«Ήρωες: Θνητοί και Μύθοι στην Αρχαία Ελλάδα»

«Ήρωες: Θνητοί και Μύθοι στην Αρχαία Ελλάδα» έχει τίτλο η πολύ σημαντική έκθεση που παρουσιάζεται από τις 5 Οκτωβρίου ώς τις τις 3 Ιανουαρίου 2011, στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Ίδρυμα, στο Μανχάταν. Η έκθεση συγκεντρώνει περισσότερα από ενενήντα εξαιρετικά έργα τέχνης της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής περιόδου (6ος-1ος αιώνας π.Χ.), από συλλογές στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Στόχος της είναι να δείξει πώς οι αρχαίοι Έλληνες ήρωες γίνονταν αντιληπτοί και πώς λειτούργησαν ως πρότυπα. Επίσης, διερευνά την ανθρώπινη ανάγκη για ύπαρξη ηρώων ως προτύπων στις τέχνες ενός από τους αρχαιότερους και με τη μεγαλύτερη ιστορικά επιρροή σε άλλους πολιτισμούς.

 

Η έκθεση συγκεντρώνει περισσότερα από ενενήντα εξαιρετικά έργα τέχνης της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής περιόδου (6ος-1ος αιώνας π.Χ.), από συλλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Μέσα από αυτά τα αντικείμενα, που κυμαίνονται από αρχιτεκτονικά γλυπτά μεγάλης κλίμακας μέχρι όμορφα διακοσμημένα κεραμικά και μικρογραφίες εγχάρακτων πολύτιμων λίθων, η έκθεση δείχνει πώς οι αρχαίοι Έλληνες ήρωες γίνονταν αντιληπτοί και πώς λειτούργησαν ως πρότυπα. Επίσης, διερευνά την ανθρώπινη ανάγκη για ύπαρξη ηρώων ως προτύπων στις τέχνες ενός από τους αρχαιότερους, και με τη μεγαλύτερη ιστορικά επιρροή σε άλλους, πολιτισμούς.

Στα σημαντικότερα εκθέματα περιλαμβάνονται ένα χάλκινο κορινθιακό κράνος 700 - 500 π.Χ. (Walters Art Museum), ένας μελανόμορφος αμφορέας που απεικονίζει τον Αχιλλέα και τον Αίαντα να παίζουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι έξω από την Τροία (τέλη του έκτου αιώνα π.Χ., Royal Ontario Museum), ένας μελανόμορφος κρατήρας (περ. 510 π.Χ.) που απεικονίζει την απόδραση του Οδυσσέα από τη σπηλιά του Κύκλωπα Πολύφημου (Badisches Landesmuseum Karlsruhe), ένα μαρμάρινο γλυπτό του κορμού ενός ηρωικού αθλητή (Ρωμαϊκό αντίγραφο, π. 430 π.Χ., βασισμένο σε πρωτότυπο του Πολύκλειτου, Walters Art Museum), ένα γλυπτό του Ηρακλή ως αγένειου νέου, βασισμένο σε Ελληνιστικό πρότυπο (πρώτος ή δεύτερος αιώνας μ.Χ., Staatliche Museen zu Berlin), ένα μαρμάρινο γλυπτό της κεφαλής του Πολύφημου (πρώτος ή δεύτερος αιώνας μ.Χ., Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη), ένα γλυπτό μαρμάρινο ανάγλυφο με σκηνές από τον Τρωικό Πόλεμο (πρώτο μισό του πρώτου αιώνα μ.Χ., Metropolitan Museum of Art) και ένα χρυσό περιδέραιο με την προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (περ. 218-235 μ.Χ., Walters Art Museum).

 

Το πρώτο τμήμα της έκθεσης, «Ήρωες στον Μύθο», παρουσιάζει τα αντικείμενα που απεικονίζουν στιγμές των κύκλων ζωής των τεσσάρων μεγάλων μορφών (του Ηρακλή, του Αχιλλέα, του Οδυσσέα και της Ελένης) προβάλλοντας την συνυφασμένη με την αρχαία ελληνική έννοια του ηρωισμού πολυπλοκότητα. Παρόλο που αναδύονται κοινά μοτίβα, όπως η εξαιρετική καταγωγή και οι γεννήσεις των ηρώων, οι αξιόλογοι άθλοι που πραγματοποίησαν στην πρώτη τους νιότη και η συχνά ταραγμένη εμπειρία τους στο γάμο, τα γνωρίσματα του χαρακτήρα, οι αγώνες και οι θάνατοι αυτών των τεσσάρων μορφών ήταν σαφώς διαφορετικά. 

Η δεύτερη ενότητα της έκθεσης, «Ήρωες στη Λατρεία» επεκτείνεται στην πίστη στην επιβίωση του ήρωα μετά θάνατον, φωτίζοντάς την με την αρχαία ελληνική πρακτική της λατρείας ηρώων σε τοπικά ιερά. 

Η τρίτη ενότητα, «Ήρωες ως Πρότυπα», φέρνει την έκθεση πιο κοντά στις σύγχρονες ιδέες μας για τον ηρωισμό, εξετάζοντας το πώς οι αρχαίοι Έλληνες πολεμιστές, αθλητές, μουσικοί και κυβερνώντες διαμόρφωσαν τη συμπεριφορά τους, και μερικές φορές τις εικόνες τους, στα πρότυπα των ηρώων. Τα εκτιθέμενα αντικείμενα ποικίλουν από μελανόμορφα αγγεία ζωγραφικής στρατιωτών και αναβατών μέχρι κέρματα που φέρουν τις εικόνες των βασιλέων ντυμένων ως Ηρακλή.

ΑΠΕ

Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αγόρασε και στη συνέχεια κατέστρεψε σχεδόν δέκα χιλιάδες αντίτυπα βιβλίου.

Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ αγόρασε και στη συνέχεια κατέστρεψε σχεδόν δέκα χιλιάδες αντίτυπα βιβλίου με τα απομνημονεύματα έφεδρου αξιωματικού ώστε να μην αποκαλυφτούν κρατικά μυστικά, επιβεβαίωσε εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων.
Όπως προσέθεσε ο εκπρόσωπος, «η πρώτη έκδοση περιείχε πληροφορίες που θα μπορούσαν να βλάψουν την εθνική ασφάλεια».

Το βιβλίο αναφέρεται σε επιχειρήσεις των Ειδικών Δυνάμεων, της CIA και της NSA στο Αφγανιστάν, όπου υπηρέτησε ο Σάφερ· για τη δράση του τού απονεμήθηκε μετάλλιο.

Πάντως ο εκδοτικός οίκος ανέφερε ότι ετοίμασε δεύτερη ανατύπωση συμπεριλαμβάνοντας τις ‘διορθώσεις’ που ζητούσαν οι μυστικές υπηρεσίες.

Σε δηλώσεις του στο CNN ο συγγραφέας Άντονι Σάφερ ανέφερε ότι η κίνηση του Πενταγώνου «μυρίζει αντεκδίκηση»

και προσθέτει ότι«στη ψηφιακή εποχή η αγορά 10.000 βιβλίων για να μη βγει προς τα έξω μία ιστορία είναι γελοία»

ΒΗΜΑ

Ιράκ: Το Σουέζ των ΗΠΑ

Η εισβολή της Βρετανίας και της Γαλλίας στο Σουέζ τον Νοέμβριο του 1956 ήταν η τελευταία προσπάθεια των δύο μεγάλων ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων όχι μόνο να διασφαλίσουν τα ζωτικά τους συμφέροντα στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή αλλά να διαμηνύσουν ότι παραμένουν Μεγάλες Δυνάμεις ικανές να παρεμβαίνουν μονομερώς σε κάθε σημείο του πλανήτη.

Η επέμβαση επιτάχυνε την έκπτωσή τους, προσγείωσε τις ηγεσίες στην πραγματικότητα με το μεν Λονδίνο να επιλέγει την πλήρη υποταγή στις ΗΠΑ την δε Γαλλία να αναζητεί πολιτική πρωτοκαθεδρία στην Δυτική Ευρώπη.

Ο τερματισμός την βδομάδα που πέρασε της μάχιμης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στο Ιράκ, προαναγγέλλει μια παρόμοιου τύπου απεμπλοκή και από το Αφγανιστάν. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει πλήρης συναίσθηση ότι η μεταψυχροπολεμική παντοδυναμία τερματίσθηκε και ότι δεν μπορεί να παραταθεί και πολύ περισσότερο να ενισχυθεί με τον μονομερή παρεμβατισμό.

Η παραδοχή όμως από την Πολιτική Ηγεσία και την Ελίτ Των Ειδημόνων στις ΗΠΑ ότι ζούμε σε έναν πολυπολικό και ίσως σε έναν απολικό κόσμο δεν απαντά στο ερώτημα για την γραμμή πλεύσης που θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ στην δεύτερη δεκαετία του νέου αιώνα.

Το ενδεχόμενο μάλιστα να χάσει ο Ομπάμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, τον έλεγχο της Γερουσίας θα περιπλέξει ακόμη την αργή και επίπονη προσπάθεια για διαμόρφωση νέων ισορροπιών. Δύο σχεδόν χρόνια μετά την θριαμβευτική νίκη Ομπάμα οι νέες επιλογές στην εξωτερική πολιτική ή είναι ακόμη στο επίπεδο διακηρύξεων ή προχωρούν μετά δυσκολίας ή δεν υπάρχουν:

Σε επίπεδο διακηρύξεων παραμένει το άνοιγμα απέναντι στον Μουσουλμανικό Κόσμο όπως το περιέγραψε ο Ομπάμα στους λόγους του στην Κωνσταντινούπολη και στο Κάιρο την Άνοιξη του 2009.

Αργά προχωρεί η βελτίωση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας, παρά την εγκατάλειψη της Αντιπυραυλικής Ασπίδας του Μπους και την υπογραφή της συμφωνίας για τη μείωση των στρατηγικών πυρηνικών όπλων. Μεγάλη εκκρεμότητα τα δίκτυα μεταφοράς Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου όπου η ψυχροπολεμική ένταση εξακολουθεί να κυριαρχεί.

Κλιμάκωση της αμοιβαίας καχυποψίας διαπιστώνεται στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας καθώς η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού επανέρχεται τις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου μετά την χρεοκοπία των επεμβάσεων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Η διαμετρικά αντίθετη διαχείριση της εξόδου από την Κρίση που έχουν επιλέξει οι ΗΠΑ και η Γερμανία οριοθετούν και τη δυνατότητα βελτίωσης της Διατλαντικής Σχέσης. Ετσι όσο παράδοξο και αν αυτό ηχεί η δυναμική επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο ακτές του Ατλαντικού είναι πολύ πιο ανησυχητική από ό,τι την Άνοιξη του 2003 όταν ο Μπους υιός συγκρούστηκε μετωπικά με το Παρίσι και το Βερολίνο λίγο πριν την εισβολή στο Ιράκ.

Αν η υποκατάσταση της Ομάδας των G-8 από τους G-20 επεβλήθη από την ανάγκη διαχείρισης μιάς Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης η αποδοχή των αναδυόμενων νέων δυνάμεων ως εταίρων στην διαμόρφωση των περιφερειακών αλλά και των παγκόσμιων ισορροπιών δεν φαίνεται να είναι προτεραιότητα για την Ουάσιγκτον.

Δύο χρόνια σχεδόν μετά την εκλογή του ο Ομπάμα με τις αποφάσεις του στο Ιράκ και τις προθέσεις του στο Αφγανιστάν όχι μόνον προσπαθεί να απεμπλακεί από την βαριά κληρονομιά του προκατόχου του αλλά δείχνει να αντιλαμβάνεται το τέλος εποχής.

(από την εφημερίδα "ΗΜΕΡΗΣΙΑ", 06/09/2010)

Ο ΣΧΕΔΙΟ ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ. ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ………

Του Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Δικηγόρου, Υποψηφίου Διδάκτωρα του Πανεπιστημίου Αθηνών

Το περίφημο «Σχέδιο Κίσσινγκερ» ή «Σχέδιο για τη Δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου (Η.Π.Α.Μ)», πρωτοδιατυπώθηκε από τον γνωστό Αμερικανοεβραίο Υπουργό Εξωτερικών πριν τριάντα περίπου χρόνια.

Γνωστός θαμμώνας των λεσχών της διεθνούς παρασκηνιακής πολιτικής, ο Κίσσινγκερ λέγεται ότι διατύπωσε ένα σχέδιο που ήδη από το 1950 είχε περάσει από την επεξεργασία της γνωστής ομάδας Μπίλντεμπεργκ. Η ομάδα αυτή, που για πολλούς μελετητές αποτελεί ένα είδος «παγκόσμιας υπερκυβέρνησης», θεωρείται ο βασικός φορέας πραγματοποίησης του εν λόγω σχεδίου.

Η έγκριση της ΕΣΣΔ και μετέπειτα της Ρωσίας, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του.

Η ενεργός συμμετοχή της εξάλλου αποτελούσε βασικό πρόκριμα για την έναρξή του. Έτσι σήμερα η Ρωσική Ομοσπονδία θεωρείται ότι λαμβάνει άμεσα μέρος σε αυτό. Περισσότερο ακόμη δε δια της συμφωνίας συνεργασίας και μερικής συμμετοχής της στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ που υπογράφηκε πρόσφατα.

Περιληπτικά το επονομαζόμενο σχέδιο Κίσσινγκερ προβλέπει τη λύση των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, με τη δημιουργία μίας συνομοσπονδίας κρατών, των επονομαζομένων «Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου».

Οι ΗΠΑ και η Ρωσική Ομοσπονδία, επιδιώκοντας την προστασία των ζωτικών συμφερόντων τους στην περιοχή (πετρέλαια, φυσικό αέριο, Στενά Βοσπόρου και Σουέζ, ελεύθερη πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, αντιμετώπιση Ισλαμισμού και εθνικισμών, αντιμετώπιση επικίνδυνων κρατών τύπου Ιράκ, ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κοινωνικές επαναστάσεις, αποσταθεροποίηση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, εξασφάλιση άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, διασφάλιση του εμπορίου τους), προσπαθούν να πετύχουν τη δημιουργία αυτής της συνομοσπονδίας. 

Με την ενοποίησή τους, τα κράτη θα εκχωρήσουν την εξουσία τους σε ζωτικούς τομείς (άμυνα, ασφάλεια, οικονομία, εξωτερική πολιτική) σε κεντρικά όργανα, εύκολα ελεγχόμενα από τις θεωρούμενες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσική Ομοσπονδία).

Συγχρόνως ένα κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που είναι ήδη ενταγμένο σε αυτή ή θεωρείται πεδίο μελλοντικής διεύρυνσης (Βαλκάνια), θα αποκοπεί ή θα αποτελέσει τμήμα μίας «χαλαρά συνδεόμενης» με αυτή πτέρυγας που θα εκτείνεται προς ανατολάς. Και στις δύο περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση θα δεχθεί πλήγμα, είτε με έναν ακρωτηριασμό του νοτίου τμήματός της, είτε διότι θα υποχρεωθεί σε χαλαρή ενσωμάτωση και των προβληματικών κρατών της Μέσης Ανατολής.

Για να πραγματοποιηθούν όμως τα παραπάνω, απαιτείται κατ΄αρχάς η αποδυνάμωση και διάσπαση των κρατών της ευρύτερης περιοχής. Η διάσπαση θα οδηγήσει γρήγορα στην ανάγκη σύμπτυξης ευρύτερης πολιτικής και θεσμικής συνεργασίας που θα εξελιχθεί σε συγκρότηση συνομοσπονδίας. Η επιμέρους εξασθένιση των «κρατιδίων», θα τα υπάγει άμεσα στον έλεγχο των υπερδυνάμεων και θα οδηγήσει στη δημιουργία μίας «υπεραγοράς», από την Αδριατική ως την Κασπία και από τον Δούναβη, μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.

Πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό, ότι η τελική διαμόρφωση της περιοχής που θα προκύψει από την προώθηση του σχεδίου, δεν είναι γνωστή επακριβώς ούτε στους ίδιους τους αρχιτέκτονές του. Πολλοί παράγοντες, όπως οι αντιδράσεις των λαών, οι καθυστερήσεις και οι εσωτερικοί «διακανονισμοί», το επηρρεάζουν άμεσα.

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες το σχέδιο άρχισε να εφαρμόζεται το 1989. Τότε προέβλεπε αρχικά τον διακανονισμό του προβλήματος Ισραήλ-Παλαιστινίων. Το Ισραήλ έπρεπε και αυτό να «διασπασθεί». Ο στόχος παραλίγο να πραγματοποιηθεί πρόσφατα. Απρόβλεπτοι όμως παράγοντες, όπως η δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν, οι αντιδράσεις της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος Λικούντ και οι αντιθέσεις για την τύχη της Ιερουσαλήμ το φρέναραν. Σήμερα η χαλαρή αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων στη βάρβαρη βία των δύο πλευρών πιστεύεται ότι θα οδηγήσει σύντομα στο ποθητό αποτέλεσμα. Είναι λογικό και ευκταίο οι δύο λαοί θα κουραστούν και θα επέλθει μεταξύ τους συμφωνία, έστω και αν αυτή είναι μέρος ενός αμφιλεγόμενου σχεδίου.

Η δεύτερη φάση, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, προέβλεπε διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Ο στόχος ήδη επετεύχθει. Δεν χρειάζεται να σημειωθεί κάτι άλλο επ΄αυτού, πέραν του ότι η τελευταία συμφωνία Σερβίας-Μαυροβουνίου εξάλειψε ακόμη και την ονομασία Γιουγκοσλαβία.

Η Τρίτη φάση θεωρείται ότι προωθεί την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου (αφού πρώτα έχει διασπασθεί σε δύο «κρατίδια»). Και η συγκεκριμένη φάση πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή.

Εδώ όμως αρχίζουν τα πράγματα να γίνονται περισσότερο ενδιαφέροντα : Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις το σχέδιο, στην αρχική του μορφή προέβλεπε ακόμη:

Αυτονόμηση Κρήτης, Δωδεκανήσων, νήσων του Ανατολικού Αιγαίου και Δυτικής Μικράς Ασίας.

Αυτονόμηση της Ανατολικής, της Δυτικής Θράκης και της Νοτίου Βουλγαρίας.

Αυτονόμηση του Κουρδιστάν και ίσως του Πόντου

Διάσπαση του Ιράκ (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί).

Ειρήνευση στην περιοχή του Λιβάνου και του Γκολάν (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί).

Αποσταθεροποίηση της Συρίας μακροπρόθεσμα.

Ήδη από το 1989, είχε αποκαλυφθεί, ότι η άμβλυνση των ελληνοτουρκικών διαφορών θα έχει ως μακροπρόθεσμους στόχους :

Την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.

Την αποστρατιωτικοποίηση Ίμβρου και Τενέδου.

Την αποστρατιωτικοποίηση των Τουρκικών ακτών της Μικράς Ασίας, μέχρι εκεί, που όπως λένε, δεν φτάνει πιο πέρα.

Την ίδρυση ελληνοτουρκικών επιχειρήσεων (τουριστικών, πετρελαϊκών, εμπορικών, βιομηχανικών) και την ίδρυση ζώνης ελεύθερου εμπορίου στο Αιγαίο και στις Μικρασιατικές ακτές μεταξύ των δύο κρατών, στα πλαίσια μίας μικτής ζώνης κυριαρχίας, που θα εξελιχθεί σε αυτόνομο «κρατίδιο-μαξιλάρι» των τοπικών διενέξεων, διεθνούς επιρροής και ελεγχόμενο από τον ΟΗΕ.

Τα προαναφερθέντα βεβαίως προϋποθέτουν τη δημιουργία του ήδη καλλιεργηθέντος κλίματος φιλίας μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ως αφετηρία υπήρξαν οι περίφημοι σεισμοί. Σήμερα μιλάμε για διάλογο εφ΄όλης της ύλης, υπό την επιρροή που ενεργούν τα ΜΜΕ και στους δύο λαούς.

Θεωρώ δεδομένο ότι τα παρασκήνια της Διεθνούς πολιτικής πλάθουν στόχους και σχεδιασμούς προοπτικής τουλάχιστον πενήντα ετών. Οι «ΗΠΑΜ», όπως προανέφερα, θα αποτελέσουν μάλλον την αυτόνομη πτέρυγα μίας αδύναμης Ευρωπαϊκής Ένωσης με επέκταση προς ανατολάς. Το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο για τους υποστηρικτές της έννοιας κράτος-έθνος, τους πατριώτες και τους ηγέτες κοινωνικών κινημάτων, αν όλοι οι προαναφερθέντες σχεδιασμοί είναι αληθινοί. 

Οι μεγάλες δυνάμεις που δεν ήθελαν, ούτε θέλουν να εξαπολύσουν αυτοκαταστροφικούς πολέμους η μια εναντίον της άλλης, επέλεξαν την οδό του τεμαχισμού των κρατών μέσω πολέμων ήπιας έντασης και ανάγκης για ειρήνη και καλή ζωή. «Διαίρει και βασίλευε», είναι ο βασικός άξονας της πολιτικής τους. Ο άλλος είναι η τακτική PANDORA’S BOX.

Το περιτύλιγμα όμορφο : Ειρήνη, ευημερία της μεσαίας τάξης, καλοπέραση, ανατροπή απηρχαιωμένων θεσμών, δημοκρατία, νέα προοδευτική ηθική. Θα ήταν ευχής έργο και το περιεχόμενο να είχε ίδια χροιά. Αντ΄αυτού όμως μάλλον θα υπάρξει πολιτιστική ισοπέδωση, εξαθλίωση των φτωχών ανθρώπων, άκρατος φιλελευθερισμός, αποικιοκρατική εκμετάλλευση, στέρηση της ελευθερίας, απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας, εξάρτηση, ψευδής αυτονομία. 

Μοναδική ελπίδα είναι η αντίσταση των κρατών (που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές τροποποιήσεις τους σχεδιαστές) και η καθυστέρηση εφαρμογής του σχεδίου, εξαιτίας εσωτερικών ανταγωνισμών στους ηγετικούς κύκλους των ΗΠΑ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που καθοδηγούν τις τύχες του κόσμου και της «παγκοσμιοποίησης».

Η επιδίωξη της ειρήνης είναι κοινός στόχος όλων των ανθρώπων. Ο Θεός να φωτίσει τους οραματιστές τέτοιων μεγαλόπνοων σχεδίων, ώστε ακόμη και αν πραγματοποιηθούν να εξαλείψουν όλες τις επικίνδυνες συνέπειές τους.

