Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα το 1838

Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα" διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα ...;

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε" και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.

Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!

Η επέτειος του κώλου

Μπήκε ο Αλέξης στο Πάνθεον των ηρώων της Αριστεράς. Γούσταρε δε γούσταρε. Οπως και η Κούνεβα. Στο όνομα του Αλέξη γράψανε ποιήματα για σκυμμένους γονείς, στην περίπτωση της Κούνεβα σκεφτήκανε και βουλευτιλίκι. Και αφού ζητωκραυγάσανε με το περσινό κάψιμο της περιουσίας του ελληνα, μετά έφαγαν τις φάπες τους στις ευρωεκλογές, έκαναν λίγο τουμπεκί για να μπουν στη Βουλή, και επανέρχονται πάλι με την παλιά και απαράλλακτη ρητορική του περιθωριακού.

"Οι στρατοί του Αλαβάνου", όπως ανέφερε πέρσι ο κ. Πάγκαλος, φέτος ειναι στρατοί του Τσίπρα. Αλλαξαν μόνον οι στρατηγοί. Αλλά άλλαξε και ο κ. Πάγκαλος που πέρσι χαρακτήριζε το Ασυλο αλητεία, και τώρα που ειναι αντιπρόεδρος δεν λέει κουβέντα. Αλλαξαν και άλλα πράγματα απο πέρσι, έπεσε ο Κουρασμένος και ήρθε ο Τουρίστας. Ενα μόνον δεν άλλαξε. Η διαχρονικη αλητεία της Αριστεράς.

Το μαοϊκό υβρίδιο του 4.6% και τα καμποτζιανά του γενννητούρια έχουν την τιμητική τους. Είναι θλιβερό ή κωμικό να βλέπει κανείς έναν λαό να περιμένει "επέτειο Δεκεμβριανών"; Συνήθεια για μαζόχες. Να διατηρεί και να χρηματοδοτεί πανεπιστήμια μόνον για φιγούρα και κάψιμο; Ένας ουδέτερος παρατηρητής θα έλεγε, δεν κουραστήκαν οι μαλάκες; Η μήπως η όλη συμπεριφορά υπάγεται απλά στον χαβαλέδικο πολιτικό φιλοσοφισμό της φραπεδοχώρας, που αύριο το πρωί θα ξεχάσει την σημαία που έκαψε χθές και θα την ξαναπαρελάσει με λουλούδια, γιατί έξω έχει ξανά λιακάδα, και δεν πηδιούνται όλα;

Η χώρα μας έχει χάσει προ πολλού το τρένο της ανάπτυξης, και μέσα σε δύο και μόνον χρονια, κατάφερε και το ακατόρθωτο. Να οχλοκρατείται μπροστά στα διεθνή κανάλια. Ολος ο κόσμος εκτός συνόρων γνωρίζει πως στην Ελλάδα τίποτα δεν δουλεύει στοιχειωδώς, τίποτα δεν κουνιέται αν δεν είναι λαδωμένο, και πως το μόνο που έχει να προσφέρει είναι καλή θάλασσα και μεσογειακό χαβαλέ. Οταν έχουμε 2.000 νεκρούς τον χρόνο στην άσφαλτο, αλλά μερικοί ξυπνάνε το πρωί να πάνε λουλούδια στον Αλέξη και άλλοι να πέτάξουν μολοτωφ σε σχολεία, τότε δεν μιλάμε για συλλογικές "δημοκρατικές ευαισθησίες", αλλα για ψυχανωμαλία. Η Φραπεδοχώρα εγκαινίασε και επέτειο Οχλοκρατίας με προσκεκλημένους ευρωμπαχαλάκηδες!

Πάντως πέρα απο όλα αυτά, η ειδησεογραφία των ημερών δικαιώνει δύο βασικά επιχειρήματα των οποίων ήμουν πάντα υποστηρικτής:

(1) Oι περισσότεροι αντιεξουσιαστές - τρομοκράτες είναι μάλλον ήδη γνωστοί στην ελληνική πολιτεία. Εχουν κάπου ξανασυλληφθεί στο παρελθόν, σε άλλες ενέργειες (απλές διαδηλώσεις, τραμπουκισμούς γηπέδων, ή σκέτα ποινικά αδικήματα). Απλά η Αστυνομία δεν το ήξερε. Αυτό δείχνει και η περίπτωση των αδελφών Τσιρώνη οι οποίοι ήταν πασίγνωστοι στον αντιεξουσιαστικό χώρο απο την δεκαετία του 1990 (!), αλλά κυκλοφορούσαν άνετα μέχρι που πιάστηκαν σε ληστεία. Γνωστή ήταν και η χημικός των Πυρήνων που είχε ξανασυλληφθεί. Το μόνο πράγμα δηλαδή πράγμα που έχει να κάνει ο κ. Χρυσοχοίδης, είναι να "μαζεύει" τους μάγκες σιγά σιγά, να τους παίρνει στοιχεία, αποτυπώματα και δείγματα DNA, και να τους "ξανασυναντάει" στο μέλλον καθ' οδόν προς την φυλακή. Πρώτα δηλαδή η καλή συλλογή πληροφοριών.

(2) Ακολουθεί η καλή διασταύρωση πληροφοριών. Τα καλά συστήματα πληροφορικής συμβάλλουν πολύ αποτελεσματικά στην καταγραφή, διασταύρωση και σύγκριση στοιχείων. Στην υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας υπάρχει σήμερα ένα καλό οπλοστάσιο παρακολούθησης υπόπτων και διασταύρωσης πληροφοριών, απο παρακολούθηση και εντοπισμό τηλεφώνων, μέχρι σύγκριση στοιχείων DNA. Ενδεικτική ειναι η περίπτωση Βλαστού που μας αποσχόλησε το καλοκαίρι, (που εξαρθρώθηκε μαζί με άλλους εξωθεσμικούς), καθώς και ο πρόσφατος εντοπισμός των Πυρήνων της Φωτιάς, και του ζεύγους Ριζάι-Σούλας. H Σούλα άφησε αποτύπωμα και κάηκε. Το ίδιο και οι απαγωγείς του εφοπλιστή Παναγόπουλου. Η Πληροφορική, ως επιστήμη, ειναι αναντικατάστατη, και απολύτως αναγκαία.

Απομένουν βέβαια να γίνουν ακόμα πολλά, οπως η κατάργηση του πανεπιστημιακού Ασύλου, και η εξυγίανση και αναδιοργάνωση της Αστυνομίας που ήδη εχουν μπεί σε εφαρμογή. Οι μεγαλύτερες γιάφκες βρίσκονται εντός των πανεπιστημίων. Σωστά ο κ. Χρυσοχοίδης βλέπει το πρόβλημα συνολικά, ερευνώντας σχέσεις εξουσιαστών και υπόκοσμου. Και παρά την προσπάθεια του αληταρά Τσίπρα να καθιερώσει "επέτειο πλιάτσικου και καταστροφής", ο κ. Χρυσοχοίδης, για ακόμα μια φορά, στέκει σοβαρός και άξιος δημόσιος λειτουργός. Και είμαι σίγουρος πως ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων και αποχρώσεων, οι Ελληνες τον εκτιμούν και τον εμπιστεύονται. Ξεχωρίζει απο τους υπόλοιπους κυβερνητικούς τουρίστες, και αξίζει την βοήθειά μας.

Και μην μου πείτε αυτά δεν γίνονται σε δημοκρατίες και πως η Ελλάδα αστυνομοκρατείται. Κοιτάξτε εδώ τί έκανε η Γαλλία πέρσι (απο τον αριστερό Δελαστίκ), περιμένοντας φασαρίες για την διάσκεψη του NATO. Μέχρι και την συνθήκη Σέγκεν κατήργησε για λίγες μέρες! Τα έχουμε ξαναπεί. Αδιανόητο σε μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα, οπου είμαστε τρείς και ο κούκος, οπου όλοι μιλάνε, όλοι πληρώνονται, και όλοι χαβαλεδιάζουν, να μην μπορεί η αστυνομία να πιάσει 500 τρομοκράτες και να τους τσακίσει.