παραπέρα έρευνα σχετικά με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Ευρώπης, στα πλαίσια μιας διακρατικής, ιδίως διαβαλκανικής, συνεργασίας.

Θα ήταν όμως τουλάχιστον παράδοξο να θέλουν οι γείτονές μας να προσδιορίζονται με λέξεις από την ελληνική γλώσσα (Μακεδονία, Μακεδόνες, Σκόπια κλπ) και να μην επιθυμούν τη σύμπνοια με τους Έλληνες - γεννήτορες αυτών των ονόματων.

Σημ 2: Πέρυσι κυκλοφόρησε μαζί με το «Βήμα» ένα DVD του "National Geographic" για τη μικρασιατική καταστροφή. Μια ενότητα σχετίζεται με την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1922-3, όπου ξένοι ανταποκριτές (μεταξύ των οποίων και ο Χέμινγουεϊ) αναφέρουν ότι απέναντι από τη Λέσβο, στο Αϊβαλί, στήθηκαν χιλιάδες σκηνές υποδοχής ελληνόφωνων μουσουλμάνων, οι οποίοι δεν γνώριζαν να ομιλούν την τουρκική γλώσσα.

Εκεί, πριν τους διεκπεραιώσουν στους προορισμούς τελικής εγκατάστασης, ήταν υποχρεωτικό πρώτα να εκμάθουν τη γλώσσα της «νέας» τους πατρίδας. Προφανές είναι ότι οι ελληνικές αρχές έστειλαν απέναντι Έλληνες, οι οποίοι είχαν εν τω μεταξύ βίαια εξισλαμιστεί, ενώ πληθώρα ανάλογων περιστατικών έχουν καταγραφεί από την Αδριατική μέχρι τον Εύξεινο Πόντο (με αλλαγές γλώσσας ή/και θρησκείας).

Σημ 3: Προ ετών έκανε τουρισμό στην Ελλάδα νεαρή Εγγλέζα φιλόλογος. Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης, για να υποστηρίξει τη θέση της ότι οι σύγχρονες κοινωνίες είναι ανδροκρατούμενες, ετυμολόγησε τη λέξη history ως his story (:η ιστορία του). Προφανές ότι με την χρήση αβάσιμης επιχειρηματολογίας, έστω και για «καλό» σκοπό, είναι αναπόφευκτο να προκύπτουν συμπεράσματα που οδηγούν σε μια γενικευμένη σύγχυση, τροφή για όσους καιροφυλακτούν να κερδοσκοπήσουν από αυτή.


Απόσπασμα από το βιβλίο της ιατρού Δάφνης Πουλιανού: " ΄Αρης Ν. Πουλιανός - Ανατροπές - Από τη ζωή και το έργο του" - 2006)

Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009

Σκοπιανοί, Αλβανοί, Τούρκοι – όλοι κάτι θέλουν από την Ελλάδα


Αντιγράφοντας, το αποτυχημένο μοντέλο εξωτερικής πολιτικής του Ανδρέα Παπανδρέου, διατυπωθέν διά του δόγματος δεν διεκδικούμε τίποτε δεν παραχωρούμε τίποτε, η ελληνική Διπλωματία το τροποποίησε στη συνέχεια κατ' ουσίαν ώστε να πάρει τη διατύπωση δεν διεκδικούμε τίποτα, είμαστε πολιτισμένη χώρα και συζητάμε χαμογελαστά και πολιτισμένα κάθε πρόβλημα εδαφικής ή άλλης φύσεως που υπάρχει ή ανακύπτει μεταξύ της χώρας μας και των γειτόνων της.

Αποτέλεσμα αυτής της εξωτερικής πολιτικής, πέραν της απώλειας των δύο νήσων στα Ίμια και της κατ' ουσίαν παραχώρησης συγκυριαρχίας των Τούρκων στην Ελληνική Θράκη είναι να διεκδικούν ευθέως οι γείτονες της Ελλάδος ελληνικά εδάφη:


1. Οι Σκοπιανοί διεκδικούν την Ελληνική Μακεδονία στο σύνολο της περιλαμβανομένης Χαλκιδικής και Πιερίας μέχρις του Ολύμπου...
2. Οι Αλβανοί διεκδικούν την Ελληνική Ήπειρο μέχρι την Άρτα και κατά άλλην εκδοχή, μέχρι το Αντίρριο.
3. Οι Τούρκοι διεκδικούν την ελληνική Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, το μισό της θαλάσσιας περιοχής του Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα και το υπόλοιπο της Κύπρου.

