Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Να διακοπεί ΑΜΕΣΩΣ ο 'διαλογος' με τον εγκάθετο της κατοχής! STOP THE DIALOGUE NOW!



"ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΟ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΘΟΥΝ ΟΛΑ"
(βασική αρχή διαλόγου- υποτιθέμενη έξοδος διαφυγής)

Κυρίες και Κύριοι, αυτό είναι το βασικό κόλπο που ανέκαθεν χρησιμοποιεί ο ΟΗΕ για να εγκλωβίσει την Ελληνοκυπριακή πλευρά σε καταστροφικές υποχωρήσεις. Όπως όλα τα πράγματα, έτσι και ο ‘διακοινοτικός διάλογος’ πρέπει να κριθεί και αυτός εκ του αποτελέσματος. Η ιστορία του διαλόγου δείχνει πως απλά οι υποχωρήσεις της πλευράς μας ΠΑΝΤΑ μένουν στο τραπέζι, ενώ η Τουρκία ΔΕΝ τήρησε ποτέ τις δεσμέυσεις της, όπως, την Συμφωνία της 3ης Βιέννης, την συμφωνία για διάνοιξη της Λήδρας και του Λιμνίτη, τις αμέτρητες ‘Συμφωνίες αποστρατιωτικοποιήσης’ και τα ΜΟΕ πλησίον της νεκρής ζώνης’, κλπ.

Το Ιστορικό:
Η Κυπριακή Δημοκρατία σύρθηκε στον διακοινοτικό 'διάλογο' - παγίδα μετά από τις 'διακοινοτικές' ταραχές του '63-'64 και τον βομβαρδισμό της Τυλληρίας από την Τουρκική Αεροπορία, βασικά με το πιστόλι στον κρόταφο. Κατά τη διάρκεια του διαλόγου η Τουρκία σχεδόν πάντα απειλούσε με εισβολή, ενώ εμείς διαχρονικά συνομιλούμε από τη θέση του αδυνάμου.


Η όλη ιστορία του 'διακοινοτικού' διαλόγου μεταξύ των αντιπροσώπων των δύο κοινοτήτων μας δείχνει πως ο διάλογοςδεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα τέχνασμα, ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ δια μέσου ή για χάριν της οποίας η Ελληνοκυπριακή πλευρά σύρεται σε ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ υποχωρήσεις αφήνοντας πίσω πανανθρώπινες αξίες και διεθνείς καταδίκες της Τουρκίας ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ (όπως την 4η Διακρατική καταδικαστική απόφαση του 2001) και προσχωρόντας όλο και περισσότερο στις Τουρκικές θέσεις όπως:

1. Την Εκ περιτροπής Προεδρία. (Τουρκική θέση το 1974)
2. Την Στάθμιση των Ψήφων των Ελληνοκυπρίων (82%) με αυτήν των Τουρκοκυπρίων (18%)
3. Την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. (Τουρκική θέση το 1977)
4. Την ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της Κύπρου (πάγιο Τουρκο-Βρετανικό αίτημα).
5. Την κατηγοριοποίηση των κλεμμένων μας περιουσιών στα κατεχόμενα.
6. Τις Τουρκικές Εγγυήσεις υπό προϋποθέσεις, ακόμη και επί ολόκληρης της Κύπρου.
7. Τις ξεχωριστές οικονομίες του νέου Μορφώματος (την οικονομική δηλαδή υποδούλωση των Ελλήνων της Κύπρου στην Τουρκία), κλπ.

Μπορεί οι διάφοροι καλοθελητές της ΄Τουρκίας να μιλούν για ‘θετικό κλίμα’ όμως το γεγονός παραμένει ένα. Δια μέσου του ‘διαλόγου’ από ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΚΡΑΤΟΣ με μια Τουρκική μειονότητα το 1963, καταντήσαμε σήμερα να συζητάμε λίγο πολύ για ΕΝΩΣΗ με την ΤΟΥΡΚΙΑ δια μέσου του ‘Τουρκοκυπριακού Συνιστώντος Κράτους’ του κυοφορούμενου νέου ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΥ συνεταιρισμού.

Μετά την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ να αξιώσουμε την διακοπή του ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΥ 'διαλόγου' και να αποτολμήσουμε πραγματικό διάλογο με την κατοχική Τουρκία, πάντα με βάση το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και τα πανανθρώπινα δικαιώματα όπως τη βασική αρχή της δημοκρατίας, 1 άνθρωπος= 1 ψήφος. Η ευκαιρία που μας παρουσιάζεται με την απόφαση του ΕΔΑΔ (υπόθεση Δημόπουλου) όπου η Τουρκία για πρώτη φορά αναλαμβάνει την ευθύνη για τους ‘θεσμούς’ του ψευδοκράτους, όπως επίσης και η οικονομική κρίση που κτύπησε την Ελλάδα, είναι μοναδική. Διαφορετικά εμμένοντας στις παρούσες συνομιλίες θα αυτο-εγκλωβιστούμε σε μια καταστροφικά ατέρμωνη διαδικασία τη στιγμή που η Τουρκία θα έχει ΑΠΟΕΝΟΧΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ.

Η μόνη πίεση που μπορούμε να βάλουμε πάνω στην Τουρκία, είναι δια μέσου της ενταξιακής της πορείας στην Ε.Ε. Οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί βάλθηκαν να εντάξουν την Τουρκία στην Ε.Ε, γι’ αυτό ας χρησιμοποιήσουμε επιτέλους το μοναδικό μας αυτό όπλο. Αυτό είναι και το μοναδικό μας χαρτί, αν το κάψουμε και αυτό, είμαστε ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ. Η Τουρκία είναι ο πραγματικός ΕΝΟΧΟΣ για τα εγκλήματα εναντίον του λαού μας. Ας πάψουμε επιτέλους να την ΑΠOΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΜΕ για χάρην του 'Θετικού κλίματος' στις συνομιλίες παγίδα.

Η πολιτική του 'καλού παιδιού' πρέπει να σταματήσει, ειδικά τώρα που η Ελλάδα δεν είναι σε θέση καν να προστατεύσει τα δικά της συμφέροντα. Δεν θα επιτρέψουμε να θυσιαστεί (ξανά) η Κύπρος στο όνομα της ‘ομαλοποίησης των ΕλληνοΤουρκικών σχέσεων’.




ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: