Θα φύγουν όλοι από τη Γαύδο

ΠΟΤΑΜΟΣ. Στην δυτικη πλευρα του νησιου. Για πολυ μοναχικους

Λύση «εδώ και τώρα» στο πρόβλημα της ακτοπλοϊκής απομόνωσης, ζητούν οι κάτοικοι της Γαύδου. Σε διαφορετική περίπτωση δηλώνουν αποφασισμένοι ακόμη και να εγκαταλείψουν το ακριτικό νησί.
Το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης είναι αποκλεισμένο από την 1η Ιουλίου, καθώς νέα κοινοτική οδηγία δεν επιτρέπει στα πλοία ανοιχτού τύπου της ΑΝΕΝΔΥΚ, δηλαδή το «Δασκαλογιάννης» και το «Σαμαριά», να εκτελούν δρομολόγια πέραν των 17 ναυτικών μιλίων.

Το Κοινοτικό Συμβούλιο της Γαύδου που συνεδρίασε εκτάκτως το περασμένο Σάββατο παρουσία και κατοίκων του νησιού, αποφάσισε να ζητήσει ως εσχάτη λύση ακόμη και τη δρομολόγηση πλοίου του Πολεμικού Ναυτικού! Ειδάλλως, το νησί κινδυνεύει με οικονομικό μαρασμό καθώς δεν είναι δυνατή η προσέλευση τουριστών, αλλά και η μεταφορά ειδών πρώτης ανάγκης.

Οι κάτοικοι ζητούν να δοθεί παράταση μέχρι τέλος Οκτωβρίου, ή άλλο σκάφος, αξιόλογο, να εξυπηρετήσει την τουριστική σεζόν. Τα πλοία «Σαμαριά» και «Δασκαλογιάννης» της Ανώνυμης Ναυτιλιακής Εταιρείας Νοτιοδυτικής Κρήτης μετέφεραν καθημερινά από 200 έως και 400 επιβάτες στην ακριτική Γαύδο. Η διακοπή των δρομολογίων μεταφράζεται σε απώλειες πολλών χιλιάδων ευρώ για τους κατοίκους του νησιού που έχουν ως μοναδική πηγή εσόδων τον τουρισμό.

Μάλιστα, χθες μετέβη στα Χανιά ο πρόεδρος της κοινότητας Στρατής Λαμπάκης, ο οποίος είχε αλλεπάλληλες συναντήσεις με αρμόδιους, με αφορμή την επικείμενη συνάντησή του την Τετάρτη, στην Αθήνα, με υπηρεσιακούς παράγοντες υπουργείων.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΘΛΙΨΗ -Στο Νεολιθικό Οικισμό της Νέας Νικομήδειας

Απογοητευμένη η σύζυγος του αμερικανού ανασκαφέα που επισκέφθηκε προ... ημερών το χώρο

Μόνο θλίψη, ντροπή και απογοήτευση μπορεί να αισθανθεί κάποιος που επισκέπτεται το Νεολιθικό Οικισμό στη Νέα Νικομήδεια, τον παλαιότερο από όλους όσοι έχουν βρεθεί στην Ελλάδα και μάλιστα γεωργικό σε ευρωπαϊκό έδαφος. Αγριόχορτα, τσουκνίδες, θάμνοι, φίδια, αλεπούδες και ασβοί συνθέτουν τη σημερινή εικόνα του χώρου του οικισμού, ο οποίος δεν θυμίζει τίποτα από το παρελθόν.

Αν και οι ανασκαφές έδωσαν σημαντικά κατάλοιπα ενός πρωτοελλαδικού πολιτισμού, που άνθισε σ' αυτό το κομμάτι της ημαθιώτικης γης της Μακεδονίας, πριν από (60) εξήντα αιώνες, εν τούτοις ο οικισμός περιμένει εδώ και σαρανταέξι χρόνια να αξιοποιηθεί επιστημονικά και να προβληθεί πολιτιστικά.

