Σχέδιο του ψευδοκράτους για εγκατάσταση Μαρωνιτών στο χωριό Αγία Μαρίνα.

Πρωτόγνωρη κίνηση με ευρύτερο πολιτικό μήνυμα ετοιμάζουν το ψευδοκράτος και η Άγκυρα. Αφορά σχέδιο επιστροφής των Μαρωνιτών στα κατεχόμενα χωριά της Κύπρου, τα οποία μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνταν ως επί το πλείστον ως αποκλειστικές στρατιωτικές ζώνες του τουρκικού κατοχικού στρατού.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Αλήθεια' η κυβέρνηση Χριστόφια φέρεται να έχει γνώση των τουρκικών σχεδιασμών. Η αποχώρηση του τουρκικού στρατού έχει σχεδιαστεί με σκοπό να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν εκεί οι Μαρωνίτες και να ακολουθηθεί το παράδειγμα του Κορμακίτη.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η κίνηση αυτή θα γίνει σε ανύποπτο χρόνο και ξαφνικά, όπως στην περίπτωση του ανοίγματος των οδοφραγμάτων. Τους τελευταίους μήνες μάλιστα, το ψευδοκράτος με οδηγίες της τουρκικής κυβέρνησης άρχισε να ενεργοποιεί ειδικό σχέδιο επανεγκατάστασης των εκτοπισμένων Μαρωνιτών στα κατεχόμενα χωριά τους, Αγία Μαρίνα, Ασώματος και Καρπάσια της επαρχίας Κερύνειας.

Η απομάκρυνση των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων από την ευρύτερη περιοχή της Αγίας Μαρίνας μέχρι τη Μύρτου φαίνεται να ολοκληρώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες. Ήδη 15 κατοικίες στον Κορμακίτη, οι οποίες από το 1974 κατακρατούνταν από τον κατοχικό στρατό και διέμεναν ανώτεροι αξιωματικοί με τις οικογένειες τους έχουν εγκαταλειφθεί και επιστραφεί στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, αρκετοί εκ των οποίων τις χρησιμοποιούν. Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, σε κατοπινό στάδιο θα επιτραπεί στους κατοίκους με το ίδιο καθεστώς που ίσχυε πριν το 1974. Στη συνέχεια το ψευδοκράτος θα επιτρέψει την επανεγκατάσταση στις οικίες τους και στους πρόσφυγες Μαρωνίτες των υπόλοιπων μαρωνιτικών κοινοτήτων, Ασωμάτου και Καρπάσιας της επαρχίας Κερύνειας.

Αποκαλυπτικός ο Σερντάρ

Για τις τουρκικές προθέσεις φέρεται να έχουν ενημερωθεί και Μαρωνίτες του εξωτερικού, οι οποίοι πρόσφατα είχαν επισκεφθεί την κατεχόμενη Κύπρο. Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Σερτντάρ Ντενκτάς φέρεται να αποκάλυψε το τουρκικό σχέδιο σε αντιπροσωπεία των αποδήμων Μαρωνιτών της Μεγάλης Βρετανίας.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ CY

Μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε χρεοκοπία!

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ
Μπορεί ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να αισθάνεται πανευτυχής για το έργο του στις αμέτρητες ανά την υφήλιο συνεντεύξεις που δίνει, αλλά δεν υπάρχει πλέον οικονομολόγος σοβαρός σε διεθνές επίπεδο, προοδευτικός ή συντηρητικός, ο οποίος να μην δηλώνει ότι μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ και την ΕΕ θεωρεί πιθανότατο πως η χώρα μας θα χρεοκοπήσει, υποχρεούμενη σε αναδιάρθρωση χρέους. 

Την πεποίθηση ότι έχουμε εισέλθει σε εποχή χρεοκοπίας κρατών έχει και η γερμανική κυβέρνηση της καγκελαρίου Μέρκελ, γι’ αυτό και... προωθεί με εξαιρετική επιμονή στην ΕΕ την άποψή της ότι πρέπει να καταρτιστεί και να συμφωνηθεί από όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες συγκεκριμένη διαδικασία «συντεταγμένης», κατά τη γερμανική ορολογία, χρεοκοπίας κρατών της Ευρωζώνης, η οποία και θα αντικαταστήσει το σήμερα υφιστάμενο «πακέτο στήριξης» των 750 δις ευρώ...

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, επιβάλλεται μια καλύτερη ενημέρωση γύρω από το τι σημαίνει χρεοκοπία και αναδιάρθρωση χρέους, όσο κι αν η συζήτηση αυτή είναι ιδιαιτέρως δυσάρεστη. Ο καθοριστικός παράγοντας στην αναδιάρθρωση χρέους είναι αν την πρωτοβουλία της απόφασης την έχει η κυβέρνηση μιας χώρας ή αν αυτό το αποφασίζουν οι δανειστές, οι οποίοι τότε επιβάλλουν και τους όρους της αναδιάρθρωσης. Ας εξετάσουμε αναλυτικά αυτές τις δύο εκδοχές και τις δυνητικές επιπτώσεις τους στην περίπτωση της χώρας μας. 

Αν αποφασίζαμε εμείς Στην περίπτωση που η κυβέρνηση μιας χώρας αποφασίσει να προχωρήσει σε στάση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους της, πληροφορεί τους δανειστές της ότι σταματά να πληρώνει τις δόσεις της. Ανακοινώνει η ίδια ότι, αντί να αποπληρώσει το σύνολο των δανείων της, θα πληρώσει, π.χ., το 60% μόνο. Επίσης, ανακοινώνει ότι αντί να πληρώσει, π.χ., σε έξι χρόνια θα πληρώσει σε δεκαπέντε, ότι αντί να πληρώνει με επιτόκιο 8% θα υπολογίζει τα χρέη της με επιτόκιο 4%, ότι επί τρία χρόνια δεν θα πληρώνει ούτε τόκους ούτε τοκοχρεολύσια μέχρι να ορθοποδήσει η οικονομία της κ.λπ. 

Πάνω σε αυτούς τους όρους γίνεται μια διαπραγμάτευση με τους δανειστές, οι οποίοι συνήθως είναι υποχρεωμένοι να συμφωνήσουν, γιατί η κυβέρνηση της χρεοκοπημένης χώρας προβάλλει το ακαταμάχητο επιχείρημα «αν σας αρέσει, αλλιώς δεν παίρνετε φράγκο»! Η λύση αυτή έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι είναι η ίδια η κυβέρνηση της πληττόμενης χώρας που χαράζει τη στρατηγική και την τακτική της εξόδου από την κρίση και της ανόρθωσης της οικονομίας. Ακολουθεί αναπτυξιακή πολιτική, αδιαφορώντας για τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και το δημόσιο χρέος, προτάσσοντας την απασχόληση των εργαζομένων. Η επιλογή αυτή προϋποθέτει την προσωρινή εθνικοποίηση των τραπεζών.

Η περίπτωση της ΕλλάδαςΑν υποθέσουμε ότι κάποια άλλη ελληνική κυβέρνηση έκανε αυτή την επιλογή –γιατί είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αποκλείεται να την κάνει– θα ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει σε μια στρατηγικής σημασίας κίνηση: να αποσύρει την Ελλάδα από το ευρώ! Ο λόγος είναι ότι αν παραμέναμε στην Ευρωζώνη, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει δικαίωμα έκδοσης χρήματος, οι εταίροι της ΕΕ θα μας στραγγάλιζαν οικονομικά σε ελάχιστα 24ωρα και η χώρα θα περιέπιπτε σε κατάσταση χάους. Θα ήταν αναγκαία, επομένως, η επιστροφή στη δραχμή προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία στο εσωτερικό της Ελλάδας. 

Προσωρινά η δραχμή δεν θα ήταν ελεύθερα διαπραγματεύσιμη στις χρηματαγορές. Θα είχε αυθαιρέτως καθορισμένη σταθερή ισοτιμία στην αρχή, προκειμένου να περιορίσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Ούτως ή άλλως οι εισαγωγές θα αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα, σε αντίθεση με τις εξαγωγές που θα σημείωναν αύξηση. Υποχρεωτική θα ήταν επίσης η προσωρινή τουλάχιστον εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν θα μπορούσαν να δανειστούν στη διεθνή διατραπεζική αγορά.

Βεβαίως, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ούτε σήμερα οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν στη διατραπεζική αγορά και η ρευστότητά τους εξαρτάται αποκλειστικά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην οποία ήδη χρωστούν κάπου… 100 δις ευρώ! Στην περίπτωση όμως της επιστροφής στη δραχμή, το εθνικοποιημένο τραπεζικό νόμισμα θα χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως αποφασιστικής σημασίας μοχλός χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία σε πλαίσιο μεγάλων αρχικών δυσκολιών, όπως είναι αυτονόητο.

Ευνοϊκή ιδιομορφία συνιστά το γεγονός ότι τα δισεκατομμύρια ευρώ που κυκλοφορούν στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας θα θέσουν αυτομάτως στη διάθεση της κυβέρνησης τεράστια ποσά συναλλάγματος που θα διευκολύνουν την αντιμετώπιση των αρχικών προβλημάτων με τις εισαγωγές.

Όταν αποφασίζει η ΜέρκελΗ δεύτερη εκδοχή, απείρως πιθανότερη στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι να αποφασίσουν οι ηγέτες της ΕΕ –δηλαδή η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους– και να κηρύξουν αυτοί τη χώρα μας χρεοκοπημένη, αποφασίζοντας και τους όρους της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους στο εξωτερικό. Στην περίπτωση αυτή δεν θα βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, παρόλο που υπάρχουν πολλοί Γερμανοί οικονομολόγοι και πολιτικοί, οι οποίοι υποστηρίζουν με πάθος την εκδίωξη της Ελλάδας και άλλων μεσογειακών ευρωπαϊκών χωρών από το ευρώ.

Η γραμμή των Γερμανών τραπεζιτών όμως είναι υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη για να πάρουν πίσω τα λεφτά που τους χρωστάμε, άρα πρέπει να θεωρείται βέβαιο με τα μέχρι στιγμής δεδομένα ότι αν μας χρεοκοπήσουν οι Ευρωπαίοι υπό την ηγεσία των Γερμανών, δεν θα μας διώξουν από το ευρώ. Το αντίτιμο θα είναι πολύ πιο βαρύ από όσο φαντάζεται κανείς.

Προκειμένου να διασφαλίσουν ότι στη συνέχεια όλος ο ελληνικός λαός θα δουλεύει για να πληρώνει τις γερμανικές, γαλλικές και λοιπές ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει, θα αφαιρέσουν από την ελληνική κυβέρνηση τη… διακυβέρνηση της Ελλάδας! Όπως προβλέπει σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης που αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, όποια χώρα της Ευρωζώνης πτωχεύει θα περιέρχεται υπό τη διακυβέρνηση της υπό ίδρυση Λέσχης του Βερολίνου!

Κατοχικός διοικητής
Η κυβέρνηση Μέρκελ είναι αποφασισμένη να προωθήσει τη λήψη αποφάσεων για τη «συντεταγμένη χρεοκοπία» των χωρών της Ευρωζώνης γι’ αυτό και ανέθεσε μυστικά σε ομάδα δώδεκα Γερμανών «σοφών» να της παρουσιάσουν σχετικό σχέδιο, πράγμα που έκαναν. Φρίκη αισθάνεται όποιος διαβάσει το κείμενό τους. Κατά το γερμανικό σχέδιο, το ΔΝΤ είναι εκείνο που θα αποφασίζει πότε απαιτείται η αναδιάρθρωση του χρέους χώρας της Ευρωζώνης. Τότε θα μπαίνουν στο παιχνίδι οι Γερμανοί.

Όπως αναφέρει το σχέδιο του Βερολίνου «τότε πρέπει να υπάρξει μια συρρίκνωση της διαθεσιμότητας κυρίαρχων εξουσιών» κατά το κείμενο. «Η κυβέρνηση της εν λόγω χώρας δεν θα επιτρέπεται πλέον να αποφασίζει για το κρατικό ταμείο με απεριόριστες εξουσίες», εξηγεί το Der Spiegel και αναλύει πώς θα γίνεται αυτό: «Στη θέση της, θα διαφυλάσσει τα συμφέροντα της περιουσίας του χρεοκοπημένου κράτους “μια συνδεόμενη με τις ιδιαιτερότητες της περιοχής προσωπικότητα εμπιστοσύνης ή ομάδα προσωπικοτήτων” που θα ορίζεται από τη Λέσχη του Βερολίνου».

Αυτή η υπό ίδρυση Λέσχη του Βερολίνου θα είναι ένας «νομικά ανεξάρτητος θεσμός» κατά τους Γερμανούς που την προτείνουν. Θα συγκεντρώνει τη δραστηριότητά της στα κρατικά ομόλογα και τα αξιόγραφα που προκύπτουν από αυτά και θα είναι έτοιμη να αναλάβει τη διακυβέρνηση όσων χωρών της Ευρωζώνης προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους.

Με άδεια από την Τουρκία έκανε η Ελλάδα έρευνες!

agiosgr

Την άδεια της Τουρκίας για πραγματοποίηση υποθαλάσσιας σεισμικής έρευνας σε περιοχή ανατολικότερα από αυτήν στην οποία κάνει έρευνες το τουρκικό σκάφος «Πιρί Ρεΐς», είχε ζητήσει η Αθήνα το 2003, ανέφεραν πηγές του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών, πράγμα που επιβεβαίωσε η ελληνική αρχή που είχε πραγματοποιήσει την έρευνα.

Στην υποθαλάσσια οροσειρά «Αναξίμανδρος» που ερευνά τώρα το «Πιρί Ρεΐς» (φωτογραφία) είχε ολοκληρώσει για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης έρευνα το ΕΛΚΕΘΑ

Η Τουρκία -που ώς τώρα δεν έχει ζητήσει ανάλογη άδεια- απορρίπτει τα περί παραβίασης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων εξαιτίας των ερευνών του σκάφους «Πιρί Ρεΐς» γύρω από το Καστελόριζο και θεωρεί «υπερβολικές» τις ελληνικές αντιδράσεις.

Πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν ότι το «Πιρί Ρεΐς» κάνει σεισμικές έρευνες και δεν ψάχνει για πετρέλαιο. Πιο συγκεκριμένα αναφέρουν ότι «είναι έρευνες σχετικά με τα μετασεισμικά κύματα», τα γνωστά τσουνάμι.

«Πριν από μερικά χρόνια και ελληνικό σκάφος έκανε παρόμοιες έρευνες, ζητώντας μάλιστα την άδεια των τουρκικών αρχών», ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

Τα περί παλαιότερης ελληνικής σεισμικής έρευνας επιβεβαίωσε στην «Ε» ο διευθυντής ερευνών του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΑ) Δημήτρης Σακελλαρίου, ο οποίος ανέφερε ότι η ελληνική έρευνα είχε γίνει το 2003 σε περιοχή που βρίσκεται ανατολικότερα από αυτήν στην οποία πραγματοποιεί έρευνες το «Πιρί Ρεΐς». Συγκεκριμένα η έρευνα είχε γίνει στην υποθαλάσσια οροσειρά «Αναξίμανδρος» που βρίσκεται μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου. Ο Σακελλαρίου είπε πως είχε ζητηθεί η άδεια των τουρκικών αρχών επειδή «η περιοχή βρισκόταν εντός της τουρκικής οικονομικής ζώνης» και ότι, κατά τις έρευνες, πάνω στο ελληνικό υπήρχε Τούρκος παρατηρητής. Οι σεισμικές έρευνες είχαν γίνει στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος με την επωνυμία «Αναξίμανδρος».

Ο Σακελλαρίου ανέφερε πως είναι πολύ ευρεία η έννοια «σεισμικές έρευνες», οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν έρευνες επί ρηγμάτων, επί κατολισθήσεων ή και πετρελαίων, αν και σημείωσε πως ο ίδιος δεν ξέρει αν η Τουρκία διαθέτει τον εξοπλισμό για υποθαλάσσιες έρευνες πετρελαίου.

Ποιος σέβεται και ποιος όχι

Στο ερώτημα για ποιο λόγο, σε αντίστοιχη περίπτωση ελληνικής έρευνας ζητήθηκε η άδεια της τουρκικής πλευράς, πράγμα που δεν κάνει η Αγκυρα, πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ανέφεραν πως «η εικόνα αυτή δείχνει ποιος σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και ποιος όχι».

Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι τμήμα της περιοχής στην οποία κάνει έρευνες το «Πιρί Ρεΐς» είναι ελληνική υφαλοκρηπίδα, γεγονός που συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Θαλάσσιου Δικαίου και υπονομεύει τις διερευνητικές επαφές που συνεχίζονται μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το ζήτημα αποκτά και σημαντική πολιτική διάσταση, αφού «υπάρχει προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων, τη στιγμή που δεν έχει οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας». Επιπροσθέτως, ανέφεραν οι ίδιες πηγές, «γεννάται πολιτικό ζήτημα, επειδή η Τουρκία διαμορφώνει συνθήκες έντασης και πρέπει να δείξει ότι δεσμεύεται από τη διαδικασία που έχει ξεκινήσει στις διμερείς σχέσεις».

Είναι ένα ζήτημα αν οι επαφές σε τεχνικό επίπεδο θα προσφέρουν υπηρεσίες για την αντιμετώπιση καταστάσεων που παράγουν προβλήματα, ανέφεραν διπλωματικές πηγές, σημειώνοντας ότι τα μείζονα ζητήματα θα έπρεπε να εξεταστούν σε ανώτερο επίπεδο. Παρατήρησαν, πάντως, ότι σήμερα πλέον υπάρχουν αρκετοί δίαυλοι μεταξύ της Αθήνας και της Αγκυρας, με αποτέλεσμα να αποτρέπεται η εξέλιξη των προβλημάτων σε μεγάλη κρίση.

Τέλος, ο σύμβουλος του τουρκικού τηλεοπτικού δικτύου CNN Turk επί διπλωματικών ζητημάτων, πρέσβης ε.τ. Γιαλίμ Εράλπ, σχολιάζοντας στην «Ε» την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τις έρευνες, είπε ότι «δεν έχει οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα μεταξύ της Τουρκίας και της Κύπρου, αλλά και μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας. Επειδή δεν έχει λυθεί το Κυπριακό παραμένει το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, όταν μία πλευρά δηλώνει ότι θα κάνει έρευνες, η άλλη πλευρά μπορεί να δημιουργεί πρόβλημα».

«Τρόικα» με δικαίωμα κατάσχεσης στο Δημόσιο!

Ειδικά προνόμια που καθιστούν απαγορευτική κάθε σκέψη της ελληνικής κυβέρνησης για στάση πληρωμών και επιβολή νέων όρων εξυπηρέτησης του χρέους παρέχει στην «τρόικα» η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε με το Ελληνικό Δημόσιο: η αλληλεγγύη του ΔΝΤ και των κρατών της Ευρωζώνης στην Ελλάδα, με τη χορήγηση του δανείου των 110 δις. ευρώ, εκδηλώνεται υπό τον όρο, ότι θα έχουν το δικαίωμα κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας σε κάθε περίπτωση αθέτησης πληρωμών από την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, το Δημόσιο παίρνει ένα δάνειο, το οποίο θα δεσμεύει το ελληνικό κράτος όπως περίπου δεσμεύεται ένας ιδιώτης, όταν λαμβάνει δάνειο από μια τράπεζα: αν δεν εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του, η τράπεζα έχει το δικαίωμα να ζητήσει την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, για να εξοφληθεί το χρέος.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του διεθνούς δανείου των 110 δις. ευρώ, αλλά με έναν ακόμη χειρότερο όρο: η διαδικασία κατασχέσεων δημόσιας περιουσίας μπορεί να ενεργοποιηθεί ακόμη και αν η Ελλάδα φανεί ασυνεπής στις πληρωμές της σε ιδιώτες πιστωτές και όχι προς τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και ΔΝΤ.

Με τον τρόπο αυτό, το διεθνές σύστημα «έδεσε» την Ελλάδα, ώστε να μην έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει το δρόμο της Ρωσίας ή της Αργεντινής, λέγοντας πολύ απλά «δεν πληρώνω» και επιδιώκοντας να εκβιάσει μια ευνοϊκότερη συμφωνία εξυπηρέτησης του χρέους. Μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης με την «τρόικα», κάθε τέτοια προσπάθεια θα οδηγεί σε διαδικασίες κατάσχεσης κρατικών ακινήτων, μετοχών, ή άλλων περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων.

Ο όρος που «δαγκώνει» κρύβεται στο άρθρο 14, με τον τίτλο «Εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία». Εκεί ορίζεται, ότι:

1. Η παρούσα Σύμβαση καθώς και κάθε εξωσυμβατική υποχρέωση που τυχόν προκύψει από την παρούσα ή σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο.

2. Οι συμβαλλόμενοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διένεξη προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την ισχύ, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας Σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλήρως δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενα μέρη.

4. Οι Δανειστές μπορεί να εκτελέσουν ή να επιδιώξουν να εκτελέσουν οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ορίζεται στην παρούσα ή άλλα δικαιώματα κατά του Δανειολήπτη στα δικαστήρια της χώρας του Δανειολήπτη.

5. Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

Ουσιαστικά, δηλαδή, αν το Δημόσιο αθετήσει υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών, αυτοί θα μπορούν να εκδώσουν, με βάση το αγγλικό δίκαιο, μια διεθνή «διαταγή πληρωμής», προσφεύγοντας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στη συνέχεια, με την απόφαση αυτή θα μπορούν να επιβάλλουν στα ελληνικά δικαστήρια την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, από δημόσια ακίνητη περιουσία, μέχρι μετοχές σε εταιρείες ή άλλα δικαιώματα!

