ΝΙΚΗΤΗΣ ΜΕ ΣΚΟΡ 42,4 - 28,2 Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΤΟ ΜΑΤΣ ΤΗΣ ΔΕΘ ΗΧΗΡΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ...

    Το 67,4% λέει ότι ο Γιώργος μάς γέλασε με το «λεφτά υπάρχουν»
 
    Δεν έχει την κύρια ευθύνη για την κρίση ο Καραμανλής δηλώνει το 64,3%, ενώ το 64,9% εκφράζει φόβο για το αύριο

       Ανατροπές και σοβαρές εκπλήξεις δείχνει η πανελλαδική δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η εταιρεία RASS για «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» (τηλεφωνική έρευνα από 20 έως 24 Σεπτέμβρη, σε σταθμισμένο δείγμα 2.005 συνεντεύξεων).

Ουσιαστικά για πρώτη φορά μετά τις περσινές εκλογές, τόσο η κυβέρνηση όσο και προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου δέχονται απ’ τον λαό όχι απλώς ηχηρά μηνύματα, αλλά ηχηρά ραπίσματα. Και χάνουν σοβαρά πολιτικά πλεονεκτήματα, που σημαίνουν και πολιτική υπεροχή.

Φαίνεται ότι, αργά μεν αλλά σταθερά, αυτή η λαϊκή οργή εναντίον της κυβέρνησης για τα σκληρά οικονομικά μέτρα που έχει λάβει στα πλαίσια του Μνημονίου μετασχηματίζεται σε αποδοκιμασία και σε επίπεδο ψήφου. Και αυτό αναμένεται να εκφραστεί και στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη.

Ανατροπή λοιπόν προκύπτει απ’ την έρευνα στο ότι στη σύγκριση μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά για τις πρόσφατες εμφανίσεις τους στη Θεσσαλονίκη ο αρχηγός της ΝΔ κέρδισε τις εντυπώσεις και μάλιστα με διαφορά 14 μονάδων απ’ τον πρωθυπουργό!

Ανατροπή στο ότι και στα άλλα ποιοτικά στοιχεία υπερέχει ο Αντ. Σαμαράς (ποιος ήταν πιο πειστικός, ποιος φάνηκε να είναι πιο κοντά στα προβλήματα των πολιτών). Ο Γ. Παπανδρέου υπερέχει μόνο στο ποιος ήταν πιο ειλικρινής.

Ανατροπή στο ότι για πρώτη φορά η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων (64,3% έναντι του 35%) απαντά πως δεν πείθεται απ’ το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης ότι η προηγούμενη κυβέρνηση έχει τη βασική ευθύνη για τη σημερινή τραγική κατάσταση της οικονομίας.

Ανατροπή στο ότι το 67,4% (έναντι του 30,6%) αποδέχεται το επιχείρημα του Αντ. Σαμαρά περί πολιτικής εξαπάτησης του λαού απ’ τον Γ. Παπανδρέου σε σχέση με τα όσα έλεγε προεκλογικά.

Ανατροπή στο ότι το 54,1% πιστεύει ότι το Μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και υπήρχε και άλλη λύση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Ανατροπή στο ότι το 64,9% εκφράζει φόβο για την πορεία της χώρας, ενώ το 76,2% λέει όχι σε νέες θυσίες, έναντι του 23% που τις αποδέχεται.

Ανατροπή στο ότι για πρώτη φορά μετά τις περσινές εκλογές η ΝΔ είναι κερδισμένη στο

ισοζύγιο διαρροών, αφού έχει διαρροές προς το ΠΑΣΟΚ 2,3%, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει 4,2% διαρροές προς τη ΝΔ.

Βέβαια στην πρόθεση ψήφου το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να προηγείται με διαφορά 5,8 μονάδων έναντι της ΝΔ, έναντι 6,2 μονάδων στην προηγούμενη έρευνα της RASS, στις αρχές Σεπτέμβρη.

• Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 28,4%.

• Η ΝΔ 22,6%.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Νόμος είναι το δίκιο του γκαλοπτζή

Συντάκτης:
Κώστας Βαξεβάνης

Ο Γεώργιος Οράτιος  Γκάλοπ ήταν ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Ή ίσως απλώς διορατικός. Διενεργώντας επί χρόνια τηλεφωνικές σφυγμομετρήσεις  για προτιμήσεις του αγοραστικού  κοινού σε προϊόντα, κατάλαβε πολύ γρήγορα πως το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με τις πολιτικές προτιμήσεις. Έτσι καθιέρωσε την πολιτική σφυγμομέτρηση ή κατά το κοινώς λεγόμενο το «γκάλοπ».

Η διορατικότητα  του Γκάλοπ είναι άγνωστο αν έγκειται στην διαπίστωση πως στην πολιτική μπορούν να εφαρμοστούν οι μέθοδοι έρευνας της αγοράς ή απλώς στην πρόβλεψη πως αργά η γρήγορα η πολιτική μετατρέπεται σε μια τεράστια αγορά. Το 1936 έκανε την πρώτη του επιτυχή πρόβλεψη για την εκλογή του Ρούσβελτ αλλά το 1948 απέτυχε να προβλέψει την εκλογή του Χάρι Τρούμαν.

Οι επαγγελματικοί επίγονοι του Γκάλοπ, έχουν επίσης στο ενεργητικό τους αποτυχίες και  επιτυχίες, αλλά τα γκάλοπ αποτελούν  πια ένα εργαλείο πολιτικής. Και  το μεγάλο ερώτημα είναι: καταμετρούν  τις τάσεις της πολιτικής ή  είναι τα ίδια πολιτική;

Στην κοινωνία όπως και στην φυσική υπάρχει η αρχή της ανάδρασης. Τραβώντας για  παράδειγμα το καζανάκι της τουαλέτας, ενεργοποιούμε ταυτόχρονα τον μηχανισμό  που θα το γεμίσει και πάλι. Δηλαδή ανατροφοδοτούμε το σύστημα. Αυτή η  ανατροφοδότηση λειτουργεί και στην πολιτική. Δεν είναι το μόνο στοιχείο που κάνει την πολιτική να μοιάζει με τουαλέτα, αλλά ας μείνουμε σε αυτή μόνο. Η φήμη μπορεί να παίξει τον ρόλο της βαλβίδας που αδειάζει και γεμίζει το καζανάκι της πολιτικής. Και αν αυτή η φήμη έχει όλα τα στοιχεία μιας επιστημονικής σφυγμομέτρησης, τότε μιλάμε για ένα σύγχρονο καζανάκι.

Η παρουσίαση κάποιου  υποψήφιου ή κόμματος, ως αποδεκτού  από ένα γκάλοπ, μπορεί πολύ εύκολα να τον καταστήσει αποδεκτό. Όπως η  φήμη πως χιλιάδες άνθρωποι μαζεύονται στο Σύνταγμα, μπορεί πραγματικά να μαζέψει χιλιάδες περίεργους στο Σύνταγμα. Οι διενεργούντες τα γκάλοπ βέβαια έχουν να αντιτάξουν πως οι σφυγμομετρήσεις τους γίνονται με επιστημονικά κριτήρια.

Όπως κάνουν και αυτοί που μετρούν τις τηλεθεάσεις. Αλλά και εδώ υπάρχουν διάφορα αντεπιχειρήματα για τον τρόπο που διατυπώνονται τα ερωτήματα και τις απαντήσεις που παίρνονται. Αν πιστέψουμε τα γκάλοπ των προηγούμενων ετών, ο Σημίτης ήταν ο πιο ικανός για αρχηγός της ΝΔ και ο Καραμανλής ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός. Και για τα δύο έχουν αποφανθεί η ζωή, οι ψηφοφόροι και σίγουρα η ιστορία.

Ποιος αλήθεια είναι ο λόγος που μπαίνει το ερώτημα χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα στα γκάλοπ «ποιός είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός» αφού πρωθυπουργός θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος; Τι θα πει παράσταση νίκης; Ο νεοδημοκράτης οπαδός της Ντόρας, παρότι ψηφίζει ΝΔ θα έλεγε ποτέ πως ο Σαμαράς είναι καλύτερος για πρωθυπουργός; Μάλλον όχι. Τυχαίο το ερώτημα; Δεν νομίζω.

Αυτές τις ημέρες λοιπόν, οι δημοσκόπου βγήκαν παγανιά. Πριν ανακοινωθούν οι υποψήφιοι , προκρίνουν τους επικρατέστερους. Πριν διατυπώσουν απόψεις, πριν ξεδιπλώσουν πολιτική. Όχι με εσωκομματικά γκάλοπ, αλλά με δημοσιευμένα.Μου δίνουν την εντύπωση πως πατάνε τη βαλβίδα στο καζανάκι της πολιτικής, την οποία πραγματικά αντιλαμβάνονται σαν τουαλέτα. Και οι πολιτικοί  δέχονται να είναι κάτι σαν το Harpic στο σύστημα του επικοινωνιακού καμπινέ. Ξεπλένουν τα πάντα, με το επιχείρημα των υποψηφίων της λαϊκής αποδοχής που προέκυψε από τα γκάλοπ. Τότε γιατί χρειάζονται οι ίδιοι; Γιατί χρειάζεται η πολιτική;

Ζούμε σε μια χώρα που θεοποίησε τον λαϊκισμό και  προσκύνησε την επικοινωνιακή δημοκρατία.

Αντικαταστήσαμε τους γεωργούς, τους κτηνοτρόφους όσους παράγουν , με DJ, υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων, μεταπράτες και μεταπωλητές. Ίσως είναι καιρός να αντιταχθούμε στην αντικατάσταση της πολιτικής από την δημοσκόπηση. Και αυτό με απλά λόγια λέγεται χειραγώγηση

το κουτί της πανδώρας