Οι όποιες προσπάθειες έγιναν από πλευράς Κοινοταρχών, Δημάρχων και άλλων ενδιαφερομένων στο διάβα των χρόνων από την τελευταία ανασκαφή (1964), δυστυχώς, δεν έφεραν κάποιο αποτέλεσμα και ο οικισμός εξακολουθεί να παραμένει ένα θλιβερό τοπίο...
"Οι επισκέπτες φεύγουν απογοητευμένοι μ' αυτό που αντικρύζουν...

Δεν είναι μονο ότι για δεκαετίες τώρα δεν έχει γίνει τίποτα και ο οικισμός παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης, αλλά και δεν υπάρχει η βούληση από κανέναν να προστατευθεί ο χώρος και να καταστεί επισκέψιμος. Στο παρελθόν έχουν έρθει αρχαιολόγοι, επιστήμονες, και απλοί άνθρωποι απ' όλον τον κόσμο, που γνωρίζουν τα πάντα για το χώρο, αλλά φεύγουν απογοητευμένοι μ' αυτό που αντικρύζουν..." είπε με πόνο ψυχής αλλά και γεμάτος οργή, μιλώντας στην "Η", ο 74χρονος Γιάννης Παπαδόπουλος, κάτοικος Ν. Νικομήδειας και συνταξιούχος υπάλληλος του Αρχαιολογικού μουσείου Βέροιας.


Ο ίδιος, που εργάστηκε με ζήλο και προσήλωση δίπλα στον αρχαιολόγο R.J. Rodden κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, οργίζεται ακόμη περισσότερο, όταν αναφέρεται σ' ένα πρόσφατο γεγονός.

"Πριν από λίγες ημέρες ήρθε στη Ν. Νικομήδεια η Αγγλίδα δημοσιογράφος κ. Τζούντι Ρόντεν, σύζυγος του Αμερικανού αρχαιολόγου Ρόντεν, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομάδας των Άγγλων καθηγητών Γκράχαμ Κλαρκ και Ερικ Χιγκς του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ στην έρευνα και την ανασκαφή που έγινε στο Νεολιθικό οικισμό.

Η κ. Τζούντι ζήτησε από εμένα να πάμε στο χώρο του οικισμού, τον οποίο και επισκεφθήκαμε. Η ίδια έμεινε έκπληκτη απο το θέαμα που αντίκρυσε. Δεν μπορούσε να φαντασθεί ότι ερχόμενη μετά από τόσα χρόνια σ' αυτόν τον χώρο, με τόση αρχαιολογική σημασία και αξία, θα έβλεπε αυτό που έβλεπε. Φυσικά, μετά από αυτό που είδε δεν είχε καμία διάθεση να παραμείνει στον χώρο του οικισμού και έφυγε απογοητευμένη. Αρκεί να σου πω ότι η κ. Τζούντι Ρόντεν ήταν αυτή που επέβλεπε όλες τις δουλειές, την περίοδο των ανασκαφών.


Δηλαδή, του καθαρισμού, του πλυσίματος και της ταξινόμησης όλων των αντικειμένων που ερχόταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βέροιας. Βέβαια η απογοήτευση της υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη, όταν βρέθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βέροιας και δεν έγινε κατορθωτό να δει όλα αυτά τα αντικείμενα που έχουν βρεθεί στην Τούμπα της Ν. Νικομήδειας, από το γεγονός ότι τα περισσότερα βρίσκονται καταχωνιασμένα στα υπόγεια του Μουσείου, και πολύ λίγα είναι αυτά, αξιολογημένα ως τα πιο σημαντικά, που μπορεί να δει ο κάθε επισκέπτης...".

Όπως είπε ακόμα ο κ. Γιάννης Παπαδόπουλος, "πέρα από την ντροπή και απογοήτευση που ένιωσε η κ. Τζούντι Ρόντεν από την επίσκεψη της στον Νεολιθικό οικισμό της Ν. Νικομήδειας, τα ίδια συναισθήματα ένοιωσε και ένας Κροάτης αρχαιολόγος που βρέθηκε λίγες ώρες μετά εκεί...".