Το Δημόσιο, με τη σύμβαση δανειοδότησης έχει αμετάκλητα παραιτηθεί όλων των δικαιωμάτων του να εμποδίσει αυτές τις διαδικασίες, με τις οποίες η χώρα θα «βγει στο σφυρί» για την ικανοποίηση των πιστωτών της…

sofokleous10

ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΑΝΑΣΑ

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Οι τεράστιες ευθύνες της ΕΕ για την Ελλάδα, ο «διπλός απολυταρχισμός» που επιχειρείται να επιβληθεί

Το «παιχνίδι» των κερδοσκόπων, οι οποίοι «στοχοποίησαν» πρώτη τη χώρα μας θα μπορούσε να είχε «αίσιο» τέλος για την Ελλάδα - εάν είχε την εμπιστοσύνη της Ενωμένης Ευρώπης και τη «στήριξη» της .

Συγκεκριμένα, η ΕΕ είχε (και έχει) τη δυνατότητα να αγοράσει άμεσα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, αυξάνοντας έτσι τις τιμές τους και μειώνοντας τα ασφάλιστρα τους. Στην περίπτωση αυτή, οι κερδοσκόποι θα ήταν αναγκασμένοι να αγοράσουν τα ομόλογα που πούλησαν ανοιχτά, για να τα επιστρέψουν στους κατόχους τους – γεγονός που θα λειτουργούσε επί πλέον αυξητικά στις τιμές τους. Παράλληλα, η αύξηση των τιμών και η αλληλέγγυα στάση της ΕΕ απέναντι στην Ελλάδα, θα μείωνε τις τιμές των ασφαλίστρων κινδύνου (CDS) - με αποτέλεσμα να χάσουν διπλά οι κερδοσκόποι, οδηγούμενοι οι ίδιοι στη χρεοκοπία.

Η δυνατότητα αυτή δεν είναι θεωρητική, αφού έχει συμβεί στην περίπτωση της επίθεσης των «Hedge funds» στο Χονγκ Κονγκ. Οι κερδοσκόποι τότε είχαν «πουλήσει» ανοιχτά μετοχές του εκεί χρηματιστηρίου, αγοράζοντας δολάρια - με την προοπτική της αναγκαστικής υποτίμησης του νομίσματος εκ μέρους της κυβέρνησης, η οποία θα είχε σαν επί πλέον αποτέλεσμα την πτώση των τιμών των μετοχών. Όμως, η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ επενέβη ενεργητικά, αγοράζοντας μετοχές και διατηρώντας σταθερή την ισοτιμία του νομίσματος – με αποτέλεσμα να χάσουν τεράστια ποσά οι κερδοσκόποι, πολλοί από τους οποίους χρεοκόπησαν.

Σήμερα διαβάζουμε στον Τύπο τα παρακάτω:

«Οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι ενδεχομένως να χρειασθεί να διαθέσουν μέχρι και 600 δισ. Ευρώ, σε οικονομική βοήθεια ή να προχωρήσουν σε αγορές κρατικών ομολόγων, εάν πράγματι είναι αποφασισμένοι να αποτρέψουν την εξάπλωση της δημοσιονομικής κρίσης στο σύνολο της Ευρωζώνης», εκτιμούν οικονομολόγοι της JP Morgan και της Royal Bank of Scotland.

Οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι πρέπει να γίνει προετοιμασία για «εφεδρικά» και ταυτόχρονα δραστικά νέα μέτρα. «Τα νέα μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν εγγυήσεις από τις κυβερνήσεις για την έκδοση ομολόγων, την ΕΚΤ να καταργεί τους όρους για τα στοιχεία ενεργητικού που γίνονται δεκτά ως εγγυήσεις στις δημοπρασίες χρηματοδότησης ή την επαναφορά του απεριόριστου δανεισμού προς τις τράπεζες», εκτιμούν οι οικονομολόγοι.

Ομόλογα και μετοχές στις αγορές ανά την Ευρώπη «βούλιαξαν» αυτή την εβδομάδα, καθώς η κυβέρνηση της καγκελαρίου Merkel «καθυστέρησε» την έγκριση του πακέτου οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, ενώ η Standard & Poor’s υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας (η Γερμανία καθυστέρησε, η ΕΚΤ καθυστέρησε, η Κυβέρνηση μας καθυστέρησε – όλοι μαζί δηλαδή έκαναν τεράστια σφάλματα και μας έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων, έτσι ώστε να μην έχουμε χρόνο στη διάθεση μας για να αντιδράσουμε. Θεωρίες συνομωσίας;)

«Ίσως είναι ώρα να σκεφθούμε για ύστατα μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν για την αντιμετώπιση αυτής της δημοσιονομικής κρίσης», εκτιμά ο David Maki, οικονομολόγος της JP Morgan.

«Ίσως να έχει έλθει πλέον η ώρα για την Ευρωζώνη να προχωρήσει σε πιο δραστικά μέτρα, έτσι ώστε να αποτρέψει τον κίνδυνο η δημοσιονομική κρίση να εξελιχθεί σε καθολική χρηματοοικονομική κρίση, που θα ωθήσει και πάλι τη ζώνη του Ευρώ σε οικονομική ύφεση», συμπληρώνει ο κύριος Maki.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια συμφωνία για οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, ίσως να μην είναι αρκετή να δώσει ένα τέλος στην κρίση που «μαίνεται» στις ευρωπαϊκές αγορές και οι κυβερνήσεις ενδεχομένως να πρέπει να έχουν έτοιμο ένα εφεδρικό σχέδιο για την Ευρωζώνη στο σύνολό της . Ο κ. Maki υπολογίζει ότι, με βάση το χειρότερο σενάριο - δηλαδή οικονομικής στήριξης Ελλάδας, Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας - το ύψος του συνολικού πακέτου στήριξης ενδεχομένως να προϋποθέτει κεφάλαια, ισοδύναμα με το 8% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος των υπολοίπων χωρών, το οποίο ισοδυναμεί με περίπου 600 δις ευρώ.