Τελικά, όλοι είμαστε συγχρόνως σχεδιαστές και αντικείμενο των σχεδίων αυτών. Στο χέρι μας είναι να τα αλλάξουμε……

Από το Watergate στο WikiLeaks Ο Τζούλιαν Ασάντζ απειλεί να αλλάξει την πορεία του πολέμου στο Αφγανιστάν με τη δημοσίευση άλλων 15.000 διαβαθμισμένων εγγράφων του στρατού των ΗΠΑ

ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, τρεις μεγάλοι πόλεμοι και μία μοναδική παραίτηση προέδρου των ΗΠΑ. Το Wikigate δεν είναι Watergate και ο Ομπάμα δεν είναι Νίξον. Αλλά οι διαρροές και η μεγάλη παράδοση της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας συνεχίζονται, ντροπιάζοντας Λευκό Οίκο και Πεντάγωνο. Αξιος διάδοχος των ρεπόρτερ της «Washington
Ρost» είναι, το 2010, ο Τζούλιαν Ασάντζ της ιστοσελίδας WikiLeaks. Εφερε στο φως της δημοσιότητας δεκάδες χιλιάδες απόρρητα έγγραφα του αμερικανικού στρατού που δείχνουν στα μάτια όλου του κόσμου τα εγκλήματα πολέμου και την αποτυχία της αμερικανικής στρατηγικής στο Αφγανιστάν. Πρόκειται για μια διαρροή- μαμούθ και παίρνει τη θέση της στην Ιστορία, μετά το «βαθύ λαρύγγι» του Watergate και τα Ρentagon Ρapers του Βιετνάμ.
Απόγευμα Δευτέρας στο Λονδίνο και ένας ψηλός άνδρας γύρω στα 40 μπαίνει στο Frontline Club, την περίφημη λέσχη πολεμικών ανταποκριτών στο κέντρο της βρετανικής πρωτεύουσας. Το πρόσωπό του μοιάζει νεανικό αλλά τα μαλλιά του είναι κατάλευκα.

Μιλάει, διστακτικά στην αρχή, μπροστά σε μια ομάδα δημοσιογράφων που τον παρακολουθούν εμβρόντητοι. Σύντομα τα λόγια του θα κάνουν τον γύρο του κόσμου. Ο Τζούλιαν Ασάντζ, ο μυστηριώδης αυστραλός ιδρυτής της ιστοσελίδας WikiLeaks, της ηλεκτρονικής «εγκυκλοπαίδειας» κρατικών μυστικών και πληροφοριών, αναφέρεται στον τελευταίο θρίαμβό του: μία από τις μεγαλύτερες διαρροές απόρρητων εγγράφων στη στρατιωτική ιστορία, με αποκαλύψεις για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Ο Ασάντζ συγκρίνει τη δημοσιοποίηση των περίπου 92.000 αμερικανικών στρατιωτικών αρχείων με τα Ρentagon Ρapers που άλλαξαν τη ρότα της αμερικανικής εμπλοκής στο Βιετνάμ και σφράγισαν τη μοίρα του πολέμου. «Η πορεία αυτού του πολέμου πρέπει να αλλάξει» λέει για την εκατόμβη του Αφγανιστάν, ενώ προειδοποιεί ότι έχει στην κατοχή του άλλα 15.000 διαβαθμισμένα έγγραφα του στρατού των ΗΠΑ.

Ο 39χρονος «εγκέφαλος» της ιστοσελίδας, ο οποίος έχει κάνει κρατικές μυστικές υπηρεσίες και πολυεθνικές εταιρείες να «τρέμουν», έχει χαρακτηριστεί σαν “ασυμβίβαστος επαναστάτης”. Λέει ότι οι διαρροές είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο στον πόλεμο των πληροφοριών. Πιστεύει ότι η πολιτική ισχύς και οι ιεραρχικοί θεσμοί αποδομούν την αλήθεια, τη δημιουργικότητα και διαστρεβλώνουν το ανθρώπινο πνεύμα. Οσοι τον γνωρίζουν λένε ότι πάντα ενεργεί με έναν δικό του, ξεχωριστό τρόπο, ενώ φημολογείται ότι δεν μένει σε έναν τόπο για περισσότερο από δύο μήνες. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι «γενετικά προγραμματισμένος» για να περιπλανιέται. Εξάλλου αυτό κάνει από πολύ μικρή ηλικία.

Η μητέρα του, που πίστευε ότι η επίσημη εκπαίδευση θα ενστάλαζε στο μυαλό των παιδιών της έναν μη υγιή σεβασμό προς την εξουσία και θα άμβλυνε τη θέλησή

Ενα αγόρι από την επαρχία Κανταχάρ με κομμένα το πόδι και το μεγαλύτερο μέρος του χεριού μεταφέρεται με ελικόπτερο των ΗΠΑ σε στρατιωτικό νοσοκομείο σε μια αποστολή διάσωσης (ΑΡ/ΒRΕΝΝΑΝ LΙΝSLΕΥ)

τους για μάθηση, φρόντιζε ο μικρός Τζούλιαν να κάνει μαθήματα στο σπίτι. Αλλά και ο τρόπος ζωής της οικογένειας δεν επέτρεπε κάτι διαφορετικό: ως την ηλικία των 14 ετών ο Ασάντζ είχε αλλάξει τόπο διαμονής 37 φορές.

Προτού ακόμη ενηλικιωθεί, είχε ήδη εξελιχθεί σε δεινό χάκερ. Μια προσπάθεια να «νοικοκυρευτεί», σπουδάζοντας φυσική και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο, έληξε άδοξα όταν ανακάλυψε, όπως λέει, ότι οι πανεπιστημιακοί ξεπουλάνε τις γνώσεις τους στον στρατό και στις κυβερνητικές υπηρεσίες.

Ισως αυτά τα βιώματα είναι που τον ενέπνευσαν να δημιουργήσει τη WikiLeaks. Το 2006 ο αυστραλός χάκερ κλείστηκε σε ένα σπίτι κοντά στο πανεπιστήμιό του στη Μελβούρνη για να υλοποιήσει το όραμά του: μία «αποθήκη» απόρρητων κρατικών εγγράφων, «έναν μηχανισμό», όπως ο ίδιος διακηρύσσει, «μεγιστοποίησης της ροής των πληροφοριών με σκοπό τη μεγιστοποίηση της δράσης που οδηγεί σε δίκαιες μεταρρυθμίσεις». Ο ιστότοπος, που έχει έδρα τη Σουηδία και καλύπτει τα έξοδά του με δωρεές, λειτουργεί βασιζόμενος στο λογισμικό wiki το οποίο επιτρέπει σε ανώνυμους μηνυτές να «ανεβάζουν» πληροφορίες και μυστικά έγγραφα, η αυθεντικότητα των οποίων ελέγχεται από ένα μεγάλο δίκτυο ειδικών σε ολόκληρο τον κόσμο. Τον Απρίλιο του 2010 η WikiLeaks ανήρτησε ένα βίντεο- ντοκουμέντο επιδρομής αμερικανικού ελικοπτέρου στη Βαγδάτη, πριν από τρία χρόνια, η οποία προκάλεσε τον θάνατο 12 ιρακινών πολιτών και δύο υπαλλήλων του πρακτορείου Reuters.

«Πηγή» αυτού του βίντεο αλλά και του τεράστιου όγκου των απόρρητων εγγράφων που δημοσιοποίησε προσφάτως η WikiLeaks, φέρεται να είναι ο Μπράντλεϊ Μάνινγκ, ένας 22χρονος αναλυτής δεδομένων του αμερικανικού στρατού, του οποίου το «παιδικό» παρουσιαστικό σίγουρα δεν παραπέμπει σε κάποιον παράτολμο ιδεολόγο που βάζει τον εαυτό του σε κίνδυνο προκειμένου να αποκαλύψει τα κακώς κείμενα ενός αδιέξοδου πολέμου.

Σφαγές-αμάχων.org - Τι αποκαλύπτει η WikiLeaks

Τα έγγραφα καταγράφουν 144 περιστατικά κατά τα οποία υπήρξαν απώλειες αμάχων

Τη στιγμή που ο Λευκός Οίκος «καταδικάζει» και ο πρόεδρος Ομπάμα «ανησυχεί», ο πακτωλός των απόρρητων εγγράφων που είδε το φως της δημοσιότητας μέσω της WikiLeaks περιγράφει μια θλιβερή και δυσοίωνη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί στο Αφγανιστάν. Τα ντοκουμέντα, που καλύπτουν μία περίοδο περίπου τεσσάρων ετών, από τον Ιανουάριο του 2004 ως τον Δεκέμβριο του 2009, αναφέρονται σε αλλεπάλληλους θανάτους αμάχων, κακοδιαχείριση χρημάτων που προορίζονταν για ανθρωπιστική βοήθεια, στοχοποίηση και δολοφονίες στελεχών των Ταλιμπάν χωρίς δίκη και συνεργασία των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών με τους ισλαμιστές αντάρτες.

Τα έγγραφα, μεταξύ άλλων, καταγράφουν 144 περιστατικά κατά τα οποία υπήρξαν απώλειες αμάχων και κάνουν αναφορά σε τουλάχιστον 195 νεκρούς και 174 τραυματίες, κατά τη διάρκεια επιθέσεων των συμμαχικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν. Το 2007 έξι τηλεκατευθυνόμενες βόμβες του ΝΑΤΟ σκότωσαν 20 κατοίκους ενός χωριού, μεταξύ των οποίων και ένα οκτάχρονο αγόρι, τη στιγμή που οι συμμαχικές δυνάμεις διαβεβαίωναν ότι στην περιοχή της επίθεσης δεν υπήρχαν άμαχοι.

Τα έγγραφα αποκαλύπτουν ακόμη μία σκοτεινή πλευρά του αμερικανικού πολέμου κατά της τρομοκρατίας που ξεκίνησε επί Τζορτζ Μπους του νεότερου. Αποδεικνύουν ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν, του «πιστού» συμμάχου των ΗΠΑ, συνεργάζονται με τους Ταλιμπάν, προσφέροντάς τους εκπαίδευση, συμβουλές, χρήματα και όπλα. Επίσης τα έγγραφα διαψεύδουν τους ισχυρισμούς του διευθυντή της CΙΑ Λίο Πανέτα ότι από τις αρχές του 2000 δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον Οσάμα μπιν Λάντεν . Φαίνεται ότι από το 2004 ως το 2009 οι Αμερικανοί ελάμβαναν πληροφορίες τόσο για τις μετακινήσεις όσο και για τις δραστηριότητες του αρχηγού της Αλ Κάιντα.

Το «βαθύ λαρύγγι» που άνοιξε τον δρόμο των αποκαλύψεων

Ο Ντάστιν Χόφμαν και ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ υποδύονται τους δύο δημοσιογράφους που έγραψαν ιστορία στην ταινία «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου»

Σάββατο, 17 Ιουνίου 1972. Πέντε άνδρες,με χειρουργικά γάντια,συλλαμβάνονται στο αρχηγείο της προεκλογικής εκστρατείας των Δημοκρατικών,στο κτίριο Γουότεργκεϊτ,στην Ουάσιγκτον.Ο υπεύθυνος Τύπου του προέδρουΝίξονυποβαθμίζει το περιστατικό ως«απόπειρα διάρρηξης τρίτου βαθμού».

