ΑΠΟΡΙΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

1. Οι γερμανικές τράπεζες έχουν δανείσει 37 δις στην Ελλάδα, 183 δις την μικρότερή μας Ιρλανδία, 237 δις στην Ισπανία, 202 δις στην Ιταλία. Εμείς είμαστε το πρόβλημα;
2. Αν ο στόχος είναι να δημιουργηθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης (αυτό δεν σηματοδοτεί η εκλογή προέδρου και υπουργού εξωτερικών καθώς και το κοινό νόμισμα;), δεν απαιτείται μια στοιχειώδης, έστω φραστική, αλληλεγγύη; Δηλαδή αν το Τέξας απειλείται με πτώχευση, θα το σπρώχνει ο Ομπάμα με δηλώσεις του στο γκρεμό όπως κάνουν οι Γερμαναράδες με μας;
3. Δεν διατυμπανίζει σε όλους τους τόνους ο Παπανδρέου ότι δεν ζητάμε βοήθεια από κανένα; Γιατί τότε ο Σόιμπλε, Υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, συνεχώς επαναλαμβάνει ότι "και να μας ζητήσουν να τους βοηθήσουμε οι Έλληνες εμείς θα αρνηθούμε";
4. Μας αλλάξανε τον αδόξαστο για την αναξιοπιστία των στοιχείων μας... Καλά, αυτά αποκαλύφθηκαν τον Οκτώβριο, τον Γενάρη το θυμήθηκαν;
5. Ρε μπας και η "ανάδελφη" Ελλάδα τους γίνει κακό σπυρί στον κώλο τους και τους ανάψει φωτιές που θα σαρώσουν τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που πρόθυμοι Ιρλανδοί, Πορτογάλοι κλπ. ακολουθούν κατά γράμμα;
6. Τα "τιμημένα" funds ποντάρουν φουλ (200 δις) στην πτώχευση της Ιταλίας και 77 δις στη δική μας... Από μας λοιπόν κινδυνεύει η ευρωζώνη; Και πού είναι οι Κασσάνδρες να θρηνήσουν για την ανικανότητα των Ιταλών να συμμαζευτούν;

TI EINAI O NEO-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ

Ο νεο-οθωμανισμός αποτελεί ολοκλήρωση και επέκταση του ισλαμο-κεμαλισμού, στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων. Η Τουρκία, απέναντι στην εξασθένιση των περισσότερων από τους γείτονες της υιοθετεί μια επεκτατική πολιτική με νέους όρους, δηλαδή έναν συνδυασμό οικονομικής, στρατιωτικής και γεωπολιτικής ισχύος, η οποία χρησιμοποιεί το Ισλάμ και τη στρατηγική συμμαχία με τη Δύση, ως τους δύο πυλώνες της. Η Τουρκία θεωρείται από τους Αγγλοαμερικανούς ως η δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει την επανεμφανιζόμενη Ρωσία. Αυτή η στρατηγική προϋποθέτει την κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων, πληθυσμών, και την «ενοποίησή» τους κάτω από μια νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α.

***

Έναντι της Ελλάδας χρησιμοποιείται μια πολυεπίπεδη πολιτική. Κατ’αρχάς, συνεχίζεται ο στρατιωτικός εκβιασμός σε Ελλάδα και Κύπρο, διότι μια νεο-οθωμανική Τουρκία δεν μπορεί να ανεχτεί ένα ελληνικό Αιγαίο, όπως υπογραμμίζει ο Νταβούτογλου, ενώ θέλει να ολοκληρωθεί η εγκατάλειψη της Κύπρου από την Ελλάδα. Όμως, χρησιμοποιεί παράλληλα και τη διπλωματία, την οικονομία, τον πολιτισμό και τις μειονότητες. Και η χειραγώγηση των μειονοτήτων δεν περιορίζεται στις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη, αλλά περιλαμβάνει και αυτή των ελληνικών ή «ρωμαίϊκων» μειονοτήτων στην Τουρκία! Έτσι, το Πατριαρχείο και η ελληνική μειονότητα στην Πόλη επιχειρείται να μεταβληθούν στα χέρια των Τούρκων σε όπλο για την υποταγή της Ελλάδας στην τουρκική πολιτική.

***

Ο νεο-οθωμανισμός δεν αποτελεί πλέον μια εξωτερική απειλή για την Ελλάδα, αλλά συνιστά μια εσωτερική παράμετρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων στην Ελλάδα και την Κύπρο, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεο-οθωμανισμό. Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους την διεθνοποιημένη και παρασιτική αστική τάξη της Ελλάδας, αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους, ιδιαίτερα τους διανοουμένους, τους πολιτικούς, την εκπαίδευση και τα ΜΜΕ. Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής ευνοεί την νεο-οθωμανική στρατηγική.

***

Ωστόσο η αντίσταση είναι εφικτή. Προϋποθέτει όμως την απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., τη συγκρότηση ενός βαλκανικού πόλου, ικανού να αντιπαρατεθεί επί ίσοις όροις στον μικρασιατικό όγκο, και την επιλογή ενός μοντέλου αποκέντρωσης και αυτόκεντρης ανάπτυξης που η οικολογική και οικονομική πραγματικότητα καθιστά αναγκαιότητα για τον 21^ο αιώνα,. Προπαντός, απαιτείται μια πνευματική επανάσταση, η διαμόρφωση ενός νέου οράματος για τον ελληνισμό.

ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ.