Ιθαγένεια στους μετανάστες: Τι ισχύει στην Ευρώπη;

Τη στιγμή που το μεταναστευτικό κυριολεκτικά διχάζει την ελληνική κοινωνία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να εξετάσουμε το τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που αποτελούν κι αυτές, όπως η Ελλάδα, χώρες υποδοχείς πολλών μεταναστών, καθώς και το τι ρυθμίζει η εκάστοτε νομοθεσία για τη χορήγηση ιθαγένειας στους μετανάστες και τους αλλοδαπούς που δέχονται οι χώρες αυτές.

Πολωνία

Η Πολωνία είναι μια χώρα όπου συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη παρουσιάζει και διαθέτει αρνητικές πολιτικές ιθαγένειας (αντίστοιχες με την Ελλάδα) , φιλοξενώντας, όμως, ταυτόχρονα πολύ μικρό αριθμό μεταναστών. Όσον αφορά τους μετανάστες δεύτερης γενιάς το πολωνικό δίκαιο καθορίζει πως για να αποκτήσει κανείς την πολωνική υπηκοότητα απαιτείται δεκαετής νόμιμη παραμονή στη χώρα.

Όσον αφορά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, η Πολώνια ανήκει στις χώρες όπου οι μετανάστες, ακόμα και αν έχουν ως μόνιμη κατοικία τους την Πολωνία, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν την ιθαγένεια, δεν έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, ένα σημείο που διχάζει την Ευρώπη και προκαλεί ανισότητες ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης ως προς τον τρόπο που χειρίζεται η κάθε μια την υποδοχή των μεταναστών στο εσωτερικό της.

Γαλλία

Με τη γέννηση του ένα παιδί στη Γαλλία αποκτά αυτόματα τη γαλλική ιθαγένεια εάν ένας από τους γονείς του έχει γεννηθεί και αυτός σε γαλλικό έδαφος. Επίσης τα παιδιά των αλλοδαπών που κατοικούν μόνιμα στη Γαλλία για τουλάχιστον πέντε χρόνια έχουν το δικαίωμα της ιθαγένειας, ενώ ένα παιδί που γεννιέται στη Γαλλία, από γονείς με ιθαγένεια μιας εκ των πρώην αποικιών της Γαλλίας, μπορεί να λάβει αυτόματα την γαλλική ιθαγένεια.

Για όσους είναι άνω των 18 ετών η βασική προϋπόθεση είναι η παραμονή πέντε ετών στη χώρα και η περίοδος αυτή μειώνεται σε δύο έτη για όσους σπούδασαν σε γαλλικό πανεπιστήμιο. Τέλος, μετανάστης μπορεί επίσης να λάβει την γαλλική ιθαγένεια εφόσον παντρευτεί Γάλλο ή Γαλλίδα πολίτη.

ΙΣΠΑΝΙΑ

Την ισπανική ιθαγένεια μπορεί κανείς να αποκτήσει κατ' αρχήν βάσει καταγωγής: Οποιος γεννήθηκε στην Ισπανία από ισπανούς γονείς, τα παιδιά όσον είναι απάτριδες, όσοι έχουν γνωστή ως πρώτη κατοικία τους στην Ισπανία και τέλος όσοι γεννιούνται στην Ισπανία και είναι αγνώστου καταγωγής.

Όσον αφορά τους αλλοδαπούς, οι οποίοι θέλουν να πολιτογραφηθούν Ισπανοί, ισχύει ο γενικός κανόνας της νόμιμης παραμονής στη χώρα για δέκα χρόνια ενώ για τους πρόσφυγες ο χρόνος μειώνεται στα πέντε χρόνια.

Για όσους προέρχονται από ισπανόφωνες χώρες, καθώς και για τους Σεφαραδίτες Εβραίους (οι οποίοι είναι Εβραίοι ισπανικής καταγωγής) ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτηση της ισπανικής ιθαγένειας είναι τα δύο χρόνια, νόμιμης παραμονής στην χώρα.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Όσον αφορά τη Γερμανία, τα ‘’μοντέλα’’ της οποίας αποτελούν ...μόδα για την Ελλάδα, με μια αλλαγή νομοθεσίας τα τελευταία έτη, κατόρθωσε να δημιουργήσει ίσως το πιο δίκαιο σύστημα της Ευρώπης.

Εκεί ο γενικός κανόνας είναι ότι οι αλλοδαποί μπορούν να πολιτογραφηθούν Γερμανοί έπειτα από οκτώ χρόνια μόνιμης παραμονής στη χώρα. Οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν ότι γνωρίζουν επαρκώς τη γερμανική γλώσσα , να έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, να σέβονται τις διατάξεις του Ομοσπονδιακού Συντάγματος και τέλος να μπορούν να συντηρηθούν οικονομικά. Τα παιδιά που γεννιούνται από μη Γερμανούς γονείς στη χώρα μετά το 2000, αποκτούν με τη γέννηση τους τη γερμανική ιθαγένεια εφόσον ένας εκ των γονέων διαθέτει κάρτα παραμονής τουλάχιστον για τρία χρόνια και διαμένει στη Γερμανία τουλάχιστον επί οκτώ χρόνια.

Πάντως ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει επίσης να περάσει επιτυχώς το τεστ ενός μακροσκελούς ερωτηματολογίου, που θα πιστοποιεί τη γνώση της γερμανικής γλώσσας, το οποίο συγχρόνως προσφέρει και μια γενική εικόνα της κοινωνικής στάσης του ενδιαφερόμενου με ερωτήσεις από το ποια είναι η γνώμη του για τους ομοφυλόφιλους μέχρι και για το εάν συμμετείχε και σε κάποια τρομοκρατική οργάνωση! Λες και άν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα τους το έλεγε!

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Στη Βρετανία ισχύει το πιο πολύπλοκο σύστημα απόκτησης ιθαγένειας σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με την περίσταση (τόπος γένεσης, κατοικίας, συμπλήρωση 18^ου έτους, έγγαμος ή άγαμος βίος και διάστημα παραμονής στη χωρά), οι οποίες εν πολλοίς οφείλονται και στο αυτοκρατορικό παρελθόν της χώρας.

Για να πολιτογραφηθεί κάποιος Βρετανός πρέπει να είναι άνω των 18 ετών, να μπορεί να επικοινωνήσει σε αποδεκτό βαθμό στα αγγλικά, να έχει καθαρό ποινικό μητρώο και να είναι νομοταγής, ενώ κριτήριο αποτελεί και το εάν μπορεί να συντηρηθεί οικονομικά. Όσον αφορά τα κριτήρια του χρόνου παραμονής, η Βρετανία, όπως και η Γαλλία, απαιτεί τα ελάχιστα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, καθώς για να αποκτήσει κανείς την βρετανική ιθαγένεια απαιτείται να είναι κάτοικος του Ην. Βασιλείου τουλάχιστον πέντε χρόνια και να διαθέτει άδεια παραμονής αορίστου χρόνου.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω ισχύουν όταν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει γεννηθεί στην Βρετανία, διότι στην περίπτωση αυτή, αν κάποιος έχει γεννηθεί στο έδαφος του Ην. Βασιλείου, από γονείς εγκατεστημένους εκεί, τότε αυτομάτως έχει το δικαίωμα του να λάβει ιθαγένεια. Άλλες περιπτώσεις απόκτησης της βρετανικής ιθαγένειας αποτελούν η υιοθεσία και η εξ’ αίματος συγγένεια με Βρετανό πολίτη.

ΣΟΥΗΔΙΑ

Για να γίνει κάποιος Σουηδός πολίτης πρέπει να πληρούνται πέντε, βασικές κατά το σουηδικό δίκαιο, προϋποθέσεις.

Πρώτον, να μπορεί να αποδείξει την ταυτότητά του. Αυτό γίνεται μέσω της επίδειξης διαβατηρίου ή δελτίου αστυνομικής ταυτότητας (τα αυθεντικά έγγραφα) ή μέσω στενού συγγενή (π.χ. γονέας) που είναι σουηδός πολίτης και μπορεί να την πιστοποιήσει.

Δεύτερον, να έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του και τρίτον, να έχει κάρτα μόνιμης παραμονής ή δικαίωμα μόνιμης παραμονής.

Τέταρτον, να έχει ζήσει στη Σουηδία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Για τους αλλοδαπούς το χρονικό αυτό διάστημα είναι πέντε συνεχή χρόνια. Αν κάποιος είναι άπατρις, το χρονικό αυτό διάστημα είναι τέσσερα συνεχή χρόνια. Το ίδιο χρονικό διάστημα ισχύει και για τους πρόσφυγες. Αν κάποιος είναι παντρεμένος, συζεί ή έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με σουηδό πολίτη τα τελευταία δύο χρόνια, τότε μπορεί να υποβάλει αίτηση για χορήγηση ιθαγένειας αφού συμπληρώσει τρία χρόνια διαμονής στη Σουηδία. Επίσης, ο αιτών δεν πρέπει να έχει χρέη, ενώ πρέπει να έχει και καθαρό ποινικό μητρώο.