Την άλλη ημέρα η εφημερίδα «Τhe Washington Ρost» έχει πρωτοσέλιδο τη διάρρηξη για την εγκατάσταση κοριών στα γραφεία των Δημοκρατικών.Για το ρεπορτάζ συνεργάζονται πρώτη φορά οΜπομπ Γούντγουορντκαι ο Καρλ Μπέρνστιν, δύο δημοσιογράφοι που θα γράψουν ιστορία.

Στις 22 Αυγούστου ο Νίξον επανεκλέγεται υποψήφιος πρόεδρος για την προεδρία στο Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών στο Μαϊάμι.Θέλοντας να βάλει τέλος στο θέμα,ανακοινώνει πως«από την έρευνα προκύπτει ότι κανείς από το προσωπικό του Λευκού Οίκου δεν ενεπλάκη σε αυτό το παράξενο γεγονός».

Οι δύο δημοσιογράφοι πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη μυστικού ταμείου,το οποίο ήλεγχαν πέντε άτομα,μεταξύ αυτών και ο υπουργός Δικαιοσύνης Τζον Μίτσελ.

Ο Νίξον επανεξελέγη θριαμβευτικά.Η δίκη για το Γουότεργκεϊτ άρχισε στις 7 Ιανουαρίου του 1973 αλλά η συνωμοσία γύρω από το κουβάρι του Γουότεργκεϊτ ξετυλιγόταν ως τον Απρίλιο.

Ο Νίξον εμφανίστηκε στην τηλεόραση και αποδέχθηκε την ευθύνη,αλλά όχι την ενοχή για το σκάνδαλο.Λίγο αργότερα,η «Washington Ρost» κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για την κάλυψη του Γουότεργκεϊτ.

Οι δύο ρεπόρτερ της εφημερίδας δεν θα είχαν μάθει τόσα χωρίς το «βαθύ λαρύγγι»,τη μυστηριώδη και υψηλά ιστάμενη πηγή που μιλούσε στον Μπομπ Γούντγουορντ. Ηταν οΜαρκ Φελπς,Νο2 του FΒΙ της εποχής.Η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε το 2005,τρία χρόνια προτού πεθάνει. Το Γουότεργκεϊτ τελείωσε όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Νίξον είχε κρατήσει κασέτες που περιείχαν συζητήσεις του στον Λευκό Οίκο.Από αυτές φαινόταν ότι ο πρόεδρος είχε διατάξει προσωπικά τη συγκάλυψη της υπόθεσης. Στις 8 Αυγούστου του 1974 ο Νίξον παραιτήθηκε.

tovima.gr

Σε Τουρκία ή Βουλγαρία η αντιπυραυλική ασπίδα !

 Διμερείς συμφωνίες για την εγκατάσταση ραντάρ αλλά και την ενίσχυση του στόλου των πλοίων τύπου Aegis, που είναι εφοδιασμένα με πυραύλους αναχαίτισης, προχωρεί το Πεντάγωνο για να «απαντήσει» σε τυχόν πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν.

Της Ελενας Μπέλλη

ημερησια

Σε συμφωνία για την ενεργοποίηση της αντιπυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ στη νότια Ευρώπη προχωρεί το Πεντάγωνο με τη Βουλγαρία ή την Τουρκία, αποκαλύπτει δημοσίευμα της εφημερίδας The Washington Post. Η συμφωνία, στο πλαίσιο της διεθνούς προσπάθειας θωράκισης της νότιας Ευρώπης από τυχόν πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν, αφορά την εγκατάσταση ενός ραντάρ τύπου X-band σε μία από τις δύο παραπάνω χώρες μέσα στο 2011, εξέλιξη που θα ενεργοποιήσει «την πρώτη φάση» της ασπίδας.

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, το Πεντάγωνο συνεργάζεται με το Ισραήλ αλλά και με συμμάχους στον Περσικό Κόλπο για τη δημιουργία ή/και τον εκσυγχρονισμό της αντιπυραυλικής τους άμυνας αλλά και για την εγκατάσταση ακόμη ενός ραντάρ (πλην εκείνου που φιλοξενεί το Ισραήλ από το 2008) στην ευρύτερη περιοχή.

Πρωτοβουλίες
Οι συνεργασίες αυτές γίνονται στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος τον περασμένο Σεπτέμβριο ζήτησε από το Πεντάγωνο να καταρτίσει μία ευέλικτη αντιπυραυλική ασπίδα που θα εφαρμοστεί σταδιακά, έως το 2020. Η πρόταση Ομπάμα, που ουσιαστικά κατάργησε το πρόγραμμα που είχε εξαγγείλει ο προκάτοχός του, Τζορτζ Μπους, έχει στόχο να κατευνάσει τυχόν ανησυχίες της Ρωσίας αλλά και να παρέχει αποτελεσματικότερη άμυνα σε τυχόν πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν.

Οπως εξήγησε ο υπουργός Αμυνας, Ρόμπερτ Γκέιτς, αν το Ιράν εξαπολύσει επίθεση «δεν θα αρκεστεί σε έναν ή δύο πυραύλους αλλά σε βροχή πυραύλων», καθιστώντας ανεπαρκές το πρόγραμμα αντιπυραυλικής ασπίδας του Μπους, το οποίο προέβλεπε την εγκατάσταση μόνον δέκα πυραύλων αναχαίτισης στην Πολωνία.

Περιπολίες
Ατύπως, βέβαια, η πρώτη φάση της αντιπυραυλικής ασπίδας του Ομπάμα εφαρμόζεται ήδη, καθώς τα αμερικανικά αντιτορπιλικά τύπου Aegis, εφοδιασμένα με συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας (πυραύλους αναχαίτισης SM-3), περιπολούν στη Μεσόγειο από πέρυσι. Αντίθετα από τα αντιπυραυλικά συστήματα εδάφους, τα πλοία τύπου Aegis έχουν πολλαπλές δυνατότητες, αφού μπορούν να παρέμβουν σε περιπτώσεις πειρατείας και σε άλλα περιστατικά. 

Σύμφωνα μάλιστα με το δημοσίευμα, η κυβέρνηση Ομπάμα είναι τόσο ικανοποιημένη από την αποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων πλοίων που σκοπεύει, έως το 2015, σχεδόν να διπλασιάσει -στα 38- τα αντιτορπιλικά και τα περιπολικά πλοία τύπου Aegis που είναι εφοδιασμένα με βαλλιστικούς πυραύλους.

Β' φάση Τότε, το 2015, θα ξεκινήσει η δεύτερη φάση της αντιπυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ που προβλέπει την εγκατάσταση συστημάτων Aegis στο έδαφος της Ρουμανίας ενώ η τρίτη φάση, που ξεκινά το 2018, προβλέπει την επέκταση των συστημάτων αυτών στην Πολωνία αλλά και την εγκατάσταση πυραύλων αναχαίτισης SM-3 νέας γενιάς. 

Η αντιπυραυλική ασπίδα αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2020 όταν θα έχουν αναπτυχθεί συνολικά 436 πύραυλοι αναχαίτισης στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ Στρατιώτης πρόσωπο «κλειδί»? ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΡΡΟΕΣ 92.000 ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Ένας Αμερικανός στρατιώτης που κρατείται στο Κουβέιτ, και πιθανολογείται ότι διέρρευσε ένα βίντεο μιας «σοβαρής γκάφας» του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ, είναι ένα «πρόσωπο κλειδί» για την πρόσφατη δημοσιοποίηση χιλιάδων μυστικών αρχείων για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, ανακοίνωσε σήμερα το Πεντάγωνο.

Ο στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ θεωρείται ύποπτος για την διαρροή στην ιστοσελίδα Wikileaks ενός βίντεο που δείχνει την επιδρομή ενός ελικόπτερου του αμερικανικού στρατού το 2007, που προκάλεσε το θάνατο των δύο υπαλλήλων του πρακτορείου Ρόιτερ

Ο στρατιώτης Μπράντλεϊ Μάνινγκ βρίσκεται σήμερα σε αμερικανική στρατιωτική φυλακή στο Κουβέιτ. Του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες από τις αρχές Ιουλίου για την παραβίαση του στρατιωτικού κανονισμού. Θεωρείται ύποπτος για την διαρροή στην ιστοσελίδα Wikileaks ενός βίντεο που δείχνει την επιδρομή ενός ελικόπτερου του αμερικανικού στρατού το 2007, που προκάλεσε το θάνατο των δύο υπαλλήλων του πρακτορείου Ρόιτερ και αρκετών άλλων ατόμων στην Βαγδάτη.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Πενταγώνου Τζεφ Μορέλ, ο στρατιώτης Μάνινγκ είναι «προφανώς ένα άτομο-κλειδί» στην υπόθεση της διαρροής περίπου 92.000 διαβαθμισμένων εγγράφων την Κυριακή από τον ιστότοπο Wikileaks που ρίχνουν φως στον πόλεμο στο Αφγανιστάν από το 2004. Ο Μορέλ, μιλώντας σήμερα στο τηλεοπτικό δίκτυο MSNBC, δεν θέλησε να πει περισσότερα για πιθανή εμπλοκή του Μπράντλεϊ σε αυτές τις νέες διαρροές. «Το μόνο που μπορώ να πω για το ζήτημα αυτό είναι ότι ο Μάνινγκ είναι ένα πρόσωπο κλειδί. Δεν γνωρίζουμε όμως ακόμη με ποιον τρόπο», τόνισε ο Μορέλ.

'Ερευνα του στρατού

Ο αμερικανικός στρατός άρχισε επίσημα σήμερα έρευνα για την δημοσιοποίηση από την ιστοσελίδα Wikileaks δεκάδων χιλιάδων εμπιστευτικών στρατιωτικών εγγράφων σχετικά με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, ανακοίνωσε το Πεντάγωνο. Η έρευνα ανατέθηκε στο Τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών του Στρατού, που ήδη χειρίζεται τον φάκελο του στρατιώτη Μπράντλει Μάνινγκ 22 ετών, ο οποίος συνελήφθη το Μάιο. Ο Μάνινγκ πιθανολογείται ότι διαβίβασε στην ιστοσελίδα Wikileaks ένα βίντεο που δείχνει την επιδρομή ελικοπτέρου του αμερικανικού στρατού το 2007, που προκάλεσε το θάνατο δύο υπαλλήλων του Ρόιτερ και αρκετών άλλων ατόμων στην Βαγδάτη.

Ο συνταγματάρχης Ντέιβ Λάπαν, εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ωστόσο, δήλωσε ότι η υπηρεσία θα ερευνήσει «σε ένα ευρύτερο φάσμα» σχετικά με τις διαρροές που οδήγησαν στην αποκάλυψη 92.000 στρατιωτικών εκθέσεων για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν από το 2004 έως το 2009. «Η εν εξελίξει έρευνα σχετικά με τη διαρροή των εγγράφων στην Wikileaks δεν εστιάζεται σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, έχει ένα ευρύτερο φάσμα», δήλωσε.
ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

«Ετσι με εξαπάτησαν οι Αμερικανοί»!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ
Η φωνή του ακούγεται κοφτή και αποφασιστική στο μικρό κελί που του έχει διατεθεί στην έκτη πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού. «Με εξαπάτησαν ο Σίσκο και ο Κίσινγκερ για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας στην Κύπρο». 

Ο ίδιος, ντυμένος με μια αθλητική φόρμα, μόλις έχει σηκωθεί από το κρεβάτι εκστρατείας όπου συνηθίζει να ξεκουράζεται τα ατέλειωτα 35 χρόνια που μεσολάβησαν από την καταδίκη του για τη συμμετοχή στο Απριλιανό Πραξικόπημα και το ρόλο του στα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 1974.

Παρότι μικρόσωμος, νιώθεις παρατηρώντας αυτόν τον ηλικιωμένο άνδρα ότι κρύβει μέσα του πολλή δύναμη και σκληράδα όπως και αρκετά μυστικά…

Με εξαίρεση ένα πρόβλημα που είχε με την όρασή του το οποίο ξεπεράσθηκε επιτυχώς, η υγεία του είναι πολύ καλή, ενώ η διαύγεια και η παρατηρητικότητά του εντυπωσιάζουν για κάποιον που είχε υπερβεί τότε (Ιούλιος του 2009) το 87ο έτος της ηλικίας του.
Ο Μίμης, όπως του προσφωνούν οι λίγοι φίλοι του, γνωστότερος στον ελληνικό λαό ως «ο αόρατος δικτάτορας» , κατά κόσμον ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης, δεν κρύβει την οργή του για την ενορχηστρωμένη συμπαιγνία σε βάρος του από την τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Κάνοντας μια αναδρομή στην κρίσιμη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, λίγες μέρες μετά την τουρκική απόβαση στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας, στο ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) -στην οποία εκτός του Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη, του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας Κυπραίου και Λατσούδη και των αρχηγών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, συμμετείχαν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα Χένρι Τάσκα και ο υφυπουργός Εξωτερικών της Αμερικής Σίσκο, που μόλις είχε προσγειωθεί ερχόμενος από την Αγκυρα όπου συναντήθηκε με τον Ετσεβίτ- αποκαλύπτει πως οι Αμερικανοί προσπάθησαν να… αποκοιμίσουν την Αθήνα, ενώ συνεχιζόταν η τουρκική εισβολή.

«Ο Σίσκο, που πήρε το λόγο αμέσως μετά την είσοδό του στην αίθουσα του τρίτου ορόφου του Πενταγώνου όπου συνεδριάζαμε, μας ζήτησε να δείξουμε αυτοσυγκράτηση. Μας διαβεβαίωσε μάλιστα, ότι αυτός και ο Κίσινγκερ θα έπειθαν τους Τούρκους να αποχωρήσουν από την Κύπρο, τα επόμενα 24ωρα, αφήνοντας μια δύναμη περίπου 1.500 ανδρών για ενίσχυση της ΓΟΥΡΔΥΚ και της τόνωσης του ηθικού των Τουρκοκυπρίων. Γι’ αυτό και μας κάλεσε να αποφύγουμε κάθε πολεμική ενέργεια».

Στο σημείο αυτό παρενέβη ο ίδιος και χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι είπε απευθυνόμενος στην αμερικανική πλευρά: «Μας εξαπατήσατε, όπως κάνατε και προ ημερών, όταν μας υποσχεθήκατε ότι ο έκτος στόλος θα περιπολούσε στα στενά της Μερσίνας, ώστε να αποτρέψει τουρκική αποβατική ενέργεια».

Ο Ιωαννίδης θυμάται ότι αμέσως σηκώθηκαν τόσο ο Γκιζίκης όσο και Κυπραίος και απευθυνόμενοι στους δύο Αμερικανούς στα αγγλικά, τους προειδοποίησαν ότι αν οι Τούρκοι δεν αποχωρούσαν άμεσα, η Ελλάδα θα έφευγε από το ΝΑΤΟ και θα «κήρυττε τον πόλεμο στην Αγκυρα».

Μετά από μικρή παύση, ανακαλώντας τη μνήμη του, λέει: «Αμέσως έπεισα τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Γρηγόριο Μπονάνο να κηρύξουμε γενική επιστράτευση! Παράλληλα αποφασίσαμε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που το ίδιο βράδυ έβγαζε το 353/74 ψήφισμα, να κληθούν όλα τα μέρη να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου».

«Εκτός από την επιστράτευση, σε τι άλλες ενέργειες προχωρήσατε;», τον ρωτήσαμε, με το θάρρος της γνωριμίας που είχαμε αποκτήσει, καθώς ένα παιχνίδι της μοίρας μας έφερε να μοιραζόμαστε τους ίδιους χώρους για ένα χρονικό διάστημα. «Διέταξα τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Πέτρο Αραπάκη να στείλει αμέσως τα μισά υποβρύχια που βρισκόντουσαν στα Δωδεκάνησα στην Κύπρο και να χτυπήσουν τα τουρκικά πλοία, ενώ πρότεινα να κηρύξουμε την Ενωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα».

«Τελικά τι έγινε;», τον ξαναρωτήσαμε. «Διατύπωσαν δισταγμούς τόσο ο Μπονάνος που ακόμη πίστευε στη μεσολάβηση των Αμερικανών όσο και ο Γκιζίκης. Αλλά και ο τότε αρχηγός της Αεροπορίας Παπανικολάου, όταν του ζήτησαν να στείλουμε τα Φάντομ που είχαμε και να διαλύσουν τους εισβολείς, άρχισε τις αναλύσεις σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες των συγκεκριμένων αεροσκαφών»…

Αναπόφευκτη η απορία μας για το «εάν θα κερδίζαμε έναν πόλεμο με την Τουρκία που υπερτερούσε αριθμητικά τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε οπλικά συστήματα»…
«Κι όμως, δεν ήταν έτσι τα πράγματα», μας διέκοψε, «γιατί οι συσχετισμοί στην ποιότητα των όπλων, ιδιαίτερα στην Αεροπορία και στο Ναυτικό, ήταν συντριπτικά υπέρ μας. Ακόμη και στο Στρατό Ξηράς όπου η Τουρκία υπερτερούσε τρία προς ένα, δεν είχαμε ουσιαστικό πρόβλημα λόγω του περιορισμένου μετώπου στον Εβρο.

Εξάλλου, εμείς είχαμε καλύτερα άρματα μάχης, τα γαλλικά ΑΜΧ, που ήταν πιο σύγχρονα και γρήγορα από τα αμερικανικά Μ-47 που διέθεταν, είναι αλήθεια σε μεγάλους αριθμούς αυτοί. Επιπλέον, οι περισσότεροι ανώτεροι αξιωματικοί είχαμε πολεμική εμπειρία από την περίοδο 1946-9, ενώ οι Τούρκοι είχαν να πολεμήσουν από το ’22».

Για τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο άνδρα της χώρας… «η κρίσιμη διαφορά ήταν στην ψυχοσύνθεση των δύο λαών. Ο Ελληνας στρατιώτης εκείνης της εποχής (1974) ήταν πολύ καλύτερα εκπαιδευμένος και είχε υψηλότερο ηθικό από τον αντίστοιχο Τούρκο».

Σύμφωνα με τον ίδιο… «τα 22 Φάντομ που μόνο εμείς τότε διαθέταμε θα δημιουργούσαν υπεροχή στον αέρα και θα συνέτριβαν την τουρκική αεροπορία. Απ’ ό,τι θυμάμαι πετούσαν με επιχειρησιακή ταχύτητα 700 χλμ. την ώρα και ήταν απείρως γρηγορότερα από τα F-104, F-100 και F-84 που είχαν οι Τούρκοι. Ειδικά τα τελευταία ήταν κάτι παλιατζούρες από τον καιρό της Κορέας που ίσα - ίσα πετούσαν».

Αλλά και στο Ναυτικό, σύμφωνα με τον ιδεολογικό υπεύθυνο του Απριλιανού καθεστώτος, όπως ο ίδιος αρέσκεται να αποκαλεί τον εαυτό του, η διαφορά ήταν συντριπτική: «Πρέπει να ’χαμε δύο – τρία αντιτορπιλικά περισσότερα από τους Τούρκους, αλλά το παιχνίδι θα κερδιζόταν από τα υποβρύχια και τις γαλλικές πυραυλάκατους που μόλις είχαμε παραλάβει. Είχαμε οχτώ γερμανικά υποβρύχια, από τα οποία τα τέσσερα ήταν σύγχρονα τύπου 2009, ενώ αυτοί κάτι απομεινάρια αμερικανικά του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου».

Γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει… «μπορούσαμε να διαλύσουμε τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις. Θυμάμαι ότι τα υποβρύχια του Αραπάκη απείχαν περίπου 80 ναυτικά μίλια από την Πάρο και τα Φάντομ βρίσκονταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Στη σύσκεψη που έγινε τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου στο γραφείο του Γκιζίκη, είπα στον Αραπάκη να βουλιάξει όλα τα τουρκικά πλοία που ήταν έξω από το λιμάνι της Κυρήνειας και στον Παπανικολάου να στείλει από την Κρήτη τα πρώτα έξι Φάντομ και να βομβαρδίσουν οτιδήποτε τουρκικό εκινείτο πάνω στο νησί».

Τελικά, όμως, δεν έγινε τίποτε απ’ όλ’ αυτά. «Γιατί;», τον ρωτήσαμε.
«Μας πρόδωσαν, δεν το κρύβω, οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων και ο Γκιζίκης. Οπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων οι τρεις αρχηγοί μαζί με τον Μπονάνο και τον Γκιζίκη, συναντήθηκαν και αποφάσισαν να μην έρθουν σε αντιπαράθεση με την Τουρκία, ενώ ο Αραπάκης διέταξε τα υποβρύχια να γυρίσουν πίσω και ο Παπανικολάου να μη σηκωθεί ούτε ένα αεροπλάνο. Στη συγκεκριμένη σύσκεψη, όπως ενημερώθηκα από τον αρχηγό του Στρατού αντιστράτηγο Γαλατσάνο, ο Αραπάκης πρότεινε κι οι άλλοι συμφώνησαν να παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς».

Ο ίδιος απαντά και στην κατηγορία ότι ήθελε το θάνατο του Μακαρίου. «Σε καμία περίπτωση γιατί έτσι θα κλονιζόταν το έρεισμα της Ενωσης, μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι περισσότεροι Κύπριοι ήταν μακαρικοί. Η διαταγή που είχα δώσει προσωπικά στον συνταγματάρχη Κων/νο Κομπόκη, που ήταν επικεφαλής της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο, ήταν να συλληφθεί ο Μακάριος ζωντανός».

Οσο για την τύχη του Αρχιεπισκόπου Κύπρου ο Ιωαννίδης υποστηρίζει ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ που «δεν έβλεπε με καλό μάτι τον Μακάριο», του είχε προτείνει να «φιλοξενηθεί» για ένα διάστημα σε Μοναστήρι του Αγίου Ορους. «Ο Σεραφείμ γνώριζε προσωπικά πολλούς ηγούμενους και με είχε πείσει ότι θα μπορούσε να τακτοποιήσει το θέμα».

Για τον «αόρατο δικτάτορα» δεν έγιναν εγκλήματα στη διάρκεια της Επταετίας για τα οποία να θεωρείται ηθικός αυτουργός. «Μάθατε πότε να μου έχει γίνει καμία αγωγή για το συγκεκριμένο θέμα ή κάποιος να έχει στραφεί ζητώντας αποζημίωση από την οικογένειά μου, ισχυριζόμενος ότι υπήρξε θύμα μου;», αναρωτιέται.

