Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Μνημόσυνο για το μνημόνιο!

Κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύεται στην πράξη ότι η πολιτική που περιέχεται στο πολυσυζητημένο μνημόνιο δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει.

Αρνητικά αποτελέσματα
Ο ελληνικός λαός βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με τα αρνητικά αποτελέσματα της εφαρμογής της πολιτικής του μνημονίου. Το βιοτικό επίπεδο των μη προνομιούχων πέφτει, ολόκληροι παραγωγικοί κλάδοι της οικονομίας υποβαθμίζονται και το ποσοστό ανεργίας τραβάει την ανηφόρα. Οι σημερινές θυσίες δεν προετοιμάζουν τη βελτίωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, απλώς εγκλωβίζουν την Ελλάδα σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, υπερχρέωσης, επιβολής νέων μέτρων και κοινωνικής αναταραχής.
Τα ποσοστά των υποστηρικτών της πολιτικής του μνημονίου περιορίζονται με θεαματικό τρόπο και οι περισσότεροι πολίτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται μία διαφορετική πολιτική για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την κρίση.

Πολιτική υποκρισία
Τα κυβερνητικά στελέχη δυσκολεύονται να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της πολιτικής του μνημονίου και απλώς θέτουν το δίλημμα: εφαρμογή του μνημονίου ως έχει ή χρεοκοπία. Φαίνεται ότι δεν έχει περάσει από το μυαλό τους η σκέψη ότι μπορούμε να χρεοκοπήσουμε εφαρμόζοντας το μνημόνιο, εφόσον προβλέπεται αύξηση του δημόσιου χρέους από 115% του ΑΕΠ το 2009 σε 150% του ΑΕΠ το 2013, στο πλαίσιο της... δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Αρνούνται, επίσης, να προβληματιστούν για τα αποτελέσματα που φέρνει η εφαρμογή της πολιτικής που περιέχεται στο μνημόνιο. Υπόσχονται, για παράδειγμα, στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ότι θα ενισχύσουν την αναπτυξιακή διάσταση της οικονομικής πολιτικής και παράλληλα προσυπογράφουν την απαίτηση της τρόικας για νέα μείωση των δαπανών του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.

Ουσιαστικά οι υποστηρικτές του μνημονίου παίζουν ένα σκληρό παιχνίδι τακτικής σε βάρος των καλώς εννοούμενων συμφερόντων της οικονομίας και της κοινωνίας. Η κυβέρνηση υποστηρίζει την πολιτική του μνημονίου γιατί μέσω αυτής μπόρεσε να απεγκλωβιστεί από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του κ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ και χρησιμοποιεί το δίλημμα μνημόνιο ή χρεοκοπία για να επιβεβαιώσει την πολιτική της κυριαρχία.

Αυτό δεν εμποδίζει τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη να παραδέχονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι το μνημόνιο με τη σημερινή του μορφή δεν είναι λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ενώ ένα σημαντικό μέρος της εκλογικής και κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ αρχίζει να αυτονομείται και στρέφεται κατά της πολιτικής του μνημονίου.

Οι κεντροδεξιοί υποστηρικτές του μνημονίου δεν πιστεύουν στην πολιτική που ασκείται, στηρίζουν, όμως, τις κυβερνητικές επιλογές για να απομονώσουν τον κ. Σαμαρά και τη ΝΔ και να ενισχύσουν την επιρροή τους στην ευρύτερη Κεντροδεξιά. Παράλληλα, αντιτίθενται σε όλες τις βασικές επιλογές που περιέχονται στο μνημόνιο, από τη μεγάλη αύξηση της φορολογίας της κατανάλωσης, την αύξηση της φορολογίας των επιχειρήσεων και των μετόχων τους, τον περιορισμό των δημοσίων επενδύσεων, μέχρι τον περιορισμό της χρηματοδότησης του κράτους πρόνοιας κ.λπ. Πώς, αλήθεια, μπορείς να υποστηρίζεις μια πολιτική στην οποία εναντιώνεσαι σημείο προς σημείο;

Ο λογαριασμός
Το εντυπωσιακό είναι ότι η πολιτική του μνημονίου έχει αποτύχει και στην αντίληψη αυτών που μας το επέβαλαν. Η τρόικα και οι διεθνείς οίκοι μας προειδοποιούν ότι δεν θα επιτύχουμε τους στόχους εάν δεν δημιουργηθεί αναπτυξιακή δυναμική. Πρώτα οργάνωσαν την ύφεση και μετά άρχισαν να διαπιστώνουν τις βλαβερές συνέπειές της!

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρονται πλέον ανοιχτά στην ανάγκη αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Οι «διαχειριστές της ελληνικής υπόθεσης» καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η χώρα μας δεν θα μπορέσει να απευθυνθεί στις αγορές μετά την τριετία στη διάρκεια της οποίας καλύπτει τις ανάγκες της μέσω του «πακέτου» των 110 δισ. ευρώ.