-Το ιστορικό των ανασκαφών Ο Νεολιθικός οικισμός στη Νέα Νικομήδεια (2 χλμ. βόρεια του χωριού) εντοπίστηκε τυχαία το έτος 1958 από εργάτες κατασκευής αγροτικού δρόμου - αρδευτικών αυλακιών στην περιοχή. Η αποκάλυψη αρχιτεκτονικής λειψάνων (θεμελίων) - τμημάτων πήλινων αντικειμένων άφησε έκπληκτους τους εργαζόμενους όπως και τους κατοίκους της Νέας Νικομήδειας. Από την πρώτη στιγμή το θέμα πήρε δημοσιότητα και προκάλεσε το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων. Πρώτος επισκέφθηκε το χώρο ο αρχαιολόγος Φώτης Πέτσας.

Κατά τη διάρκεια των ετών 1961, 1962, 1963 και 1964 ερευνήθηκε μια έκταση 1.800 τ.μ. από τα συνολικά 24.000 τ.μ. από ομάδα καθηγητών Αγγλων με επικεφαλής τον R.J. Rodden.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα: οικήματα, κεραμικούς φούρνους, τάφους, πήλινα αγγεία, πήλινες σφραγίδες, λίθινα εργαλεία και λίθινα αντικείμενα, οστεϊνα αντικείμενα, υπολλείμματα τροφών. Και φυσικά ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα ηταν η κόρη της Νκομήδειας (πέντε πήλινα ειδώλεια γυναικείων μορφών).

Τα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βέροιας. Η "άγνωστη" μέχρι τότε Νέα Νικομήδεια άρχισε να σημειώνεται σε παγκόσμιους χάρτες σαν ενας σημαντικός νεολιθικός χώρος. Μεγάλη προσφορά στη διατήρηση και ανάδειξη του οικισμού έχουν δυο κάτοικοι του χωριού, ο Παπαδόπουλος Γιάννης και ο Παπαδόπουλος Νίκος.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ακόμα ότι κοντά στον οικισμό και συγκεκριμένα στο ρέμα "Παπάβρυση" υπάρχει ένα λιθόκτικτο τοξωτό γεφύρι το οποίο ανακηρύχθηκε το 2005 ως ιστορικό μνημείο από την ΟΥΝΕΣΚΟ.
Παύλος Χρ. Τουτουντζίδης
www.imerisia-ver.g

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΝΕΟΛΙΘΙΚΟ ΟΙΚΙΣΜΟ ΝΕΑΣ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ο ΝΕΟΛΙΘΙΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΝΕΑΣ ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑΣ
ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ.

Σημαντικός όσο η Βεργίνα και η Ακρόπολη
Να σημειώσουμε ότι πρόκειται για έναν προϊστορικό οικισμό της αρχαιότερης νεολιθικής εποχής, η αποκάλυψη του οποίου προκάλεσε διεθνές επιστημονικό ενδιαφέρον. Η αρχή του χρονολογείται στο τέλος της 7ης χιλιετίας (γύρω στο 6.300 π.Χ. (πριν 8.300 χρόνια) και κατοικήθηκε σε βάθος χρόνου 2.000 ετών από τις πρώτες γενιές γεωργών και κτηνοτρόφων.

Η μελέτη πρώιμων κοινωνιών, σαν αυτή του οικισμού της Ν. Νικομήδειας, στον ευρωπαϊκό χώρο επιχειρεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα πώς ο άνθρωπος πέρασε από το στάδιο του τροφοσυλλέκτη στο στάδιο του τροφοπαραγωγού, όπως μας εξηγεί η αρχαιολόγος της ΙΖ΄ ΕΠΚΑ κ. Γεωργία Στρατούλη.

