ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!!

ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ!!

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Του Γιαννη Mαυρη / www.mavris.gr

Η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να διαγράψει την Ντόρα Μπακογιάννη επικροτείται τόσο από το συνολικό εκλογικό σώμα (52% των ερωτηθέντων την αξιολογεί ως σωστή), όσο και από την πλειοψηφία των πρόσφατων ψηφοφόρων του κόμματος (61%). Η εικόνα της Ντόρας Μπακογιάννη (όπως προκύπτει από τη δημοτικότητά της) έχει σχετικά αποδυναμωθεί, ενώ αντιθέτως η θέση του Αντώνη Σαμαρά δείχνει να ενισχύεται.

Αυτό μπορεί ενδεχομένως να οφείλεται μεταξύ άλλων και στο ότι η Ντ. Μπακογιάννη «χρεώνεται» –στο πλαίσιο ενός «κομματικού πατριωτισμού»– κινήσεις αποδυνάμωσης. Για τον λόγο αυτό και έχει παύσει να θεωρείται πλέον από τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. ως το «καλύτερο στέλεχός» της, ενώ αντιθέτως τείνει να θεωρείται ως τέτοιο από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, το γεγονός ότι το 35% των νεοδημοκρατών θεωρεί την απόφαση της διαγραφής εσφαλμένη, επιβεβαιώνει την εκτίμηση πως ο εσωκομματικός συσχετισμός, αλλά και το βαθύτατο ιδεολογικό και κοινωνικό «ρήγμα» που κατέγραψε η διαδικασία της προεδρικής εκλογής, δεν έχει παύσει να υφίσταται.

Το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος από την πρώην υπουργό Εξωτερικών τυγχάνει –τουλάχιστον αφετηριακά– περιορισμένης κοινωνικής υποστήριξης. Συγκεκριμένα, μόλις 23% των ερωτηθέντων και, αντιστοίχως, 20% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. (2 στους 10) δείχνει να επικροτεί μια παρόμοια προοπτική, ενώ ο «πυρήνας» της δυνητικής εκλογικής του υποστήριξης με τα σημερινά δεδομένα εκτιμάται σε 7%.

Απαξίωση του Καραμανλή

Εντυπωσιακή είναι, τέλος, και η ολοκληρωτική απαξίωση της εικόνας του τέως πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, που προκύπτει από μια σειρά ευρημάτων: Πρώτον, το 55% των ερωτηθέντων (39% στη Ν.Δ.) τον υποδεικνύει (αυθόρμητα) ως τον κύριο υπεύθυνο για τη σημερινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το κόμμα της αντιπολίτευσης.

Δεύτερον, στο σύνολο των ερωτηθέντων, οι αρνητικές κρίσεις για το πρόσωπό του προσεγγίζουν το 76%, ενώ η δημοτικότητά του είναι ελλειμματική, ακόμη και μεταξύ των ψηφοφόρων του κόμματος (46%, έναντι 49% θετικών). Τρίτον, το σημαντικότερο και πολιτικά οδυνηρότερο: 8 στους 10 πολίτες (79%) αλλά και 7 στους 10 ψηφοφόρους της Ν.Δ. (68%) πιστεύουν ότι ο τέως πρωθυπουργός δεν έχει πλέον μέλλον στην πολιτική ζωή της χώρας.

H δημοσκόπηση της Public Issue

Η σημασία της παρέμβασης Σαμαρά

Ο πρόεδρος της ΝΔ είναι παλιά πολιτική καραβάνα και έχει πλήρη επίγνωση των όσων λέει, στο timing που επιλέγει να μιλήσει.

Η ΝΔ, παρά την ομολογία Μαντέλη η οποία ανακούφισε στιγμιαία το κόμμα από το συνεχές σφυροκόπημα, παραμένει εγκλωβισμένη στα σκάνδαλα του χθες και στις εξεταστικές / προανακριτικές, οι οποίες θα συντηρούν για πολύ καιρό ακόμη μια αρνητική επικαιρότητα. Πόσο καιρό ακόμη θα “απολογείται” ο ίδιος και η ΝΔ; Οπωσδήποτε πολύ νωρίτερα από το φθινόπωρο, καθώς, πέρα από τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, υπάρχει και το σοβαρό ενδεχόμενο η κυβέρνηση, υπό την πίεση κοινωνικών αντιδράσεων στα μέτρα, να αποφασίσει να προσφύγει σε διπλές κάλπες.

Αυτή τη φορά οι εκλογές θα γίνουν με τον νόμο Παυλόπουλου, και το ΠΑΣΟΚ θα θελήσει να ανανεώσει την εντολή και να πάρει το bonus των 10 εδρών, σαν πρώτο κόμμα. Αλλά, πέραν αυτού, ο Α. Σαμαράς δεν θέλει να ανακόπτεται συνεχώς η όποια δυναμική προσπαθεί να αναπτύξει -ειδικά μετά το συνέδριο, όπως υποστηρίζουν στη Ρηγίλλης- είτε από δυσαρεστημένους βουλευτές που θα φλερτάρουν με προσχώρηση ή στον ΛΑΟΣ ή το νέο κόμμα που ετοιμάζει η Ντόρα Μπακογιάννη είτε από “πρωταγωνιστές του χθες”, όπως έλεγε βουλευτής του περιβάλλοντός του.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής δυναμική ανάκαμψης της ΝΔ δεν μπορεί να αναπτυχθεί, και είναι επίσης αλήθεια ότι χωρίς “αίμα” κάθαρση και ενοποίηση δεν γίνεται. Πέρα από αυτό, τι είδους ανανέωση να γίνει και ποιο ανθρώπινο δυναμικό να προσελκύσει η νέα ηγεσία;

“Ποιος πετυχημένος θα θελήσει να αφήσει τη δουλειά του, για να έρθει σε ένα κόμμα όπου θα απολογείται για τον καθέναν, σε μία περίοδο που η πολιτική και οι πολιτικοί έχουν γίνει μαύρα πρόβατα;” αναρωτιόταν κορυφαίο στέλεχος του κόμματος με ρεαλισμό. Αυτό που θέλει ο νέος πρόεδρος είναι να απεγκλωβιστεί η ΝΔ από το κακό κυβερνητικό της παρελθόν και από όσα στελέχη είτε λόγω σκανδάλων είτε λόγω προκλητικής συμπεριφοράς έχουν ήδη “καταδικαστεί” στη συνείδηση του κόσμου.

Σε αυτό τον έχει ήδη βοηθήσει η... απόσυρση -εκούσια ή υποχρεωτική- αρκετών εξ αυτών από τις προηγούμενες εκλογές. Τη λίστα την είχε “μισοκαθαρίσει” ο Κώστας Καραμανλής και οι ψηφοφόροι. Αλλά πάντα υπήρχε ο κίνδυνος μιας προσπάθειας come back, αφού η ιδιότητα του απλού μέλους της ΝΔ είναι αρκετή για έναν πρώην υπουργό που θέλει να παραμείνει στο πολιτικό προσκήνιο.

Το απέδειξαν και ο Γιώργος Βουλγαράκης και ο Αριστοτέλης Παυλίδης σε κομματικές συγκεντρώσεις.

Από την άλλη, ο Α. Σαμαράς ξέρει ότι το ΠΑΣΟΚ μεθοδικά, με διαρροές στοιχείων και... τιμολογίων, προσπαθεί να βάλει στο κάδρο της “διαφθοράς” όλους όσοι διετέλεσαν κυβερνητικά στελέχη, από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο και τον Κώστα Μαρκόπουλο έως τον Ευριπίδη Στυλιανίδη και τον Κωστή Χατζηδάκη.

Γι’ αυτό και στη δήλωσή του θέλησε να τονίσει ότι δεν πρόκειται να δεχτεί πολιτικές στοχοποιήσεις, ούτε να πετάει στην πυρά στελέχη, για να αποδείξει ότι η ΝΔ κάνει κάθαρση.