Οι υποστηρικτές του μνημονίου βρίσκονται πλέον σε πλήρες αδιέξοδο και καταφεύγουν σε σοφιστείες του τύπου: εφαρμόστε τη συγκεκριμένη πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά ή χρεοκοπήστε «εδώ και τώρα». Δεν πληρώνουμε τους πολιτικούς μας για να μας επηρεάζουν σε συνεννόηση με τους ξένους πιστωτές του ελληνικού Δημοσίου, αλλά για να βρίσκουν τις καλύτερες δυνατές λύσεις σε περίοδο οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Η δημόσια συζήτηση πρέπει να αναπτυχθεί γύρω από δύο βασικά ζητήματα. Πώς θα αλλάξει η πολιτική που περιέχεται στο μνημόνιο για να πάρει η ελληνική οικονομία μια αναπτυξιακή ανάσα και να αποτρέψουμε τη διαφαινόμενη καταστροφή. Πώς θα αλλάξουν οι όροι και η χρονική διάρκεια του δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου για να μην καταρρεύσουμε κάτω από το βάρος των τοκοχρεολυσίων της περιόδου 2013-2015.

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ:“τα Μνημόνια αλλάζουν και εμπλουτίζονται, και τον πρώτο λόγο έχει ο δανειστής που πρέπει να πάρει πίσω τα λεφτά του”

του ΣΩΤΗΡΗ ΧΙΩΤΑΚΗ
chiotaki@otenet.gr
axiaplus

Οι κοινοτικοί αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με την ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και τον Γενικό Γραμματέα κ. Κώστα Μαθιουδάκη διεμήνυσαν ότι οι παρεμβάσεις που έχει δρομολογήσει η χώρα στο πλαίσιο του Μνημονίου σε σχέση με την απελευθέρωση της αγοράς είναι απλώς “τσιρότα” – αυτή η έκφραση χρησιμοποιήθηκε! – και ότι η αγορά θα πρέπει να ανοίξει άμεσα με αποτελεσματικό τρόπο.

“Πουλήστε το 40% των λιγνιτικών και των υδροηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ!” ζήτησαν τα κοινοτικά στελέχη από την εμβρόντητη ελληνική πλευρά, η έκπληξη της οποίας ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν διαπιστώθηκε πως όχι μόνο δεν σήκωναν επ΄ αυτού κουβέντα αλλά και πως η απαίτηση συνδεόταν ευθέως με την εκταμίευση της τρίτης δόσης βοήθειας της χώρας μας από την Τρόικα!

Στην δε παρατήρηση ότι “Στο Μνημόνιο δεν υπάρχει τέτοια δέσμευση”, οι κοινοτικοί – πιο οξεία ήταν η στάση του εκπροσώπου της διεύθυνσης Ανταγωνισμού - αντέτειναν ότι “τα Μνημόνια αλλάζουν και εμπλουτίζονται, τον πρώτο λόγο έχει ο δανειστής ου πρέπει να πάρει πίσω τα λεφτά του”!

Ειδικότερα σε σχέση με τους λιγνίτες, οι κοινοτικοί αξιωματούχοι παρέπεμψαν με έμφαση στην επιστολή της Επιτρόπου Κρόες του 2008, με την οποία τονίζεται ότι η Ελλάδα, πέραν της εκχώρησης μονάδων, θα πρέπει να προχωρήσει και στην ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων λιγνίτη (λ.χ. σε Δράμα και Ελασσόνα) τα οποία θα πρέπει να δοθούν σε ιδιώτες.



Ανάλογα, πιέσεις ασκούνται πλέον και για ριζική λύση στο θέμα του διαχωρισμού των δικτύων μεταφοράς και διανομής, παρά το ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει γίνει αποδεκτό το μοντέλο που έχει επιλέξει η χώρα μας, κατά το οποίο υπάρχει νομικός διαχωρισμός από την ΔΕΗ αλλά τα δίκτυα μπορούν να ελέγχονται από την ίδια.

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΑΜΑΡΑ με το σχέδιο που εξήγγειλε ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ!!


Από καιρό προκαλούσαν τον Αντώνη Σαμαρά, μετά το «όχι» στο Μνημόνιο, με το ρητορικό ερώτημα:

- Εσείς τι προτείνετε; Αφού δεν υπάρχει άλλος δρόμος!
Κι εκείνος τους έδειξε ότι υπάρχει άλλος δρόμος και τους περιέγραψε αναλυτικά ΤΙ προτείνει, ΠΟΥ το στηρίζει, ΓΙΑΤΙ είναι διαφορετικός δρόμος, ΓΙΑΤΙ είναι καλύτερος δρόμος, ΤΙ πρέπει να γίνει, ΓΙΑΤΙ θα επιτύχει και σε ΠΟΣΟ χρόνο θα αποδώσει. Και το πιο σημαντικό, όλα μετρημένα, κοστολογημένα και με πλήρη αιτιολογημένο σχεδιασμό.

Και επήλθε βουβαμάρα…

Πολιτική αποδόμηση
της κυβέρνησης

Το Σχέδιο Σαμαρά περιέχει πολιτική εκτίμηση, θεωρητική βάση, κτίσιμο προγραμματισμού και στρατηγικό σχεδιασμό ενεργειών.

• Σε ό,τι αφορά την πολιτική εκτίμηση, εξηγεί πώς και γιατί ήταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τα σφάλματά της, τα λάθη και οι παραλείψεις της που ανάγκασαν την Ελλάδα να καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Διότι παρέλαβε ένα πρόβλημα ελλείμματος, κοινό σε όλη την Ευρώπη (όμως οι άλλες χώρες δεν πήγαν στο ΔΝΤ…), και δημιούργησε κρίση δανεισμού, μοναδική στην Ευρωζώνη (γι' αυτό και έγινε απαραίτητη, τελικά, η προσφυγή στο ΔΝΤ).

Όλα αυτά έγιναν επί ΠΑΣΟΚ και από το ΠΑΣΟΚ:

Κυρίως εξηγήθηκε αναλυτικά πώς το έλλειμμα του 2009 διογκώθηκε το τελευταίο τρίμηνο από τη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες. Αλλιώς θα έκλεινε στο 9,8% του ΑΕΠ, όχι στο 13,6% όπου έκλεισε τελικά!

Και το χρέος θα ήταν οριακά μικρότερο.

Με αισθητά μικρότερο έλλειμμα και με ελαφρώς μικρότερο χρέος, η Ελλάδα θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να «στοχοποιηθεί» από τους κερδοσκόπους στις διεθνείς αγορές. Άλλωστε –κι αυτό το έδειξε και διαγραμματικά η παρουσίαση Σαμαρά– τα spreads έφυγαν πολύ μετά τις εκλογές και πολλούς μήνες μετά την αποκάλυψη για διψήφιο έλλειμμα το 2009…

• Το δεύτερο τμήμα της εισήγησης Σαμαρά αφορά την τεκμηρίωση της άποψής του ότι το Μνημόνιο και τα μέτρα που περιέχει οδηγούν σε «φαύλο κύκλο ύφεσης», επίμονων ελλειμμάτων, περισσότερων μέτρων, ακόμα μεγαλύτερης ύφεσης, ακόμα πιο επίμονων ελλειμμάτων και τελικά πολύ μεγαλύτερου χρέους.

Εδώ δεν χρειάστηκε να… κουραστεί.

Απλώς παρέθεσε μερικές από τις δηλώσεις των πιο γνωστών και έγκυρων αναλυτών, ανάμεσα στους οποίους και νομπελίστες οικονομολόγοι, που όλοι τους συμφωνούν (αν και συχνά από διαφορετικές «σχολές σκέψης») ότι τα μέτρα του Μνημονίου δεν αποτελούν «λύση» στο πρόβλημα της Ελλάδας, αποτελούν μάλλον χειρότερο πρόβλημα…


Οι δύο συνιστώσες
του ελλείμματος

• Κι ύστερα μπήκε στο ίδιο το Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο έχει δύο καινοτομίες:

• Πρώτον χωρίζει το έλλειμμα σε δύο μέρη, το «διαρθρωτικό» και το «κυκλικό»:

Το διαρθρωτικό αντιμετωπίζεται με μέτρα όπως αυτά που ήδη λαμβάνονται (περιστολής των δημοσίων δαπανών και αύξησης των δημοσίων εσόδων). Αλλά πιο ήπια. Γιατί το διαρθρωτικό έλλειμμα είναι γύρω στο 6,7%, ενώ το κυκλικό είναι το (υπόλοιπο) 3,2%...

Για να αντιμετωπιστεί διαρθρωτικό έλλειμμα 6,7% αρκούν τα μέτρα που ήδη ελήφθησαν. Δεν χρειάζονται άλλα! Οπότε όλα αυτά που εμπεριέχονται στο Μνημόνιο, τα πρόσθετα για το 2011, για το 2012, το 2013 και 2014, είναι περιττά. Κάτι παραπάνω από περιττά. Είναι επιζήμια… Δημιουργούν παραπανίσια ύφεση, η οποία τροφοδοτεί και μεγαλώνει το άλλο μέρος του ελλείμματος, το «κυκλικό».

Έτσι με τα Μνημόνιο μειώνεται το έλλειμμα από τη μια «συνιστώσα» του (το «διαρθρωτικό») αλλά μεγαλώνει από την άλλη (το «κυκλικό»). Οπότε χρειάζεται να σταματήσουν τα πρόσθετα μέτρα του Μνημονίου από δω και μπρος και να υπάρξουν άλλου είδους μέτρα τόνωσης της αγοράς, ώστε να καταπολεμηθεί το κυκλικό έλλειμμα. Και να εκμηδενιστεί το συνολικό έλλειμμα.