Οσο για τους δημοσιογράφους, θεωρεί ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα, ακόμη και να μπουν στη φυλακή, όπως ο υπογράφων, προκειμένου να κάνουν ρεπορτάζ. Εμείς, όμως, οφείλουμε να περιγράψουμε τα γεγονότα, έστω και από αυτήν την πλευρά, καθώς η παραφιλολογία που είχε αναπτυχθεί γύρω από την Κυπριακή τραγωδία, μας δίνει το δικαίωμα να φωτίσουμε όλες τις πτυχές εκείνων που πρωταγωνίστησαν την συγκεκριμένη περίοδο…

Όπλο μικροκυμάτων σκέφτονται να χρησιμοποιήσουν οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν

Το «Σύστημα Ενεργού Άρνησης» εκπέμπει μια αόρατη δέσμη 

που λειτουργεί όπως οι φούρνοι μικροκυμάτων (Φωτογραφία:  Associated Press

Copyright 2010

The Associated Press All Rights Reserved
Associated Press text, photo, graphic, audio and/or video material shall not be published, broadcast, rewritten for broadcast or publication or redistributed directly or indrectly in any medium. Neither these AP Materials nor any portion thereof may be stored in a computer except for personal and non-commercial use. The AP will not be held liable for any delays, inaccuracies, errors or omissions therefrom or in the transmission or delivery of all or any part thereof or for any damages arising from any of the foregoing.

)

'Ένα καινούργιο όπλο μικροκυμάτων, σχεδιασμένο να απωθεί τον εχθρό δημιουργώντας ένα αφόρητο αλλά ακίνδυνο αίσθημα καψίματος στο δέρμα, βρίσκεται πλέον στη διάθεση των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν.

Το Σύστημα Ενεργού Άρνησης ή ADS είναι ένα από τα νεότερα «μη θανατηφόρα όπλα» που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια για λογαριασμό του αμερικανικού Πενταγώνου.

Εκπέμπει μια αόρατη δέσμη που λειτουργεί όπως οι φούρνοι μικροκυμάτων και θερμαίνει τα μόρια νερού σε απόσταση έως και 500 μέτρων.

Τα μικροκύματα του ADS δημιουργούν έτσι μια αφόρητη αίσθηση καύσου, δεν προκαλούν όμως έγκαυμα καθώς δεν διεισδύουν στο δέρμα σε βάθος άνω του μισού χιλιοστού και δεν αυξάνουν τη θερμοκρασία πάνω από τους 50 βαθμούς Κελσίου.

Το όπλο έχει δοκιμαστεί 11.000 φορές σε 700 εθελοντές, ανάμεσά τους και δημοσιογράφοι. Κανείς δεν υπέστη μόνιμες βλάβες, όλοι όμως αναγκάστηκαν να απομακρυνθούν για να γλιτώσουν τον πόνο, και πολλοί δεν κρατήθηκαν και άρχισαν να ουρλιάζουν.

Όπως αναφέρει την Παρασκευή το BBC, εκπρόσωπος του αμερικανικού στρατού επιβεβαίωσε ότι το όπλο βρίσκεται στο Αφγανιστάν, διευκρίνισε όμως ότι ακόμα δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις για τη χρήση του.

Το ADS αναπτύχθηκε από την Κοινή Διεύθυνση Μη Θανατηφόρων Όπλων του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, σε συνεργασία με την εταιρεία οπλικών συστημάτων Raytheon. 

Αναπτύχθηκε κυρίως για τον έλεγχο του πλήθους σε διαδηλώσεις, για σταθμούς ελέγχου σε δρόμους και σε λιμάνια, καθώς και για στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Ο ορθογώνιος πομπός της ακτίνας είναι σχεδιασμένος για εγκατάσταση πάνω σε οχήματα Humvee.

Newsroom ΔΟΛ

Όταν στην Ελλάδα συνεχίζουν να λαϊκίζουν...

Ο Αμερικανικός Στρατός εξετάζει την περικοπή οπλικών συστημάτων και όχι ανθρώπινου δυναμικού, στην προσπάθειά του να περικόψει τις δαπάνες του κατά 2 δις δολάρια το 2012, σύμφωνα με τον Υπαρχηγό του, σε ημερίδα που διεξήχθη στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) στην Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην ομιλία του ο στρατηγός Πήτερ Τσιαρέλι, ο Στρατός είναι ο κλάδος με τις περισσότερες αμοιβές σε προσωπικό, αλλά το να περικόψει κανείς μια ταξιαρχία φαντάζει μια απλή λύση, αλλά όχι επιχειρησιακή. Ουσιαστικά μειώνει τη μαχητική ισχύ στο όνομα των περικοπών, δημιουργώντας έτσι προβλήματα.

Στόχος του Αμερικανικού Στρατού είναι να μπορέσουν οι στρατιώτες που στέλνονται για ένα χρόνο σε εμπόλεμες ζώνες, όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν, να μένουν για διάστημα δύο ή τριών ετών στο σπίτι τους, πριν την επόμενη αποστολή.

Έτσι τα "θύματα" των περικοπών είναι ορισμένα από τα εξοπλιστικά προγράμματα, όπως για παράδειγμα το υψηλού κόστους Non-Line Of Sight Launch System. Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα είναι το γεγονός ότι οι επιχειρησιακές ανάγκες είναι πιεστικές και αναγκάζουν τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ να προβαίνουν σε άμεση αγορά συστημάτων χωρίς περαιτέρω διαδικασίες αξιολόγησης κόστους αρχικής απόκτησης και κύκλου ζωής, με αποτέλεσμα πολλά απ' αυτά να αγοράζονται σε υψηλές τιμές ή η συντήρησή τους να κοστίζει μεγάλα ποσά.

Το defence-point.gr με αφορμή τη συγκεκριμένη είδηση δεν μπορεί παρά να προχωρήσει σε ορισμένες επισημάνσεις οι οποίες μπορεί να ενοχλήσουν κάποιους αλλά δυστυχώς, κατά την άποψή μας, αποτελούν μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, δεν υπήρξε ποτέ Έλληνας υπουργός Άμυνας ή ελληνική κυβέρνηση που να έθεσαν το θέμα των αμυντικών δαπανών σε σοβαρή συζήτηση. Η υποτιθέμενη σοβαρότητα εξαντλούνταν πάντα σε λαϊκίστικα επιχειρήματα, που βασίζονταν στην άγνοια των πολιτών και στην παλαιάς κοπής ρητορική και στερεοτυπική άποψη, ότι θα περικοπούν οι αμυντικές δαπάνες προς όφελος της Παιδείας και της Υγείας.

Με άλλα λόγια, οι εθνικά επικίνδυνοι ανευθυνο-υπεύθυνοι που χειρίζονται τις τύχες του έθνους μας τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια έθεταν το ανύπαρκτο, αντιεπιστημονικό, μη παραγωγικό και σε τελική ανάλυση ηλίθιο δίλλημα «βούτυρο ή κανόνια»…

Ας υπενθυμίσουμε λοιπόν πως όταν οι πολιτικοί άνδρες που ψηφίζει ο ελληνικός λαός δουν τα δύσκολα αναφορικά σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας προχωρούν σε αφορισμούς και ψευδοδιλλήματα του τύπου: «η Κύπρος είναι μακριά», «ή παίρνουμε την σημαία ή κάνουμε πόλεμο», «ή αποσύρουμε τους πυραύλους ή κάνουμε πόλεμο», «ή δίνουμε τον Οτσαλάν ή κάνουμε πόλεμο», «και τι θέλετε να κάνουμε; Πόλεμο;» «είστε εθνικιστής, είστε φασίστας», «σιγά στρατηγέ μη γίνει πόλεμος» τώρα τελευταία δε μας έχουν προκύψει και διλλήματα οικονομικού τύπου «ΔΝΤ ή καταστροφή»…

θα μπορούσαμε δε να σκεφτούμε πως όλα τα παραπάνω «εμπνευσμένα» συνθηματικού τύπου διλλήματα έχουν την … ρίζα τους στο «ελευθερία ή θάνατος»…

Είναι σαφές πως η πολιτική μας ηγεσία με συνθήματα του τύπου «μαύρο ή άσπρο» δεν περιγράφει την πραγματικότητα μίας κατάστασης που αντιμετωπίζει η χώρα απλά υποκρύπτει την πραγματικότητα της ποιότητας των κυβερνόντων μας, οι οποίοι στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι ανίκανοι και στην χειρότεροι είναι επικίνδυνοι.

Η συγκεκριμένη δε συνθηματολογία, είτε μας αρέσει είτε όχι, καταδεικνύει και την εθελοτυφλία και τον στρουθοκαμηλισμό των Ελλήνων οι οποίοι τους ψηφίζουν και «βολεύονται» και αυτοί με το να «θέλουν» να πιστεύουν αυτό που τους σερβίρεται… με άλλα λόγια η πολιτική ηγεσία των Ελλήνων αντιστοιχεί ακριβώς στον ψυχισμό του λαού τον οποίο κυβερνά (ή κυβερνούσε μέχρι που ήρθε το ΔΝΤ).

Τα όσα αποκαλύπτονται για τις μίζες και τις σπατάλες στον τομέα της Υγείας (την οποία το ΔΝΤ την θεωρεί ως το κύριο ζήτημα που συμβάλλει στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας), το γεγονός ότι η Παιδεία έχει αφεθεί μεταξύ άλλων στα χέρια ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΩΝ βανδάλων (είτε «φοιτητών» είτε «καθηγητών») οι οποίοι πλέον δεν βγάζουν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ούτε επιστήμονες ούτε και Έλληνες, κάτι το οποίο είναι και αντισυνταγματικό, κάνει τις μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα απλά «πταίσματα». ΠΡΟΣΟΧΗ! 

Δεν εννοούμε πως είναι η μίζα στα εξοπλιστικά δεν είναι θέμα για να πάνε πίσω από τα κάγκελα κάποιοι απλά υπογραμμίζουμε πως ο τομέας της Άμυνας είναι αυτός που βάλλεται περισσότερο από τον καθένα και επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως ο «αποδιοπομπαίος τράγος» του δομικού προβλήματος που αντιμετωπίζει το Ελληνόφωνο προτεκτοράτο που θέλει να αποκαλείται ως Ελλάδα.