Οι διεκδικήσεις αυτές, πλην αυτών των Σκοπιανών, οι οποίοι με καθοδήγηση των ΗΠΑ θέτουν ευθέως θέμα άμεσου προσάρτησης του υπολοίπου της Ελληνικής Μακεδονίας στο Σκοπιανό κρατικό μόρφωμα στο οποίο με κρυφές αποφάσεις της Ντόρας Μπακογιάννη επί της θητείας της στο ΥΠΕΞ έχει παραχωρηθεί το όνομα Μακεδονία, προς το παρόν διατυπώνονται εμμέσως με δημοσιευμένους χάρτες, με δηλώσεις αναρμόδιων δήθεν κρατικών αξιωματούχων Ουτσεκάδων Τσάμηδων και προκειμένου περί της Θράκης με συνεχείς επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων και βουλευτών κατά δεκάδες.

Η επιμονή, το θράσος και ο φανατισμός με τον οποίο προβάλλονται οι εδαφικές διεκδικήσεις των γειτόνων της Ελλάδος από επίσημα ή ημι-επίσημα κυβερνητικά όργανα αλλά και από απλούς πολίτες των χωρών αυτών οδηγεί σε σοβαρές σκέψεις ως προς τους πραγματικούς στόχους αυτών των διεκδικήσεων. Έχοντας υπ' όψιν τα διεθνή δεδομένα, είτε αυτά αφορούν σε προσαρτήσεις εδαφών αδυνάτων χωρών από ισχυρούς γείτονες, είτε επαναστατικά κινήματα εναντίον γενόμενων κατακτήσεων, καταλήγει κάποιος εν τελευταία αναλύσει στο συμπέρασμα ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται στις διάφορες περιοχές του πλανήτη.

Έτσι, κατά προσομοίωση του Βαλκανικού Κοσόβου, προέκυψε το Κόσοβο της Ν. Οσετίας στον Καύκασο και κατά προσομοίωση του προηγούμενου των Τούρκων το 1974 στην Κύπρο, μαγειρεύεται ανάλογο επιχειρήσεων των Σκοπιανών με φανερή Αμερικανο-Εβραϊκή υποστήριξη στην ελληνική Μακεδονία.

Τι συνέβη στην Κύπρο το 1974; Οι Τούρκοι, επωφελούμενοι ακυβερνησία στην Ελλάδα made in ΗΠΑ, με Αγγλοαμερικανική αεροναυτική υποστήριξη και με το πρόσχημα της προστασίας της μειονότητας των ομοεθνών τους στην Κύπρο κατέλαβαν το 40% του κυπριακού εδάφους και ελήστευσαν τις περιουσίες της πλειοψηφίας των Ελλήνων της Β. Κύπρου εγκατέστησαν 300.000 και κατ' άλλους 400.000 εποίκους, κυρίως κακοποιούς αποφυλακισθέντες κ.λπ. κατώτερης κοινωνικής θέσης υποκείμενα.

Και αυτή η ληστεία της ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας έγινε με την ανοχή και την έμμεση στήριξη της διεθνούς κοινότητας, εξέχων μέλος της οποίας επέτρεψε στη σύζυγό του να παρίσταται ως νομικός σε συμβολαιογραφικές πράξεις πωλήσεων αρπαγμένων κυπριακών περιουσιών.

Και φθάσαμε σήμερα, 35 χρόνια μετά την κατάκτηση των εδαφών της Βορείου Κύπρου, το υποκατάστατο των Τούρκων κατακτητών να εορτάζει τους γάμους της κόρης του σε πολυτελές ξενοδοχείο πρώην ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας (συνέβη προ μηνών και τούτο) με προσκεκλημένο ένα σύγχρονο Κουΐσλιγκ, τον απίθανο πρόεδρο της Ελληνικής Κύπρου Χριστόφια.

Η μεγάλη - απίθανη, θα έλεγε κανείς - συμμετοχή των Σκοπιανών πολιτών στο μεγαλεπήβολο Αμερικανο -εβραιο - κατευθυνόμενο σχέδιο του έξαλλου πρωθυπουργού τους εις βάρος των ελληνικών εδαφών της Μακεδονίας, αυτό ακριβώς τον απώτερο στόχο έχει: Να υφασπαστούν, κατά το προηγούμενο των Τούρκων της Κύπρου, τις περιουσίες των Ελλήνων της Μακεδονίας.

greeknews