“Εδώ δεν πέταξαν ή δεν άγγιξαν οι κυβερνητικοί τον Κώστα Γείτονα που κατονομάζεται, θα παίξουμε εμείς με το παιχνίδι των διαρροών;” έλεγε πρώην υπουργός, από τους μη στοχοποιημένους. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλει να επιτύχει, άμεσα ει δυνατόν, ο Α. Σαμαράς είναι μια εσωκομματική “εξομάλυνση”, σε στέρεο όμως έδαφος.

Δύσκολο, αλλά πρέπει να γίνει, και, πράγματι, δεν υπάρχει πολυτέλεια χρόνου.

ΜΑΡΙΑΝΑ ΠΥΡΓΙΩΤΗ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά,για την Παγκόσμια Ημέρα για την Οικογένεια

Φίλες και φίλοι,

Η Ελλάδα διέρχεται σήμερα μια κρίση, πρωτοφανή για πολλές δεκαετίες.

Όλοι δίνουν έμφαση στις οικονομικές διαστάσεις της κρίσης αυτής.

Αλλά υπάρχουν κι άλλες, ίσως σοβαρότερες. Οι κοινωνικές…

Διότι μια οικονομία που γονατίζει, εύκολα συνέρχεται.

Αλλά όταν η κοινωνική συνοχή αποσταθεροποιηθεί, πολύ πιο δύσκολα αποκαθίσταται…

Υψίστη προτεραιότητά μας, λοιπόν, να αποφύγουμε εξελίξεις που γονατίζουν την Οικονομία μας και κυρίως την Κοινωνία μας.

Υψίστη προτεραιότητα, επίσης, η οικογένεια.

Διότι αυτός είναι ο πυρήνας της κοινωνίας και της κοινωνικής συνοχής.

Και γιατί η οικογένεια δοκιμάζεται σήμερα περισσότερο.

Και για ένα λόγο ακόμα: διότι αν η κοινωνία μπορεί και αντιστέκεται ακόμα, αν η κοινωνική συνοχή μπορεί να αντέξει την κρίση, αυτό οφείλεται στην ανθεκτικότητα που επιδεικνύει η ελληνική οικογένεια.

Αυτή, λοιπόν, είναι ο ασπίδα μας. Και η προστασία της οικογένειας είναι το ισχυρότερο όπλο μας, για να αντέξουμε την κρίση.

Και κάτι ακόμα: την οικογένεια δεν αρκεί να τη θυμόμαστε όταν περνάμε μεγάλες αναστατώσεις. Δεν είναι μόνο ασπίδα για τα δύσκολα. Είναι ταυτόχρονα και εγγύηση ευημερίας, και μοχλός κοινωνικής ανάπτυξης.

Μπορεί ο θεσμός της οικογένειας να εξελίσσεται, όπως όλα γύρω μας. Αλλά κοινωνίες που ευημερούν και προοδεύουν, είναι πάντα κοινωνίες που δίνουν μεγάλη προσοχή στη διατήρηση και προστασία της οικογένειας.

Και αντιστρόφως: φαινόμενα κοινωνικής αποσύνθεσης και παρακμής συνδέονται, σχεδόν πάντα, με τη διάλυση της οικογένειας.

Πολύ συχνά ορίζουμε το κράτος Πρόνοιας, τη μεγάλη κοινωνική κατάκτηση του 20^ου αιώνα, ως το «δίχτυ προστασίας» για τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Αυτό το δίχτυ προστασίας έρχεται να συμπληρώσει ένα άλλο πολύ πιο παλιό και πολύ πιο εκτεταμένο δίχτυ προστασίας: την οικογένεια.

Μέσα στα θαλπωρή της τα άτομα κοινωνικοποιούνται. Εκεί μαθαίνουν να μοιράζονται χαρές και λύπες. Να ανταγωνίζονται χωρίς να μισούνται. Να βοηθούν ο ένας τον άλλο. Να έχουν κοινούς στόχους. Και κοινό καταφύγιο στα δύσκολα...

Όσο πιο ισχυρή είναι αυτή η σχέση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, τόσο πιο ισχυρή είναι και η συνοχή της κοινωνίας. Και η ικανότητά της να αναπτύσσεται όταν της δίνονται οι ευκαιρίες, αλλά και να αντέχει στις δυσκολίες.

Όταν, μάλιστα, οι κοινωνίες δοκιμάζονται, παρατηρείται, σχεδόν πάντα, μια επιστροφή στην οικογένεια, μια αναβίωση των ισχυρών δεσμών μέσα στις οικογένειες. Αυτό κάποιοι το ονομάζουν «συντηρητική στροφή». Νομίζω ότι κάνουν λάθος. Εν μέρει τουλάχιστον. Η οικογένεια μπορεί να είναι συντηρητική, μπορεί και να μην είναι.

Αλλά η διάλυση της οικογένειας οδηγεί πάντα σε παρακμιακά φαινόμενα.

Μπορεί η οικογένεια να καταπιέζει κάποιες φορές την προσωπικότητα των μελών της. Αλλά έξω από την οικογένεια δεν αναπτύσσεται η Ελευθερία, κυριαρχεί η Μοναξιά.

Κι όταν για κάποιους λόγους διαλύεται μια οικογένεια, τις περισσότερες φορές δημιουργούνται νέες στη θέση της. Γιατί οι άνθρωποι αναζητούν τη θαλπωρή και την κοινωνικότητα που προσφέρει. Και που πρέπει να συνοδεύεται, ασφαλώς με το σεβασμό στην προσωπικότητα των μελών της.

Φίλες και φίλοι,

Σήμερα η κρίση δοκιμάζει όλους. Και δοκιμάζει κυρίως τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Κι αυτό συμβαίνει για ένα λόγο, που τον επισημαίνουν, βέβαια, οι οικονομολόγοι και οι κοινωνιολόγοι, αλλά δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να τον κατανοήσει:

Όταν ένα νοικοκυριό αποτελείται μόνο από ένα ενήλικο άτομο – ή και δύο χωρίς παιδιά – τα έξοδα είναι πολύ πιο «ελαστικά». Όταν μειώνεται το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, τότε μπορεί να μειωθούν ευκολότερα και οι δαπάνες. Οι ανάγκες είναι πιο συμπιέσιμες ή πιο ελαστικές.

Όταν όμως υπάρχουν παιδιά, τότε οι ανάγκες είναι περισσότερο ανελαστικές.

Άτομα που ζουν μόνα τους, ή ζευγάρια χωρίς παιδιά, μπορούν πιο εύκολα να κόψουν τις συχνές εξόδους, να πάρουν φθηνότερο αυτοκίνητο ή να μετακομίσουν σε μικρότερο σπίτι. Αλλά οικογένειες με παιδιά δεν είναι το ίδιο εύκολο να κόψουν τις δαπάνες για φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, ιδιαίτερα, εξωσχολικές δραστηριότητες ή να μετακομίσουν σε μικρότερο σπίτι σε άλλη γειτονιά.

Επομένως, η κρίση δοκιμάζει όλους, αλλά περισσότερο δοκιμάζει την οικογένεια, τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Κι απ’ αυτή την άποψη αποδείχθηκε ιδιαίτερα εύστοχη η συγκρότηση Παρατηρητήριου για τον Οικογενειακό Προϋπολογισμό που αποφασίσαμε και υλοποιήσαμε πρόσφατα.

Με αυτό επιτυγχάνουμε τρεις στόχους:

* Πρώτον δίνουμε έμφαση και προβολή στο πώς εξελίσσεται η οικογενειακή δαπάνη, ανάλογα και με την κοινωνική διαστρωμάτωση. Για να γνωρίζουν όλοι επακριβώς το βαθμό πίεσης που ασκείται σε μια οικογένεια από την οικονομική κρίση. Και τις πραγματικές ανάγκες στήριξης της, ώστε να την αντέξει.