Ο οικισμός της Ν. Νικομήδειας είναι πασίγνωστος στους κύκλους των επιστημόνων. Θεωρείται σημαντικός για την εποχή του όσο η Βεργίνα για τους ελληνιστικούς χρόνους και η Ακρόπολη για την αρχαιότητα, σημειώνει η κ. Στρατούλη.

Για την κατασκευή του οικισμού δεν χρησιμοποιήθηκε πέτρα (διότι δεν υπήρχε στη γύρω περιοχή που πιστεύεται ότι ήταν όρμος του Θερμαϊκού κόλπου) αλλά υλικά του υπεδάφους όπως επεξεργασμένος άργιλος (λάσπη) και ξύλα, ενώ οι τρόποι δόμησης είναι αντίστοιχοι με αυτούς που χρησιμοποιούνται ακόμη στις μη βιομηχανικές κοινωνίες. Σημαντικές θεωρούνται οι ιδιαιτερότητες στις θεμελιώσεις των οικιών, καθώς χρησιμοποιούνταν τάφροι θεμελίωσης για λόγους καλύτερης στήριξης και στεγανοποίησης.
(από το MAKNEWS.GR)
TO KLYSMA ΛΕΕΙ:
ΑΝ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ.
.

Οι άθλιοι των Αθηνών

Από επιτροπές για την Αθήνα, άλλο τίποτε. Χθες οικοδεσπότης ήταν ο υπουργός Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος. Η μάζωξη για τη σωτηρία της πόλης έγινε υπό την σκέπη της ειδικής επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος για το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Τις προάλλες προσκαλούσε σε διάλογο για τη μείωση της εγκληματικότητας ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης (διευρύνοντας ελαφρώς το γεωγραφικό περίγραμμα: όχι Αθήνα, Αττική).

Ταυτόχρονα επιχειρεί να περισώσει την κατάσταση ο πλέον αρμόδιος, ο δήμαρχος κ. Ν. Κακλαμάνης. Από κοντά και η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, που έχει φτιάξει κάτι σαν προσωπικό φαν κλαμπ με 3.000 υποστηρικτές για μια καλύτερη ζωή στον μικρό δακτύλιο. Τι κάνουν όλοι ετούτοι, μαζί με ακτιβιστές και στελέχη της αυτοδιοίκησης; Κουβεντιάζουν. Καταστρώνουν στρατηγικές. Ανοίγουν τους χάρτες και τοποθετούν βελάκια: εδώ το πάρκο, πιο ΄κεί η δανειστική βιβλιοθήκη, παραπέρα το τμήμα με τους καλούς αστυνόμους. Επί χάρτου όλα τα καλούδια του οργανωμένου κράτους.

Οσο διαρκεί η ωραία και εποικοδομητική συζήτηση πολιτικών και κατοίκων, το χάος επεκτείνεται. Πέρυσι υπήρχε το Εφετείο με τους 600 καταληψίες του ως κεντρική εστία μπόχας. Εντάξει, δεν φταίνε οι άνθρωποι, ήρθαν για μια καλύτερη ζωή (προσθέστε μόνοι σας εδώ τα γνωστά περί του μεταναστευτικού για να μη γράφουμε τα ίδια κάθε μέρα...). Το Εφετείο της οδού Σωκράτους εξελίχθηκε σε Λερναία Υδρα.

Στο κέντρο της Αθήνας σήμερα καταγράφονται 463 σημεία που στεγάζουν σε άθλιες συνθήκες μετανάστες και τοξικομανείς. Την καταγραφή ολοκλήρωσαν οι επόπτες υγείας της Νομαρχίας Αθηνών.

Πρόκειται για πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, κλινικές, ακόμη και αυτοκίνητα. Ο νομάρχης Αθηνών κ. Γιάννης Σγουρός (στο σκίτσο) έκανε το αυτονόητο. Εβαλε τους υπαλλήλους του να καταγράψουν επακριβώς το πρόβλημα που εντοπίζεται γύρω από την Ομόνοια. Στα βρωμερά κτίρια για κάθε δυστυχή αντιστοιχούν περί τα δέκα ποντίκια και καμιά εκατοστή κατσαρίδες. Σαν να ζουν σε υπόνομο. Στην ίδια περιοχή πωλούνται καθημερινά 17.000 σύριγγες. Πωλούνται επίσης αγόρια, κορίτσια και όπλα. Τα πράγματα γίνονται κάθε μήνα και πιο περίπλοκα.

Και ενώ όλα αυτά διαδραματίζονται εκεί έξω, στους κακοφωτισμένους, λερούς δρόμους, οι αρμόδιοι μεμψιμοιρούν, κλεισμένοι σε αίθουσες συσκέψεων. Ανακατεύουν τα ντοσιέ με τις σημειώσεις, δεσμεύονται με βαρύγδουπες υποσχέσεις και στο τέλος βγάζουν την ουρά τους απ΄ έξω. Εχουν όλοι το ίδιο δικαιολογητικό: δεν υπάρχουν κονδύλια για να καθαρίσουν την πόλη. Ακόμη όμως και αν εξευρεθούν οι πόροι, φαίνεται αδιανόητο να υπάρξει συνεννόηση, καθώς οι εμπλεκόμενοι αναφέρονται καθείς σε άλλο κέντρο εξουσίας.

Ετσι τα νέα στοιχεία που κομίζει η Νομαρχία Αθηνών μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρώτη ύλη για ομιλίες σε ημερίδες, για άρθρα σε εφημερίδες και βάση για ξημεροβραδιάσματα:

ατελείωτες συζητήσεις τροφοδοτούνται με τέτοια ντοκουμέντα. Το δημόσιο και κρατικό κουβεντολόι προσφέρεται για να αποδείξει κανείς αν είναι συντηρητικός ή προοδευτικός. Οι πολιτικάντηδες επιλέγουν το προφίλ τους: εμφανίζονται ως ψυχοπονιάρηδες ή ορθολογιστές. Οι πονηροί πάνε να εκμεταλλευθούν τη συγκυρία: ο φόβος του γκέτο τούς δίνει πόντους. Ενόσω μακρηγορούν η πόλη μεταλλάσσεται.

Δεν αποκλείεται κάποτε όλοι αυτοί οι «αρμόδιοι» να καταλήξουν σε ένα καταπληκτικό σχέδιο με θεαματικά αποτελέσματα. Οι αλλοδαποί θα απορροφηθούν και θα βρουν δουλειές με καταπληκτικά εισοδήματα. Οι πόρνες θα γραφτούν στα πανεπιστήμια. Τα πρεζάκια θα «καθαρίσουν» και θα φτιάξουν οικογένειες.

Η πλατεία Ομονοίας θα μυρίζει Αjax και σε γλάστρες στα πεζοδρόμια θα ανθίζουν πετούνιες. Πρέπει να υπολογίσουμε τους χρόνους. Πόσα χρόνια τώρα τρενάρεται η υποβάθμιση και πόσα ακόμη θα χρειαστούν ώσπου το κέντρο της πόλης να γίνει βιώσιμο;

Ο μόνος τρόπος για να τα υπολογίσουμε είναι συγκριτικά με την ηλικία μας. Πρόσεξα τα πρώτα σημάδια υποβάθμισης στα τριάντα μου. Αν δω την επανόρθωση στα πενήντα μου, θα έχω χάσει τα καλύτερά μου χρόνια στην παρακμή. Αυτό δεν ξεπληρώνεται με τίποτα.

ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ

ΤΟ ΒΗΜΑ

Εικόνα εγκατάλειψης παρουσιάζει ο αρχαιολογικός χώρος του Σουνίου. «Απογοητευτική», χαρακτηρίστηκε στο Κεντρικό...

Εικόνα εγκατάλειψης παρουσιάζει ο αρχαιολογικός χώρος του Σουνίου.