Το σχέδιο της ΝΔ παρουσιάζει τέτοια αντισταθμιστικά μέτρα, που χρειάζονται για να εκμηδενιστεί το κυκλικό μέσα σε μία διετία…

Έτσι, με πολύ λιγότερες ωδίνες θα εκμηδενιστεί και το διαρθρωτικό και το κυκλικό έλλειμμα. Δεν θα τροφοδοτεί η «συμπίεση» του ενός την αύξηση του άλλου…


Αξιοποίηση της δημόσιας
περιουσίας και δημόσιο χρέος

• Κι ύστερα έρχεται η άλλη καινοτομία του σχεδίου. Δεν αναφέρεται μόνο στην περικοπή του ελλείμματος, αλλά χτυπά απευθείας και το δημόσιο χρέος: Με αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας…

Ή μάλλον πολύ μικρού μέρους της γνωστής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Ή μάλλον μικρού μέρους της «εμπορεύσιμης» από τη γνωστή. Που αφορά ακίνητα που σήμερα απαξιώνονται, καταπατώνται ή «κάθονται». Και δεν αποδίδουν τίποτε στο Δημόσιο.

Ένα τμήμα αυτών θα αξιοποιηθεί χωρίς να απολεσθεί η κυριότητα –με επιχειρηματικές συμπράξεις του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα (ΣΔΙΤ), leasing κ.λπ.– αποφέροντας σημαντικά έσοδα στο κρατικό ταμείο ετησίως (μέχρι 5 δισεκατομμύρια κατά μετριοπαθείς υπολογισμούς, μόνο που αυτό θα απαιτήσει κάποιον χρόνο).

Ένα ακόμα πιο μικρό μέρος μπορεί να «αξιοποιηθεί εμπορικά», δηλαδή να πουληθεί. Μόνο που δεν θα πρόκειται για τα «ασημικά», αλλά για περιουσιακά στοιχεία που σήμερα απαξιώνονται. Και η αντικειμενική αξία αυτών των «εμπορεύσιμων» ακινήτων μπορεί να φτάνει αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια.

• Στο ερώτημα πώς θα πιαστεί τέτοια τιμή για παρατημένα ακίνητα, η απάντηση είναι ότι δεν θα πουλήσει το κράτος «οικοπεδάκια», αλλά θα αναπτύξει το real estate development. Που επιτρέπει στο Δημόσιο να οικειοποιηθεί μεγάλο μέρος των υπεραξιών της περιουσίας του. Όχι να τις χαρίζει σε τρίτους…



• Στο ερώτημα πώς είναι δυνατό να πουληθούν τέτοιας αξίας ακίνητα μέσα σε δύο χρόνια, η απάντηση είναι ότι δεν θα πουληθούν αμέσως. Αλλά εφόσον καθαριστούν από νομικές «εκκρεμότητες» (με τη μέθοδο που ακολουθήθηκε πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες), ένα μέρος της αξίας τους μπορεί να προ-χρηματοδοτηθεί από μεγάλες τράπεζες του εξωτερικού με ενυπόθηκα δάνεια.

• Στο ερώτημα ποιος θα δανείσει την Ελλάδα τέτοια εποχή, η απάντηση είναι ότι δεν πρόκειται για δημόσιο δανεισμό, αλλά για ενυπόθηκα δάνεια ελάχιστου ρίσκου. Και οι διεθνείς τράπεζες σήμερα «ψάχνουν με το φανάρι» τοποθετήσεις ελάχιστου ρίσκου. Και επειδή είναι ενυπόθηκα, δεν καταγράφονται στο δημόσιο χρέος.

Κι ύστερα από 4-5 χρόνια, όταν θα πουληθούν τελικά, το Δημόσιο θα εισπράξει το αντίτιμο και θα ξεχρεώσει την προχρηματοδότηση στις τράπεζες. Και θα περισσέψουν και χρήματα για να μειώσει κι άλλο το χρέος. Έτσι με την προχρηματοδότηση θα μειωθεί αισθητά το υφιστάμενο χρέος (μέχρι 10%), θα καλυφθούν και τα τρέχοντα ελλείμματα για έναν χρόνο περίπου, κι ύστερα από την πώληση θα εξοφληθεί η προχρηματοδότηση και θα μειωθεί το χρέος κι άλλο. Στο μεταξύ η επενδυτική αξιοποίηση των υπολοίπων ακινήτων μέσα από ΣΔΙΤ, leasing κ.λπ. θα παράγει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας, δημόσια έσοδα κ.λπ.


Συνολικός σχεδιασμός
και έξοδος από Μνημόνιο

Σε δύο χρόνια μπορεί να έχει βγει από το ΔΝΤ και σε τέσσερα χρόνια να έχει αισθητά μειωμένο χρέος (κάτω από το 100% αντί για πάνω από 140% όπως εναλλακτικά προβλέπει το Μνημόνιο!), μηδενικό έλλειμμα και μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα που θα «ρουφάνε» κι άλλο χρέος τα επόμενα χρόνια.

Τέλος, μόλις αποκτήσει πρωτογενή πλεονάσματα και ικανή ρευστότητα (στο τέλος της πρώτης διετίας), η Ελλάδα μπορεί να πάψει να εξαρτάται από τον μηχανισμό στήριξης και να απαλλαγεί από τους όρους και τους περιορισμούς του Μνημόνιου (αφού δεν θα έχει πια ανάγκη τη χρηματοδότησή του).

Όχι για να κάνει πάλι δημοσιονομική χαλάρωση και «παροχές». Αλλά για να μειώσει δραστικά τους φορολογικούς συντελεστές. Που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει ανάπτυξη.


Διαφορετικό μείγμα

• Έτσι προκύπτει το διαφορετικό - πολύ διαφορετικό μείγμα Πολιτικής:

- Όχι άλλα περιοριστικά μέτρα (όπως προβλέπει το Μνημόνιο), αυτά που πάρθηκαν αρκούν για να εκμηδενιστεί το διαρθρωτικό έλλειμμα.

• Ελαφρά διόρθωση στα υπάρχοντα, αλλά όχι καινούργια.

• Αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς, για να μειωθεί το κυκλικό έλλειμμα.

• Πρόσθετα αντισταθμιστικά, για να αντιμετωπιστεί η πρόσθετη ύφεση που θα έχει προκύψει.

• Επανορθωτικά (αποκατάσταση των χαμηλών συντάξεων) και εναλλακτικοί πόροι για να καλυφθεί η πρόσθετη δαπάνη).

• Μέτρα για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας με προχρηματοδότηση, όπου θα υπάρξει πρόβλεψη για πωλήσεις δημοσίων ακινήτων. Ώστε να μειωθεί άμεσα το υφιστάμενο χρέος και να βρεθεί η απαραίτητη ρευστότητα για να απαλλαγούμε από τους όρους του Μνημονίου.

• Αναπτυξιακά μέτρα, ώστε να επιταχυνθεί η ανάπτυξη, κυρίως με περικοπές φόρων. Πράγμα που προϋποθέτει, όμως, έξοδο από το Μνημόνιο.

Πρόκειται, όντως, για εντελώς διαφορετικό μείγμα.

Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη πλέον είτε να προσπαθήσει να το «αποδομήσει» είτε να το αγνοήσει.

Είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να κάνει το δεύτερο – να το αγνοήσει.

Κι αν προσπαθήσει να κάνει το πρώτο –να το αποδομήσει– από το επιτελείο της ΝΔ υποστηρίζουν ότι της επιφυλάσσουν μεγαλύτερες «εκπλήξεις»…

Το κύριο μειονέκτημα του σχεδίου της ΝΔ είναι το ίδιο το… πλεονέκτημά του: Είναι τόσο ολοκληρωμένο, που είναι βέβαιο ότι λίγοι μπορούν να το κατανοήσουν στις λεπτομέρειές του. Στο επιτελείο της ΝΔ υποστηρίζουν ότι αρκεί να καταλάβει ο κόσμος ότι η ΝΔ έχει σχέδιο που είναι πολύ διαφορετικό, αποτελεσματικότερο και ηπιότερο ταυτόχρονα, για να δημιουργηθεί στη συνείδηση του κόσμου η απαραίτητη αντιστροφή. Που αλλάζει τις τάσεις του εκλογικού σώματος...

Άλλωστε οι επόμενοι μήνες δεν προοιωνίζονται ευχάριστοι για την κυβέρνηση. Και αν δημιουργηθεί η πεποίθηση ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει εναλλακτικό και καλύτερο σχέδιο, αυτό αρκεί για να δημιουργήσει ισχυρή δυναμική ανατροπής από μόνο του.

Εν πάση περιπτώσει ο Σαμαράς πρότεινε σχέδιο.

Δεν ενέδωσε στον πειρασμό να φωνάξει «λεφτά υπάρχουν»…

Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010

Ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά Στην Παρουσίαση του Οικονομικού Σχεδίου της Ν.Δ.


Κυρίες και κύριοι,
Η Νέα Δημοκρατία παίρνει σήμερα μια κορυφαία πολιτική πρωτοβουλία:
Παρουσιάζει το δικό της Σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση.
--Όπως κάθε Σχέδιο, στηρίζεται σε επισημάνσεις, προτεραιότητες, συγκεκριμένες προτάσεις, άξονες κυβερνητικών δράσεων και δεσμεύσεις.
--Όπως κάθε Οικονομικό Σχέδιο στηρίζεται σε στοιχεία και τεκμηρίωση.
--Όπως κάθε ρεαλιστικό Σχέδιο, έχει ποσοτικά στοιχεία, δηλαδή οι εναλλακτικές προτάσεις είναι ποσοτικοποιημένες.
-- Κι όπως κάθε Πολιτικός Σχεδιασμός, υπάρχει και χρονικός ορίζοντας. Που αντιπαρατίθεται και συγκρίνεται με τον χρονικό ορίζοντα του υπάρχοντος κυβερνητικού σχεδιασμού, όπως απορρέει από το υφιστάμενο Πρόγραμμα Σταθερότητας και από το Μνημόνιο.

Ταυτόχρονα – και αναπόφευκτα – συνοψίζουμε και τις μέχρι τώρα θέσεις μας όπως διατυπώθηκαν από τον περασμένο Δεκέμβριο, στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, μέχρι και σήμερα.
Θα δείξουμε, ότι οι θέσεις αυτές προσπαθούσαν να αποτρέψουν τα χειρότερα και ταυτόχρονα υπονοούσαν ένα εναλλακτικό δρόμο για έξοδο από την κρίση.

Θα δείξουμε, επίσης, ότι οι θέσεις που διατυπώσαμε ως τώρα, υπονοούσαν εξ αρχής έναν άλλο δρόμο, που τώρα τον παρουσιάζουμε με πιο ολοκληρωμένο τρόπο.

Δεν βαδίζαμε «βλέποντας και κάνοντας». Ξέραμε που οδηγούνται τα πράγματα και προσπαθούσαμε να αποφύγουμε τα χειρότερα.
Δεν βαδίζαμε το συνηθισμένο αντιπολιτευτικό δρόμο, στον οποίο «διέπρεψε» το ΠΑΣΟΚ: να λέμε «όχι σε όλα» και να πλειοδοτούμε σε «φιλολαϊκά μέτρα».

Όπως θα δείτε, από την πρώτη φορά που μίλησα ως εκλεγμένος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μέχρι και σήμερα, οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας στην ίδια κατεύθυνση οδηγούσαν.
Είτε «βάζαμε πλάτη» στα δύσκολα όταν η χώρα αγωνιζόταν να αποφύγει την πτώχευση, είτε λέγαμε το μεγάλο ΟΧΙ στο αδιέξοδο της ύφεσης όπου οδηγεί το Μνημόνιο, στην ίδια κατεύθυνση βαδίζαμε. Και την κατεύθυνση αυτή θα έχετε την ευκαιρία να δείτε και να την κρίνετε με αυτή την παρουσίαση.



Σήμερα θα δείξουμε ότι αυτή η κατεύθυνση αποτελεί εναλλακτική λύση για την Οικονομία.


Δεν είναι δρόμος χωρίς θυσίες. Είναι δρόμος με λιγότερες θυσίες που, όμως, πιάνουν τόπο. Θυσίες που μπορεί να τις αντέξει η Οικονομία και η Κοινωνία. Θυσίες που οδηγούν σύντομα σε Ανάπτυξη. Που είναι και ο μόνος υγιής τρόπος για να ξεπεράσουμε την κρίση.


Τώρα μπορούμε να εξηγήσουμε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρξει εναλλακτική λύση, είναι να βγούμε από τον αναγκαστικό μονόδρομο του Μνημονίου. Να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις του. Ως τότε, θα τηρήσουμε τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα.
* Αλλά δεν θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση, αν δεν μπούμε στο δρόμο της Ανάπτυξης.
* Και δεν θα μπορέσουμε να μπούμε στο δρόμο της Ανάπτυξης, αν δεν ανακτήσουμε τη χαμένη Ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας.
* Και δεν θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε την Ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας μας, αν δεν προχωρήσουμε σε δραστικές αλλαγές, όπως η μείωση των φόρων σε όλες τις κατηγορίες, πράγμα που δεν μπορεί να συμβεί αυτή τη στιγμή γιατί το απαγορεύει το Μνημόνιο.

Στόχος μας, λοιπόν, να απαλλαγούμε από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, μιαν ώρα αρχύτερα.

Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Στην πυρά της ΕΕ το ασφαλιστικό του Λοβέρδου


Του Γιώργου Γάτου

«Eίστε... εκτός γραμμής» («not in line») και πρέπει να προσαρμόσετε πλήρως το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του Aσφαλιστικού στο Mνημόνιο που έχετε υπογράψει για την παροχή οικονομικής βοήθειας.

Eτσι, ξεκινά η 5σέλιδη επιστολή που έστειλαν στις 20 Mαΐου στους υπουργούς Oικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και Eργασίας και Kοινωνικής Aσφάλισης A. Λοβέρδο οι εμπειρογνώμονες της E.E. ζητώντας «σκληρότερα» μέτρα για όλους τους ασφαλισμένους και αλλαγές - μειώσεις στις συντάξεις που θα οδηγούν στην «άμεση εξοικονόμηση εσόδων» (και στην ελάφρυνση του κρατικού προϋπολογισμού και των ασφαλιστικών Tαμείων για τις πληρωμές σχετικών δαπανών).

Ανατροπές


H επιστολή (επίμαχα σημεία της οποίας αποκαλύπτει η «H») υποδεικνύει να γίνουν μεγάλες ανατροπές και πάντως περισσότερες απ’ όσες δημοσίως παραδέχθηκε ο υπουργός Eργασίας και Kοινωνικής Aσφάλισης A. Λοβέρδος (εφαρμογή από το 2015 του νέου Aσφαλιστικού, ποινή μείωσης 6% τον χρόνο στη σύνταξη με λιγότερα από 40 χρόνια και σε ηλικία κάτω από τα 65, περικοπές στις συντάξεις χηρείας και των άγαμων και διαζευγμένων θυγατέρων και λειτουργία 3 Tαμείων). Eιδικότερα, όπως ευθέως προκύπτει από την επιστολή, η E.E.:

Aμφισβητεί ευθέως ολόκληρη την αρχιτεκτονική του νέου Aσφαλιστικού χαρακτηρίζοντας ως υψηλούς τους συντελεστές υπολογισμού των αναλογικών συντάξεων και γενναιόδωρα τα κίνητρα ασφάλισης από τα 35 - 40 έτη εργασίας που προβλέφθηκαν ως «μέσα»για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και την αύξηση των εσόδων των Tαμείων.

Θέτει θέμα καταβολής της εγγυημένης από το κράτος βασικής σύνταξης (των 360 ευρώ με τα σημερινά δεδομένα) σε όλους στα 65 έτη. Kαι όχι νωρίτερα, δηλ. με τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος (25ετία, 35ετία, 37ετία) όπως προβλέπει το νομοσχέδιο.

Zητεί να μην ισχύσει η νέα (μικρότερη) λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων μόνο για τους νεοπροσλαμβανόμενους αλλά και για τους σημερινούς ασφαλισμένους των οποίων τα

επαγγέλματα θα αποχαρακτηριστούν.

Θεωρεί ότι πρέπει να αυξάνεται, ανά τριετία και όχι ανά δεκαετία, το γενικό όριο συνταξιοδότησης των 65 ετών κ.ά.

50% κάτω οι συντάξεις με τη συνταγή της E.E.


Σε... βοηθήματα (των 600 - 800 ευρώ) θα μετατραπούν οι συντάξεις ακόμη και της 35ετίας αν τηρηθεί πλήρως το Mνημόνιο: Δηλ. να μην καταβάλλεται καμία βασική σύνταξη πριν από τα 65 και ποινή μείωσης (κατά 6% τον χρόνο) της αναλογικής σύνταξης για όσους συνταξιοδοτούνται είτε με λιγότερα από 40 χρόνια και σε ηλικία κάτω των 60 ετών είτε πρόωρα μεταξύ 60 και 65 ετών, ανεξαρτήτως ετών ασφάλισης. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι νέου τύπου συντάξεις, εφόσον παραμείνουν οι ίδιοι συντελεστές που προβλέπει το νομοσχέδιο, θα είναι μειωμένες έως και 50%.

Kαι το ποσοστό αναπλήρωσης του μισθού του συνταξιούχου, ύστερα από 35 χρόνια εργασίας, θα κυμαίνεται, ανάλογα με το ύψος των συντάξιμων αποδοχών του, από 45% έως 50% (χωρίς τη βασική σύνταξη) και μεταξύ 32% - 35% (χωρίς βασική + την ποινή) αντί του 70% που είναι σήμερα στο IKA.

Mε συντάξιμο μισθό 2.400 ευρώ, ασφαλισμένος για 35 χρόνια σήμερα εισπράττει το 70% (1.680 ευρώ). Mε το νέο τρόπο υπολογισμού θα εισπράττει χωρίς τη βασική σύνταξη 1.216 ευρώ (το 50,68%) και με την ποινή (-30%) 852 ευρώ. Στα 1.212 θα φθάνει μόνο αν προστεθεί το ποσό της βασικής...

Mε συντάξιμο μισθό 1.900 ευρώ, ασφαλισμένος για 35 χρόνια που σήμερα εισπράττει το 70% (1.330 ευρώ) θα εισπράττει 857 ευρώ χωρίς τη βασική σύνταξη (το 45,15%) και 610 ευρώ (το 32%) αν έχει ποινή. Aντίστοιχα μειωμένες συντάξεις θα προκύπτουν και για ειδικές κατηγορίες ασφαλισμένων όπως για τις μητέρες ανηλίκων και τους ασφαλισμένους σε βαρέα και ανθυγιεινά που με το ισχύον καθεστώς συνταξιοδοτούνται νωρίτερα από το 60ό...

Τελεσίγραφο με ένδεκα ανα τροπές

1) Nα αναθεωρηθούν (ως... υψηλοί) οι συντελεστές υπολογισμού των αναλογικών συντάξεων που φτάνουν το 3%.

2) Oι συντάξιμες αποδοχές να προσαυξάνονται με βάση το ποσοστό αύξησης των μισθών και όχι με βάση τον Δείκτη Tιμών Kαταναλωτή και το συντελεστή ωρίμανσης (0,06 για κάθε έτος ασφάλισης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3).