«Η ΕΚΤ ίσως να χρειασθεί να αναλάβει κάποιο ρόλο, παρόλο που οι «ρίζες» της κρίσης είναι δημοσιονομικές», εκτιμούν οικονομολόγοι της Citigroup. «Η ΕΚΤ ίσως να αρχίσει να δέχεται ως εγγύηση όλα τα κρατικά χρεόγραφα, ανεξαρτήτως αξιολόγησης και να επαναφέρει την πολιτική απεριόριστου δανεισμού για χρονική περίοδο μέχρι ενός έτους, ώστε να στηρίξει τις τράπεζες της περιοχής», αναφέρει οικονομολόγος της Royal Bank of Scotland.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΕ

Η ευθύνη λοιπόν της ΕΕ, πολύ περισσότερο της Ευρωζώνης, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, αφού φαίνεται ότι μας εγκατέλειψε στην τύχη μας, χωρίς καθόλου να ενδιαφερθεί για όλους εμάς τους Έλληνες Πολίτες - οι οποίοι «ονειρευόμαστε» μία Ευρώπη των Πολιτών της. Άλλωστε, ένας από τους βασικότερους λόγους της κερδοσκοπικής επίθεσης που δεχθήκαμε, ήταν το γνωστό μας «The game is over», όπως επίσης η πρόσφατη «σπουδή» της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, υπό το γερμανό διευθυντή της, να ανακοινώσει την αυξητική «διόρθωση» του ελλείμματος μας το 2009 - ταυτόχρονα σχεδόν με τη διπλή υποτίμηση της πιστοληπτικής μας ικανότητας από την Moody’s, την οποία ακολούθησε «κατά πόδας» η S&P.

Ειδικά όσον αφορά τη Γερμανία, η «δήθεν» καθυστέρηση της οποίας οδήγησε τη χώρα μας στη «διπλή δικτατορία»,

(α) αυτήν του αιμοβόρου χρηματοπιστωτικού κερδοσκοπικού κεφαλαίου, η οποία «εκφράζεται» μέσω του ΔΝΤ καθώς επίσης

(β) αυτήν του Γερμανικού Ολοκληρωτισμού

είχαμε αναφέρει ότι: “Εάν θα είμαστε αναγκασμένοι να επιλέξουμε «μεταξύ δύο κακών το καλύτερο», το ΔΝΤ δηλαδή ή τη γερμανική ηγεμονία, θα επιλέγαμε χωρίς δεύτερη σκέψη το ΔΝΤ. Οι ευθύνες αυτής της χώρας για τη σημερινή μας θέση, όπως και για την πιθανή κατάρρευση της Ευρωζώνης, είναι τεράστιες – ενώ επικεντρώνονται κυρίως στην απίστευτη αλαζονεία της, η οποία αποδεικνύεται σήμερα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Η καγκελάριος της Γερμανίας είναι αυτή που «εμβολίζει» ολοκάθαρα τις προσπάθειες των υπολοίπων «εταίρων» μας για την παροχή του συμφωνηθέντος «πακέτου σωτηρίας» (αν και δεν χρειαζόμαστε κανένα «πακέτο», όχι μόνο γιατί δεν συμφωνεί το 70% των Ελλήνων, αλλά επειδή το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η στήριξη των ομολόγων του δημοσίου από την ΕΕ) ισχυριζόμενη (κατά την πάγια τακτική του καθεστώτος της χώρας της) «απαγορεύσεις» του συντάγματος, καθώς επίσης αντιρρήσεις εκ μέρους των Γερμανών πολιτών – παρά το ότι έχει προηγηθεί από την ίδια την κυβέρνηση της μία απίστευτη, συλλογική «πλύση εγκεφάλου», με στόχο την εχθρική τοποθέτηση της γερμανικής κοινωνίας απέναντι στην Ελλάδα .

Περαιτέρω, έχουμε αναφέρει σε πολλά κείμενα μας, τα οποία έχουν επιβεβαιωθεί τόσο από Γερμανούς, όσο και από Ευρωπαίους ή Αμερικανούς «ειδήμονες», την ύπουλη «εκμετάλλευση» της Ευρωζώνης, εκ μέρους της Γερμανίας, με στόχο την αποκόμιση οικονομικών πλεονεκτημάτων, χωρίς την παροχή των παραμικρών ανταλλαγμάτων.

Προφανώς λοιπόν είμαστε αντίθετοι στις προσπάθειες αυτής της χώρας να υποδουλώσει τους «εταίρους» της, δημιουργώντας μία περιοχή χωρίς σύνορα (Ευρασία), υπό τη δική της ηγεμονία – ουσιαστικά δηλαδή την εκπλήρωση του «ναζιστικού ονείρου», χωρίς τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Αν και φαίνεται λοιπόν ότι οι «βλέψεις» της αυτές έχουν γίνει πλέον κατανοητές, τόσο από την ΕΕ, όσο και από τις Η.Π.Α., θεωρούμε ότι αποτελούν τεράστια απειλή για τον υπόλοιπο πλανήτη – πόσο μάλλον για τη Δημοκρατία, η οποία καλείται ουσιαστικά να αντιπαρατεθεί ακόμη μία φορά με τον Ολοκληρωτισμό.