«Απογοητευτική», χαρακτηρίστηκε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η κατάσταση ενός από τους διασημότερους τόπους της Αττικής και της Ελλάδας. Στη συνεδρίαση του ΚΑΣ περιγράφηκαν με τον πιο γλαφυρό τρόπο οι συνθήκες που επικρατούν:

ο χώρος είναι επικίνδυνος για τους επισκέπτες, δεν επαρκούν οι τουαλέτες, εντοπίζονται προβλήματα στην πρόσβαση των ΑμεΑ, ο φωτισμός είναι ελαττωματικός, ενώ το Σούνιο είναι αγαπημένος προορισμός για… τελετές μαύρης μαγείας και για όσους επιχειρούν να αυτοκτονήσουν!

Το Συμβούλιο ενέκρινε τη μελέτη ωρίμανσης για τη διαμόρφωση (ενταγμένη στο Γ’ ΚΠΣ) που αναμένεται να αλλάξει την εικόνα του αρχαιολογικού χώρου. Προβλέπει μεταξύ άλλων τη δημιουργία ειδικών διαδρομών για την κίνηση των επισκεπτών στο χώρο, με στάσεις, παγκάκια, ενημερωτικές ταμπέλες και πινακίδες, διόρθωση του φωτισμού αλλά και τοποθέτηση κιγκλιδωμάτων περιμετρικά για να αποτραπούν οι απόπειρες αυτοκτονιών από τον βράχο αλλά και για να μην ανεβοκατεβαίνουν ανεπιθύμητοι επισκέπτες από τους νεώσοικους του ορμίσκου.

Για να γίνουν όμως όλα τα παραπάνω, χρειάζονται κονδύλια και για να βρεθούν θα πρέπει το έργο να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ.
Εκτός από τη διόρθωση των προβλημάτων, στόχος της μελέτης είναι να γίνει κατανοητό στους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου ότι το Σούνιο δεν είναι μόνο ο ναός του Ποσειδώνα αλλά ένας οχυρωμένος τόπος.

Oπως ειπώθηκε, σε άσχημη κατάσταση βρίσκεται το ανατολικό τμήμα των τειχών του φρουρίου του Σουνίου (για τη συντήρησή τους απαιτούνται 100 χιλιάδες ευρώ). Σε κατάσταση εγκατάλειψης και εκτός πορείας των επισκεπτών (παρά τις ενημερωτικές πινακίδες) βρίσκεται και το ιερό της Αθηνάς Σουνιάδος που απέχει 500 μέτρα από το ναό του Ποσειδώνα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, όπως ειπώθηκε στο ΚΑΣ, στο χώρο δεν έχει γίνει σύγχρονη ανασκαφική έρευνα και τα μόνα ευρήματα που ήρθαν στο φως ήταν μετά από πυρκαγιά τη δεκαετία του ’90, ενώ εδώ και 50 χρόνια δεν έχει γίνει καμιά αναστήλωση στο ναό. «Σπόνδυλοι του ναού διακοσμούν κήπους στην Ευρώπη, σε Βερολίνο, Βενετία και Λονδίνο», τόνισε ο κ. Μανώλης Κορρές, καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο και μέλος του Συμβουλίου, καθώς από το 15ο μέχρι το 19ο αιώνα ο ναός λεηλατήθηκε. «Σπόνδυλοι από τους κίονες του ναού χρησιμοποιήθηκαν στην Αγγλία για το βάθρο του έκτου δούκα του Devonshire», σημειώνει στον οδηγό του Σουνίου (έκδοση του ΤΑΠΑ) η αρχαιολόγος Μαίρη Σαλλιώρα-Οικονομάκου.

Στο Συμβούλιο επισημάνθηκε η ανάγκη ανέλκυσης σπονδύλων που έχουν εντοπιστεί στη θάλασσα και γι’ αυτό το λόγο θα ζητηθεί συνδρομή ελικοπτέρου του στρατού.
www.e-typos.com