Μαθήματα από την Αρμενία

Του Μιχάλη Ιγνατίου "Φ"

Η υπόθεση της αρμενικής γενοκτονίας και ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται η κυβέρνηση της Αρμενίας και η Αρμενική Διασπορά έναντι της Τουρκίας, έπρεπε να διδάσκεται στις σχολές διπλωματίας της Ελλάδας και της Κύπρου… Θα υποστηρίξω τη θέση μου παρακάτω:

Ο Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζεται στα ταξίδια του στο εξωτερικό ως νέος αυτοκράτορας, ως ο ηγέτης μίας περιφερειακής δύναμης που δεν είναι αφού στηρίζεται σε πήλινα πόδια, ως ο ατρόμητος προστάτης των φτωχών Αράβων. Το τελευταίο διάστημα η περίπτωση Ερντογάν που εξελίσσεται σε προσωπική τραγωδία―και θα με θυμηθείτε―αντιμετωπίζεται με μειδιάματα και αυστηρή κριτική.

Πρόκειται για έναν ηγέτη-φούσκα, που αργά ή γρήγορα θα σκάσει όχι επειδή θα τον αντιμετωπίσουν αποφασιστικά οι στρατοκράτες της Αγκυρας. Οι υποσχέσεις που έδωσε στους Τούρκους πολίτες αλλά και στους λαούς της περιοχής, είναι αδύνατον να υλοποιηθούν. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του σημερινού πρωθυπουργού της Τουρκίας και της χώρας του Αττίλα, η οποία σύμφωνα με απόρρητες αναλύσεις είναι το μόνο κράτος που κινδυνεύει να απολέσει έδαφός του τα επόμενα 25 χρόνια. (Η αναφορά των αναλυτών γίνεται για το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας της κουρδικής μειονότητας και στη συνέχεια δημιουργίας κράτους στη νοτιοανατολική Τουρκία).

Ευρισκόμενος πρόσφατα στο Λονδίνο ο κ. Ερντογάν απείλησε ότι θα διώξει από τη χώρα του 100 χιλιάδες Αρμένιους εργάτες. Ακουσε τα εξ αμάξης ιδιαίτερα από φιλικά μέσα ενημέρωσης όπως οι Τimes, αλλά δέχθηκε και ισχυρές διαμαρτυρίες από φιλικούς πολιτικούς που τον ρώτησαν πώς θα αντιμετώπιζε ο ίδιος παρόμοια απειλή για τους Τούρκους εργάτες που εργάζονται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης. Ηταν μία αψυχολόγητη δήλωση από έναν ηγέτη που προφανώς του έχει πλημμυρίσει την σκέψη η άνευ προηγουμένου αλαζονεία που τον κυριαρχεί.

Η εμμονή του εναντίον του Ισραήλ, που προσωπικά δεν με χαλά καθόλου, είναι ένα άλλο θέμα που χρειάζεται ψυχιατρικές γνώσεις για να αναλυθεί. Μετά την εισβολή στην Κύπρο το Ισραήλ ήταν η χώρα που έθεσε τους μηχανισμούς του σε όλο τον κόσμο στην υπηρεσία της Τουρκίας. Το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική πάλεψε με πάθος όλες τις ελληνικές και αρμενικές προσπάθειες εναντίον της Αγκυρας. Ακόμα και τώρα, όταν ο κ. Ερντογάν καθυβρίζει το Ισραήλ και την ηγεσία του, λίγοι Εβραιοαμερικανοί λομπίστες συνεχίζουν να στηρίζουν τη χώρα του ελπίζοντας ότι θα συνέλθει. Παρ’ όλα αυτά, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας εξαπολύει ύβρεις και τρομακτικούς χαρακτηρισμούς για το Ισραήλ, τη χώρα που τον βοήθησε να δικαιολογήσει το έγκλημα της εισβολής και της κατοχής.

Από την περασμένη εβδομάδα παίζεται ένα πολιτικό παιγνίδι για γερά νεύρα μεταξύ της Αγκυρας, του Ερεβάν, της Ουάσιγκτον και του Αγίου Φραγκίσκου όπου ζουν χιλιάδες Αρμένιοι. Οι απειλές του Ερντογάν εναντίον των Αρμενίων εργαζομένων αφύπνισαν όχι μόνο τους συμπατριώτες τους αλλά και τις δυνάμεις που ενδιαφέρονται για την ειρήνη. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε να συναντηθεί στον Λευκό Οίκο με τον ηγέτη της Αρμενίας Σερζ Σαρκισιάν.

Την ίδια στιγμή δεν καθορίστηκε συνάντηση με τον κ. Ερντογάν, ενώ εστάλη το μήνυμα ότι ο κ. Ομπάμα σκέφτεται από τώρα το περιεχόμενο του μηνύματός του για την 24η Απριλίου 2010, 95η επέτειο της αρμενικής γενοκτονίας. Αίφνης, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας έστειλε προσωπικό απεσταλμένο στο Ερεβάν και ζήτησε συνάντηση με τον κ. Σαρκισιάν στην Ουάσιγκτον όπου θα βρίσκονται και οι δύο από σήμερα και για ένα τριήμερο. Επίσης, πρότεινε στον Λευκό Οίκο τριμερή συνάντηση με τη συμμετοχή και του κ. Ομπάμα, ενώ είναι έτοιμος να στείλει τη συμφωνία με την Αρμενία στην Εθνοσυνέλευση.

Η εμπειρία έδειξε ότι όταν ζορίζεται ο κ. Ερντογάν κάνει βήματα πίσω. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Κύπρου κάνει μόνο βήματα μπροστά επειδή του το επιτρέπουν οι ηγεσίες των δύο χωρών... Πρόκειται για θλιβερή αλλά πέρα για πέρα αληθινή διαπίστωση...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ι:

Και όμως συνέβη και αυτό... Διπλωμάτης ξένης πρεσβείας [όχι της αμερικανικής] έστειλε σημείωμα στο υπουργείο Εξωτερικών της πατρίδας του, στο οποίο ισχυριζόταν ότι ο κατοχικός ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ συνέχιζε να λαμβάνει επίδομα από το ΑΚΕΛ μέχρι τη νίκη του στην προηγούμενη εκλογική διαδικασία των κατεχομένων. Σύντροφοι απαιτείται ισχυρή διάψευση...

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΙΙ:

Είναι άκρως επικίνδυνη για την Ελλάδα η απόφαση να εισέλθει σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Η τραγική οικονομική κατάσταση έχει αποδυναμώσει και την εξωτερική πολιτική της χώρας. Με την ευκαιρία να τονίσουμε ότι το πακέτο των νέων «μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης» διαπραγματεύθηκαν οι Αμερικανοί με την Αθήνα και την Άγκυρα...

Το Ισραήλ τιμά την Ελληνική Γενοκτονία;

Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης, με το με Α.Π. 76756/23-12-2009 «Εξαιρετικά Επείγον» έγγραφό του προς τους Νομάρχες Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Λάρισας, Μαγνησίας, Ιωαννίνων, Τρικάλων, Ευβοίας, Κέρκυρας,
Δωδεκανήσου, με θέμα «Εκδηλώσεις για την 27η Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος», επιτάσσει «…την οργάνωση των σχετικών εκδηλώσεων … ώστε να δοθεί στον εορτασμό της ημέρας αυτής η πρέπουσα λαμπρότητα».
Ο Υπουργός εφαρμόζει τον Νόμο 3218/2004. Ερωτάται και αυτός και όλο το Ελληνικό πολιτικό σύστημα: Πότε η Ελληνική Πολιτεία θα τιμήσει «με την πρέπουσα λαμπρότητα» τα εκατομμύρια των Ελλήνων μαρτύρων και ηρώων της Ελληνικής Γενοκτονίας;

Και πότε θα απαιτήσει από το κράτος του Ισραήλ, δεδομένου ότι ενώ τυπικά τιμούνται μόνο οι Έλληνες Εβραίοι-θύματα ουσιαστικά τιμάται η Γενοκτονία όλου του εβραϊκού πληθυσμού, στη βάση της αμοιβαιότητας να τιμήσει αντίστοιχα τα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας;

Τι συνιστά Ελληνική Γενοκτονία

«Genocide is the deliberate and systematic destruction, in whole or in part, of an ethnic, racial, religious, or national group».
1948 United Nations Convention on Genocide (UNCG)
Ελληνική Γενοκτονία υπήρξε ο συστηματικός και μεθοδικός βασανισμός, σφαγιασμός και εθνοκάθαρση εκατομμυρίων Ελλήνων, που διαπράχθηκε από τους Τούρκους στην Μικρά Ασία, στην Κωνσταντινούπολη, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στην Ανατολική Θράκη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο.
Η πλειοψηφία των θυμάτων σφαγιάστηκε μεταξύ του 1895 και του 1955. Εκτιμάται ότι περίπου 2.000.000 άντρες, γυναίκες και παιδιά Ελληνικής καταγωγής θανατώθηκαν την περίοδο αυτή.

Κατά τον George Horton («Η Μάστιγα της Ασίας»): «Η εξόντωση των Χριστιανών της Τουρκίας ήταν μια οργανωμένη σφαγή, η οποία έγινε σε μεγάλη κλίμακα και διαπράχθηκε πολύ πριν από την αποβίβαση Ελληνικών στρατευμάτων στην Σμύρνη».

Η Ελληνική Γενοκτονία εντάθηκε μετά το 1908, όταν οι Νεότουρκοι διακήρυξαν πως «η Τουρκία ανήκει στους Τούρκους» και υποτίθεται «έληξε» με την ανταλλαγή πληθυσμών βάσει της Συνθήκης της Λοζάννης το 1923.
Όμως, η Ελληνική Γενοκτονία συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας με τις πολιτικές του Τουρκικού Κράτους κατά των Ελλήνων της Τουρκίας.

Ειδικά μέτρα και νόμοι του επίσημου τουρκικού κράτους που στόχευαν την Ελληνική (και άλλες) μειονότητες, η επιστράτευση Ελλήνων για υποχρεωτική εργασία το 1942 (ενώ η Ελλάδα πάλευε την Ναζιστική κατοχή), οι οργανωμένες λεηλασίες, οι βιασμοί, οι σφαγές και οι καταστροφές που έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και το 1964, οι Κύπριοι «αγνοούμενοι» τού 1974 είναι όλα μέρος μιας συνεχιζόμενης Ελληνικής Γενοκτονίας.

Τα τελευταία χρόνια Τούρκοι Ακαδημαϊκοί όπως ο Τανέρ Ακτσάμ (Taner Akçam) έχουν αναγνωρίσει τον ρόλο που έπαιξε η «Ειδική Οργάνωση» (Teşkilat-Mahsusa), η πρώτη Τουρκική μυστική υπηρεσία πληροφοριών στον 20ο αιώνα, στη Γενοκτονία του χριστιανικού πληθυσμού. Η «Ειδική Οργάνωση» υπήρξε η μητρική οργάνωση της Τουρκικής μυστικής υπηρεσίας (MİT). Οι Νεότουρκοι αποφυλάκισαν εγκληματίες και τους οργάνωσαν υπό την επίβλεψη της «Ειδικής Οργάνωσης».

Κατά σύμπτωση;, παρόμοιες πρακτικές ακολουθεί το σημερινό κράτος του Ισραήλ, φίλος και σύμμαχος του Τουρκικού κράτους, έναντι των Παλαιστινίων που βρίσκονται σε εδάφη που έχει καταλάβει παραβιάζοντας αποφάσεις του ΟΗΕ, ενώ όμως απαιτεί από την παγκόσμια κοινότητα να επιβάλλει με νόμους ποινές φυλακίσεως σε όσους αρνούνται το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα στον 2ο ΠΠ.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η παγκόσμια κατακραυγή και καταδίκη για τις Γενοκτονίες περιορίζεται μόνο σε εκείνη των Εθνικοσοσιαλιστών Γερμανών κατά των Εβραίων, και εν μέρει την Αρμενική, ενώ οι άλλες του 20ου αιώνα μένουν ιστορικά απαρατήρητες και χωρίς συνέπειες.

Πως αντιμετωπίζει η σημερινή Ελληνική Πολιτεία τις Γενοκτονίες
Η Ελληνική Βουλή με το Νόμο 3218/2004 έχει καθιερώσει την 27η Ιανουαρίου κάθε έτους, ως ημέρα μνήμης όλων των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων του Ολοκαυτώματος του Β΄ ΠΠ και η Ελληνική Πολιτεία έχει ανεγείρει για αυτά τα θύματα Μνημείο.
Η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει επίσημα την Ελληνική Γενοκτονία, δεν έχει καθορίσει ενιαία ημέρα ετήσιας μνήμης του συνόλου των θυμάτων της και δεν έχει αναγείρει κοινό Μνημείο για όλα ανεξαιρέτως τα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας, ήτοι των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης, της Μικράς Ασίας κλπ.
Το Π.Δ. 304/2001 «Οργάνωση εκδηλώσεων μνήμης της 14ης Σεπτεμβρίου» ( ΦΕΚ 207/Α/21-9-2001), το οποίο μετά τριετείς δισταγμούς εκδόθηκε το 2001 σε εφαρμογή του Νόμου 2645/1998, ορίζει την 14η Σεπτεμβρίου κάθε έτους ως ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας από το Τουρκικό Κράτος μόνο των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και υποβαθμίζει τις εκδηλώσεις σε επίπεδο Νομαρχιών.

Χαρακτηριστικό δείγμα της νυσταλέας αντιμετώπισης εδώ
http://www.anaitolika.gr/article.php?artro=6292

Με τον Νόμο 2193/1994 που ψήφισε η Βουλή στις 24-2-1994 (ΦΕΚ32/Α/94) καθιερώθηκε η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου.

Στα μνημόσυνα του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος παρίστανται συνήθως υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι της Κυβερνήσεως και των Κομμάτων. Οι ίδιοι συνήθως απουσιάζουν από τις εκδηλώσεις μνήμης για τα αμέτρητα θύματα της Ελληνικής Γενοκτονίας, που έχει συντελεσθεί σε γηγενείς Ελληνικούς πληθυσμούς εδαφών ελεγχομένων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία παλαιότερα, στη συνέχεια από την Τουρκία και πάντοτε υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση της εκάστοτε κεντρικής Οθωμανικής ή Τουρκικής εξουσίας.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επίσης επιδείξει επιλεκτική ευαισθησία στη Γενοκτονία των Εβραίων. Επιμελήθηκε και χρηματοδότησε την συγγραφή και έκδοση βιβλίου με τίτλο “Documents on the History of Greek Jews”. Εν τούτοις παραμέλησε και δεν ασχολείται με την διάδοση στοιχείων που αναφέρονται στις κατά καιρούς Γενοκτονίες χριστιανικών και Ελληνικών πληθυσμών, τα οποία σπανίζουν στις Βιβλιοθήκες των ανά την Ελλάδα και τον κόσμο εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και Διπλωματικών Αποστολών.

Ύστατη «επιτυχία» της επίσημης Πολιτείας η αυτοχειριαστική απόπειρα διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας με φυσικό αυτουργό την κα Ρεπούση και ηθικό αυτουργό τον νυν Πρωθυπουργό που υπέγραψε Νόμο για «απαλοιφή των ιστορικών ακροτήτων από τα εγχειρίδια ιστορίας», στη βάση συμφωνίας του –ερήμην του Ελληνικού Λαού- με τον «φίλο του» τ. Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Ισμαήλ Τζεμ.

Ενώ η Ελλάδα παραβλέπει και υποβαθμίζει την Ελληνική Γενοκτονία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με Ψήφισμά του τον Νοέμβριο του 2000 και η Γαλλία με τον Νόμο 2001-70 αναγνώρισαν την Αρμενική Γενοκτονία, χάρις στις συστηματικές ενέργειες και την ενημέρωση της κοινής γνώμης σε Ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα από τους Αρμένιους.

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