Το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα ευαισθητοποιεί όλο και περισσότερους Αυστραλούς, ειδικά μετά τη λειτουργία του νέου μουσείου της Ακρόπολης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συλλογή υπογραφών από φοιτητές που σπουδάζουν Αρχαία Ιστορία στο Κολέγιο Μπρισμπαν Γουότερ (Brisbane Water) της Νέας Νότιας Ουαλίας, υπέρ της επιστροφής στην Ελλάδα των Γλυπτών του Παρθενώνα, που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.
Οι υπογραφές αποτελούν, σύμφωνα με τα λόγια φοιτήτριας, «δώρο των φοιτητών στην Ελληνική κοινότητα της περιοχής» και θα συγκεντρωθούν κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων για την Ελληνική Εβδομάδα (9-22 Νοεμβρίου).
Παράλληλα, ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Λα Τρομπ της Μελβούρνης, καθηγητής Μ. Όσμπορν, που είναι μέλος και της Ακαδημίας Αθηνών, μιλώντας σε εκδήλωση που οργάνωσε το Τμήμα Ελληνικών του Πανεπιστημίου Νοτρ Νταμ (Notre Dame) στο Πέρθ της Δυτικής Αυστραλίας, αναφέρθηκε στη σημασία του Παρθενώνα και την επιστροφή των Μαρμάρων.
«Η τάση των πανεπιστημίων, σύμφωνα με την οποία οι Ανθρωπιστικές Σπουδές απαξιώνονται ως άσχετες, δεν μπορεί παρά μόνον να απογυμνώσει την κοινωνία μας σημαντικά, εάν δεν συγκρατηθεί, και θα οδηγήσει τα πανανθρώπινα μνημεία, όπως τον Παρθενώνα, να επιβιώσουν στο μέλλον όχι ως Εικόνες που εκφράζουν τον πολιτισμό και την παιδεία της κοινωνίας μας, αλλά ως Επιτάφιοι που πιστοποιούν την κενότητα της κοινωνίας μας», τόνισε ο καθηγητής Όσμπορν.
Ο κ. Όσμπορν, που μίλησε με θέμα «Παρθενώνας: Εικόνα ή Επιτάφιος των Ανθρωπιστικών Σπουδών;», διευκρίνισε ότι η ανέγερση του Παρθενώνα ολοκληρώθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ., προκειμένου να εξυμνηθεί η αθηναϊκή δημοκρατία.
Ο επιφανής καθηγητής προέβη σε μια αναλυτική εξιστόρηση του ρόλου των μνημείων της Ακρόπολης, την κατασκευή τους, το πώς επέδρασαν τα μνημεία αυτά στη συνείδηση των διανοούμενων της Δύσης και πώς διαμόρφωσαν μέσα στο ποιητικό, φιλοσοφικό και συγγραφικό τους έργο την Ελλάδα ως παγκόσμιο ιδεολόγημα, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
«Για περισσότερο από 2.000 χρόνια, και παρά την ερήμωσή του από τον χρόνο, τις συγκρούσεις και τη χρήση του για πολλούς αιώνες ως Μνημείου, Τεμένους, Εκκλησίας, Καθεδρικού Ναού, Τζαμιού, ο Παρθενώνας στάθηκε η αφορμή εν πολλοίς, να αποτελέσει την πηγή έμπνευσης σε χιλιάδες υποστηρικτές της Ελληνικής ανεξαρτησίας, όπως του Λόρδου Βύρωνα. Ωστόσο, στάθηκε και ακατανίκητος «μαγνήτης» για τους αρχαιοκάπηλους, όπως τον Λόρδο Έλγιν. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας, ο Παρθενώνας αναδείχτηκε σε εθνική εικόνα και ένα μοναδικό ορατό μνημείο, που παρέπεμπε στο χρέος της δυτικής κοινωνίας προς την Αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην Αθήνα. Και ακόμη στο σήμερα, ο Παρθενώνας, συνοδευόμενος από ένα εξαίρετο και μεγαλοπρεπές νέο Μουσείο, αναμένει ανυπόμονα την επιστροφή από τη Βρετανία των ούτως αποκαλούμενων «Μαρμάρων του Έλγιν».
«Ωστόσο», συνέχισε ο ίδιος, «κατά κάποια ατυχή αντίθεση, στην Αυστραλία του 21ου αιώνα, το μέλλον των Ελληνικών Σπουδών και γενικότερα των Ανθρωπιστικών Σπουδών διαγράφεται επικίνδυνο, αφού όλο και περισσότερα πανεπιστήμια, είτε από δική τους επιλογή είτε από όντως πραγματικούς ή και φαντασιώδεις περιορισμούς, περιθωριοποιούν ή εγκαταλείπουν τις σπουδές αυτές, για χάρη άλλων «απαιτητικών» προγραμμάτων που έχουν ουσιώδη χαρακτήρα επαγγελματικής αποκατάστασης».
Στη διάρκεια της ομιλίας του, ο Όσμπορν παρουσίασε σπάνιες εικόνες του Παρθενώνα και της Ακρόπολης μέσα από τους αιώνες, αναφέρθηκε στις διαφορετικές περιόδους «αξιοποίησης» της Ακρόπολης από τους κατακτητές και κατέληξε στο επίτευγμα της ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, τονίζοντας ότι με την ίδρυση του η Βρετανία «απώλεσε κάθε ηθικό έρεισμα στην ανίερη και προκλητική κατακράτηση των μνημείων του Παρθενώνα».
www.ant1online.gr