Κατ’ επέκταση, είμαστε της άποψης ότι είναι αδύνατον να εκπληρωθεί ποτέ το Ευρωπαϊκό όνειρο με τη σημερινή Γερμανία της Ανατολικογερμανίδας κυρίας Merkel εντός του. Γνωρίζοντας δε ότι η Γερμανία, πριν από την ένωση της, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη σημερινή, «θλιβόμαστε» περισσότερο παρά επικρίνουμε το «κατάντημα» της.

Συμπερασματικά λοιπόν, πόσο μάλλον όταν ο «γκεμπελικός» Τύπος της χώρας προτείνει με θράσος την «εθελουσία αποχώρηση» της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ενώ συνεχίζει να «διακωμωδεί» με απίστευτη θρασύτητα τον Ελληνικό Πολιτισμό, τοποθετώντας μία τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη, οι ευθύνες της Γερμανίας για την προσφυγή μας στο ΔΝΤ είναι τεράστιες - ενώ δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ποτέ μία πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, εάν δεν «αποστασιοποιηθεί» εντελώς από τη Γερμανία. Φυσικά κάτι τέτοιο θα την οδηγούσε ακόμη μία φορά στην απομόνωση, με δυσοίωνες συνέπειες τόσο για τους Πολίτες της (οι οποίοι ήδη υποφέρουν τα πάνδεινα από τη σημερινή τους Εξουσία), όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο”.

ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΑΣ

Περαιτέρω, αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουμε ρεαλιστικά την πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση μας «συνθηκολόγησε» (όχι οι Πολίτες), χωρίς να δώσει την παραμικρή μάχη (πως θα αντιδρούσαν αλήθεια οι Έλληνες το 1940, εάν αντί του «ΟΧΙ» ο τότε Πρωθυπουργός συμφωνούσε με την εισβολή του εχθρού – πόσο μάλλον πριν ακόμη πλησιάσει στα σύνορα;), θεωρούμε ότι οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

(α) Ένα από τα ενδεχόμενα είναι χωρίς καμία αμφιβολία η απομάκρυνση της κυβέρνησης, αφού πιθανολογούμε ότι, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αιτιολογήσει σους Έλληνες Πολίτες τόσο τα σφάλματα, όσο και, κυρίως, τη συμπεριφορά της (συνθηκολόγηση). Η «διάδοχος» όμως κατάσταση δεν είναι καθόλου εύκολο να προβλεφθεί, αφού αρκετές πολιτικές δυνάμεις της χώρας «συμμετείχαν» έμμεσα στη «παράδοση». Επομένως, πιθανότατα θα βρεθούμε αντιμέτωποι με συνθήκες «ακυβερνησίας», με όλα όσα δεινά κάτι τέτοιο συνεπάγεται.

(β) Ένα επόμενο είναι ο «αποπληθωρισμός» - μία τεράστια ασθένεια, την οποία οι ξένες δυνάμεις που διοικούν πλέον τη χώρα «απολυταρχικά», προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν σαν «φάρμακο» . Φυσικά, στις σημερινές συνθήκες που «προγραμματίζονται», ο αποπληθωρισμός θα προέλθει από τη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, καθώς επίσης από την ανεργία (προβλέπεται να ξεπεράσει το 20%) – γεγονότα που θα συμβάλλουν στην τεράστια μείωση της ζήτησης, η οποία με τη σειρά της θα περιορίσει το ΑΕΠ, αυξάνοντας τη σχέση του δημοσίου χρέους προς αυτό, ενώ θα μηδενίσει τις νέες επενδύσεις, «υποτιμώντας» τις ήδη υπάρχουσες.

Σε τελική ανάλυση, η χώρα μας θα οδηγηθεί σε έναν καθοδικό σπειροειδή κύκλο χωρίς επιστροφή από τον οποίο πολύ δύσκολα θα ξεφύγει. Φυσικά η μείωση όλων των αξιών είναι δεδομένη, ειδικά αυτή των ακινήτων, η οποία θα εντείνει ακόμη περισσότερο την κρίση – με κίνδυνο να οδηγηθεί η χώρα τελικά στη πτώχευση, παρά τα όσα μέχρι τότε θα αναγκασθούν να υποστούν οι πολίτες της.

(γ) Ένα τρίτο ενδεχόμενο θα είναι η «μετάλλαξη» μας σε προτεκτοράτο , αφού ο δανεισμός μας όχι μόνο δεν θα αποπληρωθεί, αλλά θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, σαν αποτέλεσμα της λεηλασίας του εθνικού πλούτου μας (δημόσιου και ιδιωτικού), από τους εισβολείς.

(δ) Επομένως, το τέταρτο ενδεχόμενο είναι η λεηλασία της χώρας με διάφορες μεθόδους αφού, όπως έχουμε ήδη αναφέρει,

“Το ΔΝΤ, έχοντας ουσιαστικά σαν στόχο την εξόφληση των δανειστών της «υπό κατάληψη» χώρας, περιορίζει τα μέγιστα τις δαπάνες, αυξάνει τη φορολογία (κυρίως των χαμηλών εισοδηματικών τάξεων) και «εκποιεί» δημόσιο πλούτο - έτσι ώστε, αφενός μεν να μην «διογκώνεται» το χρέος από τα ελλείμματα, αφετέρου δε να αποπληρώνεται, τόσο από τη φορολόγηση, όσο και από την πώληση των παγίων του δημοσίου. Όπως είναι κατανοητό, τόσο η μία μέθοδος, όσο και η άλλη, έχουν σαν αποτέλεσμα την ύφεση – άρα τη μείωση του ΑΕΠ. Με δεδομένο τώρα ότι η μείωση του ΑΕΠ αυξάνει το χρέος ως προς το ΑΕΠ, η χώρα εισέρχεται σε ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό ρεύμα, με άγνωστη κατεύθυνση”

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Τα σημερινά, πρώτα μέτρα που ανακοινώθηκαν από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας (της Γερμανίας/ΔΝΤ καλύτερα, αφού δεν έχουμε ουσιαστικά ελεύθερη κυβέρνηση – ενώ βέβαια δεν ψηφίσαμε ούτε την κυρία Merkel, ούτε τον κ. S.Kahn), αποδεικνύουν χωρίς καμία αμφιβολία τη θέση μας. Άλλωστε, η διεθνής επιβράβευση των μέτρων της «κυβέρνησης» μας ακολούθησε σχεδόν αμέσως μετά: υποβαθμίσθηκαν «ξαφνικά» εννέα μαζί τράπεζες μας από την Moody’s. Ολοκληρώνοντας, αναφέρουμε ακόμη μία φορά την περιγραφή του ΔΝΤ από το γνωστό καναδό οικονομολόγο:

“Όταν μία αντιπροσωπεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «επισκέπτεται» μία χώρα, θέτοντας σαν προϋπόθεση για την εκχώρηση δανείων τον περιορισμό των κοινωνικών και λοιπών δαπανών, η διαφορά δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σε σχέση με τη φυσική καταστροφή που θα προκαλούσε ένας βομβαρδισμός εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Το ΔΝΤ απαιτεί το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και βιομηχανιών, με ένα πολύ χαμηλότερο κόστος «εισβολής» για τη Δύναμη που εκπροσωπεί, από αυτό που θα είχε ο ανελέητος βομβαρδισμός των νοσοκομείων, των σχολείων και των βιομηχανιών - όπως στο παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας. Το αποτέλεσμα όμως, για τη χώρα «υποδοχής» του, είναι σχετικά το ίδιο: Η απόλυτη καταστροφή της” (M.Chossudovsky).

Επίσης, συμπληρώνουμε ορισμένα γεγονότα, από την περιπέτεια της Βραζιλίας:

“Στην περίπου οκταετή «θητεία» μίας κυβέρνησης (1994-2002), αποτελούμενης χωρίς καμία αμφιβολία από τα ικανότερα άτομα της προικισμένης με τεράστιο ορυκτό και λοιπό πλούτο χώρας, εκποιήθηκε σχεδόν το σύνολο των κερδοφόρων, δημοσίων επιχειρήσεων της. Μοναδική εξαίρεση η εθνική εταιρεία Petrobras, η οποία παρέμεινε στην ιδιοκτησία του κράτους, χάρη στις τεράστιες «αμυντικές» προσπάθειες των εργαζομένων της. Η πολιτική ηγεσία της χώρας, αιτιολόγησε ως εξής τις ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων: «Οι κρατικές εταιρείες μας είναι υγιείς και εξαιρετικά κερδοφόρες. Θα χρησιμοποιήσουμε τα έσοδα από την πώληση τους, για να ελαφρύνουμε τα βάρη του λαού της Βραζιλίας, οδηγώντας τον στην ανάπτυξη».

Το αποτέλεσμα ήταν να πουληθούν πράγματι όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις, σε σχετικά συμφέρουσες τιμές για το κράτος. Όμως, τα δισεκατομμύρια δολάρια που εισπράχθηκαν, χάθηκαν στην κυριολεξία στον αέρα. Όπως υποθέτουν οι ειδικοί, ένα μέρος από αυτά χρησιμοποιήθηκε πράγματι για να καλύψει τα «παραδοσιακά» ελλείμματα του προϋπολογισμού. Ένα άλλο μεγάλο μέρος όμως, κατευθύνθηκε στο εξωτερικό – στους ιδιωτικούς λογαριασμούς υπουργών, δικαστών, στρατιωτικών, υψηλόβαθμων δημοσίων λειτουργών και τραπεζιτών .

Τέλος, σε σχέση με την εισβολή του ΔΝΤ για πρώτη φορά σε μία ανεπτυγμένη Οικονομία, οφείλουμε να επαναλάβουμε τις μεθόδους, οι οποίες πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν, έτσι ώστε να «ελαχιστοποιηθούν», όσο το δυνατόν, οι υγιείς κοινωνικές αντιδράσεις:

“Αντίθετα τώρα, στις οικονομίες που αναπτύσσονταν πλέον, υιοθετώντας συνήθως δημοκρατικά πολιτεύματα (πόσο μάλλον στις ανεπτυγμένες οικονομίες), η εφαρμογή των «ΔΝΤ-προγραμμάτων» απαιτούσε αυξημένες γνώσεις Πολιτικής, καθώς επίσης εξαιρετικά εκλεπτυσμένες μεθόδους. Για παράδειγμα, δημόσιες σχέσεις (καταχωρήσεις στις εφημερίδες, «θετικά» άρθρα από επιφανείς δημοσιογράφους, «ευμενείς» αναλύσεις από οικονομολόγους «υποχρεώσεις» των Πολιτών μέσω «διαγγελμάτων» της στρατευμένης πολιτικής κλπ) με στόχο την ωραιοποίηση της εισβολής, λεπτές πολιτικές διαπραγματεύσεις με έναν μεγάλο αριθμό «ιθυνόντων», θετική αντιμετώπιση εκ μέρους της «τοπικής» ελίτ και των Πολιτών κοκ”.

Βασίλης Βιλιάρδος

Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου