Η πολύμορφη πολιτική βία είναι κάτι που βιώνουν καθημερινά εκατομμύρια Έλληνες. Όλες οι αποφάσεις και οι νόμοι που παράγονται, δήθεν μετά από διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και συζήτηση στο ελληνικό κοινοβούλιο, απορρέουν από τις επιταγές ενός κατοχικού συμφώνου, του περιφήμου Μνημονίου, του οποίου υλοποίηση κατά γράμμα επιβάλλουν οι διεθνείς τοκογλύφοι.Ο δήθεν διάλογος με την κοινωνία και τις ομάδες πολιτών που πλήττονται είναι προσχηματικός και για τα μάτια του κόσμου, γιατί οποιαδήποτε διαφοροποίηση των εντολών της τρόικας έρχεται σε σύγκρουση … με την επόμενη δόση του δανείου. Δηλαδή, την αναχρηματοδότηση του χρέους με πρόσθετους τόκους. Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος και πολύ περισσότερο ο διάλογος μεταξύ των εκπροσώπων του λαού είναι επίσης υποκριτικός, διότι βάσει του Μνημονίου το κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε καφενείο συζητήσεων και δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει διαφορετικά από αυτά που του λένε οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, οι ξένοι επιθεωρητές, η ύπατη αρμοστεία.
Επομένως, σε ατμόσφαιρα Μπανανίας, αποικίας, κατεχόμενης χώρας, δεν μπορεί να παραχθεί δίκαιο και νόμοι που να εκπροσωπούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα και τα συμφέροντα της κοινωνίας. Ούτε μπορεί να δεχθεί κανείς σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία ότι θα εισάγει αρετή, ευνομία και δίκαιο από οικονομικούς οργανισμούς και τράπεζες που πουλάνε χρήμα με στόχο το κέρδος από τοκογλυφικά επιτόκια. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το δίκιο του ισχυροτέρου, με τη βούληση δυνάμεων κατοχής και αυτό το μόνο που μπορεί να παράγει είναι εξαθλίωση και ζούγκλα, αργά ή γρήγορα ανομίας, ανέλεγκτων ενεργειών και έκρηξη της οργής των πολιτών, που δεν γνωρίζω αν θα εκφραστεί μόνο στις κάλπες.
Αυτό που βιώνει σήμερα ο μέσος πολίτης, αυτό που ζει στο πετσί της ολόκληρη η κοινωνία είναι «σοκ και δέος». Σε μας δεν χρησιμοποιούνται φυσικά ούτε πύραυλοι κρουζ και τόμαχοκ, ούτε υπερίπτανται βομβαρδιστικά στελθ πάνω από την επικράτεια. Σε εμάς «ρίπτονται» με το επιχείρημα «δεν θα είχαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις» εκατομμύρια Έλληνες στην εξαθλίωση, σε πλήρη αλλαγή τρόπου ζωής με βίαιη κάθοδο του βιοτικού επιπέδου, με μοναδικό όνειρο… την ανεργία, με μοναδικό αύριο την απόγνωση, την αβεβαιότητα και την πιθανή μετανάστευση, την απομύζηση των περιουσιακών στοιχείων τους και υπό την σκιά της καθημερινής απειλής του εισαγγελέα και της φυλακής.
Σήμερα οι φορτηγατζήδες, αύριο οι ταξιτζήδες, μεθαύριο οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ, την άλλη βδομάδα νέα μείωση μισθών, τον άλλο μήνα νέα μείωση συντάξεων, διώξεις και πρόστιμα εναντίον χιλιάδων εμπόρων που ήδη έχουν κλείσει τα καταστήματά τους. Ταχύτατη απομείωση και εκμηδενισμός της ακίνητης περιουσίας και γενικά εθνική κατάθλιψη με όραμα και ελπίδα ένα νέο επταετές Μνημόνιο που θα έρθει το 2013. Και ως αντίβαρο, ακούμε από τα χείλη του πρωθυπουργού λόγια ακατανόητα και δυσνόητα και ακατάληπτα από τους πολλούς.
Πράσινη ανάπτυξη, παγκόσμια διακυβέρνηση, προγραμματισμός για τη χιλιετία και άλλα τέτοια που φαντάζουν σαν μύηση και μαύρες τελετές σε αποκρυφιστικές οργανώσεις! Οι αμερικανοί έδωσαν εύσημα στον Πρωθυπουργό μας λέγοντάς του ότι «Θεού θέλοντος, θα μπείτε στο σωστό δρόμο». Ο Άνκερμαν θα τον βραβεύσει στο Βερολίνο. Όλοι οι τραπεζίτες μόλις τον βλέπουν του λένε «μπράβο παλικάρι μας, συνέχισε». Όλες οι μεγάλες οικογένειες, τύπου Ρότσιλντ, Ροκφέλερ, Μπους, Σόρος, λένε τα καλύτερα λόγια και απονέμουν τα πιο ακριβά βραβεία. Πραγματικά ο Θεός να βάλει το χέρι του, γιατί όλη η ελληνική κοινωνία έχει μπει στην κιμαδομηχανή όλων αυτών των κυρίων.