* Δεύτερον, αντιλαμβανόμαστε τις αδικίες της φορολογικής πολιτικής, που αυτή τη στιγμή δεν στηρίζει την οικογένεια. Διότι μόνον όταν έχουμε αίσθηση της συνολικής επιβάρυνσης ενός νοικοκυριού, μπορούμε να αντιληφθούμε ποιες φοροαπαλλαγές έχουν νόημα αν θέλουμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να κάνουν οικογένεια. Δηλαδή να κάνουν παιδιά…

* Τρίτον, αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικές ανάγκες της προνοιακής πολιτικής. Δηλαδή μπορούμε να αποτιμήσουμε ακριβώς πόση στήριξη χρειάζονται τα νοικοκυριά με παιδιά.

Έτσι η άσκηση κοινωνικής πολιτικής για τη στήριξη της οικογένειας θα γίνει συγκεκριμένη, σαφής και με απόλυτη διαφάνεια. Θα ξέρουμε τι δίνεται και τι ποσοστό των αναγκών καλύπτεται. Και τι προτεραιότητες υπάρχουν κάθε φορά.

Φυσικά για να επιτύχει όλους αυτούς τους στόχους το Παρατηρητήριο χρειάζεται να αποκτήσει στοιχειώδη υποδομή. Κι έχουμε υποχρέωση να του την προσφέρουμε…

Η περίπτωση αυτή δείχνει δύο πράγματα:

Τη σημασία που έχουν οι προτεραιότητες και τα εργαλεία πολιτικής για την άσκηση αξιόπιστης και αποτελεσματικής παρέμβασης.

Συνήθως η πολιτική εξαντλείται σε γενικολογίες και ρητορικές κορώνες.

Εμείς ξεφύγαμε απ’ αυτό το στερεότυπο.

-- Κάναμε μια πρώτη τομή: Βάλαμε την οικογένεια στο επίκεντρο της κοινωνικής πολιτικής μας. Και μιλήσαμε και για μελλοντικό υπουργείο Οικογένειας. Κάποια προσπάθησαν να απαξιώσουν την πρόταση αυτή. Μέχρι που τους θυμίσαμε ότι πολύ σημαντικές και σύγχρονες χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία η Ολλανδία και ο Καναδάς έχουν υπουργεία Οικογένειας. Και δεν ξαναμίλησαν…

-- Στη συνέχεια δημιουργήσαμε «εργαλεία» για να μετατρέψουμε την προτεραιότητα στην οικογένεια, από ρητορική θέση σε πολιτική παρέμβαση. Και πρώτο τέτοιο εργαλείο είναι το Παρατηρητήριο του Οικογενειακού Προϋπολογισμού.

Κι ύστερα προέκυψε η μεγάλη κρίση που μετέτρεψε το Παρατηρητήριο σε ακόμα πιο απαραίτητο εργαλείο, για να στηρίξουμε την οικογένεια που δοκιμάζεται σκληρά.

Φίλες και φίλοι,

Σήμερα είναι η Παγκόσμια μέρα της Οικογένειας, θεσμός που θεσπίστηκε διεθνώς με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών το 1993.

Πολλοί εκφράζουν σκεπτικισμό γι’ αυτό το θεσμό των «παγκόσμιων ημερών».

Το βέβαιο είναι πάντως, ότι σε εποχές κρίσης, η οικογένεια έρχεται έτσι κι αλλιώς στο επίκεντρο, γιατί αποτελεί στήριγμα και αποκούμπι της δοκιμαζόμενης κοινωνίας.

Κάποιος είχε πει κάποτε, ότι κάθε κοινωνία κρίνεται από τρία πράγματα.

-- Από το πώς φέρεται στα μέλη της που βρίσκονται στην «αυγή» της ζωής – δηλαδή στα παιδιά.

-- Από το πώς φέρεται στα μέλη της που βρίσκονται στο «λυκόφως» της ζωής – δηλαδή στους ηλικιωμένους.

-- Κι από το πώς φέρεται στα μέλη της που βρίσκονται στη «σκιά» της ζωής – στους άρρωστους, στους ανήμπορους, στους άνεργους.

Συμπτωματικά, και για τους τρεις «σωτηρία» είναι η οικογένεια:

Τα παιδιά εκεί μεγαλώνουν και κοινωνικοποιούνται.

Οι ηλικιωμένοι από τη θαλπωρή της οικογένειας αντλούν τη μεγαλύτερη χαρά τους: τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Κι αυτά τους προσέχουν στις δύσκολες ώρες τους…

-- Και οι ασθενείς ή οι άνεργοι στην οικογένεια εναποθέτουν την ελπίδα τους. Αυτή είναι το αποκούμπι τους.

Μια κοινωνία που έχει γερή και υγιή οικογένεια, αντέχει και προχωρά. Αν η οικογένεια αποδυναμωθεί, χαλαρώνουν κι όλοι οι άλλοι δεσμοί κοινωνικής συνοχής.

Προτεραιότητά μας, ως παράταξη, να δυναμώσουμε την Οικογένεια.

Αυτό είναι απόλυτα συνυφασμένο με τις καλύτερες παραδόσεις του λαού μας.

Αυτό υπήρξε πάντα κεντρικό στοιχείο του Πολιτισμού μας.

Κι αυτό είναι σήμερα δύο φορές απαραίτητο, λόγω της βαθιάς κρίσης.

Όλοι οι Έλληνες το καταλαβαίνουν αυτό. Ιδιαίτερα η μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα που δοκιμάζονται και περισσότερο.

Αλλά εμείς, η παράταξη του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού το αναδεικνύουμε σε κορυφαία προτεραιότητα.

Κι έτσι ερχόμαστε πιο κοντά στην ελληνική κοινωνία.

Και της δίνουμε ανακούφιση, κουράγιο και Ελπίδα.

Αλλά και προοπτική για μια καλύτερη κοινωνία μετά την κρίση.

Η πορεία στο λαό έτσι γίνεται: Όχι μόνο με αρχηγικές ομιλίες από τα μπαλκόνια…

Όχι μόνο με πολιτικούς διαξιφισμούς στη Βουλή και στα Μέσα Ενημέρωσης.

Αλλά και μέσα στο λαό, δίπλα του, κοντά στα προβλήματά του.

Αυτό ακριβώς κάνει η Γραμματεία Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτό ακριβώς κάνει και το Παρατηρητήριο Κοινωνικού Προϋπολογισμού

Και θέλω να τους ευχαριστήσω την κα. Μαρία Κόλλια Γραμματέα Κοινωνικής Συνοχής και βουλευτίνα μας από τις Σέρρες, καθώς και τον κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο, βουλευτή μας από την Καβάλα, που έχει την ευθύνη για το Παρατηρητήριο, αλλά και όλους τους συνεργάτες τους, και να τους συγχαρώ δημόσια για το έργο τους και την προσφορά τους.

Όχι μόνο στην παράταξη, αλλά και στην κοινωνία ευρύτερα.

Γιατί υπηρετούμε καλύτερα την παράταξη,

όταν υπηρετούμε άμεσα την ίδια την κοινωνία.

Σας ευχαριστώ πολύ

ΘΕΛΩ ΝΑ Σ'ΑΚΟΥΩ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ!!!!!

''Μας βάζετε πιο βαθιά στο φαύλο κύκλο της ύφεσης, και για αυτό δεν πρόκειται να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο" είπε ο Αντώνης Σαμαράς

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΘΑ ΔΕΧΘΕΙ ΤΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ.

Συνάντηση με τον πρόεδρο της Ν.Δ., κ. Αντώνη Σαμαρά, θα έχει στις 11, στα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη.

Η κ. Μπακογιάννη ζήτησε να συναντηθεί με τον κ. Σαμαρά για να συζητήσουν, σύμφωνα με πληροφορίες, τις τρέχουσες εξελίξεις στην οικονομία αλλά και τη στάση που θα κρατήσει η αξιωματική αντιπολίτευση κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το πακέτο μέτρων στη Βουλή.(ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΚΑΙΕΙ).

Α! ΚΥΡΙΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ Η ΒΑΣΗ ΛΕΕΙ ΟΧΙ. ΞΕΡΕΤΕ ΕΣΕΙΣ.

ΠΡΟΕΔΡΕ ΑΝΤΩΝΗ: ΚΟΨΕ ΤΟ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ!

