Υπό τον Πέλεκυ Δημοψηφίσματος .

 

Tου Σταυρου Λυγερου

Για άλλη μια φορά, οι διπλωματικοί διάδρομοι έχουν πλημμυρίσει από πληροφορίες - φήμες ότι μετά τις τοπικές εκλογές, η επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ θα εισέλθει στην τελική ευθεία. Το μόνο σίγουρο, όμως, είναι ότι η αμερικανική διπλωματία πιέζει τις δύο κυβερνήσεις για επίτευξη συμφωνίας με σκοπό να καταστεί δυνατή η ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ τον Νοέμβριο.

Σύμφωνα με τη συζητούμενη φόρμουλα το όνομα θα είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» και θα χρησιμοποιείται στους διεθνείς οργανισμούς. Επιπροσθέτως, δίνονται υποσχέσεις στην Αθήνα ότι το συμφωνηθέν όνομα θα χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και πιθανότατα τα υπόλοιπα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, στις διμερείς σχέσεις τους με τα Σκόπια.

Την εικόνα, όμως, σκίασαν οι προ καιρού δηλώσεις του Αμερικανού πρεσβευτή στα Σκόπια. Κατ’ αυτόν, η Ουάσιγκτον επιδιώκει ένα όνομα, που θα αντικαταστήσει το ΠΓΔΜ κι όχι τροποποίηση του Συντάγματος. Η λύση δεν θα αφορά το όνομα της εθνότητας/γλώσσας, που έχει μείνει εκτός διαπραγμάτευσης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εμμέσως θα νομιμοποιηθεί ο όρος «μακεδονική».

Η κυβέρνηση Παπανδρέου εμφανίζεται έτοιμη να εγκαταλείψει την εθνική θέση «για κάθε χρήση» και να συμφωνήσει σε μια τέτοια φόρμουλα. Ακόμα, όμως, κι αν το Συμβούλιο Ασφαλείας εγκρίνει ψήφισμα με έκκληση προς τις χώρες-μέλη του ΟΗΕ να υιοθετήσουν το συμφωνηθέν όνομα στις διμερείς σχέσεις τους με τα Σκόπια, το πρόβλημα δεν θα λυνόταν οριστικά, δεδομένου ότι η εν λόγω έκκληση δεν μπορεί να είναι δεσμευτική.

Είναι δεδομένο ότι οι Σλαβομακεδόνες θα επιδίδονταν σε διπλωματική εκστρατεία για να μην επικρατήσει όποιο όνομα συμφωνηθεί στις διμερείς σχέσεις τους με τα άλλα κράτη. Η Αθήνα θα υποχρεωνόταν να τους κυνηγάει από πίσω με τον αντίθετο στόχο. Παραλλήλως, τα Σκόπια θα συνέχιζαν να διεκδικούν τη συμμετοχή τους σε διεθνείς δραστηριότητες σαν «Μακεδονία». Οι διαπληκτισμοί για το όνομα θα συνεχίζονταν. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θα εγκλωβιζόταν σ’ ένα σισσύφειο έργο, καταναλώνοντας πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο.

Ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί μια τέτοια εξέλιξη, το όποιο όνομα συμφωνηθεί πρέπει να γίνει το νέο όνομα του γειτονικού κράτους. Ή τουλάχιστον με συνταγματική τροποποίηση να ορισθεί ως επίσημο όνομα του κράτους για όλες τις διεθνείς χρήσεις. Εάν δεν γίνει ούτε αυτό, η θέση «για όλες τις χρήσεις» θα καταντήσει ρητορεία χωρίς αντίκρισμα. Παρά την πρόθεση της κυβέρνησης Παπανδρέου να κάνει εκπτώσεις, η λύση δεν φαίνεται να είναι κοντά. Ο Νίκολα Γκρούεφσκι είναι τόσο βαθιά εμποτισμένος από το ιδεολόγημα του Μακεδονισμού, που δεν κρύβει την πρόθεσή του να τορπιλίσει ακόμα και έναν ευνοϊκό για τους Σλαβομακεδόνες συμβιβασμό. Κι αυτό παρότι το πρόβλημα της ονομασίας εμποδίζει την ενσωμάτωση της ΠΓΔΜ άμεσα στο ΝΑΤΟ και προοπτικά στην Ε.Ε.

Η Ουάσιγκτον μπορεί να πιέσει αποτελεσματικά τα Σκόπια, αλλά δεν το πράττει. Ο Γκρούεφσκι τηρεί αδιάλλακτη στάση, ελπίζοντας αφενός μια θετική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου κι αφετέρου τη μεταστροφή των πιέσεων προς την Αθήνα. Εάν η Ουάσιγκτον του βάλει το μαχαίρι στον λαιμό, έχει προαναγγείλει ότι όποια συμφωνία θα τεθεί προς έγκριση σε δημοψήφισμα.

Προεξοφλεί δικαιολογημένα ότι οι ομοεθνείς του θα απορρίψουν οποιαδήποτε συμβιβαστική πρόταση, γεγονός που κατά την εκτίμησή του θα διαμορφώσει κόκκινη γραμμή και επιπροσθέτως θα τον θωρακίσει από μελλοντικές πιέσεις. Το όπλο του δημοψηφίσματος, όμως, είναι αμφίστομη μάχαιρα. Η Αθήνα έπρεπε να έχει ήδη προειδοποιήσει ότι εάν η συμφωνία τεθεί σε δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ θα τεθεί και στην Ελλάδα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα Σκόπια θα μείνουν εκτός ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

(από την εφημερίδα "Καθημερινή", 21/9/2010)

ΜΕ ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΜΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΞΠΡΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ

Και γίνεται η Ελλάδα ο μεγαλύτερος κράχτης παράνομων μεταναστών Αλλοιώνεται ο εθνικός ιστός σε καιρούς που διακυβεύονται τα εθνικά μας δίκαια

Δικαίωμα της κάθε κυβέρνησης να ψηφίζει όποιον νόμο θέλει. Από τη στιγμή που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Ακόμη και να αγνοεί αντιδράσεις. Και επιπτώσεις στο αύριο της χώρας. Δικαίωμα αναφαίρετο όμως είναι ο καθένας να έχει τις ενστάσεις του.

Και υπάρχουν πολλές σε σχέση με την εξαγγελία της κυβέρνησης, διά στόματος του αρμόδιου υπουργού, για χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί εδώ. Μακριά από μας κάθε σκέψη ρατσιστική! Όταν μάλιστα πολλοί Έλληνες πήγαν μετανάστες στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στη Γερμανία και σ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Η κυβέρνηση ανατρέπει νόμους αλλά και διαδικασίες που ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ, την «πατρίδα» της πολυπολιτισμικότητας. Θα μπορεί, ανακοίνωσε ο κ. Ραγκούσης, να αποκτά αυτόματα την ελληνική ιθαγένεια παιδί μετανάστη που γεννήθηκε εδώ, αρκεί ένας από τους γονείς του να κατοικεί μόνιμα και νόμιμα στη χώρα επί πέντε συνεχή έτη. Επίσης και το παιδί αλλοδαπών που έχει παρακολουθήσει τις τρεις πρώτες τάξεις του Δημοτικού ή έξι τουλάχιστον τάξεις ελληνικού σχολείου. Όπως επίσης τα παιδιά που γεννιούνται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτούν αλλοδαπή ιθαγένεια με τη γέννησή τους ούτε μπορούν να αποκτήσουν τέτοια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας ή ένας από τους γονείς τους έχει γεννηθεί στην Ελλάδα και κατοικεί μόνιμα στη χώρα από τη γέννησή του. Μέχρι τώρα ισχύει, σύμφωνα με νόμο που ψηφίστηκε το 2005, παραμονή του αιτούντος 10 χρόνων, να έχει συμπληρώσει τον 18ο χρόνο της ηλικίας του, να ξέρει στοιχειώδη ελληνικά και να έχει μάθει ελληνική Ιστορία. Κυρίαρχα τα ερωτήματα που προκύπτουν. Δηλαδή θα γίνεται Έλληνας το παιδί που οι γονείς του είναι π.χ. Σομαλοί, Αφγανοί, Ιρανοί κ.λπ., χωρίς ελληνική παιδεία και συναίσθημα; Χωρίς να υπάρχει βούληση να θέλει να γίνει Έλληνας; Όταν η ιθαγένεια απονέμεται, που σημαίνει ότι πρέπει να συντρέχουν και ουσιαστικά κριτήρια ότι ο αιτών μπορεί να ενταχθεί στον ελληνικό λαό, στην ελληνική κοινωνία. Είναι δυνατόν μοναδικό κριτήριο να είναι το να έχει πάει σχολείο; Ισχύει αυτή η διαδικασία απόκτησης ιθαγένειας σε άλλη χώρα της ΕΕ και ποια είναι αυτή; Μετά δε την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από τέκνα μεταναστών, δεν θα διεκδικήσουν, προσφεύγοντας σε δικαστήριο, να πάρουν και οι γονείς τους, ανεξάρτητα πλέον από τον χρόνο παραμονής, την ελληνική ιθαγένεια; Το μόνο που πετυχαίνουν με το νέο αυτό καθεστώς είναι να γίνει η Ελλάδα ο μεγαλύτερος κράχτης παράνομων μεταναστών και να διασπαστεί ο εθνικός ιστός, απαραίτητος σήμερα, που καταρρέουν αξίες και παραδόσεις, μπροστά στους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα εθνικά μας θέματα, όπως και η ενότητα και η ομοψυχία του λαού. Έχει πάντως τη δυνατότητα η κυβέρνηση να δώσει λύσεις στα προβλήματα διαβίωσης και εργασίας που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες –αρκετοί εκ των οποίων δείχνουν έμπρακτα ότι αγαπούν τούτη τη χώρα που τους φιλοξενεί– με το καθεστώς της μακράς διαβίωσης και με μέτρα για την κοινωνική τους ένταξη. Προφανώς όμως άλλες οι βουλές... Και βέβαια δικές της όλες οι ευθύνες για την αλλοίωση της χώρας, που αναπόφευκτα θα συμβεί... Ή μήπως δεν αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ότι άλλο πολιτική ένταξης, που είναι φυσικά αναγκαία, και άλλο απόδοση ιθαγένειας; Ή μήπως δεν βλέπει τον κίνδυνο να ανοίξουν Κερκόπορτες ανεξέλεγκτης αύξησης της λαθρομετανάστευσης; ΥΓ.: Άραγε η κυβέρνηση αυτό το νομοσχέδιο θα το υποβάλει σε δημόσια διαβούλευση πριν το φέρει στη Βουλή; Και θα λάβει υπόψη την άποψη της πλειοψηφίας του λαού; Έτσι θα δείξει αν εννοεί τα όσα διακηρύσσει ή αν απλώς υποκρίνεται! www.paron.gr