Τώρα λοιπόν το δίλλημα «βούτυρο ή κανόνια» δεν υπάρχει αφού το σύνθημα είναι «ούτε βούτυρο, ούτε κανόνια»…

defencepoint

ΟΣΟ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ! Έξι Αμερικανοί νεκροί στο Αφγανιστάν το τελευταίο 24ωρο

Δύσκολες ώρες για τους Αμερικανούς στο Αφγανιστάν. Τραγικό θάνατο βρήκαν το τελευταίο 24ωρό έξι Αμερικανοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια ξεχωριστών αιματηρών επιθέσεων στο Αφγανιστάν. Τρεις από αυτούς σκοτώθηκαν στο ανατολικό Αφγανιστάν σε διαφορετικές επιθέσεις, ενώ άλλοι δύο σε δύο εκρήξεις βόμβας στο νότιο τμήμα της χώρας. Ακόμα ένα άτομο, αμερικανικής καταγωγής, σκοτώθηκε σε έκρηξη στην Κανταχάρ, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε πέρασε δίπλα από μοτοσικλέτα, στην οποία υπήρχε βομβιστικός μηχανισμός που εξερράγη. Σύμφωνα με το BBC, τουλάχιστον 350 στρατιώτες του ΝΑΤΟ έχουν χάσει τη ζωή του μέσα στο 2010. Οι επιθέσεις των ισλαμιστών Ταλιμπάν έχουν αυξηθεί σημαντικά το τελευταίο διάστημα στην περιοχή. Μετά την αποχώρηση ΜακΚρίσταλ, η πρόκληση για τις συμμαχικές δυνάμεις είναι να βρούν τη "χημεία" που είχε με τους αρχηγούς των φυλών ο αποχωρείσας αρχιστράτηγος. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΒΗΜΑ – ΒΗΜΑ ΠΡΟΧΩΡΑ Η ΑΝΤΙΠΥΡΑΥΛΙΚΗ ΑΣΠΙΔΑ Η Πολωνία υπέγραψε την συμφωνία ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΠΥΡΑΥΛΩΝ

Η Πολωνία και οι ΗΠΑ υπέγραψαν σήμερα τη συμφωνία για την εγκατάσταση στη χώρα της ανατολικής Ευρώπης μέρους της αντιπυραυλικής ασπίδας, ενός σχεδίου που προκάλεσε ένταση στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με τη Ρωσία.

Οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Ράντοσλαβ Σικόρσκι και Χίλαρι Κλίντον, ανταλλάσουν τα πρωτόκολλα υπογραφής της συμφωνίας

Η τελετή της υπογραφής έγινε στη Κρακοβία με παρόντες τους υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών, Ράντοσλαβ Σικόρσκι και Χίλαρι Κλίντον.
Με τη συμφωνία θα λειτουργήσει μόνιμη αμερικανική πυραυλική βάση, μέρος του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας που προωθούσαν οι ΗΠΑ κατά επιθέσεων από ασιατικές χώρες όπως το Ιράν ή η Βόρειος Κορέα.



Από το 2018 στη χώρα θα λειτουργούν κινητοί εκτόξευες πυραύλων αντί για μόνιμους που προβλέπονταν αρχικά.
Η συμφωνία «θα προστατεύσει την Πολωνία και τους συμμάχους μας από εξελισσόμενες απειλές, όπως αυτές του Ιράν», ανέφερε η Αμερικανή υπουργός.

Η Χίλαρι Κλίντον επανέλαβε ακόμη ότι η πυραυλική ασπίδα δεν απειλεί τη Ρωσία: «Πρόκειται για ένα καθαρά αμυντικό σύστημα».


Ακόμη υπογράμμισε ότι η πόρτα είναι ανοιχτή και για τη συμμετοχή της Ρωσίας στο σχέδιο, αν και μέχρι σήμερα η Μόσχα «δεν έχει απαντήσει θετικά».



Η Ρωσία είχε εκφράσει τη σφοδρότατη αντίδρασή της από την εγκατάσταση της ασπίδας στην ανατολική Ευρώπη, πολύ κοντά στα σύνορά της, αν και οι ΗΠΑ απέρριπταν τις αιτιάσεις της Ρωσίας ότι η ασπίδα στοχεύει την ίδια.



Το σχέδιο για βάσεις στη Πολωνία και την Τσεχία που είχε προταθεί κατά την προεδρία του Τζορτζ Μπους αναθεωρήθηκε κάπως από τον Μπαράκ Ομπάμα, προς ικανοποίηση της Ρωσίας, αν και δεν άρθηκαν οι αντιρρήσεις για την παρουσία της βάσης στη Πολωνία.


Επόμενοι σταθμοί της περιοδείας της υπουργού Εξωτερικών θα είναι το Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία και η Γεωργία.

διπλωματια

ΑΝΑΒΙΩΝΕΙ Ο ΨΥΧΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ «Προσβλητικές» ...κατηγορίες ΓΙΑ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΥΣ

του Δημήτρη Λιάτσου

Παίζανε οι μικρότεροι «κλέφτες κι αστυνόμους» κι ήταν αρχηγός το FBI.

Η αναθέρμανση των ρωσοαμερικανικών σχέσεων, η «επαναφόρτισή τους», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά πριν από 1.5 χρόνο, βρίσκει αντίθετους πολλούς πολιτικούς κύκλους με επιρροή στα ανώτερα όργανα και κυρίως στις μυστικές υπηρεσίες

Επί 10ετία παρακολουθούσαν 10 κατασκόπους χρόνος υπεραρκετός για συλλογή αδιάσειστων στοιχείων εναντίον τους… Και όμως οι κατηγορίες που τους απηύθυναν είναι… προσβλητικές για «σοβαρούς» κατασκόπους! Στυλό με… αόρατο μελάνι, σήματα Μορς, ξέπλυμα χρήματος κ.α.

Και σε όλα αυτά, το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος που επέλεξαν «με πολλή μαεστρία» όπως λέει ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, για να ανακοινώσουν οι περισπούδαστοι πράκτορες του FBI τη σύλληψη των 10 Ρώσων «κατασκόπων».

Μπορείτε να φανταστείτε ομάδα 10-11 πρακτόρων να εργάζονται από κοινού; Αυτό προκαλεί το γέλιο της αρκούδας εκτιμά ο πρώην διευθυντής της ρωσικής FSB, Νικολάι Κοβαλίοφ.
Το σύνολο του ρωσικού τύπου έχει αναλυτικά ρεπορτάζ, κυρίως γιατί δόθηκε τόση δημοσιότητα σε ένα κατασκοπευτικό σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

«Κατασκοπεία χωρίς μυστικά», γράφει η ηλεκτρονική έκδοση «Βζγκλιάντ».

«Κατασκοποκοροϊδία», έχει μονολεκτικό τίτλο η «Κόμμερσαντ», ενώ η έγκριτη «Ιζβέστια» τιτλοφορεί την εκτίμηση ότι «Συλλαμβάνουν κατασκόπους, κυνηγώντας τον… Ομπάμα!»

Η αναθέρμανση των ρωσοαμερικανικών σχέσεων, η «επαναφόρτισή τους», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά πριν από 1.5 χρόνο, βρίσκει αντίθετους πολλούς πολιτικούς κύκλους με επιρροή στα ανώτερα όργανα και κυρίως στις μυστικές υπηρεσίες.

Στην ανακοίνωσή του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών γίνεται λόγος για προσπάθεια αναβίωσης του κλίματος του Ψυχρού Πολέμου. Πηγή του ίδιου Υπουργείου τόνιζε πως πριν την ανακοίνωση σύλληψης των 10 στις ΗΠΑ, ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Τόμας Ντε Μέζιερ, ανέφερε σε γραπτή εισήγησή του πως «βασική απειλή για την εθνική ασφάλεια της χώρας του είναι οι «βιομηχανικοί κατάσκοποι» από τη Ρωσία». Ανάλογες ειδήσεις βγήκαν και από την Τσεχία.

Όλα αυτά, λένε στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, οδηγούν στη σκέψη πως «δεν μπορεί να είναι τυχαίο όταν ξεσπά πυρκαγιά ταυτόχρονα σε πολλά μέρη και οι πυροδότες δεν μπορεί παρά να είναι συντονισμένοι…»
Με άλλα λόγια, από την κρίση που σας βάλαμε δεν μπορούμε να σας βγάλουμε, αλλά το σοβαρότερο σήμερα είναι οι… Ρώσοι κατάσκοποι!

.

Mαύρη" έκθεση από το STRATFOR - "H Ελλάδα στη χειρότερη θέση της γεωπολιτικά μετά το ... 1820"!

"Μαύρη" έκθεση για την Ελλάδα από το STRATFOR, σε σημείο ... παρεξηγήσεως αφού προβλέπει για την ερχόμενη τριετία μόνο γεωπολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεινά, τα χειρότερα μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το 1830, η οποία μάλιστα θεωρεί ότι η σύγχρονη Ελλάδα βρίσκεται από άποψη συμμαχιών σε ακόμα δυσμενέστερη θέση από αυτή που βρισκόταν πριν (!) από την Επανάσταση του ’21! Χαρακτηριστικό είναι ότι οι συντάκτες της έκθεσης καταλήγουν διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι «Η Ελλάδα είναι η πρώτη φορά από το 1820 που είναι πραγματικά μόνη της!». Η άκρως αρνητική έκθεση του ινστιτούτου που συγκεντρώνει μερικούς από τους κορυφαίους γεωστρατηγικούς αναλυτές των ΗΠΑ οι οποίοι κατά κανόνα πριν την ενασχόλησή τους με το STRATFOR απασχολούντο σε κυβερνητικές θέσεις (CIA, Στέϊτ Ντιπάρτμεντ κλπ), προβλέπει τα εξής για το βραχυπρόθεσμο εθνικό μας μέλλον: Κρίσιμη μείωση του γεωπολιτικού της ρόλου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, σενάρια ολοκληρωτικής εσωτερικής κατάρρευσης, παράλυση του πολιτικού ελέγχου, κοινωνική έξαρση με την χρήση βίαιων πρακτικών, σταδιακή αποσύνδεση από τις μεγάλες δυνάμεις, πολιτική αποσταθεροποίηση σε σημαντικό βαθμό, και έξοδο από την ευρωζώνη! Και μάλιστα η έξοδος από την Ευρωζώνη, λέει το STRATFOR, θα συντελεστεί όταν τα υπόλοιπα μέλη της ευρωζώνης πειστούν ότι δεν θα υπάρξει σοβαρός αντίκτυπος στις οικονομίες τους από την εξέλικη αυτή. Δηλαδή τώρα μας έτειναν χείρα βοηθείας προκειμένου να μην δεχθούν πλήγαμ οι οικονομίες τους, αλλά μελλοντικά, μόλιες «ασφαλιστούν» έναντι του ελληνικού «κινδύνου» θα «κόψουν το σχοινί» που μας κρατάει στην επιφάνεια»! «Τα τρία επόμενα χρόνια θα είναι καθοριστικά για την σύγχρονη μετεπαναστατική από συστάσεως του ελληνικού κράτους ιστορία της χώρας» αναφέρει η δεκασέλιδη ανάλυση και συμπερασματικά καταλήγει: «Υποβαθμίστηκε ο ρόλος της Ελλάδας ως στρατηγικού συμμάχου στα Βαλκάνια, με την αλλαγή της πολιτικής γεωγραφίας της περιοχής μετά τον πόλεμο στα Βαλκάνια (το 1993), μια απώλεια που ήταν ορατή σε όλους πέρα από την ίδια της Ελλάδα, με αποτέλεσμα η Αθήνα, αρνούμενη να αποδεχτεί την πραγματικότητα, έκανε τα πάντα να διατηρήσει την θέση της, δανειζόμενη αφενός τεράστια ποσά για σύγχρονους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και δίνοντας αφετέρου λανθασμένα στοιχεία για να μπει στην ευρωζώνη». Δηλαδή σύμφωνα με το STRATFOR θα έπρεπε η Ελλάδα να συμβιβαστεί με την ιδέα της γεωπολιτικής έκλειψής της και να μην αναζητήσει νέο ρόλο. Μία άποψη που σίγουρα σηκώνει πολλή συζήτηση... Από πολιτικής άποψης αυτή η εξέλιξη δεν μπορεί να εξηγηθεί – πάντα σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης. "Αντιθέτως, η σημερινή οικονομική κρίση περιγράφεται –κυρίως- από τα δυτικοευρωπαϊκά ΜΜΕ ως αποτέλεσμα της ελληνικής τεμπελιάς, υπερδαπανών και ανευθυνότητας με αποτέλεσμα να διογκώνεται το πάντα ελλειμματικό δημόσιο χρέος και ο εσωτερικός και κυρίως εξωτερικός δανεισμός της χώρας». Συνεχίζοντας, οι αναλυτές εξηγούν «ότι η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας μεταξύ άλλων και την υπαρκτή απειλή για το Αιγαίο (σ.σ. παραδέχονται την απειλή, αλλά δεν κατανοούν τους ελληνικούς εξοπλισμούς ή δεν κατανοούν την σκοπιμότητά τους...) δεν είχε εναλλακτική λύση παρά να χρεωθεί, ύστερα από την απώλεια του ενδιαφέροντος από τους δυτικούς προστάτες εταίρους», για να συμπληρώσουν ότι: «Σήμερα η Ελλάδα δεν μπορεί ούτε να ονειρεύεται ότι θα μπορέσει να επιτύχει τον 5ο γεωπολιτικό της στόχο, την κυριαρχία της δηλαδή στην ανατολική μεσόγειο. Πάγια θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της τις δυο τελευταίες 10ετιες. Ακόμα και ο 4ος στόχος , που είναι η ενοποίηση της εσωτερικής Ελλάδας βρίσκεται υπό αμφισβήτηση, όπως απεικονίζεται στην έκθεση λόγω της «εσωτερικής της αδυναμίας της να μαζέψει τους φόρους. Σχεδόν το 25% της ελληνικής οικονομίας εντάσσεται στην παραοικονομία, ένα ποσοστό από τα πλέον υψηλότερα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες». Για το STRATFOR, «η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει χωρίς εξωτερικό προστάτη», και τίθεται το ερώτημα «Αν η Ελλάδα θα μπορέσει να αποδεχτεί την μείωση κατά πολύ του γεωπολιτικού της ρόλου κάτι που δεν εξαρτάται από την ίδια αλλά εξαρτάται από τις στρατηγικές που υιοθετεί η Τουρκία, η οποία είναι μια αναδυόμενη γεωπολιτική δύναμη που στοχεύει να επεκτείνει την επιρροή της στα Βαλκάνια, την Μέση Ανατολή και τον Καύκασο. Το ερώτημα είναι τώρα αν η Τουρκία θα εστιάσει τους στόχους της στο Αιγαίο ή αντί αυτού επιθυμεί να συμφωνήσει με την Ελλάδα, ώστε να επικεντρωθεί σε άλλα συμφέροντά της». Η συμβουλή του ινστιτούτου είναι να βρει η Ελλάδα τον τρόπο να ξαναγίνει χρήσιμη σε μια ή περισσότερες μεγάλες δυνάμεις, σπεύδει όμως να πει ότι είναι κάτι απίθανο, «εκτός εάν μια σύγκρουση μεγάλων δυνάμεων επιστρέψει στα Βαλκάνια». Για να καταλήξει ότι σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα τρία χρόνια θα είναι καθοριστικά για την ελληνική ιστορία, προοιωνίζοντας μια εικόνα αποσταθεροποίησης από τα αυστηρά μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ και η ΕΕ, με αποτέλεσμα την περαιτέρω εξασθένιση της κεντρικής κυβέρνηση, αλλά και την χρεοκοπία προ των πυλών (κρίνοντας από το επίπεδο του χρέους, το οποίο –όπως επισημαίνουν- σύντομα θα είναι πάνω από το 150% του ΑΕΠ), και την στάση επιφυλακής των ευρωπαίων εταίρων για μια διαταγή εξόδου από την ευρωζώνη, μόλις διαπιστωθεί ότι αυτό δεν αποτελεί κίνδυνο για την υπόλοιπη Ευρώπη. Έτσι, το Stratfor εκτιμά ότι η Ελλάδα, χωρίς πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια ή χρήματα στήριξης, μπορεί να αντιμετωπίσει μια ολοκληρωτική κατάρρευση του εσωτερικού πολιτικού ελέγχου με άμεσο αποτέλεσμα την έξαρση της κοινωνικής βίας, τέτοια που έχει να δει από την περίοδο της στρατιωτικής χούντας την δεκαετία του 70» για να καταλήξουν οι συντάκτης της απαισιόδοξης έκθεσης ότι «Η Ελλάδα είναι πρώτη φορά από το 1820 είναι πραγματικά μόνη της!». Τα όσα αναφέρει η έκθεση "σηκώνουν πολλή κουβέντα" κα σίγουρα δεν ευσταθούν σε αρκετά σημεία ως προς την βάση των επιχειρημάτων. Π.χ. δεν λαμβάνουν υπ'όψιν τους τον παράγοντα "Χ", ο οποίος δεν μπορεί να περιγραφεί, αλλά μπορεί η εμφάνισή του να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων και αυτός μπορεί να έρθει είτε υπό την μορφή προσώπου, είτε υπό την μορφή εξέλιξης πραγμάτων. Αλλά και κάποια συμπεράσματα αυτοαναρούνται: Η Ελλάδα ουδέποτε επιδίωξε κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά ισχυρή παρουσία, δεδομένης της ανάγκης υπεράσπισης της ασφάλειας συμπαγούς ομοεθνούς πληθυσμού στην Κύπρο. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ Στον «Νταβατζή Ταλιμπάν» Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΕΣΩ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ!

Έχουμε ακούσει για προστασία σε γυναίκες, σε καταστήματα, σε νυχτερινά κέντρα,ακόμα και σε παιδιά των φαναριών, αλλά προστασία στον καλύτερα εξοπλισμένο στρατό του κόσμου δεν θα μπορούσαμε να το διανοηθούμε.

Οι εταιρίες security στο Αφγανιστάν δουλεύουν ως ενδιάμεσοι μεταξύ "νταβατζή"(ταλιμπάν) και πελάτη (αμερικανικός στρατός).

Και όμως «νταβατζηλίκι» φαίνεται πως πληρώνουν τα «καμάρια» του αμερικάνικου στρατού στους Ταλιμπάν για να μην τους πειράζουν.

Σύμφωνα με έκθεση του αμερικανικού Πενταγώνου υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν χρηματοδοτήσει έμμεσα και χωρίς να το θέλουν με εκατομμύρια δολάρια σε Αφγανούς αξιωματούχους και τελικά στους Ταλιμπάν μέσω των εξωτερικών υπηρεσιών παροχής ασφάλειας.
Ο αμερικανικός στρατός μισθώνει εταιρείες –τα σχετικά συμβόλαια ανέρχονται σε πάνω από δύο δισεκατομμύρια δολάρια– για την προστασία των μεταφορών στρατιωτικού υλικού, που γίνονται μέσα από επικίνδυνες περιοχές όπου η παρουσία των ανταρτών είναι έντονη, έτσι ώστε να συγκεντρώνεται στα επιχειρησιακά καθήκοντα.
Δύο από τις εταιρείες φέρεται ότι ανήκουν σε συγγενικά πρόσωπα του προέδρου του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι.
Ωστόσο, όπως διαπιστώνουν τα μέλη του Κογκρέσου έχει σχηματιστεί ένα σκιώδες «δίκτυο από πολέμαρχους, διεφθαρμένους Αφγανούς αξιωματούχους και πιθανόν και άλλους» (προφανώς εννοούνται οι Ταλιμπάν) κατά παράβαση των κανονισμών του στρατού.

Η έκθεση επικαλείται έγγραφα, αναφορές και άλλο υλικό που δείχνουν ότι οι εμπλεκόμενοι εκβιάζουν και τελικά πληρώνονται για να εξασφαλίζουν την μεταφορά του υλικού.

Σύμφωνα με την Υποεπιτροπή «Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικών Υποθέσεων» της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, σημαντικό μέρος των κονδυλίων, ύψους 2,16 δισ. $ που δαπανόνταιγια τις πληρωμές των μεταφορέων, που μεταφέρουν τρόφιμα, νερό, πυρομαχικά και καύσιμα στις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν, καταλήγει στα χέρια των Taliban και των πολέμαρχων του Αφγανιστάν.

Όπως αναφέρεται στην Έκθεση της Υποεπιτροπής, η οποία δημοσιοποιήθηκε, σήμερα, έπειτα από εξάμηνη έρευνα, οι μεταφορείς πληρώνουν 150.000 $, μηνιαίως, σε πολέμαρχους για την παροχή προστασίας και την ασφαλή μετακίνησή τους στη χώρα, χρήματα, που σύμφωνα με τους ερευνητές, καταλήγουν ν’ αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων για τους Taliban.

Σε επιστολή του προς τα μέλη της προαναφερθείσας Υποεπιτροπής, ο επικεφαλής της J. TIERNEY άσκησε δριμεία κριτική στο Πεντάγωνο αναφορικά με τη σύναψη συμβάσεων, οι οποίες «εναποθέτουν την ευθύνη για την ασφάλεια των ζωτικής σημασίας αμερικανικών εφοδίων σε εργολάβους και τους ασύδοτους εγγυητές της ασφάλειάς τους», ενώ ανέφερε ότι «οι υπόψη συμβάσεις έχουν οδηγήσει στη δημιουργία ενός τεράστιου τομέα παράνομων δραστηριοτήτων, με σκοπό τον προσπορισμό κέρδους, ο οποίος ελέγχεται από ένα κρυφό δίκτυο πολέμαρχων, ατόμων με επιρροή, διοικητών και διεφθαρμένων Αφγανών αξιωματούχων. Το σύστημα αυτό των πληρωμών παραβιάζει τις διατάξεις νόμων και φέρεται να θέτει σε κίνδυνο τους στόχους της αμερικανικής στρατηγικής στο Αφγανιστάν».

Αξιωματούχοι του αμερικανικού ΥΠΑΜ αναμένεται να συζητήσουν, σήμερα, με τα μέλη της Υποεπιτροπής τα ευρήματα της Έκθεσης, ενώ ο Εκπρόσωπος του Πενταγώνου, C. IRWIN, δήλωσε ότι το ΥΠΑΜ ερευνά τους ανωτέρω ισχυρισμούς.

Όπως σημειώνεται στην προαναφερθείσα έκθεση, 8 εργολάβοι ελέγχουν περίπου το 70% του τομέα μεταφοράς εφοδίων και εξυπηρετούν περισσότερες από 200 αμερικανικές Βάσεις, ενώ συνεργάζονται με αφγανικές εταιρείες παροχής ασφάλειας, οι οποίες αποδίδουν μερίδιο των κερδών από τις συναφθείσες συμφωνίες σε πολέμαρχους και Taliban, προκειμένου οι τελευταίοι να επιτρέπουν τη διέλευση των αυτοκινητοπομπών. Στην Έκθεση επισημαίνεται ότι οι μεταφορείς, επανειλημμένα, είχαν εκφράσει την ανησυχία τους στον αμερικανικό Στρατό, αναφορικά με το ζήτημα των πληρωμών, οι οποίες ανέρχονταν, ορισμένες φορές, σε έως και 15.000 $ ανά φορτηγό.

Η Υποεπιτροπή έχει στα χέρια της, ηλεκτρονικά μηνύματα και συνεντεύξεις με εργολάβους καθώς και άλλα έγγραφα που υποδεικνύουν ότι οι ανωτέρω συμβάσεις έχουν εξελιχθεί σε πεδίο παράνομων δραστηριοτήτων.

διπλωματία