Με όλα αυτά που λέγονται και γράφονται από τους υπεύθυνους της ντροπιαστικής ήττας στις εκλογές του 2009, πραγματικά θα βγούμε από τα ρούχα μας.

Κραυγάζουν σε blogs, φτιάχνουν κλίμα στα καφέ πέριξ της πλατείας Κολωνακίου, αφήνουν να εννοηθεί εμπρός στις τηλεοπτικές κάμερες ότι ο Σαμαράς ευθύνεται για την τεράστια διαφορά που καταγράφεται μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας στις μετρήσεις.

Καιρός να ακουστούν αλήθειες.

Αν δεν είχε εκλεγεί ο Σαμαράς στην θέση του Προέδρου, σήμερα η Ν.Δ δεν θα υπήρχε. Το έχουν καταλάβει αυτό οι κύριοι και οι κυρίες;

Ο Σαμαράς ευθύνεται για τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις; Ο πρώην πρωθυπουργός δηλαδή δεν έχει καμία ευθύνη; Που ακούστηκε πρώην πρωθυπουργός να μην έχει... κάνει ούτε μια δήλωση για να υπερασπιστεί τις πολιτικές του επιλογές που μας οδήγησαν σήμερα σε αυτό το σημείο, ως παράταξη αλλά και ως κράτος;

Που ακούστηκε πρώην πρωθυπουργός, όταν η Ελλάδα βουλιάζει, αυτός να προκαλεί το κοινωνικό αίσθημα κάνοντας τον γύρο της Τοσκάνης; Που ακούστηκε στελέχη πρώτης γραμμής που έχουν τεράστιες ευθύνες για τον πολιτικό καιάδα που έπεσε η Νέα Δημοκρατία, Μεϊμαράκης, Σπηλιωτόπουλος, Παύλοπουλος και η άλλη παρέα, να διαγκωνίζονται για το ποιος θα αμφισβητήσει πρώτος την ετυμηγορία 800 χιλιάδων Νεοδημοκρατών;

Οι ευθύνες του Αντώνη Σαμαρά, όποιος αγαπά πρόεδρε είναι και αυστηρός, επικεντρώνονται στο ότι ακόμα αρνείται να διαβεί το Ρουβίκωνα. Βγες πρόεδρε με ένα διάγγελμα στη βάση και διέγραψε όλα τα στελέχη αυτά, ΟΛΑ, που μας έκαναν να αιμορραγούμε ως παράταξη και ως χώρα. Είναι δυνατόν Πρόεδρε να μην έχεις δείξει το δρόμο της εξόδου σε όλους αυτούς που ο μοναδικός τους ρόλος είναι να σε οδηγήσουν σε νέες ήττες για να πάρουν ξανά το τιμόνι της Ν.Δ;

Πρόεδρε για το μόνο που ο κόσμος παραπονιέται είναι γιατί τους ανέχεσαι. Γιατί δεν τους διώχνεις από το κόμμα; Αφού το ξέρεις ότι οι μισοί θα τρέξουν στον Καρατζαφέρη και οι άλλοι μισοί θα περάσουν στο πολιτικό τίποτα. Γιατί τους αφήνεις να προκαλούν; Κόψε Πρόεδρε τον γόρδιο δεσμό.

Ο Αντώνης Σαμαράς είναι η μοναδική λύση που διαθέτει η Κεντροδεξιά και η Ελλάδα για την επόμενη ημέρα. Ξέρουμε ότι ανέχεται πολλά για το καλό της Ν.Δ. Αλλά γνωρίζουμε ότι η υπομονή του έχει πλέον εξαντληθεί. Εδώ μαζί σου Πρόεδρε όλοι εμείς. Δύναμη σου είναι η πίστη της βάσης στις δυνατότητες σου και όχι όλοι αυτοί που πλήγωσαν την παράταξη. Η πορεία προς τη νέα νίκη αρχίζει όταν απαλλαγούμε από όλους αυτούς που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να προκαλούν.

Αναστάσιος Καζαντζίδης

http://taxalia.blogspot.com/
.