Τέλος, αν κάποιος είναι άπατρις μπορεί να λάβει τη σουηδική ιθαγένεια αν έχει γεννηθεί στη χώρα και είναι μικρότερος των πέντε ετών, αν είναι μικρότερος των 18 ετών και υπό κηδεμονία σουηδού πολίτη και αν είναι μεταξύ 18-19 ετών και κατοικεί στη Σουηδία από τα 15 του.

Η Σουηδία βρίσκεται στην κορυφή του πίνακα πολιτικών πολιτογράφησης, με ρυθμίσεις ευνοϊκότερες και απ’ αυτές του Καναδά.

Έλλης Point

Ελληνική ιθαγένεια, πολιτικά δικαιώματα και λαθρομετανάστευση ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΛΙΓΟ ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ!

Του ΚΩΝ/ΝΟΥ Π. ΡΩΜΑΝΟΥ Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Εφημερίδα Παρόν,29-11-2009

Ώστε έτσι. Ο νέος πρωθυπουργός θα προχωρήσει στη μαζική ελληνοποίηση του ανθού των λαθρομεταναστών, των παιδιών τους που βρίσκονται στα ελληνικά σχολεία.

Είναι, λέγεται, 250.000 άτομα! Μαζί μ’ αυτούς θα νομιμοποιηθούν, αναμφίβολα, και οι γονείς τους, όπως εντός ολίγων ετών οι γυναίκες και τα παιδιά που θα αποκτήσουν στην πορεία. Όλοι αυτοί θα φέρουν στην Ελλάδα, εννοείται, τους συγγενείς τους απ’ όλες τις γωνιές της Αφρικής, της Ασίας και των Βαλκανίων (νόμος Σημίτη περί συνενώσεως οικογενειών).

Εν τω μεταξύ στις δημοτικές εκλογές του 2010 θα έχουν ψηφίσει, όπως είχε εξαγγείλει ήδη το 2004 η Νέα Δημοκρατία, όλοι οι αλλοδαποί που βρίσκονται πέντε χρόνια στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως υπηκοότητας. Ήδη τον επόμενο χρόνο (δηλαδή πριν από την καταστροφή της Γης το 2012, σύμφωνα με το ομώνυμο κινηματογραφικό έργο) οι υπναλέοι Έλληνες θα δουν τόσους αλβανούς δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και αστυνομικούς πάνω απ’ το κεφάλι τους που θα χάσουν -αν υποτεθεί ότι την έχουν ακόμη- την αίσθηση του χώρου όπου βρίσκονται. Η Ελλάδα δεν θα είναι η ίδια.

Ας αναλογιστούμε επίσης ότι διά της δημιουργίας μεγάλων Περιφερειών, με την εφαρμογή του επερχόμενου «Καποδίστρια 2», οι αλλοδαποί ή οι έλληνες συνεργάτες τους περιφερειάρχες θα παίρνουν προγράμματα κατευθείαν από τις Βρυξέλλες χωρίς την ενοχλητική μεσολάβηση του εθνικού κέντρου των Αθηνών. Τι θαυμαστοί νέοι ορίζοντες αυτονόμησης για «μειονότητες», ξένες θρησκείες και εξωτικούς πολιτισμούς δεν ανοίγονται στις νεόκοπες επαρχίες της πάλαι ποτέ Ελλάδος!

Επίσης, «εξετάζει» επί του παρόντος η νέα κυβέρνηση (κατά την κ. Θεοδώρα Τζάκρη, υφυπουργόν Εσωτερικών, περιοδικό «Επίκαιρα» 20-26/11/2009, τεύχος 5) την αλλαγή του ελληνικού κώδικα ιθαγένειας που βασίζεται στο δίκαιο του αίματος (Έλληνας είναι ο γόνος Ελλήνων) ώστε η ιθαγένεια να δίδεται σε όλους όσοι γεννιούνται στην Ελλάδα (δίκαιον εδάφους). Επιτέλους φθάνει τώρα η στιγμή που θα υλοποιηθούν οι σχετικές προτάσεις της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Εθνικού Παρατηρητηρίου κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας που αποδέχθηκαν κατ’ αρχήν οι εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ την 26ην Μαρτίου 2009 στην ΕΣΗΕΑ με παρουσία γνωστών εθνομηδενιστών, προπαγανδιστών του «πολυπολιτισμού» από το δημοσιογραφικό και καθηγητικό κατεστημένο (δες σχετικά το άρθρο μου «Η ελληνική ασθένεια της βουλήσεως» στο «ΠΑΡΟΝ» 5/4/09). Σημειωτέον ότι με τη μεταρρύθμιση του κώδικα ιθαγένειας ενδέχεται ο έλλην ομογενής του εξωτερικού να πολιτογραφείται στην Ελλάδα δυσκολότερα από έναν π.χ. αφρικανό γόνο λαθρομεταναστών που γεννήθηκε εδώ. Όμως τι να περιμένει ο γόνος Ελλήνων σε μία Ελλάδα της οποίας το Κοινοβούλιο κατεψήφισε ήδη το δικαίωμα ψήφου των ομογενών ενώ προτίθεται να υπερψηφίσει αντίστοιχο δικαίωμα των αλλογενών;

Αξίζει εν προκειμένω να επισημανθεί η ηθελημένη σύγχυση των όρων ιθαγένεια και υπηκοότητα. Ιθαγενής είναι ο καταγόμενος εκ της χώρας, ο αυτόχθων, ενώ υπήκοος είναι «ο υποκείμενος εις την εξουσίαν κράτους τινός» (Λεξικόν Δημητράκου). Εξ αυτού προκύπτει ότι ο υπήκοος γίνεται, αλλά ο ιθαγενής μόνον γεννάται, δηλαδή ανήκει σ’ ένα γένος ήτοι -κατ’ επέκτασιν- σύνολον ομογενών, εθνότητα, έθνος, φυλή (Λεξικόν Δημητράκου). Επομένως συνεπάγεται η αυθαίρετη ταύτιση της φυσικής, αναφαίρετης ιθαγένειας με την επίκτητη υπηκοότητα και κατάργηση της έννοιας του γένους και της εθνότητας ως ουσιωδών ιδιοτήτων της ελληνικότητας.

Προφανώς αυτό είναι και το ζητούμενο της επικείμενης μεταρρύθμισης του ελληνικού κώδικα ιθαγένειας, η ουσιαστική απονοηματοποίηση της έννοιας Έλληνας και ελληνικότητα, η οποία εφεξής θα προσδιορίζεται με τα ρευστά κριτήρια της εκάστοτε κρατικής εξουσίας. Η εξουσία θα καθορίζει, αυθαίρετα, ποιες κατηγορίες ανθρώπων θα ονομάζονται Έλληνες διά της διοικητικής πράξεως της χορηγήσεως πολιτικών δικαιωμάτων και μόνον. Αντιστρόφως θα έχει τη δύναμη το κράτος να αρνείται κατά το δοκούν την ιδιότητα του Έλληνα σε ανθρώπους οι οποίοι εν τούτοις είναι Έλληνες, σύμφωνα με τη λογική και την αλήθεια.

Στην πραγματικότητα η σταδιακή αφαίμαξη της ελληνικής ιδιαιτερότητας από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της έχει αρχίσει προ πολλού στην εκπαίδευση, πρώτα στην τριτοβάθμια και μετά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια. Δεν επιβάλλουν τάχα εδώ δάσκαλοι και συγγράμματα τη σταδιακή απομάκρυνση από τον «ελληνοκεντρισμό» και τον προσανατολισμό στη «διαπολιτισμική» αγωγή; Η ίδια η σύνθεση των σχολείων είναι πολυεθνική. Χωρίς ελληνικότητα και Έλληνες δεν μπορεί να υπάρξει βέβαια «ελληνική» παιδεία παρά μόνο ως ευφημισμός. Η ιδεολογική αναπαραγωγή της ελληνικής κοινωνίας διακόπτεται σταδιακά και προμελετημένα. Έωλο είναι επομένως και το επιχείρημα της εξουσίας να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια στα παιδιά των αλλοδαπών που έγιναν «κοινωνοί της ελληνικής παιδείας» (Θεοδώρα Τζάκρη, «Επίκαιρα», σελ. 19). Ποίας ελληνικής παιδείας; Αυτής που ουσιαστικά αρνείται την ελληνικότητα;

Ο λόγος που τα παιδιά των λαθρομεταναστών εισήχθησαν στα ελληνικά σχολεία δεν είναι ο εξελληνισμός τους. Κανένας δεν νοιάζεται για την ελληνικότητα, γιατί αν νοιαζότανε θα φρόντιζε συν τοις άλλοις να τηρήσει το Σύνταγμα, το οποίον προβλέπει δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία για όλους τους Έλληνες. Άρα ουδεμία υποχρέωση είχε το κράτος να παρέχει εκπαίδευση σε μη Έλληνες οι οποίοι παρανόμως εισήλθαν στην επικράτεια (προσφάτως το γαλλικό κράτος απαίτησε από μαθητές παρανόμων μεταναστών να εγκαταλείψουν το σχολείο στο τέλος του σχολικού έτους). Όχι: η εισαγωγή του τεράστιου αριθμού των αλλοδαπών στο ελληνικό δημόσιο σχολείο έγινε εξαρχής με τον σκοπό να παραμείνουν στην Ελλάδα (μαζί με τους γονείς τους) έως ότου ενηλικιωθούν για να ελληνοποιηθούν.

Η ελληνοποίηση των αλλοδαπών είναι ένα μέτρο το οποίο:
α) αλλοιώνει για πάντα τη σύνθεση του εκλογικού σώματος υπέρ του κυβερνώντος κόμματος,
β) εδραιώνει τον μεγαλύτερο εποικισμό των νεωτέρων χρόνων που γνώρισε η Ελλάδα με κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου,
γ) προσκαλεί νέα κύματα μεταναστών στην Ελλάδα,
δ) ευνοεί τον τουρκικό επεκτατισμό εις βάρος του ελληνικού έθνους το οποίον αποδυναμώνει η επί τούτοις εκ Τουρκίας ορμώμενη λαθρομετανάστευση,
ε) ενισχύει την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία,
ζ) διασπά την κοινωνική συνοχή και μπορεί να επιφέρει συγκρούσεις μεγάλης κλίμακας εντός της Ελλάδος,
η) μετατρέπει τη χώρα σε κράτος μειονοτήτων με προοπτική διάσπασης,
θ) καταστρατηγεί την ευρωπαϊκή συνθήκη για το Μεταναστευτικό που υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2008 στις Βρυξέλλες η Ελλάδα. Η συνθήκη αυτή αντιτίθεται στις μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών,
ι) προδίδει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εισάγοντας στην Ευρώπη λαθρομετανάστες που η Ελλάδα παρανόμως εξοπλίζει με ευρωπαϊκά χαρτιά,
κ) καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική εργατική τάξη (Μαρξ: «Η εισαγωγή ξένων εργατών είναι η διαιώνιση της δουλείας»),
λ) καταπατεί τις συνταγματικές ελευθερίες των Ελλήνων, προκειμένου αυτοί να αναγκασθούν να παραχωρήσουν κεκτημένα στους εποίκους (μία πρόγευση αυτού έδωσε η δράση της αστυνομίας υπέρ των αλλοδαπών εναντίον των Ελλήνων κατά τις πρόσφατες συγκρούσεις στην πολύπαθη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα).

Για να αποτραπούν τα χειρότερα, όσο υπάρχει ακόμα ελληνικό έθνος, Σύνταγμα και νόμοι, θα πρέπει: α) Να εξαντλήσουμε χωρίς άλλη καθυστέρηση τα περιθώρια νόμιμης διαμαρτυρίας και β) Να απαιτήσουμε δημοψήφισμα για το Μεταναστευτικό.

Ιθαγένεια σε μετανάστες δεύτερης γενιάς

Εφόσον έχουν γεννηθεί ή φοιτήσει σε σχολείο στην Ελλάδα
Δημοτική ψήφος σε ομογενείς

Με νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο θα συζητηθεί σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο, δίδεται η δυνατότητα σε μετανάστες δεύτερης γενιάς, οι οποίοι έχουν γεννηθεί ή έχουν φοιτήσει σε σχολεία στη χώρα μας να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νομοσχέδιο που θα εισηγηθεί ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης προβλέπει πως εάν οι μετανάστες διατηρήσουν την ιθαγένεια και μετά τα 18ο έτος της ηλικίας τους, θα αναλάβουν τα ανάλογα δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως η δυνατότητα ψήφου και η στρατιωτική θητεία για τους άρρενες.

Παράλληλα, δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση τον Οκτώβριο του 2010 θα αποκτήσουν οι εν Ελλάδι ομογενείς, με νόμο που φέρνει η κυβέρνηση, εναρμονιζόμενη με το κοινοτικό δίκαιο και υλοποιώντας προεκλογική δέσμευσή της. Ο αριθμός όσων θα έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν το δικαίωμα του «εκλέγειν» (όχι του «εκλέγεσθαι») εκτιμάται σε περίπου 220.000, ενώ σημειώνεται ότι αυτό ισχύει μόνο για την ανάδειξη δημάρχου.

news.kathimerini.gr

ΤΟ ΚΛΥΣΜΑ ΛΕΕΙ: ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