Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Παιδεία, παιδιά, παιδεμός...



Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΓΙΑ ΜΑΣ, τα 12 χρόνια είναι πίσω μας... Και λέω «μας» γιατί η ελληνίδα μανούλα μυαλό δεν βάζει ποτέ: «Δε γράψαΜΕ καλά, την Παρασκευή δίνουΜΕ Χημεία, στα Αρχαία ζήτημα αν θα πάρουΜΕ τη βάση!» Μπροστά ΜΑΣ είναι οι σπουδές και η αγορά- λέμε καμιά σαχλαμάρα να περάσει η ώρα- εργασίας!

Η περίφημη «δωρεάν Παιδεία» στη χώρα μας μεταφράζεται σε «δεν υπάρχει φράγκο». Γέλασα πάαααρα πολύ όταν είχα δει τον Καραμανλή να εγκαινιάζει το- και καλά!- πρότυπο σχολειό με τα λάπτοπ. Σε ποια χώρα ζούσε αυτός ο άνθρωπος, σε ποια ήπειρο, ποιον πλανήτη, ποιο ηλιακό σύστημα;

Εδώ υπάρχουν δημόσια σχολεία που τα ντουβάρια τους είναι σαν κεφαλογραβιέρα Ηπείρου. Υγρασία, εγκατάλειψη, διάλυση.

Αυτά δεν είναι σχολεία, είναι παραπήγματα. Και τι θα κάνεις τώρα εσύ;

Θα πας στην παράγκα του Καραγκιόζη να βάλεις το λάπτοπ; Δεν παίρνεις καλύτερα μια ταβανόβουρτσα και ένα πεντόκιλο μπογιά να σηκώσεις τα μανίκια;

Αλλο ακανθώδες: Οι σάκες των παιδιών!

Τα ταλαίπωρα πιτσιρικάκια φορτώνονται του Σίσυφου τον βράχο. Δεν είναι τυχαίο ότι τα περισσότερα καταλήγουν με σκολίωση. Ολοι εσείς που καταρτίζετε τη διδακτέα ύλη, έχετε πάρει τη σάκα του ΔΙΚΟΥ ΣΑΣ παιδιού να τη βάλετε στη ζυγαριά; Κι αν σας βγει λιγότερο από 28 κιλά, να μου τρυπήσετε τη μύτη!

Αλλο ακανθώδες: Τα βιβλία! Δεν γνωρίζω αν υπάρχει ακόμα εκείνο το «θεσπέσιο» βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού που έφαγε στη μάπα η γενιά του γιου μου! Αυτό που «κάλυπτε» χρονικά μια περίοδο από την Αλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 μέχρι ΚΑΙ την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Και μέσα σε δυο τρεις σελίδες «ξεπέταγε» τα 400 χρόνια «σκλαβιά και φυλακή»: Σούλι, Μεσολόγγι, Μανιάκι, Ιταλούς, Γερμανούς, Κατοχή, χούντα, μεταπολίτευση, όλα στο μπλέντερ της ισοπέδωσης.

Επιγραμματικά, τάκα τάκα κι όξω απ΄ την πόρτα. Αυτό δεν ήταν βιβλίο Ιστορίας, μενού σε φαστφουντάδικο ήταν!

Αλλο ακανθώδες: Η παπαγαλία! Απ΄ την εποχή μου μέχρι σήμερα, όποιος μαθητής δεν διαθέτει φωτογραφική μνήμη (που σημαίνει ότι αποτυπώνει το ένα λεπτό και τα ξεχνάει το επόμενο) την έβαψε! Ακόμα και τώρα, ακόμα και το 2010, η Παιδεία προσπερνάει την ουσία και εμμένει στην αποστήθιση.

Αλλο ακανθώδες: Τα ωράρια! Κάποτε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι Ελληνες είναι τα παιδιά! Το σύστημα είναι τόσο διάτρητο που αν δεν υπήρχε το δεκανίκι της παραπαιδείας κανένας μαθητής δεν θα την έβγαζε καθαρή.

Ξηλώνονται, λοιπόν, οι φουκαράδες οι γονείς στα ιδιαίτερα και στα φροντιστήρια. Και τρέχουν τα παιδιά με τη γλώσσα έξω. Τρέχουν έναν μαραθώνιο με συγκεκριμένη αφετηρία και αόριστο τερματισμό. Οποιος αντέξει, όσο αντέξει, αν αντέξει!

Αλλο ακανθώδες: Οι απουσίες! Να εξηγούμαστε, για να μην παρεξηγούμαστε. Ενα σχολείο οφείλει να ελέγχει τους κοπανατζήδες! Αλλο αυτό όμως κι άλλο να τη βγάζουμε γονείς και παιδιά 12 χρόνια με ένα μπακαλοτέφτερο στο χέρι, να υπολογίζουμε τις ώρες και να στέλνουμε τα παιδιά μας με πυρετό, σερνάμενα, ερείπια! Πόσο απαράδεκτο είναι αυτό; Σε ποια αντικοινωνική, ανεύθυνη συμπεριφορά μάς ωθεί το ίδιο το κράτος; Να βήχει το παιδί μας και να κολλάει όλη η υπόλοιπη τάξη;

Πολλά τα ακανθώδη, λίγος ο χώρος της τελευταίας σελίδας... Μια άλλη φορά θα μιλήσουμε για τη «φιλοσοφία του 19,5».

Για τα δικαιώματα που ΔΕΝ έχουν τα παιδιά που δεν είναι αριστούχοι... Αλλά παρ΄ όλα αυτά έχουν όνειρα, φιλοδοξίες, σχέδια για τη ζωή τους...

Θα μιλήσουμε για την έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού, την έλλειψη ενημέρωσης πάνω σε θέματα που αφορούν σε ναρκωτικά, αλκοόλ, ουσίες κι όλα τα συναφή.

ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ... Θα φωνάξουμε... Γιατί, κυρίες και κύριοι, σας παραδίδουμε ό,τι πολυτιμότερο: τα παιδιά μας! Και δεν λέμε να τραβήξετε εσείς όλο το κουπί. Το σπίτι, η οικογένεια έχουν υποχρεώσεις. Ομως κάποτε πρέπει να συνεργαστούμε... Να συντονιστούμε... Κάποτε- να διακτινιστούμε στον ίδιο πλανήτη!

Γιατί μπορεί η λέξη «παιδεία» να είναι παράγωγο του ρήματος «παιδεύω», αλλά μάλλον κάποιοι έχουν μπερδέψει τις έννοιες... Αλλά μάλλον κάποιοι έχασαν το ετυμολογικό τους λεξικό.

Οποιος το βρει, παρακαλείται να προσέλθει στις πληροφορίες! Μπας και!..
.

Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010

Ενα θωρηκτό, ένας εφοπλιστής, ένας ποιητής... ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!



Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ
ΤΑ ΝΕΑ

«Καημένε Μακρυγιάννη, Να ΄ξερες γιατί το τζάκισες το χέρι σου...
Το τζάκισες για να χορεύουν σέικ Τα κωλόπαιδα...» Ντίνος Χριστιανόπουλος

ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΥΡΙΑ Μαριγώ Πατίτσα- Λαιμού, Ο ποιητής τα είπε όλα... Πάμε τώρα να πούμε κι εμείς τα δικά μας... Οσο μπορούμε... Οσο προφταίνουμε... Γιατί μετά τις μαζικές αντιδράσεις για τη μετατροπή του ιστορικού θωρηκτού «Αβέρωφ» σε σκυλάδικο και το πουρμπουάρ των 5.000 ευρώ που δώσατε στο Ελληνικό Ναυτικό (και που ορθώς σας το πέταξε στα πόδια με τις ψηλοτάκουνες Μanolo Βlahnik) μας συστήσατε να επισκεφτούμε όλοι ψυχίατρο.

Το πρόβλημα είναι ότι μαζευτήκαμε πολλοί που επιβεβαιώνουμε τη λαϊκή παροιμία «σε κάθε σπίτι ένας τρελός, στο δικό μας όλοι». Αυτή τη στιγμή, με βάση τα λεγόμενά σας, γύρω στα 10.000.000 νοματαίοι χρήζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης.

Κι ο λόγος που έχω αγχωθεί, κυρία μου, είναι ότι εσείς μας παραπέμψατε ΟΛΟΥΣ σε ΕΝΑΝ ψυχίατρο. Κι όσο να πεις, ένα στρες το έπαθα: Στο γραφείο του ανθρώπου δεν θα έχει μεγάλη ουρά; Ποιος θα κλείνει τα ραντεβού; Πόση ώρα θα ξεροσταλιάζουμε στην αναμονή; Θα κάτσετε εσείς προσωπικά στον προθάλαμο να μας δίνετε προτεραιότητα; Θα εφαρμόσετε το σύστημα με τα χαρτάκια, όπως τα κοτόπουλα στα σούπερ μάρκετ;

Και τον άνθρωπο τον ρωτήσατε αν έχει κουράγιο να ψυχαναλύσει 10.000.000 Ελληνες; Ο κύριος Στεφανής είναι κορυφαίος επιστήμονας, διακεκριμένος ψυχίατρος, εξαίρετος καθηγητής Πανεπιστημίου αλλά, όσο να πεις, μια άλφα ηλικία την έχει. Τον ρωτήσατε τον χριστιανό πριν πάρετε αυτή την πρωτοβουλία; Ή θα μας δει να μπουκάρουμε οι ορδές και τα στίφη και θα του ανέβει το αίμα στο κεφάλι;

ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ, εκτός από το να ξεφυλλίζετε περιοδικά με τις κουπ στο πυρόξανθο μαλλί σας, δεν θα έβλαπτε ίσως να ρίχνατε μια ματιά στη σύγχρονη ιστορία.

Το Ζάππειο ονομάστηκε έτσι για κάποιο λόγο.
Και ο «λόγος» αυτός είχε όνομα και επώνυμο: Ευάγγελος Ζάππας. Ελληνας επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ.

Το Αρσάκειο; Απόστολος Αρσάκης, πολιτικός και ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ.

Το Μπενάκειο; Εμμανουήλ Μπενάκης, πολιτικός και ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ.

Το Συγγρού. Ανδρέας Συγγρός, τραπεζίτης και ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ.

Κι επειδή είμαι σχεδόν βέβαιη ότι δεν το γνωρίζετε, να σας πληροφορήσω ότι τα άτομα αυτά δεν ήταν και οι καλύτεροι άνθρωποι που πέρασαν ποτέ από τον πλανήτη Γη. Είχαν πολλά ελαττώματα, αδυναμίες, έκαναν σφάλματα. (Ειδικά ο Συγγρός... βίος και πολιτεία). Ομως τους ένωνε ένας πάθος: η αγάπη τους για τον τόπο που τους γέννησε.

Και φυσικά ο Αβέρωφ. Τον οποίο προφανώς δεν έχετε ξανακούσει. Και που το όραμά του γι΄ αυτόν τον τόπο δεν ήταν να αφήσει ως παρακαταθήκη στις επερχόμενες γενεές ένα σκυλάδικο για νεαρές κυρίες που έχουν ξεχάσει το εσώρουχο στο σπίτι τους.

Μας είπατε στη συνέντευξή σας- με όλη την έπαρση των πλουσίων που ουδεμία σχέση έχουν με τους εθνικούς ευεργέτες και το ήθος τους- ότι «βοηθάτε τους φτωχούς». Πόσο πιο ευτελής μπορείτε να γίνετε, κυρία μου; Οποιος βοηθάει τους φτωχούς δεν βγαίνει με την ντουντούκα να το διαλαλήσει στην πλατεία του χωριού. Κρατάει χαμηλούς τόνους, έχει συνείδηση της εποχής του, έχει επίγνωση των καιρών του. Και δεν απαξιώνει με ένα αδιάφορο νεύμα έναν ολόκληρο λαό που το μόνο που ζήτησε είναι μια «συγγνώμη». Και αντ΄ αυτής εισέπραξε διευθύνσεις και τηλέφωνα πασίγνωστου ψυχιάτρου.

Αλλά ξέχασα... Ανήκετε στη γενιά των σημερινών πλουσίων... Αυτών που κάνουν ένα φιλανθρωπικό γκαλά, έτσι, για ξεκάρφωμα και κατά τα άλλα κλειδώνουν κι αμπαρώνουν τα δισ. τους σε τράπεζες του εξωτερικού. Κι ας πάει να κόψει τον λαιμό της η Ελλαδίτσα που τους γέννησε...

ΑΓΑΠΗΤΗ ΚΥΡΙΑ,
Ο ποιητής τα είπε όλα...

«Καημένε Μακρυγιάννη, Να ΄ξερες γιατί το τζάκισες το χέρι σου...

Το τζάκισες για να χορεύουν σέικ Τα κωλόπαιδα...».

Εσείς καλύτερα να σωπάσετε... Αφού δεν μπορείτε να καταλάβετε, καλύτερα να σωπάσετε.

Τελείως όμως!

Sincerely yours

Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

Η προσευχή του ταπεινού


Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΘΕΕ ΜΟΥ, συ που κόσμους κυβερνάς και ζωή παντού σκορπάς, σκούρυνέ μου το μαλλί δυο τόνους, μπας και καταλάβω τίποτα. Το πήγα από μόνη σε ξανθό ανοιχτό προς το μελί, αλλά και πάλι δεν είδα βελτίωση ως άτομο.

Επίσης δεν είδα βελτίωση και ως οικονομία:

που ομοίως τα σκούρυνε από το πλατινέ στο καραμπλάκ του κερατά. Κανένα αποτέλεσμα, τίποτα, νούλα, μηδέν εις το πηλίκον.

Και η ράδιο αρβύλα πάει κι έρχεται:

Θα κοιμηθούμε με ευρώ και θα ξυπνήσουμε με δραχμές. Τάλιρα, εικοσάρικα, φραγκοδίφραγκα. Και καλά, εμείς οι παλιότεροι κάτι ρημαδοθυμόμαστε από τις ισοτιμίες. 1 ευρώ = 340 δραχμές και κάτι ψιλά. Εσείς οι καινούργιοι να δούμε. Που για να αγοράσετε την τσιχλόφουσκα, θα κυκλοφορείτε με το κομπιουτεράκι στην κωλότσεπη.

ΑΝ ΚΙ ΕΓΩ το τσίμπησα το αποκλειστικό: ένας φίλος μου που ο γείτονας του είναι μπατζανάκης της ξαδέλφης του κουμπάρου της συνυφάδας του γαμπρού του θείου του ανεψιού του κλητήρα που εργάζεται στο Νομισματοκοπείο... αυτός ο άγιος άνθρωπος μου τα ΄πε όλα χαρτί και καλαμάρι. Αν δεν μας μετατρέψουν άπαντες σε πενταροδεκάρες, τα SΟS σας τα δίνω εδώ μαζί με το λυσάρι:

Ρουπία Ινδονησίας- ευρώ = 11.111,90

Ουάν Νότιας Κορέας = 1.499,14

Ρινγκίτ Μαλαισίας = 3,99 Γουάν Ρενμίμπι Κίνας = 8,20 Θεέ μου, συ που κόσμους κυβερνάς, πόσο ηλίθια την έκανες την δούλη σου;

Οταν μ΄ έβλεπες να ανακυκλώνω η μαλακισμένη τις σακούλες, δεν μου το ΄κοβες το χέρι το αλαβάστρινο από τη ρίζα;

Αφού σου λέει ότι της Siemens το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι: Ή που σου άνοιγε λογαριασμό στην offshore- ή που στα έδινε στη σακούλα. Τσακ μπαμ και γλιτώνεις και τα μεταφορικά. Ετσι γίνονται αυτές οι δουλειές: Με αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους καλούς (βλέπε Χριστοφοράκος)... Και με σακούλες!

ΤΙ ΤΗΝ ΗΘΕΛΑ την οικολογική συνείδηση και τώρα δεν μου ΄μεινε σακούλα για σακούλα; Εγώ δηλαδή στο πηγάδι κατούρησα; ΟΚ, το παραδέχομαι, δεν είμαι πολιτικός, αλλά μια προεκλογική χορηγία δεν τη δικαιούμαι κι εγώ;

Ασχέτως του ότι ο Μαντέλης την πήρε περίπου δύο χρόνια πριν από τις εκλογές και πέσαμε όλοι να τον φάμε. Γιατί; Επειδή ο άνθρωπος είναι προνοητικός; Επειδή δεν ήθελε να τα αφήσει όλα τελευταία στιγμή που έχουν και ουρά στα ταμεία; Γούστο του, καπέλο του και καουμποϊλίκι του. Κι εγώ άμα θέλω π.χ. να κατεβάσω τα χειμωνιάτικα τον Μάιο και τα καλοκαιρινά τον Σεπτέμβρη, θα ΄ρθει ο Βαλυράκης να κάνει κουμάντο στην ντουλάπα μου;

Τώρα, λέει, σκάνε μύτη και νέοι κατάλογοι επιχειρηματιών και Siemens. Οι οποίοι επιχειρηματίες όλως τυχαίως δραστηριοποιούνται στους τομείς τηλεπικοινωνιών και ιατρικών προμηθειών. Που όλως τυχαίως έχει συμφέροντα και η εν λόγω εταιρεία. Και όλως τυχαίως αυτά «όλα μπερδεύονται γλυκά». Τα τηλεφωνικά κέντρα του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα φαξ, τα πρίντερ, οι αξονικοί και μαγνητικοί τομογράφοι, οι καρδιογράφοι και οι υπέρηχοι. (Δεν διευκρινίστηκε αν πιάνονται και τα ψιλολόγια: οι ενέσεις, οι πάπιες και οι πάνες ακράτειας).

ΜΑΜΑ, καλού- κακού, κρύψε το πιεσόμετρο! Οσο μετρήσαμε, μετρήσαμε! Από ΄δώ και πέρα, με το μάτι θα κόβουμε υπέρταση και υπόταση: Αμα με βλέπεις χλωμή θα μου δίνεις Εφορτίλ. Αμα σε βλέπω αναψοκοκκινισμένη θα σου δίνω Απροβέλ. Σόρι, αλλά εμένα δεν θα με κυνηγάει ο κύριος Τζαβάρας αν η ψηλή σου περάσει το 14 και η χαμηλή μου πέσει στο 6. Κι ούτε θα βάλω πέντε τσιλιαδόρους στην είσοδο για να πάρω μια πίεση! Λυπάμαι, μαμά, δεν το ρισκάρω! Χίλιες φορές η υπέρταση με το μάτι, όπως το αλάτι στο φρικασέ, παρά να βρεθούμε πρώτη μούρη στο κάτω παράθυρο της Τρέμη.

Θεέ μου, συ που κόσμους κυβερνάς και ζωή παντού σκορπάς, άκου τούτη τη στιγμή του παιδιού σου τη φωνή. Κάνε κάτι, Μεγαλοδύναμε. Κάνε κάτι γιατί εδώ, ακριβώς εδώ- κι έτσι όπως καταντήσαμε- ισχύει του λαού η ρήση:

«Ο Θεός να βάλει το χέρι του!». Η έστω «ο Διάολος να βάλει το blanco του».
.

Κυριακή 6 Ιουνίου 2010

Τhe cabinet man



Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ

ΤΑ ΝΕΑ
ΕΧΩ ΑΓΧΩΘΕΙ πάαααρα πολύ όμως.
Πότε ποινικοποιήθηκαν τα ντουλάπια; Γιατί κι εμένα ο κυρ Βασίλης μού έβαλε το καλοκαίρι παραπάνω ντουλάπια στην κουζίνα για να χωρέσουν οι χύτρες, τα κατσαρολικά και τα τεντζερέδια. Λες να τον καλέσει ο Βαλυράκης στην Εξεταστική για τη Siemens, Παναγία μου;

Καλά που ο κυρ Βασίλης δεν μου ΄στειλε mail. Στο όρθιο την κλείσαμε τη συμφωνία, στο όρθιο κάναμε τα παζάρια μας, πατ κιουτ και τέρμα! Α ρε, Ελλάδα αθάνατη!

Ασε που ο κυρ Βασίλης «μαραγκός» δηλώνει. Οχι «cabinet man». (Ούτε καν «carpenter», μη σου πω)! Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι τα έξτρα ντουλάπια βρίσκονται τώρα φόρα παρτίδα στην κουζίνα μου κι αποτελούν τεκμήριο του εγκλήματος!

Τουλάχιστον, με όλη αυτή την υπόθεση, φρεσκάραμε τα αγγλικά μας. Ο μισός πληθυσμός κάθεται τώρα ουρά για το Ρroficiency.

Cabinet είναι το υπουργείο, cabinet είναι το ντουλάπι, δεν ξέρω αν cabinet είναι και ο καμπινές: Τhe cabinet man = ο άνθρωπος του καμπινέ. Δις ιζ α ντογκ, δις ιζ α κατ, γουέαρ ιζ δε ντογκ, δε ντογκ ιζ ιν δε γκάρντεν.

ΕΧΩ ΑΓΧΩΘΕΙ πάααρα πολύ όμως!
Γιατί δεν μου ΄φτανε η διαπλοκή με τα κατσαρόλια, πήγα ο μαλάκας πριν από δυο χρόνια κι αγόρασα τοστιέρα Siemens. 25,99 ευρώ έκανε αυτή τώρα, σαν χτες το θυμάμαι.

Βέβαια, το ζητούμενο είναι να το θυμάται «σαν χτες» και η υπάλληλος που μου την πούλησε. Γιατί πάει καιρός από τότε και την απόδειξη την πέταξα. (Τότε ακόμα δεν τις φυλάγαμε στη θυρίδα της τράπεζας. Τότε ακόμα δεν παίρναμε την απόδειξη για το κωλόχαρτο να την κάνουμε κορνίζα. Αλλες εποχές, χαρά μου! Κι άντε τώρα να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας!)

«Μάχη» τη λέγανε την πωλήτρια, σαν χτες τη θυμάμαι, καλέ! Κυρία Μάχη μου, στα πόδια σας προσπέφτω! Πείτε μου ότι δεν με έχετε ξεχάσει! Πείτε μου ότι έχω χαραχτεί με πύρινα γράμματα στη μνήμη σας.

Ξέρετε ποια είμαι, κυρία Μάχη μου; Μια ξανθιά τρελή με φουστάνι φλοράλ και το τσόκαρο τάκα τούκα; Που κοντοστάθηκα και σε άλλες μάρκες αλλά εσείς μου είπατε ότι κι εσείς αυτήν έχετε στο σπίτι σας και σας βγήκε καλή; Μήπως το κάνατε σκόπιμα, κυρία Μάχη μου; Μήπως παίρνετε μίζες απ΄ τον Χριστοφοράκο για να προωθείτε τις τοστιέρες του σε ηλίθιες ξανθιές; Μήπως όταν πάτε Ελβετία μένετε σε σαλέ και κυκλοφορείτε με λιμουζίνα, σαν τον Μαντέλη ένα πράμα; Μήπως ΕΙΣΤΕ ο Μαντέλης και μεταμφιεστήκατε σε πωλήτρια για να με παγιδέψετε; Ναι, το ομολογώ: μια μανία καταδίωξης την έχω πάθει!

Ενα μόνο σας λέω, κυρία Μάχη μου! Ο Θεός με φύλαξε με το ατμοσίδερο! Ο Μεγαλοδύναμος με λυπήθηκε και πήρα άλλη μάρκα! Κι όλες οι άλλες ηλεκτρικές συσκευές στο σπίτι μου καρατσεκαρισμένες είναι. Μόνο η τοστιέρα αποτελεί προϊόν εγκλήματος. Ε, πόσα χρόνια πια να φάω για μια κωλοτοστιέρα; Γιατί ο Ποινικός Κώδικας, άρθρο 364, παράγραφος 5 το γράφει καθαρά και ξάστερα: «Από τοστιέρα και κάτω, τσιμπάς αναστολή. Από μικροκυμάτων και πάνω, μετράει για κάθειρξη! Από μίζα εκατομμυρίων και πάνω, κρίνεσαι αθώος!».

ΕΧΩ ΑΓΧΩΘΕΙ πάαααρα πολύ όμως!
Την Τρίτη έφτασε, λέει, στην Επιτροπή κι άλλο ένα ύποπτο mail με το περιεχόμενο: «Η τάβλα θα είναι έτοιμη σήμερα»! Ποια τάβλα, Βαγγελίστρα μου; Τι λένε, τι μολογάνε, τι κρύβεται πίσω απ΄ την τάβλα; Εγώ μόνο τα τραγούδια της τάβλας ήξερα μέχρι τώρα: «Σε ψηλό βουνό, σε ριζιμιό χαράκι, κάθεται έν΄ αητός, βρεμένος, χιονισμένος ο καημένος. Και παρακαλεί τον ήλιο ν΄ ανατείλει. “Ηλιε ανάτειλε, ήλιε λάμψε και δώσε για να λειώσουνε χιόνια απ΄ τα φτερά μου και τα κρούσταλλα απ΄ τα ακρόνυχά μου. Ηλιε ανάτειλε!”».

Αντε να δούμε αν η περίφημη Εξεταστική καταφέρει να ξεδιπλώσει το κουβάρι για να πλέξουμε κι εμείς κάποτε το πουλόβερ το ζακάρ.

Αντε, γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουμε πάλι με το κουβάρι στο χέρι!

Ηλιε ανάτειλε! Ηλιε λάμψε, ρε γαμώτο!
.