3) Tα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης να αυξάνονται «αυτόματα» ανά τριετία με βάση ολόκληρη την αύξηση του προσδόκιμου ζωής (και όχι ανά δεκαετία και κατά το 1/3 της αύξησης του προσδόκιμου).

4) H νέα λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών να ισχύσει για όλους και όχι μόνο για όσους ασφαλιστούν από την 1/7/2011 (άρθρο 17).

5) Nα ισχύσει, από το 2013, ως γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης το 65ο και να επιβάλλεται η ποινή της μείωσης της σύνταξης (6% τον χρόνο) σε όσους συνταξιοδοτούνται μεταξύ 60 και 65 ετών με λιγότερα από 40 χρόνια ασφάλισης.

6) Nα μην καταβάλλεται πριν από τα 50 καμία σύνταξη λόγω θανάτου και να προβλεφθούν εισοδηματικά κριτήρια για την καταβολή έως το 65ο.

7) H βασική σύνταξη που θα αρχίσει να ισχύει από το 2015 να καταβάλλεται σε όλους στα 65 και όχι νωρίτερα (με τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος σύμφωνα με τα καταστατικά του κάθε ταμείου) ή μειωμένη, εφόσον υπάρχει πρόωρη συνταξιοδότηση (άρθρο 2).

8) Nα ενοποιηθούν έως το 2013 τα ασφαλιστικά ταμεία (ζητούνται διευκρινίσεις γιατί εξαιρούνται το ταμείο του προσωπικού της Tραπέζης της Eλλάδος, το ETAΠ - MME και το ETAA) ώστε να είναι όλα έτοιμα το 2015, όταν θα πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως το νέο Aσφαλιστικό.

9) Nα μην καταβάλλουν τα Tαμεία συντάξεις χηρείας αν ο γάμος έχει διαρκέσει λιγότερο από 5 έτη (στο άρθρο 12 προβλέπεται διάρκεια 1 έτους).

10) Nα μειωθούν τα ποσά των συντάξεων που ήδη εισπράττουν άγαμες ή διαζευγμένες θυγατέρες (το άρθρο 14 προβλέπει κατάργηση της δυνατότητας λήψης σχετικής σύνταξης από 1/1/2011).

11 Nα μην χορηγούν τα ασφαλιστικά ταμεία δάνεια σε ασφαλισμένους και συνταξιούχους (άρθρο 46, παράγραφος 9 του νομοσχεδίου).

Oι κατευθυντήριες «γραμμές» του μνημονίου

...για τις συντάξεις
Aντικίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση πριν από την ηλικία των 60 ετών από τον Iανουάριο του 2011, περιλαμβανομένων των εργαζομένων σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα καθώς και των ασφαλισμένων για 40 χρόνια

Mείωση 6% τον χρόνο για όσους συνταξιοδοτούνται μεταξύ 60 και 65 ετών και με λιγότερα από 40 χρόνια εισφορών.

Aύξηση, έως το 2013, στα 65 του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών δημοσίων υπαλλήλων.

Eφαρμογή για όλους έως τον Δεκέμβριο του 2011 του 65ου ως γενικού ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης.

Aύξηση έως το 2015 της ελάχιστης περιόδου εισφορών από τα 37 σε 40 έτη εργασίας.

...Για τους μισθούς, τις συμβάσεις και τις απολύσεις

Oι όροι των ομοιοεπαγγελματικών και επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων κλαδικών καθώς και των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Eφαρμογή συμβάσεων απόκτησης εργασιακής εμπειρίας για άνεργους νέους ηλικίας έως 24 ετών με χαμηλότερες της EΓΣΣE αμοιβές (το 80% του κατώτατου βασικού μισθού).

Kατάργηση του δικαιώματος προσφυγής των συνδικάτων στη διαιτησία αν δεν υπάρχει συμφωνία και των εργοδοτών

Nέα επιτρεπόμενα όρια για τις ομαδικές απολύσεις στις επιχειρήσεις (ένα συμβολικό όριο στις μικρές των 20 ατόμων όπου οι απολύσεις είναι ελεύθερες, αύξηση των 4 επιτρεπομένων κάθε μήνα απολύσεων στις επιχειρήσεις 20 - 200 ατόμων και 4%, αντί του 2%, στις επιχειρήσεις με πάνω από 200 εργαζόμενους).

Eπανακαθορισμό του ύψους και του τρόπου καταβολής της αποζημίωσης λόγω απόλυσης και ενιαία όρια (δηλ. μείωση των αποζημιώσεων των υπαλλήλων και αύξηση για τους εργατοτεχνίτες).

Mικρότερο κατώτατο ημερομίσθιο για νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών που εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας καθώς και για μακροχρόνια άνεργους.

Tην κατάργηση των συμβάσεων σε περιοχές και κλάδους σε κρίση και τη δυνατότητα πρόβλεψης διαφορετικών μισθολογίων ανά επιχείρηση.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